홈 / วาย / คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิด / บทที่ 10 แค่ข้างหน้า

공유

บทที่ 10 แค่ข้างหน้า

last update 게시일: 2026-11-07 17:00:09

คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิด

บทที่ 10 แค่ข้างหน้า

"พอ...พอแล้ว...กูขอ" ผมผลักมันออกจากตัว ก่อนจะรีบสาวเท้าไปยังรถทันที

"อ่า..." ไอ้แม็กก็รีบเดินตามผมมาทันที

หลังจากนั่งรถให้ไอ้แม็กส่งถึงที่ ผมก็รีบลงจากรถ ไม่มีกล่าวลาใด ๆ กับมันทั้งสิ้น

กึก...

ผมปิดประตูบ้านเสร็จก็ทรุดตัวลงกับพื้น

นี่กูทำอะไรอยู่เนี่ย? ทำไมกูปล่อยให้เพื่อนทำกับตัวเองแบบนี้วะ? กูจะทำยังไงต่อวะ? กูจะเลือกใคร?

ถามว่าทำไมผมเพิ่งจะมาคิดเอาตอนนี้ เพราะผมไม่เคยคิดมาก่อนในชีวิตต่างหากว่าจะมีใครมาชอบ พอมันชอบ...มันก็เยอะไปนะ...แถมผมกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าผมเลือกใครคนใดคนหนึ่ง...

"กาย ทำไมกลับช้าจังล่ะ" พี่กันต์เดินลงมาหาผม ก่อนที่พี่จะยื่นมือมาลูบหัวผม

"ปะ...เปล่า" ผมรีบลุกขึ้นเดินสวนกับพี่ทันที ก่อนที่พี่จะได้ลูบหัวผมซะอีก

"....."

ตึง.....

ผมฟุบตัวลงนอนทันทีที่มาถึงห้องตัวเอง

พรุ่งนี้ ผมจะทำยังไง? พี่...วิน...แม็ก...

ผมแคร์ใครมากกว่ากันนะ?

ก่อนผมจะรีบหลับไป...

22:36 น.

"กาย...." พี่เคาะประตูเรียกผม

"อะไรเหรอ?" ผมเดินไปเปิดประตูอย่างงัวเงีย

"อย่าเมินพี่แบบเมื่อกี้อีกล่ะ พี่ไม่ชอบ"

"มาเพื่อ....แค่นี้เหรอ..." ผมถาม

"ทำไม? พี่มาแค่นี้แล้วทำไม"

"เปล่า...." หยอกหน่อยไม่ได้รึไง

"ทำตัวดี ๆ หน่อย" พี่ลูบหัวอีกครั้ง

"พี่....จะอยู่กับกายแบบนี้ถึงเมื่อไหร่อะ "

"........"

"......กายทำตัวแบบปกติไม่ได้หรอก พอคิดว่าพี่ชอบกายอยู่..มันแปลก ๆ.." ผมก้มหน้าพูด

"เข้ามานี่มา" พี่ลากผมเข้าห้องตัวเอง ก่อนจะล็อกประตูจากด้านใน

"กายแค่อย่าคิดมาก...แล้วมาเป็นของพี่ได้ไหม?"

"........." ผมมองตาพี่สักพักหนึ่ง ก่อนที่บรรยากาศจะดึงให้ผมและพี่ทำอะไรบางอย่างที่ไม่ควรทำกัน...

จ๊วบ...จุ๊บ...อือ...

เสียงจูบของผมกับพี่ประกบกัน ลิ้นที่ไม่ค่อยคุ้นเคยสอดเข้ามาในโพรงปากอย่างไม่ลดละ ทุกอย่างเกิดเร็วมาก..

ตึง!

ผมถูกล้อม จนมารู้ตัวอีกทีว่าผมนอนอยู่บนเตียงแล้ว ร่างหนาคร่อมบนตัวผมไว้

"พี่ขาดกายไม่ได้...ถ้ากายเป็นของคนอื่น พี่ก็คง....ต้องตาย" พี่กอดผมไว้ก่อนจะซบเข้าต้นคอผม และน้ำตาบาง ๆ ก็ไหลออกมา รวมถึงตัวผมด้วย

เฮือก!?!?

22:36 น.

ผมฝันไปเหรอเนี่ย....

เป็นฝันที่...ทรมานจัง

ก๊อก...ก๊อก...

"กาย..." เสียงพี่เรียกผมจากประตูหน้าห้อง ผมกลั้นใจมองประตูสักพัก ก่อนจะยอมเดินไปเปิด...

"........มีอะไร" ผมถามเสียงแผ่ว

"อย่าเมินพี่แบบเมื่อกี้อีกล่ะ พี่ไม่ชอบ" คำพูดคำนี้.....

"กายขอโทษ....กายผิดเอง" ผมตอบ ก่อนจะกำเสื้อบาง ๆ ของพี่ไว้

"ไม่เป็นไร นอนเถอะนะ" พี่ลูบหัวผมเบา ๆ

"อืม"

"ฝันดีนะ คนน่ารักของพี่" พี่ขยี้หัวผมแรง ๆ หนึ่งที

"ฝันดีครับ.......กาย...รักพี่นะ" ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมพูดแบบนั้นออกไป

".........พูดเล่นใช่ไหม..กาย" พี่พูดทวนอีกครั้ง

"ไม่รู้ คิดเอาเองสิ" ผมรีบปิดประตูทันที

ก่อนจะกลับมาที่นอนตัวเองอีกครั้ง

พรุ่งนี้วันเสาร์สินะ เฮ้อ...อยากไปเที่ยวจังแฮะ แต่เหลือรายงานที่ต้องส่งวันจันทร์อีก อ่าา....เบื่อที่สุด!!!

