Se connecterPartager
บทที่ 104
Date de publication:
2025-12-08 20:00:06
Dernier chapitre
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 163
“ท่านแม่ขอรับ ข้าเจ็บ” เด็กชายผู้มีรูปร่างอ้วนท้วนผิวขาวฟ้องนางหลังจากโดนบิดาเคี่ยวกรำให้ฝึกยุทธแม้นางจะรู้สึกสงสารทว่าก็เข้าใจในความปรารถนาดีของผู้เป็นสามีที่มีต่อบุตรได้เช่นกัน ดังนั้นนางจึงได้แต่ต้องหลับตาข้างลืมตาข้างเบือนหน้าหนีไปทางอื่นยามที่บุตรชายได้รับการฝึกจากบิดาตน“ท่านแม่! ท่านกำลังคิด
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 162
เด็กชายหญิงคู่หนึ่งผู้มีใบหน้าน่ารักน่าเอ็นดูกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นพรมหนาหน้าปลายเท้าของหญิงชราผมเกล้าเป็นมวยอย่างเรียบร้อยเส้นผมของนางแม้จะเป็นสีขาวโพลนกระนั้นก็ยังคงเงางาม ดวงหน้าของนางเองก็ผ่องใสแม้จะมีริ้วรอยตามวัย“ท่านย่าเจ้าคะ/ขอรับ” สองพี่น้องเรียกนางพร้อมกันพลางแหงนหน้ามองหญิงสูงวัยอย
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 161
หิมะสีขาวของทางเหนือกำลังโปรยปรายลงมาอย่างหนักจนบางแห่งเริ่มเห็นน้ำแข็งค้างตามกิ่งไม้หรือตามชายคาไป๋เสวี่ยได้แต่งเข้ามาอยู่สำนักยุทธชิงหลงได้นานกว่าหนึ่งปีแล้วนับตั้งแต่กลับมาจากการเดินทางในท้องทะเลคราวนั้น“เจ้านี่นะออกมาด้านนอกก็ไม่เอาเสื้อคลุมออกมาด้วย” โอวหยางเฉินพูดขึ้นพร้อมกับนำเสื้อคลุมสีขาว
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 160
“ข้าว่าคนผู้นั้นน่าจะตาฝาด สัตว์ประหลาดอะไรจะมาโผล่กลางท้องทะเล”“ข้าเองก็ไม่รู้แต่หลังจากที่ข้าช่วยเขาขึ้นมาจากท้องน้ำ ชายคนนั้นก็เอาแต่เพ้อว่าช่วยข้าด้วย! อย่ากินข้าเลย”“อย่างนี้ก็ไม่รู้สิว่าสัตว์ประหลาดที่ว่าหน้าตาเป็นเช่นไร” ผู้พูดรู้สึกกังขา“ข้าลองถามดู เขาบอกว่าสัตว์ตัวนั้นมีหนวดยาวมากอีกทั้
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 159
“น้องเล็ก! เจ้ากล้าดีเยี่ยงไรถึงขึ้นไปยืนบนหัวเสาเรือเช่นนั้น เจ้าไม่กลัวจะพลัดตกลงทะเลหรอกหรือ” ไป๋เสวี่ยอดไม่ได้ที่จะตำหนิน้องชายเมื่อเห็นเขากล้ายืนท้าความตายบนหัวเสากระโดงเรือ“พี่รอง! ท่านกังวลเกินไปแล้วขอรับ” ไป๋เทียนไม่พูดเปล่าเจ้าตัวยังพุ่งตัวลงมาทำให้คนเป็นพี่รู้สึกหวาดหวั่นต่อการกระทำของเขา
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 158
