บทที่ 8 ผมชื่อเตย

คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิด

บทที่ 8 ผมชื่อเตย

สวัสดีครับ ผมชื่อเตย หนุ่มมหาลัยธรรมดาคนหนึ่ง กลางวันเป็นนักศึกษาทั่วไป ตกเย็น...เสือล่าเหยื่อดี ๆ นี่เอง

ย้อนกลับไปหลายเดือนก่อน

"เห้ยไอ้เตย คนเมื่อคืนเป็นไงบ้างวะ" เพื่อนผม แจ๊ส สะกิดถามผมที่กำลังนั่งเหม่ออยู่

"ไม่มันส์เลยว่ะ ถามอยู่ได้ว่าเจ็บไหม ๆ จนกูหมดอารมณ์" ผมตอบตามความเป็นจริง ผมเป็นไบฯ ได้ทั้งชายได้ทั้งหญิง แต่หลัง ๆ มานี้อยากรับมากกว่า เพราะเงินดีและเสวกว่าตอนทำกับผู้หญิงด้วย...ผู้ชายมันเข้าใจกันดี

"คืนนี้ จะไปอีกไหมล่ะ" แจ๊สถาม

"ไปดิ ขอผู้ชายหล่อ ๆ เปย์กูเยอะ ๆ ด้วยเถอะ สาธุ!" ผมพนมมือไว้

"ไอ้นี่ เรื่องเรียนเคยจริงจังแบบนี้ไหมวะ" แจ๊สว่า

"ขอแบบนั้นก็ดี" ผมชี้ไปยังผู้ชายคนหนึ่ง น่าจะอยู่ปีสอง โคตรหล่อเลย...

"หืม? พี่กันต์เลยเหรอวะ หวังสูงไปล่ะมึง" แจ๊สกระแทกเสียงใส่ พร้อมส่ายหน้า

"ใครวะ?" ผมไม่รู้จักจึงถามทันที แค่ชี้ไปมั่ว ๆ เองนะ

"กันต์ไง กรรมการสภานักเรียนอะไรนั่นนะ หล่อก็หล่อ ดังก็ดัง ไม่ใฝ่ต่ำมาเอามึงหรอก"

"ไม่แน่ ใครจะไปรู้" ผมว่าและอมยิ้ม

22:05 น.

ณ ผับ XXX

ตืด...ตืด...

เสียงเพลงดังกระหึ่ม ผมยืนอ่อยผู้ชายอยู่แถว ๆ นั้นได้ไม่นานก็...

"น้อง...เท่าไหร่?" เสียงหนึ่งดังขึ้น

ผมหันไปหาต้นเสียง

อะไรวะเนี่ย!? พี่กันต์คนนั้น มาที่นี่ได้ไงวะ ดูแล้วไม่น่าจะเป็นคนแบบนี้...ช่างเถอะ ถ้าจะรวย ถึงไม่รวยแต่ก็น่าจะพาเสียวได้อยู่

"1,XXX แตกนอก แตกในเพิ่ม 1,XXX อม 5XX ขาดตัว" ผมตีราคาสูง ๆ ไว้ จริง ๆ นี่ก็ราคาปกติสำหรับคนขาว ๆ ลีลาเด็ดอย่างผมเชียวนะ

"ทั้งหมดสามรอบ ขาดตัว" หือ!? สามรอบ...บอกจำนวนครั้งไว้เลยเหรอวะ?

"คนเดียว?" ผมถาม จ่ายไหวเหรอ? ถึงมีคนอื่นมาด้วยแต่กี่คนล่ะ อีกอย่างผมเลือกหน้าตาและขนาดด้วยนะเฟ้ย!?

"คนเดียว" ถามคำตอบคำจริงๆ ถ้าเป็นคนอื่นนะ ไซร้อยู่ตรงนี้ ล้วงอยู่ตรงนี้สักครึ่งชม. ถึงจะพอใจและค่อยลากขึ้นเตียง แต่หมอนี่...มันมาซื้อกันโต่ง ๆ ไม่คิดว่าคนอย่างกูมีมาตรฐานการเลือกลูกค้าเลยรึไง? แต่ช่างเถอะ...ให้อภัยในความหล่อ

"ไปกันยัง?" หมอนั่นดูจะอารมณ์เสียหน่อย ๆ

"ไป ๆ ไปครับไป" อดอยากมาจากไหนวะ

ผมตามไปยังห้องที่หมอนั่นจองไว้แล้ว

ห้อง VIP ซะด้วย รวยจริงๆ สินะ แต่...ขอดูลีลาหน่อยเถอะ

"งั้นอาบน้ำก่อน..."

