LOGINวันต่อมา
เมื่อทริปเที่ยวสามวันสองคืนในครั้งนี้จบลงก็ถึงเวลากลับบ้านไปใช้ชีวิตกันต่อตามปกติ ในช่วงเวลาสามทุ่มกว่าๆร่างสูงเปิดประตูเดินออกจากห้องนอนของตัวเองไปหยุดยืนอยู่หน้าห้องของน้องสาวแล้วยกมือขึ้นมาเคาะประตูห้องสองสามครั้ง
ก๊อกๆๆ
...รอไม่นานคนเป็นน้องสาวก็เปิดประตู
แกรก
ร่างสูงจึงไม่รอช้าแทรกตัวเข้าไปในห้องเดินไปหยุดยืนอยู่ข้างเตียงฝั่งที่มีคนตัวเล็กกำลังหลับปุ๋ยขณะที่แขนขากอดหมอนข้างเอาไว้ เห็นเช่นนั้นมุมปากหยักจึงยกยิ้มด้วยความเอ็นดู ทว่าก็แอบขัดใจเมื่อเห็นว่าเธอนอนไม่ห่มผ้า แต่เมื่อได้ยินน้องสาวที่เดินมาหาพูดขึ้นเขาจึงละสายตาจากคนตัวเล็กหันไปมองคนเป็นน้อง
“พี่ขุนมีอะไรรึเปล่าคะ”
“พี่จะเอาน้องไปนอนห้องพี่”
“คะ!”
ตอบจบร่างสูงก็โน้มตัวลงไปอุ้มคนตัวเล็กที่กำลังหลับสบายไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยว่าตอนนี้ตัวเองถูกอุ้มขึ้นจากเตียงเรียบร้อยแล้ว โดยที่ร่างสูงก็ไม่ได้สนใจคนเป็นน้องสาวที่กำลังยืนอึ้งคล้ายกับตกใจกับการกระทำของเขา
“พี่ขุนทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ พี่จะอุ้มน้องไปแบบนี้ไม่ได้ค่ะ”
“ทำไมจะไม่ได้ในเมื่อน้องเป็นแฟนพี่”
“ฟะ แฟนเหรอ นี่คบกันแล้วเหรอคะ แล้วไปคบกันตอนไหน”
“เมื่อวาน” ตอบจบร่างสูงก็อุ้มคนตัวเล็กเดินผ่านหน้าน้องสาวออกไปจากห้องทันที แต่ทว่า...
!
“พ่อ” ก็ต้องตกใจชะงักนิ่งเมื่อเห็นคนเป็นพ่อยืนเด่นหราอยู่หน้าประตูห้อง
“จะพาน้องไปไหน”
สิ้นคำถามของคนเป็นพ่อที่เอ่ยถามออกมาน้ำเสียงเรียบนิ่งไม่ต่างจากใบหน้า ร่างสูงจึงก้มมองคนตัวเล็กในอ้อมแขนครู่หนึ่งก่อนจะเงยหน้าตอบคนเป็นพ่ออย่างใจเย็น ไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกใดๆ
“ผมแค่จะเอาน้องไปนอนด้วย”
“น้องไม่ใช่สิ่งของที่แกจะเอาไปไหนมาไหนได้ตามใจ คราวหลังถ้าอยากให้น้องมันนอนด้วยก็ปลุกน้องให้รู้ตัวก่อนไม่ใช่ทำตัวเหมือนลักพาคนแบบนี้” เหมือนจะตำหนิลูกชายแต่ก็ไม่ได้ว่ากล่าวเท่าที่ควร จากนั้นก็เดินกลับเข้าห้องตนไปเสียดื้อๆ
ด้านเจ้าขุนมองตามหลังคนเป็นพ่อนิ่งๆ แม้จะแอบงงที่คนเป็นพ่อไม่ได้ต่อว่าตนอย่างที่คิดไว้ แต่กระนั้นเป็นแบบนี้มันก็ดีแล้ว จากนั้นก็เลือกไม่สนใจแล้วก้มมองคนตัวเล็กในอ้อมแขนที่ยังคงหลับปุ๋ยอยู่อย่างนั้น ก่อนจะพาเธอเดินเข้าห้องไปแล้ววางเธอลงบนที่นอนตัวเอง จากนั้นจึงตามขึ้นไปนอนกอดเธอไว้ในอ้อมแขนอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน
...
