Se connecterPartager
การตัดสินใจ
Date de publication:
2026-07-28 22:44:31ค่ำคืนวันศุกร์กลางใจเมืองหลวง
ผับหรูหราที่ขึ้นชื่อว่า “แพงที่สุดและเถื่อนที่สุด” อย่าง VENOM เต็มไปด้วยแสงไฟ เสียงเบสกระหึ่ม และผู้คนมากมาย เครื่องดื่มแก้วแล้วแก้วเล่าถูกเสิร์ฟไม่ขาดสาย อิงดาว เด็กสาววัย 20ปี นักศึกษาเรียนคณะบัญชี ปี 2 รูปร่างบอบบาง ผิวขาวอมชมพูแบบสาวเหนือ ผยาวมสีนํ้าตานยาวตรงแค่กลางหลัง ดวงตากลมใสแบบไร้เดียงสา จมูกโด่งเล็ก ๆ กับริมฝีปากที่แดงระเรื่อโดยธรรมชาติ แม้จะไม่ได้แต่งหน้าแม้แต่นิดเดียว ในมือเธอมีถาดเครื่องดื่มที่หนักอึ้ง รองเท้าคัทชูราคาถูกกัดเท้าเธอจนมีเลือดซึม และเสื้อยูนิฟอร์มรัดรูปที่โชว์ทรวดทรงเกินกว่าจะเรียกว่าปลอดภัย “น้องใหม่ รีบไปส่งเครื่องดื่มที่ห้อง VVIP เร็ว ลูกค้ากำลังอารมณ์ดีเลย” เสียงพนักงานรุ่นพี่สั่ง เธอพยักหน้าเงียบ ๆ รับถาดไว้ ประตูห้อง VVIP ชั้นบนสุดถูกเปิดออก แสงไฟนีออนสะท้อนลงบนโซฟาหนังแท้ และเสียงหัวเราะเบา ๆ ของหญิงสาวหลายคนที่นั่งแนบชิดอยู่สองข้าง สายฟ้า & พายุ — ฝาแฝด นักศึกษา ปี 3 คณะบริหาร หนุ่มเจ้าของผับสุดฮอต หล่อรวย เจ้าชู้ เปลี่ยนคู่นอนเหมือนเปลี่ยนเสื้อผ้า ทั้งคู่หล่อคนละแบบจนแยกสายตาไม่ได้ สายฟ้า แฝดคนพี่หล่อคมเข้ม มีรอยสักแมงป่องสีดำใต้ต้นคอ สายตาคมกริบเหมือนเสือรอเหยื่อ พายุ แฝดคนน้องหล่อเจ้าเสน่ห์ สายตาละมุนแต่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ราวกับรู้ทุกความคิดในหัวเธอ ทั้งคู่กำลังเอนหลังปล่อยให้หญิงสาวนั่งเบียดแทรกบนตัก เสียงจูบ เสียงหัวเราะ เสียงมือที่ลูบไล้ร่างพวกเธอในจังหวะเดียวกับดนตรี อิงดาวยืนนิ่ง หัวใจเธอเต้นแรง…ไม่ใช่เพราะเขินอาย แต่เพราะความรู้สึกแปลก ๆ ที่ซ่อนอยู่ในใจ เธอพยายามไม่สบตาใคร รีบเสิร์ฟ อย่างเงียบเงียบ “เด็กใหม่เหรอ?”เสียงทุ้มต่ำของสายฟ้าพูดขึ้นทันทีที่เห็นเธอเดินเข้ามา พายุเงยหน้าขึ้นจากแก้วเหล้า ดวงตาคมเข้มเหลือบตามองเธออย่างพิจารณา ริมฝีปากยกยิ้มบางเหมือนคนรู้ทัน “น่ารักดีนะ…ไม่เหมือนใครดี” สาว ๆ บนตักของพวกเขาพลันหันไปมองอย่างหมั่นไส้ แต่สองแฝดไม่สนใจ เพราะตอนนี้สายตาพวกเขามีไว้จับเหยื่อเพียงคนเดียว “ชื่ออะไร?” สายฟ้าถาม “อิงดาว…ค่ะ” “ชื่อก็น่ารัก” พายุตอบก่อนยกแก้วจิบ แล้วจ้องเธอด้วยสายตาลึกจนแทบหายใจไม่ออก อิงดาวเงยหน้าอย่างรวดเร็ว พบกับสายตาคมของผู้ชายที่นั่งกอดสาวไว้บนตัก แต่ยังกำลังยิ้มให้เธอ สายฟ้า จ้องตรง ไม่ละสายตาไปจากเธอเลย อิงดาวไม่ตอบอะไรเมื่อเสิร์ฟเครื่องดื่มเสร็จเธอก็เดินออกมาจากห้องนั้นทันที พายุมองตาม ก่อนพูดเสียงนิ่ง“เด็กใหม่นี่…แปลกดีเนอะ” เขาพูดพร้อมยิ้มกวน ๆ “คืนนี้หน้าเบื่อจังว่ะ” สายฟ้าหัวเราะขณะมีสาวนั่งคร่อมตัก เขากำลังจูบเธอเล่น ๆ “คนนี้เหมือนกับคนเมื่อคืนก่อนเลย…เปลี่ยนใหม่ดีมั้ยพี่?”พายุพูดขึ้นพร้อมจิบเครื่องดื่มเงียบ ๆ ดวงตาคมมองลงไปชั้นล่างผ่านกระจกสีชา “อยากได้เด็กเสิร์ฟ คนนั้น…” พายุพูดขึ้นเสียงเรียบ “ไม่ใช่สเปกเรานี่?” สายฟ้าขมวดคิ้ว “ไม่ใช่…แต่มองแล้วรู้สึกอยากลอง” [กลางดึกวันเดียวกัน] ตีสองกว่า เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นกลางความเงียบของห้องพักราคาถูก “คุณอิงดาวใช่ไหมคะ…น้องชายของคุณมีภาวะแทรกซ้อน ต้องรักษาโดยด่วนค่ะ…” “เราจำเป็นต้องมัดจำค่ารักษาอย่างน้อย 90,000 บาทในวัน พรุ่งนี้ ไม่อย่างนั้นจะเริ่มขั้นตอนต่อไปไม่ได้…” มือของอิงดาวสั่น ใจเธอร่วงวูบภาพของน้องชายที่นอนอยู่ในห้องปลอดเชื้อซ้อนทับขึ้นมาอย่างรุนแรง เธอรีบวิ่งออกจากห้องพักโดยไม่สนว่าเป็นเวลาอะไร เรียกวินไปโรงพยาบาลทันทีในมือนั้นถือเงินไม่ถึงพันบาท กับสมุดบัญชีที่มีเหลือเพียงเศษเงินไม่ถึงห้าร้อย เธอยืนมองน้องชายผ่านกระจกในห้องปลอดเชื้อ เด็กผู้ชายตัวเล็กที่เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวของเธอ…กำลังต้องการโอกาสมีชีวิตต่อ “พี่จะไม่ปล่อยให้แกตายแน่นอน…” เธอกัดริมฝีปากแน่น พยาบาลยื่นใบแจ้งค่าใช้จ่ายให้เธอพร้อมคำขอโทษ — ถ้าไม่มีเงินมัดจำ คงเริ่มการรักษาไม่ได้ หลังจากกลับจากโรงพยาบาล อิงดาวนั่งกอดเข่าบนเตียงเก่า ๆ น้ำตาไหลเงียบ ๆ ไม่หยุด เธอคิดวนอยู่แค่ประโยคเดียว “ถ้าฉันไม่มีเงิน…น้องต้องตายแน่ ๆ” แล้วภาพของฝาแฝดก็ลอยเข้ามาในหัว—พวกเขามีเงิน มีอิทธิพล และ…มีสายตาที่มองเธอเหมือนว่ากำลังสนใจในตัวเธอสนใจในตัวเธอ “ฉันจะยอมเอาตัวเข้าแลก”เธอลุกขึ้นแต่งตัวเรียบร้อย แล้วกลับไปที่ผับอีกครั้ง แม้มันจะปิดไปแล้ว… [ห้องทำงานเจ้าของผับ] “ขอเข้าไปคุยด้วยหน่อยค่ะ…”เสียงของอิงดาวเบาแต่ชัด สายฟ้าเปิดประตูให้ พายุยกคิ้วนิด ๆ เห็นเธอในชุดเดิมจากกะทำงาน ใบหน้าของเธอบ่งบอกถึงความเครียดจนทั้งสองแฝดรู้ได้ทันทีว่าเรื่องนี้ไม่ใช่แค่เรื่องเล่น ๆ “ฉัน…อยากยืมเงิน หนึ่งแสนบาท” “เหอะ เธอคิดว่าเราเป็นธนาคารหรือไง” สายฟ้าหัวเราะ “น้องชายของฉัน…เขากำลังจะตาย ฉันไม่มีใครแล้ว ฉัน…แค่อยากให้เขาได้มีโอกาสรอด” ห้องเงียบลง… พายุมองเธอด้วยสายตาที่ต่างไปจากเดิม สายฟ้าเอนหลังบนโซฟา มือกดโอนบัญชีบนมือถือ แล้วพูดเสียงเย็น “เราจะให้…แต่มีเงื่อนไข” อิงดาวไม่พูดอะไร เธอรู้คำตอบดีอยู่แล้ว “เธอต้องนอนกับเรา — ทั้งสองคน คืนนี้” … “ตกลงค่ะ” ————————————————————- ซีวิดนางเอกของฉันทำไมหน้าสงสารแบบนี้ ฝากคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ
Dernier chapitre
คนของฝาแฝด สั่งสอน
แกร๊ก…ประตูถูกเปิดออกอย่างช้า ๆ สองหนุ่มฝาแฝดก้าวเข้ามาด้วยท่าทีเงียบเชียบ ราวกับไม่อยากให้เสียงใดรบกวนคนที่กำลังนั่งกอดเข่าอยู่บนเตียงอิงดาวยังคงอยู่ในท่าเดิม… กอดเข่าชิดอก สายตาหลุบต่ำไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมองพวกเขา รอยช้ำจาง ๆ ที่แก้มกับดวงตาแดงก่ำนั้น ทำให้หัวใจทั้งสายฟ้าและพายุปวดหนึบไปหมด“อิงดาว…”เสียงทุ้มของสายฟ้าเรียกเบา ๆ เหมือนกลัวว่าเธอจะหายไปหากพูดเสียงดังเกินไป“เราขอโทษ…” พายุพูดต่อทันที เดินมานั่งลงข้างเตียงช้า ๆ ดวงตาของเขาจ้องมองเธออย่างสำนึกผิดที่สุดในชีวิตหญิงสาวไม่ได้พูดอะไรสักคำ เธอยังคงกอดตัวเองแน่น แต่เสียงของเธอก็ดังขึ้นในห้องที่เงียบสนิทนั้น“ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ… อิงดาวไม่มีสิทธิ์โกรธพวกคุณอยู่แล้ว”คำพูดนั้นเจือจางด้วยความเจ็บปวดจนทั้งสองต้องสบตากันอย่างกังวล“อย่าพูดแบบนั้นสิ!” สายฟ้าก้าวเข้ามาอีกก้าวก่อนนั่งลงอีกฝั่งของเตียง “เธอมีสิทธิ์โกรธ ”“อิงดาว…” พายุกุมมือเล็กของเธอเบา ๆ “เราสองคนเลิกกับผู้หญิงทุกคนแล้ว ไม่มีใครอีก ไม่มีใครทั้งนั้น นอกจากเธอ”“ใช่” สายฟ้าพยักหน้าแรง “เราจริงจังกับเธอ อยากให้เธอเป็นแฟนของเรา เป็นคนสำคัญที่สุด… เราจะพาเธอไปเจอพ่อกับแม่
คนของฝาแฝด ทะเลาะกัน
เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นเบา ๆ ในช่วงเย็นของวัน สายฟ้าเดินออกมาจากห้องนั่งเล่น ก่อนจะรีบเปิดประตูทันทีอิงดาวเธอยืนอยู่ตรงหน้า ใบหน้าไร้รอยยิ้ม แววตานิ่งเฉยไม่เหมือนคนที่เคยยิ้มหวานให้พวกเขาในทุกครั้งที่พบกันแต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของสายฟ้าหล่นวูบลงไปคือ รอยช้ำจาง ๆ ที่แก้มซ้ายของเธอ“อิงดาว! แก้มเธอ…” พายุที่ตามออกมาเอ่ยเสียงดังด้วยความตกใจทันที“ใครทำ?” สายฟ้าก้าวเข้ามาใกล้ พยายามจะยกมือแตะหน้าเธออย่างอ่อนโยน แต่หญิงสาวเบี่ยงหน้าหนี“มันไม่สำคัญหรอกค่ะ…ฉันโอเค”เธอพูดเรียบ ๆ แล้วเดินเบี่ยงเข้าไปในห้องโดยไม่สบตาพวกเขาแม้แต่น้อย ท่าทางแข็งกระด้างและเงียบเฉียบผิดปกติ ทำเอาทั้งสองชายหนุ่มได้แต่ยืนมองด้วยความสับสน“อิงดาว ใครทำเธอ?” พายุเดินตามเข้าไปถามเสียงเข้ม“ผู้หญิงพวกพี่…ไง”คำตอบนั้นทำเอาทั้งสายฟ้าและพายุชะงักค้าง“หมายความว่าไง?” พายุขมวดคิ้ว“ก็สาว ๆ ที่คอยมาตามหาพี่สายฟ้า พี่พายุไงคะ… หรือฉันควรจะชินกับผู้หญิงที่วิ่งมาตบหน้าเพราะคิดว่าฉันแย่งผู้ชายของเขา?”“อิงดาว—”“ไม่ต้องอธิบายค่ะ” เธอยิ้มเยาะออกมาเล็กน้อย น้ำเสียงประชดประชัน “พวกพี่จะมีผู้หญิงอีกกี่คนก็ได้ ดาวรู้ตัวดี ว่าอยู
คนของฝาแฝด โดนทำร้าย
แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ้าม่านลงบนผิวขาวเนียน ร่างบางในชุดคลุมหลวม ๆ พลิกตัวเบา ๆ ดวงตาเรียวยาวค่อย ๆ ลืมขึ้นก่อนจะเบิกกว้างทันที“วันนี้มีสอบ…”เธอพึมพำออกมาเบา ๆ หัวใจเต้นแรงรัวขึ้นทันทีเมื่อสติเริ่มกลับมาเต็มที่ ภาพของหนังสือกองโตที่ไม่ได้แตะมานาน ภาพตารางสอบ และคำเตือนจากอาจารย์ลอยขึ้นมาในหัว“สองอาทิตย์แล้ว…เราไม่ได้เข้าเรียนเลย…”เธอสะบัดผ้าห่มออกจากตัวอย่างลืมความปวดเมื่อยตามร่างกาย รีบหันไปมองรอบข้างสายฟ้าและพายุยังคงนอนหลับสนิท เสียงลมหายใจสม่ำเสมอของพวกเขาดังอยู่ข้างหู แต่อิงดาวไม่มีเวลาเธอรีบคว้าชุดนักศึกษาที่พับเก็บไว้ในกระเป๋า เปิดตู้หาเสื้อในกางเกงในอย่างรีบร้อน แล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไปเสียงน้ำไหลไม่ถึงห้านาที เธอก็ออกมาพร้อมชุดนักศึกษาครบชุด กระโปรงพีทเข้ารูป เสื้อเชิ้ตขาวสะอาดถูกติดกระดุมเรียบร้อย แม้ใบหน้าจะซีดเล็กน้อย แต่แววตาของเธอเต็มไปด้วยความตั้งใจเธอเหลือบมองฝาแฝดที่ยังคงหลับอยู่ ท่ามกลางบรรยากาศสงบเงียบในห้อง ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มขึ้นคลุมตัวพวกเขาให้ดี“ขอโทษนะคะ…ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง แต่วันนี้ฉันต้องไปให้ทัน…”เธอพูดเบา ๆ กับพวกเขาทั้งที่รู้ว่าคงไม่ได้ยิน จ
