เข้าสู่ระบบนับจากวันนั้น ไอ้เด็ก เหี้ย! ลูคัสก็เดินตามก้นผมไม่ห่าง ไม่ว่าผมจะด่ามันหรือใช้มันให้มันทำนั้นนี้ ไอ้เด็กเหี้ยลูคัสก็ยิ้มร่าทำให้ไม่มีบ่น
“มึงเลิกกันกูได้มั้ยวะ!” ผมสบถเสียงดังลั่น ระหว่างที่กำลังทำงานดึงสายน้ำในไร่ ไอ้ลูคัสก็เข้ามาเกาะแกะอยู่รอบๆ
“ก็ผมอยากช่วย” มันบอก ผมหันหน้ามองมัน ใบหน้าไอ้เด็กลูกครึ่งแดงระเรื่อเพราะถูกแดดเผา ยิ่งเห็นมันยิ่งขัดใจ
ไม่ดูสบายตัวเอง
“มึงไปไกลๆกูเลย” ผมเอ่ยว่า ไอ้ลูคัสทำหน้าจะร้องไห้ พอมันใช้ใบหล่อใสทำท่าทางจะร้องไห้ทีไร ไอ้ผมก็ดันใจอ่อนทุกที ไล่มันไม่ลง
“พี่ดำ อย่างไล่ผมเลยนะ ให้ผมอยู่เถอะ นะครับ” สายตาอ้อนส่งมาวอนสุดๆ ผมอยากใจแข็ง ก็ใจแข็งไม่ได้ พอเห็นมันอ้อนแล้วทำให้นึกถึง...
“เออๆ แม่ง อยากอยู่ก็อยู่ไป เรื่องของมึง” ผมกระแทกเสียงใส่มัน แล้วทำงานต่อ โดยมีไอ้ลูคัสคอยวนอยู่ข้างๆ ตกลงมันมาช่วย รึมากวนให้งานช้าวะ!
งานวันนี้ไม่มีอะไรมาก แค่ดึงสายน้ำมาอีกฝั่งก็เสร็จ ช่วงบ่ายทุกคนเลยว่างงาน ต่างคนจึงต่างกลับบ้านไปทำงานบ้านตัวเอง ผมเองก็เช่นกัน
มอ...
เสียงร้องท้วงของไอ้ทองดังขึ้น ระหว่างที่กำลังเดินเข้าไปหามัน เพื่อนสี่ขา ควายสีดำตัวใหญ่ส่ายหางไปมาด้วยความดีใจ เมื่อเห็นผมเดินเข้าไปใกล้มัน
“ไงมึง ร้อนมั้ยวะ ไปเล่นน้ำกัน” ฝ่ามือเรียวหยาบสัมผัสหัว ไอ้ทองขยับตัวไปมา เหมือนตอบรับคำพูดของผม เมื่อไอ้ควายเพื่อนยากมันแสดงท่าทางแบบนั้น ผมจึงเดินไปเอาเชือกจูงมันออกมาจากคอก พากันเดินที่คลองใกล้บ้าน ที่เดิมที่เราชอบไปเล่นน้ำกัน พอมาถึงไอ้ทองก็รีบลงไปเล่นน้ำ ผมเองก็ทนความร้อนจากการทำงานไม่ไหว ถอดเสื้อทำงานตรานกแดงออก ปลดกางเกงทิ้งจนเหลือเพียงชั้นในตัวเดียว แล้วเอาผ้าขาวม้ามาพันเอวไว้ ก่อนจะกระโดดลงไป จนน้ำเย็นสาดกระเด็นเป็นวงกว้าง พลันโผล่ขึ้นมาเหนือผิวน้ำ อวดลายสักเต็มร่างกาย
“เย็นมั้ยวะ” ผมหันไปทักไอ้ควายเพื่อนรัก มือเรียวหยาบสาดน้ำใส่ตัวมัน
มอ!...
