MasukShare
EP.8 ค็อกเทล (1)
Tanggal publikasi:
2026-03-16 07:44:23“อันยอง”
ฉันเงยหน้าขึ้นจากแก้วค็อกเทลมาสบสายตาเข้ากับผู้ชายเกาหลีท่าทางดูดีคนหนึ่ง เขาท่าทางจะเป็นดีเจที่นี่ คงเป็นช่วงพักของเขา เพราะท่าทางดูดีมากกว่าคนอื่นๆ หรือแม้แต่แจวอน มันทำให้ฉันเผลอมองเขาชั่วครู่ หลังจากที่นั่งสบตากับบาร์เทนเดอร์มาเนิ่นนาน
เขาส่งยิ้มให้ฉัน ก่อนที่จะนั่งลงข้างๆ
“มาคนเดียวเหรอครับ” เขาถามฉันเป็นภาษาเกาหลี ฉันวนแก้วค็อกเทลในมือเบาๆ หัวเราะหวานๆ
“อื้อ ค่ะ” ว่าไงดีล่ะ โกหกไปก็ไม่เลวเหมือนกัน
ฉันต้องการจะทดสอบผู้ชายคนนี้
“ผมเป็นดีเจที่นี่” เขาฉีกยิ้ม “คุณอยากได้อะไรมั้ย เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง”
“หืม” ฉันคลี่ยิ้มกลับ “จะดีเหรอ”
“ดีสิครับ” เขาพยักหน้า ส่งสายตาให้บาร์เทนเดอร์ราวกับคนรู้ใจ แก้ววิสกี้ถูกเลื่อนมาตรงหน้าเขา ร่างสูงยกขึ้นยื่นมาให้ฉันเพื่อ Cheers กัน “บอกชื่อคุณหน่อยสิครับ ผมยุนโฮ”
“มิว...” ยังไม่ทันที่จะพูดอะไร ฉันรู้สึกเหมือนโทรศัพท์บนเคาน์เตอร์บาร์สั่นน้อยๆ พอกดขึ้นมาดู ก็เห็นว่ามีใครบางคนคอมเม้นท์รูปในไอจีเท่านั้น
ฉันไม่คิดอะไร ก็คงเป็นคอมเม้นท์แทะโลมของพวกผู้ชาย ก็เปิดอ่านแล้วก็ตอบกลับไปตามประสาผู้หญิงอัธยาศัยดี
แน่นอนว่าจะเลือกตอบแต่ผู้ชายหน้าตาดีเท่านั้น ไม่ก็ผู้หญิงแมนๆ เท่ๆ ที่ดูแล้วน่าจะเข้ากันได้ดี
แต่ดูเหมือนว่า
Kram.Hassadin : ได้ใจมากไปแล้วมิว
Kram.Hassadin : จะไปหาเดี๋ยวนี้
คอมเม้นท์ที่โผล่ขึ้นมาล่าสุดจากรูปภาพในผับที่ฉันมากับพวกแทคยอนและแจวอนอย่างแสดงความเป็นเจ้าของทำให้ฉันหน้าเสีย
หัสดินคือชื่อจริงของคราม แล้วชื่อครามที่นำหน้านั่นก็คือเขาแน่ๆ
ฉันกดเข้าไปดูในไอจีของเขาด้วยมือที่สั่นเทาเพราะสังหรณ์ใจ พบว่าเราไม่ได้ติดตามกัน แต่รูปภาพล่าสุดของครามคือรูปที่เขาอุ้มลูกอยู่บนระเบียงที่คอนโดใจกลางเมืองแห่งหนึ่ง และจุดสังเกตที่ทำให้ฉันรู้ว่าเป็นโซล เพราะมีภาษาเกาหลีอยู่บนป้ายโฆษณาที่คุ้นเคย
คราม... เขาอยู่ที่เกาหลี
เมื่อไหร่กันอ่ะ!
