Beranda / รักโบราณ / ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง / ตอนที่ 36 นั่นคือน้องสาวข้า

Share

ตอนที่ 36 นั่นคือน้องสาวข้า

Penulis: Jiraporn/Tan Fang Xian

Terakhir Diperbarui: 2026-03-12 22:40:14

ตอนที่ 36 นั่นคือน้องสาวข้า

ฟุบ

"เจ้าจะมาแบบดี ๆ สักคราได้หรือไม่?" ผู้เป็นฮ่องเต้เอ่ยขึ้นโดยไม่หันไปมองผู้มาใหม่

"ทุกการมาของข้าต้องไม่เหมือนใครสิ ข้าประหลาดใจยิ่งนัก ท่านเป็นบุรุษอยู่หรือไม่? ฮองเฮาทั้งงดงามราวเทพเซียนเช่นนี้ แต่ดูท่านสิเหตุใดจึงทำตัวราวนักบวชเลยเล่า?"อ้ายเสิน บุรุษผู้มาใหม่เอ่ยขึ้นก่อนจะทำท่าทางวาดมือเป็นรูปร่างเพื่อให้ฮ่องเต้หนุ่มเห็นภาพ

"นางไม่เหมาะสมกับตำแหน่งนี้เลย และข้าก็เบื่อนางแต่ไม่รู้จะทำเช่นไรเท่านั้น " ผู้เป็นฮ่องเต้เอ่ยขึ้น...ก่อนจะวางตำราบางอย่างในมือลง

"ท่านเบื่อนาง!?" อ้ายเสิน เอ่ยถามขึ้นก่อนจะเบิกตากว้าง เขาไม่เข้าใจถึงสาเหตุที่อีกฝ่ายเบื่อหลิวซีจิน สตรีผู้นั้นแม้จะนิสัยเสียไปบ้างแต่ทว่าเขาปฏิเสธไม่ได้เลยว่าอีกฝ่ายงดงามมากจริง ๆ

"ข้าเบื่อเจ้าด้วย" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นก่อนจะกลอกตาใส่เล็กน้อยกับอ้ายเสินที่เขาคบหาเป็นสหายมานานตั้งแต่สมัยฝึกวรยุทธ์

"เอ้! ท่านเบื่อข้าไม่ได้นะฝ่าบาท... หากท่านขาดอ้ายเสินผู้เก่งกาจเคียงข้างไปกับท่าน...จะต้องเสียใจมากเป็นแน่" อ้ายเสินเอ่ยขึ้นก่อนจะนั่งลงเก้าอี้นั่งที่ฮองเฮาเพิ่งจากไปเมื่อครู่

"เรื่องนั้น เจ้าได้ความว่าอย่างไร?" ชุนหลุนซีเปลี่ยนเรื่องสนทนาทันทีก่อนจะวางตำราในมือลง

"ข้าว่าซ่งเอวี่ยเป็นแพะรับบาปอย่างที่ท่านคิด คนภายในเป็นแน่.... ข้าว่าท่านคงเดาได้ไม่ยาก ว่าจะเป็นผู้ใด เพียงแค่ต้องหาหลักฐานเท่านั้น ข้าพบสิ่งนี้ข้างศพกองกำลังที่ไปตามจับ

ซ่งเอวี่ย ข้าไม่เชื่อหรอกว่าคนผู้นี้จะลงมือทำคนเดียว " อ้ายเสินเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังก่อนจะยื่นกระดาษม้วนหนึ่งให้เขา

ชุนหลุนซีรับม้วนกระดาษนั้นมา ก็พบลายมือที่ไม่คุ้นเคยแต่ทว่า...เนื้อกระดาษและสีของหมึกที่ไม่เหมือนผู้ใดนี้...เดาได้ไม่ยาก...แต่ต้องมีหลักฐานมากพอ

"การดึงผู้มีอำนาจในแคว้นหนิงหลงไปเป็นพวกทีละคน...เป็นวิธีหมาลอบกัดอย่างเห็นได้ชัด" อ้ายเสินสรุปขึ้น ชุนหลุนซี

กำหมัดแน่นเพื่อระงับโทสะ....

