MasukShare
บทที่ 49
Tanggal publikasi:
2026-09-17 23:38:11ไม่ว่าทรรศิกาจะถูกเขากดดันหรือสบประมาทมากแค่ไหน คนอย่างเธอถ้าตัดสินใจที่จะทำอะไรแล้วละก็สู้ไม่มีถอยเด็ดขาด นอกจากไม่ถอยแล้วยังจะหาทางเอาคืนเขาอีกด้วย ไม่เคยนึกมาก่อนเลยว่าชีวิตของเธอจะตกอับถึงกับต้องมาเผชิญกับสิ่งเหล่านี้
สิ่งที่ทรรศิกาต้องทำเป็นประจำทุกวัน คือหาเวลาโทร.ไปคุยกับนับดาวและส่งอีเมลหาคุณย่า แม้ว่าจะไม่เคยได้รับเมลจากท่านตอบกลับมาเลยก็ตาม ข้อความที่ส่งไปให้คุณย่าในระยะหลัง ๆ จะเป็นการเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเธอและคนรอบข้างตัวเธอซะมากกว่าการตัดพ้อต่อว่าท่านเหมือนในตอนแรก แต่การลงท้ายจะเหมือนเดิมทุกครั้งคือเทย่ารักและคิดถึงคุณย่าเสมอ
หลังจากส่งอีเมลหาคุณย่าเสร็จเรียบร้อย เธอก็โทร.ไปคุยกับนับดาวตามปกติ
“เรื่องงานเป็นไงบ้างเทย่า ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม”
“ใครว่า...มีแต่ปัญหาน่ะสิดาว” ทรรศิกาโอดครวญ
ทรรศิกาได้โอกาสนินทานายจ้างให้เพื่อนรักฟัง เรื่องที่เขาคอยจ้องจับผิดและคอยหาเรื่องเธอตลอดเวลา
“ปัญหาอะไร เล่าให้ดาวฟังหน่อยซิ”
“ทุกเรื่อง! ไม่ว่าทรรศิกาขยับตัวทำอะไรก็ไม่ดี และดูจะขัดหูขัดตาคุณหมอแสนดีของดาวไปซะหมดทุกอย่าง ต่อให้เทย่าพยายามทำดีแค่ไหนก็มีค่าเป็นศูนย์”
“ขนาดนั้นเลย”
“ดาวรู้ไหมเขาทั้งดุทั้งห้ามเทย่าวันละร้อยแปดเรื่องจนเทย่าจำไม่หวาดไม่ไหว”
จากนั้นก็สาธยายเรื่องราวทั้งหมดให้เพื่อนรักฟังว่าตนเองเจอกับอะไรมาบ้าง ก่อนจะเปลี่ยนหัวข้อในการสนทนาด้วยการถามถึงอาการป่วยของบิดาเพื่อน
“อาการของพ่อเป็นยังไงบ้างดาว”
“ก็เหมือนเดิม ล่าสุดหมอฉีดสีดูแล้วพบว่าเส้นเลือดอุดตันสองเส้น ก็เลยแนะนำว่าควรจะให้พ่อเข้ารับการผ่าตัด แต่ค่าใช้จ่ายสูงอยู่เหมือนกัน ดาวเกรงว่าเงินที่มีจะไม่พอจ่ายค่าผ่าตัดของพ่อ”
“เอาอย่างนี้ดีไหม เราย้ายพ่อของดาวไปผ่าตัดที่โรงพยาบาลของรัฐ ค่าใช้จ่ายน่าจะถูกกว่าผ่าตัดกับโรงพยาบาลเอกชน”
“มันก็จริง แต่ต้องรอคิวนานนี่สิ อาการของพ่อไม่ค่อยดีนักหมอถึงได้แนะนำให้ทำการผ่าตัด ถ้าต้องให้พ่อรอคิวผ่าตัดนาน ๆ คงจะไม่ดีแน่ ถ้ามีคนรู้จักแนะนำก็คงจะดี”
“เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเทย่า เดี๋ยวเทย่าจะไปลองหาข้อมูลและดูว่ามีหนทางไหน ที่จะย้ายพ่อของดาวไปผ่าตัดที่โรงพยาบาลของรัฐได้บ้าง ถ้ามีความคืบหน้าเทย่าจะรีบมาบอกดาวทันที”