แต่แล้วเมื่อเวลาผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมงในขณะที่ร่างสูงกำลังจะเคลิ้มหลับ ก็ดันได้ยินเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นรัวๆพร้อมกับเสียงของคนเป็นแม่ที่เอ่ยเรียกอยู่ด้านนอก
ก๊อกๆๆๆๆ!!
“ขุนเปิดประตูให้แม่เดี่ยวนี้นะ! ออกมาคุยกับแม่ให้รู้เรื่องเลย!”
ร่างสูงได้ยินเช่นนั้นก็ตาสว่างทันที ขณะที่คนตัวเล็กข้างกายก็รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเช่นกันเพราะเสียงเอะอะที่ดังอยู่ด้านนอกทำให้เธอไม่สามารถหลับต่อไปได้ พอหายงัวเงียสติก็เริ่มมาจึงพบว่าตัวเองนอนอยู่ในอ้อมกอดของอีกคนทำเอาตกใจไม่น้อยจึงรีบดีดตัวลุกขึ้นนั่งแล้วเอ่ยถามเขาไปทันที
“พี่ขุน... นี่มันอะไรกันคะทำไมเอมถึงมานอนอยู่ในห้องพี่”
...ร่างสูงที่นอนอยู่จึงลุกขึ้นมาตอบอย่างใจเย็น
“อย่าเพิ่งถามอะไร ตอนนี้เราออกไปหาแม่ก่อน”
“ขุนรีบเปิดประตูให้แม่เดี๋ยวนี้ แม่รู้ว่าหนูชะเอมอยู่ข้างใน รีบเปิดประตูอย่าให้แม่ต้องหมดความอดทนนะ”
ทั้งคู่หันไปมองประตูห้องที่ตอนนี้คนเป็นแม่กำลังโวยวายอยู่ด้านนอกไม่หยุด ชะเอมที่ได้ยินเช่นนั้นก็ยิ่งตกใจและสับสนไปหมดว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เธอจึงหันมาถามคนตัวโตข้างกายทันที
“นี่มันอะไรกันพี่ขุนเอมงงไปหมดแล้ว”
ร่างสูงไม่ตอบแต่กลับดันตัวลุกขึ้นพร้อมกับคว้าข้อมือของคนตัวเล็กให้เดินไปกับเขา
“ตามพี่มา”
คนตัวเล็กที่ทำอะไรไม่ถูกกับสถานการณ์ตอนนี้จึงได้แต่ตามน้ำไปกับเขาก่อน
แกรก
“พูดมาว่ามันเกิดอะไรขึ้นทำไมหนูชะเอมถึงมาอยู่ห้องลูก”
ทันทีที่เปิดประตูคนเป็นแม่ก็ถามเข้าประเด็นด้วยสีหน้าที่บ่งบอกชัดเจนว่าไม่พอใจกับการกระทำของลูกชายที่ทำอะไรไม่ให้เกียรติลูกสาวเพื่อนของเธอ แม้จะเชียร์ให้เด็กทั้งสองคบกันแต่หากตอนนี้ทั้งคู่ยังไม่มีสถานะก็ไม่ควรที่จะประพฤติตัวแบบนี้ หากมีสถานะเธอจะไม่ว่าอะไรเลยสักนิด
ด้านเจ้าขุนไม่ได้ตอบอะไร แต่กลับชำเลืองมองไปยังน้องสาวของตนที่ยืนก้มหน้าอยู่ด้านหลังคนเป็นแม่ราวกับรู้สึกผิดอะไรบางอย่าง แต่ไม่นานคนเป็นแม่ที่มองอยู่จึงพูดขึ้นเชิงตำหนิลูกชาย
“ไม่ต้องไปมองน้อง น้องไม่ได้บอกอะไรแม่ทั้งนั้น“
