MasukShare
ตอนที่ 50 ลงโทษย้อนหลัง
Terakhir Diperbarui:
2026-03-13 12:02:15ตอนที่ 50
ลงโทษย้อนหลัง
ณ โรงสอบสวน....
"นอกจากพวกเจ้าแล้วมีคนอื่นอีกหรือไม่.... ผู้ใดบงการเจ้า...ตอบมาให้หมด..." ชุนเป่ยหยางเอ่ยในขณะที่ชี้กระบี่ไปยังกบฏที่ลักลอบขายสมุนไพรเสพติดก่อนจะทำสัญญาณมือให้องครักษ์ให้นำกระดาษเตรียมจดคำให้การ
"พวกเราทำกันแค่นี้........" กบฏผู้หนึ่งตอบ
"เช่นนั้นหรือ?......เจ้ารู้หรือไม่ว่าผงพิษนี้คืออะไร...จะบอกหรือไม่?" ชุนหลุนซีที่ยืนมองการสอบสวนนั้นเอ่ยขึ้นก่อนจะถือมีดสั้นเล่มหนึ่งออกมา...ปลายมีดของเขามีผงบางอย่างติดอยู่....มือหนาตวัดมีดไปยังบริเวณต้นแขนของอีกฝ่ายทันที......
ฉึก!
อ๊าก!
"เจ้านำพืชเช่นนี้มาทำให้ประชาชนของข้าคลุ้มคลั่งฆ่ากันตายไม่น้อย...บอกมาว่าผู้ใดอยู่เบื้องหลังเจ้า!?" ชุนหลุนซีเอ่ยเสียงต่ำจนดูน่ากลัว
"อย่า.......ข้าไม่รู้.... " บุรุษฉกรรจ์ที่ถูกคมพิษนั้นร้องขึ้น
"หากเจ้าไม่เปิดปากถึงผู้บงการ...พิษยาในนี้จะทำให้เจ้าคลุ้มคลั่งทรมานอยู่ไม่สู้ตาย......เจ้าจะร้อนเนื้อร้อนกายราวกับถูกเผา..." ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นก่อนจะฝังปลายมีดลงไปบริเวณขาของกบฏผู้นั้นอีกครั้ง
ฉึก!
"อ๊าก!.....ข้าพูด....ข้าพูด!" ชายผู้นั้นเอ่ยก่อนจะดิ้นไปมาอย่างทรมาน เพราะฤทธิ์ยาแทรกซึมเข้าสู่เส้นเลือดด้วยความทรมานราวกับถูกไฟเผาอวัยวะภายใน
"ฝ่าบาท ท่านอย่าใจร้อนไป เชลยจะตายเสียก่อน"
ชุนเป่ยหยางเอ่ยปรามผู้เป็นน้องชายเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมีสีหน้าเหี้ยมเกรียมพร้อมสังหารเชลยตรงหน้า"คนผู้นั้นคือ......." เชลยผู้นั้นเอ่ยพรั่งพรูความลับออกมาเพราะทรมานจากยาพิษที่ได้รับ
หลังจากที่ล้วงความลับจากชายฉกรรจ์หลายคนที่จับมาได้...เขาและชุนเป่ยหยางได้รวบรวมกำลังเหล่าองครักษ์ฝีมือดีเข้าโจมตีหัวหน้ากลุ่มที่ผลิตสมุนไพรเสพติดที่ทำให้คลุ้มคลั่งได้หลายกลุ่ม...แต่ทว่า...ก็ยังไม่อาจจับตัวต้นเหตุที่ยังคงซ่อนตัวอยู่ต่างแคว้นได้...ที่สำคัญ....คำสารภาพจากคนพวกนี้....ผู้ปกครองแคว้นย่อยทางเหนือ...อาจมีส่วนเกี่ยวข้องก็เป็นได้...เขาและ
ชุนเป่ยหยางจึงวางแผนกันจนได้ผลสรุปว่าต้องล่อเหยื่อมา ติดกับ...ดังนั้นพวกเขาจึงทำทีละความสนใจยุติการออกตามหาต้นตอและสร้างข่าวออกไปว่าเขาจัดการจับผู้กระทำผิดได้แล้ว และหยุดการตามหานั่นเอง
วันนี้ถึงกำหนดกลับแคว้น กองกำลังที่เขาพามาด้วยจึงพากันขี่ม้ากลับ ในขณะที่กำลังพากันควบขี่ม้ากลับ สองพี่น้องก็สนทนากัน
