เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 49 ฮองเฮาเปลี่ยนไป
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-03-13 12:01:38ตอนที่ 49
ฮองเฮาเปลี่ยนไป
"ในอ่างน้ำนี้ข้าใส่สมุนไพรฆ่าเชื้อผสมน้ำเกลือ หลังจากที่พวกท่านเข้าไปส่งมอบยาให้ผู้ป่วยด้านใน พวกท่านจะต้องมาจุ่มมือในอ่างนี่ครู่หนึ่งจากนั้นให้ไปผิงเตาไฟที่ข้าสั่งให้คนจุดไว้ จำไว้ให้มั่น ก่อนที่พวกท่านจะรักษาคนอื่นได้ ต้องรักษาตัวเองให้ปลอดภัยก่อน ห้ามประมาทเด็ดขาด" หลิวซีจินเอ่ยย้ำอีกครั้ง"ขอรับ/เจ้าค่ะ/ขอรับ" เสียงกลุ่มหมอที่สวมหน้ากากนั้นขานรับก่อนจะเร่งมือตามที่สตรีตรงหน้าบอก......เพราะหลิวซีจิน
ขอร้องชุนชวนหยูว่าขอให้ปิดเป็นความลับเรื่องที่นางเป็นฮองเฮาเพื่อไม่ให้กลุ่มหมอด้วยกันเกิดอาการเกร็งจนเกินไป ชุนชวนหยูก็รับปากนางจึงวางใจเช่นกันเพราะโรงหมอแห่งนี้มีสมุนไพรหลากหลายชนิดที่ปลูกไว้ภายในเขตพื้นที่ หลิวซีจินจึงไม่รอช้ารีบสั่งคนให้เก็บสมุนไพรที่ต้องการที่ตากแห้งแล้วมาจัดเรียงกันอย่างพร้อมพรัก...
หลายวันมานี้......หลิวซีจินและกลุ่มหมออาสาได้ทำตามที่นางสั่งอย่างเคร่งครัด ราวกับสวรรค์เมตตา ผู้ติดโรคเสียชีวิตน้อยลง และมีผู้ที่ติดโรคหายเร็วขึ้นตามลำดับ
ทำให้หลิวซีจินรู้สึกโล่งใจเป็นอย่างมากที่ได้ทำตามความตั้งใจของตนก่อนเดินทางมาที่นี่...นางบอกกับตนเองไว้ว่าความรู้ทั้งหมดจะต้องไม่ตายไปพร้อมกับนาง....หลิวซีจินคิดในขณะตวงชั่งน้ำหนักตามสูตรยาตามประสบการณ์ของตนอย่างตั้งใจ พร้อมกับลงบันทึกไว้เพื่อเป็นข้อมูลดั่งเช่นที่เคยทำเสมอพร้อมกันนี้ นางได้ใช้สูตรการต้มสมุนไพรโดยผู้ที่มีอาการมากนางจะใช้วิธีให้ผู้ป่วยสูดดมชวนซินเหลียนแบบผงเข้าไปเพื่อฆ่าเชื้อ...
แต่ทว่าสมุนไพรชนิดนี้หากใช้มากเกินไปจะเกิดผลร้าย นางจึงมีการสลับใช้สมุนไพรหลายตัวในการรักษาเหตุการณ์หลายวันมานี้สร้างความประหลาดใจให้
ชุนชวนหยู จวิ้นอ๋องหนุ่มเป็นอย่างมาก....ฮองเฮาในเวลานี้.... ลุกขึ้นมาทำอะไรอย่างที่คาดไม่ถึงมากทีเดียว... แม้เขาจะไม่ได้มีวิชาแพทย์เท่าใดนัก แต่ทว่าท่าทางและการจัดแจงของหลิวซีจิน นั้นคล้ายกับผู้ที่เคยผ่านสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน...มันจะเป็นไปได้อย่างไรที่สตรีร้ายกาจที่เอาแต่หาเรื่องผู้อื่นเช่นนั้นจึงแปรเปลี่ยนไปเช่นนี้...