ตึง!!

"นี่!? เดี๋ยวสิ...ให้เวลากันหน่อยสิ!" ผมโดนกระชากลงเตียงทันที ก่อนที่หมอนั่นจะคร่อมผมและไซร้ทั่วทั้งร่างกาย

"เงียบ ๆ น่า...นอนอ้าขาไปก็พอ" อยู่ ๆ มันก็เอาหมอนมาบังหน้าผมไว้ ก่อนจะพรมน้ำหอมขวดเล็ก ๆ มาที่ตัว ทั้งซอกคอ ซอกแขน ตอนแรกก็ตกใจนึกว่ายาอะไรแปลก ๆ ที่ไม่ดี แต่ก็แค่น้ำหอมธรรมดา

"อะไร!?" ผมสะดุ้งเมื่อมีน้ำเย็นกระทบเข้ากับร่างกาย

ไอ้หมอนี่...สาย M เหรอวะ!? แย่แล้วสิ

พรึบ!!!

มันถอดกางเกงผมลง พร้อมปลดกระดุมเสื้อออกแทบจะไม่เว้นจังหวะให้ห้ามเลย

"เวลาคราง ให้ครางว่า พี่เข้าใจไหม? เดี๋ยวเพิ่มให้ 1,XXX"

ห๊ะ!? 1,XXX กับแค่ครางเนี่ยนะ!? หมอนี่...ท่าจะอาการหนักจริงๆ ก่อนที่หมอนั่นจะยกเอวผมขึ้นและถอดกางเกงตัวเองออกโชว์ตัวให้ผมชมได้ไม่กี่นาที...

"อื้อ!!!?" ผมกลั้นเสียงไว้เมื่อมันใส่เข้ามา...ไอ้นั่นเข้ามาโดยไม่มีการเปิดทางใด ๆ ทั้งสิ้น ก้นชานน! บรรเทาหน่อยสิ!? ดีน่ะที่ชินกับความเจ็บนี้แล้ว แต่หมอนี่...ใหญ่เอาการจริงๆ น้ำตาเล็ดเลย...ให้ตายสิ

"เบา ๆ หน่อย" ผมพยายามดันหมอนที่ปิดหน้าออก

"ปิดไว้ ฉันไม่อยากเห็นหน้านาย ครางไปก็พอ"

"รุนแรงจริงน่า..." ผมบ่นเบา ๆ ก่อนจะทำตามที่สั่ง เพื่อเงินเท่านั้นแหละนะ

"อื้อ!! โอ้ย!! ...อืม...พี่..." ผมครางจริงๆ ไม่ได้แสร้ง ใหญ่ดีจริงๆ

".....อืม.."

ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ

"อ่า..อ่ะ ๆ ๆ อื้อ...พี่ครับ...อืม..." ผมเริ่มดิ้นบนเตียงอย่างเลี่ยงไม่ได้ โดนจุดเสียวไปหมดเลย

"พี่...พี่ครับ...โอ้ย!! อ๊า!" ยิ่งผมพูดคำว่าพี่ทีไร...มันยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ น้ำตาผม...มันเก็บไว้หยุดแล้ว

ตับ ๆ ๆ ตับ ๆ ๆ

"หยุดที...พี่หยุดที...อ่ะ ๆ ๆ" ผมเริ่มดันอกพี่เขาออก บ้าเอ้ย!! หยุดทีสิ สติกูจะหลุดหายไปอยู่แล้ว

"อย่าดื้อสิ" มันจับขาผมยกขึ้นสูงกว่าเดิม พร้อมคร่อมผมในท่าที่ผมไม่มีทางหนีออกไปได้

นี่มันขืนใจกันชัด ๆ!? ไม่ใช่ซื้อกินแล้ว!!

"โอ้ย!! พี่!! ...เสียว...เสียวไม่ไหวแล้ว...อ่า ๆ" ผมโดนกระแทกใส่จุดเสียวไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ ทั้งห้องมีแต่เสียงผมที่ครางอยู่ลูกเดียว ทั้งชีวิตผมไม่เคยครางเยอะขนาดนี้มาก่อนเลย

"กาย...พี่ขอนะ"

งับ!!