ไม่อยากอยู่บ้านด้วย....จริงสิ!! ไปบ้านไอ้แม็กดีกว่า

Rrr....Rrr...

[กำลังติดต่อ : แม็ก] ผมรีบโทรหาไอ้แม็กทันทีที่คิดได้ ถ้ามันยังไม่นอนก่อนอ่ะนะ

[ว่า...]

[มึง! พรุ่งนี้ว่างป่ะ อยู่บ้านป่ะ? กูไปบ้านนะมึงนะ? บ้านมึงยังอยู่ที่เดิมไหม? ไม่ ๆ มึงมารับกูได้ไหมพรุ่งนี้]

[ได้....หาววว...ง่วงฉิบหาย]

[โอเค ๆ]

[กี่โมงวะ] ไอ้แม็กถามด้วยเสียงอ่อนแรง

[6 โมง]

[พ่อมึงสิ]

[อ้าว...ไม่มารับกูงอน]

[ออ...เพราะกูรักมึงนะถ้าทำอย่างนี้ แค่นี้แหละ]

ตืด....

"......." ไม่ไปแล้วได้ไหม..

ผมลืมไปเลยว่ามันชอบผมอยู่....

แม็ก

6:00 น.

ผมโดนรบกวนจากคนของผมเมื่อคืน ทำให้ผมต้องมารอรับมันตั้งแต่ 6 โมงเช้า

ซึ่งแน่นอนว่ามันยังไม่ตื่น....เหี้ยเอ๊ย กูตื่นมาแต่เช้าเพื่ออะไรวะ

กริ๊ง....กริ๊ง...

ผมกดออดเผื่อไอ้กายมันจะตื่น

ครืน...

ประตูเลื่อนออกมา ซึ่งไม่ใช่ไอ้กายที่เปิดหรอก...

"กายตื่นยัง?" ผมถามพี่กายที่เปิดประตูออกมา และแน่นอนว่าผมโคตรเกลียดพี่ไอ้กายมาก....ศัตรูอันดับ 1 ที่จะแย่งไอ้กายไปจากผม

ถามว่ารู้ได้ไง...แหงล่ะ แสดงออกซะขนาดนี้ สอนไอ้กายซะไม่เป็นผู้เป็นคน...

".....ยัง..." ตอบซะ....

"กายนัดกับฉันไว้วันนี้ โทรไปก็ไม่รับ ขอเข้าไปได้ไหม"

"แต่เช้าเนี่ยนะ?" ชิ...เปิดศึกตั้งแต่ยังไม่เริ่มเลยเหรอวะ

"อืม...."

"เดี๋ยวไปปลุกให้...รอตรงนี้แหละ"

"ข้างนอกมันหนาว 6 โมงนะ ไม่ใช่เที่ยงวัน" หึ....กำลังด่ากูในใจอยู่ละสิ ว่ากูมันแก่แดด แต่ขอโทษนะ กูมันหน้าด้านไม่ใช่แก่แดด

"ตามใจ" กันต์พูดก่อนจะเดินเข้าบ้านไป

ผมเดินเข้าบ้านเสร็จก็ตรงไปห้องรับแขกทันที

"อ้าว...ไอ้แม็ก มาตรงเวลาเลยนะมึง" ไอ้กายนั่งใส่เสื้ออยู่หน้าทีวี ก่อนจะหันมาทักทายผม

"กูนึกว่ามึงยังไม่ตื่น"

"กูเพิ่งลงมาเมื่อกี้ รอแป๊บ กูไปหยิบกระเป๋าก่อน" มันวิ่งไปชั้นสองเพื่อไปเอากระเป๋า

"พาไปไหน" ไอ้กันต์ว่า

"อืม....พากายไปทำอะไรสนุก ๆ แค่นั้นเอง"

"..........."

"มาแล้---" กายวิ่งลงมาก่อนจะโดนกระชากไปหากันต์

"อย่ากลับดึกล่ะ จุ๊บ..." ไอ้กันต์....มันหอมแก้มกายก่อนจะส่งสายตาผู้ชนะมาที่ผม

"อ่า...." กายดูเหมือนจะไม่ค่อยชอบแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้...

"ไม่ดึกหรอก....เราทำกันแป๊บเดียวเอง" ผมสวนกลับไป

"ไป ๆ ๆ ๆ ๆ" กายว่า ก่อนจะรีบสาวเท้าออกจากบ้าน

ณ บ้าน (แม็ก)

วันนี้วันหยุด เพราะฉะนั้นจะไม่มีใครอยู่บ้านผมเลยสักคน และจุดประสงค์ที่กายมาบ้านผมคือมาให้ผมช่วยทำรายงาน ส่วนจุดประสงค์ที่ผมให้กายมาบ้านคือ...เรื่องอย่างว่า

"โครง...การ.....สร้าง.." กายนั่งเขียนไปท่องไปเพื่ออะไรไม่รู้ ก็ดูน่ารักดีอ่ะนะ

วันนี้กายใส่กางเกงขาสั้น เสื้อยืดสีขาว โคตรเซ็กซี่เลยวะ...

