本棚
検索
ホーム / รักโบราณ / ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด / หินคลายผนึก (3)

共有

หินคลายผนึก (3)

作者: ดาราดา
last update 公開日: 2026-07-22 19:02:08

“ท่านอา หลันเอ๋อร์มีพลังแล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ” ไป๋หลันถามพลางยิ้มอย่างยินดี ก่อนที่ไป๋เสวี่ยจะพยัก

この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ความแปลกประหลาดในใจ (3)

    “ไม่ใช่ ข้าเพียงแค่มาตามหาของบางอย่างเท่านั้น” ในที่สุดเหวินหรงก็ตอบคำถามก่อนหน้า“ของหรือ ให้ข้าช่วยหรือไม่ ข้ารู้จักที่นี่ดี”“ไม่เป็นอันใด ข้ารู้แล้วว่ามันอยู่ที่ใด”“อือ ข้าเข้าใจแล้ว” ไป๋เสวี่ยพยักหน้ารับ“...”“ข้าต้องไปแล้ว”“...”“ไว้พบกันใหม่” ไป๋เสวี่ยยิ้มให้เหวินหรง ก่อนจะเดินจากไป ในขณะที่เหวินหรงยืนนิ่งและมองตามแผ่นหลังเล็ก ๆ ไปด้วยความรู้สึกที่มันหลากหลายเป็นอย่างมากเจอกันเพียงแค่สองครั้งเหตุใดเขาจึงรู้สึกผูกพันกับนางยิ่งนัก รู้สึกเหมือนมีบางอย่างเชื่อมความรู้สึกของเขาเอาไว้จนแน่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“เสวี่ยเอ๋อร์”กึกสองเท้าหยุดเดินเพราะเสียงเรียก ก่อนที่นางจะหันกลับมาทำหน้านิ่วขมวดคิ้วใส่ร่างสูงอย่างไม่พอใจ“ห้ามเรียกข้าว่าเสวี่ยเอ๋อร์!” ตอบกลับด้วยน้ำเสียงดุดัน ไป๋เสวี่ยไม่ชอบให้ผู้อื่นเรียกว่าเสวี่ยเอ๋อร์ นอกจากคนในครอบครัว“ข้าพอใจที่จะเรียกเช่นนี้” เหวินหรงระบายยิ้มเมื่อสิ้นเสียงจี่ฝูกับจี่ซาที่แฝงตัวอยู่บนต้นไม้ถึงกลับตัวแข็งค้างจนแทบจะตกลงมาด้

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ความแปลกประหลาดในใจ (2)

    หากแข็งแกร่งมากกว่าระดับเซียนก็ต้องเป็นระดับเทพ แต่ระดับเทพส่วนมาก เป็นกลุ่มคนอายุหลายร้อยปี แล้วเหวินหรงเล่าเขาอายุเท่าใดกันคนตัวเล็กคิดอย่างสับสน จนลืมนึกไปว่าระดับเซียนเองก็มีเพียงคนที่มีอายุหลายร้อยปีขึ้นไปเช่นกัน สำหรับนางที่มีอายุเพียงยี่สิบปีแล้วขึ้นมาเป็นผู้ที่มีพลังยุทธ์อยู่ในระดับเซียน ก็ถือว่าน่าแปลกไม่ต่างกัน“เจ้าชมข้า?” เหวินหรงถามและมองไป๋เสวี่ยนิ่ง“ข้าเพียงแค่พูด ไม่ได้กล่าวชม”“อ่า เช่นนั้นรึ”ไป๋เสวี่ยไม่ได้สนใจว่าบุรุษนัยน์ตาสีมรกตตรงหน้าจะคิดเช่นไร อีกทั้งใบหน้าของเขาก็ถูกปิดบังด้วยหน้ากาก เดาไม่ออกว่าเหวินหรงกำลังแสดงสีหน้าเช่นไรอยู่แต่สิ่งหนึ่งที่รับรู้ได้คือนางสามารถไว้ใจบุรุษผู้นี้ได้ อย่างที่ไม่รู้ถึงเหตุผลเช่นกันตอนแรกที่เดินมาถึงที่ลำธาร นางก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของจิตสังหารรุนแรงที่บางเบาแต่กลับรู้สึกคุ้นเคยไป๋เสวี่ยนิ่งคิดไม่นานก่อนจะนึกออก เพราะมีเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่นางเคยพบ เขาทำให้รับรู้ได้ถึงความรุนแรงแต่ไม่เป็นอันตรายต่อนาง นั่นก็คือบุรุษสวมหน้ากากนัยน์ตาสีมรกตที่เคยพบเจอที่ตลาดม