[พาร์ท : พี่คราม]
“ดูพูม่าให้กูด้วย เด็กนั่นชอบร้องเพราะไม่มีนมแม่ให้แดก”
เสียงทุ้มลึกของกูที่พูดกับลูกน้องดังมาจากในรถคันหรูป้ายทะเบียนเกาหลีที่แล่นทะยานไปตามท้องถนนที่ดำเนินไปสู่ใจกลางกรุง
กูคือใคร? น่าจะรู้กันดี
ผัวโหดที่คิดจะมาตามแม่ของลูกกลับคืนมา
หลังจากกูกับลูกออกมาจากโรงพยาบาล กูกู่ไม่กลับ จิตใจพังไม่เป็นท่าจากคำพูดของมิว อุ้มลูกที่ไม่ว่ายังไงกูก็จะคิดว่าเป็นลูกตัวเองอยู่แนบอก ในขณะที่จะรับรู้ได้ว่ามิวไม่ใช่แม่เด็กคนนี้ เพราะหน้าไม่เหมือนกัน
แต่คิดว่าใครสน? กูไม่แคร์อยู่แล้วว่าจะใช่หรือไม่ใช่แม่ของพูม่า
กูอยากได้
มิวหายไปจากไทย ให้สายตามที่ไหนก็ไม่เจอ ดูเหมือนว่าเธอจะออกนอกประเทศไปแล้ว เพราะบุกไปที่บ้านเธอก็ไม่มีใครอยู่ กูทำทุกอย่างแม้แต่ให้ลูกน้องลอบไปสอบปากคำพ่อแม่เธอ
และเพราะเป็นลูกชายมาเฟีย เลยไม่มีใครกล้าหือ เพราะแม้แต่ตำรวจยังคุมตัวไม่ได้ อย่าหวังว่าใครจะได้ตามจับกูได้
กูเช็คจนได้พาสปอร์ตของมิวจากเบื้องลึกที่ทำงานอยู่ในสนามบิน ค้นได้แม้แต่บัตรประชาชนตัวจริงของเธอ แล้วรู้ว่าตอนนี้เธออยู่เกาหลี
ถามว่ากูจะทำยังไง?
พูม่า คือชื่อที่กูตั้งใหม่ให้ลูกเพราะจำชื่อเก่าไม่ได้ มันเป็นชื่อที่ดูดี และคิดว่าพูม่าคงจะโตมาเป็นลูกชายที่เชื่อฟังกู
พูม่าต้องการแม่ ส่วนกูต้องการเมีย
เมียที่ชื่อ ‘มิว’ เพียงคนเดียว
กูไม่ต้องการคนขับรถ เพราะขับเองได้ อีกอย่างนี่มันเรื่องส่วนตัวระหว่างคนในครอบครัวของพูม่า
ครอบครัวที่พูม่าต้องการ
กูขับไปจนถึงผับแห่งหนึ่ง ดูก็รู้ว่าที่นี่เป็นผับดังที่โซล แล้วผู้หญิงอย่างมิวที่กำลังร่านอยากได้ผัวใหม่จนตัวสั่นก็คงจะมาที่นี่ เรือนร่างขาวเนียนที่อาจจะเต้นอยู่บนฟลอร์คลอเคลียกับผู้ชายหลายคน กับชุดสายเดี่ยวกางเกงขาสั้นกุดที่โผล่มาในไอจีของเธอที่กูใช้เวลาคืนเดียวหาเจอ แค่คิดก็โกรธขึ้งจนแทบเป็นฟืนไฟ
กูจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาใกล้ชิดกับมิวทั้งนั้น
เธอต้องเป็นของกูแค่คนเดียว
[จบพาร์ท : พี่คราม]
Bab terbaru
ขึ้นชื่อว่าผัว EP.8 ค็อกเทล (3) จบตอน
“แจวอน!” ฉันร้องออกมา ไม่คิดว่าครามจะทำได้ขนาดนี้ เหมือนเขากลับไปเป็นครามเมื่อก่อนฉันจะมาเกาหลี คนที่ดีแต่ใช้กำลังคนนั้น“ถ้าหน้ามันเสียโฉม มึงจะรักมันลงมั้ย”“คราม!” ฉันเผลอเรียกชื่อที่ปกติเคยเรียกเขา เมื่อครามผละออกจากตัวฉันไปเพื่อจะขึ้นคร่อมแจวอนแล้วทุบซ้ำ ฉันคว้าแขนเขาไว้แน่น พยายามยื้อออกมา “หยุดนะ! เป็นบ้าอะไร”“มึงถามว่ากูเป็นบ้าอะไร?” เขาหันกลับมามองฉัน หยุดการกระทำได้ตามที่ฉันพูด เดินเข้ามาใกล้ กระชากคางฉันให้เข้ามาใกล้เขา“...!”