แม้จะยังไม่รู้ว่าเพื่อนรักจะจัดการอย่างไรกับเรื่องนี้ แต่ก็รู้สึกซาบซึ้งใจในน้ำใจของเพื่อน ที่พยายามจะหาหนทางเพื่อช่วยแก้ไขปัญหาให้กับครอบครัวของเธอ
“ขอบใจมากนะเทย่า”
“ไม่ต้องกังวลนะดาว เทย่ามั่นใจว่าเราจะผ่านวิกฤตินี้ไปได้ เราจะผ่านมันไปด้วยกัน”
สองสาวพูดคุยกันอยู่สักพักก็วางสาย จากนั้นทรรศิกาก็โทร.เข้าไปหาหมออิทธิพลที่โรงพยาบาล โชคดีที่เขายังไม่กลับก็เลยได้คุยกัน เธอนัดพบเขาพรุ่งนี้เพราะมีเรื่องบางอย่างอยากที่จะปรึกษาเขา ซึ่งเขาก็ยินดีที่จะพบเธอ
ทรรศิกาให้นายแพทย์หนุ่มเป็นคนนัดเวลา เขาสะดวกที่จะพบเธอในช่วงเที่ยงวัน จะได้ถือโอกาสทานมื้อเที่ยงด้วยกัน หญิงสาวบอกกับเขาว่าเธอจะเดินทางไปพบเขาที่โรงพยาบาลในวันพรุ่งนี้ตามเวลาที่เขานัดหมาย ก่อนที่จะวางสายทั้งคู่ได้แลกเบอร์โทรศัพท์ของกันและกันไว้ เพื่อจะได้สะดวกในการติดต่อ
ทรรศิกาเดินทางไปพบหมออิทธิพลที่โรงพยาบาลตามนัด โดยไม่ลืมที่แวะซื้อขนมเจ้าอร่อยติดมือไปฝากเขา แถมยังมีน้ำใจซื้อเผื่อแผ่ไปถึงพวกนางพยาบาลที่วอร์ดของเขาด้วย
ถือเป็นการสร้างสัมพันธไมตรีกันไว้ เผื่อว่าในอนาคตเธออาจจะต้องการความช่วยเหลือจากพวกเขาเหล่านั้น
“ดูเหมือนจะมีคนมาขอพบหมอรุจนะคะ” สุรีย์พยาบาลสาวที่กำลังเข้าเวรอยู่ในขณะนั้นเอ่ยขึ้น
คิ้วเข้มของนายแพทย์หนุ่มเลิกสูงขึ้น “พบผม! ใครหรือครับ”
“เธอกำลังเดินตรงมาที่นี่ค่ะ”
อติรุจหันกลับไปมองก็พบว่าทรรศิกากำลังเดินตรงมายังจุดที่เขายืน เมื่อเห็นว่าเป็นแม่ตัวยุ่งคิ้วเข้มของเขาก็ขมวดเข้าหากัน
‘จะมาป่วนอะไรอีกล่ะ’ ใจคิด
ทรรศิกาเดินมาทักทายทุกคนพร้อมกับรอยยิ้มแสนหวาน โดยไม่ลืมที่จะเผื่อแผ่รอยยิ้มนั้นไปให้อติรุจด้วย
“คุณมีธุระอะไรถึงได้มาหาผมที่นี่”
หญิงสาวไม่ได้ตอบคำถามนั้นในทันที แต่เลือกที่จะไปยื่นถุงขนมที่เธอซื้อมาส่งให้กับสุรีย์
“ขนมเจ้าอร่อยที่เทย่าตั้งใจซื้อมาฝากทุกคนค่ะ ถุงนี้เป็นของคุณหมออิทธิพล เทย่าฝากเก็บไว้ให้เขาด้วยนะคะ”
“ขอบคุณมากค่ะ คุณเทย่าใจดีจังเลยมีของมาฝากพวกเราด้วย”
“คุณยังไม่ได้ตอบคำถามผมเลยนะเทย่าว่าคุณมีธุระอะไรถึงได้มาพบผมที่นี่” อติรุจเอ่ยถามเสียงเข้มขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่สนใจคำพูดของเขา
“ฉันไม่ได้มา...”