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ความแปลกประหลาดในใจ (1)

    สิ้นคำพูดของไป๋เสวี่ยร่างสูงใหญ่ในชุดสีดำสนิทก็ปรากฏกายออกมา เหวินหรงมีสีหน้าแปลกใจที่อีกฝ่ายรับรู้ได้ถึงการมีอยู่ของเขา ทั้งการที่ได้พบเจอกับนางในสถานที่แห่งนี้ก็ทำให้เขารู้สึกแปลกใจเช่นกันแต่การที่จะรับรู้ว่าเหวินหรงอยู่ตรงนี้เป็นเรื่องที่ยากเพราะเขาลบกลิ่นอายของตัวเองและใช้วิชาพรางตา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงระดับพลังของเขา ที่หากคิดจะซ่อนตัว ผู้ที่มีระดับต่ำกว่าอย่างไรก็ต้องหาเขาไม่พบแต่สำหรับไป๋เสวี่ย ทันทีที่นางเดินมาถึงที่ลำธารได้เพียงไม่นาน นางกลับรับรู้ได้ถึงการมีอยู่ของเขา ทั้งยังรู้อีกด้วยว่าผู้ที่ซ่อนตัวอยู่เป็นเขา“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าเป็นข้า” เหวินหรงเอ่ยถามและมองไป๋เสวี่ยอย่างสงสัย“รู้สึกได้”“รู้สึกได้?”“ใช่”“...” เหวินหรงเงียบ มองใบหน้าไร้เดียงสาของไป๋เสวี่ยอย่างไม่อยากจะเชื่อเท่าใดนักนึกย้อนไปถึงวันที่คนของเขามารายงานเรื่องที่ให้ไปสืบเกี่ยวกับนาง เหวินหรงก็ยิ่งรู้สึกว่าเด็กน้อย ไม่สิ สตรีผู้นี้น่าสนใจมาก“ไป๋เสวี่ย คุณหนูใหญ่สกุลไป๋ เป็นผู้ใช้โอสถขอรับ อายุสิบปีถูกพิษของอสรพิษเหมันต์ ถอน

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   พบกันอีกครั้ง (3)

    ไป๋เสวี่ยใช้เวลาอยู่ภายในมิติจิตหลายวัน ก่อนที่นางจะออกมาจากมิติจิตเมื่อภายนอกหมดเวลาพักแล้ว ดวงตากลมโตกะพริบลงเบา ๆ ก่อนจะหันหน้ามองไปรอบด้าน ยามนี้ยังไม่เช้านัก มีบางคนตื่นขึ้นมาบ้าง บางคนก็ยังนั่งเดินพลังอยู่ อย่างเช่นพี่ชายทั้งสองของนาง“คุณหนูจะล้างหน้าหรือไม่เจ้าคะ”“หืม?” ไป๋เสวี่ยหันไปมองเฟิ่งจิ่วที่เดินมาหยุดอยู่ด้านหน้า ตอนนี้จื่อซู่ไม่อยู่ คาดว่าถ้าไม่ไปเดินเวรยามก็คงจะออกไปสำรวจบริเวณโดยรอบ“ด้านหลังถ้ำมีลำธารอยู่เจ้าค่ะ” เฟิ่งจิ่วอธิบาย“อืม เอาสิ” ไป๋เสวี่ยพยักหน้ารับอย่างเกียจคร้านและท่าทางคล้ายคนที่เพิ่งตื่นนอนของนางก็ทำให้หลายคนที่ลอบมองมารู้สึกเอื้อเอ็นดูอย่างเสียไม่ได้ด้านไป๋เสวี่ยความจริงนางมีน้ำที่เตรียมเอาไว้ในแหวนมิติแล้ว แต่อยากเดินไปยืดเส้นยืดสายก่อนออกเดินทางสักหน่อย“เจ้าไปบอกจื่อจ้งไว้ก่อน หากพี่ชายข้าออกจากการเดินพลัง จะได้ไม่ตื่นตระหนกคิดว่าข้าหายไป” และเมื่อได้ยินคำสั่งของไป๋เสวี่ย เฟิ่งจิ่วก็รีบไปบอกจื่อจ้งทันทีในตอนแรกจื่อจ้งคิดจะให้องครักษ์ตามไปด้วย แต่ไป๋เสวี่ยก็กล่าวว่านางจะไปลำธาร คงไม่เหมา