เสียงร้องชอบใจดังลั่น ผมยกยิ้มกว้างกับช่วงเวลาดีๆ แบบนี้ มันคืนความสุขที่หาจากไหนไม่ได้ และถ้าไม่มีไอ้ทอง ผมก็คงต้องอยู่คนเดียว เหงาๆอยู่บนโลกนี้เพียงคนเดียว
“ชอบใจมึงนะไอ้ทอง เพื่อนยาก” เสียงทุ้มเอ่ยบอกสัตว์สี่ขาง แม้มันจะพูดไม่ได้ แต่มันก็รับรู้คำพูดของผม ด้วยการร้องตอบกลับมา
“หนีมาเล่นน้ำโดยไม่คิดจะชวนกันเลยนะ” เสียงทุ้มเข้มเอ่ยขึ้น ผมหันขวับมองไปทางต้นเสียง สายตาเจ้าเล่ห์ของไอ้ลูคัสหรี่ตามองผมไม่ละสายตา
“ไอ้เด็กเหี้ย!” ผมสบถดังลั่นด้วยความตกใจ ไอ้ลูคัสชักสีหน้าหงุดหงิดที่ถูกผมเรียกแบบนั้น
“ผมมีชื่อนะพี่ เรียกไอ้เด็กเหี้ยอยู่ได้” มันบอก ก่อนจะยันกายขึ้นเติมความสูง มือหนาถอดเสื้อราคาแพงออก โยนทิ้งลงข้างลำตัว แล้วกระโดดลงมาในน้ำ
ซ่า!...
สายน้ำเย็นแตกกระจายเป็นสาย ก่อนที่ไอ้ลูคัสจะโผล่ขึ้นมาบนผิวน้ำ มาตรงหน้าผมพอดี
“มึงจะโดนลงมาทำไมวะ!” ผมขึ้นเสียงไม่พอใจ ไอ้เด็กเหี้ยยกยิ้มมุมปากพึงพอใจ วายเข้ามาใกล้ผมเรื่อย จนมันเข้ามาใกล้กันเกินไป ผมจึงรีบผละกายออกห่าง สายตาสั่นไหวมองใบหน้าหล่อเหลาของมัน ดวงตาสีน้ำข้าว ผิวขาวใส รีบกับปลายจมูกรั้น ผมสีเทาออกฟ้า อะไรๆที่มันอยู่บนร่างกายไอ้ลูคัส ทุกอย่างมันดูดีไปหมด จนไม่สามารถละสายตาไปไหนได้ เหมือนตอนนี้ ที่ผมเอาแต่มองริมฝีปากแดงอิ่ม หยดน้ำไหลอาบกรอบหน้า หยาดน้ำเกาะพราวตามร่างกาย
“อึก” พลันเผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อเห็นภาพแบบนั้น ใครมันจะละสายตาได้วะ! ไอ้เด็กห่านี่มันก็น่า อึก...น่ากินฉิบหาย
“อยากกินผมหรือ?” เสียงทุ้มเข้มเอ่ยถาม ผมหลุดออกจากภวังค์ ปรายตามองไอ้ลูคัส
“กินห่าอะไร”
“หึ ก็สายตาของพี่อ่ะ มันบอกหมดเลย ว่าคิดยังไง” มันบอกพร้อมรอยยิ้มร้าย ผมเม้มริมฝีปากแน่น เชิดหน้าขึ้นสู้ เถียงออกไปว่าไม่ใช้ความจริง
“ทำไมกูต้องอยากกินมึง อย่างกู ต้องสาวสวยๆ น่ารักๆเว้ย!” ผมบอกออกไป แต่ดูเหมือนคำพูดของผมนั้น จะทำให้ไอ้ลูคัสชะงักนิ่ง จากรอยยิ้มกลับเปลี่ยนเป็นนิ่งเรียบ แววตาของมันฉายชัดว่าไม่พอใจ
“อ๋อ งั้นไอ้คนที่ร้องครางเสียงแหบทั้งคืน เวลาเอากับผู้หญิง ก็ครางแบบนั้นหรอ?” คิ้วเรียวเข้มยกขึ้นข้างหนึ่ง ผมนิ่งชะงักไปครู่ เมื่อมันพูดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น
“คืนนั้นมันแค่เรื่องผิดพลาด!”
“แล้วพี่จะโมโหทำไม ในเมื่อพี่เป็นคนก่อขึ้นมาเอง” มันบอก คำพูดของไอ้ลูคัสทำให้ผมนิ่งไม่กล้าเอ่ยอะไรออกมา เพราะมันเป็นเรื่องจริง ถ้าคืนนั้นผมไม่จ้างคนไปวางยามัน เรื่องคืนนั้นก็คงไม่เกิดขึ้น แล้วก็คงไม่มีไอ้เด็กเหี้ยนี่ ตามติดแบบนี้
“แม่ง” ผมสบถหัวเสียไม่พอใจ พยายามว่ายขึ้นฝั่ง หมดอารมณ์เล่นน้ำแล้วเว้ย!