...เนื่องจากก่อนหน้าของขวัญมีเรื่องจะคุยกับชะเอมเธอจึงมาหาชะเอมที่ห้องแต่ดันไม่เจอ จึงคาดคั้นความจริงจากลูกสาวแต่กลับไม่ได้อะไรเลย ทว่าก็สังเกตเห็นสายตาของลูกสาวที่เอาแต่มองไปยังห้องของลูกชายอย่างผิดวิสัยจึงจับพิรุธได้ทันที จากที่ตั้งใจมาคุยกับเด็กสาวก็เลยต้องเอาไว้ก่อนเพราะดันมีเรื่องเข้ามาแทรก
“พูดมาว่าทำไมหนูชะเอมถึงมาอยู่ในห้องลูกได้”
“ผมชอบชะเอมครับ ตอนนี้เราสองคนกำลังคบกัน”
“พี่ขุน” ชะเอมรีบเรียกเตือนสติอีกคนเบาๆขณะมือเล็กก็คอยดึงชายเสื้อของเขาไปด้วย ประหนึ่งไม่อยากให้เขาพูดเรื่องนี้ออกไป แต่เขากลับไม่ได้สนใจ แค่หันมามองเธอเล็กน้อยแล้วหันไปพูดกับคนเป็นแม่ต่อ
“ผมแค่อยากนอนกอดแฟนผม ผมเลยแอบไปอุ้มน้องตอนหลับมานอนที่ห้องผม น้องไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยพึ่งจะตื่นตอนที่แม่เรียกนี่แหละครับ”
“พูดจริงเหรอ ที่บอกว่าเป็นแฟนกับน้องขุนพูดจริงใช่มั้ยลูก” คนเป็นแม่ถึงกับต้องถามย้ำด้วยสีหน้าที่ดูจริงจังยิ่งกว่าเดิม ผิดกับความรู้สึกภายในที่กระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจเมื่อรับรู้ว่าความปรารถนาของตัวเองตอนนี้เป็นจริงสมดั่งใจแล้ว
“จริงครับ” เจ้าขุนจึงตอบออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำขณะที่คนตัวเล็กข้างกายได้แต่ยืนก้มหน้าก้มตาเพราะทำอะไรไม่ถูกกับสถานการณ์ตอนนี้
“ดี คบกันแล้วแม่ก็โล่งใจ แม่กำลังกังวลอยู่เลยว่าเราสองคนจะลงเอยกันยังไงเห็นเอาแต่ทะเลาะกันตลอด แต่ในเมื่อคบกันแล้วแม่ก็สบายใจ งั้นเราสองคนไปนอนต่อเถอะแม่ไม่รบกวนแล้ว” พูดจบของขวัญก็เตรียมจะเดินจากไป ทว่าด้านชะเอมที่ยืนเงียบอยู่นานก็พูดขึ้นมา
“เดี๋ยวค่ะน้าขวัญ น้าขวัญไม่ว่าอะไรบ้างเหรอคะที่พวกเราคบกัน”
ของขวัญจึงหันมายิ้มอบอุ่นให้เด็กสาวก่อนจะยื่นมือไปจับมือเล็กทั้งสองข้างของเด็กสาวมากุมไว้แล้วพูดออกมาน้ำเสียงอ่อนโยน
“น้าจะว่าอะไรได้ล่ะ น้ารักและเอ็นดูหนูเหมือนลูกเหมือนหลานมาตลอด หนูมารักมาชอบกับลูกชายน้าน้าต้องดีใจอยู่แล้วสิ หนูชะเอมไม่ต้องคิดมากนะ เอาล่ะนี่มันก็ดึกแล้วไปนอนกันได้แล้วไป” เมื่อพูดจบของขวัญก็ปล่อยมือเด็กสาวแล้วหันไปคว้าแขนของลูกสาวแทน
