Share

5

last update publish date: 2026-06-13 19:10:22

กู้ฉิงอวิ๋นหลับตาลงช้า ๆ ปลายนิ้วลูบรอยแผลจาง ๆ ที่ข้อมือ ตลอดแปดปีที่ผ่านมา นางแสร้งโง่ แสร้งพูดช้า แสร้งเชื่อฟัง เพื่อรอวัน หลุดออกจากจวนกู้ หลังจากบิดาสิ้นก็ไม่มีใครให้อาลัยอีก นางไม่สนิทกับมารดาเลี้ยงเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จึงเกิดความอึดอัดขึ้นมา แม้จะไม่ได้โดนทุบตีทำร้ายหรือทารุณกรรม แต่ก็ไร้ซึ่งความรักความผูกพันใด ๆ ให้ต้องคะนึงหา

และวันที่รอคอยก็มาถึง วันที่หลี่ซูหรงผู้เป็นมารดาเลี้ยงบอกว่า

“ตระกูลเซียวกำลังหาเจ้าสาวให้คุณชาย เจ้าควรดีใจ ที่จะได้แต่งออกไปอยู่ที่นั่น”

กู้ฉิงอวิ๋นยังจำได้ ตอนนั้นมารดาเลี้ยงพูดอย่างเย็นชา แต่นางไม่ได้ปฏิเสธ เพราะนั่นไม่ใช่การถูกผลักลงเหว แต่มันคือประตูบานแรกของอิสรภาพ แต่สิ่งที่ทำให้นางตัดสินใจเร็วขึ้น ไม่ใช่การหนีออกจากจวน

หากเป็นอาเหลียน สาวใช้คนสนิทที่เติบโตมาด้วยกัน นางเป็นคนเดียว ที่รู้ว่าเจ้านายสาวไม่ได้โง่ คนเดียว ที่รักนางด้วยความจริงใจ

สามวันก่อนงานแต่ง อาเหลียนกลับมาหานาง ในสภาพวิญญาณเร่ร่อน ทั้งตัวเปื้อนเลือด ใบหน้าซีดขาว มือทั้งสองกุมท้องแน่น

อาเหลียนคือสาวใช้ที่นางรัก อีกฝ่ายมีชายที่ดีมาติดพัน นางเห็นว่าชายผู้นั้นเป็นคนดี จึงมอบสัญญาทาสให้อีกฝ่าย เพื่อให้เป็นอิสระสามารถมีครอบครัวได้ ก่อนแต่งงาน นางก็มอบสินเดิมติดตัวให้สาวใช้คนนี้ไปจำนวนหนึ่งให้ไปตั้งตัว

“ข้าขอบพระคุณคุณหนูมาก ๆ เจ้าค่ะ บุญคุณในครั้งนี้ข้าจะจำเอาไว้จนวันตาย มีโอกาสข้าจะตอบแทนคุณหนูแน่นอนเจ้าค่ะ” แม้อาเหลียนไม่อยากจากคุณหนูที่รักไป แต่เพราะเห็นว่าคุณหนูมีสาวใช้คนสนิทคนอื่นคอยดูแลอยู่ ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว ไม่เช่นนั้นนางคงตัดใจไม่ยอมแต่งงาน อีกทั้งเจ้านายสาวก็สนับสนุนให้นางออกเรือนไปกับคนดี ๆ และจัดการทุกอย่างให้ จนไม่สามารถขัดความประสงค์ได้

กู้ฉิงอวิ๋นยังจำเสียงร้องไห้ในคืนนั้นได้ชัดเจน

“คุณหนู…ช่วยลูกข้าด้วย พวกมัน…เอาลูกข้าไป” แล้ววิญญาณของอาเหลียนก็ร้องไห้จนตัวสั่น ก่อนจะเอ่ยประโยคสุดท้าย

“คุณหนูต้องช่วยข้านะเจ้าค่ะ แต่เวลาของข้าหมดแล้ว ไม่สามารถปรากฏกายให้คุณหนูเห็นอีก คุณหนูต้องช่วยล้างแค้นให้ข้ากับลูกและสามีของข้า ฮึก ๆ ฮือ ๆ ข้าต้องไปแล้ว” เสียงนั้นสั่นสะท้าน ต่อมาภายหลังนางจึงรู้ว่าสามีของอาเหลียนก็เสียชีวิตอย่างปริศนาเช่นกัน

