บทที่ 12 เลีย...

คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิด

บทที่ 12 เลีย...

วิน

"ZzZ" กายนอนนิ่งอยู่บนเตียงหรู

"....." ผมนั่งอยู่บนเตียงและลูบหัวกายไปด้วย ตอนนี้กายเหมือนลูกแมวที่เพิ่งเกิดออกมาเลย...เปลือยเปล่า...มีแค่ผ้าห่มที่ห่มผืนเดียวกับผมเท่านั้น

หลังจากมีอะไรกับกายบนรถ ผมก็มาเปิดโรงแรมให้กายพักผ่อน...ถึงกายจะไม่อยากให้ผมพามาก็เถอะ

"อื้อ.." กายค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา

"ตื่นแล้วเหรอ" ผมกระซิบถาม

"วิน!" กายลุกขึ้นทันที

ฟุบ!

"อย่าเพิ่งลุกสิ...กายยังไม่ชิน" ผมกดกายลงที่นอน

"......" กายหลบสายตา ก่อนจะทำตามที่ผมบอก น่ารัก...น่ารักโคตร

"กายโคตรน่ารักเลย....?!?" บ้าเอ๊ย!! นี่เราพูดออกไปงั้นเหรอ...เพราะตื่นเต้นมาก

"กาย...กายรักเราไหม?" ผมถามออกไป

"อืม..." หลบสายตา

"กาย มองเราแล้วตอบเราสิ" ผมจับคางกายให้หันมามองหน้าผม

"อื้อ..." กายตอบด้วยสีหน้าที่ไม่เต็มใจนัก

"เราขอโทษที่บังคับใจกาย แต่กายเป็นของเราแล้วนะ" ผมกระซิบบอก

".....อืม..." กายหนีหน้าจากผม

คงต้องใช้เวลาสักพัก...ที่เราทำกับกายมันคือการข่มใจดีๆ นี่เอง คงต้องใช้เวลาหน่อย

"กายบอกเราสิ ว่าไม่ชอบเราตรงไหน?"

"......"

"บอกมาเถอะกาย นะ..." ผมจุ๊บหน้าผากกาย

"....เราไม่ชอบที่วินทำ.."

"มีอะไรกับกายนะเหรอ" กายพยักหน้า

"เรารักกาย..เราแค่...ไว้จะอธิบายหลังจบเรื่อง โอเคไหม"

"....." กายดูเหมือนจะไม่ชอบคำตอบผมสักเท่าไหร่

"เดี๋ยวเลี้ยงขนมนะ" ผมกอดกายยกใหญ่

"....." กายทำหน้างง

"เดี๋ยวเลี้ยงขนมไง จะให้กินทุกอย่างเลย กายเป็นแฟนเราแล้วนี่ นะ" ผมกอดกายพร้อมโยกไปมา

"......." กายคิดอะไรบางอย่างก่อนจะพยักหน้าให้ผมและซบลงบนแผ่นอกของผม

พรุ่งนี้คงสนุกน่าดู...

กาย

7:11 น.

"วิน...เราเจ็บ.." ผมพยายามลุกขึ้นจากเตียง ก้นกู....

"อย่าเพิ่งลุกสิ..." วินมาประคองหลังผมไว้

"เจ็บอ่า..." ผมบ่น

"ตรงไหนเหรอ" วินถาม...ตรงไหนก็..ก็ตรงนั้นไงเล่า! ไอ้...บ้า

"....ตรงนั้นแหละ" ผมตอบ

"ตรงไหนล่ะ" เสียงทุ้มกระซิบหูร่างบาง

"วินอย่ามาทำเป็นไม่รู้นะ" ผมเริ่มอาย และยังเพลียๆ อยู่

"แล้วตรงไหนล่ะ..." วินลูบเอวบางของผม

"...ตรงนั้น...ตรงที่วินทำนั่นแหละ..."

"ขอดูหน่อยได้ไหม..." ลูบหน้าท้องร่างบาง

"....อืม.." วินกดผมลง...พร้อมกับยิ้มบางๆ ให้ผมและลูบหัวผมอีกครั้ง......