“ไปเจ้าเราก็ไปนอนกันเถอะลูก” จากนั้นสองคนแม่ลูกก็พากันเดินกลับห้องของตัวเองไป โดยมีสายตาของชะเอมและเจ้าขุนมองตามหลัง กระทั่งเห็นว่าทั้งคู่เข้าห้องไปแล้ว ชะเอมจึงหันมาถามคนตัวโตข้างๆในสิ่งที่ยังสงสัยอยู่ไม่หาย
“พี่ขุนทำไมน้าขวัญดูเข้าใจอะไรง่ายจัง ไม่เห็นจะว่าอะไรพวกเราเลย”
“แม่อยากได้เราเป็นสะใภ้อยู่แล้วจะว่าทำไม”
“หมายความว่ายังไง”
“ก็หมายความตามที่พูดนั่นแหละ”
“หรือน้าขวัญเชียร์ให้พวกเราคบกันอยู่แล้วใช่มั้ย หรือว่าน้าขวัญรู้อยู่แล้วว่าพี่ชอบเอม”
“ใช่ ประมาณนั้นแหละ”
“แล้วทำไมพี่พึ่งมาบอก ปล่อยให้เอมกังวลอยู่ตั้งนาน”
สิ้นเสียงหวานที่เอ่ยออกมาราวกับกล่าวโทษเขา อีกทั้งสีหน้าบึ้งตึงของเธอทำให้ร่างสูงอดยิ้มตามด้วยความเอ็นดูไม่ได้ เพราะขนาดเธองอนก็ยังน่ารักอยู่ดีในสายตาเขา แขนแกร่งทั้งสองข้างจึงเลื่อนไปกอดเอวบางเอาไว้พร้อมกับดันคนตัวเล็กเข้ามาประชิดกายก่อนจะเอ่ยพูดออกไป
“เราจะกังวลทำไม คบกันไม่ได้ทำอะไรผิดซะหน่อย”
“ก็ในความคิดของเอมสถานะของเราเป็นได้มากสุดก็แค่พี่น้อง น้าขวัญบอกกับเอมตลอดว่าพี่กับพี่เจ้าขาเปรียบเหมือนพี่ชายและพี่สาวของเอม เอมก็เลยไม่กล้าคิดกับพี่เป็นอย่างอื่นกลัวว่าผู้ใหญ่จะไม่เห็นด้วย”
“แล้วตอนนี้กล้าคิดกับพี่มากกว่าพี่ชายหรือยัง”
“คบกันแล้วก็ต้องกล้าคิดอยู่แล้วสิคะ อีกอย่างน้าขวัญก็ไม่ได้ว่าอะไรด้วย งั้นต่อไปนี้เอมก็ไม่ต้องคอยกังวลอะไรอีกแล้ว”
“หึ ไปนอนกันเถอะมันดึกแล้ว” ไม่พูดเปล่ามือใหญ่ข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมาลูบศีรษะเล็กเบาๆอย่างนึกเอ็นดูในความน่ารักของคนตัวเล็ก ก่อนจะได้ยินเสียงหวานเอ่ยตอบรับ
“ค่ะ เราไปนอนกันเถอะ”
หลังจากนั้นทั้งคู่ก็พากันกลับเข้าห้อง นอนกอดกันอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันภายในห้องที่อบอวนไปด้วยความสุขของพวกเขา แม้ความต้องการของร่างสูงอยากจะทำมากกว่านอนกอดคนตัวเล็ก แต่พอเอาเข้าจริงเขาก็อยากให้เธอพร้อมและยอมเป็นของเขาเองไม่ใช่การบังคับ เพราะเขารู้ดีว่าภายนอกคนตัวเล็กดูเหมือนจะกล้าหาญและเก่งไปเสียทุกเรื่อง แต่เรื่องอย่างว่าเธอกลับอ่อนหัด ไม่ต่างอะไรกับกระต่ายน้อยตัวเล็กๆตัวหนึ่งก็เท่านั้นเอง...
