LOGINShare
ขังรัก มาเฟีย: 6/1- คุกคาม
Last Updated:
2026-01-07 20:51:39หลายวันต่อมา....
@หอสมุด 09.00 น.
______: ‘วันนี้ท้องเสียหนักมาก’
______: ‘ฉันก็ด้วย’
______: ‘บัว วันนี้พี่ก็ลานะ พอดีพี่ท้องเสีย ฝากหอสมุดด้วย อยู่คนเดียวเหนื่อยตายเลย’
BaiBua: ‘ไม่เป็นไรค่ะ ทุกคนรักษาสุขภาพด้วยนะคะ บัวไหวค่ะ’
______: ‘ส่งสติกเกอร์โอเค’
______: ‘ส่งสติกเกอร์ขอบคุณ’
“แปลกจัง วันนี้ทุกคนพากันลาเพราะท้องเสียกันหมดเลย” ใบบัวพึมพำเสียงเบา วันนี้เธอต้องรับหน้าที่ดูแลหอสมุดนี้คนเดียว เพราะพี่ๆ อีกสี่คนนั้นลางานพร้อมกันเลย แต่ในความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดีที่วันนี้ตั้งแต่เช้ามายังไม่มีคนเข้าในหอสมุดเลย
“ขอโทษนะคะ หนูอยากจะขอยืมหนังสือชื่อนี้ แต่ไม่รู้ว่ามันอยู่ตรงไหนคะ”
ใบบัวเงยหน้าขึ้นรีบเก็บโทรศัพท์มือถือไว้ในกระเป๋ากระโปรง และลุกขึ้นยืนยื่นมือไปรับกระดาษแผ่นน้อยที่เขียนชื่อหนังสือไว้จากนักศึกษาสาวตรงหน้า
“สักครู่นะคะ เดี๋ยวดิฉันเช็คหนังสือให้ค่ะ” ใบบัวตอบกลับและนั่งเช็คในระบบคอมพิวเตอร์ “ในระบบ ยังมีหนังสือที่ไม่ถูกยืมอยู่นะคะ อยู่โซนชั้นสอง ล็อคบีค่ะ รหัสxxx ”
“พี่พาหนูไปหาหนังสือได้ไหมคะ หนูไม่เคยมาที่นี่มาก่อน”
“อ๋อ...ถ้าอยากงั้น พี่พาไปชั้นสองให้ได้ค่ะ”
ใบบัวตอบรับอย่างเป็นมิตร ตอนนี้ก็ยังไม่มีคนมาใช้บริการเลย เธอจึงรีบเขียนรหัสหนังสือให้เรียบร้อย และเดินนำเด็กสาวขึ้นไปยังชั้นสองทันที
@ชั้น2 ล็อคB
“นี่ค่ะ หนังสือที่น้องต้องการ” ใบบัวหยิบหนังสือออกมาจากชั้น ยื่นให้กับนักศึกษาด้วยรอยยิ้ม แต่คนรอรับกลับทำสีหน้าลำบากใจไม่ยอมรับหนังสือไปจากมือเธอสักที
“ขอบคุณนะคะ และหนูก็ต้อง..ขะ..ขอโทษพี่ด้วย..”
“น้องไม่ต้องขอโทษนะคะ พี่ไม่ได้เสียเวลาอะไรเลย มันเป็นหน้าที่พี่ค่ะ”
“หนูไม่ได้ขอโทษพี่เรื่องนี้ค่ะ”
“คะ? แล้วหนูขอโทษพี่เรื่องไหนกัน?”
“อะ..เอ่อ...แต่ถึงยังไง....หนูก็ต้องขอโทษพี่จริงๆ นะคะ หนูต้องไปแล้วค่ะ!”