"ไอ้แม็ก มึงรีบเขียนดิวะ มึงก็อยู่กลุ่มเดียวกับกูนะเว้ย"

"อ่อ...กูไม่ค่อยมีแรงวะ อยากได้กำลังใจในการเขียน" ผมพึมพำ

"......" กายคิดอะไรสักพักหนึ่ง

"ทำไมมึงถึงชอบกูวะ"

เฮ้ย ๆ ๆ ที่มึงเงียบไปเพราะแบบนี้นะเหรอ? ไม่คิดจะถามเรื่องเมื่อวานเลยรึไง

"....แล้วทำไมมึงถามแบบนั้นวะ คิดจะคบกับกูรึไง"

"ผ.....เผื่อไว้....ไง" กายพูดเสียงเบาจนแทบไม่ได้ยิน

"....." ของแบบนี้...เผื่อไว้ได้ด้วยเหรอวะ

"แล้วพี่มึงอ่ะ" ผมถาม

"มึงรู้ได้ไง!?" กายตกใจยกใหญ่

"คิดว่ากูโง่มากเหรอ?"

"อ่อ...."

"มึงคิดว่ามึงจะมาคบกับกูเพื่อให้พี่มึงเลิกสนใจมึงใช่ไหม?" เหตุผลมันชัดเจนอยู่แล้วนี่...ว่ามันแคร์พี่มันมากกว่าใคร มันอยากให้พี่มันคู่ควรกับคนที่ดีกว่ามัน แต่ไม่รู้อะไรเลยว่าตัวเองคือคนที่เขาต้องการ

"กูกลัว...ยิ่งกูฝันแปลก ๆ ด้วย" กายพูด

"ฝันว่า..." ผมขยับเข้าไปใกล้ ๆ กาย

"ในฝัน พี่บอกกับกูว่าไม่มีกูเหมือนจะตาย ถ้ากูเป็นของคนอื่น พี่ขอเลือกตายดีกว่า หรือกูคิดไปเองวะ?"

"......."

"ใครจะรักคนอื่นมากกว่าตัวเองขนาดนั้นกัน....โรคจิต" ไม่อยากได้ยินคำนี้จากปากเล็ก ๆ นั้นเลยแฮะ เหมือนตัวเองกำลังโดนด่าเลย

"มึงด่ากูเหรอ"

"หือ?" กายตีหน้าซื่อใส่

"คิดว่าคนที่กูต่อยเมื่อวานนะเพราะใครล่ะ รถอาจารย์ที่ถูกเผาเพราะใครล่ะ ผู้หญิงที่เคยหลอกมึงทำไมถึงลาออกจากโรงเรียนกันล่ะ เพื่อนที่มึงไม่ชอบทำไมถึงไม่มายุ่งกับมึงเลยหลังจาก 3 ปีมานี้กันล่ะ มีเหตุผลอื่นไหมนอกจาก...กูเป็นคนทำ"

"มึงมันโรคจิต"

"ขอบคุณครับ" ผมสวนกลับไป

ก่อนที่กายจะก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ โดยที่มีผมนั่งอยู่นิ่ง ๆ

เวลาผ่านไปสักพักใหญ่ ๆ

"มึงช่วยกูหน่อยดิ งานกลุ่มนะเว้ย" กายเริ่มอารมณ์เสียใส่

"ออ...รู้แล้ว แล้วมึงจะเอาไงต่อวะกาย"

"เรื่อง?"

"เรื่องพวกกู"

"พวกกู?" โชว์โง่อีก...

"ก็กู พี่มึง ไอ้เหี้ยวินไง ชอบกูพร้อมกันสามคน มึงจะเลือกใคร"

".......กูไม่คิดว่าแค่นั้นนี่หว่า..."

"มีใครอีก?!? แค่นี้คู่แข่งกูก็เยอะอยู่แล้ว ยังมีอีกเหรอวะ" ผมพูดขึ้นเสียงใส่

"ใจเย็นดิ นี่ชีวิตกูนะเว้ย จะเดือดจะร้อนแทนกูทำไมวะ"

"ก็กูก็หนึ่งในคนที่ชอบมึงนะเว้ย ไอ้เหี้ย"

ยินดีต้อนรับเข้าสู่การโต้วาที

"ไอ้สัสนี่! มึงเป็นคนที่กูจะเลือกเป็นคนสุดท้ายเลยไอ้สัส"

"ถ้ากูข่มขืนมึงขึ้นมา มึงจะไม่พูดคำนี้แน่ไอ้สัสกาย"

"มึงชอบกูแต่มึงพูดกับคนที่มึงชอบอย่างนี้เนี่ยนะ!!"

"อ้าว!! ไอ้นี่ เมื่อกี้ยังพูดอยู่เลยว่าเผื่อไว้คบกับกู!!"

"ก็กูไม่มีทางเลือกนี่หว่า คนอื่นมันดีกว่ามึงทั้งนั้น กูกลัวทำเขาเสียความรู้สึกนี่หว่า"

"แล้วกูล่ะ!!"

"มึงมันทึกอยู่แล้วแค่นี้ไม่เท่าไหร่หรอก!" ไอ้นี่...ปากหมาก็หมาเกินเหตุ เห็นกูเป็นตัวอะไรวะ!!

"ที่กูจูบมึงทุกวันเนี้ยไม่นับเหรอวะ!!"

