LOGINShare
โกรธ
publish date:
2026-07-31 09:10:05[วันถัดมา – ผับผับหรูใจกลางเมือง]
เสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ดังกระหึ่ม ลำแสงไฟเวทีตัดผ่านฝูงชนที่กำลังเต้นกันอย่างคลั่งไคล้ ร่างบางของอิงดาวเดินเข้ามาทางหลังร้าน ใส่หน้ากากอนามัยปิดใบหน้าซีดเซียวของตัวเองไว้ เธอยังรู้สึกไม่สบายเต็มที แต่ก็ไม่มีทางเลือก — เงินหมดแล้ว และเธอยังมีค่ากิน ค่าไฟ ค่ายา ค่าน้ำ และ…ค่ารักษาน้องชายที่ยังค้างต่อเดือนถัดไป “ดาว!” เสียงเรียกดังขึ้นจากรุ่นพี่ในร้าน — พี่เมย์ สาวผมสั้นท่าทางปราดเปรียว หน้าตาเก๋ “ขอบใจที่มานะ วันนี้แย่หน่อย เด็กโชว์ที่จองไว้ดันโทรมายกเลิกตอนเย็น เหตุฉุกเฉินเลย ไม่มีใครขึ้นโชว์คืนนี้เลย” อิงดาวขมวดคิ้วเล็กน้อย “แล้วเกี่ยวอะไรกับดาวล่ะคะ?” พี่เมย์ยิ้มกว้าง “ก็…ดาวทั้งสวย ทั้งหน้าตาดี หุ่นก็เป๊ะอยู่แล้ว แขกประจำของพวกพี่ถึงกับเคยถามหาเลยนะว่า ‘น้องเสิร์ฟคนนั้นชื่ออะไร’ เอาจริง…คืนนี้ถ้าดาวยอมขึ้นเต้นโชว์สั้น ๆ เซ็กซี่นิด ๆ แค่พอเปิดฟลอร์ เรามีค่าตัวให้ทันที…สองหมื่นบาท” อิงดาวเบิกตากว้าง สองหมื่น… เธอเงียบไปทันที ความกลัว ความไม่มั่นใจ และคำถามในใจสลับกันแล่นผ่านไปอย่างรวดเร็ว “ดาวไม่เคยขึ้นเต้นโชว์…แบบนั้นเลยนะคะ” พี่เมย์จับไหล่เธอเบา ๆ “พี่เข้าใจ…แต่แค่คืนนี้จริง ๆ นะลูก พี่รับประกันว่าไม่มีใครแตะตัว มีแค่โชว์ เปิดฟลอร์ โพสต์ท่า ยั่วนิด ๆ แล้วลง แป๊บเดียวจริง ๆ” อิงดาวก้มหน้า มือจับกระโปรงพนักงานเสิร์ฟแน่น ใจเต้นระส่ำ สองหมื่น…เงินที่จะช่วย ค่ารักษาน้องชาย ค่ายาอีกหลายขวด… สุดท้าย เธอก็เงยหน้าขึ้นช้า ๆ ดวงตาสั่นระริก แต่แน่วแน่ “ก็ได้ค่ะ…” [เวลา 22:30 – เวทีหลักในผับ] เสียงประกาศจากดีเจดังขึ้น ผู้คนเงยหน้ามองไปยังเวที “คืนนี้ ขอเสนอการเปิดฟลอร์พิเศษ! กับโชว์พิเศษจากสาวลึกลับของร้านเรา…ให้เกียรติต้อนรับ…น้องอิงดาว!” เสียงปรบมือโห่ร้องดังลั่นพร้อมแสงไฟที่สาดไปยังเวที ร่างของหญิงสาวในชุดลูกไม้ซีทรูสีดำ พร้อมส้นสูง เข้าสู่กลางเวที คนที่เฝ้ามองจากชั้นสองในห้อง VIP ก็คือ “สายฟ้า” กับ “พายุ” ซึ่งกำลังยกแก้วดื่มอยู่พร้อมกัน…แล้วหยุดทันทีที่เห็นใบหน้าของผู้หญิงคนนั้น พายุขยับตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย “นั่น…อิงดาว…?” สายฟ้าเบิกตากว้าง “แม่งเอ๊ย…เธอมาได้ไง แล้วขึ้นเต้นแบบนั้น…!” เสียงเพลงเร้าอารมณ์ขึ้นจังหวะ เธอเริ่มขยับสะโพก ส่ายเบา ๆ ตามจังหวะ ก่อนจะหมุนตัวช้า ๆ แล้วก้มตัวลง