Beranda / วัยรุ่น / กำราบรักวิศวะเลว / EP 4 - ฉันอยากคุยกับเพื่อนเธอตามลำพัง

Share

EP 4 - ฉันอยากคุยกับเพื่อนเธอตามลำพัง

Penulis: BlueSoda
last update Tanggal publikasi: 2025-07-25 13:30:03

EP 4 - ฉันอยากคุยกับเพื่อนเธอตามลำพัง

 @คณะวิศวกรรมศาสตร์

“นี่เราตามหากันมาจนทั่วตึกวิศวะแล้วนะ” ไอโกะหยุดเดินอย่างเหนื่อยล้าด้วยท่าทางอิดออด ในใจพลันคิด ถ้าไม่เจอก็คงเป็นเรื่องดีที่เธอจะได้ไม่ต้องขอให้อีกคนช่วย

“นั่นสิ รู้สึกอายยังไงก็ไม่รู้” ซีรินเอ่ยพูดพร้อมกับสายตาที่มองไปรอบ ๆ ก็เห็นมีแต่นักศึกษาชายสวมช้อปแดงที่นั่งกันอยู่เต็มใต้ตึก กำลังมองมายังพวกเธออยู่

“พวกเขามองเพราะเราสวยต่างหาก” ยูนะสะบัดหน้าเชิดอย่างไม่รู้สึกอายต่อสายตาหลายคู่ที่มองมา

“หาทั่วแล้วไม่เจอก็กลับกันเถอะ ไว้คราวหลังค่อยมาก็ได้” ไอโกะรีบตัดบท หันหลังเตรียมจะเดินจากไปทันที แต่ยังไม่ทันได้ก้าวพ้นก็ถูกยูนะคว้าแขนไว้แน่น

“เดี๋ยว ยังมีอีกที่ที่ยังไม่ได้ไป...หลังตึกเก่าของคณะ” ยูนะพูดพลางพยักพเยิดหน้าไปยังมุมตึกอีกฝั่ง

“แกรู้ดีไปไหมอะเรื่องของพวกเขา?”ซีรินหรี่ตาถามอย่างจับผิด

“ก็บอกแล้วไงว่าฉันเคยเป็นคนคุยของทิวเขา” ยูนะตอบพลางยิ้มแบบภูมิใจเล็ก ๆ “ก็ต้องรู้ดิว่าพวกเขาชอบสุมหัวตรงไหน”

ทั้งสามเดินอ้อมตึกไปตามเส้นทางที่ยูนะพาไป ไม่นานก็มาถึงบริเวณหลังตึกที่ค่อนข้างเงียบและลับสายตาผู้คน พื้นที่ตรงนั้นคือโซนห้องน้ำเก่าที่ยังพอมีร่มไม้บังแดด รู้ได้เลยว่าไม่ใช่ใครก็เดินเข้ามาได้ง่าย ๆ

“นั่นไง อยู่ที่นี่จริงด้วย!” ยูนะยิ้มกว้างเมื่อเห็นชายหนุ่มสามคนที่กำลังนั่งคุยกันอยู่ใต้ต้นไม้ร่มครึ้ม

“เข้าไปกันเถอะ” ยูนะหันมาพยักหน้าเรียกเพื่อน ๆ ให้เดินตามเข้าไป

“ฉันจะรอตรงนี้แล้วกัน...” ซีรินเอ่ยบอกพร้อมกับหยุดเดิน เมื่อเห็นบรรยากาศวงในของกลุ่มหนุ่มวิศวะสามคนที่กำลังคุยกันอยู่ ยูนะพยักหน้าให้ซีริน ก่อนจะหันไปมองไอโกะที่ตอนนี้เริ่มมีสีหน้าไม่สู้ดีเท่าไหร่นักเมื่อเห็นสายฟ้าที่นั่งอยู่

“เดี๋ยว...ฉันขอทำใจก่อนแป๊บ” ไอโกะสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่เพื่อเรียกความกล้าให้ตัวเอง เมื่อพร้อมเธอจึงพยักหน้าส่งสัญญาณให้ยูนะพาเธอเดินเข้าไป

สองสาวพากันเดินเข้าไปหาสามหนุ่มที่กำลังอยู่ในช่วงพักในพื้นที่ส่วนตัวที่น้อยคนนักจะรู้ และถึงรู้ก็ไม่มีใครกล้าที่จะเข้ามา

