تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 66
تاريخ النشر:
2026-05-18 22:25:26
أحدث فصل
ข้ามเส้นเงา บทที่ 67
แสงเช้าสีอ่อนส่องผ่านม่านบางเข้ามาภายในบ้านพักริมทะเลสาบฝนเมื่อคืนหยุดไปแล้วเหลือเพียงไอหมอกจาง ๆ เหนือน้ำด้านนอกจันทร์สิตาค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆสิ่งแรกที่สัมผัสได้คือความอบอุ่นตรงเอวเธอนิ่งไปทันทีก่อนก้มมองแล้วพบว่าแขนของอนลยังพาดกอดเธออยู่เมื่อคืนเธอเผลอหลับไปบนโซฟาข้างเขาแต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าเธอนอนซุกอยู่ในอ้อมแขนเขาเต็ม ๆจันทร์สิตาหน้าเริ่มร้อนขึ้นทันทีโดยเฉพาะเมื่อเงยหน้าขึ้นแล้วพบว่าอนลลืมตาอยู่ก่อนแล้ว“…”“…”ทั้งคู่เงียบใส่กันอยู่หลายวินาทีสุดท้ายจันทร์สิตาเป็นฝ่ายพูดก่อน“…คุณตื่นตั้งแต่เมื่อไร”“สักพักแล้ว”เสียงเขายังแหบเล็กน้อยเพราะบาดแผลแต่สายตากลับดูผ่อนคลายกว่าทุกวัน“แล้วทำไมไม่ปลุกฉัน”อนลมองเธอนิ่ง ๆก่อนตอบเรียบ ๆ“…คุณนอนน้ำลายไหล”จันทร์สิตาเบิกตาทันที“หา?!”เธอรีบยกมือแตะมุมปากตัวเองทันทีอนลหลุดหัวเราะเบา ๆ ออกมาอีกครั้งจันทร์สิตาจึงรู้ทันทีว่าโดนแกล้ง“คุณนี่!”เธอรีบตีแขนเขาเบา ๆแต่ยังไม่ทันโดนจริงอนลก็ทำหน้าเจ็บขึ้นมาทันทีจันทร์สิตาชะงัก“เจ็บเหรอ?!”เขานิ่งไปเสี้ยวหนึ่งก่อนยอมรับหน้าตาเฉย“…นิดหน่อย”“อนล!”เสียงหัวเราะของเขาดังขึ้นอีก
ข้ามเส้นเงา บทที่ 66
ฝนเริ่มตกเบา ๆ ด้านนอกบ้านพักริมทะเลสาบเสียงหยดน้ำกระทบหลังคาไม้ดังสม่ำเสมอเงียบสงบจนแทบไม่น่าเชื่อว่าไม่กี่ชั่วโมงก่อน พวกเขายังอยู่ท่ามกลางไฟระเบิดและความตายอนลหลับไปแล้วหลังเสียเลือดมากเกินไปลินฉีดยาให้เขาเล็กน้อยเพื่อให้ร่างกายพักจริง ๆตอนนี้ชายหนุ่มนอนอยู่บนโซฟายาวใกล้หน้าต่างใบหน้ายังซีดแต่ลมหายใจเริ่มสม่ำเสมอขึ้นแล้วจันทร์สิตานั่งอยู่ข้างเขาเงียบ ๆตั้งแต่เข้ามาในบ้าน เธอยังไม่ยอมลุกไปไหนเลยเร็นหลับไปแล้วตรงอีกมุมห้องหมายเลขสามนั่งเฝ้าอยู่ใกล้ ๆ แบบไม่พูดอะไรส่วนลินกับอาเชอร์หายเข้าไปคุยกันในห้องด้านในตั้งแต่หัวค่ำบรรยากาศเงียบมากเงียบจนจันทร์สิตาเริ่มรู้สึกว่าตัวเองเพิ่งได้หยุดหายใจจริง ๆ เป็นครั้งแรกในรอบหลายวันเธอมองใบหน้าของอนลอยู่พักใหญ่ก่อนถอนหายใจเบา ๆ“คุณนี่…”เธอพึมพำกับตัวเอง“ทำคนอื่นเป็นห่วงเก่งชะมัด”แม้หลับอยู่แต่มือของอนลกลับขยับช้า ๆปลายนิ้วแตะเข้ากับมือเธอเหมือนหาโดยอัตโนมัติจันทร์สิตาชะงักไปก่อนยิ้มออกมาเบา ๆแล้วกุมมือเขาไว้เหมือนเดิมไม่นานดวงตาของอนลก็ค่อย ๆ ลืมขึ้นช้า ๆสายตายังพร่าเล็กน้อยจากยาแต่ทันทีที่เห็นเธอสีหน้าเขาก็คลายลงนิดห
ข้ามเส้นเงา บทที่ 65