"ฝ่าบาท ท่านได้ยินข่าวคราวเรื่องฮองเฮาของท่านหรือไม่...นางหมดลมไปถึงสามวันแต่ร่างกายไม่เน่าทั้งยังฟื้นขึ้นมาอีก เดาได้ไม่ยากว่านางต้องรักท่านมากเป็นแน่จึงไม่ยอมจากไปเช่นนี้...อีกทั้งฮองเฮายังลุกขึ้นมาทำอะไรประหลาดอีกด้วย"
ชุนเป่ยหยางเอ่ยยาวเหยียดในขณะที่กำลังควบม้า"อ้ายเสินรายงานข้าแล้ว ตั้งแต่นางฟื้นก็แสร้งทำตัวมีประโยชน์...คนเช่นนางน่ะหรือจะเปลี่ยนไปได้ อย่างมากก็แค่
เสแสร้ง...เพื่อทำให้ทุกคนตายใจ" ชุนหลุนซีเอ่ยเสียงเรียบเขา ไม่มีทางเชื่อว่าสตรีร้ายกาจผู้นั้นจะกลับตัวได้เป็นแน่...."ท่านไม่คิดว่านางจะเปลี่ยนไปในทางที่ดีบ้างหรือ? บางทีนางอาจจะตายแล้ว แล้วมีเทพเซียนมาเข้าสิงเหมือนในเรื่องเล่าที่ข้าชอบฟังบ่อย ๆ" ชุนเป่ยหยางเอ่ยอย่างให้โอกาสฝ่ายนั้น
"คนเช่นท่านฟังนิทานหลอกเด็กเช่นนั้นด้วยหรือ?"
ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นก่อนจะหรี่ตาลงเล็กน้อย...ก่อนจะหันไปหาผู้เป็นพี่ชาย....นึกไม่ถึงว่าชุนเป่ยหยางผู้เงียบขรึมจะชอบฟังเรื่องเล่าเช่นนั้น"เหตุใดต้องเคร่งเครียดถึงเพียงนั้นเล่า...ผ่อนคลายหน่อยเถิดฝ่าบาท...วันก่อนข้าเองก็ได้รับจดหมายจากชุนชวนหยู...หากนั่นคือการเสแสร้ง ก็แนบเนียนเกินไปแล้ว ได้ยินมาว่า
ชุนชวนหยูนั้นสนทนาปรึกษากับฮองเฮาอยู่ตลอด...จนตอนนี้สามารถควบคุมการรักษาโรคระบาดได้แล้ว...ไม่น่าเชื่อว่าสองคนนั้นจะสามารถสนทนากันแบบดี ๆ ได้" ชุนเป่ยหยางออกความเห็นในขณะควบม้า"นางคงคิดจะล่อลวงเจ้าสามไปเป็นพวก...กลับไปครานี้ ข้าจะลงโทษนางให้เป็นที่ประจักษ์...ล่าสุดนางถึงขั้นทำของต่ำใส่ข้า...หากไม่ติดว่าท่านเสนาบดีหลิวโซว่ทำงานเพื่อบ้านเมืองช่วยข้ามาโดยตลอดข้าคงฆ่านางไปแล้ว" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นอย่างคับแค้นใจ
"คืนนั้นท่านก็เกือบฆ่านางไปแล้วมิใช่หรือ? ไยท่านจึงอาฆาตนางอยู่เล่า...." ชุนเป่ยหยางเอ่ยขึ้นก่อนจะลอบสังเกตอากัปกิริยาอีกฝ่าย
"หากนางไม่ชิงตายเสียก่อนข้าคงได้ใช้กระบี่แทงนาง
จริง ๆ... ข้าปล่อยนางมานานเกินไปแล้ว" เขาเอ่ยตอบก่อนจะ นึกถึงเหตุการณ์ในคืนนั้น...เขายังประหลาดใจไม่หายเรื่องที่ตอนหลังจากที่หลิวซีจินหมดสติคล้ายกับป้ายแคว้นหนิงหลงของที่เขาแคว้นอยู่เป็นประจำส่งพลังบางอย่างไปที่ร่างกายนาง...หรือว่า...ที่นางร่างกายไม่เน่าเปื่อยแล้วฟื้นคืนชีพจะเป็นเพราะเหตุนั้น...แต่อย่างไรก็ตาม....เขาต้องรอดูนางต่อไปก่อนจะด่วนตัดสินไม่ได้...ชายหนุ่มคิดในขณะที่บังคับม้าเร่งกลับวัง******
ณ ตำหนักฮองเฮา...