“จะไปไหน” เสียงทุ้มเข้มเอ่ยขึ้น มือหนาคว้ากอดเอวหนา มันดึงผมเข้าไปกอดแนบเนื้อ ภายใต้ผืนน้ำเย็น
“ไอ้เด็กเหี้ย! ปล่อยกู!”
“เรียกชื่อผม แล้วผมจะปล่อย” มันบอก ผมเม้มริมฝีปากแน่น ไม่ยอมเอ่ยชื่อมันออกไป ไม่มีทาง! ผมไม่พูดออกไปหรอก
“...” ผมนิ่งเงียบไม่พูดอะไร
“เฮือก!” ก่อนจะสะดุ้งตกใจหันไปมองไอ้เด็กเหี้ยด้านหลัง เมื่อต้นคอหนาถูกฟัมคมขบเบาๆ
“มึงทำอะไรวะ”
“ก็พี่ไม่ยอมเรียก ถ้าไม่เรียก งั้นผมจะทำแบบนี้ ไปจนกว่า...” มันยกยิ้มร้าย แววตาเจ้าเล่ห์ฉายชัดในแววตาคม ผมไม่คิดว่ามันจะกล้าทำจริงๆ เพราะตอนนี้เราอยู่ด้านนอก ถ้ามีคนเดินมาเจอ...
“ไอ้เด็กเหี้ย! อื้อ อะ...” เสียงครางลั่นสั่นเทา เมื่อฟันคมขบเม้มตามลำคอหนา ฝ่ามืออุ่นลูบไล้ไปตามร่างกาย ปากก็กดจูบไปตามลำคอเรื่อยๆ ฝ่ามือหนาลูบขึ้นมาถึงยอดอก บีบนวดเม็ดกาแฟมันมือ
“อื้อ อะ ไอ้เด็ก อ่า...เหี้ย” เสียงสั่นด่าออกไปไม่เป็นคำ ใบหน้าพลันเริ่มแดงระเรื่อขึ้นเรื่อยๆ เชิดขึ้นเพราะความเสียววูบในท้องน้อย ความเป็นชายสงบนิ่ง ค่อยๆชูชันขึ้นเรื่อยๆ
“ทำไมหอมขนาดนี้” เสียงทุ้มเข้มเอ่ยชม ใบหน้าหล่อออกมาสบตากัน มือหนาเลิกสัมผัสยอดอก หันมาจับปลายคางผมไว้แผ่วเบา
“...” ไม่มีคำพูดอะไรที่จะเอ่ยออกมา มีเพียงสายตาสบมองกัน โดยไม่มีใครพูดอะไรออกมา ก่อนที่จะก้มหน้าเข้าหากันเรื่อยๆ ริมฝีปากแดงอิ่มนุ่มกดจูบสิ่งเดียวกัน มันกดจูบเบาๆ เหมือนเป็นการขอ ก่อนจะผละออกห่างเพียงนิด ให้ลมหายใจสัมผัสแก้มระเรื่อ
“อ้าปากหน่อย” เสียงทุ้มเข้มเอ่ยเสียงอ่อนโยน ผมยอมทำตามอย่างว่าง่าย อ้าปากให้คนเด็กกว่าได้ล่วงล้ำเข้ามาในโพรงปาก ลิ้นร้อนเกี่ยวตวัดลิ้นเล็กกว่า หยอกล้อจนน้ำใสไหลย้อนมุมปาก รสจูบหวานตรึงใจ มันทำให้มัวเมายากจะถอนตัว
มอ...