วันต่อมา“พี่ขุนเดี๋ยวแวะร้านพี่ทรายให้เอมหน่อยนะ เอมอยากกินโออิชิ”“ได้ครับ”เมื่อร่างสูงขับรถเข้ามาในหมู่บ้านหลังจากพาคนตัวเล็กไปซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่ คนตัวเล็กก็หันมาพูดกับเขาที่กำลังขับรถอยู่ เมื่อเขาหันมาตอบรับเธอก็หันกลับไปเล่นโทรศัพท์เครื่องใหม่ต่อ เธอดูสนใจมันเป็นพิเศษซึ่งไม่ต่างอะไรกับเด็กน้อยที่กำลังเห่อของเล่นชิ้นใหม่เลยและเมื่อมาถึงร้านขายของชำหรือร้านของทราย ร่างสูงก็ทำการจอดรถโดยไม่ได้ดับเครื่องยนต์ก่อนจะหันไปพูดกับคนตัวเล็กที่กำลังตั้งท่าจะเปิดประตูลงจากรถ“เดี๋ยวพี่ลงไปซื้อให้เองครับ เรารอพี่อยู่ในรถนี่แหละไม่ต้องลงไป” ไม่ลืมที่จะกำชับเธออย่างเป็นคำสั่ง“โอเคค่ะ เอารสน้ำผึ้งมะนาวนะคะ ขวดสีเหลืองๆ”“ได้ครับ”จากนั้นร่างสูงก็หยิบกระเป๋าสตางค์ใบสีดำลงจากรถเดินเข้าร้านค้าไปทันที โดยมีสายตาของคนตัวเล็กมองตามไม่ละ แต่ทว่าเมื่อสายตาของเธอดันไปสะดุดกับร่างของทรายเจ้าของร้านที่กำลังยืนโอบเอวอยู่กับหญิงสาวคนหนึ่งที่หน้าตาน่ารักพอตัว อีกทั้งท่าทีของทั้งคู่ดูกระหนุงกระหนิงราวกับคู่รัก ก็พอจะเดาได้ทันทีว่าทรายมีรสนิยมเช่นไร มิน่าเวลาที่เธอมาซื้อของร้านทรายเธอถึงรู้สึกว่าทรายเข้า
วันต่อมาเช้ามาไปส่งเมียเรียน ถึงเวลาเลิกเรียนไปรับเมียกลับ กลายเป็นกิจวัตรประจำวันของเจ้าขุนไปเสียแล้วซึ่งหลังจากจอดรถรอรับเมียที่จุดเดิมเป็นเวลาเกือบครึ่งชั่วโมงเพราะเขาจะมารับเธอก่อนเวลาเลิกเรียนเสมอ ก็เห็นร่างอรชรของเมียเดินมากับเพื่อนสนิทในกลุ่มก่อนจะแยกกันไปเมื่อเธอเข้ามานั่งในรถสิ่งแรกที่เธอมักจะทำเป็นประจำคือยกมือไหว้เขาทั้งตอนมาส่งและตอนมารับ เขาจึงยิ้มรับและมองเธอด้วยสายตารักใคร่เอ็นดูก่อนจะเอ่ยถามเธอน้ำเสียงอ่อนโยน“วันนี้เรียนเหนื่อยมั้ย”“ไม่เหนื่อยค่ะ”“หิวมั้ย กินขนมพวกนี้รองท้องไปก่อนนะ” มือใหญ่หยิบถุงขนมที่ซื้อเตรียมไว้ยื่นให้คนตัวเล็ก เธอจึงรับเอาไปกินตามปกติ ถึงแม้ตอนนี้ระหว่างเรายังตึงใส่กันอยู่ แต่ก็ไม่ถึงขั้นไม่พูดจากัน หลังจากนั้นเจ้าขุนก็ขับรถพาเมียกลับบ้าน...แต่เมื่อกลับมาถึงบ้านพอเปิดประตูเข้าไปในห้องชะเอมก็ต้องสะดุ้งตกใจกับสิ่งที่เห็นในแว็บแรก แต่เมื่อมองชัดว่าเป็นอะไรที่วางอยู่บนเตียงก็ถึงกับตาลุกวาวแล้วรีบพุ่งเข้าใส่มันทันทีด้วยความตื่นเต้น“น้องหมี~ น่ารักจังเลย” เธออุ้มตุ๊กตาหมีสีขาวตัวใหญ่ที่ใหญ่กว่าตัวเธออีกมากอดไว้แน่นขณะใบหน้าเปื้อนยิ้มไม่หุบ ก่อ