กู้ฉิงอวิ๋นลืมตาขึ้นช้า ๆ ดวงตาคู่งามเย็นเฉียบขึ้นทีละน้อย

“อาเหลียน…” นางพึมพำเบา ๆ

“ข้าสัญญาแล้ว ข้าจะหาคนที่ฆ่าเจ้าให้พบ” นางให้หอฟังลมช่วยสืบแต่ไม่ได้ข่าวคราวอะไรเลย และมีหญิงท้องอีกหลายคนโดนฆ่าควักลูกไป ก่อนที่ร่องรอยจะหายไปตามสืบไม่พบ

หอฟังลมที่นางตั้งขึ้นมาหลายปีแล้ว คอยสืบข่าวต่าง ๆ ให้คนที่มาขอซื้อข่าว และขายข่าว แต่ไม่มีใครรู้ว่าเจ้าของหอคือใคร

สายลมเย็นพัดผ่านหน้าต่างอีกครั้ง คล้ายมีใครบางคนกำลังร้องไห้อยู่ในความมืด

กู้ฉิงอวิ๋นค่อย ๆ หันกลับไปมองเตียงด้านหลัง มองบุรุษที่นอนนิ่งอยู่ในความมืด เซียวเฉิงเฟิง เดิมทีนางคิดเพียงว่า แต่งกับคนโง่ ควบคุมง่าย ใช้เป็นสะพานออกจากจวน แต่ตอนนี้ ดูเหมือนสามีของนางจะไม่เป็นเช่นนั้น

กู้ฉิงอวิ๋นยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ก่อนเป่าเทียนให้ดับ ห้องทั้งห้องจมสู่ความมืด และในความมืดนั้น ริมฝีปากของเซียวเฉิงเฟิง ค่อย ๆ ยกขึ้นช้า ๆ เขา ไม่ได้หลับเลยแม้แต่น้อย

ค่ำคืนถัดมา เรือนหลังเล็กยังคงเงียบสงัดเช่นเคย กู้ฉิงอวิ๋นแช่ตัวอยู่ในอ่างไม้แกะสลักที่เต็มไปด้วยน้ำอุ่นผสมกลิ่นดอกบัวและสมุนไพรหอมอ่อน ๆ ไอควันลอยคลุ้งบางเบา ผมดำยาวของนางถูกมัดขึ้นหลวม ๆ เผยให้เห็นลำคอขาวผ่องที่ยังมีหยาดน้ำเกาะเป็นเม็ดเล็ก ๆ

ผิวเนียนละเอียดแดงระเรื่อจากความร้อนของน้ำ นางเอนหลังพิงขอบอ่าง หลับตาพริ้ม พลางถอนหายใจยาว ๆ เป็นครั้งแรกในรอบหลายวันที่ได้ผ่อนคลายอย่างแท้จริง น้ำอุ่นไหลไล้ตามส่วนเว้าของร่างกายนางอย่างอ่อนโยน ราวกับกำลังลูบไล้ความเหนื่อยล้าทั้งปวง

ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่ไม่เบามากนักก็ดังขึ้นจากด้านนอกผ้าม่าน

“ฮูหยิน… ฮูหยินของข้า…” เสียงเรียกของเซียวเฉิงเฟิง แบบซื่อ ๆ ราวกับเด็กน้อย ทำให้กู้ฉิงอวิ๋นลืมตาพรวด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ รีบยกแขนขึ้นกอดอกปกปิดทรวงอกที่โผล่พ้นน้ำพอดี

“เซียวเฉิงเฟิง! เจ้าเข้ามาทำอะไรที่นี่! ออกไปเดี๋ยวนี้!” นางร้องเสียงแหลม แต่ชายหนุ่มกลับยิ้มเขิน ๆ ใบหน้าบริสุทธิ์ราวกับคุณชายโง่คนเดิม ก้าวยาว ๆ เข้ามาใกล้โดยไม่สนใจคำห้าม

“ฮูหยิน… ข้าก็อยากอาบน้ำเหมือนกัน… วันนี้เหนื่อยมาก… อาบด้วยกันเถอะนะ…” เขาพูดพลางถอดเสื้อคลุมออกจากตัว

ร่างกายกำยำที่ซ่อนไว้ใต้ชุดเริ่มเผยออกมา กู้ฉิงอวิ๋นหน้าแดงก่ำทั้งโกรธ ทั้งอาย

“กล้าดียังไง! ข้ารู้หมดแล้วว่าเจ้าไม่ได้โง่! อย่ามาลามกนะ” นางยกมือขึ้นตีไหล่เขาแรง ๆ แต่เซียวเฉิงเฟิงกลับเซถอยไปข้างหลัง ราวกับเสียหลัก แล้วร่างสูงใหญ่ของเขาก็ตกลงไปในอ่างน้ำพร้อมกับเสียงกระแทกดัง ‘พลั่ก!’

