Share

วันประมูล (2)

last update publish date: 2026-07-09 08:35:59

ครอบครัวจื่อเป็นคนที่ซื่อสัตย์มากจริง ๆ แม้ว่าตอนนี้จะหายดีแล้ว แต่ก็ยังทำตามสัตย์สาบานคือจะอยู่เป็
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ความคิดของฟู่จินหู (3)

    พรึ่บ!และในขณะที่จื่อซู่กำลังแจกจ่ายยา โอวหยางฉีก็เรียกหมีวายุร่างยักษ์ทั้งสิบตัวออกมาจากแหวนมิติของตนซากหมีวายุขนาดใหญ่กองอยู่เบื้องหน้าคนทั้งหมด หมีวายุขนาดใหญ่เช่นนี้ มีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นสัตว์วิญญาณระดับเซียนขั้นสูง หรือไม่ก็อาจจะเป็นสัตว์วิญญาณระดับเทพเลยก็ได้ ทุกคนได้แต่มองโอวหยางฉีอย่างสนใจ ก่อนจะสะดุดตากับแหวนมิติระดับเทวะบนนิ้วมือของเขา!ถึงกับมีแหวนมิติระดับเทวะอยู่ในครอบครอง! คนผู้นี้เป็นใครกันแน่!ทุกคนต่างก็มีความคิดที่แตกต่างกันไป แต่ที่กำลังคิดหนักที่สุด ก็คงจะเป็นคนกลุ่มหนึ่งที่มีใจจะกำจัดไป๋เสวี่ย ที่น่าจะเป็นตัวปัญหาในการครอบครองสัตว์บรรพกาลฟู่จินหูมองเด็กหญิงอย่างเคียดแค้นไม่พอใจ เขาเป็นคนของตระกูลหย่งก็จริง แต่ในความเป็นจริง ครอบครัวของเขาเคยถูกตระกูลหย่งสังหารจนสิ้น โชคดีที่มารดาพาเขาหนีรอดมาได้เพราะเหตุนี้จึงแฝงตัวเข้ามาในตระกูลหย่งเพื่อรอเวลาล้างแค้น แต่การเข้าถึงนายท่านแต่ละคนไม่ง่ายนัก ฟู่จินหูจึงพยายามทำตัวเป็นคนดี จนกระทั่งสวรรค์มีตา ท่านซ่างเฉินยอมรับเขาเป็นศิษย์ และยังไว้ใจเขามากในที่สุดฟู

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ความคิดของฟู่จินหู (2)

    นานนับร้อยปีกว่าจะได้เจอคนที่ถูกใจเช่นนี้ ทั้งนางยังทนต่อพลังกดดันระดับเทวะของเขาได้ คิดหรือว่าโอวหยางฉีจะปล่อยไป๋เสวี่ยไปง่าย ๆ อย่างไรเสียเขาจะต้องทำให้เด็กคนนี้มาเป็นศิษย์รักของเขา“ไม่มีวัน” ไป๋เสวี่ยปฏิเสธอย่างหนักแน่น นิสัยของโอวหยางฉี ไม่บอกก็รู้ว่าหากสนิทด้วยจะต้องนำพาปัญหามาให้นางมีปัญหาต้องจัดการมากมายอยู่แล้ว ทั้งเรื่องในตระกูล เรื่องความแค้นในกาลก่อน เรื่องของท่านพ่อท่านแม่ที่ยังสืบหาไม่พบ ทั้งยังมีเรื่องของปิ่นปลิดวิญญาณที่เพิ่มเข้ามาเหตุผลที่หญิงชราพาไป๋เสวี่ยมาที่โลกใบนี้ คิด ๆ ดูแล้ว ไป๋เสวี่ยมีเรื่องต้องจัดการมากมายยิ่งนัก นางไม่มีเวลามาทำเรื่องไร้สาระหรอกโครก!ในระหว่างที่ไป๋เสวี่ยกับโอวหยางฉีกำลังต่อสู้กันทางสายตา จู่ ๆ เสียงแปลก ๆ บางอย่างก็ดังขึ้นมาจนทำให้คนทั้งหมดชะงักไปสัตว์วิญญาณหรือ“เสียงอันใด” ไป๋ซานตั้งคำถาม มือหนากระชับดาบแน่นและขยับไปใกล้น้องสาวเพื่อรอปกป้องนาง ซึ่งเมิ่งหลานเองก็ทำแบบเดียวกัน ตามมาด้วยองครักษ์คนอื่น ๆ ของตระกูลไป๋ ที่เลือกปกป้องไป๋เสวี่ยไว้ตรงกลาง“สัตว์วิญญาณหรือ” หย่งคังเล่อห

