คนนอกหัวใจ EP:2

ปัง!!!

“ฉิบหายแล้วไหมละ..พอก่อนแองจี้"

หลังจากที่เสียงประตูห้องของผมถูกปิดลงด้วยฝีมือของนาราผมก็บอกให้แองจี้ผู้หญิงที่ผมควงมานอนด้วยเมื่อคืนให้หยุดทำสิ่งที่เธอกำลังปรนเปรอลูกชายผมอยู่ ยัยนั่นปิดประตูแรงขนาดนั้นงานเข้าผมแน่ๆ ถ้ายังคิดจะต่อกับแองจี้จนจบเกม

“แต่แองจี้ยังไม่ได้ทำให้กันต์ผ่อนคลายเลยนะคะมาต่อกันดีกว่าค่ะ”

“บอกว่าพอก็พอไงแองจี้ฉันมีประชุมเธอไม่ได้ยินที่เลขาฉันพูดเมื่อกี้รึไง”

“ได้ยินค่ะแต่กันต์เป็นเจ้านายทำไมต้องเกรงใจยัยเลขาหน้าไร้อารมณ์คนนั้นด้วยล่ะคะ”

ผลัก!!

“กันต์!!ทำไมต้องผลักแองจี้แรงๆด้วยคะ”

“กลับไปได้แล้วแองจี้ฉันไม่มีอารมณ์แล้วและก็…อย่าพูดถึงนาราแบบนี้ให้ฉันได้ยินอีก”

พรึบ!!

“หวังว่าถ้าฉันออกจากห้องน้ำมาเธอคงไม่นั่งอยู่ตรงนี้นะแอวจี้เพราะถ้าเธอยังนั่งอยู่คราวหลังก็ไม่ต้องมาให้ฉันเห็นหน้าอีก”

พูดจบผมก็ลุกขึ้นเดินเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำทันทีโดยไม่สนใจใยดีท่าทางไม่พอใจของแองจี้ถูกผมไล่เลยสักนิดตอนแรกว่าจะพูดให้กลับดีๆ แต่แองจี้ดันมาพูดจาแบบนี้กับนาราผมไม่พอใจครับที่ใครมาว่าให้เพื่อนผมแบบนี้

สิบห้านาทีผ่านไป

แกร็ก!!

“ทำไมไม่เคาะประตู”

เสียงเย็นชามาเชียวครับนี่ผมก็รีบแบบที่สุดแล้วนะอาบน้ำแต่งตัวสิบห้านาทีแล้วรีบมาหานาราที่ห้องตามคำสั่งแต่พอเปิดเข้ามาแม่งเอ้ย!ความเย็นเข้าปกคลุมไปทั่วทั้งห้อง

“ก็เธอไม่ได้ล็อคอยู่แล้วจะเคาะทำไม”

“เรียบร้อยแล้วใช่ไหมเหลือเวลาไม่มากรีบไปกันเถอะ”

นาราถามผมแต่ตาไม่มองผมเลยสักนิดแค่ปรายตามองผมแล้วก็หันไปหยิบแท็บเลตกับเอกสารที่เธอนั่งดูรอผมเมื่อกี้

หมับ!!

ในขณะที่นารากำลังจะเดินผ่านหน้าผมไปผมก็คว้าแขนนาราเอาไว้ผมไม่ชอบเลยที่นาราทำตัวเย็นชาแบบนี้ใส่ผม

“มีอะไร”

“ฉันยังแต่งตัวไม่เรียบร้อย”

พอผมพูดแบบนี้นาราก็มองสำรวจผมตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยๆ ก่อนที่จะวางของที่ถืออยู่ในมือไว้หลังจากนั้นนาราก็ยกมือขึ้นมาติดกระดุมเสื้อสามเม็ดบนที่ผมจงใจไม่ติดมาตั้งแต่แรกทีละเม็ดจนครบ

“เน็คไทล่ะ"

“ไม่ได้หยิบมา..ฉันรีบ”

เฮ้อ!!