น้ำกระเซ็นกระจายไปทั่วพื้น กู้ฉิงอวิ๋นกรีดร้องเสียงดัง เมื่อร่างกายทั้งสองปะทะกันใต้ผิวน้ำ

ร่างบางของนางถูกกดทับด้วยน้ำหนักที่อบอุ่นและแน่นหนา

“เจ้านี่มัน!” ทั้งสองยื้อยุดกันในอ่างน้ำแคบ ๆ มือของนางผลักไหล่เขา มือของเขากลับโอบรอบเอวบางไว้

ผิวสัมผัสกันตรง ๆ ผ่านน้ำอุ่นที่ตอนนี้ร้อนยิ่งขึ้นราวกับไฟลามทุ่ง

เซียวเฉิงเฟิงก้มลงต่ำ ใบหน้าของทั้งคู่ใกล้กันจนลมหายใจปะปนกัน ดวงตาคมกริบของเขาจับจ้องริมฝีปากสีแดงระเรื่อของนางด้วยความปรารถนาที่ซ่อนไว้ไม่มิด

“ฉิงอวิ๋น” เขาก้มลงจะจูบ กู้ฉิงอวิ๋นรีบยกมือขึ้นปิดปากตัวเองทันที ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ

เขาชะงัก แล้วถอยออกเล็กน้อย แต่เพียงพริบตาเดียวที่นางลดมือลงเพื่อจะด่าทอเขา

เซียวเฉิงเฟิงอาศัยจังหวะนั้น ก้มลงจูบอย่างรวดเร็วและมั่นคง ริมฝีปากร้อนผ่าวประกบลงบนริมฝีปากนุ่มของนางอย่างไม่ให้ตั้งตัว

“อื้อ…”

กู้ฉิงอวิ๋นดิ้นรนในคราแรก มือทั้งสองผลักอกเขาแรง ๆ แต่ยิ่งดิ้น น้ำยิ่งกระเพื่อม และร่างกายของทั้งคู่ยิ่งแนบชิดกันมากขึ้น ริมฝีปากของเขาอ่อนโยนแต่เร่าร้อน จูบไล้ซ้ำ ๆ จนกระทั่งลิ้นอุ่น ๆ แทรกเข้าไปชิมรสหวานภายในโพรงปากนุ่ม

นางตัวสั่นเทา ความร้อนจากริมฝีปากแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ราวกับมีไฟลาม ไหม้ทุกส่วนที่สัมผัสกัน เซียวเฉิงเฟิงโอบกอดนางแน่นขึ้น มือใหญ่ลูบไล้แผ่นหลังเรียบเนียนที่เปียกชุ่ม ไล่ลงไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของเอวบาง ก่อนจะกอบกุมสะโพกนุ่มนวลไว้ในฝ่ามือ ทุกสัมผัสเต็มไปด้วยความทะนุถนอมและปรารถนาอันลึกซึ้ง

เขาจูบลึกซึ้งยิ่งขึ้น จนกระทั่งกู้ฉิงอวิ๋นอ่อนระทวยในอ้อมแขน ริมฝีปากของนางเผลอตอบรับอย่างไม่รู้ตัว ลิ้นเล็ก ๆ พัวพันกับเขาเบา ๆ ด้วยความหวานละมุนที่ทำเอาใจของเขาร้อนรุ่ม

“ฉิงอวิ๋น… ข้าต้องการเจ้า” เขากระซิบแผ่วที่ริมฝีปากของนาง ก่อนจะอุ้มร่างเปลือยเปียกชุ่มของนางขึ้นจากอ่างน้ำอย่างง่ายดาย น้ำไหลย้อยจากเรือนร่างทั้งสอง

