Partager

บทที่ 3 เตรียมออกเดินทาง

last update Date de publication: 2025-07-11 03:39:16

ชิงชิงเสียใจที่จะไม่ได้เจออาม่าอีกครั้งแต่ภาระกิจที่อาม่ามอบให้นั้นก็สำคัญ ถ้งแม้เธอจะมีเชื้อสายจีนแต่ความรู้เกี่ยวกับยุค 70’ นั้นแทบเป็นศูนย์ เท่าที่เคยอ่านนิยายออนไลน์ที่ตัวเอกย้อนยุค ทะลุมิติ ข้ามภพไปในยุค 70’ นั้นก็รู้เพียงว่า มีทหารแดง ยุวปัญญาชน การทำนารวม การใช้คูปองแลกซื้อสิ่งของทั้งอุปโภคบริโภค และที่ขาดไม่ได้ในนิยายทุกเรื่องต้องมีก็คือ ตลาดมืด เพราะเป็นช่วงที่การค้าขายนั้นยังผิดกฎหมายอยู่ เรียกได้ว่าเป็นยุคขาดแคลนโดยแท้

          หลังหลุดออกจากภวังค์ชิงชิงจึงลุกขึ้นมาหาข้อมูลเกี่ยวกับสาธารณรัฐประชาชนจีนในยุค 70’ ข้อมูลเบื้องต้นที่เธอได้รับก็ไม่ต่างต่างที่เธอรับรู้มาในนิยายแต่นั่นไม่พอเพราะยุค 70’ นั้นรวมก็สิบปี ชิงชิงไม่แน่ใจว่าเธอจะไปโผล่ยังช่วงปีใดเลยต้องหาข้อมูลเจาะลึกลงไปให้ครบทุกปี เพื่อดูภาพรวมว่าต้องนำสิ่งใดบ้าง ที่แน่ๆ สิ่งของมีค่า เครื่องประดับแทบไม่มีประโยชน์ เงินตราในยุคนั้นก็แทบจะไร้ความหมาย สิ่งจำเป็นนำจะเป็นอาหาร ธัญพืชและยารักษาโรค หากเป็นช่วงปลายยุค 70’ ที่จะมีการเปิดสอบเกาเข่าหนังสือเรียนคงพอมีประโยชน์บ้างแต่เธอเองก็คงจะหาได้เฉพาะหนังสือภาษาไทย ไว้ลองไปดูก่อนแล้วค่อยกลับมาตั้งหลักก็ยังทัน ในห้องครัวพอมีอาหารแปรรูปพร้อมทานอยู่บ้างพรุ่งนี้ค่อยลงไปดูแล้วกัน

          เพราะทำงานมาทั้งวันทำให้ชิงชิงที่คิดอยากไปดูสถานที่แห่งนั้นเสียตั้งแต่คืนนี้ไม่มีความพร้อมเลยจึงต้องผลัดไปคืนพรุ่งนี้แทน อย่างน้อยเธอจะได้พักผ่อนให้เต็มที่หากเกิดเรื่องไม่คาดฝันจะได้มีสติพอที่จะแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ทันการณ์

          “องค์หญิงสิบสี่เสด็จแล้ววววววววว” เสียงอาป๊าที่เข้าบ้านมีกินมื้อกลางวันเอ่ยแซวลูกสาวเพียงคนเดียวที่เพิ่งตื่นนอนเอายามเที่ยงวัน

          “แหมป๊า กลับมาก็เกือบเที่ยงคืนละ กินข้าว นั่งย่อย คุยกับอาม่าอีกพักใหญ่ กว่าจะได้นอน” เสียงงัวเงียของชิงชิงตัดพ้อที่อาป๊าชอบแซวเวลาที่เธอตื่นสาย

          “นี่ลื้อบอกลื้อคุยกับอาม่ารึ อีมาให้เลขเด็ดมั่งมั้ย อีถามถึงอาป๊ามั่งป่าว”

