LOGIN[วันถัดมา – ผับผับหรูใจกลางเมือง]
เสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ดังกระหึ่ม ลำแสงไฟเวทีตัดผ่านฝูงชนที่กำลังเต้นกันอย่างคลั่งไคล้ ร่างบางของอิงดาวเดินเข้ามาทางหลังร้าน ใส่หน้ากากอนามัยปิดใบหน้าซีดเซียวของตัวเองไว้ เธอยังรู้สึกไม่สบายเต็มที แต่ก็ไม่มีทางเลือก — เงินหมดแล้ว และเธอยังมีค่ากิน ค่าไฟ ค่ายา ค่าน้ำ และ…ค่ารักษาน้องชายที่ยังค้างต่อเดือนถัดไป “ดาว!” เสียงเรียกดังขึ้นจากรุ่นพี่ในร้าน — พี่เมย์ สาวผมสั้นท่าทางปราดเปรียว หน้าตาเก๋ “ขอบใจที่มานะ วันนี้แย่หน่อย เด็กโชว์ที่จองไว้ดันโทรมายกเลิกตอนเย็น เหตุฉุกเฉินเลย ไม่มีใครขึ้นโชว์คืนนี้เลย” อิงดาวขมวดคิ้วเล็กน้อย “แล้วเกี่ยวอะไรกับดาวล่ะคะ?” พี่เมย์ยิ้มกว้าง “ก็…ดาวทั้งสวย ทั้งหน้าตาดี หุ่นก็เป๊ะอยู่แล้ว แขกประจำของพวกพี่ถึงกับเคยถามหาเลยนะว่า ‘น้องเสิร์ฟคนนั้นชื่ออะไร’ เอาจริง…คืนนี้ถ้าดาวยอมขึ้นเต้นโชว์สั้น ๆ เซ็กซี่นิด ๆ แค่พอเปิดฟลอร์ เรามีค่าตัวให้ทันที…สองหมื่นบาท” อิงดาวเบิกตากว้าง สองหมื่น… เธอเงียบไปทันที ความกลัว ความไม่มั่นใจ และคำถามในใจสลับกันแล่นผ่านไปอย่างรวดเร็ว “ดาวไม่เคยขึ้นเต้นโชว์…แบบนั้นเลยนะคะ” พี่เมย์จับไหล่เธอเบา ๆ “พี่เข้าใจ…แต่แค่คืนนี้จริง ๆ นะลูก พี่รับประกันว่าไม่มีใครแตะตัว มีแค่โชว์ เปิดฟลอร์ โพสต์ท่า ยั่วนิด ๆ แล้วลง แป๊บเดียวจริง ๆ” อิงดาวก้มหน้า มือจับกระโปรงพนักงานเสิร์ฟแน่น ใจเต้นระส่ำ สองหมื่น…เงินที่จะช่วย ค่ารักษาน้องชาย ค่ายาอีกหลายขวด… สุดท้าย เธอก็เงยหน้าขึ้นช้า ๆ ดวงตาสั่นระริก แต่แน่วแน่ “ก็ได้ค่ะ…” [เวลา 22:30 – เวทีหลักในผับ] เสียงประกาศจากดีเจดังขึ้น ผู้คนเงยหน้ามองไปยังเวที “คืนนี้ ขอเสนอการเปิดฟลอร์พิเศษ! กับโชว์พิเศษจากสาวลึกลับของร้านเรา…ให้เกียรติต้อนรับ…น้องอิงดาว!” เสียงปรบมือโห่ร้องดังลั่นพร้อมแสงไฟที่สาดไปยังเวที ร่างของหญิงสาวในชุดลูกไม้ซีทรูสีดำ พร้อมส้นสูง เข้าสู่กลางเวที คนที่เฝ้ามองจากชั้นสองในห้อง VIP ก็คือ “สายฟ้า” กับ “พายุ” ซึ่งกำลังยกแก้วดื่มอยู่พร้อมกัน…แล้วหยุดทันทีที่เห็นใบหน้าของผู้หญิงคนนั้น พายุขยับตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย “นั่น…อิงดาว…?” สายฟ้าเบิกตากว้าง “แม่งเอ๊ย…เธอมาได้ไง แล้วขึ้นเต้นแบบนั้น…!” เสียงเพลงเร้าอารมณ์ขึ้นจังหวะ เธอเริ่มขยับสะโพก ส่ายเบา ๆ ตามจังหวะ ก่อนจะหมุนตัวช้า ๆ แล้วก้มตัวลง เผยแผ่นหลังเนียนและทรวงอกอวบที่แทบปริทะลุชุด สายตาทุกคู่ในผับจับจ้องไปยังเวทีอย่างไม่อาจละสายตา ชายหลายคนเผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างลืมตัว มือเล็กของอิงดาวเลื่อนขึ้นลูบข้างลำตัวอย่างเย้ายวน ดวงตาคู่งามปรือขึ้นเล็กน้อยก่อนจะสบกับสายตาหนึ่ง…ที่มองมาอย่างดุดัน สายฟ้า กำลังมองเธอจากบนโซน VIP ด้วยแววตาร้อนแรง…ไม่ใช่ความชื่นชม แต่คือ ความหวง พายุ แม้จะใจเย็น แต่เมื่อเห็นท่าทางเชิญชวนบนเวทีของอิงดาว เขาก็เริ่มหายใจแรงอย่างควบคุมไม่อยู่ แต่เธอไม่รู้…ว่าในทุกท่าที่เธอเต้น…ทุกมุมของเรือนร่างที่เปิดเผยออกมา… กำลัง “กวน” อะไรบางอย่างในใจของฝาแฝดคู่นั้นอย่างรุนแรง เสียงเพลงเริ่มเปลี่ยนจังหวะเป็นเบา ๆ ลงเมื่อการแสดงจบลง อิงดาวเดินลงเวทีอย่างเร็ว ใบหน้าร้อนผ่าว หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ทั้งอาย ทั้งสั่น แต่ก็พยายามประคองสติ ก่อนที่เธอจะได้เดินกลับเข้าหลังร้าน ชายวัยกลางคนร่างท้วมคนหนึ่งก็ลุกขึ้นจากโซฟาในโซนลูกค้า VIP แล้วส่งเสียงแหลม “คนสวย มานั่งตรงนี้กับพี่สิจ๊ะ~ อย่าทำตัวหยิ่งไปหน่อยเลยนะ” อิงดาวสะดุ้ง ถอยหลังหนีเล็กน้อย พยายามยิ้มอย่างสุภาพ “ขอโทษค่ะ หนูเป็นพนักงาน ไม่ได้รับอนุญาตให้—” เธอยังพูดไม่ทันจบ แขนเล็กก็ถูกมือหนาดึงไว้เต็มแรง แล้วร่างเธอก็ถูกลากให้ไปนั่งลงข้างเขาทันที พร้อมเสียงหัวเราะต่ำ ๆ “คืนนี้พี่ทิปให้เยอะเลย…เด็กอย่างเธอไม่ควรเล่นตัวนะจ๊ะ” เพล้ง! แก้ววิสกี้ในมือสายฟ้าหล่นลงพื้น เสียงกระแทกดังแสบแก้วหู ดวงตาของสายฟ้าแดงวาบ ริมฝีปากกระตุก “กูจะไปกระทืบมัน” พายุขยับมือแตะไหล่พี่ชายไว้ “ใจเย็น พี่ชาย…ปล่อยมันไปก่อน เดี๋ยวเราค่อยจัดการ” แต่สายฟ้าหันไปสบตาพายุ แววตาแข็งกร้าว “เห็นไหม? มันจับก้นอิงดาว!” พายุที่ปกติใจเย็นและสุขุม