“อ๊ะ!... ดะ..เดี๋ยวสิคะ น้องจะไปไหน ไม่ยืมหนังสือแล้วเหรอคะ? ” ใบบัวส่งเสียงไล่หลัง รู้สึกไม่เข้าใจที่เด็กสาวพูดจาแปลกๆ แถมทำท่าทางเหมือนรู้สึกผิดมากๆ กับเธอ ไหนจะรีบวิ่งออกไปจากเธอเหมือนกับกลัวอะไรบางอย่างอีก
“อะไรกันเนี่ย อยู่ๆ ก็ไม่เอาหนังสือ” หญิงสาวบ่นอุบ หันหลังเก็บหนังสือเข้าชั้นตามเดิม แต่จู่ๆ เธอก็สัมผัสได้ถึงร่างของใครบางคนมายืนซ้อนท้ายหลังเธออย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ
“กะ...กรี๊ดดด อุ๊บบ” ไม่ทันทีใบบัวจะส่งเสียงร้องนาน ปากเธอก็ถูกอุดไว้แน่น พร้อมกับมีเสียงเย็นกระซิบข้างใบหูที่ฟังแล้วชวนขนลุก
“ถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่เอา ฉันเอาเอง”
“!” ดวงตาหวานเบิกกว้าง ถ้าจำไม่ผิดเสียงแบบนี้เหมือนเธอเคยได้ยินเมื่อสามวันก่อน
“คิดถึงฉันไหม?” เสียงทุ้มเอ่ยพร้อมพลิกตัวใบบัวให้หันกลับมาสบตากัน กังขังร่างเล็กไว้ในอ้อมแขนแกร่งการกระทำนั้นยิ่งทำให้หญิงสาวในอ้อมกอดเบิกตาโตวาว สายตาสั่นระริกมากกว่าเดิม
“คะ...คุณ...” ใบบัวแทบไม่อยากเชื่อสายตา ว่าเธอจะมาเจอเขาที่นี่ เขาคือผู้ชายอันตรายที่ลวนลามเธอถึงสองครั้ง และครั้งนี้เขาก็ยังกักขังเธอไว้ในอ้อมกอดอีก ‘มาร์โค…’
“ไง....จำชื่อฉันได้หรือเปล่า....” ดวงตาคมจ้องแววตาที่แสดงความกลัวออกมาให้เขาได้เห็น ไม่ว่าจะวันแรกที่เจอหรือวันนี้ ดวงตาเธอมันก็สื่อออกมาไม่ต่างกัน
“......”
“ว่าไง ถ้าเธอจำชื่อฉันไม่ได้ ฉันจะทำโทษเธอนะ...ใบบัว...” มือหนาลูบแก้มนวลเบาๆ เป็นการทักทาย หวังว่าเธอคงจะไม่มีทางลืมเขาแน่
“บะ...บัวจำได้ค่ะ คะ..คุณมาร์โคปล่อยบัวนะคะ” ใบบัวพยายามประคองสติ ตอบกลับไปอย่างใจเย็นหวังว่าเขาจะไม่ทำตามอย่างที่ขู่ไว้
“หึๆอุตส่าห์มาหาถึงที่ ใครจะกลับกันง่ายๆล่ะ” เสียงหัวเราะที่จอมปลอมยิ่งทำให้ใบบัวรู้สึกหวั่นใจ
“คะ...คุณหมายความว่ายังไงคะ คุณมาที่นี่เพื่อมาหาบัวทำไม” ใบบัวตัดสินใจเอ่ยถามออกไปอย่างกล้าๆกลัวๆ แต่คนต้องหน้ากับดูนิ่งเกินกว่าจะคาดการณ์ได้
“......”
“คุณมาร์โค คุณมาหาบัวทำไมคะ”
“คงเพราะ...คิดถึง....”
“.....” ใบหน้าสวยเห่อแดงร้อนขึ้นมาดื้อๆ เมื่อผู้ชายอันตรายตรงหน้าพูดคำหวาน แต่เธอก็รู้สึกได้เพียงไม่นานเมื่อเสียงทุ้มเอ่ยพูดในประโยคถัดมา
“....คิดถึง...อยากรีบ...มาเอา!”
“ยะ..หยาบคาย!”
“มีจุดอื่นที่หยาบกว่าปากอีกนะ อยากจะลองไหม”
“.....” ใบบัวได้แต่นิ่งอึ้ง ไม่รู้จะสรรหาคำพูดไหนออกมา ดูเหมือนว่าผู้ชายคนนี้จะหน้าด้านมาก จนไม่สะทกสะท้านกับคำพูดของเธอเลย
“หึ...สรุปแล้วเธอขายที่เท่าไหร่...หรือว่า...สองแสนพอไหม?”
“คุณมาร์โค! ปล่อยบัวนะ บัวบอกแล้วไง ว่าบัวไม่ขาย!” ใบบัวพยายามดิ้นหนี เธอไม่เข้าใจความคิดของผู้ชายตรงหน้า ที่ยังคงตามตื๊อและดูถูกเธอไม่เลิก แต่ร่างเล็กก็ไม่สามารถสู้แรงของมาร์โคได้เลย
“อย่ามาเล่นตัวหน่อยเลยนะ...หรือเธอจะเรียกสักห้าแสน ฉันก็พอสู้เธอไหวนะ” มาเฟียหนุ่มกระชับอ้อมกอดแน่น ยิ่งเธอดิ้นเขาก็ยิ่งสัมผัสกับหน้าอกอวบใหญ่และร่างนุ่มนิ่มพลางทำให้เลือดในกายสูบฉีด
“คุณมาร์โค ปล่อยบัวนะ!”
“หึ...แต่อย่ามากไปกว่านี้ เพราะเธอไม่ได้มีค่ามากพอ” พูดจบใบหน้าหล่อซุกไซเข้าซอกคอขาว สูดดมกลิ่นหอมที่ห่างหายมาหลายวัน และอาจเป็นกลิ่นของเธอที่ทำให้เขารู้สึกติดใจจนต้องมาหาในวันนี้
“กรี๊ดดดด ปล่อยบัวนะ! ปล่อยเดี๋ยวนี้! บัวมีสามีแล้วนะ!”
“....สามี?” มาร์โคหยุดชะงัก ผละใบหน้าออกมาจ้องมองใบบัวอย่างจริงจัง
“ใช่บัวมีสามีแล้ว สามีบัวเป็นตำรวจ คุณจะมาทำแบบนี้กับบัวไม่ได้นะคะ มันไม่ถูกต้อง!”
“ใช่....ฉันจำได้ว่าเธอเคยบอกว่ามีสามีแล้ว...”
“ถ้างั้นคุณ คะ..ควร..อึก!” ใบบัวตัวแข็งทื่อ เมื่อจู่ๆ มีมือหนาเพียงข้างเดียวล็อกเข้าที่ต้นคอและออกแรงบีบเบาๆ
“...เธอรู้อะไรไหม...สิ่งที่ฉันเกลียดที่สุดคืออะไร..” มาเฟียหนุ่มออกแรงบีบที่ต้นคอเล็กมากขึ้น จนใบหน้าสวยเหยเก
“อืออออ จะ...เจ็บ..” ใบบัวพยายามแกะมือหนาออก จิกเล็บลงไปหวังจะให้ปล่อย แต่มือหนากับออกแรงมากขึ้น จนเธอรู้สึกเริ่มหายใจไม่ออก
“สิ่งที่ฉันเกลียดที่สุด คือคนโกหก!!”
“อื้อออ!!”