"ตอนนี้ข้ากังวลเรื่องการระบาดที่ไม่จบสิ้น น่าเสียดายที่เรื่องการแพทย์ของเราด้อยนักไม่อาจรับมือกับโรคระบาดได้แน่" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นก่อนจะลุกจากที่นั่งพลางเดินวนไปมาภายในศาลาริมน้ำนั้น

"ข้ามีวิธี " อ้ายเสินออกความเห็น

"วิธีอย่างไร" ฮ่องเต้หนุ่มถามขึ้นก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย

"ท่านรู้จักสำนักวรยุทธ์ที่ติดกับสำนักแพทย์ อยู่ระหว่างเขตแดนรอยต่อแคว้นหนิงหลงกับแคว้นเฉิงหรือไม่? ข้ารู้จักหมอผู้หนึ่ง.... มิสู้ท่านส่งคนไปเรียนที่นั่น" อ้ายเสินออกความเห็น

"โรคระบาดเกิดขึ้นแล้ว ส่งไปเรียนตอนนี้จะทันได้อย่างไร?" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้น

" แต่ก็ดีกว่าไม่เริ่มเลยมิใช่หรือ?" อ้ายเสินเอ่ย

ในขณะที่ทั้งคู่กำลังสนทนากันยังไม่จบนั่นเอง....เสียงหนึ่งก็ตะโกนขึ้น

"เสด็จพี่! ข้าคัดจบแล้วเพคะ" ชุนหมี่เยว่ วิ่งมาพร้อมกับกางม้วนกระดาษออกผู้เป็นฮ่องเต้เมื่อได้ฟังเช่นนั้นก็ประหลาดใจ

"ข้าให้คัด 'หลักสี่คุณธรรม สามคล้อยตาม' เหตุใดจึงเร็วนักเล่า? " ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นก่อนจะรับม้วนกระดาษนั้นมาดูในขณะมุ่นคิ้วอย่างสงสัย

‘สี่คุณธรรม สามคล้อยตาม

สี่คุณธรรม สามคล้อยตาม

สี่คุณธรรม สามคล้อยตาม

สี่คุณธรรม สามคล้อยตาม

.

.

สี่คุณธรรม สามคล้อยตาม

ชุนหลุนซีที่มองดูประโยคที่เขาสั่งให้อีกฝ่ายคัดหนึ่งร้อยจบ อ้ายเสินที่มองดูกระดาษแผ่นนั้นก็ต้องกลั้นขำ

“ท่านขำอะไร?!” ชุนหมี่เยว่หันขวับมามองอ้ายเสินทันที นางเกลียดบุรุษผู้นี้ยิ่งนักชอบหัวเราะเยาะนางในแทบ

ทุกเรื่อง

“ท่านหญิง…. หากฝ่าบาทไม่บอกว่าให้คัดอะไรข้าคงดูไม่ออกว่าอักษรนี้ อ่านว่าอะไร” อ้ายเสินเอ่ยขึ้นในขณะมองดูกระดาษแผ่นนั้นที่เต็มไปด้วยตัวหนังสือที่แทบมองไม่ออกว่าคืออะไรจริง ๆ

“ท่าน!” ชุนหมี่เยว่ร้องขึ้นก่อนจะใช้สายตาฟาดฟัน

อีกฝ่าย

“หมี่เยว่ ท่องให้ข้าฟังว่าสี่คุณธรรมสามคล้อยตามมีอะไรบ้าง” ชุนหลุนซีเอ่ยตัดบทก่อนจะวางม้วนกระดาษลง

"สี่คุณธรรม ข้อหนึ่ง ต้องมีคุณธรรมดี ข้อสองมีมธุรสวาจา พูดจาอ่อนน้อม ข้อสาม รูปร่างหน้าตาสะอาดสะอ้าน

ข้อสี่ การบ้านการเรือนไม่ขาด ส่วน สามคล้อยตาม ข้อหนึ่ง หญิงสาวที่ยังไม่ออกเรือนต้องเชื่อฟังบิดา ข้อสอง หญิงสาวที่ออกเรือนแล้วต้องเชื่อฟังสามี ข้อสาม หญิงสาวที่สามีตายต้องเชื่อฟังบุตร" ชุนหมี่เยว่ ท่องยาวออกมาจนจบภายในคราวเดียว