เสียงร้องของไอ้ทองดังท้วงขึ้น พร้อมเสียงพูดคุยที่ดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ
“แกว่าเพื่อนคุณคิงจะสนใจฉันมั้ย” เสียงหวานเอ่ยขึ้น
“เขาต้องสนใจฉันสิ” ผู้หญิงหมายเลข2
“แต่เรื่องแบบนี้ ใครดี ใครได้” เสียงผู้หญิงหมายเลข3 เสียงของพวกเธอดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ยิ่งเข้ามาใกล้ สติที่พร่าเลือนเพราะรสจูบ ก็พลันหลุดออกจากภวังค์ รีบผละใบหน้าออกห่าง
“เหี้ย” เสียงเบาสบถตกใจ พยายามจะออกจากอกไอ้ลูคัส แต่เจ้าตัวไม่ยอม ยิ่งกอดรัดแน่น
“มึงบ้าหรอวะ มีคนมา” ผมกดเสียงต่ำไม่พอใจ พูดเสียงเบากับมัน หวังว่ามันจะได้สติ แต่ใครจะคิด ว่าไอ้เด็กเหี้ยนี้ มันไม่ยอมแพ้ เพราะผมไม่ยอมเรียกชื่อมัน
ฝ่ามือหนาจับเอวหนาไว้แน่น พยายามจะดึงผ้าขาวม้าออก
“ไอ้เด็กเหี้ย!” ผมด่ามันเสียงไม่ดังมาก ปัดป้องไม่ให้มันปลดผ้าออก เสียงฝีเท้าของสาวๆ ก็พลันดังเข้ามาใกล้ แม้จะมีร่างของไอ้ทองบังอยู่ แต่มันก็ไม่ปลอดภัยอยู่ดี
“มึงจะทำเหี้ยอะไร”
“อยู่นิ่งๆเถอะน้า” มันบอกเสียงขัดใจ สีหน้ามันเริ่มหงุดหงิด
“เฮือก!” ดวงตาเรียวเบิกกว้าง ร่างกายสั่นเกร็งจนลมหายใจขาดหาย เมื่อแท่งร้อนขนาดใหญ่ สอดใส่เข้ามาในช่องทางด้านหลังเพียงครั้งเดียว อกหนาแอ่นรับความเสียวซ่านตัวสั่นไหว ปากคอสั่นระริก พอดีกับที่สามสาวเดินมาหยุดตรงที่ผมเล่นน้ำ โคชดีที่ตรงนั้นมันใกล้กอไผ่ และมีไอ้ทองยืนบัง แต่มันก็...
“ฉันว่านะคุณลูคัสต้องชอบผู้หญิงแซ่บๆ แน่เลย” เสียงผู้หญิง1เอ่ยขึ้น
“เอาแบบนี้มั้ย เราสามคนมาแข่งกัน ว่าคุณลูคัส จะสนใจแบบไหน อ่อนหวาน หรือแซ่บๆ หรือทั้งหวานและแซ่บแบบฉัน” ผู้หญิงหมายเลข2เอ่ย
มายืนคุยทำไมตรงนี้วะ!
“มึง อึก อย่าขยับนะ” ผมกดเสียงบอกมันไม่ดัง ให้พอได้ยินแค่สองคน แต่ดูเหมือนมันจะไม่ฟัง เมื่อเอวสอบเริ่มขยับออกช้าๆอย่างจงใจ
ตั่บ!...
“เฮือก!” ดวงตาเรียวเบิกกว้างเสียววูบ ขาสั่นไหวจนแทบยืนไม่อยู่
“พี่อยากดื้อก่อนเองนะ” เสียงทุ้มเข้มเอ่ยกระซิบข้างหู พลันเลียใบหน้าเล็กเล้าโลม เอวสอบก็ขยับเข้าออกหนักหน่วง จนใจแกล้งกันให้ทรมานเล่น