คนของฝาแฝด หลับเหมือนเด็ก(NC)
“ถึงตาพี่แล้วนะ…คนสวยของพี่”เสียงทุ้มต่ำของพายุดังมาจากด้านหลัง พร้อมกับการเคลื่อนไหวที่แนบแน่นไม่ต่างจากคำพูดนั้น เขาขยับเข้ามาแทนที่สายฟ้า นิ้วหนาจับแก่นกายที่แข็งขึงแน่นของตัวเอง สะบัดเบา ๆ ก่อนจะคุกเข่าลงข้างหลังร่างบางที่ยังคงหอบถี่จากแรงรักของแฝดคนพี่“พะ…พี่พายุ…หนู…ยัง…”เสียงหวานที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยหอบและอารมณ์ที่ยังคงคุกรุ่นเอ่ยขึ้นเบา ๆ พร้อมกับมือบางที่ยันกับเตียงไว้แน่น“ยังไม่พอหรอก…ใช่มั้ย หื้ม?”พายุก้มลงกระซิบข้างหูเธอ กลิ่นกายชายชัดเจนและเร่าร้อนไม่แพ้สายฟ้า ปลายลิ้นลากไล้แนบต้นคอจนเธอสั่นสะท้านพายุใช้มือหนาจับสะโพกเธอไว้แน่น ก่อนจะกดปลายลำเข้าง่ามขาแล้วถูไถช้า ๆ กับร่องสาวที่ยังฉ่ำเยิ้ม“อิงดาว…ยังอุ่นขนาดนี้เลยเหรอ หื้ม? แบบนี้ก็พร้อมรับพี่แล้วล่ะสิ”“อ๊ะ…พี่พายุ…ยังไม่ไหว…หนู…”เสียงครางสั่นไหวหลุดจากลำคอพร้อมกับความร้อนวาบที่แล่นผ่านทั้งร่างจากนั้นปลายหัวของแก่นกายใหญ่ก็จรดแนบกับร่องสาวที่ยังเปียกฉ่ำ เขาค่อย ๆ ดันตัวตนเข้าไปทีละน้อย ความใหญ่ ความยาวของพายุไม่ต่างจากพี่ชาย “อืออออ…พี่พายุ…แน่นอีกแล้ว…”เธอครางเสียงสั่น ร่างบางแอ่นขึ้นโดยอัตโนมัติ เมื่อพายุเริ
คนของฝาแฝด เรียกพวกเราว่าพี่(NC)
อิงดาวยังหอบไม่หยุด ร่างกายสั่นระริกเมื่อแรงปรารถนาในกายยังไม่จางหายดี ขาเรียวสั่นพับแทบทรุดนั่งลงกับพื้นสายฟ้าใช้มือยกคางเธอขึ้น ดวงตาคมจ้องลึกเข้ามาในดวงตาเธออย่างจริงจัง“จากนี้ไป…เรียกเราว่า ‘พี่’ ” เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้กระซิบชิดริมฝีปาก “เข้าใจมั้ย คนดีของพี่?”เธอเม้มปากแน่น ใจเต้นกระหน่ำ ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ“พี่สายฟ้า…”คำพูดแผ่วเบานั่นเหมือนจุดชนวนในตัวชายหนุ่มสายฟ้านั่งอยู่ด้านหน้าเธอ ร่างเปลือยเปล่าของเขาแนบชิดกับต้นขาของเธอ ในขณะที่พายุแนบชิดด้านหลัง จูบเบา ๆ ที่ต้นคออย่างยั่วเย้านิ้วมือหยาบใหญ่ของสายฟ้าลูบผ่านเรียวขาของเธอ ก่อนจะใช้นิ้วกลางลากผ่านร่องกลางช้า ๆ จนเธอสะดุ้งเฮือก สะโพกกระตุกเบา