Latest chapter
ขังรัก มาเฟีย NC20+ (SM) ขังรัก มาเฟีย: 9/2 - เข้าถ้ำเสือ
“ดื่มเถอะนะคะ!” ใบบัวผลักใบหน้าหล่อที่กำลังอยู่ตรงซอกคอ แถมครั้งนี้เธอเผลอขึ้นเสียงดังด้วย“.....ใบบัว....ทำไมเธอถึงดูอยากให้ฉันดื่มไวน์ขวดนั้นจังนะ มันมีอะไรอยู่ในขวดเหรอ?”“ปะ..เปล่านะคะ มะ..ไม่มี บัวก็แค่...แค่อยากเอาใจ” ใบบัวรีบกอดร่างใหญ่ เงยหน้าจูบซับเข้าที่ปลายคางอย่างน่ารัก เมื่อเขาแสดงออกมาถึงความไม่พอใจเป็นอย่างมาก“หึๆ เธอไม่ต้องสนใจเรื่องนี้หรอก แค่เธอเอาใจฉันตอนโดนกระแทกก็พอแล้ว” นิ้วโป้งใหญ่ถูไถที่ริมฝีปากเล็กสีชมพู จ้องมองตาหวานไหววูบ ส่วนมืออีกข้างก็ลูบไล้โคนขาอ่อน วนเวียนแถวๆ ใจกลางความเป็นสาวราวกับต้องการจะล้วงเข้าไปทักทายดอกไม้งาม แต่ใบบัวกลับหนีบขาเอาไว้แน่น“ค..คะ..คือ..”“และอีกอย่างที่ฉันไม่ยอมดื่มมัน ก็เพราะฉันกลัว...ว่าเธอจะใส่ยาพิษให้ฉันกินมากกว่า”“ไม่นะคะ! คะ..ใคร จะกล้าฆ่ามาเฟียอย่างคุณกันได้คะ” ใบบัวเม้มริมฝีปากแน่น กะพริบตาถี่ๆ รีบอธิบายอย่างเก็บอาการไม่อยู่“หึ ไม่เจอกันนาน รู้เรื่องฉันมากขึ้นเยอะเลยนะ”“อะ...เอ่อ...ค่ะ..ค่ะ ก็บัวต้องการเงินเป็นจำนวนมาก บัวก็เลยต้องหาข้อมูลของคุณไงคะ” ใบบัวรีบก้มหน้า ซบเข้าที่อกแกร่งจงใจหลบซ่อนความจริงบางอย่าง“ฮ่าๆ ฮ่า
ขังรัก มาเฟีย NC20+ (SM) ขังรัก มาเฟีย: 9/1- เข้าถ้ำเสือ
@คลับLใบบัวนั่งรออยู่ในห้องพักหรูที่อาบด้วยแสงไฟสลัว หัวใจเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ คืนนี้เธอเป็นฝ่ายเลือกสถานที่เอง และมาร์โคก็ยอมตามใจโดยไม่ซักถามมากความ นั่นทำให้เธอรู้สึกใจชื้นขึ้นเล็กน้อย อย่างน้อยที่นี่ก็เป็นสถานที่ที่เธอคุ้นเคยวันนี้เธอเลือกสวมเดรสสีขาวสั้นแนบเนื้อ พร้อมชั้นในสีเดียวกันตามที่มาร์โคต้องการ เครื่องปรับอากาศทำงานจนบรรยากาศเย็นเฉียบ ทว่ามือบางที่ประสานกุมกันแน่นกลับมีเหงื่อซึมออกมา สะท้อนความตื่นไหวและความประหม่าในใจที่ยิ่งทวีขึ้นทุกขณะแกร๊ก..“คะ..คุณมาร์โค” ใบบัวอุทานเสียงแผ่วเบา เมื่อผู้ชายตัวโตเดินเข้ามาในห้องเพียงลำพังไร้ซึ่งเหงาของบรรดาลูกน้องหน้าเข้ม แต่เพียงแค่นี้ก็ยังสามารถแผ่รังสีความน่ากลัวออกมาได้มากมาร์โคจ้องใบบัวนิ่งก่อนจะก้าวตรงเข้าไปหา หญิงสาวนั่งรออยู่ปลายเตียงด้วยท่าทีประหม่า เขาทิ้งตัวนั่งลงข้างกาย ก่อนจะประคองร่างเล็กให้มานั่งบนตักแกร่ง แขนหนากอดรัดเธอไว้แน่น สูดรับกลิ่นกายหอมอ่อนด้วยความคิดถึง“อ๊ะ”มาเฟียหนุ่มกวาดตามองสำรวจใบหน้าหวานและการแต่งกายของหญิงสาวอย่างพินิจพิจารณา ความพอใจฉายวาบขึ้นในแววตา เสื้อผ้าที่รัดรับสรีระจนหน้าอกอวบใหญ่แทบจะล้น