สายตาไม่มั่นคงของผมนั้น มันฉายชัดในแววตา จนคนตรงหน้าจับสังเกตได้ แต่กลับไม่มีคำพูดหยอกล้อ หรือเอ่ยอะไรออกมา มีเพียงฝ่ามือหนา ที่เลือนมาสัมผัสข้างแก้มเบาๆ พลันใบหน้าเลื่อนเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ผมถูกสัมผัสอ่อนโยนของมันดึงดูด ร่างกายมันอ้อนไปตามอย่างว่าง่าย ไม่ขัดขืนเหมือนที่เคย“...” สัมผัสอ่อนโยนอบอุ่น กดจูบแผ่วเบาตรงริมฝีปากอุ่น แล้วผละออกช้าๆ พร้อมสายตาเสียดาย“ได้มั้ย” เสียงอ่อนเอ่ยถามแผ่วเบา สายตาอ้อนสื่อขออนุญาต เพราะแบบนั้น ทำให้ผมโอนอ่อนไปตามบรรยากาศ ยอมให้มันเลื่อนหน้าเข้ามากดจูบย้ำๆ ตรงริมปากแผ่วเบา ก่อนจะสอดลิ้นร้อนเข้ามาในโพรงปากอุ่น“อื้อ...” ดวงตาปรือปิดลงช้าๆ เอียงหน้ารับจูบของไอ้ลูคัส พลันจูบตอบมันกลับไปเสียงจูบปนเสียงครางแผ่วในลำคอ ลิ้นร้อนเกี่ยวตวัดในโพรงปาก จนน้ำใสไหลย้อนมาตรงมุมปาก หากแต่ไม่มีใครผละใบหน้าออกจากกัน มีแต่ความต้องการเร่าร้อน ที่เพิ่มขึ้นมากขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นความต้องการ“อะ อึก อ่า...” เสียงครางแผ่วเอ่ยสั่น เมื่อใบหน้าหล่อเลือนผละจากริมฝีปาก มากดจูบลำคอหนา กดจูบเบาๆไม่ขบเม้ม พลันดึงตัวผมขึ้นคร่อมตัก ฝ่ามือหนาเลื่อนลงต่ำ สัมผัสสีข้างและเอวหนา บีบนวดแก้มก
เกือบอาทิตย์ที่ผมเหมือนคนเป็นอัมพาต ที่ต้องมีไอ้เด็กหน้าไม่อายมันคอยดูแลอยู่ข้างๆ แถมเพิ่มมาอีกคน คือไอ้เด็กหน้าใสที่มีรอยยิ้มอยู่ตลอดเวลา มันชื่อไอ้เป้ เป็นคนของไอ้ลูคัส มันรับหน้าที่กวาดถูบ้าน หุงข้าวปลาอาหาร ดูแลไอ้ทอง ส่วนไอ้ตัวการของเรื่อง มีหน้าที่แค่...กวนตีนผม!“อ่ะ ไอ้เวร เอานิ้วมึงออกไป” ผมกัดฟันแน่น จ้องไอ้เด็กเหี้ยลูคัสตาเขียว ไม่พอใจที่มันเอาแต่ลูบคลำ ลวนลามร่างกายของผม ตอนนี้แม่งเอานิ้วสอดเข้ามาใน... ตรงนั้นแหละ! ไม่ต้องรู้มากหรอก!“ก็มันฟิน” ไอ้เด็กหน้าไม่อายเถียงกลับตาใส ผมกัดฟันแน่นไม่พอใจ ไอ้คนถูกด่าไม่สนใจฟัง ขยับนิ้วเข้าออก ไอ้ผมจะนอนก็ถูกมันกวนอยู่แบบนั้น จนเริ่มรำคาญปึก!...เท้าหนักถีบหน้าท้องแกร่งเต็มแรง ถีบจนมันกระเด็นออกห่าง ใบหน้าหล่อนิ่วหน้าเจ็บ คนกระทำอย่างผมได้แต่มองมัน ก่อนจะอมยิ้มขำ“ถีบผัวแบบนี้มันบาปนะ” มันว่า ผมถลึงตาใส่มันไม่พอใจ เมื่อไอ้หมานี่มันเอ่ยคำพูดบ้าๆ ออกมา“ใครเมียมึง”“ก็พี่ไงเมียผม เอากันจนเดินแทบไม่ได้ แบบนี้ไม่เรียกผัวเมียหรอ?” มันถามหน้าซื่อตาใส ผมกัดฟันข่มความคุกรุ่นไว้ อยากเอามือฟาดมันสักที แต่ก็กลัวว่ามันจะสวนกลับด้วยอย่างอื่น เลยไ