เว้นเสียแต่หญิงสาวสองคนตรงหน้าพวกเขาในตอนนี้

สายฟ้ามองไปยังหญิงสาวสองคนที่กำลังเดินเข้ามา ไม่ต่างภามที่นั่งอยู่ด้วยกันข้าง ๆ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นลุกขึ้นยืนหันหน้ามองกันอย่างสงสัย

จะมีก็แต่ทิวเขาเพียงแค่สบตากับยูนะ เขาก็ทำท่าจะลุกเดินเลี่ยงออกไปทันที

“นายไม่ต้องหนีฉันหรอก ฉันพาเพื่อนมาหาสายฟ้าน่ะ” ยูนะรีบบอกออกไปด้วยน้ำเสียงปกติ แต่ชัดเจนพอจะหยุดการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ได้

สายฟ้าเลิกคิ้วนิด ๆ เมื่อได้ยินชื่อของตัวเองจากหญิงสาวแปลกหน้า

“ฉันเหรอ?” เขาทวนคำอย่างงุนงง ก่อนจะหันไปมองเพื่อน ๆ ที่ตอนนี้เริ่มส่งสายตาสงสัยมาให้แล้วเช่นกัน

ทิวเขากับภามหันขวับมามองหน้าเขาแบบแปลความหมายได้ว่า “มึงไปทำอะไรเหี้ยอะไรมา?” สายฟ้ายักไหล่เล็กน้อย พลางส่ายหน้าเบา ๆ ส่งสัญญาณว่า “ไม่รู้เรื่องเว้ย” ก่อนจะเบนสายตามาจ้องไปยังผู้หญิงอีกคนที่ยูนะเรียกชื่อ

“ไอโกะ” ยูนะเอ่ยเรียกชื่อเพื่อนสาวที่มัวแต่แอบอยู่ด้านหลังให้เดินออกมา

และเมื่อหญิงสาวค่อย ๆ ขยับเท้าก้าวออกมาจาด้านหลัง

...และในวินาทีนั้นเอง สายฟ้าก็จำเธอได้ทันที

ดวงตาคู่คมหรี่ลงเล็กน้อย  ในขณะที่ไอโกะพยายามเก็บสีหน้าและอาการของตัวเองให้เป็นปกติมากที่สุด

“เธอ?” คิ้วหนาขมวดเข้าหากัน จ้องมองไอโกะนิ่ง เขาจำเธอได้เป็นอย่างดี เพราะเธอคือคนที่มีเรื่องกันกับเขาเมื่อวันก่อน

“สะ สวัสดี ฉะ ฉันไอโกะนะ” เมื่อถึงเวลาที่ต้องเผชิญหน้า เธอก็จะทำเป็นลืมเรื่องที่ตัวเองเคยพูดอะไรไม่ดีใส่เขาไปให้หมดพร้อมกับปั้นหน้ายิ้มให้

“ว่ามาสิ” สายฟ้านำมือล้วงเข้ากระเป๋า เขายืนจ้องเธอหน้านิ่งไม่ต่างจากน้ำเสียงที่ใช้เอ่ยพูดคุยกับเธอ

“คือว่า ที่ฉันมาที่นี่เพราะอยากจะขอรบกวนนายให้ช่วยไปเป็นนายแบบโปรเจกต์งานให้หน่อย”

ไอโกะพยายามมองข้ามสีหน้าเรียบเฉยของเขาไป ก่อนจะกลั้นใจเอ่ยพูดให้กระชับและเข้าเรื่อง

“หึ ก็นึกว่าเรื่องอะไร” เขาหัวเราะในลำคอ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยอย่างยียวน

“เออ...ฉันรู้ว่านายปฏิเสธทุกคนที่มาขอให้นายช่วย แต่ว่า ฉันขอร้องให้นายช่วยฉันสักครั้งได้ไหม คือโปรเจกต์นี้มันสำคัญต่อเกรดของภาควิชาที่ฉันเรียนเอามาก ๆ" สายตาหวานอ้อนวอนคนตรงหน้าอย่างที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อน อาจจะเพราะผลลัพธ์ที่ได้มันค่อนข้างคุ้ม เมื่อเทียบกับการเสียศักดิ์ศรีในครั้งนี้

สายฟ้าไหวไหล่เบา ๆ ก่อนจะมองผ่านไอโกะไปด้านหลังเพื่อเอ่ยบอกกับยูนะที่ยืนอยู่ แล้วหันไปมองเพื่อนชายทั้งสองคนของเขา พลางส่งสายตาไล่ให้ทั้งหมดออกไปด้วย