"ฮองเฮาเพคะ ฝ่าบาทกำลังเดินทางกลับมาแล้วเพคะ" เสียงนางกำนัลผู้หนึ่งดังขึ้น หลิวซีจินที่ได้ฟังดังนั้นจึงค่อย ๆ ขยับลุกขึ้นก่อนจะเดินไปแต่งเนื้อแต่งตัวเพราะต้องออกไปต้อนรับตามธรรมเนียม...วันนี้......จะเป็นวันตัดสินว่าชุนหลุนซีจะลงโทษนางอย่างไรเรื่องคืนที่ฮองเฮาคนก่อนทำมนต์ดำใส่เขา...
หลิวซีจินคิดว่าอะไรจะเกิดก็ช่างเถิด...ไว้ให้โชคชะตาเป็นผู้ตัดสินก็แล้วกัน หลิวซีจินคิดในขณะที่ถูกนางกำนัลแปดคนรุมล้อมจับแต่งกายเต็มไปด้วยเครื่องประดับมากมายจนนางต้องเอ่ยปากบอกว่าให้พอก่อน"ฮองเฮาจะสวมเครื่องประดับเท่านี้จริงหรือเพคะ" นางกำนัลเอ่ยขึ้น
"เท่านี้ก็พอ ไยต้องประดับประดาให้มากมาย" หลิวซีจินเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะมองพิจารณาใบหน้างามผ่านคันฉ่อง วันนี้นางสวมอาภรณ์สีเขียวใบไม้และแต่งด้วยเครื่องประดับเพียงเล็กน้อย ผมยาวสลวยถูกปล่อยเพียงครึ่งศีรษะส่วนบนเกล้าขึ้น และปักปิ่นดอกไม้ส่งผลให้ยามนี้ นางคล้ายกับสตรีที่ยังไม่ออกเรือนก็ไม่ปาน นางคิดว่าชุนหลุนซีคงไม่ได้สนใจว่านางจะแต่งกายอย่างไร...เวลานี้นางเพียงทำไปตามหน้าที่เท่านั้น หญิงสาวคิดในขณะที่เดินออกมาต้อนรับผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี
Bab terbaru
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 59 ได้พวกเพิ่ม
ตอนที่ 59ได้พวกเพิ่ม"แต่เจ้าเป็นคนของฝ่าบาท ส่วนท่านก็เป็นน้องสาวของฝ่าบาทที่เกลียดข้าจับใจ...จะมาสนับสนุนข้าได้อย่างไร?"หลิวซีจินเอ่ยขึ้น...คงมีวิธีเปลี่ยนศัตรูให้กลายเป็นมิตรแล้วที่จะทำให้นางอยู่อย่างสงบได้..."พี่สะใภ้ท่านโปรดวางใจ ถึงข้าจะเป็นน้องสาวของฝ่าบาท แต่หากท่านเปลี่ยนตนเองแล้วจริง ๆ ข้าก็จะสนับสนุนท่านเต็มที่ เรื่องแปลงสมุนไพรนั่น พวกเรามาช่วยกันปลูกใหม่เถอะ" ชุนหมี่เยว่เอ่ยขึ้นก่อนจะสบเข้าไปในดวงตาของพี่สะใภ้...เพราะชุนหมี่เยว่ก็ยอมรับว่าสตรีตรงหน้านี้ไม่ได้เหมือนเดิมแล้ว"จวิ้นจู่ ขอบคุณท่านจริง ๆ" ผู้เป็นฮองเฮาเอ่ยด้วยความตื้นตัน"แต่ว่า เรื่องที่ข้ามาแอบดูท่าน อย่าบอกฝ่าบาทได้หรือไม่? คือข้าเคยสาบานกับเขาว่าจะไม่ยุ่งกับท่านอีก" ชุนหมี่เยว่อ้อมแอ้มเอ่ยขึ้น"เป็นเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ" อ้ายเสินเอ่ยขึ้น ด้านหลิวซีจินที่ได้ฟังเช่นนั้นก็ได้แต่คิดในใจว่า...เหตุใดบุรุษผู้นี้จึงได้เจ้าคิดเจ้าแค้นนิสัยคล้ายสตรีเช่นนี้ ...ช่างเถิด..."ได้ ข้าจะไม่บอกเขา.... ก่อนพวกท่านกลับข้ามีของดีให้พวกท่านดื่ม โชคดีนักที่ เหมยกุ้ยฮวา(ดอกกุหลาบ)ไม่ถูกทำลายไปด้วย" หลิวซีจินเอ่ยขึ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 58 หาพรรคพวก