รถสีดำแล่นออกจากพื้นที่ร้างด้วยความเร็วสูงท้องฟ้าด้านนอกเริ่มสว่างช้า ๆแสงแรกของเช้าวันใหม่ส่องผ่านกระจกรถเข้ามาแต่ภายในรถกลับเงียบผิดปกติจันทร์สิตานั่งอยู่ข้างอนลตลอดทางมือเธอกุมมือเขาไว้แน่นแม้เจ้าตัวจะเริ่มหมดสติเป็นพัก ๆ แล้วก็ตามเลือดยังค่อย ๆ ซึมผ่านผ้าพันแผลสีหน้าของเขาซีดลงเรื่อย ๆแต่ทุกครั้งที่เธอเผลอปล่อยมือเขากลับกำกลับมาเบา ๆ เหมือนรู้ตัว“เขาไข้ขึ้นแล้ว” ลินพูดเสียงเครียดจากเบาะหน้าอาเชอร์มองผ่านกระจกหลังแวบหนึ่งก่อนเหยียบคันเร่งแรงขึ้นอีก“ใกล้ถึงแล้ว”เร็นที่นั่งเงียบมาตลอดค่อย ๆ ขยับเข้าใกล้อนลนิดหนึ่งดวงตาเด็กชายเต็มไปด้วยความกังวลชัดเจน“พี่เจ็ดจะไม่ตายใช่ไหม…”เสียงเขาเบามากจันทร์สิตาชะงักไปทันทีก่อนหันมายิ้มให้เด็กชายทั้งที่น้ำตาเกือบจะไหลอีกแล้ว“ไม่ตายหรอก”เธอบอกเหมือนกำลังย้ำกับตัวเองด้วย“เขาสัญญาไว้แล้ว”อนลที่หลับตาอยู่เหมือนได้ยินประโยคนั้นมุมปากขยับขึ้นนิดเดียวประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมารถทั้งขบวนก็เลี้ยวเข้าสู่ถนนเล็กริมภูเขาก่อนหยุดลงหน้าบ้านไม้หลังใหญ่ริมทะเลสาบเงียบสงบหมอกบาง ๆ ลอยเหนือผิวน้ำบริเวณรอบบ้านไม่มีผู้คนเลยเหมือนถูกตัดขาดจา
ข้ามเส้นเงา บทที่ 64
ลมเย็นยามใกล้รุ่งพัดผ่านซากไฟไหม้ด้านหลัง กลิ่นควันยังคลุ้งเต็มอากาศ แต่บรรยากาศกลับเย็นเยียบลงทันทีที่ชายคนนั้นพูดจบ “หาตัวยากชะมัดเลยนะ…” “…หมายเลขเจ็ด” จันทร์สิตาขมวดคิ้วทันที ผู้ชายตรงหน้าดูอายุประมาณสามสิบปลาย ๆ สวมเสื้อเชิ้ตสีเข้มพับแขนลวก ๆ ท่าทางสบายเกินไปเมื่อเทียบกับสถานการณ์ตรงหน้า แต่ดวงตาคู่นั้นกลับอันตรายมาก อนลยืนขึ้นช้า ๆ แม้ร่างกายจะใกล้หมดแรงเต็มทีแล้วก็ตาม แต่สายตาเขากลับเย็นลงทันที “ถอยไปข้างหลังผม” เขาพูดกับจันทร์สิตาโดยไม่ละสายตาจากชายตรงหน้า “เขาเป็นใคร” เธอถามเบา ๆ อนลเงียบไปเสี้ยวหนึ่ง ก่อนตอบสั้น ๆ “…คนที่ผมนึกว่าตายไปแล้ว” ชายคนนั้นหัวเราะเบา ๆ ทันที “พูดเหมือนคิดถึงกันเลยนะ” เขาโยนก้นบุหรี่ลงพื้นแล้วเหยียบดับช้า ๆ ก่อนเดินเข้ามาทีละก้าว หน่วยติดอาวุธด้านหลังทั้งหมดลดปืนลงเล็กน้อย เหมือนรอคำสั่งจากเขาคนเดียว ลินสีหน้าตึงขึ้นทันที “เดี๋ยวนะ…” เธอเหมือนนึกอะไรออก ก่อนหน้าเริ่มซีด “…อาเชอร์?” ชายคนนั้นยิ้มมุมปากทันที “โอ้ ยังมีคนจำฉันได้ด้วย” เร็นขมวดคิ้วงง ๆ แต่หมายเลขสามกลับนิ่งไปทันที ร่างทั้งร่างตึงขึ้นเหมือนร่างกายตอบสนองอ
ข้ามเส้นเงา บทที่ 63
