EP.8 ค็อกเทล (3) จบตอน

“แจวอน!” ฉันร้องออกมา ไม่คิดว่าครามจะทำได้ขนาดนี้ เหมือนเขากลับไปเป็นครามเมื่อก่อนฉันจะมาเกาหลี คนที่ดีแต่ใช้กำลังคนนั้น

“ถ้าหน้ามันเสียโฉม มึงจะรักมันลงมั้ย”

“คราม!” ฉันเผลอเรียกชื่อที่ปกติเคยเรียกเขา เมื่อครามผละออกจากตัวฉันไปเพื่อจะขึ้นคร่อมแจวอนแล้วทุบซ้ำ ฉันคว้าแขนเขาไว้แน่น พยายามยื้อออกมา “หยุดนะ! เป็นบ้าอะไร”

“มึงถามว่ากูเป็นบ้าอะไร?” เขาหันกลับมามองฉัน หยุดการกระทำได้ตามที่ฉันพูด เดินเข้ามาใกล้ กระชากคางฉันให้เข้ามาใกล้เขา

“...!”

“กูจะให้มึงเลือกนะมิว” เขาฉีกยิ้ม ลูบผมฉันเบาๆ ทั้งที่สีหน้ายังแสดงถึงความโกรธขึ้ง “ระหว่างหน้ามึงกับมันเสียโฉม ถ้ามึงยังจะเลือกมัน หรือจะยอมไปกับกูดีๆ”

ฉันมองเขา ครามที่คาดเดายากเหมือนเมื่อก่อนกลับมา ฉันอาจกล้าที่จะต่อกรกับเขาตอนที่กลับมาที่ไทย แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ ฉันรู้สึกว่าครามพร้อมจะทำจริงถ้าเกิดฉันไปคบหากับใครนอกจากเขา

“กลัวเหรอ หลังจากนี้มึงจะได้รู้จักกูมากกว่านี้ ถ้ามึงยังยืนยันจะคบกับมัน” เขาไล้ฝ่ามือลงมาตามพวงแก้มของฉัน ก่อนที่จะเลื่อนใบหน้าเข้ามาจูบปากฉันหนักๆ เพราะยังไงที่นี่การจูบกันในที่สาธารณะก็เป็นเรื่องปกติ

ฉันสบตาเขา แม้จะตกใจที่โดนจูบอย่างอุกอาจ แต่นั่นก็ไม่สามารถทำให้ฉันหยุดความคิดที่ว่าเขากำลังจะเอาคำว่าเสียความทรงจำมาเอาเปรียบฉันได้ ครามตอนนี้ก็ไม่ได้ต่างจากเดิม ต้องการแค่ร่างกายของฉันเท่านั้น ผู้ชายมันก็เหมือนกันไปหมดนั่นล่ะ

“ถ้ามิวยอมพี่ นั่นก็เท่ากับพี่ชนะมิวใช่มั้ย” ฉันโพล่งขึ้นมา เปลี่ยนท่าทางจากการต่อต้านเขาเพื่อเอาตัวรอด “ได้ค่ะ งั้นมิวจะยอมพี่”

เพี้ยะ

“...!” ฉันตบหน้าเขาทันที ตบหน้าไปสุดแรงเหมือนที่เขาทำกับแจวอน ถึงจะไม่แรงเท่า ฉันจะแสดงให้ดูว่าฉันรักแจวอนมากขนาดไหน ถึงแม้จะต้องแลกมาการไล่ล่าจากคราม แต่ฉันจะทำให้เขารู้เอง

ว่าฉันน่ะ

“แต่มิวคงยอมพี่ได้แค่ในนรกเท่านั้น”

จะไม่รักเขาอีกเป็นครั้งที่สอง

ครามที่หน้าหันไปอีกข้างเพราะแรงตบของฉันเบิกตากว้าง เขาเหลียวกลับมามอง ในขณะที่ฉันจะหันหลังไปดูอาการของแจวอนที่กำลังเช็ดเลือดที่มุมปาก ฉันไปพยุงแจวอน และนั่นก็เหมือนยิ่งทำให้ครามโกรธขึ้ง

“แจวอน เป็นอะไรรึเปล่า” ฉันถามร่างสูง แจวอนลุกขึ้นมาพร้อมๆ กับฉัน เขากุมหน้าตัวเองไว้

“เจ็บเป็นบ้าเลย” เขาพูดออกมา สีหน้าเหยเก “ผู้ชายคนนี้เป็นคู่ขาเธอจริงเหรอ ถ้าเป็นแค่นั้นไม่น่าจะโมโหจนตบผมขนาดนี้นะ”

“มิวให้เขาเป็นได้แค่นั้นแหละ” ฉันพูดอย่างเย็นชา ในขณะที่ครามที่ทึ้งหัวตัวเองอยู่คำรามออกมา

“มึงเลือกมันมากกว่ากู!” เขากำหมัดแน่น “มึงท้าทายกูเหรอมิว ที่กูดั้นด้นตามมาที่เกาหลีคงไม่ซึ้งใจมึงเลยใช่มั้ย”

“มันไม่เคยซึ้งใจมิวสักวินาทีต่างหาก” ฉันโพล่งขึ้นมา พยุงแจวอนขึ้น กอดเขาไว้แน่น “มิวกับเขาเป็นผัวเมียกันแล้ว อยู่ห้องด้วยกัน พี่ก็น่าจะรู้ว่าเรื่องของเรามันเป็นอดีตไปแล้ว”

“...”