ร่างกายอ่อนล้าขยับไปตามแรงกระแทกของคนเด็กกว่า คนรองรับไร้เรี่ยวแรงได้แต่นอนครางเสียงแหบแห้ง จะคลานหนีก็ถูกดึงกลับมา“อะ อ่าส์ อึก อื้อ...แฮ่กๆ” เสียงครางแหบปนเสียงหอบหนัก ดวงตาเรียวปรือหยาดน้ำตาใกล้ปิดเต็มทน ไม่รู้ว่ามันกระแทกแบบนี้นานแค่ไหน พอสติผมใกล้จะดับ ไอ้ลูคัสก็ทำให้กลับมารับรู้ มันยอมให้ผมได้นอนหลับตามที่ร่างกายต้องการจุ๊บๆ ...ริมฝีปากนุ่มแดงกดจูบตามแผ่นหลังหนา ร่องรอยมากมายถูกมันแต่งแต้มจนแสบไปหมด ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่ามันไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน ถึงได้ไม่รู้จักเหนื่อย เพียงแค่ผลออกไปกินน้ำ ก็กลับมาทำใหม่เหมือนไม่เหนื่อยล้า มีแต่ผมที่เหนื่อยแทบขาดใจ ดีที่มันยังใจดี ป้อนน้ำให้ผมกิน ไม่ยอมให้ผมขาดน้ำตาย“อิ๊ อ่าส์!” เสียงครางแหบร้องลั่น เมื่อความต้องการแห้งถูกปลดปล่อยไร้น้ำ ร่างกายสั่นเทา น้ำหูน้ำตาไหลเป็นทาง สภาพไม่ต่างจากคนถูกรุมโทรมหลายสิบคน หากถูกแค่เด็กหนุ่มคนเดียวทำ“ฮึก พะ...อื้อ พอแล้ว” เสียงสั่นสะอื้นเอ่ยขอทั้งน้ำตา แม้มันจะแหบแห้งแทบไม่มีเสียงออกมา แต่มันก็ดังพอให้คนด้านหลังได้ยิน“พี่อิ่มแล้วหรอ อื้อ แต่ผมยังหิวอยู่เลย อ่า...” เสียงทุ้มเข้มหอบหนักกระซิบข้างหู ฟันคมพล
ซ่า!ๆ...เอวสอบกระแทกกระทั้นเข้าใส่กันรัวเร็ว ทั้งเสียงน้ำกระทบกัน ละเสียงเนื้อกระทบเนื้อ มันดังน่าอาย ถ้าเกิดมาใครเดินเข้ามาตอนนี้ คงได้ยินเสียงแปลกๆนี่แน่“อะๆ อึก อื้อ!” ฝ่ามือหนาจับปลายคางหันไปรับจูบ ลิ้นร้อนสอดเข้ากวาดต้อนในโพรงปาก หยอกล้อกวาดน้ำหวานดื่มกิน ฝ่ามืออีกข้างนั้นก็พลันรูดชักนำความต้องการตั่บตั่บตั่บ!...แก้มก้นสีช็อกโกแลตเด้งรับแรงกระแทก แท่งร้อนสอดใส่เข้ามาหนักหน่วงจนขาสั่น ดีที่ไอ้ลูคัสประคองไว้“เฮือก!” ร่างกายหนาสั่นเกร็ง เมื่อความต้องการถึงฝั่งปรารถนา ช่องทางด้านหลังบีบรัดแก่นกายใหญ่ของไอ้ลูคัสแน่น“อึก!” คิ้วเรียวเข้มขมวดเข้าหากันแน่น พร้อมความอุ่นร้อนที่ไหลเข้ามาในกาย มันกดเน้นลึกจนหายใจหอบ ร่างกายผมช้าวาบเพราะความเสียวซ่าน ดวงตาเรียวเหม่อลอยไม่รับรู้อะไร เพราะสติมันขาวโพลนไปหมด“...อื้อ แฮ่กๆ” เสียงครางแผ่วเบา พร้อมเสียงหอบหายใจหนัก รีบโกยเอาอากาศเข้าปอด เมื่อไอ้เด็กเหี้ยยอมปล่อยผมให้เป็นอิสระ แต่ใบหน้าของเรานั้นยังคงอยู่ใกล้กัน แววตาคมคู่นั้นมองสบตาผมไม่ละสายตา แววตาที่มันมองผม เหมือนมีความรู้สึกอะไรบางอย่าง ที่มันชวนให้ในอก มันรู้สึกวูบวาบ เหมือนมีอะไรมีกวน
