FAZER LOGINCompartilhar
บทที่ 66
Data de publicação:
2026-09-20 19:20:50สิ้นคำพูดนั้น เปลือกตาของนางก็ค่อย ๆ ปิดลง ร่างทั้งร่างอ่อนแรงในอ้อมแขนของซีฮัน ท่ามกลางสายฝนที่เ
Último capítulo
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 70
คำว่า “เข่อซื่อ” ทำให้ดวงตาของนางแข็งค้าง ครั้งหนึ่งทุกคนต้องเรียกนางว่าเหนียงเหนียง ต้องก้มศีรษะเมื่อเดินผ่าน ต้องรอรับคำสั่งด้วยความหวาดกลัว แต่บัดนี้ นางกลับถูกเรียกด้วยเพียงนามสกุล ราวกับเป็นหญิงสามัญคนหนึ่งซึ่งไม่มีฐานันดรหลงเหลืออยู่ เข่อชิงค่อย ๆ ก้าวเข้าไปหาขันที“เจ้ากล้าเรียกข้าเช่นนั้นหรือ”ขันทีถอยหลังเพียงครึ่งก้าว แต่ยังคงประสานมือ“เป็นคำเรียกตามพระราชโองการพ่ะย่ะค่ะ”บทที่ 68ฝ่ามือของเข่อชิงฟาดลงบนใบหน้าของเขาทันที เสียงดังฉาดสะท้อนไปทั่วโถง นางกำนัลรอบด้านสะดุ้ง แต่ไม่มีผู้ใดกล้าเข้าไปห้าม ขันทีผู้นั้นหันหน้ากลับมาอย่างช้า ๆ เลือดซึมตรงมุมปาก แต่สีหน้ากลับไม่แสดงความโกรธ“พระนางไม่มีสิทธิ์ลงโทษข้ารับใช้อีกแล้ว”ประโยคนั้นรุนแรงกว่าการตอบโต้ใด ๆ เข่อชิงยกมือขึ้นอีกครั้ง แต่หัวหน้าองครักษ์ก้าวเข้ามาขวาง“เข่อซื่อ โปรดสำรวม”นางมองมือของตนเองที่ถูกกันไว้ ก่อนมองใบหน้าของผู้คนรอบตัว ไม่มีความหวาดกลัวเหมือนในอดีต มีเพี
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 69
ภายในสวนมีต้นไผ่และต้นเหมยเก่าแก่ แม้ตำหนักจะมิได้หรูหราเท่าตำหนักของสนมผู้ได้รับความโปรดปราน แต่กลับเงียบสงบจนได้ยินเสียงนกร้องเมื่อซินจางเฟยถูกนำมาถึง นางมองไปรอบตำหนักด้วยแววตาไม่เชื่อ“ที่นี่สงบมากเพคะ”“นั่นคือเหตุผลที่ข้าเลือกให้เจ้า”ซีฮันพานางเข้าไปในห้องชั้นใน บนโต๊ะมีหนังสือหลายเล่ม สมุนไพรสำหรับบำรุงร่างกาย และเครื่องเขียนเตรียมไว้ครบถ้วน“ข้าจำได้ว่าเจ้าชอบคัดพระสูตร”ซินจางเฟยมองพู่กันด้ามใหม่แล้วน้ำตาคลอ“เหนียงเหนียงยังจำได้หรือเพคะ”“ข้าจำเรื่องของคนที่อยู่ข้างข้าเสมอ”ซีฮันตอบ“จากนี้เจ้าไม่ต้องเข้าไปยุ่งกับการแก่งแย่งในวังหลัง ไม่ต้องสืบข่าว ไม่ต้องเป็นพยานต่อหน้าผู้ใดจนกว่าร่างกายจะแข็งแรง ข้าจะให้ตงเปียนเก็บคำให้การไว้เป็นความลับ”ซินจางเฟยมองนางนิ่ง ๆ“พระองค์ไม่กลัวว่าหม่อมฉันจะหมดประโยชน์หรือเพคะ”คำถามนั้นทำให้ซีฮันขมวดคิ้ว“ในสายตาเจ้า ข้าปกป้องคนเพราะพวกเขามีประโยชน์เท่าน