เผยแผ่นหลังเนียนและทรวงอกอวบที่แทบปริทะลุชุด สายตาทุกคู่ในผับจับจ้องไปยังเวทีอย่างไม่อาจละสายตา ชายหลายคนเผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างลืมตัว มือเล็กของอิงดาวเลื่อนขึ้นลูบข้างลำตัวอย่างเย้ายวน ดวงตาคู่งามปรือขึ้นเล็กน้อยก่อนจะสบกับสายตาหนึ่ง…ที่มองมาอย่างดุดัน สายฟ้า กำลังมองเธอจากบนโซน VIP ด้วยแววตาร้อนแรง…ไม่ใช่ความชื่นชม แต่คือ ความหวง พายุ แม้จะใจเย็น แต่เมื่อเห็นท่าทางเชิญชวนบนเวทีของอิงดาว เขาก็เริ่มหายใจแรงอย่างควบคุมไม่อยู่ แต่เธอไม่รู้…ว่าในทุกท่าที่เธอเต้น…ทุกมุมของเรือนร่างที่เปิดเผยออกมา… กำลัง “กวน” อะไรบางอย่างในใจของฝาแฝดคู่นั้นอย่างรุนแรง เสียงเพลงเริ่มเปลี่ยนจังหวะเป็นเบา ๆ ลงเมื่อการแสดงจบลง อิงดาวเดินลงเวทีอย่างเร็ว ใบหน้าร้อนผ่าว หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ทั้งอาย ทั้งสั่น แต่ก็พยายามประคองสติ ก่อนที่เธอจะได้เดินกลับเข้าหลังร้าน ชายวัยกลางคนร่างท้วมคนหนึ่งก็ลุกขึ้นจากโซฟาในโซนลูกค้า VIP แล้วส่งเสียงแหลม “คนสวย มานั่งตรงนี้กับพี่สิจ๊ะ~ อย่าทำตัวหยิ่งไปหน่อยเลยนะ” อิงดาวสะดุ้ง ถอยหลังหนีเล็กน้อย พยายามยิ้มอย่างสุภาพ “ขอโทษค่ะ หนูเป็นพนักงาน ไม่ได้รับอนุญาตให้—” เธอยังพูดไม่ทันจบ แขนเล็กก็ถูกมือหนาดึงไว้เต็มแรง แล้วร่างเธอก็ถูกลากให้ไปนั่งลงข้างเขาทันที พร้อมเสียงหัวเราะต่ำ ๆ “คืนนี้พี่ทิปให้เยอะเลย…เด็กอย่างเธอไม่ควรเล่นตัวนะจ๊ะ” เพล้ง! แก้ววิสกี้ในมือสายฟ้าหล่นลงพื้น เสียงกระแทกดังแสบแก้วหู ดวงตาของสายฟ้าแดงวาบ ริมฝีปากกระตุก “กูจะไปกระทืบมัน” พายุขยับมือแตะไหล่พี่ชายไว้ “ใจเย็น พี่ชาย…ปล่อยมันไปก่อน เดี๋ยวเราค่อยจัดการ” แต่สายฟ้าหันไปสบตาพายุ แววตาแข็งกร้าว “เห็นไหม? มันจับก้นอิงดาว!” พายุที่ปกติใจเย็นและสุขุม ถึงกับชะงักไปชั่ววินาที ดวงตาที่เคยนิ่งสนิท พลันแปรเปลี่ยนเป็นสีน้ำแข็ง เสียงพูดออกมาเบา แต่เฉียบขาด “เก็บมันเลย” พร้อมกับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วเดินพรวดลงมาจากโซน VIP โดยไม่สนใจสายตาใคร สายฟ้าที่เห็นแบบนั้นถึงกับตะโกนหันไปบอกลูกน้องทันที “ไปห้ามไอ้พายุไว้ทีเดียว! ไม่งั้นมีคนตาย!” ลูกน้องสองคนรีบวิ่งตามลงไป ส่วนสายฟ้าเองก็ยกมือขยี้หัวตัวเองอย่างโมโห เสียงดนตรีเปลี่ยนเป็นจังหวะกดดันชวนอึดอัด เมื่อชายคนนั้นยังคงยิ้มลามก ลูบต้นขาของอิงดาวต่อหน้าสาธารณชน เธอพยายามปัดมือเขาออก “พี่คะ อย่าทำแบบนี้!” “ก็อยากเต้นเซ็กซี่โชว์เองนี่จ๊ะ ทีนี้ทำไมมาทำเป็นใสซื่อ?” ปึ้ง! เสียงโต๊ะกระแทกดังลั่น พร้อมกับร่างสูงของ “พายุ” ที่เดินเข้ามาตรง ๆ ดวงตาคมเข้มแดงก่ำเหมือนกราดไฟ “ปล่อยมือเธอ”เสียงของเขาเรียบ ต่ำ และน่ากลัว…จนทั้งโซนเงียบลงราวกับเวลาหยุดเดิน ชายคนนั้นชะงัก หันมามองก่อนจะหัวเราะ “แกเป็นใครวะ?” พายุไม่ตอบ ไม่พูดอะไรให้เปลืองคำ เขาเอื้อมคว้าข้อมือของชายคนนั้นที่จับอิงดาวอยู่ บีบแน่นจนอีกฝ่ายร้องโอ๊ย แล้ว… พลั่ก! หมัดแรก ซัดเข้าที่เบ้าตาเต็มแรงจนร่างอ้วนล้มไปฟาดโต๊ะด้านหลัง จนแขกบางคนเริ่มร้องเสียงหลง พลั่ก! ตุ้บ! หมัดที่สอง ตามซ้ำเข้าไปกลางท้อง อีกฝ่ายจุกจนร้องไม่ออก ล้มตัวลงพื้น ดิ้นรนแทบหายใจไม่ทัน พายุเดินตามเข้าไปช้า ๆ หยุดยืนคร่อมร่างนั้นไว้ ดวงตาคมจ้องเขม็ง “จำชื่อฉันไว้ให้ดี… ฉันชื่อพายุ เจ้าของที่นี่ และเจ้าของ ‘ผู้หญิงคนนี้’ ” เขาไม่รอให้อีกฝ่ายได้อ้าปากขอโทษอะไรอีก…ฟาดเข้าหน้าด้วยหลังเท้า หนักแน่นจนเลือดกลบปากลูกน้องรีบวิ่งเข้ามา พยายามดึงเขาออก “พี่พายุพอแล้วครับ! เดี๋ยวมันตาย!” พายุหอบลมหายใจแรง สีหน้าเกรี้ยวกราดยังไม่หายไป เสียงของ “สายฟ้า” ดังขึ้นจากด้านหลัง “ลากมันออกไปจากผับกู แล้วโยนทิ้งไว้ข้างถนน” พายุหันไปหาอิงดาว ดวงตายังเต็มไปด้วยความโมโห เธอยืนนิ่ง น้ำตาเอ่ออยู่ปลายขอบตา “ทำไมไม่เดินหนีมัน…ฮะ?” พายุถามเสียงแผ่วแต่เฉียบคม “…ฉันกำลังจะหนีแล้ว…” เธอตอบเบา ๆ มือยังสั่น พายุจ้องเธออยู่อึดใจ ก่อนจะดึงลากเธอขื่นไปบนชั้นสอง ——————————————————— ฝากทุกคนคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะ ❤️❤️รักทุกคนที่เข้ามาอ่าน
Latest chapter
คนของฝาแฝด สั่งสอน
แกร๊ก…ประตูถูกเปิดออกอย่างช้า ๆ สองหนุ่มฝาแฝดก้าวเข้ามาด้วยท่าทีเงียบเชียบ ราวกับไม่อยากให้เสียงใดรบกวนคนที่กำลังนั่งกอดเข่าอยู่บนเตียงอิงดาวยังคงอยู่ในท่าเดิม… กอดเข่าชิดอก สายตาหลุบต่ำไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมองพวกเขา รอยช้ำจาง ๆ ที่แก้มกับดวงตาแดงก่ำนั้น ทำให้หัวใจทั้งสายฟ้าและพายุปวดหนึบไปหมด“อิงดาว…”เสียงทุ้มของสายฟ้าเรียกเบา ๆ เหมือนกลัวว่าเธอจะหายไปหากพูดเสียงดังเกินไป“เราขอโทษ…” พายุพูดต่อทันที เดินมานั่งลงข้างเตียงช้า ๆ ดวงตาของเขาจ้องมองเธออย่างสำนึกผิดที่สุดในชีวิตหญิงสาวไม่ได้พูดอะไรสักคำ เธอยังคงกอดตัวเองแน่น แต่เสียงของเธอก็ดังขึ้นในห้องที่เงียบสนิทนั้น“ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ… อิงดาวไม่มีสิทธิ์โกรธพวกคุณอยู่แล้ว”คำพูดนั้นเจือจางด้วยความเจ็บปวดจนทั้งสองต้องสบตากันอย่างกังวล“อย่าพูดแบบนั้นสิ!” สายฟ้าก้าวเข้ามาอีกก้าวก่อนนั่งลงอีกฝั่งของเตียง “เธอมีสิทธิ์โกรธ ”“อิงดาว…” พายุกุมมือเล็กของเธอเบา ๆ “เราสองคนเลิกกับผู้หญิงทุกคนแล้ว ไม่มีใครอีก ไม่มีใครทั้งนั้น นอกจากเธอ”“ใช่” สายฟ้าพยักหน้าแรง “เราจริงจังกับเธอ อยากให้เธอเป็นแฟนของเรา เป็นคนสำคัญที่สุด… เราจะพาเธอไปเจอพ่อกับแม่
คนของฝาแฝด ทะเลาะกัน
เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นเบา ๆ ในช่วงเย็นของวัน สายฟ้าเดินออกมาจากห้องนั่งเล่น ก่อนจะรีบเปิดประตูทันทีอิงดาวเธอยืนอยู่ตรงหน้า ใบหน้าไร้รอยยิ้ม แววตานิ่งเฉยไม่เหมือนคนที่เคยยิ้มหวานให้พวกเขาในทุกครั้งที่พบกันแต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของสายฟ้าหล่นวูบลงไปคือ รอยช้ำจาง ๆ ที่แก้มซ้ายของเธอ“อิงดาว! แก้มเธอ…” พายุที่ตามออกมาเอ่ยเสียงดังด้วยความตกใจทันที“ใครทำ?” สายฟ้าก้าวเข้ามาใกล้ พยายามจะยกมือแตะหน้าเธออย่างอ่อนโยน แต่หญิงสาวเบี่ยงหน้าหนี“มันไม่สำคัญหรอกค่ะ…ฉันโอเค”เธอพูดเรียบ ๆ แล้วเดินเบี่ยงเข้าไปในห้องโดยไม่สบตาพวกเขาแม้แต่น้อย ท่าทางแข็งกระด้างและเงียบเฉียบผิดปกติ ทำเอาทั้งสองชายหนุ่มได้แต่ยืนมองด้วยความสับสน“อิงดาว ใครทำเธอ?” พายุเดินตามเข้าไปถามเสียงเข้ม“ผู้หญิงพวกพี่…ไง”คำตอบนั้นทำเอาทั้งสายฟ้าและพายุชะงักค้าง“หมายความว่าไง?” พายุขมวดคิ้ว“ก็สาว ๆ ที่คอยมาตามหาพี่สายฟ้า พี่พายุไงคะ… หรือฉันควรจะชินกับผู้หญิงที่วิ่งมาตบหน้าเพราะคิดว่าฉันแย่งผู้ชายของเขา?”“อิงดาว—”“ไม่ต้องอธิบายค่ะ” เธอยิ้มเยาะออกมาเล็กน้อย น้ำเสียงประชดประชัน “พวกพี่จะมีผู้หญิงอีกกี่คนก็ได้ ดาวรู้ตัวดี ว่าอยู
คนของฝาแฝด โดนทำร้าย
แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ้าม่านลงบนผิวขาวเนียน ร่างบางในชุดคลุมหลวม ๆ พลิกตัวเบา ๆ ดวงตาเรียวยาวค่อย ๆ ลืมขึ้นก่อนจะเบิกกว้างทันที“วันนี้มีสอบ…”เธอพึมพำออกมาเบา ๆ หัวใจเต้นแรงรัวขึ้นทันทีเมื่อสติเริ่มกลับมาเต็มที่ ภาพของหนังสือกองโตที่ไม่ได้แตะมานาน ภาพตารางสอบ และคำเตือนจากอาจารย์ลอยขึ้นมาในหัว“สองอาทิตย์แล้ว…เราไม่ได้เข้าเรียนเลย…”เธอสะบัดผ้าห่มออกจากตัวอย่างลืมความปวดเมื่อยตามร่างกาย รีบหันไปมองรอบข้างสายฟ้าและพายุยังคงนอนหลับสนิท เสียงลมหายใจสม่ำเสมอของพวกเขาดังอยู่ข้างหู แต่อิงดาวไม่มีเวลาเธอรีบคว้าชุดนักศึกษาที่พับเก็บไว้ในกระเป๋า เปิดตู้หาเสื้อในกางเกงในอย่างรีบร้อน