ตอนที่ 20 ช่วยพี่หน่อย

แต่แล้วในขณะเดียวกันหุ่นเพอร์เฟคของเขาที่ช่างน่าดึงดูดสายตา ทำให้คนตัวเล็กที่พยายามไม่มองไม่คิดอะไรกับมัน สุดท้ายก็ห้ามใจตัวเองไม่ไหว

“พี่ขุน ในเมื่อเราคบกันแล้วงั้นเอมก็มีสิทธิ์ในตัวพี่ใช่มั้ย”

ร่างสูงนึกงงที่จู่ๆคนตัวเล็กก็ถามมาเช่นนี้ แต่ก็เอ่ยตอบเธอไป...

“ใช่”

“งั้นเอมขอสิทธิ์นั้นด้วยการลูบกล้ามหน้าท้องพี่หน่อยได้ป่ะ แฮๆ~” ถึงกับหัวเราะแก้เก้อเพื่อกลบเกลื่อนอาการเขินของตัวเอง ทว่าอีกคนกลับชอบใจกับความน่ารักที่มาพร้อมกับความหื่นของเธอ

“หึ เด็กหื่น”

“หื่นอะไรเอมก็แค่เห็นหน้าท้องพี่มันดูแน่นๆดีเอมเลยอยากลองจับดูว่ามันแน่นจริงมั้ยแค่นั้นเองค่ะ เอมหื่นตรงไหนกัน"

พูดไปข้างๆคูๆความจริงก็อยากลูบกล้ามท้องพี่มานานแล้ว...

“อยากจับก็จับ”

“ให้จับจริงเหรอ” ถึงกับตาลุกวาวเมื่อพี่อนุญาต

“อือ”

“งั้นเอมไม่เกรงใจแล้วนะ”

เมื่อเห็นคนตัวเล็กมัวแต่พูดพร่ำลีลา มือใหญ่จึงคว้ามือเล็กมาวางนาบลงบนหน้าท้องแกร่งของตน คนตัวเล็กมีตกใจเล็กน้อยแต่ต่อมารอยยิ้มซุกซนก็ฉายขึ้นบนใบหน้าจิ้มลิ้ม ก่อนจะช้อนตาขึ้นมองร่างสูงเล็กน้อยขณะปากเล็กยังคงยิ้ม จากนั้นเธอก็จัดการละเลงลูบไล้กล้ามหน้าท้องแกร่งด้วยสองมือเล็กๆของตัวเองอย่างนึกสนุกราวกับเด็กกำลังเห่อของเล่นชิ้นใหม่

ในขณะเดียวกันร่างสูงที่โดนมือนุ่มๆสัมผัสหน้าท้องไม่หยุด สิ่งที่อยู่ภายใต้เป้ากางเกงมันก็ลืมตื่นตัวขึ้นมาด้วย จนเขาต้องพยายามอดทนควบคุมมันไว้สุดฤทธิ์เพราะเกรงว่ามันจะออกมาทำร้ายเธอเข้า

“พี่ขุนมันแน่นๆแล้วก็นิ่มๆด้วยอะ แต่พอจิ้มเข้าไปลึกๆแบบนี้มันก็แข็งมาก หุ่นพี่โคตรดีดูแข็งแรงมากเลยค่ะ” ขณะปากบางขยับพูด นิ้วเรียวเล็กก็คอยจิ้มกล้ามหน้าท้องอีกคนไม่หยุดพลางลูบไล้ไปด้วยอย่างซุกซน

แต่แล้วเจ้าตัวที่ถูกเธอสัมผัสไม่เว้นช่วงให้ได้ผ่อนคลายก็ไม่อาจทนความต้องการของตัวเองไหวอีกต่อไป เขาจึงจับมือน้อยซุกซนให้หยุดนิ่งก่อนจะเอ่ยบอกเธอน้ำเสียงกระเส่า

“เอม... พี่เงี่ยน” ขณะมองเธอด้วยแววตาหยาดเยิ้ม ทำเอาคนตัวเล็กใจเต้นสั่นระรัวขึ้นมา ก่อนที่เธอจะพูดขึ้นอย่างไม่เต็มเสียง

“พี่ขุน พี่พูดอะไรเนี่ย” ขณะเดียวกันก็คอยหลบสายตาเขา ไม่กล้าที่จะมองเขาตรงๆ

“ช่วยพี่หน่อย”

“ชะ ช่วย ช่วยอะไรคะ” เสียงหวานติดขัดเพราะพอจะรู้ได้ว่าเขาจะให้ช่วยอะไรแต่ก็ยังไม่อยากคิดไปเองก่อนที่จะได้คำตอบจากปากเขา

“ช่วยเอามันลงหน่อยพี่ทรมาน” พูดจบร่างสูงก็ไม่รอช้าจับยัดมือเล็กเข้าไปในเป้ากางเกงของตัวเองทันที

!

คนตัวเล็กถึงกับตกใจยืนตัวแข็งทื่อ ดวงตากลมโตที่โตอยู่แล้วตอนนี้ปรือโตขึ้นไปอีก ไม่คาดคิดว่าอีกคนจะทำอะไรแบบนี้ ซึ่งในขณะที่เธอกำลังตกใจมือน้อยๆของเธอมันก็ไม่บริสุทธิ์อีกต่อไปเพราะโดนเขานำพาให้ชักสาวท่อนเอ็นที่อยู่ในเป้ากางเกงของเขาไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ถึงแม้ตาจะไม่ได้มองข้างล่างแต่มือก็สัมผัสได้ว่าขนาดของมันทั้งใหญ่และยาวแค่ไหน โดยที่ร่างสูงก็ยืนหลับตาพริ้มแหงนใบหน้าขึ้นเล็กน้อย สีหน้าดูคลายกับทรมานแต่เพียงไม่นานเขาก็ครางออกมาน้ำเสียงกระเส่า