“ฉันอยากคุยกับเพื่อนเธอตามลำพัง"

 “อืม ได้สิ” ยูนะยอมทำตามอย่างว่าง่าย แต่ก่อนที่เธอจะเดินออกไปก็ไม่ลืมที่จะส่งสายตามองไปยังเพื่อนสาวเป็นเชิงบอกว่าทำให้สำเร็จ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • กำราบรักวิศวะเลว   EP 47 - เป็นแฟนกันนะ END

    ทันทีที่มาถึงคอนโด ไอโกะเดินนำเขาเข้ามาในห้อง เมื่อประตูปิดลงสายฟ้าก็รีบดึงแขนเรียวเดินเข้ามานั่งที่โซฟา ดึงร่างเล็กให้มานั่งอยู่บนตักของเขา พลางใช้แขนแกร่งยึดเอวบางเอาไว้แน่น“อ๊ะ นายจะทำอะไร”“เรายังคุยกันไม่จบ” สายฟ้าขยับใบหน้าหล่อเหลาเข้าใกล้ ใช้สายตาคู่คมจ้องมองดวงตาคู่หวานอย่างลึกซึ้ง“…ถามจริง เธอหวั่นไหวให้ฉันบ้างไหมไอโกะ?” เขาถามพร้อมกับแขนแกร่งรั้งตัวเข้ามาชิดกับอกแกร่ง ในขณะที่เธอใช้มือเรียวดันบ่าของเขาเอาไว้และพยายามจะผละออก“แล้วยังไง ถ้าฉันตอบว่าไม่ จะเปลี่ยนแปลงอะไรได้หรือไง ในเมื่อทุกอย่างที่นายทำ ฉันไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจอะไรได้เลยด้วยซ้ำ”“แล้วถ้าบอกว่าที่ฉันทำไปทั้งหมด…”“…”“ตั้งแต่ประกาศว่าเราคบกัน จนถึงเราสองคนได้หมั้นกัน เป็นเพราะฉันเป็นคนบอกกับพ่อแม่เองว่าต้องการจะรับผิดชอบเธอ”สายฟ้าเริ่มอธิบายให้คนบนตักฟัง“นายเป็นคนบอกพ่อกับแม่นาย?” หัวใจเธอเต้นแรงให้กับสิ่งที่ได้ยินสายฟ้าพยักหน้า พลางใช้แขนแกร่งโอบกอดเอวบางเอาไว้ไม่ยอมปล่อย ไม่เพียงเท่านั้นเขายังใช้ใบหน้าหล่อซุกลงที่ซอกคอขาว และหอมลงเบา ๆ ตรงนั้น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาเพราะสิ่งที่เขากำลังจะพูดต่อไปนี้“ฉัน…ก็แ

  • กำราบรักวิศวะเลว   EP 46 - ชอบฉันบ้างไหม

    @ตึกนิเทศศาสตร์“มีอะไรไม่เข้าใจก็ทักหาพี่ได้ตลอดเลยนะ”“ครับ พี่ไอโกะใจดี๊ใจดี ต่างจากคนอื่น ไม่มีเวลาให้ผมสักที” เด็กหนุ่มยิ้มตาหยีใส่สาวรุ่นพี่อย่างไอโกะ ที่กำลังยืนคุยกับรุ่นน้องสายรหัสที่มาขอให้เธอสอนเรื่องเรียนในส่วนที่เขาไม่เข้าใจ“ไม่เป็นไรจ้ะ ถามได้ตลอดเลย”เธอคุยกับเด็กหนุ่มรุ่นน้องอย่างไม่คิดอะไร แต่กลับมีคนบางคนที่มองอยู่ไม่ไกลกำลังคิด และนอกจากจะคิด เขาคนนั้นกำลังเดินตรงปรี่มาหาคนทั้งสองที่ยืนอยู่“งั้นผมขอเลี้ยงข้าวพี่ไอโกะสักมื้อเป็นการตอบแทนได้ไหมครับ” หนุ่มรุ่นน้องเอ่ยถามโดยไม่ทันได้รับรู้ถึงรังสีอำมหิตจากด้ายหลัง และก่อนที่ไอโกะจะตอบกลับ ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งแทรกขึ้น“ไม่ได้!” สายฟ้าพูดเสียงเข้ม ก่อนจะเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้าง ๆ ตัวไอโกะ“สายฟ้า” มือเล็กสะกิดแขนเขาเบา ๆ เมื่อสายตาคมของเขากำลังมองหนุ่มรุ่นน้องด้วยสายตาบ่งบอกได้ชัดว่ากำลังไม่พอใจ“เอ่อ งั้นผมขอกลับก่อนเลยละกันนะครับ สะ สวัสดีครับ” หนุ่มรุ่นน้องหน้าเสีย เมื่อไม่รู้จะทำตัวยังไงต่อ และกลัวจะโดนหมัดของสายฟ้าเข้า จึงรีบเอ่ยลาและเดินออกไปและทันทีเมื่อรุ่นน้องชายเดินลับสายตาห่าง ออกไป“อย่าลืมนะว่าเธอกำลัง