จินง่วนป้อหรือชื่อไทยว่านายก้อนทองรีบถามลูกสาว เพราะตั้งแต่มารดาตายไปยี่สิบกว่าปีก็ไม่เคยมาเข้าฝันเขาเลยสักครั้ง

          “ไม่มีหรอกล่งเลข อาม่ามาสั่งว่าให้อาป๊าเลิกการพนันทุกชนิดให้เด็ดขาด เลขหวยจับสลาก กล่อมสุ่มหรือแม้กระทั่งขูดสลากตามร้านชำก็ไม่ได้” ชิงชิงที่หลุดปากไปแล้วได้แต่สวมรอยดัดหลังอาป๊าไป ดีกว่าจะต้องเล่าเรื่องภารกิจที่อาม่ามอบให้ซึ่งมันน่าเชื่อถือน้อยกว่า

          “ว้า ขนาดอีตายไปก่อนลื้อเกิดอียังรู้จักกล่องสุ่มกับเค้าด้วยรึ แล้วอั๊วก็เพิ่งขูดสลากแค่สองครั้งเองลื้อฟ้องอีรึ” แม้ว่าจะสงสัยว่ามารดารู้จักกล่องสุ่มได้ยังงัย แต่ก็อดเสียงสันหลังไม่ได้เพราะเรื่องที่ขูดสลากใบละห้าบาทที่ร้านของชำปากซอยมารดายังรู้ได้เรื่องกล่องสุ่มจึงไม่น่าสงสัยเท่า

          “อาม่าเป็นวิญญาณนะอาป๊า เรื่องแค่นี้ทำไม่จะไม่รู้” ชิงชิงกลั้นขำจนหน้าแทบเขียวเพราะเรื่องการขูดสลากนั้นเป็นเจ๊แจ๋วเมียเจ้าของร้านเป็นคนเล่าให้เธอฟังเอง เพราะอาป๊าดันไปกำชับกับเจ๊แกว่าอย่าบอกชิงชิงว่าแกแอบเล่น สลากที่ว่านี้คือ สลากที่ถูกเคลือบด้วยแถบทึบแสงใบเล็กๆ หลายๆ ใบ ปะอยู่แผงบนกระดาษผ่านใหญ่ที่มีสลากให้เลือกเป็นร้อยๆ ใบ แต่รางวัลเป็นธนบัตรสีเขียว ไปจนถึงสีม่วงเป็นรางวัลแค่สีละหนึ่งใบ แล้วในนั้นจะมีใบที่ถูกรางวัลจริงหรือไม่ก็ไม่มีใครรู้

          “รู้แล้วๆ ลื้อจะมากินข้าวไม่ใช่เหรอรีบๆ ไปกินเลยอั๊วจะไปทำงานต่อแล้ว” หลังจากถูกลูกสาวดักคอเจ้าตัวก็รีบหาทางผละออกไปทันที

          หลังจากกินข้าวกลางวันเรียบร้อยแล้วชิงชิงก็รีบค้นหาของที่คิดว่าจะนำติดตัวไปในคืนนี้ พักใหญ่ๆ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป โจ๊ก และอาหารแห้งจำพวกหมูสวรรค์ กุนเชียง ไข่เค็มก็ถูกชิงชิงโกยใส่ถุงขยะสีดำใบใหญ่ ก็จำทำยังงัยได้ละ ลืมหาถุงผ้าหรือกระเป๋าใบใหญ่มาใส่นี่นา

          ขณะที่ก้มๆ เงยๆ หยิบน้ำดื่มขวดเล็กใส่ลงในถุงก็เกิดอาการเวียนหัวจากการเปลี่ยนอิริยาบทอย่างรวดเร็วจนเธอเริ่มเวียนหัวเลยขยับตัวไปหลับตาพิงตู้เย็นหลังใหญ่ แป๊ก เสียงของอะไรสักอย่างตกลงมาจากด้านบนของตู้เย็น เมื่อปรับสภาวะร่างกายจนหายหน้ามืดชิงชิงจึงค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา สิ่งที่เห็นคือกระปุกยาแก้ปวดลดไข้ที่ใครๆ ก็เรียกติดปากว่า พารา ตามชื่อตัวยาสำคัญนั่นก็คือ พาราเซตามอล

