Se connecterชายหนุ่มไม่ปล่อยให้เธอต้องคุมเกมอยู่ฝ่ายเดียว สองมือหนาเลื่อนขึ้นมาบีบเค้นเอวคอดกิ่ว ช่วยพยุงและสวนสะโพกแกร่งกระแทกสวนขึ้นไปเป็นจังหวะ ทรวงอกอวบอิ่มขาวผ่องที่กระเพื่อมไหวเสียดสีไปกับหน้าอกแกร่ง ก่อนจะโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงไปอ้าปากครอบครองยอดอกสีหวานทันที จ๊วบ..อ๊าาาา! "อ๊าาา! คุณอาเธอร์ อย่าดูดตรง
"อะ...คุณอาเธอร์ มะ มันยัง..." เสียงหวานอุทานตะกุกตะกักหลุดรอดจากริมฝีปากอิ่มที่บวมเจ่อ ดวงตาคู่สวยปรือปรอยช้อนมองคนตัวโตอย่างตื่นตระหนก เมื่อความคับแน่นที่แช่ค้างอยู่ภายในกายสาวผงาดขึ้นมาอีกครั้ง และกลับมาขยายขนาดจนขึงตึงปูดโปนด้วยเส้นเลือดร้อนจัดอัดแน่นร่องรักของเธออีกครั้ง ทั้งที่เขาเพิ่งจะปลดปล่
"อ๊ะ...อื้อออ...คุณอาเธอร์!" เสียงหวานครางกระเส่าหลุดรอดจากไรฟันเอวาบิดเร่าเรือนกายจนสะโพกมนส่ายร่อนไปมาอย่างลืมตัว เมื่อความอุ่นร้อนของเรียวลิ้นแกร่งเปลี่ยนมาเป็นสัมผัสแปลกใหม่ที่รุกรานลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม ชายหนุ่มผละใบหน้าหล่อเหลาขึ้นมาเล็กน้อย สายตาคมกริบจ้องมองปฏิกิริยาตอบสนองอันไร้เดียงสาของเธ
"อะ อื้อ..คุณอาเธอร์" เสียงหวานครางกระเส่าระคนอื้ออึงยามที่ริมฝีปากร้อนจัดของเขาเลื่อนต่ำลงมาขบเม้มตรงไหปลาร้าระหงอย่างเน้นย้ำ นัวเนียคลอเคลียไม่ยอมห่างราวกับคนขาดน้ำที่เพิ่งได้โอเอซิสกลางทะเลทรายมาหล่อเลี้ยง "เธอมันตัวแสบ ยั่วให้ฉันอยาก แล้วจะมาสั่งให้พอทีหลังงั้นเหรอ?" อาเธอร์ผละใบหน้าขึ้นมาสบตา
‘น่ารักงั้นเหรอ?เดี๋ยวคืนนี้เธอจะได้รู้เอวา’ อาเธอร์คาดโทษในใจ สายตาคมกริบจับจ้องเรียวปากอิ่มของเธอด้วยความกระหาย พลางปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดต่อไปออก แล้วหมุนตัวเดินตรงเข้าห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายและดับอารมณ์ร้อนรุ่มที่กำลังปะทุอยู่ภายใน 1 ชั่วโมงต่อมา…. “โมจิ นอนตรงนี้ เอวานอนตรงนี้ห้ามขึ้นเ
รถตู้หรูเคลื่อนตัวฝ่าสายฝนยามค่ำคืนมาจนถึงคอนโดมิเนียมระดับไฮเอนด์ใจกลางเมือง ก่อนจะเลี้ยวเข้าสู่โซนที่จอดรถส่วนตัวสำหรับเจ้าของห้องเพนท์เฮ้าส์ชั้นสูงสุด อาเธอร์รีบไลน์สั่งให้การ์ดคนอื่น ๆ มารอขนของใช้ของเจ้าโมจิลงจากรถแทนไซที่ตอนนี้นั่งจามจนหน้าดำหน้าแดง เมื่อประตูลิฟต์ส่วนตัวเปิดออกสู่เพนท์เฮ้าส
เช้าวันใหม่… แสงแดดยามเช้าส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้องนอนใหญ่ ขับไล่ความมืดมิดและลมหนาวของค่ำคืนที่ผ่านมาจนหมดสิ้น อุณหภูมิในห้องเริ่มอุ่นขึ้นพร้อม ๆ กับสติของคนที่นอนหลับสบายมาทั้งคืนที่กำลังค่อย ๆ คืนกลับมา เอวากระพริบตาตื่นขึ้นช้า ๆ เปลือกตาบางขยับเปิดออกรับแสงสว่าง ทว่าสิ่งแรกที่ปะทะเข้ากับสา
ร่างหนาทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้างอย่างแรงจนที่นอนหนานุ่มยุบตัวลงตามน้ำหนัก แรงสั่นสะเทือนที่ส่งผ่านที่นอนทำให้เอวารู้ทันทีว่าเจ้าของห้องขึ้นมานอนร่วมเตียงนี้แล้ว ลมหายใจของเด็กสาวสะดุดกึก ร่างกายเกร็งแน่นยิ่งกว่าเดิมภายใต้ผ้าห่มผืนหนา พรึบ! เสียงสวิตช์โคมไฟหัวเตียงถูกกดปิด ส่งผลให้ความมืดมิดเข้าคร
กระสุนนัดที่สองเจาะทะลวงเข้ากลางแสกหน้าของเดชาอย่างแม่นยำ ร่างกำยำร่วงกระแทกพื้นซีเมนต์ดังตุ้บ! นอนแน่นิ่งไปข้างกายเจ้านาย ควันปืนสีจางลอยล่องออกจากปลายกระบอกปืนพกสีดำด้าน สลักตราประจำตระกูลที่ยังคงอุ่นจัด อาเธอร์ลดปืนลงข้างลำตัว แววตาคมกริบสีรัตติกาลยังคงราบเรียบและเย็นชา ไร้ซึ่งความตื่นตระหนกหรื
พวกมันไม่ได้บุกมาทลายรัง แต่เดินเรียงแถวเข้ามาในโรงฆ่าสัตว์ที่อาเธอร์ขุดหลุมล่อไว้ต่างหาก! “ไอ้สัส! พวกมึงหลอกกูเหรอวะ” เฮียกวงเอ่ยขึ้นอย่างไม่คิดกลัวเพราะถือว่าน้องชายตัวเองเป็นถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยที่มีอำนาจมากมายอยู่ในมือ “คิดว่ากูหลอกเหรอ? หึ! นายกูเขาเรียกเหตุการณ์นี้ว่า 'ต้อนควา