เซียวเฉิงเฟิงเดินตรงไปที่เตียงไม้กว้าง พลางวางนางลงบนผ้าปูที่นุ่มนวลอย่างทะนุถนอม ร่างกายเปลือยเปล่าของทั้งคู่แนบชิดกันอีกครั้ง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คดีปริศนา กุนซือเหนือบัลลังก์   67

    “อุแว้!” ทั้งจวนเงียบไปชั่วขณะ ก่อนเสียงดีใจจะดังขึ้นพร้อมกัน เซียวซิงเฉินตาโตทันที“น้อง น้องคลอดแล้ว เย่!”ประตูห้องเปิดออก ชิงเอ๋อร์ยิ้มกว้าง“ฮูหยินคลอดปลอดภัยเจ้าค่ะ เป็นคุณหนูน้อย!”“น้องสาว!” เซียวซิงเฉินกระโดดตัวลอย ก่อนรีบวิ่งเข้าไปในห้องทันทีบนเตียง กู้ฉิงอวิ๋นอุ้มทารกตัวเล็กไว้ในอ้อมแขน ใบหน้าของเด็กน้อยแดงระเรื่อ น่ารักราวกับหยกแกะสลักเซียวเฉิงเฟิงนั่งอยู่ข้างเตียง ดวงตาอ่อนโยนอย่างที่สุด เซียวซิงเฉินค่อย ๆ เดินเข้าไปใกล้ ก่อนมองน้องสาวตาไม่กะพริบ“น้องตัวเล็กมาก”กู้ฉิงอวิ๋นหัวเราะเบา ๆ“เจ้าชอบน้องหรือไม่”เด็กน้อยพยักหน้าแรง ๆ ทันที“ชอบ ข้าจะปกป้องน้องเอง ข้ารักน้อง”เซียวเฉิงเฟิงยกมือขึ้นลูบศีรษะลูกชาย ก่อนหันมองภรรยาและลูกสาวในอ้อมแขน สายตานั้นเต็มไปด้วยความอบอุ่นที่ไม่อาจซ่อนหลังผ่านพายุเลือดมาทั้งชีวิต ในที่สุดสิ่งที่เขาปรารถนาที่สุด ก็ไม่ใช่อำนาจ ไม่ใช่ชื่อเสียง แต่คือการได้เฝ้ามองคนที่รัก หัวเราะอยู่ตรงหน้าเช่นนี้ตลอดไปยามบ่าย… แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านม่านไม้ไผ่เข้ามาภายในเรือนใหญ่ กลิ่นหอมของขนมถั่วแดงลอยอบอวลไปทั่วห้องบนเตียงนุ่มกลางห้อง เด็กน้อยตัวจิ๋วกำลังน

  • คดีปริศนา กุนซือเหนือบัลลังก์   66

    “ล้ม” กู้ฉิงอวิ๋นที่นั่งอยู่ด้านข้างอดหัวเราะไม่ได้“ลูกเหมือนท่านไม่มีผิด”เซียวเฉิงเฟิงหันไปมองภรรยา ก่อนยกมุมปาก“เจ้าแน่ใจ?” กู้ฉิงอวิ๋นถลึงตาใส่เขา“แน่นอน ซุ่มซ่ามเหมือนท่าน จำได้ไหมเมื่อหลายปีก่อน ตอนเจอนักฆ่า ท่านทำหน้าตาเหลอหลาได้ตลกมาก” เซียวเฉิงเฟิงหัวเราะเบา ๆ เมื่อโดนภรรยาล้อ ก่อนลูบศีรษะลูกชาย จากนั้นน้ำเสียงก็อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด“ซิงเฉิน”เด็กน้อยเงยหน้าขึ้นมอง“ขอรับท่านพ่อ”เซียวเฉิงเฟิงมองลูกชายด้วยแววตาอ่อนโยน ก่อนถามช้า ๆ“เจ้าอยากมีน้องหรือไม่” ดวงตาของเซียวซิงเฉินพลันเบิกกว้างทันที“น้อง อยากมีขอรับ อยากมีมาก ถ้ามีน้อง ข้าจะสอนน้องอ่านหนังสือ จะสอนน้องคิดบัญชี จะสอนน้องทำขนมด้วย สอนทำของกินอร่อย ๆ และข้าซึ่งเป็นพี่ชายคนโต จะปกป้องน้องเอง” ยิ่งพูด เด็กน้อยยิ่งตื่นเต้นจนแก้มแดงเซียวเฉิงเฟิงหัวเราะเบา ๆ ก่อนหันไปมองภรรยา สายตานั้นชัดเจนยิ่งนักกู้ฉิงอวิ๋นมองเขา ก่อนหรี่ตาลง แล้วทำหน้าหมั่นไส้อย่างชัดเจน“ใต้เท้าเซียว ท่านนี่นะ” เซียวเฉิงเฟิงยกมุมปาก“แล้วคำตอบเล่า” กู้ฉิงอวิ๋นมองพ่อลูกตรงหน้า ก่อนมุมปากจะค่อย ๆ ยกขึ้นอย่างอ่อนโยน“ได้สิ ตอนนี้ก็มีแล้ว ดีใจไหม” เซ

