EP.5 God is a woman (3) จบตอน

ฉันอิจฉาพี่ตัวเอง ที่ได้รับความรักสุดเรียลจากคนเลวๆ แบบครามไป

ฉันไม่ได้รักคราม แต่ยอมรับว่าฉันอยากเอาชนะ

ฉันจะทำให้เขารักฉันได้มากกว่า

“งั้น...” ฉันกัดริมฝีปาก การเอาร่างกายเข้าแลกกับคนอย่างครามก็ไม่เลวเท่าไหร่นัก “การที่พี่จะได้มีอะไรกับมิวคงยากแล้วล่ะ”

“มึงทำได้ ทำไมกูถึงทำไม่ได้?” ครามถามเสียงหนักแน่น มองฉันที่ผละมือจากเขา “มึงก็มีอีเวย์อยู่ในขณะที่จะคบกับกูเหมือนกัน”

“นั่นเพราะทุกคนเป็นตัวเลือกของมิวได้ แต่มิวจะไม่เป็นตัวเลือกของใคร” ฉันสวนกลับไป ยกแก้วที่ว่างเปล่าของเขาขึ้นมา ทำท่า Cheers

“...”

“เอาใบหย่ามาให้มิว ถ้าพี่อยากได้มิวเป็นเมีย”

พี่เวย์กลับมาในยี่สิบนาทีต่อมา ฉันกับครามผละออกจากกันก่อนหน้านั้นแล้ว อย่างที่ฉันบอกว่า ถ้าเขาเอาใบหย่ามาไม่ได้ ก็อย่าหวังจะได้แตะถึงความสาวของฉัน

เรานั่งดริ๊งก์กัน ฉันฟังพี่เวย์คุยกับครามอย่างออกรส ในการสนทนาจะมีชื่อของพี่เหมียวร่วมวงด้วยเสมอ ราวกับพี่เวย์จะตอกย้ำเขากลายๆ ว่าเขามีเมียอยู่แล้ว

พี่เวย์นี่ก็หวงของเก่งไม่ใช่เล่น

ครามเหลือบมองฉันตลอดเวลาที่คุยกับพี่เวย์ สายตาของเขาใครๆ ก็มองออก มองแล้วหนาวไปทั้งตัว เพราะเหมือนกับจะโดนเปลื้องชุดด้วยสายตา

อยากได้ฉันจริงๆ สินะ อืมมม

หาวิธียังไงดีนะให้เขาเอาใบหย่ามาให้ฉันได้เร็วๆ

ฉันนั่งดื่มเงียบๆ ทนให้สายตาของครามโลมเลียร่างกาย จนรู้สึกว่าอยากเข้าห้องน้ำ

“พี่เวย์ เดี๋ยวมิวไปเข้าห้องน้ำแปปนะ” ฉันพูดกับร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อยืดสีดำสกรีนลายร็อคเท่ๆ พี่เวย์กำลังจะยกแก้วขึ้นดื่มพอดี เธอพยักหน้าให้ฉันด้วยรอยยิ้ม

ฉันเลยฝากรอยร้าวไว้ให้ครามเจ็บใจเล่นด้วยการหอมแก้มพี่เวย์จนเธอตาโตเบาๆ แล้วเดินผ่านครามไปอย่างไม่ใยดี

ถึงจะไม่ได้มอง แต่ก็รู้ว่าสายตาเขาสแกนหาความคิดของฉันอยู่

อยากรู้เหรอว่าฉันคิดอะไร

ง่ายๆ เลย แหกอกฉันออกสิ

ฉันไปเข้าห้องน้ำที่ชั้นสอง แอบครามมาเพื่อมาสำรวจดูบ้านของเขา

ฉันกำลังคิดว่า เขาให้ฉันกับพี่เวย์มาที่นี่ได้ แล้วลูกของเขาล่ะ? เท่าที่ฟังเขาคุยเมื่อกี้รู้สึกว่าพี่เหมียวจะออกไปข้างนอก

อ้อ ลืมไป นั่นไม่ใช่ลูกของเขานี่เนอะ

ฉันลืมบอกไปใช่มั้ย ตอนที่ฉันคิดว่าเขามีลูกกับพี่เหมียวตอนนั้นน่ะ กว่าจะผ่านมาได้มันยากมากเลยนะ แต่กลับต้องมารับรู้ว่านี่มันไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของเขาแบบนั้น

ก็แอบยิ้มออกมาเลย

ฉันไม่รู้จะยิ้มทำไม แต่ตีความไปเองว่าเป็นเพราะฉันสะใจที่เขาต้องมารับผิดชอบเด็กที่พี่เหมียวแรดไปนอนด้วยโดยที่ไม่ใช่ลูกที่เขาสร้างขึ้นมา