“กูจะให้มึงเลือกนะมิว” เขาฉีกยิ้ม ลูบผมฉันเบาๆ ทั้งที่สีหน้ายังแสดงถึงความโกรธขึ้ง “ระหว่างหน้ามึงกับมันเสียโฉม ถ้ามึงยังจะเลือกมัน หรือจะยอมไปกับกูดีๆ”ฉันมองเขา ครามที่คาดเดายากเหมือนเมื่อก่อนกลับมา ฉันอาจกล้าที่จะต่อกรกับเขาตอนที่กลับมาที่ไทย แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ ฉันรู้สึกว่าครามพร้อมจะทำจริงถ้าเกิดฉันไปคบหากับใครนอกจากเขา“กลัวเหรอ หลังจากนี้มึงจะได้รู้จักกูมากกว่านี้ ถ้ามึงยังยืนยันจะคบกับมัน” เขาไล้ฝ่ามือลงมาตามพวงแก้มของฉัน ก่อนที่จะเลื่อนใบหน้าเข้ามาจูบปากฉันหนักๆ เพราะยังไงที่นี่การจูบกันในที่สาธารณะก็เป็นเรื่องปกติฉันสบตาเขา แม้จะตกใจที่โดนจ
ขึ้นชื่อว่าผัว EP.8 ค็อกเทล (2)
บ้าจริงฉันเดินเข้าไปหาแจวอนทันที ไม่รู้ว่าครามจะมาจริงรึเปล่า แต่คนอย่างเขาถึงเสียความทรงจำ แต่ครามเป็นคนที่พูดจริงทำจริงเสมอฉันคิดว่าฉันจะหลุดพ้นจากเรื่องราวพวกนั้นแล้วนะ เขาก็ตามมาจนได้คำที่ฉันสาดใส่หน้าเขาไปมันไม่มีความหมายเลยรึไงนะ“แจวอน! มิวจะกลับ” ฉันเดินไปพูดกับแจวอนที่ยังสังสรรค์อยู่กับเพื่อนๆ ของเขา ลากแขนเขาออกมาที่มุมอับส่วนตัว รู้สึกหนาวจนต้องห่อไหล่ ลูบไหล่ตัวเองเบาๆมันหนาวสั่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แค่คิดว่าครามตามหาไอจีฉันเจอได้ แล้วตามมาที่เกาหลีถูกก็หนาวไปทั้งตัวแล้วเขาทำตัวเหมือนฉันตอนกลับไปที่ไทย ตอนที่พยายามจะแก้แค้นเขากับพี่เหมียวไม่รู้ว่าที่เขาทำตอนนี้เป็นการแก้แค้นหรืออะไร แต่ฉันไม่เอาด้วยแน่“นี่ยังไม่ดึกมากเลย เมาแล้วเหรอ”แจวอนถามฉัน แม้ว่าเขาจะดูไม่อ่อนโยนเวลาอยู่กับผู้หญิงที่เจอตามผับ ฉันเคยเห็นแจวอนผลักไสเธอออกไปหลังจากที่พวกเธอตามมาเกาะแกะวุ่นวาย และนั่นเป็นสิ่งที่แจวอนไม่เคยทำกับฉัน“อื้อ เมาแล้ว หัวมันโคลงเคลงไปหมด อยากกลับห้อง” ฉันแสร้งทำเป็นเมา ทำตัวเซไปมาเหมือนจะทรงตัวไม่อยู่ เรื่องมารยาฉันไม่แพ้ใครหรอกนะ“มิว” แจวอนคว้าแขนฉันไว้ให้ฉันทรงตัว
ขึ้นชื่อว่าผัว EP.8 ค็อกเทล (1)
“อันยอง”ฉันเงยหน้าขึ้นจากแก้วค็อกเทลมาสบสายตาเข้ากับผู้ชายเกาหลีท่าทางดูดีคนหนึ่ง เขาท่าทางจะเป็นดีเจที่นี่ คงเป็นช่วงพักของเขา เพราะท่าทางดูดีมากกว่าคนอื่นๆ หรือแม้แต่แจวอน มันทำให้ฉันเผลอมองเขาชั่วครู่ หลังจากที่นั่งสบตากับบาร์เทนเดอร์มาเนิ่นนานเขาส่งยิ้มให้ฉัน ก่อนที่จะนั่งลงข้างๆ“มาคนเดียวเหรอครับ” เขาถามฉันเป็นภาษาเกาหลี ฉันวนแก้วค็อกเทลในมือเบาๆ หัวเราะหวานๆ“อื้อ ค่ะ” ว่าไงดีล่ะ โกหกไปก็ไม่เลวเหมือนกันฉันต้องการจะทดสอบผู้ชายคนนี้“ผมเป็นดีเจที่นี่” เขาฉีกยิ้ม “คุณอยากได้อะไรมั้ย เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง”“หืม” ฉันคลี่ยิ้มกลับ “จะดีเหรอ”“ดีสิครับ” เขาพยักหน้า ส่งสายตาให้บาร์เทนเดอร์ราวกับคนรู้ใจ แก้ววิสกี้ถูกเลื่อนมาตรงหน้าเขา ร่างสูงยกขึ้นยื่นมาให้ฉันเพื่อ Cheers กัน “บอกชื่อคุณหน่อยสิครับ ผมยุนโฮ”“มิว...” ยังไม่ทันที่จะพูดอะไร ฉันรู้สึกเหมือนโทรศัพท์บนเคาน์เตอร์บาร์สั่นน้อยๆ พอกดขึ้นมาดู ก็เห็นว่ามีใครบางคนคอมเม้นท์รูปในไอจีเท่านั้นฉันไม่คิดอะไร ก็คงเป็นคอมเม้นท์แทะโลมของพวกผู้ชาย ก็เปิดอ่านแล้วก็ตอบกลับไปตามประสาผู้หญิงอัธยาศัยดีแน่นอนว่าจะเลือกตอบแต่ผู้ชายหน้าตาดีเท่านั้น ไ
ขึ้นชื่อว่าผัว EP.7 สับเปลี่ยน (3) จบตอน
จะบอกว่าตั้งแต่มาที่เกาหลี ชีวิตของฉันก็คงที่ดีแต่เพราะผลจากงานศพพี่เหมียวทำให้ฉันหว่านเสน่ห์ใส่ใครไม่ได้เลยเป็นเดือน เพื่อนๆ แจวอนชวนไปผับฉันก็อิดออด เอาแต่นอนเล่นโทรศัพท์อยู่ในห้อง เปิด Kakao กับส่องไอจีไปเรื่อยมีบางครั้งที่ฉันเข้าไปส่องในไอจีพี่เหมียว รูปสุดท้ายที่เธอลงคือรูปเมื่อสองเดือนที่แล้ว วันที่เธอยังอยู่ เธอลงว่าไปเที่ยวกับเพื่อน... โดยไร้ครามไม่แปลกที่ชีวิตคู่ของพวกเขาจะขาดวิ่นแบบนั้นฉันแอบถอนหายใจ หลังจากกลับมาที่เกาหลีจิตใจที่เคยแข็งแกร่งและมั่นคงของฉันก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ตอนนี้ฉันทั้งรู้สึกหม่นๆ ในใจ ทั้งรู้สึกไม่อยากทำอะไรนอกจากนอนโง่ๆ ตีขาอยู่บนเตียง แล้วก็เล่นโทรศัพท์แม้แต่ถ่ายรูปลงไอจีฉันยังไม่ทำเลยไอจีฉันน่ะ ตอนนี้เป็นแหล่งรวมพวกหื่นๆ ลามกๆ พวกที่ชอบติดตามสาวหน้าตาน่ารักๆ หรือไม่ก็พวกผู้หญิงที่ต้องการจะเป็นแบบฉัน ต้องการศัลยกรรมหน้าให้เหมือนกับฉันไว้วิจารณ์รูปร่างหน้าตาว่าจมูกทรงนี้ไปผ่านหมอที่ไหนมาฉันเบ้หน้าใส่โทรศัพท์ ก่อนที่จะโยนทิ้งไปข้างๆ ตัวแล้วพลิกตัวกลับไปอีกทางตอนนี้แจวอนออกไปปาร์ตี้กับเพื่อน ฉันไม่ได้จะให้เขาอยู่เป็นเพื่อนยามที่ฉันหม่นใจอยู่แล้
ขึ้นชื่อว่าผัว EP.7 สับเปลี่ยน (2)
[พาร์ท : พี่คราม]กูนั่งรออย่างอดทนจนกระทั่งได้ยินเสียงเปิดประตู เห็นผู้หญิงที่ชื่อมิวเดินเข้ามาพร้อมกับลูกน้อง สีหน้ามิวที่มองกูเฉยชามาก ทำให้กูรู้สึกแปลกใจกูปัดมือไล่ลูกน้องทางอ้อม มันเดินออกไปโดยไม่ลืมปิดประตูให้เราสบตากัน มิวที่กูหลงเหลืออยู่ในความทรงจำ คือผู้หญิงที่เตือนสติกูก่อนที่กูกับลูกจะโดนทำร้าย มันฝังอยู่ในความทรงจำ เป็นความศรัทธา