ณ มหาลัย

"กายรอเราแป๊บนึงนะ เดี๋ยวไปซื้อยาข้างนอกมาให้" วินว่า

"อืม...ได้" วินรีบวิ่งออกไป

"กาย! เมื่อวานทำไมมึงไม่รับโทรศัพท์วะ" ไอ้แม็กวิ่งมาหาผมทันทีที่เห็นผมนั่งอยู่ในคลาสก่อนเวลา

"อ่อ โทรศัพท์พังนะ ซ่อมอยู่ที่ร้าน..."

"อืม...." แม็กมองผมด้วยสายตาไม่เหมือนปกติ

"มีอะไร?" ผมถาม

"ปิดรอยบ้างก็ดีนะ มึงยิ่งไม่ระวังตัวอยู่ด้วย" มันยื่นมือมาปิดเสื้อให้

"อะ! ไม่ต้อง.." ผมสะบัดมือมันออกแล้วจัดเสื้อเอง

"ไม่ต้องเลยมึงอ่ะ อายอะไร" มันแย่งมาจัดเสื้อผมอีกครั้ง

"......" ผมเงียบ มันคิดว่าผมไปมีอะไรกับผู้หญิงมาสินะ...

"ไอ้วินมันชอบแสดงความเป็นเจ้าของ ถ้ามันได้อะไรมันไม่ยอมปล่อยแน่ มึงก็อย่ายอมมันมากนักสิ" มันพูด

เพียะ!

ผมตีมือมันออก

"รู้ได้ไง..." ผมสั่น

"รู้ได้ไง...ไม่รู้สิ แต่มึงไม่เห็นต้องสนใจเลยนี่ แต่กูยังรักมึงอยู่นะ กูไม่ถือหรอก"

"ไม่ถือ..."

"กูจะเป็นคนที่เท่าไหร่ของมึงก็ได้ เป็นคนกี่คนของมึงก็ได้ แต่กูต้องได้เป็น" มันกระซิบ

"มึงมันบ้า..."

"มึงก็รู้ วันนี้มึงกลับบ้านด้วยล่ะ พี่มึงคงรอมึงจนตัวดิ้นเป็นเกลียวแล้ว" มันพูดก่อนเดินออกไป

"......." นั้นสิ...ผมจะเคลียร์กับพี่ยังไงล่ะทีนี้...

"กาย ได้แล้ว" วินวิ่งมาพอดี

"เร็วไปไหม?" ผมพูดหยอก

"กลัวเมียรอนาน จุ๊บ!" มันหอมแก้มผม จนคนที่อยู่รอบๆ หันมามองตาเป็นมัน

"วิน! ...โอ๊ย.." ผมเผลอถอยตัวออกมาเร็วจนสะเทือนช่วงล่างของตัวเอง...

"อย่าสิ เราบอกแล้วว่าอย่าขยับแรงๆ" วินประคองผมไว้

"วินอย่า...คนมอง.." ผมพยายามแกะมือออก

"แล้วไง?"

"......" ชอบแสดงความเป็นเจ้าของ...คงเป็นแบบนี้ล่ะมั้ง...

15:22 น.

ผมเดินมาหน้ามอ เพื่อกลับบ้านหลังจากที่ไม่ได้กลับมา 1 คืน...ส่วนเรื่องวิน...ไว้ก่อนแล้วกัน ยังไงวินก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร ถ้าผมคบด้วย...ก็คงจะดีอยู่นะ

"พี่?" ผมเห็นพี่กันต์ยืนรออยู่หน้ามอ

"เอ้า..กายมาแล้วเหรอ?" พี่ทักผม

"พี่ มายืนทำอะไรตรงนี้?"

"ก็กายบอกพี่ว่าจะกลับบ้านกับพี่นี่.."

"ก็มัน...เมื่อวาน อย่าบอกนะ! ว่าพี่รอผมตรงนี้ตั้งแต่เมื่อวานน่ะ!"

"ก็...ประมาณนั้น" พี่ตอบส่งๆ

"พี่บ้าไปแล้วรึเปล่า!?"