‘เออ ลืมไปเลยว่ายารักษาโรคก็สำคัญ สงสัยอาม่าคงมาเตือน ดีนะที่เรามีตู้ยาสามัญประจำบ้านติดไว้ อุปกรณ์ทำแผลมีไม่ครบสั่งจากแอพพลิเคชั่นเดริเวอรี่ก็ได้มั้ง งั้นสั่งมาใหม่ทั้งหมดเลยดีกว่าเดี๋ยวเผื่ออาป๊ามาหยิบไปให้คนงานจะผิดสังเกต’ หลังจากคิดได้ชิงชิงก็ลากถุงดำใบใหญ่ขึ้นไปที่ห้องนอนทันที จะได้สั่งของได้อย่างสบายใจเพราะอาป๊าชอบมาแอบดูเวลาเธอใช้โทรศัพท์มือถือเป็นประจำเพราะอยากให้เธอมีแฟนกับเค้าบ้างแม้ว่าต้องหาจากในอินเตอร์เน็ตก็เถอะ

ระหว่างรอยาและอุปกรณ์ทำแผลจากไรเดอร์ชิงชิงก็ค้นหาเป้แบ็คแพ็กใบโตที่เพื่อนสนิทสมัยมัธยมของเธอส่งมาให้เป็นของขวัญวันจบการศึกษาเพราะหวังให้เธอหาเวลาออกไปท่องเที่ยวเสียบ้างแต่กลับยังไม่ได้ใช้สักที่เพราะเธอมัวแต่ทำมาหากินอยู่

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ข้ามภพไป-กลับ แบบฉบับของชิงชิง   บทส่งท้าย

    “เสี่ยวชิง พี่กลับมาแล้วดูนี่สิหนังสือรับรองการตั้งตระกูลจินสายปักกิ่งกับเอกสารยืนยันตัวตนของพี่ นายจินหมิงเต๋อ ฟังดูดีมั้ยล่ะ” หลังจากกลับมาจากสำนักงานกิจการพลเรือนด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม“ยินดีด้วยพี่จินหมิงเต๋อแล้วเรื่องทางบ้านพี่จะทำยังงัยต่อคะ”“เมื่อวานพี่ได้แอบไปไปพบลุงใหญ่หวงแล้วบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดออกไปรอบหนึ่งเขาก็ยินดีลบชื่อพี่ออกจากผังตระกูลแถมยังยินดีเป็นคนตัวแทนนำเงินกตัญญูก้อนสุดท้ายของพี่ไปให้แม่แล้วยังช่วยพูดให้แม่ยอมรับการตัดสินใจของพี่อีกด้วย เห็นแกบอกว่าแม่ไม่พูดอะไรเลยคว้าเงินมัดนั้นได้ก็หันหลังเข้าบ้านแม่คงเสียใจมากเลยหล่ะ” จินหมิงเต๋อท่าทีหงอยเหงาลงกว่าเมื่อสักครู่ในยามที่เอ่ยถึงมารดา แม้ว่าจะอยากไปดูอาการของแม่สักหน่อยแต่ลุงใหญ่หวงก็บอกให้เขาให้แม่ได้มีเวลาทำใจสักหน่อย ไว้ต่อไม่เขาค่อยกลับไปเยี่ยมแม่บ้างเป็นครั้งคราวก็ยังได้ใช้ว่าความสัมพันธ์แม่ลูกจะถูกลบเลือนได้ง่ายเหมือนชื่อในผังตระกูลเสียที่ไหน เขาจึงได้ยอมจากมา“ในเมื่อเรื่องมันล่วงเลยมาถึงตอนนี้แล้วพี่ก็เผื่อใจไว้บ้างเถอะค่ะ ถ้ามีโอกาสก็กลับไปเยี่ยมเธอบ้างหรือจะส่งเงินกลับไปบ้างหนูก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่อย่าให

