กูไม่ยอมเป็นเมียหรอก! (Ep 6 nc)

ผมหันไปมองมันตาเขียว เมื่อไอ้เด็กเหี้ยลูคัสสอดใส่เข้ามาไม่สนใจอะไร แทนที่มันจะสำนึกผิด กลับยกยิ้มพึงพอใจ ฝ่ามือหนาจับเอวหนาไว้หมั้น ลิ้นร้อนเลียริมฝีปากนุ่ม ส่งสายตากระหาย สายตาเร่าร้อนของมันที่มองกันนั้น ทำให้รู้สึกปั่นป่วนในช่วงท้อง

“หยุด” เสียงแหบแห้งกดเสียงต่ำเอ่ยห้าม ไอ้เด็กเหี้ยยกคิ้วขึ้นข้างเดียว มือหนาข้างหนึ่งผละจากเอวหนา รวบกอดร่างกายไร้เรี่ยวแรงของผม แผ่นหลังกำยำมีมัดกล้ามแนบไปกับแผงอกแกร่ง ร่างกายของเราสองมีหยาดน้ำเกาะพราว ความเย็นของน้ำ ทำให้ร่างกายนี้อุ่นขึ้น บวกกับความต้องการที่มันพลุ่งพล่าน ยิ่งทำให้ร่างกายนี้ร้อนมากขึ้นไปอีก

“พี่กลัวหรอ?” มันเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม ผมกัดฟันแน่นจ้องหน้าไอ้ลูคัสตาเขียว ก่อนจะสะดุ้งสุดตัว เมื่อเอวสอบเริ่มขยับกระแทกเข้าใส่ มันจงใจแกล้งให้ผมอับอาย

“ไอ้ อึก!” ฝ่ามือเรียวรีบยกขึ้นปิดกั้นเสียงคราง กลัวว่ามันจะลอดออกไป ให้ผู้หญิงทั้งสามคนได้ยิน

“แก ได้ยินเสียงอะไรมั้ย” เสียงหนึ่งเอ่ยขึ้น ทั้งสามคนหันมองหาที่มาของเสียง ก่อนจะมาหยุดที่ไอ้ทอง

“ควายใคร” หนึ่งในนั้นเอ่ยทักสงสัย ทั้งสามมองมาที่ไอ้ทองพร้อมกัน แม้ตรงนั้นจะมีกอไผ่ให้หลบ แต่มันก็รู้สึกอับอายอยู่ดี ใครมันจะหน้าด้านเหมือนไอ้เด็กเหี้ยนี่

“อ่ะ ไอ้เด็ก อื้อ...” เสียงแผ่วเบากดต่ำ พยายามกั้นเสียงครางของตนเองไว้ เอวสอบขยับเข้าออกช้าๆ แต่กดเน้นจุดกระสันจนเสียววูบ ดวงตาเรียวเบิกกว้าง เลือดในกายช้าวาบตั้งแต่ปลายเท้าจนถึงหัว ทั้งรู้สึกเสียวซ่าน และ...หวาดกลัวไปพร้อมกัน

“พี่รัดของผมแน่นมาก” เสียงทุ้มเข้มเอ่ยกระซิบข้างหู ผมกัดฟันแน่นจนสันกรามขึ้น เมื่อริมฝีปากนุ่มกดจูบแผ่วเบาตรงลำคอหนา ลมหายใจร้อนเป่ารดต้นคอ ฝ่ามือหนาของไอ้ลูคัส สัมผัสรูดชักเพิ่มความเสียวซ่าน ยิ่งห้ามไอ้เด็กเหี้ยนี่มันยิ่งทำ เหมือนมันกำลังสนุกที่ทำแบบนั้น แต่ผมไม่สนุกเว้ย!

“ไอ้เด็ก อะ อึก...เหี้ย อ๊ะ!” ผมรีบกั้นเสียงแทบไม่ทัน เมื่อไอ้ลูคัสกระแทกเอวเข้ามาหนักหน่วง สายน้ำกระเพื่อมตามจังหวะ

“ทำไมน้ำมันน้ำกระเพื่อม?” เสียงหวานเอ่ยถามเพื่อน ทั้งกลุ่มมองสายน้ำด้วยความสนใจ ผมนิ่งค้างตัวชาวาบ เบิกตากว้าง หัวใจเต้นแรงด้วยความกลัว

“หยุดนะ ไอ้เด็กเหี้ย อื้อ!”