จะเพราะอะไรก็ช่างเถิด...ในเมื่อนางสามารถรักษาผู้ติดโรคระบาดนี้จนดีขึ้นและหายเร็วเช่นนี้ เขาก็ไม่อยากจับผิดอะไรนางอีก ชุนชวนหยูคิดก่อนจะเดินเข้าไปหาหลิวซีจินที่นั่งวาดพู่กันลงบนกระดาษอย่างจริงจัง
"ท่านทำอะไร?" ชุนชวนหยูเอ่ยในขณะที่จ้องมองรายละเอียดอักษรที่อีกฝ่ายวาดลงบนกระดาษ
"ข้ากำลังเขียนสูตรยาสำหรับผู้ที่หายแล้วว่าสมุนไพรใดที่ควรทานเพื่อป้องกัน...ข้าตั้งใจจะเขียนไว้หลายสูตร เพราะบางคนมีธาตุที่ต่างกัน.... บางคนมีอาการข้างเคียงมาก บางคนมีผลกระทบน้อยแล้วแต่ภูมิต้านทานของคน ดังนั้นเพื่อไม่ให้กลับมาเป็นซ้ำ จำต้องให้เขาทานสมุนไพรและแจกจ่ายสูตรยานี้ อย่างไรการกันไว้ ย่อมดีกว่าการแก้นัก" หลิวซีจินเอ่ยในขณะที่กำลังวาดพู่กันลงกระดาษอย่างตั้งใจ
"ขอบคุณท่านมากฮองเฮา...วิธีรักษาของท่านช่วยชีวิตคนได้เป็นร้อยเลยทีเดียว" ชุนชวนหยูเอ่ยขึ้น
"อยู่ที่นี่ ให้เรียกข้าซีจิน หรือหมอใหญ่ก็พอ...ส่วนเรื่องการรักษาข้าก็ขอบคุณท่านที่ยอมเปิดใจใช้วิธีการรักษาของข้า" นางแก้คำสรรพนามก่อนจะเอ่ยขอบคุณอีกฝ่ายเช่นกัน...
"ข้าขอถามท่านตามตรง...ท่านเป็นใครกันแน่ ท่านดูมีประสบการณ์มากเกินไป" ชุนชวนหยูยังไม่ละความพยายาม"ข้าคือหลิวซีจิน ...ท่านรู้เพียงว่า ว่าไม่คิดร้ายต่อคนในแคว้นเป็นพอ...." หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะเงยหน้าสบตาผู้ที่เป็นน้องชายสามีอย่างจริงใจ ด้านชุนชวนหยูที่ได้ยินเช่นนั้นจึง
ไม่ซักถามอะไรต่อ ในเมื่ออีกฝ่ายไม่อยากบอกเขาจึงเปลี่ยนหัวข้อสนทนา"ฝ่าบาทส่งจดหมายมาบอกข้าว่าอีกสามวันจะถึงวังหลวง ทางนี้เบาลงมากแล้ว พวกเขาคงจัดการกันเองได้ข้าเองก็อยู่นี่.... ท่านกลับไปพักบ้างเถิด" ชุนชวนหยูเอ่ยด้วยอาการเคอะเขินเล็กน้อย นี่นับเป็นครั้งแรกที่เขาสนทนาแบบเป็นมิตรกับผู้ที่เป็นพี่สะใภ้
"ขอบคุณที่เป็นห่วง เท่าที่ดูมาหลายวันมานี้อาการของพวกเขาดีขึ้นมากอย่างที่ท่านว่า ขอเพียงทำตามแบบที่ข้าบอกไว้" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะหันไปตั้งใจวาดอักษรต่อไป
"ใครห่วงท่านกัน.... ข้ากลัวท่านจะตายเสียก่อนต่างหากอย่าเข้าใจผิด" ชุนชวนหยูเอ่ยขึ้นก่อนจะหมุนตัวจากไป หลิวซีจินที่เห็นอาการเช่นนั้นก็ส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย จากความทรงจำของร่างนี้ ดูเหมือนหลิวซีจินฮองเฮาจะเป็นผู้ที่ไม่เคยไม่ทะเลาะกับผู้ใด....ช่างเป็นที่เกลียดชังของทุกคนเลยจริง ๆ เวลานี้
อย่างน้อย...ศัตรูของนางก็ลดลงไปอีกหนึ่ง...หญิงสาวคิดก่อนจะเขียนสูตรยาจำนวนหลายแผ่นตามธาตุของแต่ละคนต่อไป******
วันรุ่งขึ้นหลิวซีจินออกเดินทางกลับวังใช้เวลาครึ่งชั่วยาม(1 ชั่วโมง) กว่าจะมาถึงตำหนักตน....เมื่อมาถึงก่อนลงจากรถม้านางได้อบสมุนไพรฆ่าเชื้อก่อนจะเร่งไปชำระร่างกายแล้วจึงเข้านอนสลบไสลเพราะความเหนื่อยอ่อนเพลียจากการรักษาคนไข้..... เวลานี้นางรู้สึกดีใจยิ่งนักที่ได้ทำตามที่คาดหวังไว้....อย่างน้อยนางก็ได้ถ่ายทอดสูตรรักษาโรคระบาดแม้จะยังไม่หมดไปเสียทีเดียวแต่ก็ลดจำนวนผู้เสียชีวิตได้มาก หญิงสาวคิดก่อนจะนอนหลับไป...โดยมีนางกำนัลทั้งแปดเฝ้าดูแลอยู่ไม่ห่าง
ห้วงฝัน...