ขังรัก มาเฟีย NC20+ (SM) ขังรัก มาเฟีย: 8- ขอโอกาสจากมาร์โค
@บริษัท MARCO 08.30Rrrrrrn Rrrrrrn “หึ”มาร์โค ก้มลงมองโทรศัพท์เครื่องหรูในมือที่กำลังส่งเสียงร้อง เขายกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นรายชื่อบนหน้าจอที่ปรากฏ พลางเคาะโต๊ะกระจกเบาๆ อย่างใช้ความคิด นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่สายนี้โทรเข้ามา แต่เขาอยากประวิงเวลาให้คนรอสายรู้สึกว่าวุ้นใจ และเพียงไม่นานเสียงนั้นก็เงียบไป“หึ...เดี๋ยวเธอก็โทรมาใหม่ เธอต้องรู้จักรอนะ...”Rrrrrrn Rrrrrrn “หึ”ติ๊ดด!“คุณมาร์โค!”มุมปากหนายกยิ้มอีกครั้งที่เสียงใสเรียกชื่อเขา เขาเอนกายนั่งพิงไปกับเบาะอย่างสบายใจต่างจากน้ำเสียงของหญิงสาวที่ดูร้อนรน“คุณมาร์โค คุณได้ยินฉันไหมคะ”“....ใคร?” เสียงแข็งตอบกลับ ถึงจะรู้อยู่แก่ใจแต่ก็แกล้งถามออกไป“ฉัน...ใบบัวเองค่ะ”“ใบบัว?”“คุณ..จำฉันได้ไหมคะ”“ก็พอจำได้.....ว่าไงมีอะไร”“.....คือ......”“รีบพูดมา ฉันมีเวลาว่างให้เธอไม่เยอะนะ ไม่งั้นฉันจะวางสาย!” มาร์โคเร่งเร้า เมื่อคนปลายสายมีทีท่าอ้ำอึ้ง ไม่ยอมพูดเสียที ซึ่งมันก็ได้ผล จึงทำให้ใบบัวรีบพูดออกมาอย่างร้อนรน“เดี๋ยวค่ะ! คือบัวจะโทรมาขอโทษคุณเรื่องวันนั้นค่ะ”“วันไหน” ถึงมาร์โคจะรู้อยู่แก่ใจ แต่ก็แกล้งพูดออกไป“ก็วันที่เรา....เจอกันที
ขังรัก มาเฟีย NC20+ (SM) ขังรัก มาเฟีย: 7/2- ก้าวสู่ทางสีเทา (xอีธาน)
“คะ..คุณ...พูดเรื่องอะไร”“ถ้าไม่ติดว่ามีงานสำคัญ ฉันก็อยากจะลิ้มลองเธอสักครั้งเหมือนกันนะ แต่เสียดาย ครั้งนี้คงจะต้องเสียสละใหมันก่อน”“มะ...ไม่นะ..”“ฮ่าฮ่า งั้นฉันจะไม่อ้อมค้อมก็แล้วกัน ฉัน...มีงานจะให้เธอทำ” อีธานผละใบหน้าออก รีบพูดในสิ่งที่วางแผนไว้ ก่อนที่ความต้องการจากร่างกายกับหญิงสาวเข้ามาครอบงำงานสำคัญที่เขารอคอย“งะ..งานอะไร ฉะ...ฉันไม่ทำหรอกนะ”“หืม....เธอต้องทำแน่ใบบัว เพราะงานนี้มันจะแลกกับชีวิตของน้องเธอ ชีวิตของว่าที่คุณหมอที่กำลังจะสดใส....”“ทะ..ทำไมต้องเป็นฉัน”“เพราะประวัติเธอนั้นขาวสะอาด เป็นผู้หญิงธรรมดาที่หน้าตาไม่ธรรมดา แถวตัวหอม จนไอ้มาร์โคมันหลงใหลได้ขนาดนี้ ซึ่งปกติมันจะปฏิเสธผู้หญิงตลอด ไม่เคยให้ความสนใจกับผู้หญิงคนไหนสักคน จนทั้งมาเจอเธอ.....”