ถึงกับชะงักไปชั่ววินาที ดวงตาที่เคยนิ่งสนิท พลันแปรเปลี่ยนเป็นสีน้ำแข็ง เสียงพูดออกมาเบา แต่เฉียบขาด “เก็บมันเลย” พร้อมกับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วเดินพรวดลงมาจากโซน VIP โดยไม่สนใจสายตาใคร สายฟ้าที่เห็นแบบนั้นถึงกับตะโกนหันไปบอกลูกน้องทันที “ไปห้ามไอ้พายุไว้ทีเดียว! ไม่งั้นมีคนตาย!” ลูกน้องสองคนรีบวิ่งตามลงไป ส่วนสายฟ้าเองก็ยกมือขยี้หัวตัวเองอย่างโมโห เสียงดนตรีเปลี่ยนเป็นจังหวะกดดันชวนอึดอัด เมื่อชายคนนั้นยังคงยิ้มลามก ลูบต้นขาของอิงดาวต่อหน้าสาธารณชน เธอพยายามปัดมือเขาออก “พี่คะ อย่าทำแบบนี้!” “ก็อยากเต้นเซ็กซี่โชว์เองนี่จ๊ะ ทีนี้ทำไมมาทำเป็นใสซื่อ?” ปึ้ง! เสียงโต๊ะกระแทกดังลั่น พร้อมกับร่างสูงของ “พายุ” ที่เดินเข้ามาตรง ๆ ดวงตาคมเข้มแดงก่ำเหมือนกราดไฟ “ปล่อยมือเธอ”เสียงของเขาเรียบ ต่ำ และน่ากลัว…จนทั้งโซนเงียบลงราวกับเวลาหยุดเดิน ชายคนนั้นชะงัก หันมามองก่อนจะหัวเราะ “แกเป็นใครวะ?” พายุไม่ตอบ ไม่พูดอะไรให้เปลืองคำ เขาเอื้อมคว้าข้อมือของชายคนนั้นที่จับอิงดาวอยู่ บีบแน่นจนอีกฝ่ายร้องโอ๊ย แล้ว… พลั่ก! หมัดแรก ซัดเข้าที่เบ้าตาเต็มแรงจนร่างอ้วนล้มไปฟาดโต๊ะด้านหลัง จนแขกบางคนเริ่มร้องเสียงหลง พลั่ก! ตุ้บ! หมัดที่สอง ตามซ้ำเข้าไปกลางท้อง อีกฝ่ายจุกจนร้องไม่ออก ล้มตัวลงพื้น ดิ้นรนแทบหายใจไม่ทัน พายุเดินตามเข้าไปช้า ๆ หยุดยืนคร่อมร่างนั้นไว้ ดวงตาคมจ้องเขม็ง “จำชื่อฉันไว้ให้ดี… ฉันชื่อพายุ เจ้าของที่นี่ และเจ้าของ ‘ผู้หญิงคนนี้’ ” เขาไม่รอให้อีกฝ่ายได้อ้าปากขอโทษอะไรอีก…ฟาดเข้าหน้าด้วยหลังเท้า หนักแน่นจนเลือดกลบปากลูกน้องรีบวิ่งเข้ามา พยายามดึงเขาออก “พี่พายุพอแล้วครับ! เดี๋ยวมันตาย!” พายุหอบลมหายใจแรง สีหน้าเกรี้ยวกราดยังไม่หายไป เสียงของ “สายฟ้า” ดังขึ้นจากด้านหลัง “ลากมันออกไปจากผับกู แล้วโยนทิ้งไว้ข้างถนน” พายุหันไปหาอิงดาว ดวงตายังเต็มไปด้วยความโมโห เธอยืนนิ่ง น้ำตาเอ่ออยู่ปลายขอบตา “ทำไมไม่เดินหนีมัน…ฮะ?” พายุถามเสียงแผ่วแต่เฉียบคม “…ฉันกำลังจะหนีแล้ว…” เธอตอบเบา ๆ มือยังสั่น