มันกระหน่ำกัดเข้าขาอ่อนผมไปเต็ม ๆ ผมสะดุ้งโหยง...ฉี่...ราดบนเตียงทันที ไม่ไหวแล้ว...

"กาย...เด็กดีของพี่..." มันยังคงจับผมคว่ำลง ก่อนจะกัดก้นของผมไม่หยุด

"เจ็บ!! กูเจ็บ!! พอแล้วกูไม่เอาแล้ว!!" ผมดิ้นก่อนจะตะโกนด่ามันไป

เพี้ย!!

"ใครสอนให้กายพูดแบบนี้!!" มันตบหน้าผม จนหน้าผมชาไปหมด ไอ้หมอนี่...มันต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ แถมยังเรียกผมด้วยชื่อคนอื่นอีกต่างหาก

หมอนที่บังหน้าผมอยู่หล่นออก หมอนั่นเมื่อเห็นหน้าผมก็ทำหน้าไม่สบอารมณ์ทันที ก่อนที่ผมจะถูกกดลงเตียงอีกครั้ง และมันก็เอาผ้าผืนบางมาพันหน้าผมไว้ ผมพยายามดิ้นหนีแล้ว แต่ก็ได้แค่นั้น...

"นี่เพิ่งจะรอบแรกเองนะ ทำให้สมกับราคาหน่อยสิ" ก่อนที่ผมจะพูดอะไร ไอ้หมอนั่นก็ยัดเจ้าโลกชโลมน้ำเข้ามาในปากผมทันที คับปากผมไปหมด แต่ทำไงได้ งานคืองาน...

"อื้อ..."

"กาย...พี่เสียว...อย่างนั้นแหละเด็กดี...." มันลูบหัวผมไปด้วย ชมผมไปด้วย...ด้วยชื่อคนที่ชื่อ "กาย"

เช้าวันรุ่งขึ้น

"ซีดส์...โอ้ย...ไอ้เหี้ยเอ๊ย..." ผมสบถออกมาด้วยความโมโห ก่อนจะหันไปเห็นปึกเงินที่ตั้งอยู่ ถึงเงินจะดีขนาดไหน เจอคนแบบเมื่อคืนสักคนสองคนก็ไม่ไหวแหะ... ปรับอารมณ์ไม่ถูก จะดีก็ไม่ดี จะเลวก็ไม่เลว แถมยังปิดหน้าเราทั้งคืน เหมือนเราเป็นเครื่องระบายของใครบางคนเท่านั้นเอง

บ้าเอ๊ย...เมื่อคืนเสียวก็เสียว กลัวก็กลัว เจ็บก็เจ็บ แต่...

รู้สึกดีชะมัด....

11:45 น.

"ไอ้เตย เมื่อคืนเจอของหนักรึไง? หน้าแห้งเชียวมึง" แจ๊สแซวผมระหว่างที่ผมนั่งเหม่ออยู่

"อ่อ...หนักจริงไรจริง" ผมตอบ

"ฮ่า ๆ ๆ เข็ดเลยดิมึง สมน้ำหน้า ไปหาไรกินกันได้แล้ว" มันดึงผมไป

"เดี๋ยว---" ผมล้มกองกับพื้นทันที ขาผมแทบเดินหรือยืนไม่ได้เลย จนถึงตอนนี้ ร้าวไปหมด ทั้งรอยที่โดนกัด ทั้งก้นที่ถูกกระแทก มันไม่ทำงานแล้ว

"โห...ไอ้เตย...มึงเจอมาหนักจริงเหรอวะ กูนึกว่ามึงล้อเล่น มา ๆ กูช่วย" มันพยุงผมขึ้น ตอนนี้กูเหมือนตัวเองไม่มีขาเลยแหะ ชาไปหมด...

เวลาผ่านไปหลายวัน

จนผมกลับมาแรดอีกครั้ง และผมก็อยากล้างเหตุการณ์วันนั้นออกด้วย ขอผู้ชายดี ๆ สักคนเถอะ...