นาราถอนหายใจใส่หน้าผมอีกครั้งก่อนที่จะเปิดกระเป๋าถือของเธอที่มันใบใหญ่กว่าที่ผู้หญิงปกติเขาถือกันแล้วจับแน็คไทที่อยู่ในกระเป๋าออกมาสามเส้นก่อนที่จะมองมาที่เสื้อของผมที่ใส่อยู่กับสูตที่ผมถือมา

ในกระเป๋าของนาราจะพกเน็คไทไว้สามเส้นสามสีตลอดครับมันเป็นสีที่เข้ากับเสื้อเชิ้ตของผมที่มีอยู่ที่เป็นแบบนี้เพราะผมจะแต่งตัวไม่เรียบร้อยเป็นประจำครับแล้วนาราก็จะเป็นคนดูแลทุกอย่างนอกจากเน็คไทแล้วในกระเป๋าของนารายังมีของที่ผมจำเป็นต้องใช้อีกหลายอย่างในนั้นไม่เว้นแม้แต่ถุงยางอนามัยนาราเป็นทุกอย่างให้ผมแล้วจริงๆครับทั้งผู้ช่วย ทั้งเลขา ทั้งเพื่อนสนิท เพื่อนรู้ใจ แม่งเป็นทุกอย่าง

“เรียบร้อย…ทีนี้ก็ไปกันได้แล้ว”

“น่ารักที่สุดเลยนาราของกันต์”

“ทำบ้าอะไรของนายมาดึงแก้มฉันทำไม”

“อยากให้เธอยิ้ม…ยิ้มหน่อยนะนารา”

“ไร้สาระไปกันได้แล้ว”

“ขอโทษ!”

ผมปล่อยมือจากแก้มนาราแล้วเปลี่ยนมาจับมือนาราแทนก่อนที่จะพูดขอโทษออกมาไม่รู้สิครับผมอยากพูดคำนี้จริงๆเพราะวันนี้นาราดูเหนื่อยๆ แล้วต้องมาปวดหัวกับคนที่ไม่มีความรับผิดชอบอย่างผมอีกวันนี้เป็นวันประชุมใหญ่ครับผมรู้ดีว่านาราต้องเหนื่อยเตรียมอะไรบ้างแล้วผมก็ยังมาสร้างปัญหาเพิ่มให้อีก

“ขอโทษอะไรของนาย”

“ขอโทษที่ทำให้เหนื่อย”

“มันเป็นหน้าที่ของฉัน”

นาราตอบออกมาด้วยใบหน้าที่นิ่งๆ เย็นชาของเธอแล้วก็เดินออกห้องไปแล้วผมก็เดินตามออกมาติดๆ เพื่อนผมคนนี้เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้วฉายาเจ้าหญิงน้ำแข็งคือฉายาที่เพื่อนๆ เรียกเธอ

หมับ!!

“อะไรอีก!! นายเดินดีๆ ได้ไหมฉันรีบ”

ผมรีบเดินตามแล้วเดินไปกอดคอนาราไว้

“รีบอะไรนักหนาครับคุณเพื่อนเดี๋ยวเพื่อนกันต์จะซิ่งพาคุณนาราเพื่อนรักไปถึงบริษัทภายในสิบนาทีเลยครับ”

“หึ!! ขี้โม้ไม่เปลี่ยนเลยนะนายเนี้ย”

“ฮั่นแน่! ยิ้มแล้วเหรอเห็นไหมนาราเวลาเธอยิ้มโลกแม่งสดใสขึ้นมาเลย”

“นี่ก็เกินไป!”

นาราพูดแล้วอมยิ้มออกมา

“จริงๆ เวลาเธอยิ้มน่ารักนะแต่เสียดาย”

“เสียดายอะไรของนาย”

“น่ารักน้อยกว่าจินของฉันพูดแล้วก็คิดถึงจิน อีกแล้วว่ะนาราทำไงดีฉันจะจีบจินแบบจริงจังสักทีดีไหม”