  • กำราบรักวิศวะเลว   EP 45 -รักก็บอกว่ารักไปดิวะ

    @มหาวิทยาลัย“โคตรสะใจเลยที่เพจมหาวิทยาลัยลงข่าวว่าสายฟ้าตามง้อแกจนสำเร็จ และไม่ใช่แค่ตามง้อแต่ถึงขั้นไปขอหมั้นแกเลยด้วย” ยูนะแสดงท่าทีสะใจอย่างที่พูดเมื่ออ่านโพสต์จากเพจมหาวิทยาลัย“แบบนี้พวกจ้องที่อยากจะอ่อยสายฟ้าก็หงายเงิบไปเลยหน่ะสิ” เป็นซีรินที่พูดเสริม“ไม่คิดเลยเนาะว่าสายฟ้าจะหลงเพื่อนเราหัวปักหัวปำขนาดนี้” เธอละสายตาจากหน้าจอมือถือมาจ้องเพื่อนเพื่อนสาวที่นั่งอยู่ตรงข้าม“คลั่งรักเกินไปแล้ว” เพื่อน ๆ ต่างเอ่ยแซวไม่หยุด จากที่ไอโกะเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง และจากที่เพจมหาวิทยาลัยลงแบบนี้ด้วย“แล้วเจ้าตัวทำไมทำหน้าบึ้งแบบนั้นละ ไม่ดีใจเหรอ ในเมื่อแกก็แอบมีใจให้สายฟ้าเหมือนกัน” ยูนะเอ่ยถาม“นายนั่นคิดกับฉัน… คิดแบบเดียวกับฉันจริง ๆ เหรอ?” มาจนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่เข้าใจในสิ่งที่สายฟ้าทำ คงเป็นเพราะเธอกับเขาและไม่ได้เข้าหากันเพราะความรัก แต่เพราะผลประโยชน์ในตอนแรก“ทำไมแกถึงไม่เชื่อล่ะ” ซีรินเอ่ยถาม“เพราะมันมีเรื่องราวอะไรที่มากกว่านั้น และอีกอย่างเขาไม่เคยบอกให้ฉันรู้ว่าเขารู้สึกยังไง จะบอกก็แค่ต้องการตัวฉัน…”จริง ๆ แล้วเขาก็แค่ต้องการตัวเธอก็เท่านั้นนี่คือความคิดของไอโกะ เธอไม่อย

  • กำราบรักวิศวะเลว   EP 44 - นอนที่แปลว่าไม่ได้นอน

    ระหว่างทาง“นี่มันไม่ใช่ทางไปคอนโดฉันนี่”ไอโกะหันมาแหวใส่สายฟ้าที่กำลังขับรถอยู่ ซึ่งมันคือคนละทางกับคอนโดของเธอและ…เธอรู้ดีว่าเขากำลังจะพาเธอไปไหน“ต่อไปนี้ เธอต้องย้ายมาอยู่กับฉัน” สายฟ้าเอ่ยหน้าตาย พลางละสายตาจากท้องถนนหันมามองไอโกะก่อนจะหันกลับไปมองทางตรงหน้าต่อ“จะบ้าหรือไง นี่นายคิดจะบงการชีวิตฉันถึงขนาดนี้เลยหรือไง?” ไอโกะคิ้วขมวดไม่พอใจ ในเมื่อสายฟ้าคิดจะทำอะไรไม่ถามความเห็นเธอเลยสักนิด“น่า ตามนี้แหละ เอาไว้ว่าง ๆ ฉันจะพาไปขนของเธอมาที่นี่ ส่วนชุดนักศึกษาของเธอยังแขวนอยู่ที่เดิม หรือถ้าอยากได้อะไรเพิ่มก็ซื้อใหม่ไปเลย” สายฟ้าเอ่ยเสียงเรียบ ช่างไม่ได้สนใจเลยว่า ไอโกะนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดมากแค่ไหนเพราะเขารู้ดีว่า...ต่อให้เธอไม่พอใจมากแค่ไหน ยังไงเธอก็ปฏิเสธความต้องการของเขาไม่ได้อยู่ดีซึ่งไอโกะเองเธอก็รู้ถึงข้อนี้ดี เธอจึงจำต้องสงบสติอารมณ์หงุดหงิดของตัวเองลงและไม่พูดอะไรอีกเลยตลอดทางจนกระทั่งถึงคอนโดสายฟ้าเขาขับรถเข้ามาจอดทั้งสองลงจากรถ พากันเดินเข้าคอนโดโดยมีไอโกะเดินตามหลังสายฟ้ามาอย่างเงียบ ๆ แม้จะไม่ค่อยพอใจนักแต่เธอกลับขัดเขาไม่ได้ใช่สิ! ก็พ่อของเธอเล่นทำแบบนี้! ทำร