  • ข้ามภพไป-กลับ แบบฉบับของชิงชิง   บทที่ 30 ไกลสุดสายตา ใกล้แค่ปลายจมูก

    “นี่แม่พูดอะไรออกมา ตระกูลจินเป็นผู้มีพระคุณของผม ผมจะทำเรื่องแบบนั้นได้ยังงัย”“แล้วแม่ไม่ใช่ผู้มีพระคุณของแกรึงัย แม่ให้เวลาแกหนึ่งเดือนรีบจัดการให้เรียบร้อย ถ้าแกเห็นแก่ตระกูลจินอะไรนั่นมากกว่าตระกูลหวงก็เลิกใช้นามสกุลหวงไปซะ แล้วอย่ามาเรียกชั้นว่าแม่อีกต่อไป” หลังจากพูดจบนางหวงก็ลุกขึ้นสะบัดตัวจากไปโดยลืมที่จะมาซื้อเป็ดปักกิ่งกลับไปฝากหลานชายหัวแก้วหัวแหวนเสียสนิทเมื่อเจอเหตุการณ์แบบนี้สิ่งที่หวงหมิงเต๋อและชิงชิงวางแผนไว้ว่าจะแยกย้ายกันไปทำในช่วงบ่ายก็พลอยถูกยกเลิกไปโดยปริยายทั้งสองคนพากันปั่นจักรยานกลับโรงแรมโดยเข้าทางประตูหลังที่ใกล้ส่วนที่พักส่วนตัวมากที่สุด“พี่หมิงเต๋ออย่ากลับห้องไปอยู่คนเดียวเลยค่ะ หาอะไรมากินเล่นแล้วนั่งคุยกับหนูที่ห้องกินข้าวนี้แหล่ะ เดี๋ยวหนูจัดการให้” เสี่ยวชิงเอ่ยกับหวงหมิงเต๋อที่เดินคอตกเหมือนคนไม่มีชีวิตจิตใจทั้งท่าจะกลับเข้าห้องนอนส่วนตัวไปคิดมากอยู่คนเดียวจึงเสนอให้เขามานั่งพูดคุยกับเธอเสียยังจะดีกว่า เพราะการที่เธอลุกไปเข้าห้องน้ำน่าจะทำให้เธอพลาดเหตุการณ์สำคัญที่ทำให้พี่หมิงเต๋อมีสภาพแบบนี้ไปได้หลังจากเห็นเขานั่งลงที่โต๊ะกินข้าวแล้วชิงชิงก็ยกหูโ