หลิวซีจินหมอหญิงกำลังยืนอยู่บนหน้าผาสูงชัน.... โดยด้านหน้าคนละฝั่งกับนางคือหลิวซีจินฮองเฮา
"เอาร่างกายของข้าคืนมา!" หลิวซีจินฮองเฮาเจ้าของร่างเดิมเอ่ยขึ้น
"เอาไปเถิด ข้าทำสิ่งที่ตั้งใจไว้สำเร็จแล้ว" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นอย่างไม่ทุกข์ร้อน ....สองเดือนที่อยู่ในร่างฮองเฮาผู้นี้นางคิดว่านางได้ถ่ายทอดวิธีรักษาไว้แล้ว....
ทันใดนั้น......
"ไม่ได้! นางเคยแย่งสิ่งที่ควรเป็นของท่านไป ถึงเวลาที่นางต้องคืนให้ท่าน" หลิวเหลียงฟางปรากฏตัวขึ้นอีกฟากหนึ่ง
"หลิวเหลียงฟาง เจ้าหมายถึงอะไรกัน?" หลิวซีจิน หมอหญิงเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ
"ท่านพี่.... อีกไม่นานคำตอบจะปรากฏ...ขอท่านใช้ร่างกายมนุษย์สร้างประโยชน์อีกมากหน่อย....." หลิวเหลียงฟางเอ่ยขึ้น
ทันใดนั้นเอง....ก็มีพายุลูกหนึ่งพร้อมกับสายฟ้าผ่าลงมาหนึ่งครั้ง ก่อนมาพัดเอาตัวหลิวซีจินฮองเฮาไปต่อหน้าหลิวซีจิน หมอหญิง….
เปรี้ยง!
"ไม่!" ร่างโปร่งแสงของหลิวซีจินฮองเฮาร้องขึ้นก่อนจะถูกพายุพัดดึงลงสู่ด้านล่างไป...
เปรี้ยง!
เฮือก!
หลิวซีจินลืมตาขึ้นในความมืด...
ฝันอีกแล้วหรือ?เหตุใดฝันเช่นนี้ ความจริงนางไม่มีเจตนาจะแย่งร่างผู้ใด หากอีกฝ่ายต้องการร่างคืนนางย่อมยินดีเพราะได้ทำสิ่งที่ตั้งใจไว้แล้ว...
แต่ทว่าความฝันนั้นราวกับต้องการบอกให้นางรู้ว่านางจะต้องอยู่ในร่างนี้จนสิ้นอายุขัย แต่ที่น่าประหลาดกว่านั้นคือ...เหตุใดหลิวเหลียงฟางจึงเอ่ยเช่นนั้น...สิ่งที่ควรเป็นของนางแต่แรกเช่นนั้นหรือ? มันคืออะไรกันแน่…
ช่างเถิด...นางปวดหัวที่จะหาคำตอบแล้ว...เวลานี้...