ณ ผับ XXX

"ไอ้เตย มึงยังไม่เข็ดอีกเหรอวะ? มึงเดินไม่ได้ตั้งสองวันเลยนะเว้ย" แจ๊สว่า

"แล้วเรื่องอะไรกูจะหยุดวะ กูคงไม่เจอคนแบบนั้นซ้ำสองหรอกมึง ถึงเจอกูก็ยอม ของดี"

"ดีจริงเหรอวะ? มันเหมือนเป็นฝ่ายจับมึงกดคนเดียวซะมากกว่ามั้ง"

"กูชอบ" ผมยืนคุยกับแจ๊สได้สักพัก ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

"เห้ย...ขายป่าว?" เด็กมหาลัยเดียวกับผมนี่...ปี 1 คณะอะไรไม่รู้ลืมแล้ว แต่...หน้าตาก็หล่อใช้ได้ ได้งานดีอีกแล้วกู

"ขาย 1,2XX แตกนอก 3XX แตกใน 3XX อมขาดตัว" ผมเสนอราคาต่ำลงเพราะดูแล้วมันก็น่าจะไม่มีเงินมากอะไรหรอก แค่อยากลองมากกว่า

"ทั้งหมดสามรอบ ขาดตัว" เห้ย ๆ คำนี้รู้สึกว่าเคยได้ยินมาเมื่อไม่นานมานี่เองนะ....

.

.

.

.

ตึง!!

"ขออาบน้ำก่อนไม่ได้รึไง" เข้าห้องไม่ทันถึงนาทีก็โดนมันทุ่มลงเตียงซะแล้ว

"ไม่ต้อง อ้าขาให้เอาก็พอ เวลาครางเรียกชื่อกูด้วย"

"ชื่ออะไรเล่า..." บ้าเอ้ย...ความรู้สึกแบบนี้ไม่ชอบเลย

"แม็ก...เวลาครางเรียกกูว่า ไอ้แม็กเลย เข้าใจไหม"

"เข้าใจแล้ว...อ่า?!" มันสอดนิ้วเข้ามาเปิดทางผมก่อนทันที อย่างน้อยมันก็รู้จักเปิดทางให้ผมก่อนล่ะนะ

พรึบ?!

อีกแล้วเหรอ มันปิดหน้าผมอีกแล้ว มันเอาผ้าห่มมาบังหน้าผมไว้ และก็เริ่มภารกิจทันที ไม่วายพรมน้ำหอมกลิ่นเดิมที่ผมเคยโดนจากรายที่แล้วอีก!!

ตับ ๆ ๆ ตับ ๆ ๆ ตับ ๆ ๆ

"แม็ก!! ....อ๊า ๆ ๆ ...เสียว..." ไม่วายผมก็เข้าโหมดดิ้นอีกครั้ง แม่งเอ๊ย! ถนอมกันหน่อยไม่ได้รึไง!

"ไอ้กาย มึงอยู่นิ่ง ๆ สิ!! ...อ๊าา..ซีดส์..." ผมโดนมัดแขนไว้แถมยังโดนใส่ปลอกคอหมาอีก บ้าเอ้ย!! ไอ้พวกซาดิสต์!!

งับ!!

"อ๊า!!!?" ผมโดนกัดเข้าที่หัวนมอ่อนอย่างจัง จนเหมือนมันจะหลุดออกจากอก

"กูกับมึง เรามีเวลาอยู่ด้วยกันทั้งคืนนะรู้ไหม?"

เช้าวันรุ่งขึ้น

"อี XX เอ้ย!" ผมหันไปเจอปึกเงินที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ...ก่อนจะล้มตัวลงไปนอนอีกครั้ง ตูดกูจะแหกก่อนวัยอันควรไหมเนี่ย?

รอยเสียดสีจากปลอกคอที่โดนใส่ กับกลิ่นน้ำหอมยังติดอยู่บนตัวผม รำคาญจริงๆ

"เตย...มึงโดนอีกแล้วเหรอวะ?" แจ๊สถามพลางมองผมที่หน้าซีดก่อนเข้าคลาส

"อืม...ไม่เกินวันสองวันเดี๋ยวก็หาย"

"ดีจังนะมึง เจอของดีมาสองคนติดแหละ"

"ดีจนกูเกือบจะบ้าตายอะดิ ปิดหน้ากูตอนเอา ครางชื่อคนอื่นที่แม่งชื่อเหมือนกันอีก"

"เหรอวะ? มึงหน้าเหมือนเขามั้ง"

"ถ้าเหมือนกันคงไม่ปิดหน้ากูหรอก"

"งั้นดิ" หรือจะเหมือนจริงๆ?