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 68
ซีฮันมองนางนิ่ง ๆ“ข้าไม่ได้ส่งเจ้าไปเพื่อลงโทษ”“แล้วเหตุใดจึงต้องเป็นตำหนักนั้นเพคะ”“เพราะตำหนักอันซินเงียบสงบ ไม่มีสนมคนใดแก่งแย่งกันอยู่ใกล้ ๆ ไม่มีทางลับเชื่อมกับตำหนักอื่น และอยู่ใกล้กององครักษ์ฝ่ายในมากที่สุด”ซีฮันเว้นช่วงเล็กน้อยก่อนกล่าวต่อ“ข้าจะให้คนของตำหนักหงส์ดูแลทางเข้าออก เปลี่ยนนางกำนัลและขันทีทั้งหมดเป็นคนที่ผ่านการตรวจสอบ เจ้าจะไม่ต้องเข้าร่วมงานเลี้ยง ไม่ต้องรับแขก และไม่ต้องแสดงตนในวังหลังจนกว่าคดีจะสิ้นสุด”ซินจางเฟยเข้าใจทันทีซีฮันกำลังมอบสิ่งที่หาได้ยากที่สุดในวังหลังให้นางความสงบไม่ใช่ตำแหน่งที่สูงขึ้น ไม่ใช่เครื่องประดับ ไม่ใช่ความโปรดปรานจากฮ่องเต้ แต่เป็นพื้นที่ซึ่งนางไม่ต้องหวาดระแวงว่าผู้ใดจะใส่ยาในถ้วยชา ไม่ต้องประจบผู้มีอำนาจ และไม่ต้องถูกใช้เป็นหมากในการแก่งแย่ง“หม่อมฉันจะยังคงเป็นซินจางเฟยหรือเพคะ”“ยังคงตำแหน่งเดิม”ซีฮันตอบ“ข้าจะไม่เลื่อนตำแหน่งเจ้าในเวลานี้”ซิ
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 67
ก่อนรุ่งสางไม่นาน ปลายนิ้วของซินจางเฟยขยับเล็กน้อย ซีฮันรีบลุกขึ้น“หมอหลวง รีบเข้ามา”หมอหลวงรีบตรวจชีพจร “ฟื้นแล้วพ่ะย่ะค่ะ”เปลือกตาของซินจางเฟยค่อย ๆ เปิดออกช้า ๆ นางมองเพดานอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนสายตาจะค่อย ๆ เคลื่อนมาหาซีฮัน“เหนียงเหนียง...”ซีฮันยิ้มทั้งน้ำตา “เจ้ายังอยู่”ซินจางเฟยพยายามยกมือขึ้น แต่ไร้เรี่ยวแรง “หลักฐาน...”“ปลอดภัยหมดแล้ว”ได้ยินเช่นนั้น นางจึงยิ้มบาง ๆ แต่รอยยิ้มกลับเลือนหายอย่างรวดเร็ว ราวกับนึกบางสิ่งขึ้นได้ ดวงตาของซินจางเฟยเบิกกว้าง“มือสังหาร...”ซีฮันโน้มตัวเข้าไปใกล้ “เจ้าจำได้หรือ”ซินจางเฟยพยักหน้าแผ่วเบา “ตอนที่เขา...แทงหม่อมฉัน...”นางหอบหายใจ “หน้ากากของเขาหลุด...”ตงเปียนรีบหยิบพู่กันกับกระดาษ ซีฮันจับมือซินจางเฟยไว้“ไม่ต้องรีบ ค่อย ๆ พูด”ซินจางเฟยหลับตาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดเปล่งเสียงแผ่วเบา
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 66
