Accueil / รักโบราณ / ข้าน่ะหรือแย่งบุรุษของนางเอก / บทที่ 10 รักกันจริงหรือแค่ข่าวลือ (2/4)

Partager

บทที่ 10 รักกันจริงหรือแค่ข่าวลือ (2/4)

last update Date de publication: 2025-03-28 21:00:41

              ใครจะอยากถูกเปรียบเทียบกับคนที่เก่งกว่าเล่า...

           

            ด้านชิงหนี่ว์เมื่อได้ยินคำถามเช่นนั้น นางก็เริ่มรู้สึกสงสัย หนังสือไร้ชื่อเล่มสีดำเช่นนั้นหรือ

            หรือแท้จริงสตรีดอกบัวขาวผู้นี้จะรู้เรื่องเหตุการณ์ต่างๆ จากหนังสือเล่มนั้นจึงสามารถเอาชนะใจบุรุษที่เลิศล้ำและเก่งกาจได้ถึงสามคน

            “ขอบคุณเจ้าค่ะ สำหรับอาหารเลิศรสมื้อนี้” แม้จะอึดอัดใจมากก็ตาม

            “หากเจ้าอยากมากินข้าวที่นี่อีกให้บอก พี่จะพามาเอง” ชินอ๋องซื่อจื่อกล่าว

            “เอ่อ...เจ้าค่ะ” นางปรายตามองสตรีที่นั่งอยู่ข้างๆ เห็นอีกฝ่ายกำมือแน่นราวกับกำลังระงับโทสะ

            ไม่ได้การแล้ว รีบขอตัวกลับดีกว่า ปล่อยให้ตัวเอกทั้งหลายปรับความเข้าใจกันไปก็แล้วกัน

            “เข่อชิง เรากลับกันเลยดีหรือไม่”

            “อืม ข้ากำลังอยากกลับอยู่พอดี” ไม่อยากเห็นหน้าบุรุษโง่เง่าที่หน้าหนาแล้ว ไม่รู้ปีศาจตนใดเข้าสิง ถึงได้เอาแต่นั่งมองและเอาอกเอาใจดั่งตนเป็นสตรีที่เขาพึงใจ

            “เช่นนั้นเราไปกันเถิด” นางลุกขึ้นยืนพลางจะเดินออกจากโต๊ะไป

            “อันฉี เจ้าไปส่งคุณหนูจางที คู่หมายของข้านางจะกลับกับข้า”

            “ใครบอกข้าจะกลับกับท่าน” เจิ้งเข่อชิงตวัดสายตามองบุรุษที่รั้งข้อมือนางไว้

            “เอ่อ...คือ” สตรีตัวน้อยไม่รู้จะกล่าวอันใด

            “ได้” ชินอ๋องซื่อจื่อตอบรับองค์รัชทายาทก่อนจะจับข้อมือกลมกลึงของจางชิงหนี่ว์แล้วออกแรงรั้งให้เดินตาม

            “ชินอ๋องซื่อจื่อ ปล่อยชิงหนี่ว์ของหม่อมฉันเดี๋ยวนี้นะเพคะ” คุณหนูเจิ้งตะโกนเสียงดังอย่างไม่คิดรักษามารยาท มือเรียวก็พยายามแกะมือใหญ่ของเขาที่จับข้อมือตนเอาไว้แน่น

            “ชิงเอ๋อร์ หากเจ้าอยากให้สหายกลับถึงจวนอย่างปลอดภัย ก็อย่าได้ไปวุ่นวายกับคุณหนูจางมากนัก อันฉีหวงนางมาก ถึงขั้นจับจองนางตั้งแต่เด็ก” องค์รัชทายาทที่ต้องการหยุดการกระทำไม่เหมาะสมของคู่หมายตน จึงกระซิบบอกกล่าวในสิ่งที่ตนคาดเดาแก่นาง

            สตรีอย่างเจิ้งเข่อชิงเหมาะที่จะเป็นชายาของเขา มากกว่าหมัวจิ้ง ที่ใฝ่ฝันในอิสตรี

            “ท่านหลอกข้า” อย่างไรนางก็ไม่เชื่อ

            “หากอยากรู้เรื่องนี้เพิ่มเติมเราไปนั่งคุยกันในรถม้าระหว่างเดินทางกลับกันเถิด แต่หากเจ้ากลัวจะตกหลุมรักข้าอีกครั้งจนไม่อยากนั่งรถม้าไปด้วยกัน ข้าก็พอจะเข้าใจ”