“สิ่งที่พี่ต้องทำต่อคือหาใหม่ ไม่ใช่มาตบผัวของมิว” ฉันพูดอย่างหนักแน่น สิ่งที่เจอคือครามเบิกตากว้าง ผู้ชายที่เลวร้ายอย่างเขาที่ฉันรู้จัก นั่นคือผู้ชายที่ไม่พร้อมจะหยุดที่ใคร ถ้าได้เอาจนเบื่อ เขาจะทิ้งไปทันทีอย่างไม่ใยดี

ฉันเชื่อว่าถึงจะเสียความทรงจำ แต่ครามก็ยังเป็นเหมือนเดิม ไม่ต่างไปจากเดิมเท่าไหร่นัก ตอนนี้เขาก็คงจะอยากได้ฉันจนตัวสั่น แต่ในที่สุดถ้ารู้ว่าฉันมีผัวแล้ว เขาคงจะไม่แคร์แล้วไปหาผู้หญิงคนอื่นต่อได้

... แต่ดูเหมือนว่าฉันจะประเมินครามไว้ต่ำเกินไป

“งั้นก็เลิกกับมันซะ” เพราะคำต่อไปที่ครามพูดออกมา มันทำให้ฉันเบิกตากว้าง “เลิกกับมันเดี๋ยวนี้”

“...”

“เลิกแล้วมาคบกับกู!!”

[พาร์ท : พี่คราม]

แค่ผู้หญิงร่านๆ คนเดียว

ในหัวกูคิดสารพัดอย่าง แต่กลับไม่พ้นเรื่องของมิว หนียังไงก็หนีเธอไม่พ้น หน้าเธอมันวนเวียนอยู่ในความคิด

ผู้หญิงที่ไปมีผัวใหม่ถึงเกาหลี อยู่กินกันก่อนแต่งงาน ดูก็รู้ว่าคงไม่ได้เป็นคู่ข้าวใหม่ปลามัน คงเอากันจนพรุนไปหมดแล้วสินะ

ผู้หญิงแบบนี้ ทำไมกูถึงอยากได้นัก?

“... เวร” กูสบถออกมา นั่งแดกเหล้าคนเดียวหลังจากกลับมาจากผับที่เพิ่งผละออกจากมิว วันนี้กูยอมปล่อยให้เธอไปกับผัวเกาหลี ให้กลับไปด้วยกัน ให้อยู่ด้วยกัน เอากันทั้งคืนจนสมใจอยาก

ไม่ต้องห่วง

กูส่งคนตามสะกดรอยตามเธอไปแล้ว คืนนี้เธอไม่รอดแน่ เธอจะได้เป็นของกูภายในคืนเดียว

พูม่าจะได้แม่ในเร็วๆ นี้

“แง”

เสียงกระจองอแงของพูม่าทำให้กูผละออกจากเหล้าในมือ เด็กผู้ชายที่ร้องไห้อยู่ในสายตาที่วาววับของกูทุกฝีก้าว กูวางแก้วลงบนโต๊ะอย่างเบามือ ส่งสัญญาณให้แม่เลี้ยงไปอุ้มพูม่ามากอดแนบอก แล้วโอ๋มันซะ

พูม่า

ถ้าลูกโตขึ้นมา ลูกจะต้องมีชีวิตที่ดีกว่าพ่อ

พ่อจะปรนเปรอลูกทุกอย่าง จะไม่ให้ลูกขาดใคร ทั้งพ่อ

... หรือแม่

กูนั่งรออาหารค่ำอย่างสำราญใจ

กูสั่งให้แม่เลี้ยงป้อนนมพูม่าจากเต้าของเธอ นมที่พูม่ากินจะต้องมาจากเต้าสดๆ เท่านั้น ไม่ใช่นมผงเหมือนไอ้พวกชั้นต่ำทั่วไปที่มันไม่มีปัญญาเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ เลือกแม่เลี้ยงที่สุขภาพดีที่สุด ที่เพิ่งมีลูกไปหมาดๆ แล้วนมยังไม่หมดจากเต้า

ตั้งแต่รู้ว่ามิวไม่ใช่แม่ของลูก กูก็เตรียมความพร้อมไว้เสมอ

มิวก็แค่คนที่กูอยากได้มาเป็นแม่ของลูกเท่านั้น อะไรก็ตามที่กูคิดว่าเป็นเธอ แม้เธอจะไม่ได้รักกู มีผัวแล้ว หรืออะไรก็ตาม

กูไม่สน กูจะแย่งออกมา

เพราะกูเลือกแล้ว ว่าต้องเป็นเธอ

แกรก

“ขออนุญาตครับนาย” ผมปรายตามองเมื่อลูกน้องเดินเข้ามาพร้อมกับอุ้มร่างของผู้หญิงที่กูต้องการไว้ในอ้อมแขน เธอไม่ได้ถูกมัด ไม่ได้ถูกปิดปาก แต่อ่อนปวกเปียกไปทั้งตัว

แน่สิวะ

ก็ผับนั่นที่เธอไป มันเป็นแหล่งซ่องสุมยาเสพติด ที่เกาหลีมีสิ่งดำมืดมากมายแต่ไม่ได้เปิดเผยให้สาธารณะหรือประเทศอื่นรู้ ภายนอกสร้างภาพที่สวยงาม แต่ก็มีความลับมากมายที่กูรู้มัน อีกอย่างบาร์เทนเดอร์กับดีเจหรือ 2 ใน 3 ของพนักงานในนั้น เป็นคนของพ่อกูทั้งหมด

ยาที่ใส่ในเหล้าเธอ มันเรียกง่ายๆ ได้ว่า

ยาปลุกเซ็กส์