ตอนที่ 58หาพรรคพวก"ท่านพานางเข้าไปด้านในเถอะที่นี่อากาศหนาวนางจะไม่สบาย" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะนำทางเข้าไปในห้อง จากนั้นนางจึงบอกให้นางกำนัลทั้งแปดรอที่ห้องโถงไม่ต้องเข้าไป"ท่านติดตามข้ามาตั้งแต่เมื่อใด? และเหตุใดจึงมาลอบติดตามข้าเช่นนี้" หลิวซีจินถามขึ้นก่อนจะจ้องเข้าไปในดวงตาของชายหนุ่มที่ดูแล้วอายุคงไม่เกินยี่สิบหนาว"กระหม่อมติดตามฮองเฮาตั้งแต่ท่านฟื้นจากความตาย เหตุผลไม่ทราบเพราะเป็นคำสั่งฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ" อ้ายเสินเอ่ยขึ้นก่อนจะก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด"หากเจ้าติดตามข้ามาตั้งแต่ข้าฟื้นเช่นนั้น...เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าสนมกุ้ยเหมยเป็นผู้ทำลายแปลงสมุนไพรของข้า" หลิวซีจินเอ่ยขึ้น อ้ายเสินพยักหน้าแทนคำตอบ..."ดียิ่งนัก" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะพยักหน้าเยาะเย้ยตนเอง...ชุนหลุนซีทราบเรื่องนี้อยู่แล้ว...นั่นหมายถึงว่าเขากับสนมของเขารวมหัวกันแกล้งนาง..."ฮองเฮา...ที่ฝ่าบาททำไปเพราะมีเหตุผลของพระองค์ทรงรอคอยก่อนอย่าเพิ่งด่วนตัดสิน" อ้ายเสินเอ่ยขึ้น"ช้าก่อนฮองเฮา ข้าอ้ายเสิน...มาทำงานให้ฝ่าบาท มิได้มีจิตคิดร้ายต่อฮองเฮาเลยแม้แต่น้อย ส่วนจวิ้นจู่.... ท่านถอนพิษให้นางเถิด นางแค่แอบตามข้ามาเ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 57 ลำเอียง
ตอนที่ 57 ลำเอียงหมับ!"ฝ่าบาท...ปล่อยข้า" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นเสียงต่ำก่อนจะสบเข้าไปในดวงตาคมของผู้ที่เป็นสามี......เวลานี้นางจะต้องสั่งสอนสตรีที่บังอาจทำลายแปลงสมุนไพรของนาง ผู้ที่ทำการปล่อยสัตว์กินพืชออกมาทำลายพืชของนางที่ปลูกไว้เต็มตำหนัก!"ออกมาจากตำหนักเย็นได้ไม่นาน... อยากจะกลับเข้าไปอยู่ตำหนักเย็นหรือ?" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้น หลิวซีจินที่เห็นเช่นนั้น จึงเอ่ยขึ้น"เช่นนั้น ฝ่าบาทจะลงโทษนางอย่างไร? นางปล่อยสัตว์กินพืชข้าจนหมด" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น"ฝ่าบาท! โปรดให้ความเป็นธรรมกับหม่อมฉันด้วย กุ้ยเหมยถูกใส่ร้าย" สนมกุ้ยเหมยเอ่ยขึ้นก่อนจะแสร้งก้มหน้าลงอย่างน่าสงสาร"เมื่อครู่เจ้ายอมรับแล้ว ไยกลับคำเมื่ออยู่ต่อหน้าฝ่าบาท!" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นอย่างอดกลั้น"มีผู้ใดเป็นพยานได้บ้าง" เสียงทุ้มของชุนหลุนซีเอ่ยขึ้น"มีนางกำนัลทั้งแปดคนของข้า" หลิวซีจินเอ่ยทันที"เหตุใดพยานจึงมีแต่คนของฮองเฮาเล่า?" ผู้เป็นฮ่องเต้เอ่ยขึ้น"เมื่อครู่ ฮุ่ยชิวเหยาก็อยู่ในเหตุการณ์ตอนนางสารภาพออกมา... หวังว่าสนมฮุ่ยชิวเหยาคงไม่เข้าข้างคนผิด" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะมองเข้าไปในดวงตาของสนมของสามีที่ทำหน้าหวาดหวั่
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 56 ลาก่อนตำหนักเย็น
ตอนที่ 56ลาก่อนตำหนักเย็นเพราะใกล้กำหนดการที่องค์หญิงต่างแคว้นจะเดินทางแต่งเป็นสนมของเขาดังนั้น...ชุนหลุนซี จึงส่งชุนเป่ยหยางผู้เป็นพี่ชายไปรับขบวนจากต่างแคว้นกลางทางเพื่อเป็นการให้เกียรติอีกฝ่ายและนับตั้งแต่ที่เขาสั่งลงโทษผู้เป็นฮองเฮา ด้านชุนหลุนซีที่ไม่เห็นการโวยวายใด ๆ ก็ประหลาดใจเป็นอย่างมากที่นางอยู่ในตำหนักเย็นอย่างสงบ...และวันนี้...ก็เป็นวันครบกำหนดหนึ่งเดือนแล้ว...เขาจึงประกาศคำสั่งปล่อยตัวฮองเฮาออกมา....ด้านหลิวซีจินที่อยู่กำหนดครบหนึ่งเดือนในตำหนักเย็น....เมื่อกลับมาถึงตำหนักฮองเฮา...นางก็ต้องตกใจเป็นอย่างมากที่สมุนไพรหายากที่นางสั่งให้นางกำนัลทั้งแปดดูแลไว้ ถูกทำลายแทบไม่เหลือ คล้ายกับเป็นรอยสัตว์ที่มีฟันแทะเล็ม ดูแล้วคงจะเป็นรอยฟันของสัตว์อย่างไม่ต้องสงสัย...มีคนจงใจกลั่นแกล้งนาง!"เร็วเข้า! มันวิ่งไปทางนั้นแล้ว!" นางกำนัลผู้หนึ่งร้องขึ้นในขณะที่กำลังวิ่งจับหนูที่กินพืช....หลิวซีจินมองดูภาพที่นางกำนัลทั้งแปดกำลังวิ่งไล่จับหนูที่กินพืชอย่างอลหม่าน...หมดกัน แปลงสมุนไพรของนาง...."ตอนข้าไม่อยู่ พวกเจ้าไม่เห็นเลยหรือว่าผู้ใดมากระทำเช่นนี้!" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะกำหมั
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 55 ผู้บุกรุก
ตอนที่ 55 ผู้บุกรุกณ ตำหนักเย็น....ด้านหลิวซีจินเมื่อได้รับจดหมายตอบกลับจากชุนชวนหยูนั้นก็สบายใจยิ่งนักที่ผลการรักษาเป็นไปตามที่ต้องการ นางใช้ชีวิตอยู่ในตำหนักเย็นอย่างไม่ทุกข์ร้อน นางไม่คิดปล่อยให้เวลาเลยผ่าน ใช้เวลาที่อยู่ในตำหนักเย็น บันทึกสูตรยาจากประสบการณ์ที่นางเคยใช้ ก่อนจะบันทึกนางได้อ่านตำราสมุนไพรในวัง พบว่าหลายสูตรยังไม่ถูกบันทึก และวันนี้…นับเป็นวันที่สิบแล้วที่นางอยู่ในตำหนักเย็นแห่งนี้...สิบวันมานี้นางใช้ความสามารถวาดอักษรลงบนกระดาษได้จำนวนหลายเล่มนัก เดือดร้อนผู้เฝ้าประตูตำหนักเย็นไปหากระดาษและหมึกมาเพิ่ม*****คืนหนึ่ง....