นางเพียงต้องทำปัจจุบันให้ดีที่สุด หญิงสาวคิดก่อนล้มตัวนอนหลับต่อจนถึงเช้า
บทล่าสุด
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 59 ได้พวกเพิ่ม
ตอนที่ 59ได้พวกเพิ่ม"แต่เจ้าเป็นคนของฝ่าบาท ส่วนท่านก็เป็นน้องสาวของฝ่าบาทที่เกลียดข้าจับใจ...จะมาสนับสนุนข้าได้อย่างไร?"หลิวซีจินเอ่ยขึ้น...คงมีวิธีเปลี่ยนศัตรูให้กลายเป็นมิตรแล้วที่จะทำให้นางอยู่อย่างสงบได้..."พี่สะใภ้ท่านโปรดวางใจ ถึงข้าจะเป็นน้องสาวของฝ่าบาท แต่หากท่านเปลี่ยนตนเองแล้วจริง ๆ ข้าก็จะสนับสนุนท่านเต็มที่ เรื่องแปลงสมุนไพรนั่น พวกเรามาช่วยกันปลูกใหม่เถอะ" ชุนหมี่เยว่เอ่ยขึ้นก่อนจะสบเข้าไปในดวงตาของพี่สะใภ้...เพราะชุนหมี่เยว่ก็ยอมรับว่าสตรีตรงหน้านี้ไม่ได้เหมือนเดิมแล้ว"จวิ้นจู่ ขอบคุณท่านจริง ๆ" ผู้เป็นฮองเฮาเอ่ยด้วยความตื้นตัน"แต่ว่า เรื่องที่ข้ามาแอบดูท่าน อย่าบอกฝ่าบาทได้หรือไม่? คือข้าเคยสาบานกับเขาว่าจะไม่ยุ่งกับท่านอีก" ชุนหมี่เยว่อ้อมแอ้มเอ่ยขึ้น"เป็นเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ" อ้ายเสินเอ่ยขึ้น ด้านหลิวซีจินที่ได้ฟังเช่นนั้นก็ได้แต่คิดในใจว่า...เหตุใดบุรุษผู้นี้จึงได้เจ้าคิดเจ้าแค้นนิสัยคล้ายสตรีเช่นนี้ ...ช่างเถิด..."ได้ ข้าจะไม่บอกเขา.... ก่อนพวกท่านกลับข้ามีของดีให้พวกท่านดื่ม โชคดีนักที่ เหมยกุ้ยฮวา(ดอกกุหลาบ)ไม่ถูกทำลายไปด้วย" หลิวซีจินเอ่ยขึ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 58 หาพรรคพวก
ตอนที่ 58หาพรรคพวก"ท่านพานางเข้าไปด้านในเถอะที่นี่อากาศหนาวนางจะไม่สบาย" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะนำทางเข้าไปในห้อง จากนั้นนางจึงบอกให้นางกำนัลทั้งแปดรอที่ห้องโถงไม่ต้องเข้าไป"ท่านติดตามข้ามาตั้งแต่เมื่อใด? และเหตุใดจึงมาลอบติดตามข้าเช่นนี้" หลิวซีจินถามขึ้นก่อนจะจ้องเข้าไปในดวงตาของชายหนุ่มที่ดูแล้วอายุคงไม่เกินยี่สิบหนาว"กระหม่อมติดตามฮองเฮาตั้งแต่ท่านฟื้นจากความตาย เหตุผลไม่ทราบเพราะเป็นคำสั่งฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ" อ้ายเสินเอ่ยขึ้นก่อนจะก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด"หากเจ้าติดตามข้ามาตั้งแต่ข้าฟื้นเช่นนั้น...เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าสนมกุ้ยเหมยเป็นผู้ทำลายแปลงสมุนไพรของข้า" หลิวซีจินเอ่ยขึ้น อ้ายเสินพยักหน้าแทนคำตอบ..."ดียิ่งนัก" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะพยักหน้าเยาะเย้ยตนเอง...ชุนหลุนซีทราบเรื่องนี้อยู่แล้ว...นั่นหมายถึงว่าเขากับสนมของเขารวมหัวกันแกล้งนาง..."ฮองเฮา...ที่ฝ่าบาททำไปเพราะมีเหตุผลของพระองค์ทรงรอคอยก่อนอย่าเพิ่งด่วนตัดสิน" อ้ายเสินเอ่ยขึ้น"ช้าก่อนฮองเฮา ข้าอ้ายเสิน...มาทำงานให้ฝ่าบาท มิได้มีจิตคิดร้ายต่อฮองเฮาเลยแม้แต่น้อย ส่วนจวิ้นจู่.... ท่านถอนพิษให้นางเถิด นางแค่แอบตามข้ามาเ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 57 ลำเอียง