"ท่องได้ แต่เหตุใดจึงคัดแค่หัวข้อ" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นเสียงลอดไรฟัน ก่อนจะหรี่ตาลงเล็กน้อยแล้วจึงมองที่แผ่นกระดาษนั้นอย่างใจเย็น

"เอย.... เสด็จพี่ท่านอย่าใจร้ายกับข้าเลย สัญญาแล้วต่อจากนี้ข้าจะไม่หาเรื่องจับคู่และยุ่งกับเรื่องฮองเฮาอีก" ชุนหมี่เยว่เอ่ยก่อนจะคุกเข่าขอร้อง

ชุนหลุนซีที่ได้ฟังการรับปากเช่นนั้นจึงถอนหายใจออกมาครั้งหนึ่ง

“เช่นนั้นก็ไปนั่งสมาธิหนึ่งชั่วยามที่ห้องฝึกกำลังภายใน...” ผู้เป็นฮ่องเต้เอ่ยขึ้น ด้านชุนหมี่เยว่ที่ได้ฟังเช่นนั้นก็เบิกตากว้าง...ไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่งจริง ๆ... แต่ทว่าการนั่งสมาธิย่อมดีกว่าการคัดอักษรเป็นแน่นางจึงตอบตกลงอย่างว่าง่าย

“เพคะ!” ชุนหมี่เยว่เอ่ยขึ้นก่อนจะทำความเคารพผู้เป็นพี่ชาย นางไม่ลืมที่จะหันมามองค้อนใส่อ้ายเสินเล็กน้อยอย่างชิงชังก่อนจะวิ่งจากไป

“ท่านเห็นสายตานั่นไหม? นี่นางเป็นสตรีอยู่หรือไม่?” อ้ายเสินเอ่ยขึ้น...

"ที่เจ้าพูดถึงนั่นน่ะคือน้องสาวข้านะ" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นก่อนจะหรี่ตาลงเล็กน้อย

"เฮ้ ท่านอย่าจริงจังนักสิ...ฝ่าบาท ข้าล้อเล่นน่า" อ้ายเสินเอ่ยขึ้นก่อนจะหัวเราะกลบเกลื่อน

"แล้วท่านจะทำอย่างไรต่อไป?" อ้ายเสินเปลี่ยนหัวข้อสนทนา

"ข้ากับพี่ใหญ่คุยกันแล้วว่าจะไปซุ่มดูการทำงานของผู้ปกครองตอนเหนือของแคว้นหนิงหลง ทางใต้ข้าสืบแล้วไม่มี

สิ่งผิดปกติ" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นคิ้วขมวดเล็กน้อย

"เช่นนั้น ข้าจะไปกับท่าน" อ้ายเสินเอ่ยอย่างจริงจัง

"ไม่ได้...ข้าอยากให้เจ้าตรวจดูความเรียบร้อยที่นี่มากกว่า หากคนในที่นี่เป็นไส้ศึก ไม่แน่ว่ามันอาจจะลงมือตอนที่ข้ากับพี่ใหญ่ไม่อยู่ หากเป็นเช่นนั้นจริงเจ้ารีบส่งข่าวบอกข้า"ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้น

"ท่านจะใช้แผนล่อเหยื่อให้ติดกับ..." อ้ายเสินเอ่ยขึ้นอย่างรู้ทัน

อ้ายเสินอยู่ปรึกษาวางแผนกับชุนหลุนซีจนถึงยามอุ้ย(13:00-14:59)แล้วจึงขอตัวกลับไป

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis

Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab sebelumnya Bab selanjutnya

ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 42 ข้าคือฮองเฮา
ตอนที่ 42 ข้าคือฮองเฮายามอิ๋น(03:00-04:59)...หลิวซีจินลืมตาขึ้นก็พบเพดานห้องที่หรูหรา นางยกแขนและมือขึ้น อาภรณ์ที่นางสวม ล้วนไม่ใช่อาภรณ์ของนางเหตุการณ์ก่อนหน้ามิใช่ความฝัน...นางมาอยู่ในร่างหลิวซีจินฮองเฮาจริงๆ หญิงสาวคิดก่อนลุกเดิน สำรวจรอบห้อง....นางเดินเข้าไปใกล้คันฉ่องอย่างช้าๆ หญิงสาวมองดูคันฉ่องที่ปรากฏใบหน้างามหยดย้อยของฮองเฮาหลิวซีจิน...เวลานี้นางไม่ใช่หลิวซีจินหมอหญิงคนเดิม.....นี่นาง...เกิดใหม่ในร่างคนตายเช่นนั้นหรือ?หรือสวรรค์จะให้โอกาสนางได้ทำสิ่งที่ตั้งใจไว้...หลิวซีจินคิดในขณะที่ใช้มือจับที่ใบหน้างามที่ไม่ใช่ของตนเองก่อนจะมองในคันฉ่องหรูหราก่อนสลบไป...นางได้เห็นความทรงจำของหลิวซีจินฮองเฮาที่ผุดขึ้นมาหลิวซีจินฮองเฮาผู้นี้เป็นบุตรสาวคนเดียวของเสนาบดีฝ่ายขวาที่มีนามว่าหลิวโซว่ เพราะหลิวโซว่เคยรับคมดาบให้ชุนหลุนซีผู้เป็นฮ่องเต้ในเวลานี้ เพื่อตอบแทนความดีของเสนาบดีหลิวโซว่ ประจวบกับความดีเรื่องการช่วยฮ่องเต้องค์ก่อนทำงานเพื่อบ้านเมืองมาโดยตลอดหลิวซีจินซึ่งเป็นบุตรสาวจึงถูกยกให้แต่งกับชุนหลุนซีในเวลาต่อมา....ในตอนนั้นหลิวซีจินอายุเพียงสิบหกหนาวเท่านั้นก็ถูกแต่งเข้าตำ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 41 การฟื้นคืนชีพ
ตอนที่ 41 การฟื้นคืนชีพ"สวรรค์! เหตุใดท่านไม่ให้ข้าช่วยพวกเขาก่อน! ไยต้องให้ข้าตายก่อนจะมาช่วยคนพวกนี้ด้วย! ใจร้ายเกินไปแล้ว!"สิ้นเสียงของนาง...ทันใดนั้นเอง... ก็มีเสียงฟ้าผ่าตรงหน้าหลิวซีจินครั้งหนึ่ง เปรี้ยง!พรึ่บ!หลิวซีจินมองสายฟ้านั้นนางรู้สึกราวกับร่างโปร่งแสงนี้ถูกบางอย่างดึงดูดไปอีกครั้ง....ก่อนสติทุกอย่างจะดับวูบไป....ณ ตำหนักฮองเฮาแคว้นหนิงหลง....หลังจากที่หลิวซีจินฮองเฮาหมดลมหายใจวันนี้นับเป็นวันที่สามแล้ว..... แต่ทว่า...ร่างกายฮองเฮานั้นยังคงอุ่นคล้ายคนมีชีวิตอยู่ สร้างความประหลาดใจให้หมอหลวงและทุกคนเป็นอย่างมาก“วันนี้ฮองเฮาหมดลมครบสามวันแล้ว ฝ่าบาทบอกไว้ว่าหากนางไม่ฟื้นภายในสามวันให้จัดการนางตามพิธีขอรับ” หมอหลวงและผู้ที่รับหน้าที่ประกอบพิธีศพเอ่ยขึ้นกับเสนาบดีหลิวโซว่ผู้เป็นบิดาด้านเสนาบดีหลิวโซว่ที่ได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกทำใจไม่ได้ที่ต้องเห็นบุตรสาวมาตายจากไปโดยไร้สาเหตุเช่นนี้..เขาไม่เชื่อว่านางจะเป็นลมหมดสติและตายไปเสียดื้อ ๆ....แม้นางจะร้ายกาจแต่นางก็คือบุตรสาวคนเดียวของเขา......หลิวซีจิน…'เจ้าจะต้องไม่ตายเปล่า พ่อจะหาความยุติธรรมให้เจ้า....' เสนาบดีหลิวโซ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 40 ไร้ผล
