로그인공유
บทที่ 49
게시일:
2026-05-28 17:30:56
최신 챕터
ของ(ตาย)มาเฟีย บทที่ 50
“ขออนุญาตครับนาย” ร่างหนาก้มหน้าให้เจ้านายที่นั่งอยู่ในรถหนึ่งทีผ่านประตูรถที่ปิดกั้นเอาไว้ ก่อนจะเดินตรงไปยังกลุ่มคนกลุ่มนั้น สายตาจับจ้องไปยังกลุ่มชายฉกรรจ์หน้าบ่อนด้วยความรู้สึกไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด ภาพของเอวาที่ยืนกำด้ามไม้กวาดแน่นจนนิ้วขาวซีด ใบหน้าสวยหวานที่บัดนี้ไร้สีเลือด สั่นระริกตามแรงส
ของ(ตาย)มาเฟีย บทที่ 49
หลังจากฝืนกินข้าวชดเชยพลังงานที่สูญเสียไปพร้อมกับทานยาตามที่ป้าจันจัดไว้ให้ เอวาก็จัดแจงเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดแม่บ้านที่ป้าจันไปหยิบมาให้ใหม่ มันเป็นชุดฟอร์มเรียบร้อยมิดชิด ทว่าด้วยรูปร่างที่สมส่วน โค้งเว้าเด่นชัด ต่อให้เป็นชุดคุณป้าขาทรงกระบอกยาวเลยเข่า ก็ยังไม่อาจซ่อนความอรชรของเธอได้ทั้งหมด เอวาร
ของ(ตาย)มาเฟีย บทที่ 48
"อุ๊ย!" เอวาสะดุ้งเฮือกเมื่อรู้ตัวว่าถูกจ้องมองในจุดไหน เธอรีบยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาไขว้ปิดหน้าอกหน้าใจของตัวเองไว้แน่น ใบหน้าที่เคยซีดเซียวกลับแดงระเรื่อขึ้นมาด้วยความอับอาย "คุณมองอะไรคะ!" "มองความ 'พยายาม' ของเธอยังไงล่ะ" อาเธอร์ไม่เพียงไม่หลบสายตา แต่เขากลับขยับเข้าไปใกล้จนปลายรองเท้าหนังขั
ของ(ตาย)มาเฟีย บทที่ 47
เสียงฝีเท้าของไซที่เดินห่างออกไปทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่หน้าห้อง แต่ในห้องพักเล็กๆ นั้น ความอบอุ่นระหว่างคนแปลกหน้าสองวัยกลับค่อยๆ ก่อตัวขึ้น ป้าจันลูบหัวเอวาเบาๆ จนหญิงสาวเริ่มสงบสติอารมณ์ได้ ร่างเล็กที่ดูบอบบางเหลือเกินในสายตาป้าแม่บ้านค่อยๆ เอนกายลงนอนตามคำรบเร้า "นอนพักเถอะลูก เดี๋ยวป้าไปหา
ของ(ตาย)มาเฟีย บทที่ 46
“ฮึก…หนูไม่อยากได้มันแล้วค่ะป้า หนูไม่อยากมีชีวิตแบบนี้อีกแล้ว พ่อไม่เคยรักหนูเลย พ่อรักแต่ตัวเอง พ่อทำทุกอย่างได้เพื่อตัวเอง เขาคงไม่เห็นหนูเป็นลูกแล้วใช่ไหมคะ” เอวาร้องไห้ด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ เธอเอ่ยถามป้าแม่บ้านเสียงสะอื้นจนคนฟัง นั่งน้ำตาคลอเบ้าตาม "โธ่..อย่าพูดแบบนั้นสิลูก" ป้าแม่บ้านสะอื้
ของ(ตาย)มาเฟีย บทที่ 45
แอ๊ด... เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้นเบาๆ ดึงให้ไซที่ยืนกอดอกพิงผนังรออยู่หน้าห้องหันไปมอง แม่บ้านวัยกลางคนเดินออกมาพร้อมกับกะละมังน้ำและผ้าขนหนูในมือ สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวลอย่างเห็นได้ชัด "เรียบร้อยแล้วใช่ไหมครับป้า อาการเธอเป็นยังไงบ้าง" ไซเอ่ยถามเสียงเรียบ แม้ภายนอกจะดูนิ่งเฉยตามสไตล์บอด