สิ้นคำพูดนั้น เปลือกตาของนางก็ค่อย ๆ ปิดลง ร่างทั้งร่างอ่อนแรงในอ้อมแขนของซีฮัน ท่ามกลางสายฝนที่เริ่มตกหนักขึ้น ซีฮันกอดซินจางเฟยไว้แน่น ดวงตาแดงก่ำด้วยทั้งความโกรธและความเจ็บปวด ไม่ว่ามือสังหารจะได้รับคำสั่งจากผู้ใด ไม่ว่าตระกูลเข่อจะยังเหลือแผนการอีกกี่ชั้น นางก็จะไม่ยอมปล่อยให้ผู้ที่เสียสละเพื่อความยุติธรรมต้องสูญเปล่า และในค่ำคืนนั้น สนมคนที่เจ็ดผู้มีหัวใจบริสุทธิ์ได้ใช้ร่างของตนเองรับคมมีดเพื่อปกป้องฮองเฮาและหลักฐานที่อาจเปลี่ยนชะตาของทั้งราชวงศ์เลือดของผู้ภักดีสายฝนยังคงตกไม่หยุด เลือดของซินจางเฟยค่อย ๆ ไหลปะปนกับน้ำฝนจนพื้นหินเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มซีฮันคุกเข่าอยู่ข้างร่างของนาง มือทั้งสองกดบาดแผลแน่นที่สุดเท่าที่จะทำได้ เลือดอุ่นยังคงซึมผ่านนิ้วมือไม่หยุด“รีบไปตามหมอหลวง!”เสียงของซีฮันดังขึ้นเป็นครั้งแรกด้วยความร้อนรน“นำเปลหามมาเดี๋ยวนี้!”องครักษ์หลายคนรีบวิ่งออกไป ตงเปียนก้มลงตรวจดูบาดแผล สีหน้าของเขาเคร่งเครียด“เหนียงเหนียง มีดเล่มนี้อา
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 65
ขณะนั้นเอง เสียงประกาศจากหน้าตำหนักก็ดังขึ้น“ซินจางเฟยขอเข้าเฝ้า”ซีฮันอนุญาตทันทีซินจางเฟยก้าวเข้ามาในชุดสีฟ้าอ่อน ใบหน้ายังคงอ่อนโยนเช่นเดิม แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยความหนักแน่น นางถวายบังคมก่อนกล่าว“หม่อมฉันได้ข่าวว่าจะย้ายหลักฐาน”ซีฮันยิ้ม “ข่าวเร็วจริง”“ในวังไม่มีความลับเจ้าค่ะ” ซินจางเฟยหยุดครู่หนึ่งก่อนกล่าวต่อ “หม่อมฉันขอร่วมไปด้วย”ตงเปียนรีบส่ายหน้า “อันตรายเกินไป”ซินจางเฟยหันไปมองเขา “ก็เพราะอันตราย จึงต้องมีคนช่วย”ซีฮันมองใบหน้าของสนมคนที่เจ็ดอย่างเงียบ ๆ ตลอดเวลาที่เกิดเรื่องขึ้น ซินจางเฟยไม่เคยเรียกร้องผลประโยชน์ ไม่เคยฉวยโอกาสช่วงเข่อชิงตกต่ำเพื่อแย่งชิงความโปรดปราน นางเพียงช่วยเหลืออยู่เบื้องหลังอย่างเงียบ ๆ ซีฮันจึงถามเบา ๆ“เหตุใดเจ้าจึงยอมทำถึงเพียงนี้”ซินจางเฟยยิ้มอ่อน “เมื่อก่อนหม่อมฉันเคยคิดว่า หากอยู่เงียบ ๆ ก็จะปลอดภัย”“แล้วตอนนี้”“ตอนนี้
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 10 คำทำนาย
ตงเปียนรีบห้ามฮองเฮาที่คว้ามืดเล่มเดิมขึ้นมาและดึงพระเกษาทำท่าจะตัดทิ้ง ลิลลี่หยุดชะงักและเห็นสีหน้าตื่นตระหนกของขันทีหนุ่ม“ทำไมข้าตัดผมไม่ได้ นี่รู้หรือเปล่าว่าตอนอยู่ศตวรรษที่21 ข้าให้ช่างหั่นผมจนสั้นเลยนะ”“พระองค์จะทรงทำเช่นนั้นมิได้ การตัดพระเกษาออกนั่นหมายถึงการไว้ทุกข์เมื่อฮ่องเต้สวรรคต หาก