“ถ้าพี่ไม่เรียกชื่อผม ก็อยู่กันแบบนี้แหละ” มันเอ่ยบอก พลันขยับเอวสอบเข้าออก ทุกจังหวะที่มันกระแทกเข้าใส่กัน แม้จะไม่เร็ว แต่มันก็หนักหน่วงจนเสียวูบในท้อง

“อึก อื้อ...แฮ่กๆ อะ” แม้จะพยายามไม่ส่งเสียงครางออกไป แต่ทุกครั้งที่ไอ้ลูคัสลูบไล้เล้าโลม หรือกระแทกเข้ามา มันสยิวจนเก็บเสียงไม่อยู่

ไอ้เด็กเหี้ย!

มันไม่กลัวว่าจะมีคนรู้หรือไงวะ!!

ผมได้แต่สบถด่ามันในใจ ฝ่ามือเรียวปิดปากตนเองแน่น ร่างกายขยับโยกไปตามจังหวะของด้านหลัง

“ไม่มีอะไรมั้ง ควายมันเล่นน้ำอยู่” ผู้หญิงหมายเลข3เอ่ยบอก

“มึงก็เนอะ เสือกแม้แต่เรื่องของควาย” ก่อนจะถูกเพื่อนหมายเลข2ด่า

“เออ กูเสือก!” เมื่อถูกเพื่อนว่า ก็ทำหน้างอน แล้วเดินเร็วหนีเพื่อนทั้งสอง เสียงของสาวๆ พลันเริ่มดังไปไกลเรื่อยๆ เอวสอบของไอ้เด็กเหี้ยก็กระแทกเร็วขึ้น เมื่อมันแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ตรงนี้ จากที่กอดรัดเอวผมไว้ ก็พลันรวบมือผมทั้งสองข้างไว้ด้วยมือข้างเดียว

“ไม่มีใครอยู่แล้ว ครางดังๆได้แล้วครับ” เสียงทุ้มเข้มเอ่ยข้างใบหู ฟันคมขบเม้มใบหูเบาๆ เพิ่มความเสียว

“อ่าส์! อื้อ อิ๊ ไอ้เด็ก อื้อ! เหี้ย! มึงหยุดกระแทกเดี๋ยวนี้นะ อ่าส์!” เสียงร้องครางเอ่ยไม่เป็นภาษา เมื่อไอ้ลูคัสเปลี่ยนจากกระแทกช้าๆเป็นถี่รัวเร็ว จนน้ำกระเพื่อมรุนแรง ทุกครั้งที่มันกระแทกเข้ามา มันดันน้ำเข้ามาในช่องทางด้วย ทำให้รู้สึกแปลกๆมากกว่าเดิม

“อ่าส์! อื้อ แฮ่กๆ...อิ๊ อ้าง!” เสียงครางลั่นอย่างห้ามไอยู่ร้องลั่นคลอง ดวงตาเรียวปรือหยาดอารมณ์ จากที่มีสติครบ ตอนนี้มันขาวโพลนไปหมด มีแต่เสียงร้องของตนเองที่มันดังก้องในหู และเสียงเนื้อกระทบเนื้อ

ตั่บตั่บตั่บ!...

“ซี๊ด...อ่าส์ พี่มะขาม ครางชื่อผมหน่อย นะครับ” เสียงแหบด้วยแรงอารมณ์อ้อนวานกัน เอ่ยอ่อนหวาน แต่เอวสอบนั้นดุดันจนดังตั่บๆ เหมือนมันเองก็หมดความอดทน รัวเอวสอบไม่พัก หรือปลอบให้เรี่ยวแรงช้าลง

“ไอ้ อื้อ! เด็กเหี้ย! อ้าง” เสียงครางลั่นสบถด่ามัน คนได้ยินยกยิ้มมุมปากพอใจ

“ดื้อรั้นดีจริงๆ แบบนี้ต้องสั่งสอน” เสียงทุ้มเข้มสบถต่ำไม่เต็มเสียง มือหนายอมปล่อยมือผม จัดท่าทางลิงอุ้มแตก โดยให้แผ่นหลังผมแนบไปกับกอไผ่ กันไม่ให้ผมจมน้ำ

พั่บ!...พั่บ!...