  • คดีปริศนา กุนซือเหนือบัลลังก์   65

    “นายอำเภอเซียว หน้าท่านซีดยิ่งกว่าข้าอีก” แม้ในเวลานั้น เซียวเฉิงเฟิงก็ยังหัวเราะออกมาไม่ได้ เขาก้มลงจูบหน้าผากนางเบา ๆ“ข้ายอมถูกแทงสิบครั้ง ยังง่ายกว่าดูเจ้าเจ็บหนึ่งครั้ง” ดวงตาของกู้ฉิงอวิ๋นสั่นไหวทันที มือเขาซับเหงื่อให้นางอย่างอ่อนโยน ส่งสายตาเป็นกำลังใจให้ตลอดเวลาแทบไม่กะพริบตากู้ฉิงอวิ๋นกัดผ้าที่ม่อหลันส่งให้เบาๆ ตอนเบ่งคลอดจะได้ไม่กัดปากตัวเองเวลาผ่านไปอีกกว่าหนึ่งชั่วยาม ทันใดนั้น เสียงร้องเล็ก ๆ ก็ดังขึ้น“อุแว้!”ทั่วทั้งจวนเงียบลงชั่วขณะ ก่อนเสียงร้องยินดีจะดังขึ้นพร้อมกัน“คลอดแล้ว!”“คลอดแล้ว!”น้ำตาของกู้ฉิงอวิ๋นไหลริน เซียวเฉิงเฟิงเองก็น้ำตาไหลด้วยความดีใจเขามองทารกตัวเล็กในอ้อมแขนของม่อหลันด้วยรอยยิ้มกว้าง ก่อนเสียงของม่อหลันจะดังขึ้น“ใต้เท้า นายหญิงให้กำเนิดบุตรชายเจ้าค่ะ”เซียวเฉิงเฟิงนิ่งงันไป จากนั้นก็หัวเราะออกมาเบา ๆ ทั้งน้ำตา“ลูกชาย ข้ามีลูกชายแล้ว ขอบใจเจ้ามากฉิงอวิ๋น เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง” เขาเอ่ยถามภรรยาอย่างห่วงใย และรีบรับลูกชายมาอุ้มทันทีท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ นั้น ทำให้หลายคนอมยิ้ม เป็นท่าทีที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน เด็กน้อยตัวเล็กแดงเถือก แก้มแดง ดวงตายั

  • คดีปริศนา กุนซือเหนือบัลลังก์   64

    ภายในท้องพระโรง ขุนนางนับร้อยเรียงแถวสองฝั่ง บรรยากาศเงียบกริบด้านหน้าสุด… ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันยืนอยู่ในชุดสีดำทองอย่างสง่างามส่วนด้านหน้าคือ เซียวเฉิงเฟิง กู้ฉิงอวิ๋นวันนี้กู้ฉิงอวิ๋นสวมชุดสีแดงเข้มปักดิ้นทองอย่างเรียบง่าย ใบหน้างดงามสงบนิ่ง แต่ทันทีที่นางก้าวออกมา สายตาของขุนนางทั้งท้องพระโรงกลับเปลี่ยนไป ไม่มีใครกล้ามองนางเป็นหญิงโง่อีกแล้วหญิงผู้นี้ คือคนที่ช่วยองค์ชายสามลากฮองเฮาลงจากบัลลังก์ คือคนที่ช่วยสามีเปิดโปงคดีสะเทือนแผ่นดิน และคือคนที่ช่วยชีวิตอดีตฮ่องเต้เอาไว้“กู้ฉิงอวิ๋น”นางก้าวออกมา ก่อนคุกเข่าลง“หม่อมฉันอยู่นี่เพคะ”ฮ่องเต้มองนางอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยช้า ๆ“ที่ผ่านมา คนทั้งเมืองหลวงเรียกเจ้าว่าหญิงโง่ แม้แต่ราชสำนักเอง ก็เคยดูแคลนเจ้า”ทั่วทั้งท้องพระโรงเงียบกริบ“แต่ครั้งนี้ เจ้ากลับช่วยชีวิตเสด็จพ่อเอาไว้ ช่วยประชาชน เปิดโปงคนชั่ว และรักษาแผ่นดินเอาไว้”น้ำเสียงของฮ่องเต้หนักแน่นขึ้น“ความดีความชอบเช่นนี้ สมควรได้รับรางวัล”ขันทีหลวงรีบคลี่ราชโองการสีทองออก“รับพระราชโองการ กู้ฉิงอวิ๋น มีสติปัญญา กล้าหาญ มีเมตตาต่อประชาชน ช่วยเหลือราชสำนัก เปิดโปงกบฏ มีคุณูป