แล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไปเสียงน้ำไหลไม่ถึงห้านาที เธอก็ออกมาพร้อมชุดนักศึกษาครบชุด กระโปรงพีทเข้ารูป เสื้อเชิ้ตขาวสะอาดถูกติดกระดุมเรียบร้อย แม้ใบหน้าจะซีดเล็กน้อย แต่แววตาของเธอเต็มไปด้วยความตั้งใจเธอเหลือบมองฝาแฝดที่ยังคงหลับอยู่ ท่ามกลางบรรยากาศสงบเงียบในห้อง ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มขึ้นคลุมตัวพวกเขาให้ดี“ขอโทษนะคะ…ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง แต่วันนี้ฉันต้องไปให้ทัน…”เธอพูดเบา ๆ กับพวกเขาทั้งที่รู้ว่าคงไม่ได้ยิน จ
คนของฝาแฝด หลับเหมือนเด็ก(NC)
“ถึงตาพี่แล้วนะ…คนสวยของพี่”เสียงทุ้มต่ำของพายุดังมาจากด้านหลัง พร้อมกับการเคลื่อนไหวที่แนบแน่นไม่ต่างจากคำพูดนั้น เขาขยับเข้ามาแทนที่สายฟ้า นิ้วหนาจับแก่นกายที่แข็งขึงแน่นของตัวเอง สะบัดเบา ๆ ก่อนจะคุกเข่าลงข้างหลังร่างบางที่ยังคงหอบถี่จากแรงรักของแฝดคนพี่“พะ…พี่พายุ…หนู…ยัง…”เสียงหวานที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยหอบและอารมณ์ที่ยังคงคุกรุ่นเอ่ยขึ้นเบา ๆ พร้อมกับมือบางที่ยันกับเตียงไว้แน่น“ยังไม่พอหรอก…ใช่มั้ย หื้ม?”พายุก้มลงกระซิบข้างหูเธอ กลิ่นกายชายชัดเจนและเร่าร้อนไม่แพ้สายฟ้า ปลายลิ้นลากไล้แนบต้นคอจนเธอสั่นสะท้านพายุใช้มือหนาจับสะโพกเธอไว้แน่น ก่อนจะกดปลายลำเข้าง่ามขาแล้วถูไถช้า ๆ กับร่องสาวที่ยังฉ่ำเยิ้ม“อิงดาว…ยังอุ่นขนาดนี้เลยเหรอ หื้ม? แบบนี้ก็พร้อมรับพี่แล้วล่ะสิ”“อ๊ะ…พี่พายุ…ยังไม่ไหว…หนู…”เสียงครางสั่นไหวหลุดจากลำคอพร้อมกับความร้อนวาบที่แล่นผ่านทั้งร่างจากนั้นปลายหัวของแก่นกายใหญ่ก็จรดแนบกับร่องสาวที่ยังเปียกฉ่ำ เขาค่อย ๆ ดันตัวตนเข้าไปทีละน้อย ความใหญ่ ความยาวของพายุไม่ต่างจากพี่ชาย “อืออออ…พี่พายุ…แน่นอีกแล้ว…”เธอครางเสียงสั่น ร่างบางแอ่นขึ้นโดยอัตโนมัติ เมื่อพายุเริ
คนของฝาแฝด เรียกพวกเราว่าพี่(NC)
อิงดาวยังหอบไม่หยุด ร่างกายสั่นระริกเมื่อแรงปรารถนาในกายยังไม่จางหายดี ขาเรียวสั่นพับแทบทรุดนั่งลงกับพื้นสายฟ้าใช้มือยกคางเธอขึ้น ดวงตาคมจ้องลึกเข้ามาในดวงตาเธออย่างจริงจัง“จากนี้ไป…เรียกเราว่า ‘พี่’ ” เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้กระซิบชิดริมฝีปาก “เข้าใจมั้ย คนดีของพี่?”