ตอนที่ 57 ลำเอียงหมับ!"ฝ่าบาท...ปล่อยข้า" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นเสียงต่ำก่อนจะสบเข้าไปในดวงตาคมของผู้ที่เป็นสามี......เวลานี้นางจะต้องสั่งสอนสตรีที่บังอาจทำลายแปลงสมุนไพรของนาง ผู้ที่ทำการปล่อยสัตว์กินพืชออกมาทำลายพืชของนางที่ปลูกไว้เต็มตำหนัก!"ออกมาจากตำหนักเย็นได้ไม่นาน... อยากจะกลับเข้าไปอยู่ตำหนักเย็นหรือ?" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้น หลิวซีจินที่เห็นเช่นนั้น จึงเอ่ยขึ้น"เช่นนั้น ฝ่าบาทจะลงโทษนางอย่างไร? นางปล่อยสัตว์กินพืชข้าจนหมด" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น"ฝ่าบาท! โปรดให้ความเป็นธรรมกับหม่อมฉันด้วย กุ้ยเหมยถูกใส่ร้าย" สนมกุ้ยเหมยเอ่ยขึ้นก่อนจะแสร้งก้มหน้าลงอย่างน่าสงสาร"เมื่อครู่เจ้ายอมรับแล้ว ไยกลับคำเมื่ออยู่ต่อหน้าฝ่าบาท!" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นอย่างอดกลั้น"มีผู้ใดเป็นพยานได้บ้าง" เสียงทุ้มของชุนหลุนซีเอ่ยขึ้น"มีนางกำนัลทั้งแปดคนของข้า" หลิวซีจินเอ่ยทันที"เหตุใดพยานจึงมีแต่คนของฮองเฮาเล่า?" ผู้เป็นฮ่องเต้เอ่ยขึ้น"เมื่อครู่ ฮุ่ยชิวเหยาก็อยู่ในเหตุการณ์ตอนนางสารภาพออกมา... หวังว่าสนมฮุ่ยชิวเหยาคงไม่เข้าข้างคนผิด" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะมองเข้าไปในดวงตาของสนมของสามีที่ทำหน้าหวาดหวั่
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 56 ลาก่อนตำหนักเย็น
ตอนที่ 56ลาก่อนตำหนักเย็นเพราะใกล้กำหนดการที่องค์หญิงต่างแคว้นจะเดินทางแต่งเป็นสนมของเขาดังนั้น...ชุนหลุนซี จึงส่งชุนเป่ยหยางผู้เป็นพี่ชายไปรับขบวนจากต่างแคว้นกลางทางเพื่อเป็นการให้เกียรติอีกฝ่ายและนับตั้งแต่ที่เขาสั่งลงโทษผู้เป็นฮองเฮา ด้านชุนหลุนซีที่ไม่เห็นการโวยวายใด ๆ ก็ประหลาดใจเป็นอย่างมากที่นางอยู่ในตำหนักเย็นอย่างสงบ...และวันนี้...ก็เป็นวันครบกำหนดหนึ่งเดือนแล้ว...เขาจึงประกาศคำสั่งปล่อยตัวฮองเฮาออกมา....ด้านหลิวซีจินที่อยู่กำหนดครบหนึ่งเดือนในตำหนักเย็น....เมื่อกลับมาถึงตำหนักฮองเฮา...นางก็ต้องตกใจเป็นอย่างมากที่สมุนไพรหายากที่นางสั่งให้นางกำนัลทั้งแปดดูแลไว้ ถูกทำลายแทบไม่เหลือ คล้ายกับเป็นรอยสัตว์ที่มีฟันแทะเล็ม ดูแล้วคงจะเป็นรอยฟันของสัตว์อย่างไม่ต้องสงสัย...มีคนจงใจกลั่นแกล้งนาง!"เร็วเข้า! มันวิ่งไปทางนั้นแล้ว!" นางกำนัลผู้หนึ่งร้องขึ้นในขณะที่กำลังวิ่งจับหนูที่กินพืช....หลิวซีจินมองดูภาพที่นางกำนัลทั้งแปดกำลังวิ่งไล่จับหนูที่กินพืชอย่างอลหม่าน...หมดกัน แปลงสมุนไพรของนาง...."ตอนข้าไม่อยู่ พวกเจ้าไม่เห็นเลยหรือว่าผู้ใดมากระทำเช่นนี้!" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะกำหมั
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 55 ผู้บุกรุก