เสียงระเบิดยังดังต่อเนื่องจากด้านหลังพื้นใต้ดินสั่นรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆแต่ช่วงวินาทีนั้นอนลกลับนิ่งไปทั้งหมดริมฝีปากของจันทร์สิตายังแตะอยู่กับเขาเบา ๆสั่นเล็กน้อยจากความกลัวและแรงหอบเหนื่อยแต่กลับอบอุ่นจนหัวใจเขาแทบหยุดทำงานตลอดชีวิตที่ผ่านมาเขาเคยถูกสอนให้ฆ่าให้เอาตัวรอดให้ไม่รู้สึกแต่ไม่เคยมีใครสอนเลยว่าเวลามีคนจูบด้วยความรักจริง ๆมันควรทำยังไงจันทร์สิตาค่อย ๆ ผละออกช้า ๆใบหน้าแดงจัดแม้ในสถานการณ์แบบนี้หัวใจเธอก็ยังเต้นแรงจนควบคุมไม่อยู่“ฉัน…”เธอเม้มปากทันทีเหมือนเพิ่งรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป“เอ่อ…”อนลมองเธอนิ่งมากนิ่งจนเธอเริ่มลน“คือเมื่อกี้…”“จันทร์สิตา”เขาเรียกชื่อเธอแทรกขึ้นเบา ๆเสียงต่ำจนหัวใจเธอสั่นอีกครั้งก่อนที่เธอจะทันพูดอะไรต่อมือของอนลก็แตะแก้มเธอเบา ๆแล้วดึงเธอกลับเข้าไปจูบอีกครั้งคราวนี้ต่างจากครั้งแรกโดยสิ้นเชิงไม่ใช่จูบสั้น ๆ แบบเผลอทำแต่เป็นจูบที่ชัดเจนชัดเจนว่าเขาตอบรับความรู้สึกของเธอแล้วจริง ๆจันทร์สิตาหลับตาลงทันทีมือเผลอกำเสื้อเขาแน่นทั้งที่รอบตัวเต็มไปด้วยเสียงไซเรนและซากปรักหักพังแต่กลับรู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาด“เฮ้!”เสียงลินตะโ
ข้ามเส้นเงา บทที่ 62
TIME REMAINING: 00:45ตัวเลขสีแดงกระพริบบนจอหลักรัวเร็วขึ้นเรื่อย ๆเสียงเตือนดังจนแทบเจาะทะลุประสาท“เธอบ้าไปแล้วเหรอ!” ลินตะโกนทันทีเซเรน่ายิ้มบาง ๆ“ฉันแค่ไม่ชอบให้ใครทำลายของของตัวเอง”พื้นทั้งห้องสั่นอีกครั้งอย่างรุนแรงตูม!!!เสาเหล็กด้านซ้ายพังลงมากระแทกพื้นเสียงดังสนั่นเศษคอนกรีตกระเด็นไปทั่วเร็นสะดุ้งเฮือกหมายเลขสามรีบดึงเด็กชายหลบแทบจะทันทีโดยไม่รู้ตัวก่อนเขาจะชะงักไปเองเหมือนเพิ่งรู้ว่าตัวเอง “เลือกปกป้อง” ใครสักคนอีกครั้งแล้วอนลหันไปมองเสาหลักกลางห้องทันทีสีหน้าตึงเครียดกว่าเดิม“ถ้าปฏิกรณ์แตกตรงนี้…”เขากัดฟันแน่น“…ทุกชั้นใต้ดินจะถล่มหมด”“งั้นก็รีบไปสิ” เซเรน่าพูดเรียบ ๆ“ฉันไม่ห้าม“เธอเดินช้า ๆ เข้าไปใกล้อนลอีกครั้ง“แต่นายต้องอยู่”หน่วยติดอาวุธทั้งหมดเริ่มยกปืนพร้อมกันทันทีเล็งตรงมาที่อนลจันทร์สิตาขยับมายืนบังเขาอีกครั้งแทบอัตโนมัติ“ถอยไป” อนลพูดต่ำ ๆ“ไม่ถอย” เธอสวนทันทีเซเรน่ามองภาพนั้นเงียบ ๆก่อนถอนหายใจเบา ๆ ราวกับรำคาญ“ความรักนี่น่าหงุดหงิดจริง ๆ”ทันใดนั้นหมายเลขสามก็ลั่นไกก่อนใครปัง!กระสุนพุ่งใส่ไฟด้านบนห้องจนระเบิดแตกทันทีพรึ่บ!ห้องกลางมืด
قد تعجبك أيضًا
ลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข60.9K وجهات النظرรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา76.6K وجهات النظرสตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M وجهات النظرเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด125.9K وجهات النظرDoctor ex-lover. พ่ายรักหมอลีวาย
NsNsnam57 وجهات النظرพ่ายรักราเชนทร์
เดลิล68 وجهات النظرเสี่ยกรอ้อนรักเมียเด็ก #เช็ตเมียเสี่ย /
มิรินKP228 وجهات النظرพลาดรักวิศวะลวง
Re-match I รีแมทช์2.2K وجهات النظر