พายุจ้องเธออยู่อึดใจ ก่อนจะดึงลากเธอขื่นไปบนชั้นสอง ——————————————————— ฝากทุกคนคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะ ❤️❤️รักทุกคนที่เข้ามาอ่าน[วันถัดมา – ผับผับหรูใจกลางเมือง]เสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ดังกระหึ่ม ลำแสงไฟเวทีตัดผ่านฝูงชนที่กำลังเต้นกันอย่างคลั่งไคล้ ร่างบางของอิงดาวเดินเข้ามาทางหลังร้าน ใส่หน้ากากอนามัยปิดใบหน้าซีดเซียวของตัวเองไว้ เธอยังรู้สึกไม่สบายเต็มที แต่ก็ไม่มีทางเลือก — เงินหมดแล้ว และเธอยังมีค่ากิน ค่าไฟ ค่ายา ค่าน้ำ และ…ค่ารักษาน้องชายที่ยังค้างต่อเดือนถัดไป“ดาว!”เสียงเรียกดังขึ้นจากรุ่นพี่ในร้าน — พี่เมย์ สาวผมสั้นท่าทางปราดเปรียว หน้าตาเก๋“ขอบใจที่มานะ วันนี้แย่หน่อย เด็กโชว์ที่จองไว้ดันโทรมายกเลิกตอนเย็น เหตุฉุกเฉินเลย ไม่มีใครขึ้นโชว์คืนนี้เลย”อิงดาวขมวดคิ้วเล็กน้อย “แล้วเกี่ยวอะไรกับดาวล่ะคะ?”พี่เมย์ยิ้มกว้าง “ก็…ดาวทั้งสวย ทั้งหน้าตาดี หุ่นก็เป๊ะอยู่แล้ว แขกประจำของพวกพี่ถึงกับเคยถามหาเลยนะว่า ‘น้องเสิร์ฟคนนั้นชื่ออะไร’ เอาจริง…คืนนี้ถ้าดาวยอมขึ้นเต้นโชว์สั้น ๆ เซ็กซี่นิด ๆ แค่พอเปิดฟลอร์ เรามีค่าตัวให้ทันที…สองหมื่นบาท”อิงดาวเบิกตากว้างสองหมื่น…เธอเงียบไปทันที ความกลัว ความไม่มั่นใจ และคำถามในใจสลับกันแล่นผ่านไปอย่างรวดเร็ว“ดาวไม่เคยขึ้นเต้นโชว์…แบบนั้นเลยนะคะ”พี่เมย์จับไหล่เธอเบา ๆ
เสียงประตูห้องถูกผลักเปิดออกอย่างแรงเมื่อร่างของอิงดาวเดินกึ่งวิ่งเข้าไปในโรงพยาบาลรัฐ แห่งหนึ่ง เธอกอดซองเงินแน่นในอ้อมแขน เสื้อผ้าที่ใส่อย่างลวก ๆ ยังยับยู่ยี่ และดวงตาบวมช้ำจากน้ำตาที่พยายามกลั้นเอาไว้ตลอดทาง“จะมาชำระค่ารักษาของ เด็กชายอนาวิน ศักดิ์ภพธรรม ค่ะ” เธอพูดรวดเดียวใส่เจ้าหน้าที่เคาน์เตอร์ เสียงเครือแต่แน่วแน่พนักงานเปิดแฟ้มประวัติก่อนจะพยักหน้า “รบกวนคุณไปที่ฝ่ายบัญชีชั้นสองนะคะ”อิงดาวก้มศีรษะรับคำ เธอกอดซองเงินไว้แน่นยิ่งกว่าเดิมขณะเดินขึ้นบันได เหงื่อซึมตามไรผม แม้เครื่องปรับอากาศจะเย็นยะเยือกไม่กี่นาทีต่อมา เงินจำนวนหนึ่งแสนบาทถูกรับเข้าสู่ระบบอย่างเรียบร้อย