ในขณะที่นางกำลังเขียนสูตรยานั่นเอง จู่ ๆ นางก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้น"หลิวซีจิน..." เสียงบุรุษที่ฟังดูยานคางดังขึ้น หลิวซีจินคิดว่านั่นคล้ายกับเป็นการดัดแปลงเสียงเสียมากกว่าใครกัน? หญิงสาวคิดก่อนจะเดินไปตามเสียงนั้นจนมาหยุดที่หน้าศาลบรรพชน"หลิวซีจิน...." เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้งหลิวซีจินไม่รอช้า แม้นางจะเกรงกลัวอยู่บ้างแต่ทว่านางก็อยากพิสูจน์ให้รู้กันไป.... นางจึงก้าวขาเข้าไปใกล้ห้องหนึ่งอย่างช้า ๆ ในขณะนั้นเอง....ประตูเรือนถัดจากศาลบรรพชนเ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 54 ฮองเฮาในตำหนักเย็น
ตอนที่ 54ฮองเฮาในตำหนักเย็นห้วงฝันของชุนหลุนซี.....ชุนหลุนซีกำลังยืนอยู่ในห้องหนึ่งคล้ายกับเหตุการณ์ที่สตรีชั่วผู้นั้น ทำของต่ำใส่เขา...นี่เขากำลังฝันใช่หรือไม่?ฮ่องเต้หนุ่มคิดก่อนจะหันไปพบร่างขาวผ่องของผู้เป็นฮองเฮา ซึ่งเวลานี้สวมอาภรณ์ที่บางมากจนแทบจะปิดสิ่งใดไม่ได้"ฝ่าบาท.... ท่านมาแล้วหรือ?....." หลิวซีจินในอาภรณ์สีเขียวมรกตที่แหวกถึงร่องอกอวบอิ่มนอนอวดขาเรียวอยู่ในวงกลมที่มีเทียนล้อมรอบ พลางทำสีหน้ายั่วยวนเขา...ริมฝีปากอวบอิ่มที่แต่งแต้มไปด้วยชาดทาปากสีเลือดนกเผยอเล็กน้อยอย่างเชิญชวน....ผมยาวสลวยของนาง สยายออกอย่างเย้ายวนจนชุนหลุนซีต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก..เกิดอะไรขึ้นกับเขา...."ฝ่าบาท...ข้าทำถึงเพียงนี้แล้ว...ท่านยังอดใจได้อยู่อีก...หรือว่าท่านจะไม่ใช่บุรุษ" หลิวซีจินฮองเฮาเอ่ยขึ้น อาภรณ์สีเดียวกับใบไม้สดค่อย ๆ ร่วงลงมาจนเห็นดอกบัวคู่งาม นางขบริมฝีปากล่างเล็กน้อยก่อนจะยกมือเรียวยื่นออกมาก่อนจะกระดิกนิ้วเชิญชวนผู้เป็นสามี...ด้านชุนหลุนซีที่เวลานี้ส่วนล่างของเขานั้นเกิดตื่นตัวขึ้นมาเสียแล้ว"ต่อให้เป็นความฝันข้าก็จะไม่หลงกลสตรีร้ายกาจเช่นเจ้า!" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ
Anda juga akan menyukai
เกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง54.3K Dibacaแต่งกับขุนนาง
หอมดังเดิม119.3K Dibacaท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ป่าดอกท้อ35.2K Dibacaลิขิตรักภรรยาตัวร้าย
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ29.6K Dibacaจอมยุทธ์หญิงเกิดใหม่เป็นพระชายาแสนรันทด
หนูเหมยจ้า2.4K Dibacaหลิงเฟิ่ง หญิงบ้าในหมู่บ้านหู่เซิง
l3oonm@10.7K Dibacaศัตรูเก่าข้าคือสามีแสนร้าย (รวมเรื่องสั้น)
บ้านเขมปัณณ์1.6K Dibacaชายาอ๋องเกิดใหม่ครานี้ขอเป็นสนมฮ่องเต้ (1)
ได้โปรดปลื้ม388 Dibaca