            “ใครกลัวท่าน ได้! ข้าจะนั่งรถม้ากลับกับท่าน เช่นนั้นก็รีบไปกันเถิด” คนอย่างนางเคยกลัวเขาที่ใดกัน

            หลิวเฟิงเหมียนที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ได้ยินบทสนทนาทั้งหมดได้แต่ลอบยิ้ม สหายทั้งสองที่เคยเมินเฉยสตรีบัดนี้กลับลุ่มหลงและหวงแหนนารี

            ‘หากไม่ได้ยินกับหู เห็นกับตา ข้าคงไม่รู้ว่าสหายของตน เป็นบุรุษเช่นนี้’ มิน่าล่ะตอนงานเลี้ยงที่จวน ชินอ๋องซื่อจื่อถึงได้ปาผลเหอเถาใส่หน้าเขาหลายครั้ง คงเป็นเพราะเขาร้องขอให้คุณหนูจางแสดงศาสตร์ดนตรีทั้งที่นางบาดเจ็บที่มือ

                       

            ส่วนชินอ๋องซื่อจื่อที่พาตัวนางออกมาด้านนอกโรงเตี๊ยม พอนางจะกลับไปช่วยสหายที่ดูเหมือนจะไม่ได้เต็มใจอยู่กับองค์รัชทายาทเขาก็ขวางไว้

            “เจ้ากลับไปก็ช่วยนางไม่ได้หรอก”

            “แต่องค์รัชทายาททำเช่นนี้ไม่ถูกต้องนะเจ้าคะ” นางฝืนตัวไม่ยอมขึ้นรถม้าแม้จะมีเขายืนดันนางเข้ารถม้าจากด้านหลัง

            “ไม่ถูกต้องแล้วอย่างไร ทั้งสองคนเป็นคู่หมายกัน อย่างไรเจ้าก็ไปแทรกตรงกลางระหว่างพวกเขาไม่ได้”

            “ในเมื่อองค์รัชทายาทไม่ได้พึงใจนาง เหตุใดถึงไม่ยอมให้ยกเลิกการหมั้นหมาย”

            “เรื่องนั้นเอาไว้ไปคุยกันบนรถม้าเถิด ข้าจะบอกทุกเรื่องที่เจ้าอยากรู้” เขากล่าวพลางเลิกดันตัว เมื่อนางหยุดยืนนิ่ง

            “ท่านจะบอกข้าจริงหรือเจ้าคะ” นางหันมาถามเขาด้วยแววตากระจ่างใส

            “อืม ข้าจะตอบคำถามเจ้าทุกเรื่องที่ข้ารู้”

            “เช่นนั้นรีบขึ้นรถม้ากันเถิดเจ้าค่ะ” สุดท้ายนางก็ยินยอมกลับจวนด้วยรถม้าที่มีสัญลักษณ์จวนชินอ๋อง

            “อืม” เขาตอบรับพลางส่งสายตาออกคำสั่งกับลูกน้องที่ตอนนี้กลายเป็นคนขับรถม้า

            โจวอันฉีเข้าไปนั่งในรถม้ากับนาง นัยน์ตาดำจับจ้องดวงหน้าหวานเพื่อรอฟังสิ่งที่นางจะพูด

            “กล่าวถึงเรื่องที่สนทนาค้างไว้เมื่อครู่ ท่านบอกว่าที่องค์รัชทายาทไม่ยอมยกเลิกการหมั้นหมายเพราะพึงใจในสหายข้าหรือเจ้าคะ” เพราะความอยากรู้นางจึงยอมขึ้นรถมากับเจ้าตัวซวยนี่

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Commentaires (1)
goodnovel comment avatar
อยากมีสามี สกุลหวัง
............ชอบคำเรียกมาก...️เจ้าตัวซวย
VOIR TOUS LES COMMENTAIRES

Dernier chapitre

  • ข้าน่ะหรือแย่งบุรุษของนางเอก   ตอนพิเศษ การแต่งฮูหยินที่เร่งรีบของท่านราชครู (1/1)

    การแต่งฮูหยินที่เร่งรีบของท่านราชครู มีคนมากมายที่อาจจะสงสัยว่าเหตุใดท่านราชครูจางเหว่ยถึงได้เร่งรีบตบแต่งเถ้าแก่เนี้ยร้านขายภาพวาดซือซือเข้าจวนจาง ทั้งที่ก่อนหน้านี้ก็ไม่มีข่าวลือว่าคบหากัน หรืออาจจะเป็นเพราะได้เห็นบทเรียนจากการเล่าลือเรื่องของคุณหนูสวี่ ที่จู่ๆ คนเหล่านั้นบังเอิญลิ้นขาดกลายเป็นคนพูดไม่ได้ แต่โชคดีหนึ่งในนั้นมีคนเขียนอักษรได้ จึงได้เขียนเตือนคนรอบตัวไม่ให้เล่าลือเรื่องราวเกี่ยวกับเชื้อพระวงศ์หรือตระกูลที่ใกล้ชิดราชวงศ์ สุดท้ายจึงไม่มีใครกล้าเล่าลือหรือสงสัยถึงความเร่งรีบของท่านราชครู “พี่เหว่ย ท่านจะไม่เสียใจทีหลังห