ตอนที่ 40 ไร้ผลพรึ่บ!ผลั่ก!"ฝ่าบาท! เหตุใด! เหตุใดมนต์ของข้าถึงทำอะไรท่านไม่ได้!" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นทั้งน้ำตาเมื่อเห็นว่านอกจากสิ่งที่นางทำจะไม่ได้ผลแล้วอีกฝ่ายยังชักกระบี่ใส่ตนอีก"เพราะเจ้ามันโง่เขลาอย่างไรเล่า น่าเสียดายยิ่งนักเสนาบดีหลิวโซว่ไม่ควรมีบุตรีเช่นเจ้า" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นในขณะที่สาวเท้าเข้ามาหาหลิวซีจินฮองเฮาที่ก้าวถอยหลังทันใดนั้นเองจู่ ๆ ก็มีแสงสีเขียวประหลาดออกมาจากป้ายแคว้นหนิงหลงที่ผู้เป็นฮ่องเต้แขวนอยู่ก่อนจะพุ่งไปยังร่างของผู้เป็นฮองเฮาในเวลานี้"เจ้าตายเสียเถิดหลิวซีจิน!" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นก่อนจะจ้วงกระบี่ใส่ผู้เป็นฮองเฮาแต่ทว่า...ปลายคมกระบี่ยังไม่ถึงตัวนาง จู่ ๆ ร่างบางของผู้เป็นฮองเฮาก็ล้มลงไปกองกับพื้นเสียอย่างนั้น...กรี๊ด!ตุบ!ด้านหลิวซีจินที่เป็นร่างโปร่งแสงที่ยืนมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างงุนงง....ด้านชุนหลุนซีที่บัดนี้เพิ่งสังเกตว่าคล้ายกับว่าป้ายหนิงหลงที่เขาแขวนอยู่เป็นประจำนั้น มีแสงสีเขียวกระจายพุ่งไปยังร่างของฮองเฮาที่หมดสติอยู่....นี่มันเรื่องใดกัน?เขาสะบัดศีรษะเล็กน้อยเพื่อเรียกสติก่อนจะหันไปตะโกนไปยังทิศทางประตู"ใครอยู่ด้านนอก! มาดูแลฮองเฮา
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 39 จิตสุดท้าย
ตอนที่ 39จิตสุดท้าย...พรึ่บ! คล้ายกับความฝันหลิวซีจินหมอหญิงลืมตาขึ้นในสถานที่แห่งหนึ่งที่ไม่คุ้นตา นางตายแล้วใช่หรือไม่? หลิวซีจินหมอหญิงสังเกตร่างของตนก็พบว่าโปร่งแสง...เวลานี้นางคงจะเป็นวิญญาณอย่างไม่ต้องสงสัย...หญิงสาวคิดก่อนสังเกตไปรอบห้องที่แห่งนี้คือที่ใด?และเหตุใดนางจึงมาอยู่ที่นี่?ที่แห่งนี้ดูแล้ว เป็นห้องของคนชั้นสูงมองจากความกว้างของห้องและเครื่องของใช้นั้นดูมีราคามากทีเดียว ในขณะที่ร่างบางโปร่งแสงของหลิวซีจินหมอหญิงกำลังมองดูโดยรอบ ทันใดนั้นนางก็เห็นสตรีผู้หนึ่งเดินเข้ามาภายในห้อง...อารมณ์ของผู้มาใหม่นั้นคล้ายว่ากำลังโกรธเคืองบางอย่าง ดูจากการแต่งกายของอีกฝ่ายอาภรณ์สีแดงหรูหราและเครื่องประดับบนศีรษะ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอีกฝ่ายคงมีตำแหน่งไม่ธรรมดา และดูเหมือนทั้งคู่คงจะมองไม่เห็นนาง...เพล้ง!สตรีอาภรณ์สีแดงหรูหราคว้าแจกันมาปาลงพื้นจนแตกกระจายราวกับต้องการระบายโทสะ พอดีกันกับที่สตรีอีกคนก็วิ่งเข้ามาตามหลังผู้เป็นนาย"เหตุใดฝ่าบาทไม่เคยคิดแลข้า! ไม่ว่าข้าจะทำเช่นไร ฝ่าบาทกลับไม่คิดสนใจข้าเลย!" หลิวซีจินผู้เป็นฮองเฮาเอ่ยขึ้น น้ำตาไหลอาบใบหน้างาม"ฮองเฮา โปรดระงับโท
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 38 ด่านเคราะห์ที่ต้องเจอ