"บ้ายังไง? พี่แค่รอเราตามสัญญานี่ พี่ผิดเหรอ?" พี่พูดด้วยท่าทางที่น่าสงสาร

"......เปล่า..พี่ไม่ผิด" กาย...ผิดเอง

"กลับบ้านกัน..นะ" พี่มาโอบไหล่ผมไว้

"......." ทำไม...ต้องทำขนาดนี้ด้วย

"กายร้องทำไม?" พี่เห็นผมสะอื้นเบาๆ

"ไม่มีอะไร...ไม่มี..ฮือๆ"

"กายอย่าร้องสิ...ร้องทำไม?" ร่างหนาปลอบ

"ไม่มี..ฮือๆ..ไม่มีอะไร..." ผมร้องไห้ออกมายกใหญ่ จนพี่ต้องอุ้มผมขึ้นรถไปปลอบในรถให้

ณ บ้าน

"ZzZ" ผมนอนหลับเพราะเหนื่อยที่ร้องออกมาไม่หยุด จนต้องให้พี่ปลอบให้ผมหลับถึงจะหยุด

16:56 น.

"กาย...ตื่นได้แล้ว เดี๋ยวคืนนี้ก็นอนไม่หลับหรอก" พี่ปลุกผมขึ้นจากโซฟา

"พี่...กายขอโทษ" ผมดึงเสื้อพี่ไว้

"เรื่องที่เราไปนอนกับคนอื่นนะเหรอ"

"!?!" ผมเบิกตากว้างทันที

"ตรงนี้..." พี่คลำหน้าอกผม ในขณะที่ผมนอนอยู่บนเตียง

"ตรงนี้..." พี่เลื่อนมือลงมาที่หน้าท้องผมเบาๆ

"และก็ตรงนี้..." พี่เลื่อนมือลงมาข้างล่างอีกขั้นหนึ่ง...

"....อือ.." ผมหลบจุดที่พี่สัมผัส แต่มือพี่ก็ชี้จุดลงที่ผิวกายผมเต็มๆ...

"โดนมันเห็น..."

"อืม..." ผมครางออกมาเบาๆ

"โดนมันสัมผัส...."

"อืม...." ผมตอบ...

"หมดแล้วใช่ไหม" พี่มองตาผม....

"ผมขอโทษ..." ผมสะอื้นออกมา ผมกลัวมาก...ตอนนี้ผมกลัวที่สุด...ผมกลัวโคตรๆ...ผมไม่อยากอยู่ตรงนี้แล้ว...

"พี่ไม่ได้จะทำอะไรเราสักหน่อย จะขอโทษทำไม หื้อ?" พี่เสยผมขึ้น...

"......" ผมเม้มปากเบาๆ

"จูบ..." พี่พูดเสียงเบา

"อือ..." ผมโน้มไปจูบพี่ทันที

"แค่จูบเฉยๆ เหรอ...หื้อ?"

จุ๊บ...จ๊วบ...จุ๊บ...

ผมโน้มตัวไปจูบอีกครั้ง แต่ครั้งนี้สอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากอีกฝ่ายด้วย...

"อือ..."

"เด็กดี..." พี่ถอดปากออกก่อนจะลูบหัวร่างบางด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน

"......." โดนกอด

"นอนเถอะนะ..."

"อืม.." พี่พูดเสร็จก็เดินออกไป พี่...ไม่โกรธเราจริงๆ เหรอ...ทำไมเราไม่เห็นจะรู้สึกดีใจเลย

กันต์

"ไอ้เหี้ยเอ๊ย!!" ผมต่อยเข้ากับผนังห้อง หลังจากไปปลุกร่างบางมาเมื่อกี้

"ไอ้เหี้ยนั่น...แม่ง...ของๆ กู.." ผมพึมพำ

ร่างกายที่อุตส่าห์ดูแลมาอย่างดี...คิดไว้ว่าจะค่อยๆ ทำให้กายขาดเราไม่ได้ทั้งร่างกายและจิตใจ แต่ตอนนี้มีแค่ใจที่กายขาดเราไม่ได้ แต่ร่างกาย...แม่ง...

ตุบ!