ตอนที่ 55 ผู้บุกรุกณ ตำหนักเย็น....ด้านหลิวซีจินเมื่อได้รับจดหมายตอบกลับจากชุนชวนหยูนั้นก็สบายใจยิ่งนักที่ผลการรักษาเป็นไปตามที่ต้องการ นางใช้ชีวิตอยู่ในตำหนักเย็นอย่างไม่ทุกข์ร้อน นางไม่คิดปล่อยให้เวลาเลยผ่าน ใช้เวลาที่อยู่ในตำหนักเย็น บันทึกสูตรยาจากประสบการณ์ที่นางเคยใช้ ก่อนจะบันทึกนางได้อ่านตำราสมุนไพรในวัง พบว่าหลายสูตรยังไม่ถูกบันทึก และวันนี้…นับเป็นวันที่สิบแล้วที่นางอยู่ในตำหนักเย็นแห่งนี้...สิบวันมานี้นางใช้ความสามารถวาดอักษรลงบนกระดาษได้จำนวนหลายเล่มนัก เดือดร้อนผู้เฝ้าประตูตำหนักเย็นไปหากระดาษและหมึกมาเพิ่ม*****คืนหนึ่ง....ในขณะที่นางกำลังเขียนสูตรยานั่นเอง จู่ ๆ นางก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้น"หลิวซีจิน..." เสียงบุรุษที่ฟังดูยานคางดังขึ้น หลิวซีจินคิดว่านั่นคล้ายกับเป็นการดัดแปลงเสียงเสียมากกว่าใครกัน? หญิงสาวคิดก่อนจะเดินไปตามเสียงนั้นจนมาหยุดที่หน้าศาลบรรพชน"หลิวซีจิน...." เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้งหลิวซีจินไม่รอช้า แม้นางจะเกรงกลัวอยู่บ้างแต่ทว่านางก็อยากพิสูจน์ให้รู้กันไป.... นางจึงก้าวขาเข้าไปใกล้ห้องหนึ่งอย่างช้า ๆ ในขณะนั้นเอง....ประตูเรือนถัดจากศาลบรรพชนเ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 54 ฮองเฮาในตำหนักเย็น
ตอนที่ 54ฮองเฮาในตำหนักเย็นห้วงฝันของชุนหลุนซี.....ชุนหลุนซีกำลังยืนอยู่ในห้องหนึ่งคล้ายกับเหตุการณ์ที่สตรีชั่วผู้นั้น ทำของต่ำใส่เขา...นี่เขากำลังฝันใช่หรือไม่?ฮ่องเต้หนุ่มคิดก่อนจะหันไปพบร่างขาวผ่องของผู้เป็นฮองเฮา ซึ่งเวลานี้สวมอาภรณ์ที่บางมากจนแทบจะปิดสิ่งใดไม่ได้"ฝ่าบาท.... ท่านมาแล้วหรือ?....." หลิวซีจินในอาภรณ์สีเขียวมรกตที่แหวกถึงร่องอกอวบอิ่มนอนอวดขาเรียวอยู่ในวงกลมที่มีเทียนล้อมรอบ พลางทำสีหน้ายั่วยวนเขา...ริมฝีปากอวบอิ่มที่แต่งแต้มไปด้วยชาดทาปากสีเลือดนกเผยอเล็กน้อยอย่างเชิญชวน....ผมยาวสลวยของนาง สยายออกอย่างเย้ายวนจนชุนหลุนซีต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก..เกิดอะไรขึ้นกับเขา...."ฝ่าบาท...ข้าทำถึงเพียงนี้แล้ว...ท่านยังอดใจได้อยู่อีก...หรือว่าท่านจะไม่ใช่บุรุษ" หลิวซีจินฮองเฮาเอ่ยขึ้น อาภรณ์สีเดียวกับใบไม้สดค่อย ๆ ร่วงลงมาจนเห็นดอกบัวคู่งาม นางขบริมฝีปากล่างเล็กน้อยก่อนจะยกมือเรียวยื่นออกมาก่อนจะกระดิกนิ้วเชิญชวนผู้เป็นสามี...ด้านชุนหลุนซีที่เวลานี้ส่วนล่างของเขานั้นเกิดตื่นตัวขึ้นมาเสียแล้ว"ต่อให้เป็นความฝันข้าก็จะไม่หลงกลสตรีร้ายกาจเช่นเจ้า!" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ
บางทีคุณอาจจะชอบ
ทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา23.0K viewsเสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่126.6K viewsปีแห่งภัยอดอยาก ฉันขายวัตถุโบราณเลี้ยงดูท่านแม่ทัพ
มู่โร่ว181.7K viewsพระชายาหมอยาพิษเทวดาสะเทือนลั่นเมืองหลวง
นางสาวซินหยู่159.8K viewsนางร้ายหวนคืนพร้อมระบบพลิกชีวิต 80s
sanvittayam2.8K viewsทวงชะตา ชายาอ๋องตัวร้าย
zuey6.6K viewsอ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.3K viewsของหวงจอมทมิฬ
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง1.7K views