หนึ่งเดือนต่อมาหลังจากมหาลัยเปิดเจ้าขุนก็เป็นคนไปรับไปส่งชะเอมเรียนตลอด ชีวิตในแต่ละวันของทั้งคู่ยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆโดยไม่มีปัญหาใดๆเข้ามาแทรก จนกระทั่งวันนี้...เมื่อกลับจากมหาลัยชะเอมก็ไปช่วยน้าขวัญของเธอทำกับข้าวมื้อเย็นตามปกติกระทั่งเสร็จ ของขวัญจึงบอกให้เธอไปตามทุกคนในบ้านมากินข้าว แต่เมื่อเดินออกมาตามคนรักที่อยู่หน้าบ้าน สิ่งที่เห็นก็ทำให้เธอปวดใจ“พี่ขุน”“เอม!”พรึ่บ!ภาพตรงหน้าที่เห็นหญิงสาวคนหนึ่งกำลังยืนกอดคนรักของตัวเองอยู่มันราวกับถูกมีดกรีดลงกลางอก แต่เมื่อเขาได้ยินที่เธอเรียกก็รีบผลักอีกฝ่ายออกทันที ทำเอาหญิงสาวเซไปด้านหลังจนเกือบล้ม เธอจึงรีบเดินดุ่มๆเข้าไปหาเขา แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรบุ่มบ่าม พยายามที่จะใจเย็นให้ได้มากที่สุดแม้ตอนนี้ดวงตาจะร้อนผ่าวไปหมดแล้ว อีกทั้งน้ำใสๆที่เอ่อคลอเบ้าตาก็พร้อมจะไหลออกมาทุกเมื่อ“ใครเหรอขุน”สิ้นคำถามของอีกฝ่ายที่ยืนมองพวกเขาอยู่ มือใหญ่ก็คว้ามือเธอไปกุมไว้แน่นก่อนที่เขาจะหันไปตอบหญิงสาว“เมียฉันเอง”“เมียเหรอ แต่งงานกันแล้วเหรอถึงกล้าเรียกว่าเมีย แล้วดูน้องเค้าสิยังใส่ชุดนักศึกษาอยู่เลยจะเป็นเมียนายได้ไง““แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ” ขณะป
ในเวลาเกือบเที่ยงคืน ร่างสูงที่ไม่ยอมหลับเอาแต่นอนมองหน้าคนตัวเล็กในอ้อมกอด มองสำรวจใบหน้าเธออยู่อย่างนั้น ความรู้สึกของเขาในตอนนี้ทั้งรักทั้งหลงเด็กคนนี้จนอธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ถูก หากวันนึงเธอหายไปหรือทิ้งเขาไปเขาก็ไม่รู้จะอยู่ต่อไปยังไง แค่คิดใจมันก็แทบขาด หากวันใดเขาถูกเธอทิ้งขึ้นมาจริงๆเขาคงตายอย่างอนาถแน่นอน“ล่ามโซ่ไว้ดีมั้ยเนี่ย จะได้ไม่ทิ้งพี่ไปไหน”“อื้อ” เสียงอู้อี้ดังออกมาจากในลำคอของคนตัวเล็กราวกับเมื่อครู่เจ้าตัวได้ยินที่เขาพูด ปากหยักจึงระบายยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูคนหลับในอ้อมกอด ขนาดหลับเธอก็ยังไม่หยุดน่ารัก แล้วแบบนี้เขาจะไปไหนรอดทว่าจู่ๆเสียงข้อความไลน์จากโทรศัพท์ของคนตัวเล็กที่วางอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียงก็ดังขึ้น เขาจึงถือวิสาสะหยิบขึ้นมากดเปิดอ่าน(เอมมะรืนมหาลัยจะเปิดแล้ว งั้นพรุ่งนี้พวกเรามาเจอกันหน่อยมั้ย พอดีพี่ชายฉันเพิ่งกลับมาจากกรุงเทพ เห็นแกเคยบอกว่าอยากเจอ)เมื่อเห็นข้อความดังกล่าวจากเพื่อนของเธอที่ส่งมา แม้จะไม่รู้จักเพื่อนของเธอเลย แต่แค่รับรู้ว่าเธออยากไปเจอพี่ชายของเพื่อนคนนี้ใจมันก็ร้อนเป็นไฟขณะมือใหญ่กำโทรศัพท์ของเธอไว้แน่น ถึงจะไม่พอใจแต่ก็ต้องข่มคว