ๆ“ตรงนี้แฉะหมดแล้ว…” เขาพึมพำเสียงแหบพร่า ดวงตาหรี่ปรือมองจุดที่กำลังชื้นแฉะระเรื่อสีชมพูสดตรงหน้าก่อนจะดันนิ้วเข้าไปในร่องสวยของเธอทีเดียวสองนิ้วเต็ม ๆ“อ๊ะ—!” อิงดาวสะดุ้งครางเสียงหลง ร่างสั่นสะท้านเมื่อสองนิ้วใหญ่กระแทกเข้ามาเต็มแรงสายฟ้ายิ้มมุมปาก ขยับนิ้วเข้าออกด้วยจังหวะเร็วขึ้น เสียงน้ำดังเฉอะแฉะยิ่งกระตุ้นอารมณ์“แน่น…แล้วก็สวย ขนาดนี้ มีสิทธิ์อะไรให้ใครมองนอกจากเรา?”เ
คนของฝาแฝด . พิสูจน์ว่าเธอเป็นของใคร…
เสียงล้อรถเข็นที่ลากผ่านพื้นกระเบื้องสะอาดสะอ้านของโรงพยาบาลเอกชนดังสะท้อนอยู่ในโถงทางเดินสีขาว อิงดาวเดินข้างพยาบาลที่ช่วยเข็นเตียงน้องชายของเธอ ใบหน้าเด็กหนุ่มที่หลับตาพริ้มภายใต้สายน้ำเกลือยังคงดูอ่อนแอเหมือนทุกครั้ง แต่คราวนี้…รอบตัวเขาไม่ใช่โรงพยาบาลรัฐที่เก่าโทรมอีกต่อไปพายุเดินนำอยู่ข้างหน้า ส่วนสายฟ้าเดินช้า ๆ อยู่ข้างหลังเธอ เหมือนจะกันไม่ให้เธอรู้สึกโดดเดี่ยวแม้แต่นิดเดียว“เราติดต่อแพทย์เฉพาะทางไว้แล้ว” พายุเอ่ยโดยไม่หันกลับมา “เคสแบบนี้ต้องมีทีมเฉพาะดูแล พวกเขาจะตรวจอาการน้องเธอละเอียดกว่าที่ไหน ๆ”อิงดาวพยักหน้าช้า ๆ พลางก้มมองน้องชายที่เธอทุ่มเทแทบทั้งชีวิตเพื่อเขา“ขอบคุณนะคะ…” น้ำเสียงเธอแผ่วเบา “ขอบคุณมากจริง ๆ”สายฟ้าเดินเข้ามาข้าง ๆ แล้วเอื้อมมือมาจับมือเธอไว้แน่น“จากนี้ไปเธอไม่ต้องขอบคุณอีกแล้วอิงดาว แค่เธอไม่ลำบากอีก…ก็พอแล้ว”ทันทีที่ถึงห้องพักพิเศษส่วนตัว พยาบาลก็ช่วยจัดเตียงให้น้องชายเธออย่างมืออาชีพ ห้องพักกว้างขวางพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เตียงข้างหน้าต่างมีแสงอ่อน ๆ จากภายนอกสาดเข้ามา อิงดาวมองภาพนั้นอย่างเงียบ ๆ ราวกับทุกอย่างที่เกิดขึ้นยังไม่ใช่ควา
Vous vous intéresseriez aussi à
รวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat116.5K Vuesวิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์82.4K VuesCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI108.0K Vuesห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน130.8K Vuesท่านประธานขา อย่าหยุดคลั่งรักฉัน
หอมกลิ่นอายฝน22 Vuesเมียพลาดรัก (คุณซัน:เมย์)
นามปากกาดาวเหนือ58 Vuesหนุ่มวิศวะลุ้นรัก
ชัญญาณ์ภัช76 Vuesสามีมหาเศรษฐีจอมหวงของฉัน
เคธี่51 Vues
