LOGINShare
วันประมูล (3)
publish date:
2026-07-09 08:36:03
Latest chapter
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ตัวปัญหาโผล่มาแล้ว (3)
จื่อซู่เป็นอีกคนที่ค่อนข้างเชี่ยวชาญพื้นที่ภายในป่า นางพาเขาเข้ามาเดินสำรวจป่าร้อยอสูรอยู่บ่อยครั้งมีหลายสิ่งหลายอย่างที่ควรรู้ที่บอกเขาและเขตแดนที่อันตรายห้ามเฉียดกรายเข้าไปใกล้เป็นอันขาด ดังนั้นจื่อซู่จึงค่อนข้างจะรู้ทางหนีทีไล่เป็นอย่างดี เมื่อจื่อซู่จากไปแล้ว ก็ไม่มีผู้ใดสอบถามว่าไป๋เสวี่ยสั่งให้เขาไปทำอันใด เพราะมันย่อมชัดเจนอยู่แล้วว่านางส่งให้จื่อซู่ไปสืบความด้านหน้า“ข้าไม่รู้ว่าด้านหน้ามีสัตว์วิญญาณชนิดใด แต่ที่รู้แน่ ๆ คือด้านหน้ามีพืชกลืนกิน” ไป๋เสวี่ยบอกทุกคนและเสียงของนางก็ทำลายความเงียบลงไปทันที“พืชกลืนกินหรือ?” หวังลู่เจ๋อขมวดคิ้วแน่น“รู้จักใช่หรือไม่เจ้าคะ”“ข้าย่อมรู้จัก”“ข้าเองก็รู้” เมิ่งหลานกับหย่งคังเล่อตอบกลับมา แม้ว่าคนอื่นจะไม่เอ่ยพูดคำใด แต่ก็พยักหน้าลงเพื่อแสดงออกมาว่ารู้จักพืชกลืนกินเช่นกัน“อันตราย” หวังลู่เจ๋อพูดขึ้นมาสั้น ๆ ซึ่งทุกคนก็ยอมรับ“ข้าไม่เคยเผชิญหน้ากับพืชกลืนกิน แต่ในตำราบอกว่าหากตัดแขนมันก็จะงอกขึ้นมาใหม่ หากตัดขามันก็จะงอกขึ้นมาใหม่ มันไม่มีวันตาย ถือเป็นพืชที่อันตรายเป็นอย่
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ตัวปัญหาโผล่มาแล้ว (2)
พวกเขาไม่ต้องการให้นางเอาตัวเองมาปกป้อง เพราะพวกเขาต่างก็กลัวว่าวันหนึ่งนางอาจจะยอมสละตน เพื่อตระกูลไป๋ หากเป็นเช่นนั้นจริง ๆ มันคงจะเจ็บปวดไม่น้อยเลย“พี่ใหญ่ เหตุใดจึงทำหน้าเช่นนี้”“ข้าเพียงรู้สึกว่าตัวเองยังด้อยกว่าเจ้านัก” ร่างสูงพึมพำตั้งแต่เด็ก ๆ แล้วเขาไม่เคยปกป้องไป๋เสวี่ยได้เลย ยิ่งโตมาก็ยิ่งไม่มีโอกาส“ท่านอย่าเอาตนเองไปเปรียบเทียบกับข้าหรือใครอีก ท่านก็เป็นท่าน เป็นพี่ชายของข้า”“ข้ารู้ แต่เจ้ารู้หรือไม่ว่าความฝันสูงสุดในวัยเด็กของข้าคือสิ่งใด”“ความฝันของท่านคือสิ่งใดหรือเจ้าคะ”“การได้ปกป้องเจ้า”“...” ไป๋เสวี่ยเงียบงัน“คำพูดสุดท้ายของท่านพ่อคือสั่งให้ข้าดูแลเจ้าให้ดี”จบคำพูดของไป๋ซาน นัยน์ตาของไป๋เสวี่ยก็วูบไหวอย่างแปลกประหลาด รู้สึกเศร้าใจและเจ็บปวด บิดาของนาง พี่ชายของนาง พวกเขารักนางมากจริง ๆ นี่ทำให้ไป๋เสวี่ยรู้สึกอบอุ่นและโกรธแค้นคนที่พรากพวกเขาไปจากนางและพี่ชาย“ท่านดูแลข้าได้พี่ใหญ่ ท่านเก่งมากแล้ว” ไป๋เสวี่ยส่ายหน้า เสียงสั่น“เสวี่ยเอ๋อร์”เคร้ง!ปัง!