ใบเสร็จถูกยื่นมาให้เธอ พร้อมรอยยิ้มของเจ้าหน้าที่“ตอนนี้ยอดทั้งหมดเคลียร์เรียบร้อยแล้วค่ะ ต่อไปก็แค่ดูแลเรื่องค่าห้องกับยารายวัน ซึ่งไม่เยอะเท่าค่าผ่าตัดก่อนหน้าแล้วนะคะ”อิงดาวพยักหน้าเบา ๆ รับใบเสร็จมากำไว้แน่น แล้วเดินตรงไปยังห้องพักฟื้นของน้องชายด้วยจังหวะฝีเท้าที่หนักหน่วง[ห้องพิเศษ 908]ภายในห้องเงียบสงบ กลิ่นยาฆ่าเชื้อเจือจางในอากาศ ผ้าม่านถูกเปิดไว้ให้แสงแดดอ่อน ๆ ส่องเข้ามาเผยให้เห็นร่างเล็กของเด็กชา
“ผมต่อเลยนะครับคนสวย…”เสียงทุ้มของพายุดังขึ้นข้างหู พร้อมกับสัมผัสอุ่นร้อนจากริมฝีปากที่ประทับลงตรงซอกคอของอิงดาวอย่างแผ่วเบาอิงดาวยังหอบหายใจ ไม่ทันฟื้นตัว ร่างกายยังคงสั่นไหวจากความร้อนแรงของสายฟ้าที่เพิ่งผละตัวออกไป ทว่าอุณหภูมิกลับยิ่งพุ่งสูงขึ้น เมื่อร่างของพายุทาบทับลงมาแทนที่ เขาแนบชิดทุกสัดส่วนจนเธอสัมผัสได้ถึงความแข็งขึงที่เสียดสีอยู่ตรงหน้าขาของเธอ“อ๊ะ…อื้อออ พะ…พายุ”เธอครางเสียงหลง เมื่อลิ้นของพายุไล้เลียลงมาตามเนินอก ซุกไซ้จนเธอสะท้านไปทั้งตัว“ตัวสั่นขนาดนี้…แสดงว่าอยากได้ผมแล้วใช่มั้ยครับ หื้ม?” เขาแกล้งกระซิบ พร้อมกับใช้ปลายนิ้วลูบวนลงต่ำอิงดาวกัดปากแน่น ขาเรียวสั่นระริก เธอไม่กล้าสบตา แต่ก็ไม่ผลักไสเขาออกไปเลยแม้แต่น้อย ราวกับร่างกายของเธอกำลังเรียกร้องอีกความเสียวซ่านจากฝาแฝดอีกคน“พี่สายฟ้าทำท่านอนไปแล้ว…งั้นผมขอจัดท่าใหม่นะครับคนสวย” พายุพูดพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะจับอิงดาวให้คุกเข่าอยู่บนเตียงอย่างช้าๆ“ยะ…อย่า อื้อออออ!”เธอสะดุ้งเฮือก เมื่อสัมผัสจากพายุเริ่มสอดแทรกแก่นกายแข็งขนาดใหญ่ของเขาเข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัวเสียงครางหวานปนเสียวของเธอดังสอดประสานไปกับ
ภายในห้องลับ ไฟสีส้มอุ่นเปิดสลัว เสียงลมหายใจที่เริ่มถี่ขึ้นในความเงียบสายฟ้าอุ้มอิงดาววางลงบนเตียง ก่อนตามทาบร่างลงไปอย่างแนบแน่น อิงดาวเบือนหน้าเล็กน้อย แต่ปลายคางก็ถูกพายุจับเบา ๆก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะกดลงมาแทนรสจูบของพายุ มันนุ่มลึก อ่อนโยน แต่กลับซ่อนแรงดึงดูดอันตรายไว้เต็มเปี่ยม ปลายนิ้วของเขาลูบไปตามแนวแก้มของเธอ ไล่ลงไปที่ต้นคอเบา ๆในขณะที่สายฟ้าไล้จูบจากไหล่ลงไปยังแผ่นหลังผ่านเนื้อผ้าบาง ๆ ที่เธอสวมอยู่เธอหลับตาแน่น ร่างกายสั่นสะท้านราวกับคลื่นไหวเมื่อริมฝีปากของสายฟ้าไล้ขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้กดจูบแนบแน่นบนกลีบปากของเธอ“หวาน…”เขาพึมพำเสียงพร่าพายุเปลี่ยนมานั่งข้าง ๆ ขณะที่สายฟ้ายังคงจูบเธอไม่ยอมหยุด มือนุ่มของพายุสอดเข้าไปประคองแผ่นหลังเธอให้เอนเข้าหาเขาสองร่างใหญ่รุมล้อมเธอคนเดียวเหมือนหมาป่าสองตัวที่พร้อมจะกลืนกินเหยื่อปลายนิ้วสายฟ้าเริ่มซุกซน ลากผ่านแนวเอวขึ้นมาช้า ๆ จังหวะนั้นพายุโน้มหน้าเข้ามาอีกครั้งริมฝีปากของเขาแตะที่ปลายคาง แล้วเลื่อนต่ำลง…“คืนนี้…เธอไม่ได้นอนแน่ อิงดาว”เขากระซิบ ก่อนที่ริมฝีปากจะกดลงอย่างรุนแรงจูบของเขา บดขยี้ ไม่ใช่เพื่อปลอบโยน แต่เพื
ค่ำคืนวันศุกร์กลางใจเมืองหลวงผับหรูหราที่ขึ้นชื่อว่า “แพงที่สุดและเถื่อนที่สุด” อย่าง VENOM เต็มไปด้วยแสงไฟ เสียงเบสกระหึ่ม และผู้คนมากมาย เครื่องดื่มแก้วแล้วแก้วเล่าถูกเสิร์ฟไม่ขาดสายอิงดาว เด็กสาววัย 20ปี นักศึกษาเรียนคณะบัญชี ปี 2รูปร่างบอบบาง ผิวขาวอมชมพูแบบสาวเหนือ ผยาวมสีนํ้าตานยาวตรงแค่กลางหลังดวงตากลมใสแบบไร้เดียงสา จมูกโด่งเล็ก ๆ กับริมฝีปากที่แดงระเรื่อโดยธรรมชาติ แม้จะไม่ได้แต่งหน้าแม้แต่นิดเดียวในมือเธอมีถาดเครื่องดื่มที่หนักอึ้ง รองเท้าคัทชูราคาถูกกัดเท้าเธอจนมีเลือดซึม และเสื้อยูนิฟอร์มรัดรูปที่โชว์ทรวดทรงเกินกว่าจะเรียกว่าปลอดภัย“น้องใหม่ รีบไปส่งเครื่องดื่มที่ห้อง VVIP เร็ว ลูกค้ากำลังอารมณ์ดีเลย” เสียงพนักงานรุ่นพี่สั่ง เธอพยักหน้าเงียบ ๆ รับถาดไว้ประตูห้อง VVIP ชั้นบนสุดถูกเปิดออกแสงไฟนีออนสะท้อนลงบนโซฟาหนังแท้ และเสียงหัวเราะเบา ๆ ของหญิงสาวหลายคนที่นั่งแนบชิดอยู่สองข้างสายฟ้า & พายุ — ฝาแฝด นักศึกษา ปี 3 คณะบริหาร หนุ่มเจ้าของผับสุดฮอต หล่อรวย เจ้าชู้ เปลี่ยนคู่นอนเหมือนเปลี่ยนเสื้อผ้าทั้งคู่หล่อคนละแบบจนแยกสายตาไม่ได้สายฟ้า แฝดคนพี่หล่อคมเข้ม มีรอยสักแม