  • กำราบรักวิศวะเลว   EP 43 - หมั้นหมาย

    หลายวันต่อมา…ก๊อก ก๊อก“พี่ไอโกะคะ ป๊าเรียกให้ลงไปด้านล่างด่วนเลยนะคะ”เสียงแพรวรุ้งขึ้นมาเคาะประตูห้องของไอโกะ ในขณะที่เธอเองเพิ่งอาบน้ำและแต่งตัวเสร็จพอดี จึงเปิดประตูตามลงไป ซึ่งเธอเองก็พอรู้อยู่บ้างว่าเช้านี้ที่บ้านจะมีแขกแต่ที่ไม่รู้…คือแขกที่ว่าของที่บ้านเป็นใคร?เมื่อหญิงสาวเดินลงมาจากชั้นสอง ทันใดนั้นเธอได้ยินเสียงผู้ใหญ่พูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน จนกระทั่งเธอเดินมาถึงบริเวณห้องนั่งเล่นเธอจึงยกมือไหว้แขกผู้ใหญ่ที่นั่งอยู่“สวัสดีค่ะ”จังหวะที่เธอกวาดสายตาไปให้ครบทุกคน จังหวะนั้นดวงตาคู่หวานก็เบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเธอสบตาเข้ากับคนบางคนที่นั่งอยู่ท่ามกลางผู้ใหญ่ตรงนั้นและจะไปใครไม่ได้นอกจาก ‘สายฟ้า’“นะ นาย…”ไอโกะอ้าปากค้างพูดไม่ออก ในขณะที่ป๊าของเธอโพล่งสวนขึ้นมา“พ่อแม่ของสายฟ้า เขาจะมาสู่ขอทาบทามขอเรา” ป๊าของเธอเอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้มกว้าง แต่ ไอโกะกลับยืนตัวแข็ง ทำตัวไม่ถูกกับสิ่งที่เกิดขึ้น“สะ สู่ขอ?”“ใช่จ้ะ จะมาขอหมั้นหมายหนูไว้ก่อนจ๊ะ” แม่ของสายฟ้าเอ่ยด้วยรอยยิ้ม เมื่อเธอเห็นไอโกะก็รู้สึกชอบและถูกชะตาในความสวยน่ารักของว่าที่ลูกสะใภ้ในอนาคตทันทีในขณะที่เจ้าตัว