  • ข้าน่ะหรือแย่งบุรุษของนางเอก   ตอนพิเศษ ฮองเฮาพบปะสหาย (1/1)

    ฮองเฮาพบปะสหาย ภายในจวนท่านราชเลขาฯจาง วุ่นวายไม่น้อยเมื่อมีผู้สูงศักดิ์มาเยือนโดยได้นัดหมายกันล่วงหน้า “ถวายพระพรฝ่าบาท ถวายพระพรฮองเฮาพ่ะย่ะค่ะ” ชินอ๋องที่เพิ่งลงจากรถม้าแสดงความเคารพโอรสสวรรค์และฮองเฮา “ถวายพระพรฝ่าบาท ถวายพระพรฮองเฮาเพคะ” พระชายาสกุลจางที่ลงรถม้ามาภายหลังทำความเคารพอีกฝ่ายเช่นกัน “ตามสบายเถิด พวกเจ้าเป็นสหายของเราใช้คำธรรมดาสามัญเถิด”

  • ข้าน่ะหรือแย่งบุรุษของนางเอก   ตอนพิเศษ เรื่องเล่าหลังเป็นพระชายาของชิงหนี่ว์ (2/2)

    “เจ้าโอบอุ้มบุตรชายของเราให้แน่นๆ ส่วนเจ้าพี่จะจับให้แน่นๆ เอง” กล่าวจบเขาก็ใช้วิชาตัวเบาโอบอุ้มพานางและบุตรชายกลับตำหนัก ทันทีที่ถึงตำหนักโจวหลี่หมิงถูกส่งตัวให้ซานจี สาวใช้ประจำตัวคนใหม่ของนางที่ทางพระสวามีหามาให้ แน่นอนว่านางมิใช่สาวใช้ธรรมดา เพราะสตรีผู้นี้คือองครักษ์เงาที่ถูกฝึกมาอย่างหนักเพื่อดูแลดวงใจของท่านอ๋อง “นำไปซื่อจื่อไปมอบให้แม่นมแล้วเจ้าไปพัก ข้าจะดูแลพระชายาเอง” บุรุษที่ชื่นชอบการปรนนิบัติฮูหยินกล่าว “แงๆ” แม้จะดีดดิ้นเพียงใด แต่บุตรชายมีหรือจะต่อต้านบิดาได้ “ท่านพี่ หากลูกไม่อยากไป...” ไม่มีมาร

  • ข้าน่ะหรือแย่งบุรุษของนางเอก   ตอนพิเศษ เรื่องเล่าหลังเป็นพระชายาของชิงหนี่ว์ (1/2)

    เรื่องเล่าหลังเป็นพระชายาของชิงหนี่ว์ ดวงตาเมล็ดซิ่งทอดมองผืนดินที่เขียวชอุ่มไปด้วยพืชผัก ที่ดินผืนนี้นางใช้เงินที่ได้จากการวาดภาพขายมาซื้อเก็บไว้ เพื่อสร้างรายได้ให้กับบ่าวรับใช้ผู้ภักดีทั้งสอง ก่อนหน้าที่นางจะแต่งเข้าตำหนักอ๋องไม่นาน นางก็จัดการให้จื่อรั่วและจื่อเป่าที่ความสัมพันธ์คืบหน้าไปอย่างรวดเร็วได้เข้าพิธีกราบไหว้ฟ้าดินกันก่อนจะคืนสัญญาทาสแล้วให้ทั้งสองคนย้ายมาปลูกจวนอยู่บนที่ผืนนี้ “พระชายาท่านนั่งพักดื่มน้ำก่อนเถิดเพคะ รอแดดร่มลมตกค่อยออกไปเดินดูด้านนอก”&

  • ข้าน่ะหรือแย่งบุรุษของนางเอก   ตอนพิเศษ ฮ่องเต้ผู้เด็ดขาดกับฮองเฮา (แค่บนเตียง) (2/2)