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 9 ฟื้นความทรงจำ
“หม่อมฉันดีใจที่พระองค์ยังทรงความจำดีอยู่ เรื่องนี้หลงลืมมิได้อย่างเด็ดขาดเลยนะเพคะ”“เรื่องแม่ยายกับลูกสะใภ้ ยุคสมัยไหนก็ไม่ต่างกันหรอกนะ...โอเค...ฉัน...เอ๊ย...ข้าจะไม่ขัดเจ้าละ”ตงเปียนเลิกคิ้ว “โอเค...คืออะไรหรือเพคะ”“แปลว่าตกลง...เจ้าจะเอาไปพูดก็ได้นะ”“เช่นนั้นหม่อมฉันก็จะขอเล่าต่อว่าพระองค์เ
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 8 เรียนรู้ในร่างใหม่
เมื่อเห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปของฮองเฮาทำให้ขันทีหนุ่มซึ่งตอนนี้เหงื่อกาฬซึมไปทั่วถึงกับลอบถอนใจ เขาคลานเข้าไปและคุกเข่าลงข้าง ๆ พระอัครมเหสี ลิลลี่ในร่างของสตรีผู้สูงศักดิ์กว่าผู้ใดในแผ่นดินแห่งยุคราชวงศ์ชิงก้มลงมองตัวเองอีกครั้ง น้ำตาของเธอเหือดแห้ง นัยน์ตาฉายประกายกล้าขึ้น ในเมื่อทุกอย่างเกิดขึ้นแล้
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 7 ความแค้นฝังใจ
“บอกมาสิเคไนน์ว่าเรื่องที่ฉันรู้มาเป็นความจริง”“เรื่องอะไรลิลลี่...นี่คุณพูดเรื่องอะไรอยู่”“เมื่อคืนคุณพานางแบบจากยอร์ชผับไปกกที่คอนโดใช่มั้ย”“บ้าน่า! ผมจะทำเรื่องแบบนั้นทำไม”“คุณทำมันบ่อย ฉันรู้ว่าคุณทำมาหลายหนแล้ว ไหนรับปากกับฉันว่าจะเลิก จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงพวกนั้น บอกว่าจะมีฉันคนเดียว”
Você também pode gostar
ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา
หวานใจ75.6K visualizaçõesพระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC
กระดิ่งจันทร์443.9K visualizaçõesยอดหมอหญิงมหัศจรรย์
จูน443.9K visualizaçõesชายชั่วหนีวิวาห์ ข้าหรือจะยอมเป็นม่ายขันหมาก
มู่อวิ๋นเฉิง67.7K visualizaçõesบุตรเช่นข้า หาได้ต้องการบิดาเช่นท่าน
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ3.2K visualizaçõesตัวประกอบอย่างข้า ขอลาออกจากการเป็นภรรยาของท่านโหว
ซูเล่อเหยียน598 visualizaçõesศิษย์พี่เจ้าขา ศิษย์น้องพวกนี้รังแกข้า 18+
วันว่างว่างของหญิงใหญ่269 visualizaçõesทะลุมิติไปเลี้ยงดูสามีสติไม่ดี พร้อมระบบซูเปอร์มาร์เก็ต
ดอกไม้หนาม191 visualizações