ทรรศิกาชะงักคำพูดของตนเองไว้เพียงเท่านั้น เมื่อเหลือบไปเห็นสายตาของพยาบาลสาวที่กำลังจ้องมองมา ทำให้เธอต้องเปลี่ยนการใช้สรรพนามแทนตนเองซะใหม่เพื่อมิให้เป็นที่ผิดสังเกต
“วันนี้เทย่าไม่ได้มาพบคุณค่ะ” เธอตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแผ่วเบา
“ไม่ได้มาพบผมแล้วคุณมาที่นี่ทำไม” เสียงทุ้มห้วนกระแทก เพราะสังหรณ์ใจว่าอีกฝ่ายอาจจะมาสร้างปัญหาให้เขาถึงที่นี่
“เทย่ามีนัด”
Bab terbaru
กุศโลบายรัก บทที่ 129
อติรุจปัดป้องพลางหัวเราะพลาง กว่าจะสามารถรวบร่างเล็กบางของภรรยาตัวแสบเข้ามาในอ้อมกอดได้ “ผมเปล่า...” เขาปฏิเสธเสียงกลั้นหัวเราะ “ผมแค่ขำ” “ขำอะไรคะ” เธอถามอย่างนึกสงสัยจริง ๆ “ก็ขำว่าเมียผมหึงได้แม้กระทั่งหนังสือ” เขาตอบ และทิ้งตัวลงนอน พร้อมดึงร่างเล็กของภรรยามาเกยอยู่บนอก “ไม่ได้หึงซะหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงเข้ม แต่นวลแก้มแดงเรื่อ อติรุจเขี่ยจมูกรั้นเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดู “งั้นเทย่าของผมเรียกว่าอะไร” “เขาเรียกว่า...รำคาญใจต่างหาก” คนตัวเล็กยังปากแข็งไม่ยอมรับให้เสียฟอร์มว่าเธอหึงเขาจริง ๆ แถมยังหึงหนังสือวิชาการพวกนั้นด้วย “เทย่า...เทย่า...เทย่า” อติรุจเรียกอย่างนึกเอ็นดู ทรรศิกาขมวดคิ้วยุ่งนึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงเรียกชื่อเธอไม่หยุด “เรียกอยู่ได้ จะพูดอะไรก็พูดสิคะ” อติรุจยิ้ม ชะโงกไปจุมพิตริมฝีปากอิ่มแรงอย่างนึกหมั่นไส้ “ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้” คราวนี้คนที่ถูกชมยิ้มหวาน ดวงตาคู่งามเป็นประกายวาววับ สะบัดผมไปด้านหลังเบา ๆ อย่างมั่นใจตัวเอง
กุศโลบายรัก บทที่ 128
เมื่อวันสำคัญของอติรุจและทรรศิกามาถึง สองหนุ่มสาวถูกปลุกให้ลุกขึ้นมาแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมตั้งแต่เช้ามืด เพื่อจะได้เริ่มพิธีทางศาสนาในตอนเช้า ในงานนี้จะมีแต่แขกระดับวีไอพีและญาติผู้ใหญ่คนสำคัญของทั้งสองฝ่ายเท่านั้นที่ได้เข้ามาร่วมเป็นสักขีพยาน หลังจากนั้นทั้งคู่มีเวลาพักเล็กน้อยก่อนจะต้องเริ่มเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว และแต่งหน้าทำผมกันอีกครั้ง สำหรับเจ้าบ่าวใช้เวลาไม่นานเท่าไรก็จัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย แต่สำหรับเจ้าสาวนั้นต้องใช้เวลาในการแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมกันนานนับชั่วโมงกว่าจะเสร็จ เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยทรรศิกาก็ถูกปล่อยให้นั่งพักอยู่เพียงลำพัง ในขณะนั้นเองที่นับดาวเดินเข้ามาภายในห้องของโรงแรมซึ่งใช้เป็นห้องแต่งตัว “รู้ตัวไหมว่าเทย่าเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในค่ำคืนนี้ และก็เป็นเจ้าสาวที่โชคดีที่สุดที่ได้แต่งงานกับเจ้าบ่าวที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมอย่างหมอรุจ ดาวขออวยพรให้เทย่าและหมอรุจมีความสุขมาก ๆ และมีเจ้าตัวเล็กไว ๆ” “ผมเห็นด้วยกับความคิดของคุณดาวครับ คุณเทย่าสวยมากจริง ๆ ยิ่งอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ด้วยแล้วย