เอาเป็นว่า เด็กคนนั้นก็น่าสงสารนะ

คิก

ฉันยืนอยู่หน้าห้องน้ำ กำลังชั่งใจคิดว่าจะโทรหาพี่เหมียวให้เธอร้อนรนเล่นๆ ดีมั้ย ร้อนรนชนิดที่ว่าต้องกลับมาดูผัวตัวเอง แล้วฉันก็จะให้พี่เวย์ออกไปก่อน แล้วทำทีว่าจะคุยธุระกับครามต่อ

หรือไม่ก็ บอกพ่อกับแม่ซะเลยว่าลูกที่เธอมีอยู่กับครามไม่ได้เป็นลูกจริงๆ ของเขา

แต่แบบนั้นมันก็ดูเหมือนฉันรักคราม และจงใจจะแย่งเขากลับมาน่ะสิ

“ฮึ ไม่มีวันซะหรอก” ฉันพ่นคำออกมาอย่างเบื่อหน่าย ลดมือถือลงไปใส่กระเป๋ากางเกงขาสั้นตามเดิม

ฉันไม่ได้รักคราม ไม่ได้มีเยื่อใยอะไร

การจะแย่งครามกลับมาแล้วเขี่ยทิ้งมันต้องดูมีชั้นเชิงกว่านั้น มันจะต้องดูเหมือนเขาอยากเข้ามาหาฉันเอง โดยที่ฉันไม่ได้ยั่ว ถึงจริงๆ จะมีส่วนบ้าง

“แงๆ”

แต่อยู่ดีๆ ฉันก็ชะงักไปเมื่อได้ยินเสียงเหมือนเด็กร้องไห้อยู่ที่ห้องๆ หนึ่ง ฉันเหลือบมอง ก่อนที่จะมองลอดผ่านบันไดลงไป เห็นว่าไม่มีวี่แววของใครที่จะเดินผ่านมาทางนี้

เพราะงั้นฉันถึงค่อยๆ เดินไปตามเสียง เปิดประตูที่เป็นต้นตอของเสียงนั้นออก

แล้วฉันก็เห็นห้องๆ นึง ที่ดูเหมือนจะเป็นห้องของเด็กโดยเฉพาะ กลางห้องมีเปลอยู่ ฉันรู้สึกแปลกๆ พอเดินใกล้เข้าไป แล้วก็เห็นร่างของเด็กน้อยที่นอนกระจองอแงอยู่ในเปล

ใบหน้าของเด็กที่ดูไม่ออกว่าจะคล้ายกับใคร ครามเหรอ ถึงจะดูเหมือนพี่เหมียวมาก แต่ก็มีดวงตาคล้ายคราม

แต่นั่นไม่ใช่ลูกของเขา ถูกมั้ย?

ฉันวางมือลงบนขอบเปลอย่างลืมตัว มองเด็กทารกที่นอนร้องไห้ ภาพนั้นสะเทือนใจมาก

ครามให้ฉันกับพี่เวย์มาที่นี่โดยไม่คิดที่จะสนใจลูกของเขาเลย

แปลว่าเขาก็ไม่ได้รักเด็กคนนี้เลยสิ

ฉันเผลอนึกไป นึกไปถึงช่วงที่เรายังคบกันตอนนั้น โชคดีที่ทุกครั้งที่มีอะไรกัน ครามจะป้องกันเสมอ ราวกับเขาเองก็ไม่ได้อยากจะมีลูกกับฉันด้วย หรือคิดในแง่ดีก็เพราะฉันยังอายุน้อยเกินไป

ฉันเผลอคิดไปว่า ถ้าตอนนั้นฉันท้อง แน่นอนว่ามันไม่พร้อมแน่... ครามจะปฏิบัติตัวยังไงกับฉันและลูก

พอนึกถึงก็ได้แต่ปวดหัว

คนเลวๆ แบบนี้ก็ชัดเจนอยู่ เขาคงไม่ใยดีฉันกับลูกอยู่แล้ว

ฉันมองเด็กที่นอนร้องไห้อย่างเงียบเชียบ ก่อนที่จะอุ้มเด็กน้อยขึ้นมากอดไว้ ปลอบประโลมราวกับเป็นลูกของฉันเอง

น้องหยุดร้อง แต่ขย้ำหน้าอกฉันไม่หยุด ราวกับว่าเค้าหิวนม

ฉันมองเด็กน้อยนิ่ง กดจูบหน้าผากเล็กอย่างไม่รังเกียจว่าจะเป็นลูกของคนที่ฉันเกลียด ถึงฉันจะเปลี่ยนไป ร้ายแรงขึ้นบ้าง แต่ฉันก็รู้ว่าเด็กน้อยไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เลย

ฉันจะไม่ทำตัวต่ำๆ แบบสองผัวเมียนั่นเด็ดขาด