“!!!” จังหวะกระแทกหนักหน่วงเข้าออกเป็นจังหวะ ช้าแต่หนักทุกครั้งที่แท่งร้อนนั้นสอดเข้ามา เจ็บร้าวเอวหนา แต่กับเสียวสะท้านจนดวงตาเหม่อลอย น้ำหูน้ำตาไหลออกมาเป็นทางน่าอาย

“อื้อ!” ไอ้เด็กเหี้ยไม่สนใจหรือรังเกียจน้ำลายใส ลิ้นร้อนไล่เลียตามสายน้ำหวาน พลันสอดลิ้นร้อนเข้ามาในโพรงปาก ดูดดึงลิ้นร้อนจนเจ็บร้าว พลางไล่เลียไปตามฟันสวย

“ถ้าพี่ไปเอากับใครด้วยสภาพแบบนี้ อ่า...ผมคงหึงแทบบ้า” เสียงทุ้มเข้มหอบหนักเอ่ย สองมือหนาบีบนวดแก้มก้นแน่นมันมือ แยกก้อนเนื้อแน่นออกกว้าง

“เฮือก!” สวนไอ้แท่งร้อนของมันเข้าใส่กันจนเสียววูบ จนผมต้องรีบกอดลำคอแกร่งแน่น เมื่อหาที่เกาะเกี่ยวไม่ได้

พั่บพั่บพั่บ!...

“อื้อ อ้าง! พอแล้ว อึก กูยัง อ่าส์ เจ็บจากแผลเก่าอยู่ อื้อ!” ดวงตาปรือน้ำตามองภาพตรงหน้าพร่าเลือน กอดลำคอแกร่งของไอ้ลูคัสแน่น โดยที่ร่าง

กายขยับโยกไปตามเรี่ยวแรงของคนเด็กกว่า มันตอกเข้าใส่กันเหมือนคนอดอยาก ตะกละตะกลามจนขาผมสั่น

“อีกนิด ผมจะเสร็จแล้ว” เสียงหอบหนักเอ่ยบอก ผมร้องครางไม่รู้เรื่อง มีแต่ความเสียวที่มันมอบให้ ร่างกายสั่นไปทั้งร่าง เมื่อความต้องการใกล้ถึงฝั่ง แต่ก็ต้องหงุดหงิด เมื่อเอวสอบหยุดขยับ

“...แฮ่กๆ อะไร อึก หยุดทำไม”

“พี่ต้องเรียกชื่อผมก่อน ไม่งั้นผมไม่ทำให้” มันบอกพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ผมกัดฟันแน่น จ้องหน้ามันด้วยความคุกรุ่น

“กูช่วยตัวเองได้”

“อย่าหวัง ว่าผมจะยอมให้พี่ทำแบบนั้น” สิ้นเสียงของไอ้ลูคัส เอวสอบกระแทกเข้ามาหนักๆ จนจุกแน่นท้อง ได้แต่อ้าปากหอบหายใจ อกหนาแอ่นขึ้น เม็ดกาแฟสองเม็ดถูไถใบหน้าไอ้เด็กเหี้ย คนกระทำยกยิ้มพึงพอใจ เมื่อเห็นท่าทางทรมานเพราะความต้องการของผม

“หรือจะอยู่แบบนี้นานๆก็ได้นะ ผมไม่ถือ” มันบอก ผมกัดฟันแน่น จ้องหน้าไอ้ลูคัสอย่างเอาเรื่อง

ฟันคมกัดริมฝีปากลังเล ไม่อยากยอมมัน แต่ก็อยากปลดปล่อย จะช่วยตัวเองก็ไม่ได้ เพราะมันไม่ยอมให้ผมทำแบบนั้น