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   พบกันอีกครั้ง (2)

    ‘นายหญิงเจ้าคะ ข้าถูกส่งมาที่นี่ก็เพื่อดูแลท่านผู้ที่จะมาเป็นนายแห่งข้า นายของมิติแห่งนี้ และนายของปิ่นปลิดวิญญาณ ส่วนเรื่องอื่นข้าเองก็ไม่รู้ รู้เพียงแค่ว่ามีเพียงผู้ถูกเลือกเท่านั้นจึงจะได้ครอบครองสิ่งเหล่านี้’“แสดงว่าข้ามีหน้าที่เป็นยมทูต คอยตามไล่ฆ่าปีศาจเหล่านั้นงั้นหรือ” ไป๋เสวี่ยพึมพำด้วยความหนักใจเพราะไม่ได้อยากจะตามไล่ล่าผู้ใด นี่เป็นเรื่องยุ่งยากที่นางไม่อยากจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวเลยจริง ๆ อีกฝ่ายเป็นถึงปีศาจ สิ่งมีชีวิตที่ถูกกล่าวว่าเจ้าเล่ห์และแข็งแกร่งมากที่สุดอีกทั้งปีศาจก็ใช่ว่าจะเลวร้ายไปเสียหมด...‘ยมทูตหรือเจ้าคะ’“ช่างเถิด”‘นายหญิงไม่ต้องกังวลเจ้าค่ะ นายหญิงไม่จำเป็นต้องไปไล่ล่าปีศาจตนใด’ ไป๋เตี๋ยเอ่ยพูดเมื่อเห็นสีหน้าที่กังวลใจฉายชัดออกมาจากไป๋เสวี่ย“หากไม่ต้องไปไล่ล่าปีศาจ แล้วท่านย่าจะมอบปิ่นปลิดวิญญาณให้ข้าเพราะเหตุใด”ช่างน่าสับสนยิ่งนัก คนที่รู้เรื่องก็ไม่ยอมบอกอะไรนางสักคำ บอกเพียงแต่ว่าเมื่อถึงเวลานางจะรู้เอง จะเข้าใจเอง แล้วมันเมื่อใดกันเล่าไป๋เสวี่ยถอนหายใจ คิดไปก็เท่านั้น

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   พบกันอีกครั้ง (1)

    “เตี๋ยเอ๋อร์” เสี่ยวฮวนไปแล้ว ตอนนี้ก็เหลือเพียงแค่ไป๋เสวี่ยกับไป๋เตี๋ยเท่านั้น ไป๋เสวี่ยเรียกผีเสื้อตัวน้อยที่บินไปบินมาอยู่ข้างกาย ก่อนที่จะบินมาเบื้องหน้าของนาง เจ้าผีเสื้อมักจะบินต่ำกว่าระดับสายตาเสมอ ไม่เคยบินสูงกว่าขึ้นไปเพื่อแสดงถึงความเคารพที่ไป๋เตี๋ยมีให้ผู้เป็นนาย‘เจ้าค่ะนายหญิง’“เจ้ารู้จัก ปิ่นปลิดวิญญาณหรือไม่”‘!!!’จบสิ้นคำถามผีเสื้อสวรรค์ก็ชะงัก หันมามองนายหญิงแห่งตนทันทีแม้จะเป็นเพียงแค่สัตว์บรรพกาลอายุสามร้อยปี แต่ชื่อของปิ่นปลิดวิญญาณมีผู้ใดบ้างในดินแดนแห่งนั้นที่จะไม่รู้จัก และที่สำคัญหน้าที่ที่ไป๋เตี๋ยได้รับมาก็เกี่ยวข้องกับนายแห่งปิ่นปลิดวิญญาณโดยตรง แล้วคิดว่าตนจะไม่รู้จักเช่นนั้นหรือแต่ถ้าไป๋เสวี่ยเอ่ยถึงปิ่นปลิดวิญญาณแล้ว เช่นนั้นก็แสดงว่า“เจ้ารู้จักสินะ”ไป๋เสวี่ยพึมพำพลางยกมือเล็กขึ้นมา แค่นางขยับเถาวัลย์สีดำสนิทที่บิดเกลียวอยู่โดยรอบมือบางก็ปรากฏออกมาให้เห็นพลังกดดันที่แสนจะรุนแรงแผ่กระจายออกมาจนไป๋เตี๋ยถึงกลับทรุดตัวลงไป ไป๋เสวี่ยเองก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะให้ปิ่นปลิดวิญญาณปรากฏออ

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status