EP.5 God is a woman (2)

หลังจากที่พี่เวย์เดินออกไป ครามก็ผุดลุกขึ้นยืน เขาท้าวแขนกับโต๊ะโดยที่มีฉันอยู่ตรงหน้าของเขา ครามฉีกยิ้มออกมา

ฉันหลุบตาลงมองริมฝีปากเขาที่ยกยิ้ม ก่อนที่จะเอื้อมมือไปลูบแผ่นอกที่มีเสื้อเชิ้ตฮาวายปกปิดไว้เบาๆ

“อะไรเหรอคะ จ้องมิวแบบนั้น”

“ยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ” เขาพูดพร้อมกับคว้าข้อมือของฉันมาจับไว้ พร้อมกับกุมมือฉันขึ้นมา ใช้ริมฝีปากจูบหลังมือฉันหนักๆ

“อะ” ฉันสะดุ้งเฮือก เมื่อเขาเริ่มเลียร่องนิ้วของฉัน

“กูจะแย่งมึงออกมาจากมัน”

น่าแปลกที่พอครามสัมผัสฉัน มันกลับรู้สึกดีอย่างน่าประหลาด ฉันปล่อยให้เขาประสานมือเข้ากับมือเล็กๆ ของฉัน ครามดึงข้อมือฉันเข้ามา เขาส่งสายตาให้ฉัน

แน่นอน ความตั้งใจของฉันคือแย่งเขาออกมาจากพี่เหมียวก่อนที่จะเขี่ยทิ้งอย่างไม่ใยดี ฉันค่อยๆ ปีนขึ้นเคาน์เตอร์บาร์อย่างกล้าหาญ ครามที่ฉีกยิ้มอยู่มองเอวของฉันที่ขยับไปตามการเคลื่อนไหว เขาแทบไม่ผละสายตาออกมาเลย

ฉันคว้าแก้มของเขาทั้งสองข้าง ในขณะที่ครามรั้งเอวของฉันที่หมอบคลานอยู่บนเคาน์เตอร์บาร์ราวกับสัตว์เลี้ยงผู้ซื่อสัตย์

เราจูบกันทันที ไม่ต้องรอการดึงดูดกันและกัน ครามเป็นคนเริ่มมันก่อน แล้วฉันก็ไม่ขัดขืนอะไร ยอมรับว่าตอนแรกอยากจะทำเป็นไม่สนใจไม่แคร์เขาใจจะขาด แต่เมื่อแผนมันพลิกไปอีกทาง ฉันก็ขอแก้แค้นด้วยการแย่งคนที่พี่สาวฉันรักที่สุดมาเป็นของตัวเองละกัน

ถึงคนๆ นั้นจะเคยเป็นปีศาจที่ทำลายชีวิตฉันมาแล้วครั้งนึงก็ตาม

แน่นอนว่าฉันจะไม่รักเขาหรอกนะ เพราะฉันจะให้เขาเป็นแค่หนึ่งในตัวเลือกของฉันเท่านั้น

เข้าใจใช่มั้ยอ่ะ ‘ตัวเลือก’ น่ะ

“มึงจูบเก่งขึ้นนะมิว” ครามชมฉันตอนที่ฉันผละริมฝีปากออกมา ลิปสติกของฉันเปื้อนที่ปากของเขาทำให้ยิ่งดูเซ็กซี่มากขึ้น ฉันคลี่ยิ้มหวาน มองมือครามที่ค่อยๆ เลื่อนมาที่สายเอี้ยมที่รัดหน้าอกจนเป็นทรงกลมกลึง

ครามปลดสายเอี้ยมลงอย่างไม่ใยดี

“อะ อย่าสิ” ฉันห้ามเขาไว้ คว้ามือใหญ่ของเขาไว้ “อย่าลืมนะว่ามิวมีแฟนแล้ว”

“...”

“แถมแฟนของมิวก็เป็นเพื่อนของพี่ด้วย”

“กูบอกมึงแล้วนะเมื่อกี้” เขามองฉันราวกับกำลังโดนขัดใจ ครามสบตาฉันในระยะใกล้ “ว่ากูจะแย่งมึงมาจากมัน”

“...”

“ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีต่ำๆ แค่ไหน ก็จะแย่งมาเป็นเมียให้ได้” ฉันสบตาเขากลับ ว่าไงดีล่ะ ฉันรู้ว่าฉันมันบ้าที่คิดจะเสี่ยงกับไฟ

แต่ฉันเผลอกระตุกยิ้มออกมาเลยล่ะ

“แย่จัง ถ้าพี่ครามโสดก็ดีสิ” ฉันกัดริมฝีปากตัวเอง ช้อนสายตาขึ้นไปล้อเลียนเขา “ถ้าโสดล่ะก็ มิวจะยอมเป็นชู้ด้วยเลยนะเนี่ย”

“มึงกับกู เราเป็นชู้กันโดยที่ต่างคนต่างก็มีแฟนได้” เขาเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้กัน สถานการณ์ตอนนี้คือสิ่งที่ฉันอยากให้เป็น ฉันไม่สนว่ามันจะผิดหลักทางศาสนาหรืออะไร ในเมื่อฉันแค่ต้องการจะแก้แค้นเท่านั้น

ตั้งแต่ย้ายไปเกาหลี คนที่นั่นก็สอนให้ฉันได้ปลดแอกตัวเองและเป็นอิสระ

“พี่ครามก็จีบมิวสิ” ฉันให้ข้อเสนอ เขาชะงักไป “จีบมิวลับหลังพี่เวย์”

“...”

“ส่วนเรื่องเซ็กส์ มิวจะมาคิดดูอีกทีหลังจากที่เราคบกันโดยที่พี่ก็ยังมีพี่เหมียว และมิวก็ยังมีพี่เวย์อยู่”

“...”

“แต่แน่นอน มันจะเกิดขึ้นหลังจากที่พี่ทำให้มิวรู้ว่าพี่ต้องการมิวจริงๆ” ฉันไล้ปลายนิ้วไปตามแผ่นอกแกร่งของเขา ความกำยำล่ำสันของครามทำให้ฉันรู้สึกทึ่งได้เสมอ เหมือนว่าครามจะตัวใหญ่ขึ้นกว่าเมื่อก่อน พอมาได้สัมผัสดีๆ “หรือถ้าพี่จะหย่ากับพี่เหมียวเพื่อมิวก็ได้นะ”

“...”

“เซ็กส์ของเราอาจจะมาถึงเร็วขึ้นกว่าเดิม” ฉันให้สัญญาที่ไม่มีวันเป็นจริงให้เขา ครามจ้องหน้าฉันราวกับเขากำลังต้องการฉันอย่างมากล้น ไล่สายตามองเรียวเอวที่โผล่พ้นจากเสื้อเอวลอย และหน้าอกขนาดพอดีตัวแสนน่ารักที่ถูกปกปิดด้วยเสื้อสีขาว

“เหมียวคงไม่ยอมง่ายๆ แน่” เขากระซิบชิดริมฝีปากของฉัน “ตอนนี้มันตามหึงหวงกูยังกับหมาบ้า”

“หืม” ฉันทำตาโต “จริงเหรอคะ”

“ตอนนี้เราแต่งงานกันโดยที่ลูกไม่ใช่ลูกของกูด้วยซ้ำ” เขาสารภาพออกมายังกะคนโง่ที่หลงใหลฉันแบบโงหัวไม่ขึ้น “มึงก็น่าจะรู้ กูเป็นคนดีที่รับอุปการะเด็กที่ไม่ใช่ลูกตัวเอง”

“...”

“แล้วถ้ากูหย่า คนอื่นก็จะมองว่าเหมียวสำส่อน มันไม่ง่ายขนาดนั้น”

เอาง่ายๆ

คือครามยังหลงเหลือเยื่อใยต่อพี่เหมียวอยู่นั่นเอง

เขาทำเหมือนอยากจะไปจากพี่เหมียวใจจะขาด แต่จริงๆ ก็ไปไม่พ้น ยังคงวนเวียนอยู่ในเราสองพี่น้องราวกับคนที่ตัดใจจากมันไม่ได้ ฉันรู้ว่าเขารักพี่เหมียวมาก... มากเกินไป ถึงจะฟอร์มไม่สนใจและไม่แคร์ ที่เขาสนใจฉัน มันก็แค่อาการของคนหลงของ

วินาทีนั้นใจฉันรู้สึกได้ถึงความจริง

ความจริงที่ว่า...

ฉันอิจฉาพี่ตัวเอง ที่ได้รับความรักสุดเรียลจากคนเลวๆ แบบครามไป