เวลาต่อมา 20:25 น.หลังจากหลับไปนานเป็นเวลาหลายชั่วโมงเพราะเหนื่อยล้าจากบทรักอันเร่าร้อน ชะเอมก็ตื่นขึ้นมาในเวลาสองทุ่มกว่า แต่ข้างกายตอนนี้กลับไร้ร่างของอีกคนที่เคยนอนอยู่ข้างกัน เธอจึงดันตัวลุกขึ้นจากที่นอนเตรียมจะไปอาบน้ำ ทว่าร่างสูงของอีกคนก็เปิดประตูเดินเข้ามาพอดีพร้อมกับเอ่ยถามเธอน้ำเสียงอ่อนโยน“ตื่นแล้วเหรอครับ”เธอไม่ได้ตอบอะไรกลับไป แค่เพียงพยักหน้าเบาๆพร้อมกับยิ้มบางๆ แต่กลับไม่กล้าสบตาเขาเพราะเมื่อนึกย้อนถึงเหตุการณ์เร่าร้อนก่อนหน้าก็ทำเอาเขินอายไม่น้อยที่ตอนนี้ตัวเองได้เสียครั้งแรกให้คนตรงหน้าไปแล้ว ไม่นานก็รู้สึกถึงมือใหญ่ของเขาวางลงบนศีรษะของเธอแล้วลูบหัวเธอเบาๆ ทำให้รู้สึกอบอุ่นกับสัมผัสนี้เป็นอย่างมาก“ตื่นแล้วก็ไปอาบน้ำจะได้ลงไปกินข้าว เดี๋ยวพี่ลงไปอุ่นแกงให้”สิ้นเสียงทุ้มคนตัวเล็กจึงพยักหน้าหงึกๆก่อนจะเอ่ยถามกลับ“แล้วคนอื่นล่ะคะ”“เข้านอนกันหมดแล้ว”“งั้นพี่ขุนออกไปก่อนเอมจะได้อาบน้ำ”“ก็ไปอาบสิเดี๋ยวพี่ออกไปเอง”“แต่เอมโป๊อยู่” ขณะพูดสองมือเล็กที่กำลังจับผ้าห่มคลุมกายไว้แน่นก็เริ่มสั่นจนอีกคนที่มองอยู่สังเกตเห็นได้ อีกทั้งดวงตากลมโตคู่สวยในยามนี้เอาแต่หลบตาเขาตลอ
จนกระทั่งร่างสูงที่ไม่อาจทนต่อความต้องการของตัวเองได้จึงยอมผละใบหน้าออกจากกุหลาบงามดอกโตแล้วหยัดกายแกร่งขึ้นพร้อมกับกระชากผ้าขนหนูออกจากเอวสอบจนเผยให้เห็นท่อนเอ็นลำใหญ่ ที่ทั้งใหญ่และยาวจนคนตัวเล็กที่นอนมองอยู่ถึงกับตาค้างกับความใหญ่โตของมันที่เธอเคยสัมผัสมากับมือแต่ก็เพิ่งจะเคยเห็นกับตาของจริงก็วันนี้ แต่ถึงแม้มันจะดูหน้ากลัวแต่กลับทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นไปด้วยอย่างน่าประหลาดใจโดยที่ร่างสูงก็นั่งมองด้วยความเอ็นดูขณะที่มือใหญ่ก็คอยชักสาวท่อนเอ็นของตัวเองไปด้วยเบาๆ จากนั้นก็เขยิบกายเข้าไปประชิดหว่างขาเรียวเล็กแล้วจับท่อนเอ็นถูไถกับปากทางรูรักเบาๆ ทำเอาคนตัวเล็กสะดุ้งพร้อมกับเอ่ยห้าม“อื้อ! พะ พี่ขุนเดี๋ยวก่อน พี่ไม่ใส่ถุงเหรอ” เพราะเห็นๆอยู่ว่าเขาไม่ได้ป้องกันอะไรเลยจึงทวงถามไป แต่แทนที่เขาจะหยุดก็เปล่าเลย ยังพยายามถูไถท่อนเอ็นของเขากับน้องสาวของเธอไม่หยุด“พี่จะเอาสดกับเรา พี่มีวิธีของพี่ไม่ท้องหรอกไม่ต้องกลัวนะ” เพราะรู้ดีว่าคนตัวเล็กกำลังกลัวอะไรอยู่จึงบอกกล่าวเพื่อให้เธอคลายความกังวล“วิธีอะไรคะ”“ปล่อยนอกไง”“แต่เอมเรียนมา ครูบอกว่าวิธีหลั่งนอกมันมีความเสี่ยงสูงนะ”“หึ เด็กน้อยชะม