“แม่ง!” ผมสบถเสียงดังลั่นไม่พอใจ ไอ้ลูคัสยกยิ้มกว้างรอฟันคำตอบ

“ไอ้...อึก ลูคัส” เสียงขุ่นมัวเอ่ยชื่อไอ้เด็กเหี้ยตรง

หน้าออกไปไม่เต็มเสียง เจ้าของชื่อชักสีหน้าไม่พอใจ

“ผมยังไม่พอใจ พี่เรียกชื่อผมแบบไม่เต็มใจอ่ะ” มันบอก ผมอยากบีบคอมันให้ตายห่าคามือจริงๆ

“แล้วอยากได้แบบไหนวะ!” ผมตะโกนถามออกไป ทั้งที่แท่งร้อนของมันยังคออยู่ที่ช่องทางของผม มันทรมานอยากเสร็จเร็วๆ แต่เสร็จไม่ได้!

“พี่ต้องเรียกผมเสียงหวานๆ ทำท่าทางออดอ้อนด้วย แบบ น้องลูคัส พี่อยากเสร็จ ให้พี่เสร็จนะครับ” มันบอก คำพูดที่มันจะให้ผมเอ่ยออกไปนั้น มันอยากฉิบหาย เอามีดมาแทงกูเลย!

“...” ผมหันหน้ามองไปทางอื่น เพราะไม่สามารถทำแบบนั้นได้จริงๆ ทั้งชีวิตไอ้ดำ ไม่เคยเรียกใครเสียงหวานขนาดนั้น แล้วต้องอ้อนด้วย ผมยิ่งไม่เคยทำ!

“มึงฆ่ากูตายดีกว่า” ผมกดเสียงต่ำไม่พอใจ ไอ้ลูคัสเหมือนรู้อยู่แล้ว ว่าผมไม่ยอมแน่ มันจึงยกยิ้มร้าย เอ่ยกระซิบข้างหูกันเบาๆ

“งั้นพี่ก็ได้แต่ครางนะวันนี้ เพราะผมไม่ยอมให้เสร็จ” มันว่าเสียงเย็น ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ดวงตาเรียวเบิกกว้าง เชื่อว่ามันทำตามที่พูดแน่ เมื่อแรกของผมก็ผ้าเหลืองมาแล้ว

“ผมจะนับ...”

“ก็ได้ๆ!” ผมรีบตอบออกไป เพราะกลัวมันจะคิดอะไรบ้าๆ ออกมาอีก แค่เรียกชื่อมัน แค่เรียกชื่อมันแค่นั้น!

ถ้ากูไม่ทรมานเพราะอยากเสร็จ

อย่าหวังว่าไอ้ดำคนนี้ จะอ้อนเด็กเหี้ยอย่างมึง!

“เร็วๆสิ” มันเร่ง ไอ้ผมก็พยายามทำใจ พลันหลับตาลงช้าๆ ก่อนจะเบิกเปลือกตาขึ้นช้าๆ

“นะ...น้องลูคัส หะ...ให้พี่เสร็จนะ คะ...ครับ” เสียงอ้อนน่าอายถูกเอ่ยออกจากปากไอ้ดำคนนี้ ใบหน้าแดงระเรื่อเพราะความอับอาย ยิ่งแต่งแต้มให้คนมองเร้าอารมณ์

“...แม่ง น่าเอาสุดๆ” เสียงทุ้มเข้มสบถต่ำในลำคอแกร่ง สิ้นเสียงสบถของมัน ไอ้เด็กลูคัสก็เข้าใส่ผมไม่ยั้งแรง กระแทกเข้าใส่กันหนักหน่วง จนน้ำดังรับจังหวะกระแทก ร่างกายหนาโยนไปตามเรียวแรงคนนำ มีเพียงเสียงครวญคราง และเสียงคำรามในลำคอ รับเสียงร้องของไอ้ทอง ผู้สมรู้ร่วมคิดของไอ้เด็กเหี้ย! ให้ความร่วมมือเอาตัวบังอย่างดี