"ไม่นับ!!!"

"......"

"......"

"......"

"=///=" กายค่อย ๆ หน้าแดงขึ้นมาเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็เงียบไป น่ารักฉิบหาย

เถียงให้สุดยังไง ไอ้หมอนี่ก็แพ้เพราะตัวเองทั้งนั้นแหละ

กายเริ่มตั้งสติตัวเองอีกครั้งก่อนจะหันมาหาผมใหม่

"ก็กูแคร์พี่กูมากที่สุดนี่หว่า..." วนกลับมาเรื่องนี้อีกแล้วสินะ...

"ก็แหง มึงมีเวลาอยู่กับพี่กูมากที่สุด พี่กูก็ทำคะแนนได้เยอะกว่ากูอยู่แล้ว"

"ทำคะแนน?"

"คะแนนพิชิตใจมึงยังไงล่ะ"

"......"

"หน้าแดงเชียวมึง ฮ่า ๆ ๆ"

"พ่อมึงสิ!" หน้ามันยิ่งแดงขึ้นเรื่อย ๆ จนมาถึงหู โกหกไม่เนียนเลยนะมึง

"แล้ววันนี้กูได้กี่คะแนนแล้ว"

"......"

"เร็วดิ" ผมเร่งเวลามันไป

"มึงอ่ะ ติดลบ"

"เหี้ยกูไม่เชื่อ มึงต้องให้กูสัก 60 แน่ ๆ"

"ไม่"

"60"

"ไม่"

"60"

"ไม่"

"69"

"ไอ้สัส"

"ฮ่า ๆ ๆ" ผมกับมันหัวเราะสักพัก ก่อนจะออกไปหาอะไรกินข้างนอก

"ป้า ข้าวมันไก่กับราดหน้าเส้นใหญ่ อย่างละ 1ครับป้า" ผมยืนสั่งกับข้าวให้ไอ้กายที่ร้านหน้าปากซอย ส่วนมันนั่งเล่นเกมอยู่บนรถสบายใจ

"มากับใครล่ะ ไอ้แม็ก หืม?" ป้าที่เห็นผมตั้งแต่เด็ก ๆ เรียกว่าสนิทกันเลยทีเดียว ก็ถามผมขึ้นมา

"อ้อ...แฟนนะ แฟนแม็กเอง" ผมตอบ

"น่ารักดีนะ สมัยป้าสาว ๆ ก็ยังไม่น่ารักเท่าแฟนแกเลย ให้ตายสิ เอ้าป้าแถม" ป้าผัดกับข้าวเพิ่มขึ้นจนล้นกระทะ

"พอแล้วป้า แฟนผมกินไม่หมดพอดี"

"แม็ก เดี๋ยวไปซื้อขนมกันนะ" อยู่ ๆ ไอ้กายก็ลงมาหาผม

"อ้าวไง คุณแฟน ชอบไอ้แม็กได้ไงล่ะเรา" ป้าชักถามไอ้กายทันที อ๋า...คุณป้า!!

"ห๊ะ!?" กายทำหน้าตกใจก่อนจะหันมาหาผมด้วยสายตาที่บ่งบอกว่า "ไอ้เหี้ย"

"ผมจีบเขาก่อนเองป้า" ผมชิ่งตอบป้าไป

"เอ้าเหรอ คนอย่างแกเนี่ยนะ ไม่เคยเห็นจีบใครเลยนี่ แปลว่าคนนี้หลงมากละเซ่" ป้าสวนกลับ ทำเอากายแสดงอาการไม่พอใจอย่างชัดเจน

"มันมามอมยาผมเองแหละป้า ถ้าวันนั้นมันไม่มอมยาผม มันคงไม่ได้ผมมาหรอก โคตรเลวเลยอ่ะป้า ผมขอร้องเท่าไหร่มันก็ไม่หยุด ผมร้องไห้แล้วมันยังไม่หยุดเลย" ไอ้กายพูดยาวยืดให้ป้าฟัง

"ไอ้แม็ก นี่แกเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ห๊ะ!?" ป้าปาตะหลิวมาใส่ผมทันที แบบไม่ได้ดูว่าตะหลิวมันยังร้อนอยู่ ป้า!! ป้ายังมีลูกหลานให้ดูแลอีกนะเฟ้ย!!

"อร่อยฉิบหาย" ไอ้กายกินราดหน้าอย่างสบายใจ ส่วนผมนั่งประคบแผลจากตะหลิวป้าอย่างเลี่ยงไม่ได้

"มึง...ไม่เห็นรึไงว่ากูเจ็บอยู่เนี่ย" ผมถาม

"ใครเริ่มก่อนอย่า...มา" กายกินเสร็จก็นั่งสบายใจอยู่บนโซฟา

และความคิดเลว ๆ ของผมก็เกิดขึ้น ระหว่างกายกำลังนอนดูทีวีอยู่ ผมก็เดินไปล็อกประตูหน้าบ้าน ปิดผ้าม่านภายในห้อง และเดินไปแอบปิดโทรศัพท์กายที่กำลังชาร์จแบตอยู่

"มึง...." ผมเรียกกายก่อนจะถอดเสื้อออก และค่อย ๆ ขึ้นคร่อมมันทันที

"เฮ้อ!! อะ...อะไร!!"