เธอเม้มปากแน่น ใจเต้นกระหน่ำ ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ“พี่สายฟ้า…”คำพูดแผ่วเบานั่นเหมือนจุดชนวนในตัวชายหนุ่มสายฟ้านั่งอยู่ด้านหน้าเธอ ร่างเปลือยเปล่าของเขาแนบชิดกับต้นขาของเธอ ในขณะที่พายุแนบชิดด้านหลัง จูบเบา ๆ ที่ต้นคออย่างยั่วเย้านิ้วมือหยาบใหญ่ของสายฟ้าลูบผ่านเรียวขาของเธอ ก่อนจะใช้นิ้วกลางลากผ่านร่องกลางช้า ๆ จนเธอสะดุ้งเฮือก สะโพกกระตุกเบา ๆ“ตรงนี้แฉะหมดแล้ว…” เขาพึมพำเสียงแหบพร่า ดวงตาหรี่ปรือมองจุดที่กำลังชื้นแฉะระเรื่อสีชมพูสดตรงหน้าก่อนจะดันนิ้วเข้าไปในร่องสวยของเธอทีเดียวสองนิ้วเต็ม ๆ“อ๊ะ—!” อิงดาวสะดุ้งครางเสียงหลง ร่างสั่นสะท้านเมื่อสองนิ้วใหญ่กระแทกเข้ามาเต็มแรงสายฟ้ายิ้มมุมปาก ขยับนิ้วเข้าออกด้วยจังหวะเร็วขึ้น เสียงน้ำดังเฉอะแฉะยิ่งกระตุ้นอารมณ์“แน่น…แล้วก็สวย ขนาดนี้ มีสิทธิ์อะไรให้ใครมองนอกจากเรา?”เ
คนของฝาแฝด . พิสูจน์ว่าเธอเป็นของใคร…
เสียงล้อรถเข็นที่ลากผ่านพื้นกระเบื้องสะอาดสะอ้านของโรงพยาบาลเอกชนดังสะท้อนอยู่ในโถงทางเดินสีขาว อิงดาวเดินข้างพยาบาลที่ช่วยเข็นเตียงน้องชายของเธอ ใบหน้าเด็กหนุ่มที่หลับตาพริ้มภายใต้สายน้ำเกลือยังคงดูอ่อนแอเหมือนทุกครั้ง แต่คราวนี้…รอบตัวเขาไม่ใช่โรงพยาบาลรัฐที่เก่าโทรมอีกต่อไปพายุเดินนำอยู่ข้างหน้า ส่วนสายฟ้าเดินช้า ๆ อยู่ข้างหลังเธอ เหมือนจะกันไม่ให้เธอรู้สึกโดดเดี่ยวแม้แต่นิดเดียว“เราติดต่อแพทย์เฉพาะทางไว้แล้ว” พายุเอ่ยโดยไม่หันกลับมา “เคสแบบนี้ต้องมีทีมเฉพาะดูแล พวกเขาจะตรวจอาการน้องเธอละเอียดกว่าที่ไหน ๆ”อิงดาวพยักหน้าช้า ๆ พลางก้มมองน้องชายที่เธอทุ่มเทแทบทั้งชีวิตเพื่อเขา“ขอบคุณนะคะ…” น้ำเสียงเธอแผ่วเบา “ขอบคุณมากจริง ๆ”สายฟ้าเดินเข้ามาข้าง ๆ แล้วเอื้อมมือมาจับมือเธอไว้แน่น“จากนี้ไปเธอไม่ต้องขอบคุณอีกแล้วอิงดาว แค่เธอไม่ลำบากอีก…ก็พอแล้ว”ทันทีที่ถึงห้องพักพิเศษส่วนตัว พยาบาลก็ช่วยจัดเตียงให้น้องชายเธออย่างมืออาชีพ ห้องพักกว้างขวางพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เตียงข้างหน้าต่างมีแสงอ่อน ๆ จากภายนอกสาดเข้ามา อิงดาวมองภาพนั้นอย่างเงียบ ๆ ราวกับทุกอย่างที่เกิดขึ้นยังไม่ใช่ควา
You May Also Like
งานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง65.9K viewsปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย203.8K viewsห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน131.5K viewsรวมเรื่องแซ่บ (5) NC20+
Beefy Cat194.4K viewsรพีเร้นรัก
P. Chamomile32 viewsทัณฑ์รักพ่ายพิศวาส
Mamaya Writer48 viewsสาวใช้คนโปรดของซีอีโอจอมหยิ่ง
แอปเปิ้ล เชอร์รี่114 viewsรวมเรื่องสั้น NC แซ่บซี๊ด
สตอเบอรี่สีชมพู189 views