กุศโลบายรัก บทที่ 127
หลังจากการแจกรางวัลอันทรงคุณค่าผ่านพ้นไป อติรุจและทรรศิกาได้ถอดหน้ากากเพชรออก เพื่อให้ทีมงานนำไปโชว์ก่อนที่จะนำกลับมาประมูล และคุณหญิงก็เดินมาหยุดยืนตรงกลางระหว่างสองหนุ่มสาว เพื่อเอ่ยขอบคุณแขกที่มาร่วมงานในค่ำคืนนี้ “ขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่สละเวลามาร่วมงานฉลองครบรอบห้าสิบปีของเรา หวังว่าทุกท่านจะพึงพอใจกับดีไซน์ของเครื่องประดับสุดหรูที่เรานำเสนอ และดิฉันขอถือโอกาสนี้แนะนำทรรศิกา เขมะสิริกุล ในฐานะผู้บริหารรุ่นใหม่ที่จะสานต่อสตาร์ไดมอนด์ให้มั่นคงต่อไปในอนาคตค่ะ” ทรรศิการู้สึกตกใจที่จู่ ๆ คุณย่าก็ประกาศให้เธอ เป็นผู้บริหารรุ่นต่อไปของสตาร์ไดมอนด์อย่างเป็นทางการต่อหน้าทุกคน นั่นหมายถึงคุณย่ายอมรับในความสามารถของเธอ “เราเปิดโอกาสให้ผู้บริหารรุ่นใหม่ได้กล่าวอะไรหน่อยดีไหมคะ” “เทย่าสัญญาว่าจะทุ่มเทแรงกายแรงใจ เพื่อทำหน้าที่บริหารสตาร์ไดมอนด์อย่างดีที่สุดให้สมกับที่คุณย่าไว้วางใจค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” “แขกผู้มีเกียรติท่านใดสนใจหน้ากากเพชรคู่นี้ก็ร่วมประมูลกับเราได้นะคะ เราจะนำเงินรายได้จากการประมูลไปบริ
กุศโลบายรัก บทที่ 126
“เฮ้อ! ในที่สุดเรื่องราวก็จบลงไปได้ด้วยดี หวังว่าคงไม่มีเรื่องทำนองนี้มาทำให้รุจกับเทย่าต้องผิดใจกันอีกนะคะ” “ไม่มีแน่นอนครับแม่ ครั้งเดียวก็เกินพอ นี่ขนาดผมระวังตัวแล้วนะยังพลาดจนได้ เทย่าถึงขนาดขอหย่าขาดจากผมเลย บอกตรงๆ เข็ดจนตาย” “พูดแล้วต้องทำให้ได้อย่างที่พูดนะคะ” ทรรศิกาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แน่นอนอยู่แล้ว ผมมันเป็นพวกรักเดียวใจเดียวเหมือนพ่อ จริงไหมครับคุณพ่อ” อติรุจหันไปหาแนวร่วม “จริง!” อติเทพช่วยยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “รจหาฤกษ์แต่งงานให้รุจกับเทย่าได้แล้วนะคะน้าทิพย์ อีกสี่เดือนข้างหน้าค่ะ หวังว่าจะไม่กระชั้นชิดเกินไปนะคะ” “ช้าไปหรือเปล่าครับแม่ ผมเป็นคนใจร้อนอยากจะแต่งงานกับเทย่าซะวันนี้หรือพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำครับ” “มากไปพ่อคุณ” รสสุคนธ์เอ่ยปรามหลานชายตัวดี “เห็นใจกันหน่อยสิครับคุณยาย นอนคนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวหัวใจ” ที่พูดเช่นนี้เพราะคุณย่าของทรรศิกาต้องการให้หลานสาวกลับไปอยู่กับตนเองจนกว่าจะเข้าพิธีแต่งงาน “แล้วที่ผ่านมาทำไมถึงนอนคนเดียวได้คะ เทย่าไม่เห็นว่
กุศโลบายรัก บทที่ 125