กาย

"เฮ้อ!! อะ...อะไร!!" ผมถามไอ้แม็กทันทีที่อยู่ ๆ มันก็กระโดดขึ้นมาคร่อมผม

"ขอนอนกอดมึงหน่อย...เหนื่อยฉิบหาย" และอยู่ ๆ มันก็ซบหน้ามาที่ซอกคอผม โดยไม่ได้ถามความสมัครใจของผมเลย

“ออกไปเลย!”

“.....”

“....มึง กูหนัก...”

“.......”

มันนอนอยู่นาน....แอร์เย็น ๆ ..... เพลงที่ไอ้แม็กเปิดเองก็ชวนง่วง...

และด้วยความอิ่ม...ผมก็เผลอหลับไปเหมือนทุกที

. . . . . . .

"อื้อ...อืม..." รู้สึกดีจัง...ข้างล่าง...ข..ข้างล่างเหรอ!?

พรวด!!

"ม...แม็ก" ผมลุกขึ้นมาก็เห็นตัวเองในสภาพที่ท่อนล่างว่างเปล่า มือทั้งสองโดนรวบผูกอยู่ด้านหลัง พร้อมแก่นกลางที่กำลัง....ถูกเล้าโลมจาก...

"อ่า....อย่า...อย่าดูดแรง...แบบนั้น...อื้อ!" ผมสะดุ้งโหยงจากแรงเสียวจากปากแม็ก...จนเสียการควบคุมตัวเองไป

"อือ...อาออ.......อืม!" ทั้งห้องถูกผ้าม่านปิดจนมืดมิด บรรยากาศทั้งห้องมีแต่เสียงครางของผม

"ของกายน่ารักดีนะ...อร่อยด้วย" แม็กพูดด้วยเสียงที่หื่นกาม แต่ผมก็ทำอะไรไม่ได้เพราะร่างกายผมมันถูกกระตุ้นตั้งแต่ผมหลับแล้ว เนี่ยสินะ...ที่เรียกว่า...

"มึง..อ่ะ..ลักหลับเหรอ...."

"หืม..." แม็กทำเสียงซื่อใส่

"มึง...ลักหลับกูเหรอ" ผมถาม ทั้งที่ตัวเองอยู่ในสถานการณ์อันตรายแท้ ๆ

"มั้งนะ" มันตอบก่อนที่จะสาวมือใส่ที่แก่นกลางผมจนทำให้ผมถึงกับใกล้จะถึง

"อ่า...ดะ...เดี๋ยว.....อือ!" ผมพยายามดิ้นตัวออก พยายามพลิกตัวหนี..

หน้าขาเหนียวเลอะไปหมด..มันเล่นเลียตอนผมหลับมานานเท่าไหร่แล้ว...

ไม่สิ...ผมน่าจะเสร็จตอนหลับไปแล้วแน่ ๆ...

"อย่าหนีสิ" แม็กจับเอวผมไว้ให้อยู่กับที่ ก่อนจะขยี้...จุดเสียวให้ผม

"ซีดส์! อ่า..อื้อ...เอาอีก....เอาอีก" ผมเผลอครางออกมา พร้อมน้ำตาที่ไหลอยู่ตลอดเวลา บ้าเอ๊ย...

ต้องพูดว่าหยุดไม่ใช่เหรอ..วะ

"ครับ...ที่รัก จุ๊บ..." แม็กขยับมาจูบหน้าผากผมเบา ๆ ก่อนจะสาวมือต่อ จน...

"อ่า!!! ........แฮะ....แฮะ.." ผมนอนหอบอยู่กับที่พร้อมน้ำคาวผมที่เลอะทั่วทั้งหน้าท้อง

"พักผ่อนเถอะ เดี๋ยวปลุกเองไม่ต้องห่วง..." เสียงพูดของมันทำไมผมต้องฟังด้วยวะ....ทำไมต้องหลับเพราะคำพูดมันวะ...

7:35 น.

"อื้อ...." ผมขยับเพื่อเกยหมอนข้างเพราะความเคยชิน แต่กลับได้กอดอะไรแปลก ๆ เข้า

"เหี้ย!!" ผมสะอื้นออกมา เมื่อเห็นมือตัวเองจับเจ้าโลกของไอ้แม็ก

"เหี้ย!! อะไร!! อะไร!!" ไอ้แม็กก็เสือกสะดุ้งขึ้นมาพร้อมผม คงเพราะตกใจเสียงผมซะมากกว่า

"......." มือกูอยู่ที่เดิมเลย...

"แหม....ตกใจคxยกูนี่เอง กูเขินนะเนี่ย"

"เหี้ย ๆ ๆ ๆ มึงมันเลว" ผมด่ามันไป

"แต่เมื่อคืนมึงก็น่ารักดีนะ ของมึงอ่ะ"

"ไอ้ชาติชั่ว!" ผมเกือบร้องไห้ออกมาเมื่อคิดได้ว่าเมื่อวานผมทำอะไรลงไป

ณ บ้าน (กาย)

"พรุ่งนี้เจอกัน" แม็กว่าก่อนจะถอยรถออกไป

"อ่า...อืม..." ผมโบกมือลาไอ้แม็กไป

"กาย...." เสียงพี่เรียกผม

"หือ? อ้อ...กายลืมบอก..ว่านอนค้างบ้านแม็กเมื่อคืน..."