"ไอ้เหี้ยเอ๊ย!" ผมต่อยเข้ากำแพงจนเลือดอาบมือ

ตอนถอดเสื้อกายดู...ร่างกายถูกกระทำเกือบหมด ผิวขาวชมพูถูกแทนที่ด้วยรอยช้ำและรอยดูดมากมาย ทั้งหน้าอกและแผ่นหลัง

ช่างมันเถอะ...เราผิดเองแหละ ที่ไม่สอนเรื่องอย่างว่าให้กาย...กายถึงไม่รู้อะไรแม้แต่เรายังลวมลามกายอยู่บ่อยๆ จนกายคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติตั้งแต่เมื่อก่อน

แม่ง...ทำไมกูไม่คิดว่ากายจะถูกคนอื่นลวมลาม แล้วกายจะคิดว่าเป็นเรื่องปกติจนพวกมันชิงกายไปซะก่อน...

ช่างเถอะ...ยังมีเวลาทำคะแนนอีกเยอะ

แม็ก

เช้าอีกวัน...

ณ มหาลัย

"วิน..อย่า.." วินขยับเข้าใกล้กาย

"อะไรล่ะ...หื้อ? ใกล้กว่านี้ก็เคยนี่.."

"วิน...บอกว่าอย่า...ขอร้องล่ะ" กายโดนเบียดชิดกำแพง จนหน้าใกล้กับอีกฝ่าย

แม่ง...ตั้งแต่เปิดตัว (วงใน) ก็ชักจะคันตีนขึ้นมาแฮะ...

กายแม่ง...โดนลากไปเอาทีเดียวก็น่ารักขึ้นอีก? โคตรอยากเอาเหมือนกันเลยวะ

"โรคจิตแล้วกู.." ผมบอกตัวเอง

15:23 น.

"กาย...ไอ้วินล่ะ" ผมเดินไปหากาย

"วินอ้อ โดนอาจารย์เรียกไปคุยเรื่องที่ขาดเรียนบ่อยๆ คุยทีไรรอดทุกที แปลกเนอะ เราหยุดวันเดียวเหมือนหยุดไปเป็นปี" กายบ่น บ่นยังน่ารัก---

"เหรอ..อีกนานอ่ะดิ"

"อืม คงจะอย่างนั้น" กายตอบ

ช่วงนี้ผมคุยกับกายได้น้อยกว่าปกติ เพราะไอ้วินนั่น...แต่ยังไงผมก็มีวิธีของผมอยู่เหมือนกัน

"ไปห้องน้ำเป็นเพื่อนกูหน่อยดิ" ผมชวนเหมือนปกติ

"อืมได้" กายตอบแบบไม่ทันได้คิด

ณ ห้องน้ำ

"กาย คบกับมันแล้วจริงๆ เหรอ" ผมถามระหว่างล้างมือ

"....ก็ไม่..ยังไม่ตกลงกันที.." กายพยายามเลี่ยง

"พี่กายไม่โกรธเหรอ?" ถ้าเป็นหมอนั่นถามรู้แล้วล่ะก็ คงทำเป็นพี่ชายแสนดีที่ดีจนมดขึ้นมาทำให้กายตายใจอีกแน่

"ไม่โกรธ..อะไรเลย" กายดูซึมๆ ในระหว่างที่ตอบ

"เหรอ ว่าแล้วเชียว"

"หื้อ?"

"เปล่าๆ ไม่มีอะไร" ผมตอบก่อนจะเดินไปหากายที่ยืนพิงอ่างล้างหน้าอยู่

"ออกไปเลยใช่ไหม---"

ฟุบ!

"อะ...อะไรไอ้แม็ก" กายเห็นผมเข้าใกล้จึงถอยหลังชนเคาน์เตอร์ จนต้องขึ้นไปนั่งข้างบนโต๊ะล้างหน้า

"มึงโดนตรงไหนบ้างวะ" ผมเปิดเสื้อกายดู

"เฮ้ย! อะไรของมึงเนี่ย!" กายสะบัดมือผมออก

"โดนหมดนี่หว่า..." ผมบ่น

"ทำไมมึงชอบล้อเล่นเรื่องแบบนี้กับกูวะ!" กายว่า

"ล้อเล่นเหี้ยไร กูจริงจัง" ผมขยับเข้าใกล้กาย จนกายพิงกับกระจก

"งั้นกูขอส่วนที่มันยังไม่ทำกับมึงได้ไหม?" ผมพูด

"อะไร..." กายทำหน้างง ก่อนที่ผมจะเลื่อนมือลงไปที่ต้นขาอ่อน และถอดกางเกงกายออกมาทันที