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ตัวปัญหาโผล่มาแล้ว (1)
กลุ่มของไป๋เสวี่ยนั้นมีคนทั้งหมดราวเจ็ดสิบคน นำโดยหย่งคังเล่อ ผู้อาวุโสรองตระกูลหย่ง หย่งเฉิงเคอ หัวหน้าองครักษ์ฟู่จินหู และองครักษ์ระดับจิตวิญญาณทั้งสามสิบคน ไม่รวมเส้าหว่านโจวที่เป็นผู้ใช้โอสถหวังลู่เจ๋อ มาพร้อมคนจากสำนักจันทราสองคน ที่เรียกขานเขาว่าศิษย์พี่ ทั้งสองคนอยู่ในระดับจิตวิญญาณขั้นกลาง ถือว่าเก่งกาจพอสมควรส่วนเมิ่งหลาน นำเพียงองครักษ์มาด้วยยี่สิบคน และทั้งหมดก็อยู่ในระดับจิตวิญญาณเช่นกันกลุ่มคนที่ดูจะมาน้อยที่สุดแต่กลับดูแข็งแกร่งมากที่สุดก็คือตระกูลไป๋ ไป๋เสวี่ย ไป๋ซาน จื่อจ้ง จื่อซู่และเฟิ่งจิ่ว มาพร้อมกับองครักษ์ทั้งหมดสิบคนเท่านั้น“เสวี่ยเอ๋อร์เราจะผ่านต้นผูเถาสีรุ้งหรือไม่” ไป๋ซานถามน้องสาวที่เดินอยู่ด้านข้าง“ผ่านเจ้าค่ะ พี่ใหญ่อยากเก็บผูเถาสีรุ้งหรือ?”ถึงแม้ว่าตอนนี้นางจะนำผูเถาสีรุ้งมาปลูกที่ไร่ตระกูลไป๋ แต่ผูเถาสีรุ้งทั้งหมดก็ยังไม่พร้อมเก็บเกี่ยว สุราผูเถาสีรุ้งเองก็มีเหลือในคลังไม่มาก แต่ก็ไม่ถือว่าน้อยเลย ถ้ากินวันละไห ก็สามารถกินได้ทั้งปีเลยทีเดียว“ไม่ เพียงแต่ว่าครั้งก่อนเจ้าบอกว่าที่นั่นมีเจ้าของ”
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด เดินทางต่อไป (3)
“ขอรับคุณหนูใหญ่” จื่อซู่รับฟังคำสั่งของไป๋เสวี่ยเป็นอย่างดี ก่อนที่จะรีบกระจายข่าวออกไปและเมื่อจื่อซู่เดินจากไปแล้ว หย่งคังเล่อและหวังลู่เจ๋อก็เดินมาหาสองพี่น้องตระกูลไป๋พร้อมด้วยเมิ่งหลาน“พี่ใหญ่ เสวี่ยเอ๋อร์” เมิ่งหลานยิ้มกว้างอย่างร่าเริง พลังวิญญาณที่สูญเสียไปของเขาตอนนี้ฟื้นคืนกลับมาทั้งหมดแล้ว นี่จึงทำให้ตอนนี้ชายหนุ่มรู้สึกกระปรี้กระเปร่ายิ่งนัก“ท่านอารมณ์ดีแต่เช้าเลยนะเจ้าคะพี่รอง” ไป๋เสวี่ยเอ่ยทัก“ข้าย่อมอารมณ์ดีเป็นปกติ”“แต่หากท่านอารมณ์ดีมากไปมันจะดูเหมือนท่านไม่ปกตินะเจ้าคะ”“อย่างไร?” เมิ่งหลานมองไป๋เสวี่ยอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่นางพูด ในขณะที่ไป๋เสวี่ยนั้นได้แต่ส่ายหน้าไปมาเบา ๆ ยามอยู่ต่อหน้าผู้อื่นพี่รองของนางคงสร้างภาพเก่งยิ่งนัก ไม่เช่นนั้นสตรีมากมายคงไม่มีทางหลงรักบุรุษเช่นนี้ได้เป็นแน่“ช่างเถิด ลืมสิ่งที่ข้าพูดไปเถอะเจ้าค่ะ” เมิ่งหลานขมวดคิ้ว ในขณะที่ไป๋เสวี่ยไม่สนใจจะคุยกับเขาต่อให้ตนเองต้องปวดหัว“ออกเดินทางได้เลยหรือไม่” แล้วก็เป็นหย่งคังเล่อที่ถามแทรกขึ้นมา“คนของท่านพร้อมแล้วหรือ” คำถามนี้เ
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด เดินทางต่อไป (2)