"แล้วทำไมไม่รับโทรศัพท์"

"ออ....จะว่าไป" ผมรีบหยิบดูโทรศัพท์มาดูทันที ไม่เห็นจะโทรมาเลยนี่...

ผมกดเปิดโทรศัพท์แต่ก็ไม่ติด จนในที่สุดผมก็รู้ว่ามันปิดเครื่องอยู่? พอผมเปิดเครื่องก็

[สายที่ไม่ได้รับ : พี่ 245 สาย]

[ข้อความที่ไม่ได้อ่าน 300+]

"........." ผมถึงกับพูดไม่ออก

"นั่งลง...." พี่พูดเสียงดุใส่

"......." ผมนั่งลงไปกับพื้น

"โดนแล้วใช่ไหม"

"ห๊ะ!?" ผมเงยหน้าขึ้นมามองพี่ที่ทำหน้าเย็นชากว่าทุกที

"ได้ยินแล้วนี่"

"อะ....." โดนอะไรล่ะ...หมายถึงอะไร เรื่องอะไร? ....

"ถ้ากายไม่บอก พี่ดูเอง" พี่ผลักผมลงนอนกับพื้น ก่อนจะถอดกางเกงผมออก

"ยะ...หยุด!! พี่!! หยุด!!" ผมดันพี่ออกแต่ก็สู้แรงไม่ไหว

"พี่!! กายจะบอก!! กาย....บอกเอง....พี่ต้องเชื่อกายนะ...." ผมสะอื้นเล็ก ๆ เมื่อกางเกงมันถูกถอดออกหมดแล้ว เหลือเพียงแต่กางเกงชั้นในตัวเดียวที่เหลืออยู่ น้ำตาผมไหลออกมาไม่หยุด

ทำไม...ทำไมต้องทำขนาดนี้ด้วย....

"....." พี่เงียบไป

"ข้าง....ข้างหน้า...แค่...ข้างหน้า...ที่กายให้....ข้างหน้าอย่างเดียว...อือ...ฮือ.."

"......เข้าใจแล้ว..อย่าร้อง.." พี่ลูบหัวผมเบา ๆ

พรืด...

พี่จับหัวผมไปหากางเกงพี่ ก่อนที่พี่จะรูดซิปลง เผยสิ่งที่อยู่ข้างในออกมา

"พะ...พี่..."

"......" พี่ไม่พูดอะไร ผมอยู่นิ่ง ๆ อยู่สักพัก ก่อนจะรู้ว่าตัวเองต้องทำอะไร...แล้วตอนนี้

ผมล้วงไปจับสิ่งแปลกปลอมนั้น สาวมือเบา ๆ

ทำไม...ถึงแข็งได้ขนาดนี้...กัน...

ผมไม่มองอะไรเลย นอกจากพื้นเพราะต้องสำนึกผิดและรับผิดชอบ...

"อือ..." เสียงครางในลำคอพี่เริ่มชัดขึ้น

ไม่วายที่ผมจะขยับมือ เบา ๆ ช้า ๆ ...เพราะไม่เคย

"อื้อ...อืม..." พี่จับหน้าผมก่อนจะจับมุมปากผมเล็กน้อย

"ไม่---" พี่เอานิ้วสอดเข้าปากผมเมื่อผมอ้าปาก เพื่อต่อต้าน พี่ก็ดันหัวผมเข้าทันที

"อื้อ!! อื้ม!! อั้ย!!" ผมพยายามดันมันออกจากปาก แต่มือหนาของพี่ก็ดันหัวผมเข้าไปอีก

"อื้อ! ซีดส์!! กายอย่างนั้น..."

"อั้ย!! อื้อ!!"

คับปากไปหมด ปากผมมันเล็กไป ไม่ไหว....

. . . . .

"ซีดส์?! ....อ่า....เด็กดี" พี่ลูบหัวผมเบา ๆ

"อืม....." ผมคาย....มันออกมา เป็นรสชาติที่....ผมไม่ชอบมันเลย

"ไปอาบน้ำได้แล้ว....เดี๋ยวพี่เตรียมน้ำร้อนไว้ให้นะ" พี่นั่งย่อง ๆ มาเพื่อให้ผมเห็นหน้าที่พอใจและเดินออกไป ด้วยอารมณ์ปกติ

“.....” อึก..ผมกลืนน้ำลายตัวเองและรู้สึกเหมือน...ชีวิตผมในตอนนี้มันยุ่งเหยิงไปหมด..

วิน

มหาลัย XXX

"กาย อาจารย์ไม่มาล่ะ ออกไปหาอะไรกินดีไหม" ผมถามกายในขณะที่กายกำลังนั่งเขียนรายงานอยู่ เพราะกายบอกว่าเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาไม่ได้ทำเลย ถึงจะไปทำที่บ้านแม็กแล้วก็ยังไม่เสร็จ พอถามว่าเพราะอะไร ก็บอกแค่ว่าเผลอเล่นเกมกับแม็กจนลืม

"แล้ววินอยากกินอะไรล่ะ" กายถามผมกลับ

"กิน---"

"มึงลดน้ำหนักบ้างเถอะ ไอ้สัสกาย มึงอ่ะอ้วนขึ้นรู้ตัวไหม ที่กูรู้เพราะกูเห็นนะ" แม็กดึงกายไปหาเจ้าตัว ก่อนจะจับไหล่กายไว้ เพื่อไม่ให้ผมได้มีโอกาสเข้าใกล้