ตอนที่ 38 ด่านเคราะห์ที่ต้องเจอหลังจากหลิวซีจินอ่านจดหมายนั้น ภาพที่ตามหลอกหลอนในความฝันก็ปรากฎขึ้น"ช่วยพวกเราด้วย…” เสียงหนึ่งดังขึ้นก่อนจะไอเป็นระยะ สร้างความหดหู่เหลือเกิน“ทรมานเหลือเกิน …ข้าหายใจไม่ออกแล้ว…” เสียงอีกคนหนึ่งดังขึ้นก่อนจะอาเจียนออกมาอย่างน่าสงสารนางอดนึกถึงความฝันวันนั้นไม่ได้หากนางปฏิเสธ การเดินทางไปช่วยแคว้นหนิงหลง คนอีกจำนวนมากอาจจะติดโรคแล้วล้มตายไป…อาจจะเพราะนี่คือครั้งแรกที่แคว้นหนิงหลงพบเจอกับโรคระบาดเช่นนี้ จึงยังไม่สามารถรับมือกับโรคระบาดได้แน่นอนว่ากว่าหลิวซีจินจะค้นพบการรักษาและป้องกันโรคระบาดนี้นางต้องสูญเสียมารดาและน้องสาวอันเป็นที่รัก...และเห็นคนตายไปหลายร้อยชีวิตในเมื่อนางตั้งใจจะอุทิศชีวิตให้กับการเป็นหมอแล้ว ไยต้องลังเลสิ่งใดอีก...ความรู้ที่นางมีจะต้องเป็นประโยชน์ให้กับคนในใต้หล้า...หลิวซีจินตัดสินใจกับตนเองแล้วจึงเอ่ยกับองครักษ์ที่ยืนรอคำตอบอยู่"ท่านรอข้าเก็บของสักครู่" หลิวซีจินเอ่ยก่อนจะเข้าห้องไปทันทีหลิวซีจินเก็บของที่จำเป็น หลักฐานกบฏที่ได้จากซ่งเอวี่ย และสมุนไพรรวมถึงอุปกรณ์ฝังเข็มตลอดจนตำราใส่ห่อผ้าของตน นางไม่ลืมที่จะหยิบป้ายที่มี
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 37 ขอความช่วยเหลือ
ตอนที่ 37 ขอความช่วยเหลือณ ห้องตำราส่วนพระองค์“ถวายบังคมฝ่าบาท” ชุนเป่ยหยางเอ่ยขึ้นเมื่อเดินทางมาจากการตามล่ากบฏ“พี่ใหญ่ อยู่กันสองคน ท่านไม่ต้องมากพิธี ได้เรื่องว่าอย่างไรบ้าง” ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นกับผู้เป็นพี่ชาย“ข้าคิดว่า ซ่งเอวี่ย หนีหายเข้าไปในแคว้นเฉิง ข้าส่งเรื่องนี้เข้าทูลฮ่องเต้แคว้นเฉิงแล้ว ทางนั้นจะช่วยตามหาอีกแรง” ชุนเป่ยหยางเอ่ยขึ้นก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้าม กับผู้เป็นฮ่องเต้“ข้าไปค้นหาตามแถบชายแดนในแคว้นเฉิงและโรงหมอที่หนึ่ง ไม่พบเช่นกัน ช่างเถิด ...เวลานี้ข้าเป็นห่วงประชากรที่ติดโรคระบาด.... ข้าต้องการหมอฝีมือดีที่สามารถถ่ายทอดให้คนในแคว้นเรา” ผู้เป็นฮ่องเต้เอ่ยขึ้น“ท่านไม่ไว้ใจสำนักหมอหลวงของเราหรือ?” ชุนเป่ยหยางเอ่ยขึ้นก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ“มิใช่มิไว้ใจ แต่การแพทย์เราต้องยอมรับว่าไม่สามารถรับมือโรคระบาดนี้ได้ พวกเขาต่างก็กลัวตายล่าสุดมีผู้ติดโรคระบาดตายไปไม่น้อย หมอของเราก็เอาไม่อยู่อีกทั้ง ชุนชวนหยูเองก็สงสัยเช่นกัน...ว่าคนในสำนักหมอหลวงมีความผิดปกติ” ชุนหลุนซีเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งเครียด"ข้าว่าลองขอสูตรยาจากโรงหมอต่างแคว้นที่เคยประสบโรคระบาดนี

Anda juga akan menyukai

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis

Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.

Baca buku gratis di Aplikasi

Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

DMCA.com Protection Status