ความจริงในฐานะหมอนางควรจะเดินไปตรวจดูชีพจรอีกสักรอบเพื่อความมั่นใจว่าพิษไม่มีหลงเหลืออยู่แล้วแต่เพราะยังคงหมั่นไส้กับท่าทีจองหองของคนพวกนั้นอยู่ ไป๋เสวี่ยจึงไม่ยอมไปตรวจซ้ำ“พวกเขาดีขึ้นมากแล้วขอรับ” เป็นจื่อซู่ที่ตอบกลับเขาได้เดินไปมองดูเหล่าองครักษ์มาแล้ว แม้จื่อซู่จะไม่ใช่ผู้ใช้โอสถ แต่เพียงแค่มองสีหน้าของพวกเขาก็พบว่าดีขึ้นมากกว่าเมื่อวาน เช่นนี้ย่อมแสดงว่าดีขึ้นและหากว่าเป็นคุณหนูใหญ่ที่ลงมือรักษาด้วยตนเอง มีหรือที่จะไม่หายดี จื่อซู่คิดอยู่ภายในใจแต่ไม่ได้พูดมันออกมา“แล้วเจ้าไปสำรวจรอบ ๆ มา ได้สิ่งใดมาบ้างหรือไม่” ไป๋เสวี่ยถามต่อ“กลุ่มคนที่เข้ามาภายในป่าร้อยอสูรติดพิษ และทยอยตายไปจำนวนหนึ่งแล้วขอรับ เพราะพวกเขาฝืนเดินทางฝ่าฝนพิษและพืชมีพิษเข้าไป บางกลุ่มก็โดนทั้งพิษและสัตว์วิญญาณเล่นงาน ที่โชคร้ายที่สุดเห็นจะเป็นกลุ่มที่โดนพืชกลืนกินกัดกินขอรับคุณหนู” จื่อซู่บอกเล่า ในขณะที่ไป๋เสวี่ยพยักหน้ารับฟังพืชกลืนกินนั้นมีอยู่ทั่วทั้งป่าร้อยอสูร มันชอบกลืนกินมนุษย์และสัตว์วิญญาณเป็นอาหาร เมื่อใดที่ถูกกลืนกินจะยังไม่ตายทันที แต่จะค่อย ๆ ถูกดูดพ
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด เดินทางต่อไป (1)
คนตัวเล็กเดินกลับมาด้วยสีหน้ามืดครึ้ม เมื่อนางปรากฏตัว ทุกคนก็ให้ความสนใจทันที ไป๋เสวี่ยไม่ได้สนท่าทีเหล่านั้น เด็กหญิงเดินกลับไปนั่งบนโขดหินไม่ไกลจากพี่ชาย ก่อนจะเรียกผลท้อแสงอรุณออกมากิน“ผู้ใดทำให้เจ้าโมโหกัน” ไป๋ซานถามยิ้ม ๆ เขาเพิ่งออกจากการเดินพลัง ก็มองเห็นร่างเล็กที่เดินเข้ามาในถ้ำด้วยความหงุดหงิด ใบหน้าง้ำงอของไป๋เสวี่ยช่างดูน่าเอ็นดูยิ่งนัก ไม่รู้ว่าน้องสาวของเขารู้ตัวหรือไม่“ก็แค่เรื่องไม่เป็นเรื่องเจ้าค่ะพี่ใหญ่” มือเล็กโบกพัดอย่างไม่ใส่ใจ แม้ใจอยากจะบ่นระบาย แต่การที่นางพบกับเหวินหรง ไป๋เสวี่ยรู้สึกว่าจะให้ผู้ใดรู้ไม่ได้“หากเป็นเรื่องไม่เป็นเรื่องจริง เจ้าก็อย่าได้โมโหไปเลยเสวี่ยเอ๋อร์”“ก็ได้เจ้าค่ะ” ใบหน้าเล็กก้มหน้ารับและลดความเกร็งเครียดลงเพื่อไม่ให้ไป๋ซานเป็นห่วงและยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อ เฟิ่งจิ่วกับจื่อซู่ก็วิ่งเข้ามาในถ้ำ ก่อนจะหยุดอยู่ตรงหน้าของไป๋เสวี่ยและไป๋ซาน พร้อมทั้งกระหืดกระหอบออกมาในตอนแรกที่วิ่งมาใบหน้าของคนทั้งสองนั้นตึงเครียดและเต็มไปด้วยความร้อนรน แต่พอเห็นไป๋เสวี่ยที่นั่งอยู่ข้างกายไป๋ซาน ความกังวลที่มีท
You may also like
ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ดอกท้อในสายลม37.4K viewsพระชายาสุดหวงของท่านอ๋องคลั่งรัก
ชาไทยเย็น42.8K viewsบ่วงดวงชะตา พระชายาหมอดูมือฉมัง
เจียงหนานเยียน97.1K viewsทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
จี้เวยเวย674.3K viewsเทพธิดาสวาท
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko160 viewsชายาตัวปลอม
ไป๋เหลียน/ฑริกา2.3K viewsบุตรเช่นข้า หาได้ต้องการบิดาเช่นท่าน
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ580 viewsท่านอ๋องเจ้าขา โปรดละเว้นข้าเถิด
เยว่หยุน/Mooncloud88 views