กูหวังว่าเธอจะเป็นเมียกู แล้วกลับมาหากูกับลูกแต่สายตาที่เฉยชานั่นทำให้กูไม่มั่นใจ“มานี่สิ มิว” กูกระตุกยิ้ม อ้าแขนต้อนรับเธออย่างใจกว้าง ก็แค่อยากสัมผัสร่างที่อวบอิ่มนั่นอีกครั้งมิวมองกู เธอนิ่ง ก่อนที่จะหลบตาไป“อย่าทำแบบนี้เลยนะพี่” เธอพูดขึ้นมา กูชะงัก “มิวทำไม่ได้”“ทำไม” กูถาม รู้สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมาครามครัน“มิวไม่ใช่เมียพี่” เธอเลือกที่จะพูดแบบนั้น กูเบิกตากว้าง ร่างเล็กในชุดเดรสสั้นกุดกำกระเป๋าที่สะพายไว้แน่น “คนที่เป็นเมียพี่จริงๆ ไม่ใช่มิว”“...”“อีกอย่าง มิวเกลียดพี่ โคตรเกลียดเลย” เธอเม้มริมฝีปากแน่น “มิวจะไม่รับผิดชอบเรื่องนี้ ยิ่งถ้ามันเป็นคนที่เคยทำลายมิวอย่างพี่ มิวไม่เอาด้วย”เธอพูดพร้อมกับหันหลังจะเปิดประตูเดินจากไป กูในตอ
ขึ้นชื่อว่าผัว EP.7 สับเปลี่ยน (1)
“หึงหวง?” ฉันทวนคำที่เขาพูดออกมา ก่อนที่จะยิ้ม “เปล่าเลย”“...”“ก็แค่อยากจะมาคุยกับพี่เรื่องลูก” ฉันพูดแล้วกอดอก ไม่กล้าปิดประตูลงเพราะเดาอารมณ์ครามไม่ถูก ตอนนี้เขาเหมือนไม่ใช่เขาเลย สายตาที่เต็มไปด้วยความโหยหานั้นทำให้ฉันขนลุกซู่“ลูก?” เขาเลิกคิ้ว รอยยิ้มร้ายยังคงประดับอยู่บนใบหน้า ในขณะที่เขาจะเอนตัว ลูบซิกแพคตัวเองอย่างยั่วเย้า “ถ้าหมายถึงเรื่องลูกของเรา กูคิดอยู่แล้วว่ารอมึงมาที่นี่”“...”“เราจะได้มาคุยกัน เรื่องมึงจะเลือกอยู่กับกูกับลูก หรืออยู่กับกู แล้วเอาลูกให้พวกคนใช้ที่บ้านกูดูแลมันไป”“...!”ลูกของเรา? เขาพูดบ้าอะไรออกมานั่นมันไม่ใช่ลูกของฉัน“มึงก็เลือกเอา แต่มึงเป็นเมียกู คงไม่เลือกอย่างอื่นหรอกใช่มั้ย” เขาพูดทั้งๆ ที่สายตามองฉันอย่างต้องการอยู่แบบนั้น มันปนเปไปกับความกดดันหน่อยๆ แล้วตอนนี้ฉันก็นิ่งอึ้งไป รู้สึกสับสนว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา“พูดอะไร” ฉันพูดออกมาแค่นั้น นิ่งอึ้งไป พูดแบบนี้หมายความว่าไง เมียเขาเพิ่งตายทั้งคนนะ “พี่เป็นอะไรรึเปล่า นี่มันไม่ใช่แล้วนะ...”“ขอโทษนะครับ”ฉันสะดุ้งเมื่ออยู่ๆ ก็ได้ยินเสียงผู้ชายดังอยู่ข้างหลัง พอหันไปมองก็เห็นว่าเป็นใครก็ไม่รู้
Anda juga akan menyukai
ในนามภรรยาของตาย
อิมฮายอน (poxnnxdda)9.7K Dibacaเสพติดรักมาเฟีย
มดตัวจี๊ด7.0K Dibacaพิษรักคุณหมอมาเฟีย
มดตัวจี๊ด63.1K Dibacaภรรยาที่เขา..ไม่ต้องการ
Naya Solene8.4K Dibacaทาสรัก..เจ้าหัวใจ
สิบห้ากันยา ราศีสิงห์94 Dibacaผู้หญิงของมาเฟีย
Davide6.5K Dibacaคนบาป
ท่านจอมยุทธ์199153 Dibacaขยี้รัก มาเฟีย 3P NC25+ (SM)
เด็กหญิงพุงกลม6.7K Dibaca