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ความคิดของฟู่จินหู (1)

    ผ่านไปราวสามชั่วยาม ในที่สุดพืชกลืนกินต้นสุดท้ายก็ถูกกำจัดลงด้วยฝีมือของโอวหยางฉี แต่เดิมโอวหยางฉีไม่ได้สนใจจะขยับตัวให้เปลืองแรง เพียงแต่สงสารศิษย์รักที่เริ่มมีอาการเหนื่อยล้าออกมาให้เห็น อาจารย์ผู้แสนดีเช่นเขาจึงลงมือช่วยเหลือนางทันทีอ่า เขาช่างเป็นอาจารย์ที่ประเสริฐยิ่งนักร่างสูงใหญ่ดุจหมีพลิ้วกายไปยืนข้างกายไป๋เสวี่ย ยิ่งมายืนเคียงข้างกับร่างเล็กของเด็กหญิงวัยสิบปีที่แสนจะดูบอบบางซื่อใส นี่ก็ยิ่งทำให้โอวหยางฉีดูน่ากลัวมากยิ่งนัก“นี่” บุรุษทั้งหมดต่างชะงักเมื่อเห็นชายแปลกหน้าที่ดูแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก กระโดดมายืนข้างกายนางไป๋ซานและเมิ่งหลานตั้งใจจะขยับเข้าไปปกป้องน้องสาวของพวกเขา แต่ก็ถูกพลังกดดันที่ไม่ธรรมดาเสียเลยหยุดร่างกายเอาไว้กับที่ จะขยับตัวตามใจย่อมทำไม่ได้แข็งแกร่งขนาดไหนกันแน่บุรุษผู้นี้!“เก็บพลังกดดันของท่านเสีย นี่พี่ชายข้า” ไป๋เสวี่ยขมวดคิ้วอย่างไม่ชอบใจนักพลังกดดันของโอวหยางฉีทำอันใดนางไม่ได้ นางเองก็รู้สึกแปลกใจเช่นกัน เพราะว่านางไม่ได้ให้ไป๋เตี๋ยแผ่พลังออกมาปกป้องเหมือนอย่างเคย แต่ตอนนี้ไป๋เสวี่ยก็ไม

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ไล่สังหารให้สิ้นซาก (3)

    ตาคู่กลมกวาดมองรอบด้านอย่างเป็นกังวล เพราะมีพืชกลืนกินมาเพิ่ม ยิ่งมีกลิ่นหอมเช่นนี้ พืชกลืนกินย่อมต้องรับรู้ได้ คราวนี้กลุ่มของไป๋เสวี่ยจึงกำลังตึงมืออย่างหนักและเริ่มทุลักทุเลไม่ได้การแล้ว“ท่านรีบกำจัดมันโดยเร็ว” เอ่ยเร่งโอวหยางฉีให้รีบลงมือเพราะตอนนี้อีกฝ่ายกำลังหลับตาใช้ปราณตรวจสอบร่างกาย นางจะทิ้งคนผู้นี้และไปช่วยคนอื่น ๆ ไม่ได้ ยิ่งเขาเป็นเป้าหมาย ไป๋เสวี่ยก็ยิ่งต้องระมัดระวัง“ข้ากำลังหามันอยู่”“ไม่มีเวลาแล้ว มันกำลังจะโตเต็มที่”โอวหยางฉีไม่ตอบกลับแต่ไป๋เสวี่ยก็รับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายกำลังเพิ่มพลังเข้าไปในร่างกายมากยิ่งขึ้นพลังกดดันแผ่ออกมาจากร่างกายของโอวหยางฉีมากกว่าเดิม จนพืชกลืนกินไม่กล้าเข้ามาใกล้ และหากเป็นผู้อื่นที่ไม่ใช่ไป๋เสวี่ยก็คงจะทนยืนอยู่ตรงนี้ไม่ได้และอาจจะกระอักเลือดตายไปก่อนเป็นแน่กลิ่นหอมที่ถูกปล่อยออกมามากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ไป๋เสวี่ยยิ่งเป็นกังวล นางจะส่งพลังของนางเข้าไปช่วยก็ไม่ได้ เพราะโอวหยางฉีมีระดับพลังสูงส่งกว่า หากปล่อยพลังออกมาก็คงจะถูกพลังของเขากดข่มเอาไว้ตอนนี้ที่ทำได้ ก็ได้แต่หวังให