  • ข้ามภพไป-กลับ แบบฉบับของชิงชิง   บทที่ 29 ก่อร่างสร้างตัว

    หลังจากได้ข้อตกลงร่วมกันในวันนั้นเสี่ยวชิงก็เดินหน้าสร้างรากฐานธุรกิจอย่างเต็มที่โดยได้รับความช่วยเหลือจากทางราชการเป็นอย่างดี โอยมีพี่หมิงเต๋อเป็นคนประสานงาน เรื่องสี่ประสานถูกดัดแปลงเป็นโรงแรมที่พักอันทันสมัยแต่ก็รักษากลิ่นอายดั้งเดิมของเรือนสี่ประสานในยุคโบราณ แขกที่มากพักส่วนมากเป็นนักลงทุนชาวต่างชาติและเศรษฐีใหม่ในกรุงปักกิ่งที่อยากสัมผัสบรรยากาศดั้งเดิมที่ห่างหายไปนาน คนงานในโรงแรมล้วนเป็นพี่จงหัวช่วยคัดสรรคนที่ฉลาดเฉลียวและซื่อสัตย์มาให้เสี่ยวชิงหาครูชาวต่างชาติมาช่วยภาษาให้ทุกทำให้หมดปัญหาเรื่องแกแพงภาษา มู่กิมฮัวที่คลอดลูกชายได้ไม่นานก็เข้าร่วมการสอบครั้งแรกที่กลับมาเปิดรับนักศึกษาอีกครั้ง โชคดีที่ปีแรกนี้ยังไม่มีการสอบภาษาอังกฤษเธอเลยสอบผ่านมาอย่างง่ายได้ แม้ว่าจะมีสามีที่มีตำแหน่งใหญ่โตและสามารถทำเรื่องขอพักนอกมหาวิทยาลัยได้ตั้งแต่ปีการศึกษาที่หนึ่งแต่เสี่ยวชิงแนะนำว่ามู่กิมฮัวควรได้ใช้เวลาทำความรู้จักกับเพื่อนนักศึกษาและได้ลองใช้ชีวิตวันรุ่นให้สมวัย หวงหมิงเหอจึงได้ทำตามคำแนะนำของเธอและยอมให้ภรรยาไปพักในหอพักของมหาวิทยาลัยได้ ในระหว่างนั้นเด็กน้อยหวงหงเ

  • ข้ามภพไป-กลับ แบบฉบับของชิงชิง   บทที่ 28 หุ้นส่วน

    นอกจากหนังสือแยกบ้านและหนังสือตัดขาด ด้วยความช่วยเหลือจากลุงใหญ่หวงผู้นำหมู่บ้าน หวงหมิงเต๋อก็ยังได้ส่วนแบ่งธัญพืชมาอีกสิบจิน เมื่อมาส่งลุงใหญ่หวงที่หน้าบ้านอาเต๋อพยายามมอบธัญพืชห้าจินให้ลุงใหญ่หวงเพื่อแสดงการขอบคุณ แต่ลุงใหญ่หวงไม่กล้าเอาเปรียบชายหนุ่มที่น่าสงสารตรงหน้าจึงไม่ยินดีที่จะรับไว้ แถมยังเข้าบ้านไปเอาไข่ไก่มามอบให้เขาเอาไปบำรุงร่างกายอีกสิบใบ หวงหมิงเต๋อได้แต่จดจำน้ำใจนี้ไว้ยังมีเวลาอีกนานที่จะตอบแทนเขาจึงได้แต่กล่าวขอบคุณแล้วจากมา เมื่อหวงหมิงเต๋อกลับมาถึงในตอนบ่ายแก่โดยที่ไม่ได้ดื่มน้ำสักอึกหรือกินข้าวจากบ้านเดิมมาสักคำ ดีที่ชิงชิงให้ป้าหม่าช่วยเตรียมซาลาเปาไส้หมูใส่กล่องอาหารและกระติกน้ำซุกไปในห่อผ้าเก่าๆ นั่นเมื่อออกมาจากหมู่บ้านเสี่ยวเกาจึงรีบเอาออกมาแบ่งกันกินรองท้องกับเจ้านายและคนขับเกวียน หลังจากเห็นเขากลับมาถึงแล้วจึงถูกภรรยาและเสี่ยวชิงไล่ให้ไปอาบน้ำและมานั่งกินข้าวจนอิ่มหนำแล้วเรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านจนท้ายที่สุดชิงชิงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถาม “พี่ไม่เป็นอะไรใช้มั้ยคะ” “ไม่เป็นไรหรอกเสี่ยวชิงพี่ทำใจไว้ตั้งแต่คุยกับเธอเมื่