ณ ผับ XXX

ถ้าถามว่าผมทำไมไม่เข็ด จะบอกให้นะ ผมเป็นพวกบ้าเซ็กส์ แรก ๆ ก็ทำเพื่อเงิน หลัง ๆ กลายเป็นการเสพติดไปแล้ว ช่วยไม่ได้ เขาว่ากันว่าโรคนี้จะหายก็ต่อเมื่อเจอคนที่ใช่ แต่ตอนนี้ผมยังไม่เจอ เพราะฉะนั้น ลันลาไปก่อน~

วันนี้ไปไหว้ขอพรเรียบร้อยแล้ว...เจอคนดี ๆ สักคนเถอะ...ไม่เอาซาดิสต์แล้ว...

ผมยืนมองรอบ ๆ และโบกมือให้ลูกค้าเก่า ๆ ที่เคยเอี่ยวไป...วันนี้คนน้อย ๆ นะ...

"เท่าไหร่?"

"หืม?" ผมหันไปหาต้นเสียง

โคตรหล่อเลยว่ะ...ดูรวยอีกต่างหาก...

"1,XXX แตกนอก---"

"ทำทุกอย่าง 5 หมื่นขาดตัว พอไหม?" 5...5 หมื่น!?

ใครจะไม่ทำฟ่ะ ไอ้บ้า!!

.

.

.

ตึง!!

มันผลักผมลงเตียงอีกเช่นเคย

"อื้อ!" ผมเถียงปากคอไม่ไหวเพราะจำนวนเงินมันมากโขอยู่ทีเดียว แถมดูแล้วหมอนี่...ลูกคุณหนูขี้เงี่ยนชัด ๆ

"ครางชื่อฉัน...เข้าใจไหม"

"ให้ปิดหน้าด้วยไหม?" ผมถาม

"ใช่...ปิดหน้าด้วย ไม่งั้นฉันหมดอารมณ์เพราะเห็นหน้านายแน่ ๆ"

ชิ...หมั่นไส้ชะมัด

"ครางเนี่ย เอาแบบหยาบ ๆ ไหม หรือ----"

"กายไม่เคยพูดคำหยาบกับฉัน จำใส่สมองเอาไว้ด้วย"

"อะ...อืม" อะไร? อยู่ ๆ ก็โมโหใส่ ไม่เห็นจะเข้าใจเลย คนชื่อกายอีกแล้วเหรอ? ชักอยากเห็นหน้าแล้วสิ

.

.

.

.

.

.

อีกคืนหนึ่ง

"นี่...เท่าไหร่?" ผมหันไปหาต้นเสียง ผู้ชายสูงหล่อ หน้าคุ้น ๆ แฮะ อยู่มหาลัยเดียวกันรึเปล่านะ

ผมเสนอราคาไปเท่าเดิม และก็เจอเหมือนเดิม ทั้งการโดนบังคับ การคราง แต่ที่ไม่เหมือนกันคือการกระทำที่แตกต่างกัน ทั้งระบาย เก็บกด อ้อนวอน และทารุณ แต่ที่แน่ ๆ คน ๆ นั้นชื่อ

"กาย"

"พี่...พี่คิว...น้องเจ็บ...ฮือ ๆ ...อ่ะ ๆ" ผมร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บ คนนี้ทำร้ายผมทั้งดึงผมและตีก้น เหมือนจะสั่งสอนผม แต่ผมกลับ..."รู้สึกดีชะมัด"

"ทำไมถึงไม่มองฉันห๊ะ!! กลัวฉันมากรึไง!"

เพี้ย!!

"โอ๊ย! น้องขอโทษ...ครับ...อ่ะ ๆ ซีดส์" ผมพลอยตามน้ำไปด้วยจนถึงเช้า

ในหัวผมคิดแค่ว่า...คนที่ชื่อกายนั้น...เป็นคนแบบไหนกันนะ

ณ มหาลัย

10:23 น.

"เตย...มึง พี่พีเขามาจีบมึงอีกแล้ววะ"

"ช่างสิ ใครสน" ผมตอบ พี่พีคือคนที่กำลังจีบผมอยู่ตอนนี้ เพราะผมมันบ้าเซ็กส์และไม่เคยรักใครจริงสักคน ผมถึงไม่อยากยุ่งกับพี่เขา ไม่อยากทำให้พี่เขาเจ็บ และที่สำคัญพี่พียังอยู่กลุ่มเดียวกับคนเมื่อคืนที่เพิ่งจะอึบผมไปหยก ๆ พี่คิวยังไงล่ะ ถ้าพี่พีรู้มีหวัง...ผมถึงไม่อยากยุ่งกับพี่เขา...