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ไล่สังหารให้สิ้นซาก (2)

    เท่าที่ไป๋เสวี่ยใช้พลังธาตุตรวจสอบร่างกายให้โอวหยางฉี นางก็พบว่าต้นเสน่ห์จันทราใกล้จะโตเต็มที่แล้วและหากมันโตขึ้นเมื่อใด กลิ่นของมันก็จะกำจายออกมา ถึงครานั้นไป๋เสวี่ยมั่นใจว่าสัตว์วิญญาณมากมายจะต้องมุ่งตรงมาที่แห่งนี้อย่างแน่นอน“เช่นนั้นข้าต้องกำจัดมันอย่างไร?” คำถามของเขาทำให้ไป๋เสวี่ยนิ่งไป ไม่ใช่ไม่รู้ แต่นางไม่คิดว่าตัวเองจะได้ยินคำถามที่ดูจะมีสาระจากหมีผู้นี้“ไม่ยาก ท่านต้องใช้พลังในกายของท่านกำจัดมัน ต้นเสน่ห์จันทราหลบซ่อนอยู่ในตัวของท่าน ท่านต้องหามันให้พบและทำลายทิ้งเสีย”ไป๋เสวี่ยบอกให้โอวหยางฉีทำลายต้นเสน่ห์จันทราทิ้งไป ทั้ง ๆ ที่ความจริงสามารถนำเอาต้นเสน่ห์จันทราออกมาจากร่างกายก็ได้แต่เพราะอีกไม่นานต้นเสน่ห์จันทราจะเติบโตเต็มวัย เมื่อถึงตอนนั้น บริเวณที่นางอยู่ในตอนนี้จะต้องโกลาหลมากเป็นแน่สัตว์วิญญาณมากมายจะรีบตามกลิ่นที่แสนจะเย้ายวนของต้นเสน่ห์จันทรามาเยือนที่แห่งนี้ มนุษย์ที่เผลอสูดดมกลิ่นของต้นเสน่ห์จันทราเข้าไปก็จะลุ่มหลงมัวเมา หากเป็นเช่นนั้นนางคงจะต้องเจอเรื่องยุ่งยากที่มากกว่าเดิม ก่อนจะไปถึงอสรพิษทมิฬ“ข้าเข้าใจ

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ไล่สังหารให้สิ้นซาก (1)

    ต้นเสน่ห์จันทรา มีชื่อคล้ายคลึงกับดอกจันทราหวน เพราะมักจะพบเจอในสถานที่ที่คล้ายกัน และสรรพคุณก็คล้ายกันกับดอกจันทราหวน เป็นดอกไม้ในตำนานที่ช่วยถอนพิษได้ทุกชนิด ส่วนต้นเสน่ห์จันทรา แม้จะไม่ใช่ต้นไม้ในตำนาน แต่การพบเห็นต้นเสน่ห์จันทรา ก็กินเวลาไปหลายร้อยปีเช่นกันอย่างที่รู้กันดอกจันทราหวนสามารถถอนพิษได้ทุกชนิด แม้แต่พิษที่แสนร้ายกาจของสัตว์วิญญาณตัวร้ายอย่างอสรพิษทมิฬก็ยังถอนได้ ส่วนต้นเสน่ห์จันทรา มันก็เปรียบเสมือนยาถอนพิษตามธรรมชาติสำหรับสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ในป่าเช่นกันแต่สำหรับมนุษย์แล้ว ชื่อมันก็บอกอยู่แล้วว่าต้น ‘เสน่ห์’ จันทราเพราะสรรพคุณอีกหนึ่งอย่างก็คือทำให้ลุ่มหลงมัวเมาต้นเสน่ห์จันทราจึงมักจะถูกนำไปปรุงยาที่ใช้ล่อลวงผู้คน และยังนำไปปรุงยาที่ช่วยให้สัตว์วิญญาณเชื่องและควบคุมได้ง่าย โดยเฉพาะในยามราตรีที่แสงจันทร์สาดส่องลงมาแต่ว่าทันทีที่ต้นเสน่ห์จันทราเติบโตเต็มที่ก็มักจะถูกพืชและเหล่าสัตว์แย่งชิงกัน เนื่องจากมันเป็นยาถอนพิษตามธรรมชาติและยังเป็นจุดอ่อนที่ปล่อยให้มนุษย์นำไปใช้ประโยชน์ไม่ได้เด็ดขาดไม่แปลกที่พืชกลืนกินจะพุ่งเป้

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status