“ซี๊ด~ อา~”

มือใหญ่จับมือเล็กชักสาวท่อนเอ็นของตัวเองรูดขึ้นรูดลงไม่หยุดด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆตามแรงอารมณ์ราคะขณะสีหน้าก็ดูทรมานมากขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน โดยที่คนตัวเล็กก็ยอมปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเขาแม้ว่าจะตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็ตาม กระทั่งเมื่อฉุกคิดขึ้นได้ว่าหากใครตื่นมาเห็นเธอกับเขาในสภาพนี้คงแย่แน่ เธอจึงยืนลังเลครู่หนึ่งก่อนจะใช้ความกล้าตัดสินใจถามเขาที่เอาแต่หลับตาเคลิบเคลิ้มกับสิ่งที่กำลังทำอยู่

“พี่ขุน พะ พี่จะเสร็จยังคะ เอมกลัวคนอื่นตื่นมาเห็นค่ะ”

แต่แล้วเมื่อสิ้นเสียงหวานก็เป็นจังหวะที่ร่างสูงน้ำแตกทะลักออกมาใส่อุ้งมือน้อยๆพอดี พร้อมกับเสียงทุ้มครางออกมาอย่างสุขสม

“อาส! ซี๊ด~ อา~”

คนตัวเล็กสัมผัสได้ทันทีถึงน้ำอย่างว่าของอีกคนที่แตกใส่มือเธอ ทำเอาเธอเกร็งไปหมดทำตัวไม่ถูกเลยกับสถานการณ์ตอนนี้

ด้านร่างสูงที่ก่อนหน้าพยายามข่มความต้องการที่จะจูบคนตัวเล็กเอาไว้ไม่ยอมลืมตามองหน้าเธอด้วยซ้ำ เพราะกลัวว่าหากได้จูบเธอในช่วงจังหวะนั้นจะห้ามใจไม่อยู่อาจทำเกินเลยกับเธอได้ จนกระทั่งตัวเองสำเร็จความใคร่กับมือน้อยๆของเธอจึงยอมลืมตามามองเจ้าตัวก็เห็นเธอมีสีหน้าคล้ายกับคนกำลังจะร้องไห้อยู่รอมร่อก็รู้ได้ทันทีว่าเธอคงจะตกใจและกลัวไม่น้อยกับสิ่งที่เขาทำ เขาจึงค่อยๆดึงมือน้อยๆออกจากเป้ากางเกงของตัวเอง

แต่มือน้อยในตอนนี้กำลังสั่นเทาไม่ต่างจากร่างกายเจ้าของมันที่สั่นจนเขาเห็นแล้วรู้สึกสงสารจับใจ ไม่คิดว่าเด็กที่หัวดื้ออย่างเธอที่ดูจากนิสัยเหมือนจะกล้าหาญไปเสียทุกเรื่อง แต่พอเจอสถานการณ์แบบนี้เธอก็ไม่ต่างอะไรกับกระต่ายน้อยตัวเล็กๆเลย นาทีนี้เขาจึงไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากคำว่า...

“ขอโทษนะ พี่ห้ามตัวเองไม่ได้จริงๆ”

“มะ ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงเอมก็เป็นต้นเหตุช่วยพี่ก็สมควรแล้ว”

“...”

คนตัวเล็กช้อนตาขึ้นมองร่างสูงที่เงียบไปก็เห็นเขาเอาแต่จ้องมองกันไม่ละก็ยิ่งประหม่าเข้าไปใหญ่ จึงไม่อาจทนยืนให้เขามองอยู่แบบนี้ได้

“เอมขอตัวไปนอนก่อนนะ” เธอรีบพูดแล้วก็รีบหมุนตัวเตรียมเดินหนีทันที ทว่าก็โดนมือใหญ่คว้าแขนเอาไว้เสียก่อน เธอจึงหยุดนิ่งแต่ไม่ได้หันไปมองเขา ก่อนจะได้ยินเสียงทุ้มเอ่ยถามข้างหู

“โกรธพี่มั้ย”

“มะ ไม่ค่ะ เรื่องแบบนี้เอมพอจะเข้าใจ” แน่นอนว่าเธอเข้าใจดี เพราะคนเป็นแฟนหรือคบกันทำมากกว่านี้ก็ย่อมได้หากต่างฝ่ายต่างเต็มใจมันก็ไม่ใช่เรื่องที่ผิดอะไร แต่เธอแค่ตกใจกลัวเพราะไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้กับตัวมาก่อน มันเลยทำให้รู้สึกสับสน อีกทั้งทำตัวไม่ถูกมากกว่าที่จะไปโกรธอะไรเขา 

ร่างสูงที่ได้ยินเช่นนั้นก็ไม่ได้ถามอะไรอีก จากนั้นก็ยอมปล่อยแขนคนตัวเล็กแล้วยืนมองเธอเดินกลับเข้าห้องพักไปด้วยสายตาอาวรณ์ โดยที่ภายในใจกำลังคิดหนักกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไป เพราะต่อให้คนตัวเล็กจะไม่โกรธกัน แต่ด้านเมื่อครู่ของเขาคงทำให้เธอกลัวไปแล้ว

...หลายครั้งที่อยู่ใกล้เธอเขามักห้ามตัวเองให้มองเธอเฉยๆไม่ได้ตลอด เป็นอันต้องอยากแตะต้องอยากเข้าไปใกล้ชิด ยิ่งเมื่อเธอเป็นฝ่ายเข้ามาสัมผัสกันหรือเข้าหาก่อนแบบนี้แล้วจะให้เขาอดใจทนไหวได้ยังไงกัน