  • คดีปริศนา กุนซือเหนือบัลลังก์   63

    “ขอบพระทัยฝ่าบาท” ดวงตาขององค์ชายสามสั่นไหวอย่างเห็นได้ชัด เขารีบก้าวลงจากแท่น ก่อนดึงเซียวเฉิงเฟิงให้ลุกขึ้นด้วยตัวเอง“น้องร่วมสาบานของข้า ข้าจะทำหน้าที่รัชทายาทให้ดีที่สุด” เซียวเฉิงเฟิงยิ้มอย่างจริงใจ“เช่นนั้น อย่าทำให้ประชาชนผิดหวัง กระหม่อมจะเอาใจช่วยเสด็จพี่” องค์ชายสามหัวเราะเบา ๆด้านหลังกู้ฉิงอวิ๋น มองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน มือหนึ่งลูบหน้าท้องของตนเองเบา ๆในขณะนั้นเอง สายลมอ่อนพัดผ่านท้องพระโรง ปอยผมของนางพลิ้วไหว และในเสี้ยววินาที นางเหมือนได้ยินเสียงบางอย่างนางรู้ว่าแผ่นดินนี้ กำลังเข้าสู่ยุคใหม่แล้วเสียงระฆังไว้ทุกข์ดังสะเทือนไปทั่วเมืองหลวง หลังจากแต่งตั้งรัชทายาทหนึ่งครั้ง สองครั้ง สามครั้งทั่วทั้งวังหลวงตกอยู่ในความเงียบงัน ข่าวที่ไม่มีผู้ใดคาดคิด แพร่กระจายไปทั่วใต้หล้าในเวลาเพียงครึ่งวันฮ่องเต้สวรรคตกะทันหัน ภายในท้องพระโรง เหล่าขุนนางนับร้อยคุกเข่าแน่นขนัด เสียงสะอื้นดังแว่วไปทั่วตำหนักด้านหน้าสุดคือองค์ชายสาม ใบหน้าของเขาซีดเผือด ดวงตาแดงก่ำ ราวกับผ่านการร้องไห้มาทั้งคืน ด้านข้างคือเซียวเฉิงเฟิง กู้ฉิงอวิ๋น ทั้งสองเองก็มีสีหน้าเคร่งขรึม ขันทีหลวงคุกเข่า