"เฮ้ย--" ผมปิดปากกายไว้

"อยู่นิ่งๆ...อย่าคิดว่ากูมีความอดทนกับมึงได้เยอะ" ผมขู่

"......" กายยอมเงียบและยอมให้ถอดกางเกงออก จนร่างบางเหลือแต่บ็อกเซอร์ตัวสั้น

"ตรงนี้ใช่ไหม ที่มันยังไม่แตะกายทีนะ" ผมจับส่วนขาและข้อเท้าเอาไว้

"ไอ้แม็กมึง...จะทำอะไร?" กายตัวสั่นไปหมด เหมือนลูกหมาถูกน้ำฝนเลย...

"ทำตรงที่มันไม่ได้ทำไง..." ผมก้มลงจูบข้อเท้ากายทันที

"ไอ้แม็กสกปรก! มึงบ้าปะ---" กายสะบัดเท้าออกแต่ผมจับไว้แน่นพอ

"กูขอแค่ตรงนี้...มึงยังจะไม่ให้กูจริงๆ เหรอ?" ผมอ้อน...

"แต่...มัน...สกปรก...แล้วที่มึงบอกว่าไม่มีให้มึงเลย มึงก็เคยชักว่าวให้กู..ทำไมอันนั้นไม่นับล่ะ.." กายพูดเสียงสั่น

"ถ้านับมึงก็ไม่ให้น่ะสิ…" ผมเลียช่วงขาขาวเนียนของอีกฝ่ายก่อนจะเน้นจูบ และดูดเป็นระยะตามช่วงขาของกาย

"อือ..." กายครางออกมาเบาๆ คงรู้สึกจั๊กจี้เบาๆ และขยะแขยงเบาๆ ด้วย

ผมลงไปเลียข้อเท้ากาย...

"เป็นหมารึไง...ไอ้แม็ก.." ปากร่างบางยังคงด่าผมอยู่ ก็นะ...เราไม่คิดพูดดีกันตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว พอเจออะไรแบบนี้จะให้พูดอ้อนวอนหรือมาหวานใส่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรหรอก

"อืม...ก็เหมือนคนแถวๆ นี้นั่นแหละ ที่สั่นเหมือนลูกหมาตกน้ำเลย..." ผมว่า

"....ไอ้แม็ก! อย่า! มัน---" ผมเลียช่วงขาหนีบที่เนียนอ่อนของอีกฝ่ายจนอีกฝ่ายสะดุ้ง

"กูปวดขี้ฉิบหาย---" มีนักศึกษาจำนวน 3 คน เดินเข้ามา...

"......." ขัดจังหวะฉิบหาย

"......." กายตกใจมากจนกระโดดลงจากโต๊ะแต่ดันมากระโดดกอดผมไว้

"ข...ขอโทษครับ" คนที่เข้ามาก็เห็นกายไร้กางเกงและยืนหลบอยู่ข้างหลัง....ก็รีบเดินออกไปทันที

"ชิ..." ผมสบถออกมาเบาๆ

"เพราะมึงอ่ะ! ไอ้แม็ก!" มันตีผม

"อะไรเล่า..."

"เพราะมึงมาเลีย....และมาทำตรงอ่างล้างหน้าตรงนี้ไง! เขาถึงเห็นอ่ะ!" กายบ่นทั้งๆ ที่ยังไม่ดึงกางเกงขึ้น

ขาจากที่ขาวเนียนตอนนี้โดนแม็กกระทำจนเกิดรอยช้ำจากการดูดและกัดเบาๆ

"แล้ว...ถ้าทำตรงอื่นมึงก็จะไม่ว่ากูใช่ไหม" ผมถามหยอกๆ

"ไอ้...ไอ้เหี้ย!" กายผลักผมออก

"ฮ่าฮ่าฮ่า" ผมหัวเราะ

"กาย..?" ผมรีบหันไปหาต้นเสียงที่เพิ่งเข้ามาใหม่

"วิน..." กายพูดเสียงเบาๆ

"......" ผมยืนเกาหัว....ฉิบหายอีกแล้วสิ

กายก็ยังไม่ดึงกางเกงขึ้นอีก...เฮ้อ...

.

.

.

ไอ้วินกับกูได้ประกาศศึกกันแล้วสินะเนี่ย