  • กำราบรักวิศวะเลว   EP 42 - ผมพลาดเอง

    เมื่อมาถึงบริเวณหน้าบ้านเธอยิ่งแปลกใจหนักกว่าเดิม เมื่อพบกับรถคันใหญ่จอดอยู่หน้าบันไดทางเข้าบ้าน และมีชายรูปร่างกำยำกำลังขนของภายในบ้านเธอออกมา“ป๊า ทำไมเกิดอะไรขึ้นคะ” ไอโกะงุนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก“ธุรกิจที่บ้านเราขาดสภาพคล่องมานานแล้วค่ะ ป๊าต้องขายของในบ้านเพื่อนำไปเป็นเงินหมุนเวียนในบริษัท” แพรวรุ้งเอ่ยบอกได้ยินดังนั้นไอโกะรู้สึกจุกที่อก ทุกคนรู้เรื่องนี้มีแค่เธอที่ไม่รู้อะไรเลย“แล้วทำไมป๊าไม่บอกไอเลยล่ะคะ”“อย่าว่าป๊าเราเลยนะ ที่ป๊าไม่ได้บอกไอเพราะกลัวว่าไอจะเครียดจนกระทบกับการเรียน ป๊าอยากให้ไอโฟกัสกับการเรียน ไม่อยากให้มีเรื่องอะไรมาทำให้ไอต้องเครียด” แม่เลี้ยงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อธิบายถึงเหตุผลที่พวกเขาต้องปิดบังเธอไอโกะยืนนิ่งอึ้งจ้องมองป๊าที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ นี่เธอมองป๊าและทุกคนผิดมาตลอดเลยสินะ“ป๊ารักและเป็นห่วงพี่ไอมากนะคะ”“ที่เห็นป๊าดุป๊าคอยเคี่ยวเข็ญเรื่องการเรียนเราเพราะป๊าเป็นห่วงไอมากมากกว่าใครเลยนะ” แม่เลี้ยงอธิบายเพิ่มไอโกะได้ยินอย่างนั้นก็รู้สึกผิดอยู่ในใจมากขึ้น ที่ผ่านมาเธอทำตัวแย่ใส่ป๊าเอามาก ๆ“ทำไมป๊าไม่บอกไอเลย ไอพอจะมีเงิ

  • กำราบรักวิศวะเลว   EP 39 - ระหว่างเราก็ควรพอ

    ครึ่งชั่วโมงต่อมา…“ดูท่าฉันต้องเป็นคนแบกพวกแกสองคนสินะ” ไอโกะส่ายหัวเนือย ๆ เมื่อเพื่อนสาวสองคนกำลังยืนเต้นอย่างเมามันส์อยู่ข้างกายโดยมีเธอเพียงคนเดียวที่นั่งจิบดื่ม แต่เพื่อนสาวนี่สิทั้งเต้นทั้งยกปากบอกพาเพื่อนสาวมาเปิดหูเปิดตาแต่กลับกลายเป็นเธอต้องมาคอยดูแลมาชงเหล้าให้เพื่อนทั้งสองมากกว่าไอโก

  • กำราบรักวิศวะเลว   EP 35 - ไม่เคยเป็นแบบนี้กับใครเลย NC+

    ฉันเงยหน้ามองสบตากับเขาด้วยแววตาเช่นเดียวกับสายตาคมที่กำลังก้มมองฉันอยู่ แววตาหยาดเยิ้มที่ส่งสื่อถึงกันไปมาราวกับโดนสะกดด้วยคำพูดและทางสายตาทำให้ฉันค่อย ๆ อ้าปากครอบงำสิ่งที่อยู่ในมือตามคำสั่ง“อ่า แบบนั้นแหละ เก่งมากเลย” เสียงทุ้มแหบพร่าเชิดหน้าเอ่ยบอก ไม่เพียงแค่นั้นเอวสอบยังดันเข้าหาโพรงปากจนคั

  • กำราบรักวิศวะเลว   EP 34 - ฉันจะรีบจัดการเธอ

    สายตาหวานแน่วแน่ยืนจ้องมองคุยกับตัวเองที่หน้ากระจก ตลอดเวลาที่อยู่ภายใต้ฝักบัวเธอคิดและไตร่ตรองทุกอย่างจนได้ข้อสรุปกับตัวเองเมื่อสิ้นสุดคืนนี้ เธอจะคุยกับเขาเพื่อสิ้นสุดการเป็นแฟนปลอม ๆ ให้เร็วที่สุดขาเรียวก้าวเดินออกมานอกห้องน้ำเธอสวมชุดนอนขายาวแขนยาวราวกับต้องการปกปิดให้มิดทุกส่วน ซึ่งก็จริงเธอ

  • กำราบรักวิศวะเลว   EP 33 - ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย

    เมื่อถึงคอนโดไอโกะเป็นฝ่ายเดินนำเข้ามาในคอนโดมาหยุดรออยู่ที่หน้าลิฟต์โดยมีสายฟ้าเดินตามแผ่นหลังบางมาด้วยรอยยิ้มที่ไม่อาจปกปิดได้ติ๊ง ยืนรอได้ไม่นานประตูลิฟต์ก็เปิดออกทั้งสองก้าวเดินเข้าไปด้านใน และดูเหมือนตอนแรกจากที่ในลิฟต์จะมีเพียงเขาและเธอตามลำพัง แต่ทว่า“รอด้วยครับ” เสียงหนึ่งจากชายที่อยู่ด

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status