  • คดีปริศนา กุนซือเหนือบัลลังก์   62

    เพราะเหตุการณ์เดินไปในทิศทางอีกแบบ จึงใช้แผนนี้ไม่ได้กู้ฉิงอวิ๋นนั่งพิงอกเซียวเฉิงเฟิง มือหนึ่งลูบหน้าท้องที่ยังแบนราบ“ท่านว่าเขาจะเป็นเด็กเช่นไร” เซียวเฉิงเฟิงก้มลงจูบหน้าผากนางเบา ๆ“เป็นลูกของเจ้า ย่อมต้องซน” นางถลึงตาใส่เขา“เป็นลูกของท่านต่างหาก และคงเจ้าเล่ห์เหมือนท่าน” เขาหัวเราะเบา ๆ กอดนางแน่นขึ้น“ซนก็ได้ เจ้าเล่ห์ก็ได้ ขอเพียงเขาปลอดภัยก็พอ”กู้ฉิงอวิ๋นหลับตาลงช้า ๆ นอกหน้าต่าง พระจันทร์ส่องสว่างเหนืออำเภอชิงเหอ หลังผ่านเลือด น้ำตา และความตายมานับไม่ถ้วน ในที่สุด ชีวิตใหม่ของพวกเขาก็กำลังเริ่มต้นขึ้นคืนนั้น ทั่วทั้งชิงเหอเงียบสงัด แสงจันทร์สีเงินสาดผ่านหน้าต่างไม้เข้ามาภายในห้องนอน กลิ่นดอกเหมยลอยอ่อน ๆ ตามสายลมยามดึกบนเตียงไม้แกะสลัก เซียวเฉิงเฟิงนอนกอดภรรยาไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม มือใหญ่ของเขาวางอยู่บนหน้าท้องของกู้ฉิงอวิ๋นแม้หน้าท้องของกู้ฉิงอวิ๋นยังไม่นูนชัด แต่สำหรับเขา ตรงนั้นคือสิ่งล้ำค่าที่สุดในชีวิตกู้ฉิงอวิ๋นซุกตัวแนบอกสามี ฟังเสียงหัวใจของเขาเต้นช้า ๆ สม่ำเสมอ ไม่นาน ทั้งสองก็ค่อย ๆ หลับไปพร้อมกัน แต่ในวินาทีที่สติเลือนหาย ทั้งสองกลับรู้สึกเหมือนร่างกายเบ

  • คดีปริศนา กุนซือเหนือบัลลังก์   4

    “ฮูหยินน้อย!” ร่างบางเซถอย ก่อนล้มลงกับพื้น ชุนเหมยหน้าซีด“ขะ…ข้าไม่ได้ตั้งใจ!” แต่ไม่มีใครเห็นว่าเปลือกตาของกู้ฉิงอวิ๋นเปิดขึ้นเพียงนิดเดียว นางแอบมองซ้าย มองขวา ทุกคนกำลังตกใจดี ติดกับแล้ว …เมื่อคืนที่นางไม่ตอบโต้ ไม่ใช่เพราะสู้ไม่ได้ แต่เพราะถ้าเอะอะตั้งแต่เมื่อคืน จะมีเรื่องวุ่นวาย ทำให้นาง

  • คดีปริศนา กุนซือเหนือบัลลังก์   3

    กู้ฉิงอวิ๋นหลุบตามองมือของเขาที่จับมือของนางเอาไว้ แววตาไหววูบเพียงเสี้ยวเดียว ก่อนกลับมานิ่งสงบดังเดิม“ขอบคุณท่านมาก” เสียงของนางเบามาก สุภาพมาก และไร้พิษภัยอย่างยิ่ง แต่เซียวเฉิงเฟิงไม่เชื่อ เขาเคยเจรจากับนักธุรกิจที่ซ่อนมีดไว้ใต้รอยยิ้มมานับไม่ถ้วน สตรีตรงหน้าแม้ดูบอบบาง ทว่าสายตากลับนิ่งสงบเกิ

  • คดีปริศนา กุนซือเหนือบัลลังก์   2

    “เฉิงเฟิง ในที่สุดเจ้าก็ฟื้นแล้ว แม่เป็นห่วงแทบแย่”คำว่า “แม่” ทำให้หลี่หมิงรู้สึกขนลุกเขาไม่ได้ตอบ เพียงมองนางนิ่ง ๆเซียวฮูหยินชะงักเล็กน้อย คล้ายไม่คุ้นกับสายตาเช่นนี้ของเขา ปกติคุณชายโง่ผู้นี้เมื่อเห็นนางมักตัวสั่น ก้มหน้า ไม่กล้าสบตา แต่ตอนนี้ดวงตาคู่นั้นกลับนิ่งลึก เย็นเยียบ ราวกับสามารถมอง

  • คดีปริศนา กุนซือเหนือบัลลังก์   1

    เสียงแจ้งเตือนอีเมลดังขึ้นเป็นครั้งที่สิบเจ็ดของคืน หลี่หมิงไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ แม้ดวงตาจะพร่าเลือนจนตัวอักษรตรงหน้าคล้ายจะซ้อนทับกันเป็นเงาดำ เขายกกาแฟเย็นชืดขึ้นดื่มอึกหนึ่ง ปลายนิ้วข้างขวายังคงเคาะแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็วสามวันแล้วที่เขานอนรวมกันไม่ถึงห้าชั่วโมง ในฐานะประธานบริษั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status