  • ข้ามภพไป-กลับ แบบฉบับของชิงชิง   บทที่ 27 แยกบ้าน

    “เธอพูดมาเถอะ ไม่มีเรื่องไหนที่ไม่มีทางออก” เมื่อมั่นใจแล้วว่าชายหนุ่มตรงหน้ามีเรื่องลำบากใจลุงใหญ่หวงจึงเอ่ยสำทับออกมาอีกหนึ่งประโยค “ในการปฏิบัติภารกิจครั้งล่าสุดผมได้รับบาดเจ็บที่กระดูกสันหลัง ส่งผลให้ขยับร่างกายส่วนร่างไม่ได้ชั่วคราวตอนนี้ทางหน่วยงานเลยสั่งพักงานผมชั่วคราวเพื่อให้ผมมารักษาตัวแต่ว่าในช่วงนี้ผมก็จะไม่ได้รับเงินเดือนเช่นกัน” “ได้ยังงัยกันแล้วแกจะเอาเงินที่ไหนใช้ แล้วส่วนที่จะต้องส่งให้แม่อีกล่ะ” แม่หวงรีบเอ่ยขัดลูกชายขึ้นกลางคันเมื่อได้ยินว่าลูกชายถูกระงับการจ่ายเงินเดือน “ใจเย็นๆ ครับแม่ ผมยังมีเงินรางวัลจากภารกิจอยู่หนึ่งร้อยหยวน แต่ว่าหากผมจะรักษาตัวให้หายก็ต้องใช้เงินหนึ่งร้อยหยวนนี้ในการผ่าตัดแต่หมอก็ไม่ได้รับประกันว่าจะหายแน่นอน” “งั้นแกก็ไม่ต้องผ้าต่งผ่าตัดอะไรนั่นแล้ว เอาเงินหนึ่งร้อยหยวนนั่นมาแล้วกลับมารักษาตัวอยู่ที่บ้านเรานี่แหล่ะ หมอเท้าเปล่าในหมู่บ้านเราก็มีให้เค้ามาจัดยาให้แกไม่กี่เทียบก็ใช้ได้แล้ว” แม่หวงที่ตอนนี้ในสมองมีแต่เงินหนึ่งร้อยหยวนรีบเอ่ยตัดบทลูกชายทันที “เดิมทีผมก็คิดแบบนั้น แต่ก่อน

  • ข้ามภพไป-กลับ แบบฉบับของชิงชิง   บทที่ 26 กลับบ้าน

    “พี่หมิงเต๋อครับเกวียนที่พี่ให้ไปเรียกมาแล้วครับ” เสี่ยวเกาที่ถูกใช้ให้ไปตามเกวียนวัวโดยสารเข้ามาบอกกับเจ้านาย แล้วรีบไปขนฟูกนอนหลังเก่าผ้าห่มผืนบางที่เมื่อวานออกไปหาซื้อมาจากคนงานแบกหามในเขตท่าเรือขึ้นไปปูไว้บนพื้นเกวียนตามที่ได้รับคำสั่งซึ่งเขาก็ไม่เข้าใจการกระทำของเจ้านายเท่าไรนัก “เสี่ยวชิงฝากดูแลกิมฮัวด้วยนะ พี่น่าจะกลับมาไม่เกินตะวันตกดิน ถ้ามาช้าตอนเย็นไม่ต้องรอกินข้าว แค่ตักแบ่งส่วนของพี่กับเสี่ยวเกาไว้ก็พอ” หวงหมิงเต๋อในเสื้อผ้าเก่าที่เสี่ยวเก่าไปหาซื้อมาพร้อมฟูกและผ้าห่มเมื่อวาน แถมยังมีห่อเสื้อผ้าเก่าๆ ห่อใหญ่อยู่ในมือ “พี่หมิงเต๋อไม่ต้องห่วงทางนี้ค่ะ ขอให้ทุกอย่างเรียบร้อยดีนะคะ รีบเดินทางเถอะค่ะเดี๋ยวสายแล้วจะร้อนเอาได้” ชิงชิงตอบชายหนุ่มก่อนจะโบกมือให้สองหนุ่มรีบออกเดินทางก่อนที่พี่กิมฮัวจะกลับมาจากตลาดสด เธออุตส่าห์ออกอุบายให้ป้าหม่าชวนเธอไปเดินจ่ายตลาดเป็นเพื่อนเพราะไม่อยากให้พี่สาวเห็นสภาพของสามีตอนออกจากบ้าน หลายวันก่อนพี่หมิงเต๋อเรียกเธอเข้าไปปรึกษาเรื่องความสัมพันธ์กับทางบ้าน หลังจากเขาไปรายงานตัวกับตันสังกัดทั้งยังเข้าพบท่าน