    “เช่นนั้นก่อนจะลงโทษน้อง ท่านพี่กินข้าวก่อนดีหรือไม่เจ้าคะ” “มิต้อง” กล่าวจบเขาก็รั้งนางเข้าไปแนบชิด มือใหญ่จับยึดคางเรียวเอาไว้ริมฝีปากร้อนกดลงบนกลีบปากบาง ลิ้นร้อนบุกรุกโพรงปากนางอย่างเอาแต่ใจ ในขณะที่มือช่วยปลดเปลื้องอาภรณ์ให้นางอย่างรวดเร็ว ช่างใจร้อนเสียจริง... ดวงหน้าหวานแดงก่ำด้วยความเขินอาย เมื่อพระสวามีของตนที่เพิ่งถอนจุมพิตเร่าร้อนเมื่อครู่ จับจ้องนางราวกับหมาป่าหิวกระหาย “น้องหญิงของพี่เลิศรสกว่าอาหารใดๆ” กล่าวจบเขาก็ช้อนเรือนร่างเปลือยเปล่าเข้าหลังฉากกั้น ว่ากันว่าฮองเฮาชื่นชอบการแช่น้ำร้อน ภายในตำหนักจึงมีบ่อน้ำร้อนขนาดใหญ่อยู่ติดห้องบรรทม 

  • ข้าน่ะหรือแย่งบุรุษของนางเอก   ตอนพิเศษ ฮ่องเต้ผู้เด็ดขาดกับฮองเฮา (แค่บนเตียง) (1/2)

    ฮ่องเต้ผู้เด็ดขาดกับฮองเฮา (แค่บนเตียง) นัยน์ตาดำของบุรุษสูงศักดิ์จับจ้องใบหน้าของสตรีที่ตนรักอย่างไม่ละสายตา มือใหญ่ช่วยคีบอาหารใส่ชามให้นางอย่างเอาใจ “ท่านพี่กินบ้างเถิดเจ้าค่ะ อย่ามัวแต่คีบให้ข้าเลยเจ้าค่ะ” แม้ยามนี้ทั้งสอ

  • ข้าน่ะหรือแย่งบุรุษของนางเอก   บทที่ 4 บุรุษสวมหน้ากากกับท่าทางแปลกๆ ของเขา (1) (4/4)

    “ช่างเถิดหากได้เจอกันอีกครั้งค่อยหาวิธีพิสูจน์” คุณหนูจางบอกกับตัวเองก่อนจะเดินกลับเรือนของตนเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนอาภรณ์รอพี่ใหญ่กลับจวน &nb

  • ข้าน่ะหรือแย่งบุรุษของนางเอก   บทที่ 4 บุรุษสวมหน้ากากกับท่าทางแปลกๆ ของเขา (1) (3/4)

    “แต่บ่าวอยากให้คุณหนูได้พักผ่อนนี่เจ้าคะ คุณหนูเอาแต่วาดภาพบุรุษขาย จนบางครั้งตอนกลางวันก็ไม่ยอมหยุดพักเพื่อกินข้าว” หากไม่ติดว่าตอนเช้าและเย็นต้องกินข้าวพร้อมคุณชายใหญ่ คุณหนูของนางก็คงไม่สนใจที่จะหยุดพักเป็นแน่&

  • ข้าน่ะหรือแย่งบุรุษของนางเอก   บทที่ 4 บุรุษสวมหน้ากากกับท่าทางแปลกๆ ของเขา (1) (2/4)

    “มันก็เป็นได้แค่เรื่องสมมติ เพราะสตรีอย่างไรก็กลายเป็นบุรุษไม่ได้” เสียงทุ้มของบุรุษที่แทรกเข้ามาในบทสนทนาทำให้ทั้งสามคนหันไปมอง “คารวะชินอ๋องซื่อจื่อ” คุณหนูทั้งสามแสดงความเคารพตา

  • ข้าน่ะหรือแย่งบุรุษของนางเอก   บทที่ 4 บุรุษสวมหน้ากากกับท่าทางแปลกๆ ของเขา (1) (1/4)

    4บุรุษสวมหน้ากากกับท่าทางแปลกๆ ของเขา (1) ด้านชินอ๋องซื่อจื่อที่เดินแยกตัวออกไป เดินไปหยุดนิ่งที่ใต้ต้นเหมยนัยน์ตาดำฉายแววล้ำลึกเมื่อจับจ้องไปยังจุดหนึ่ง ‘มีใครอยู่แถวนี้ไหมเจ้าคะ ข้าหกล้มเท้าบาดเจ็บ’ เสียงอ่อนหวานของสตรีนางหนึ่งดังขึ้น ‘ช่วยข้าด้วยเจ้าค่ะ ข้าเจ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status