สายวันต่อมาอดุลย์ได้นำตัวอัญชิสาเดินทางมาเยี่ยมอติรุจที่โรงพยาบาล เพื่อต้องการมาเคลียร์เรื่องที่บุตรสาวของเขาได้ก่อไว้ เมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในห้องก็พบว่าอติรุจมิได้อยู่ตามลำพัง แต่มีพ่อ แม่ ป้า และยายของเขา รวมถึงทรรศิกาและคุณหญิงทิพย์มณีอยู่ภายในห้องนั้นด้วย อดุลย์ทักทายทุกคนก่อนจะเอ่ยเข้าประเด็น “อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เราจะได้เคลียร์กันให้จบไปทีเดียวเลย” อัญชิสาทำความเคารพผู้ใหญ่ก่อนจะตวัดสายตาขุ่นเคืองมองไปที่ทรรศิกา เพราะยังรับไม่ได้ที่อีกฝ่ายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผู้ชายที่เธอหลงรัก “ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ ที่ลูกสาวของผมมาก่อเรื่องเดือดร้อน และทำให้วุ่นวายกันไปหมด” อดุลย์เอ่ยขอโทษทุกคนจากใจก่อนจะหันไปจ้องหน้าบุตรสาว “อัญต้องกราบขอโทษคุณลุง คุณป้า และพี่รุจด้วยนะคะ” อัญชิสาไม่ยอมเอ่ยชื่อทรรศิกาซึ่งถือเป็นมารศัตรูหัวใจคนสำคัญของตนเอง เพราะทำใจไม่ได้จริงๆ ที่ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้วยังจะต้องมาเอ่ยปากขอโทษอีก “เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นความเข้าใจผิดค่ะ ที่จริงแล้วอั
กุศโลบายรัก บทที่ 124
ในค่ำวันนั้นเอง ทรรศิกาขออยู่เฝ้าดูอาการของอติรุจที่โรงพยาบาล ทั้งที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพยายามพูดทัดทาน เพราะเห็นว่าหญิงสาวเพิ่งจะหายจากอาการบาดเจ็บ แต่ทรรศิกาก็ยังยืนยันคำเดิม ทำให้ทุกคนต้องยอมทำตามความต้องการของเธอ หญิงสาวนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงอติรุจจนเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้นไม่นานอติรุจก็เริ่มรู้สึกตัว เขาลืมตามองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบอบบางคุ้นตาที่นั่งฟุบหลับอยู่ข้างตัว รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาเอื้อมมือไปลูบไล้แก้มนวลใสเรื่อยมาจนถึงริมฝีปากบางสีกุหลาบ สัมผัสที่อ่อนโยนของเขาปลุกทรรศิกาขึ้นจากนิทรา “คุณรู้สึกตัวแล้ว” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ทรรศิกาเข้าไปช่วยประคองให้อีกฝ่ายลุกขึ้นนั่ง จากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งข้างตัวเขา อติรุจยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นแววตาที่ฉายชัดถึงความห่วงใยของทรรศิกา น้ำตาของหญิงสาวไหลอาบแก้มนวลใสอีกครั้ง “ยกโทษให้เทย่านะคะ เพราะเทย่าคุณถึงต้องเจ็บตัวแบบนี้” “ร้องไห้ทำไม ผมไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย อีกอย่างมันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกนะเทย่า”
Anda juga akan menyukai
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X134.9K Dibacaราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน309.1K Dibacaเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C112.7K Dibacaบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์325.4K Dibacaสถานะเมียอุ้มบุญ
หินม่วง6 Dibacaแค้นรักเมียตัวแทน
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี221 DibacaBad Engineer เด็กคิเร็น
มดตัวจี๊ด1.8K Dibacaร้อยคำรักปักกลางใจ
หรานเติงเติง403 Dibaca