ผมหันไปมองมันตาเขียว เมื่อไอ้เด็กเหี้ยลูคัสสอดใส่เข้ามาไม่สนใจอะไร แทนที่มันจะสำนึกผิด กลับยกยิ้มพึงพอใจ ฝ่ามือหนาจับเอวหนาไว้หมั้น ลิ้นร้อนเลียริมฝีปากนุ่ม ส่งสายตากระหาย สายตาเร่าร้อนของมันที่มองกันนั้น ทำให้รู้สึกปั่นป่วนในช่วงท้อง“หยุด” เสียงแหบแห้งกดเสียงต่ำเอ่ยห้าม ไอ้เด็กเหี้ยยกคิ้วขึ้นข้างเดียว มือหนาข้างหนึ่งผละจากเอวหนา รวบกอดร่างกายไร้เรี่ยวแรงของผม แผ่นหลังกำยำมีมัดกล้ามแนบไปกับแผงอกแกร่ง ร่างกายของเราสองมีหยาดน้ำเกาะพราว ความเย็นของน้ำ ทำให้ร่างกายนี้อุ่นขึ้น บวกกับความต้องการที่มันพลุ่งพล่าน ยิ่งทำให้ร่างกายนี้ร้อนมากขึ้นไปอีก“พี่กลัวหรอ?” มันเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม ผมกัดฟันแน่นจ้องหน้าไอ้ลูคัสตาเขียว ก่อนจะสะดุ้งสุดตัว เมื่อเอวสอบเริ่มขยับกระแทกเข้าใส่ มันจงใจแกล้งให้ผมอับอาย“ไอ้ อึก!” ฝ่ามือเรียวรีบยกขึ้นปิดกั้นเสียงคราง กลัวว่ามันจะลอดออกไป ให้ผู้หญิงทั้งสามคนได้ยิน“แก ได้ยินเสียงอะไรมั้ย” เสียงหนึ่งเอ่ยขึ้น ทั้งสามคนหันมองหาที่มาของเสียง ก่อนจะมาหยุดที่ไอ้ทอง“ควายใคร” หนึ่งในนั้นเอ่ยทักสงสัย ทั้งสามมองมาที่ไอ้ทองพร้อมกัน แม้ตรงนั้นจะมีกอไผ่ให้หลบ แต่มันก็รู้สึกอับอา
นับจากวันนั้น ไอ้เด็ก เหี้ย! ลูคัสก็เดินตามก้นผมไม่ห่าง ไม่ว่าผมจะด่ามันหรือใช้มันให้มันทำนั้นนี้ ไอ้เด็กเหี้ยลูคัสก็ยิ้มร่าทำให้ไม่มีบ่น“มึงเลิกกันกูได้มั้ยวะ!” ผมสบถเสียงดังลั่น ระหว่างที่กำลังทำงานดึงสายน้ำในไร่ ไอ้ลูคัสก็เข้ามาเกาะแกะอยู่รอบๆ“ก็ผมอยากช่วย” มันบอก ผมหันหน้ามองมัน ใบหน้าไอ้เด็กลูกครึ่งแดงระเรื่อเพราะถูกแดดเผา ยิ่งเห็นมันยิ่งขัดใจไม่ดูสบายตัวเอง“มึงไปไกลๆกูเลย” ผมเอ่ยว่า ไอ้ลูคัสทำหน้าจะร้องไห้ พอมันใช้ใบหล่อใสทำท่าทางจะร้องไห้ทีไร ไอ้ผมก็ดันใจอ่อนทุกที ไล่มันไม่ลง“พี่ดำ อย่างไล่ผมเลยนะ ให้ผมอยู่เถอะ นะครับ” สายตาอ้อนส่งมาวอนสุดๆ ผมอยากใจแข็ง ก็ใจแข็งไม่ได้ พอเห็นมันอ้อนแล้วทำให้นึกถึง...“เออๆ แม่ง อยากอยู่ก็อยู่ไป เรื่องของมึง” ผมกระแทกเสียงใส่มัน แล้วทำงานต่อ โดยมีไอ้ลูคัสคอยวนอยู่ข้างๆ ตกลงมันมาช่วย รึมากวนให้งานช้าวะ!งานวันนี้ไม่มีอะไรมาก แค่ดึงสายน้ำมาอีกฝั่งก็เสร็จ ช่วงบ่ายทุกคนเลยว่างงาน ต่างคนจึงต่างกลับบ้านไปทำงานบ้านตัวเอง ผมเองก็เช่นกันมอ...เสียงร้องท้วงของไอ้ทองดังขึ้น ระหว่างที่กำลังเดินเข้าไปหามัน เพื่อนสี่ขา ควายสีดำตัวใหญ่ส่ายหางไปมาด้วยความด



![What is a divorce? [Mpreg]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