"........ไอ้..นี่..." กายไม่ตอบอะไร ก่อนจะนั่งอยู่เงียบ ๆ ต่อไป โดยที่ให้แม็กโอบตัวเองเอาไว้

"......." ผมนั่งเงียบ ชิ....มั่วแต่ยุ่งอยู่กับเรื่องแม่จนไม่ได้มีเวลาทำคะแนนให้กายเลย

แบบนี้ไอ้แม็กมันก็กินหมดสิวะ

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิด   บทที่ 15 โดนขัง

    คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิดบทที่ 15 โดนขังตอนนี้ผมอยู่ในห้องพี่คิว คนที่ผมโคตรจะเกลียดที่สุดในชีวิต ถูกขังให้อยู่ในห้อง แถมยังถูกล่ามไว้อีกถึงผมจะพยายามหนีแค่ไหน ก็ไปไม่รอดอยู่ดี เพราะผมไม่สบายและยังบาดเจ็บจากเรื่องเมื่อวานด้วย ถึงหนีก็ตายอยู่หน้าประตูอยู่ดี…ในห้องไม่มีอะไรเลยนอกจากเตียงนอนนิ่ม ๆ ที่โคตรหรู และทีวีจอขนาดใหญ่ เกลียดพวกคนรวยชะมัดผมเลยกดรีโมทที่เขาทิ้งไว้ให้ นั่งดูทีวีไปกินขนมไป"คุณทำแบบนี้ทำไม!" พระเอกจับไหล่นางเอก"เพราะฉันเกลียดคุณยังไงล่ะ! คุณมันเลว!" นางเอกสะบัดหนี"........." ผมนั่งดูด้วยความเบื่อหน่ายกับความน้ำเน่าของละคร"ให้พระเอกเลวแค่ไหน สุดท้ายก็ได้กันอยู่ดี..." ผมพึมพำ"มึงก็ด้วยแหละ" เสียงทุ้มดังขึ้น"มาตั้งแต่เมื่อไหร่!" ผมถามเมื่อเห็นพี่คิวมายืนอยู่หน้าประตู"ตอนนางเอกสะบัดมือออก" อีกฝ่ายตอบส่ง ๆ".......ชิ..." ผมเมินหน้าหนี"เอานี่ ข้าวจะแดกไหม" พี่คิวยื่นกล่องข้าวมา

  • คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิด   บทที่ 14 โซ่ของคนชื่อคิว

    คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิดบทที่ 14 โซ่ของคนชื่อคิว​“ไอ้แม็ก… เมื่อคืนมึงทำอะไรกู” ผมถามเมื่อตื่นมาแล้วพบว่าตัวเองอยู่ในสภาพเปลือยกายบนที่นอน…“เอามึงไง” ไอ้แม็กตอบ“เมื่อคืนกูไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย” ผมแอบชะงักแต่ก็ไม่เชื่อ พร้อมประชดมันไป“กูลักหลับมึงไง” ไอ้แม็กตอบอีก“อย่ามาล้อกูเล่น! กูไม่โง่ขนาดที่มีคนมาลักหลับแล้วกูจะไม่รู้เลยรึไง! ไอ้บ้า!” ผมตีหัวมันไปทีหนึ่ง และเตรียมตัวลุกออกจากที่นอนพรึบ…“ระวังดิ ขามึงไม่มีแรงอยู่ เมื่อคืนกูยกขามึงทั้งคืน สงสัยเลือดมันไม่เดิน” ไอ้แม็กมารับผมไว้จากด้านหลัง หลังจากที่ผมทรุดตัวลงเกือบถึงพื้น เพราะอยู่ ๆ ขาผมก็ไม่มีแรง“ไอ้เหี้ย…” ผมพูดเสียงเบา…มัน… มันลักหลับผมจริงดิ……“เอาลุก!” มันอุ้มผมขึ้นและโยนลงบนเตียง“

  • คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิด   บทที่ 13 เด็กใจแตก

    คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิดบทที่ 13 เด็กใจแตกณ มหาวิทยาลัย10:23 น."วินอย่า... คนเยอะแยะ" ผมผลักวินออก เพราะวินพยายามจะจูบผมกลางกลุ่มนักศึกษาที่เดินผ่านไปผ่านมา"กาย... เราคบกันแล้วนะ" วินอ้อน"ก็... นี่มันที่สาธารณะ" ผมบอกตั้งแต่เริ่มคบกับวินมา วินก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน"งั้น... จุ๊บ" วินก้มลงมาหอมแก้มผมหนึ่งทีก่อนจะจับมือผมเดินต่อ"วิน!..." ผมขมวดคิ้วใส่วินชักจะเอาใหญ่แล้ว พูดอะไรไม่เคยฟังเหมือนเมื่อก่อน แถมยังหวงผมมากด้วย จะว่าดีมันก็ดี... แต่มันอึดอัด"ไอ้กาย!" ไอ้แม็กวิ่งมาหา"ไร—" วินกระชากผมไปกอดทันที"ไม่เอาดิไอ้วิน ปล่อยไอ้กายลง" ไอ้แม็กด่า"ไม่ มึงมีแผนจะทำอะไรกายอีก" วินพูดและไม่ยอมปล่อยผมที่ถูกโอบเอวลงง่าย ๆตั้งแต่วินเห็นแม็กกับผมในห้องน้ำวันนั้น วินก็ไม่ให้ผมอยู่ใกล้แม็กอีกเลย แถมยังไม่ถามด้วยว่าเกิดอะไรขึ้น..."ไอ้วิน มึงกะจะเก็บไว้คนเดียวเลยเหรอวะ มึงไม่

  • คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิด   บทที่ 12 เลีย...

    คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิดบทที่ 12 เลีย...วิน"ZzZ" กายนอนนิ่งอยู่บนเตียงหรู"....." ผมนั่งอยู่บนเตียงและลูบหัวกายไปด้วย ตอนนี้กายเหมือนลูกแมวที่เพิ่งเกิดออกมาเลย...เปลือยเปล่า...มีแค่ผ้าห่มที่ห่มผืนเดียวกับผมเท่านั้นหลังจากมีอะไรกับกายบนรถ ผมก็มาเปิดโรงแรมให้กายพักผ่อน...ถึงกายจะไม่อยากให้ผมพามาก็เถอะ"อื้อ.." กายค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา"ตื่นแล้วเหรอ" ผมกระซิบถาม"วิน!" กายลุกขึ้นทันทีฟุบ!"อย่าเพิ่งลุกสิ...กายยังไม่ชิน" ผมกดกายลงที่นอน"......" กายหลบสายตา ก่อนจะทำตามที่ผมบอก น่ารัก...น่ารักโคตร"กายโคตรน่ารักเลย....?!?" บ้าเอ๊ย!! นี่เราพูดออกไปงั้นเหรอ...เพราะตื่นเต้นมาก"กาย...กายรักเราไหม?" ผมถามออกไป"อืม..." หลบสายตา"กาย มองเราแล้วตอบเราสิ" ผมจับคางกายให้หันมามองหน้าผม"อื้อ..." กายตอบด้วยสีหน้าที่ไม่เต็มใจนัก"เราขอโทษที่บังคับใจกาย แต่กายเป็นของเราแล้วนะ" ผมกระซิบบอก

  • คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิด   บทที่ 11 เห็นเป็นตัวอะไร?

    คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิดบทที่ 11 เห็นเป็นตัวอะไร?กันต์"กาย วันนี้กลับกับพี่ เข้าใจไหม" ผมบอกกายหลังจากที่กายเพิ่งแต่งตัวลงมาจากห้อง"อะ...อืม" กายหลบสายตาผม...น่ารักเมื่อคืนผมกับกายเราไปถึงขั้นนั้นแล้วแท้ๆ จริงๆ ผมควรปล้ำกายตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว แต่...กายคงรับไม่ไหวหรอก ดึกขนาดนั้น"หลังจากวันนี้ กลับกับพี่เท่านั้นเข้าใจไหม?" ผมลูบหัวกายเบาๆ"อืม..." เมื่อก่อนจะปฏิเสธนี่...สงสัยเพราะเรื่องเมื่อคืนละมั้ง"กาย...พี่สั่งอะไรอย่างได้ไหม""อะไร""ห้ามรักใครนอกจากพี่เด็ดขาด""ไปส่งกายได้แล้ว..." กายรีบเปลี่ยนเรื่องทันที"เข้าใจแล้วๆ" ผมรีบถอยรถออกทันที ถ้ากายยอมที่จะเป็นของผมก็ดีน่ะสิ แต่ผมกลัวว่า....นั่นจะแค่การแสดงกายณ มหาลัย"ไปก่อนนะพี่" ผมรีบลงมาจากรถ"เขินเรื่องเมื่อคืนเหรอ?" พี่ถามขึ้นระหว่างถอดหมวก"....." ผมสะอื้นก่อนจ

  • คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิด   บทที่ 10 แค่ข้างหน้า

    คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิดบทที่ 10 แค่ข้างหน้า"พอ...พอแล้ว...กูขอ" ผมผลักมันออกจากตัว ก่อนจะรีบสาวเท้าไปยังรถทันที"อ่า..." ไอ้แม็กก็รีบเดินตามผมมาทันทีหลังจากนั่งรถให้ไอ้แม็กส่งถึงที่ ผมก็รีบลงจากรถ ไม่มีกล่าวลาใด ๆ กับมันทั้งสิ้นกึก...ผมปิดประตูบ้านเสร็จก็ทรุดตัวลงกับพื้นนี่กูทำอะไรอยู่เนี่ย? ทำไมกูปล่อยให้เพื่อนทำกับตัวเองแบบนี้วะ? กูจะทำยังไงต่อวะ? กูจะเลือกใคร?ถามว่าทำไมผมเพิ่งจะมาคิดเอาตอนนี้ เพราะผมไม่เคยคิดมาก่อนในชีวิตต่างหากว่าจะมีใครมาชอบ พอมันชอบ...มันก็เยอะไปนะ...แถมผมกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าผมเลือกใครคนใดคนหนึ่ง..."กาย ทำไมกลับช้าจังล่ะ" พี่กันต์เดินลงมาหาผม ก่อนที่พี่จะยื่นมือมาลูบหัวผม"ปะ...เปล่า" ผมรีบลุกขึ้นเดินสวนกับพี่ทันที ก่อนที่พี่จะได้ลูบหัวผมซะอีก"....."ตึง.....ผมฟุบตัวลงนอนทันทีที่มาถึงห้องตัวเองพรุ่งนี้ ผมจะ

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status