  • ข้ามภพไป-กลับ แบบฉบับของชิงชิง   บทที่ 7 หารายได้ในยุค 70’

    “เอาสิหนูมีเท่าไหร่ป้าเอาหมดเลย ว่าแต่หนูคิดราคายังงัยล่ะ” น้ำเสียงของคุณป้าเปลี่ยนเป็นเป็นกระตือรือร้นขึ้นมาทันที“เนื้อหมูปรุงรสหนูคิดห่อละห้าหยวน ส่วนโจ๊กกับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปนี่หนูคิดสองห่อหนึ่งหยวน มีหลายรสให้เลือกค่ะ”“ไอ้ที่ว่ากึ่งสำเร็จรูปนี่มันเป็นยังงัยเหรอจ๊ะ” เพราะไม่เคยได้ยินคำนี้มาก่

  • ข้ามภพไป-กลับ แบบฉบับของชิงชิง   บทที่ 6 กองขยะ

    กองขยะใน ยุค 70’ นี้มันไม่ได้มีความหมายเหมือนกับกองขยะในยุค 2000 ที่แปลว่ากองสิ่งปฏิกูลจากตามบ้านเรือน แต่มันหมายถึงขุมทรัพย์ดีๆ นี่เอง ตำรา ภาพวาดโบราณ ไปจนถึงเครื่องเรือนจากไม้มีค่า หรือแม้กระทั่งเครื่องลายครามและเครื่องประดับทองคำก็ยังมีหลังจากเดินไปตามทิศทางที่กิมฮัวบอกเพียงสิบห้านาทีก็มาถึงกอ

  • ข้ามภพไป-กลับ แบบฉบับของชิงชิง   บทที่ 5 ได้ที่พักพิง

    “ขอบใจหนูมากนะจ๊ะ ที่ช่วยดูแลพี่สาว เรื่องน้ำน่ะไม่เป็นไรหรอกหนูดื่มได้ตามสบาย พี่ชื่อมู่กิมฮัวหนูเรียกพี่ว่า พี่กิมฮัว ก็ได้ ว่าแต่หนูน่ะเป็นใครมาจากไหนพอจะบอกพี่สาวได้มั้ยจ๊ะ” หลังจากมู่กิมฮัวเห็นกะละมังใส่น้ำและผ้าที่พาดอยู่ขอบกะละมังก็เชื่อคำพูดของคนตรงหน้าอย่างสนิทใจ“หนูชื่อ จินเสี่ยวชิง ค่ะ

  • ข้ามภพไป-กลับ แบบฉบับของชิงชิง   บทที่ 4 ใช้แหวนครั้งแรก

    มื้อเย็นชิงชิงกินข้าวพร้อมอาป๊าก่อนจะตามไปส่งอาป๊าเข้าห้องนอนพร้อมกอดราตรีสวัสดิ์อาป๊าอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนจนอาป๊านึกว่าชิงชิงจะอ้อนขออะไร เธอเลยแต่บอกว่ากว่าจะได้กินข้าวด้วยกันสัปดาห์ละครั้งตามจำนวนวันหยุดของชิงชิง ซึ่งไม่ตรงกับวันหยุดของอาป๊าและมื้ออาหารมื้ออื่นๆ ก็ต่างคนต่างกินตามความสะดวก ส่วน

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status