ขังรัก มาเฟีย NC20+ (SM) ขังรัก มาเฟีย: 7/1- ก้าวสู่ทางสีเทา (xอีธาน)
หลายวันต่อมา...@หอสมุด 17.30 น. ใบบัวยังคงทำงานที่หอสมุดตามเดิมอาจเป็นเพราะเธอยังไม่มีทางเลือกใหม่ และหลังจากเหตุการณ์ในวันนั้น มาร์โคก็ไม่ได้มาหาเธอ ชีวิตของเธอยังปกติสุขดีจนคิดว่าเขาคงเลิกราขาดจากเธอไปแล้ว และไม่มีความสำคัญอะไรที่เธอจะต้องติดต่อเขากลับไปเช่นเดียวกัน เพราะโลกของเขาและเธอมันแตกต่างกันมากใบบัวชะเง้อคอมองหาต้นกล้าสลับกับดูเวลาในนาฬิกาบนข้อมือ เมื่อเวลามันล่วงเลยและช้ากว่าทุกวันจนมันผิดสังเกต เธอจึงหยิบมือถือขึ้นมากดออกโทรหาคนที่รอคอย....เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้....“อ๊ะ ทำไมกล้าถึงปิดเครื่องนะ แปลกจัง...หรือว่ากล้าจะเป็นอะไรหรือเปล่า”ปรื้นนนน!!!“ว๊ายยย” ใบบัวอุทานออกมาด้วยความตกใจเมื่อมีรถตู้ขับด้วยความเร็วและมาเบรกอยู่ตรงหน้าเธอ ก่อนที่ตาหวานจะเบิกโตกว้างเมื่อประตูเปิดออกและมีชายฉกรรจ์ตรงเข้าหามายังเธอ“กะ...กรี๊ดด อุ๊บ!!” ไม่ทันที่ใบบัวจะวิ่งหนี กลุ่มชายเหล่านั้นก็ปิดปากเธอ คุ้มหัวด้วยผ้าสีดำ และจับตัวเธอขึ้นรถไปด้วยความรวดเร็ว“ปล่อยนะ นี่มันเรื่องอะไรกัน คุณจับตัวคนผิดหรือเปล่า ฉันไม่เคยมีเรื่องกับใคร และก็ไม่มีเงินให้พวกคุณหรอกนะ”“พวกคุณ
ขังรัก มาเฟีย NC20+ (SM) ขังรัก มาเฟีย: 6/2- หยาบคาย NC+
มาร์โคกระชากต้นคอใบบัวให้แหงนหน้าขึ้น พร้อมประกบริมฝีปากเล็กด้วยความรุนแรง จนหญิงสาวได้กลิ่นคาวเลือดในปาก แต่มาเฟียหนุ่มไม่รอช้าแทรกลิ้นร้ายเข้าไปในโพรงปากเล็กจนใบบัวตั้งรับไม่ทันมือเล็กบีบเข้าที่แขนใหญ่ไว้แน่น หยาดน้ำตาที่ก่อตัวก็รินไหลอาบแก้มนวล ทุกจังหวะทุกสัมผัสมันรุนแรงดั่งกำลังทำโทษ จนใบหน้าสวยนั่นบิดเบี้ยวพยายามหลบหนี แต่มาเฟียหนุ่มก็ไล่ตามไม่ปล่อยให้เธอขยับหนีไปได้เลย“อื้มมส์...” มาร์โค จูบปากหวานและกลืนกินอย่างมูมมามและเอาแต่ใจ เขาดันใบบัวให้หลังแนบชิดไปกับผนัง ใช้มือลูบไล้ไปทั่วร่างขาว พยายามแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตตรงหน้าออก โดยมีมือเล็กพยายามกีดขวางทุกทาง เขาจึงขึงรวบข้อมือเล็กเอาไว้เหนือศีรษะด้วยมือหนาเพียงข้างเดียว“อืออ อืออ อือออ” ใบบัวพยายามส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือ แต่ปากเธอก็ไม่ได้ว่างเลยมือหนาจับหมับเข้าที่อกอวบผ่านเนื้อผ้าบาง ออกแรงบีบจนมันเหมือนจะแหลก ก่อนจะถลกเสื้อเชิ้ตสีขาวขึ้นเหนือหน้าอก“กรี๊ดดดด ปล่อยฉันนะ!” ใบบัวกรีดร้องทันทีที่ปากเป็นอิสระ มาร์โคเดินเกมได้อย่างรวดเร็วจนเธอตั้งรับไม่ไหวมาเฟียหนุ่มจ้องมองริมฝีปากหวานที่บวมเจ่อ ก่อนจะเลื่อนสายตาลงมาจ้องมองเน
You may also like