เรื่องกวีของไป๋ตงก็เป็นอันถูกยกเลิกไปด้วยเมื่อดวงจันทร์ที่กำลังสุกสกาวได้หายลาลับเข้ากลีบเมฆเช้าวันต่อมา ภายในลานฝึกก็ยังคงเต็มไปด้วยความฮึกเหิมเหมือนเคย แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปก็คือเมื่อพวกเขาเห็นไป๋เสวี่ยแต่ละคนก็ทำความเคารพนางพร้อมกับเรียกนายหญิงน้อย“นี่มันไม่เร็วเกินไปหน่อยหรือเจ้าคะ” ไป๋เสวี่ยถาม
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 16
เหอะ! ข้าไม่ง้อเจ้าก็ได้ ช่วงนี้คนที่ข้าพบเจอก็มีไม่มากนักข้าจะลองค่อย ๆ นึก เอ๋! หรือว่าจะเป็นเด็กคนนั้น “พี่ใหญ่ที่ท่านพูดคงจะไม่ใช่หมายถึงเขาหรอกนะเจ้าคะ” ไป๋เสวี่ยไม่ปล่อยผ่านจึงถามสิ่งที่ตนนึกได้ออกไป “อืม เขานั้นแหละ” ไป๋ซวนผู้ฟังการสนทนาของบุตรทั้งสองรู้สึกเก
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 14
เสียงหาวลากยาวของสัตว์เทพทำให้นกกาที่พากันหลับใหลแตกตื่นพากันแตกฮือบินขึ้นฟ้าส่งเสียงร้องกันดังจ้าละหวั่น กา กา พึ่บ พับ “พวกมันคงคิดว่าแผ่นดินไหวเป็นแน่” “เหอะ! ข้าแค่หาวเพียงหาวเดียวมันยังพากันตกใจถึงเพียงนี้หากว่าเกิดภัยพิบัติขึ้นมาจริงนกใจเสาะพวกนี้คงไม่แคล้วร่วงหล่นจากฟ้
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 13
“ท่านแม่ได้โปรดช่วยอธิบายให้พวกเรากระจ่างด้วยเถอะว่าอะไรเป็นสาเหตุทำให้ท่านคิดแบบนั้นขอรับ” หลังจากทำใจให้สงบลงได้ไป๋ตงจึงได้เอ่ยถามมารดาเลี้ยงด้วยท่าทางสุขุมเฉกเช่นบุคลิกของเจ้าตัว “เรื่องมันเป็นอย่างนี้ ช่วงเช้าในขณะที่แม่กำลังไปซักผ้าแถวบริเวณลำธาร แม่ได้ยินป้าหวังกล่าวกับป้าจางว่าในเ
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 12
“ข้าจะตอบพวกเจ้าแทนใต้เท้าเอง ข้อแรกหากว่าเมืองของเราแพ้สงครามก็จะต้องมีผู้นำคนใหม่ซึ่งแต่ละกฏเกณฑ์ของการเป็นขุนนางก็ย่อมไม่เหมือนเดิม ส่วนข้อสองทำไมใต้เท้าถึงไม่หนี ข้อนี้ง่ายมากก็เพราะพวกเจ้าอย่างไรเล่าท่านไม่อยากทิ้งให้พวกเจ้าต้องประสบเคราะห์กรรมครั้งนี้ตามลำพัง หากจะรอดก็รอดด้วยกันแต่หากต้องม้ว
Vous vous intéresseriez aussi à
ทะลุมิติไปเป็นแม่ม่ายท้ายหมู่บ้านผู้มั่งคั่ง
กัญจารีย์3.7K Vuesฮูหยินปลาเค็มกับสามีจอมบงการ
ซูเล่อเหยียน2.0K Vuesรักร้ายสาปอสูร
ไฉ่เฉิน / หลานจิง / ราตรีฝนพรำ / เกนไลซี / ไนยาดา1.7K VuesDEVIL'S CURSE ต้องคำสาป
-Something1.8K Vuesตัวแถมของผู้กล้าอย่างผม จะอยู่รอดยังไงในต่างโลกเนี่ย!?
จรดปลายแป้น435 Vues[Unlimited Money] ระบบเงินทุนไร้ขีดจำกัด
Jiraiyajung1.7K Vuesปักษาคืนรัง
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค1.2K Vuesเกิดใหม่เป็นองค์หญิงวิปลาส
ฉินหลานฮุย3.5K Vues