"มึงนี้นะ..." แจ๊สทำหน้าเบื่อหน่าย ก่อนจะนั่งกินข้าวกลางวันในกลุ่มเพื่อน แต่...

"กาย!! วันนี้กินอะไร เดี๋ยวเลี้ยง" เสียงคุ้นหูดังขึ้นด้านหลัง ผมรีบหันไปหาต้นเสียงทันที

"เอา...ข้าวผัดทะเล...ไม่ ๆ เอาสุกี้ดีกว่า สุกี้ ๆ" ร่างบางตอบ

"ไอ้สัสกาย มึงเพิ่งกินลูกชิ้นไปเมื่อกี้ยังไม่พออีกเหรอวะ" แม็ก...คนที่ใส่ปลอกคอผม...

"เอาน่า ๆ เราอยากเลี้ยง" วิน...

ถ้าอย่างนั้น

คนที่ชื่อกายก็...

"ฮ่า ๆ ๆ มึงจะเดือดร้อนอะไรไอ้แม็ก ตังค์วินไม่ใช่ตังค์มึงซะหน่อย"

ผู้ชายตัวเล็ก ประมาณผม ผิวใกล้เคียงกับผมเพียงแต่ขาวกว่าผมนิดหน่อย ทรงผม ท่ายืน กริยาต่าง ๆ มันใกล้เคียงกับผมไปซะทุกอย่าง...เพียงแต่หน้าตาน่ารักออกทางซื่อบื้อไปนิด ดูไม่มีพิษภัยอะไรเลย...

"นั่นเหรอ...กาย" ไม่นานนักสองคนนั้นก็ออกไปซื้อกับข้าวให้เจ้าตัวกิน ผมได้โอกาสก็เดินไปหาพอดี ไม่ได้ไปทักอะไรหรอก แค่อยากรู้ว่าทำไมพวกนั้นถึงหลงใหลตัวมันมากขนาดนั้น

"หือ?" ผมหยุดชะงัก

เมื่อสายตาไปพบกับใครบางคนเข้า

"พี่คิว..." พี่คิวมองมาที่กาย ด้วยสายตาที่เหมือนจะเขมือบเจ้าตัวได้ทั้งตัว แต่เจ้าตัวกลับ...ไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด ซื่อบื้อขั้นเทพเลยจริงๆ หรือเพราะชอบ คนพวกนั้นถึงไม่กล้าแตะต้องแม้แต่ปลายนิ้ว แต่กลับเก็บอารมณ์ไว้ทั้งหมดแล้วมาลงที่ฉันเนี่ยนะ เพราะผมรูปร่าง ผิว ทรงผมเหมือนกับเจ้าตัวเนี่ยนะ? เลยใช้ผมในการระบายอารมณ์...น่าขำจริงๆ

พรึบ...

ผมเดินผ่านเจ้าตัวไป ก่อนจะมั่นใจว่าคนนี้แหละ...เพราะน้ำหอมที่เจ้าตัวใช้นะ มันยี่ห้อเดียวกับที่ผมโดนพรมก่อนมีอะไรกับไอ้พวกนั้นด้วยทุก ๆ คืน

"หือ? มีอะไรรึเปล่าครับ?" อีกฝ่ายหันมาเมื่อผมเดินไปใกล้ ๆ

"ม...ไม่มี" ผมรีบปฏิเสธไปเพราะอยู่ ๆ เจ้าตัวก็หันมาถามผม

"อ่อ...ครับ"

"^^" ผมเดินผ่านไป ก่อนจะไปชนกับใครบางคนเข้า

"ขอโทษครับ--" แม็ก...ฉิบหายแหละ

"ไม่เป็นไร...กาย มึงเอาน้ำส้มใช่ปะ"

"ขอโทษครับ...ขอทางหน่อย กาย สุกี้หมดเราเลยสั่งข้าวผัดทะเลไว้ให้ ได้ไหม" ทั้งสองคนเดินผ่านผมไปเหมือนเราไม่เคยเจอกันเลยสักครั้งเดียว นี่...มันหมายความว่าไง?

จำหน้าผมไม่ได้เลยงั้นสินะ...หึ

"เรามันคิดมากไปเองสินะ..." ผมพึมพำก่อนจะหันกลับไปมองสามคนนั้นอีกครั้ง

เจ้าตัวจะรู้ไหมนะ...ว่าเวลาเขายิ้มนะ

เป้าพวกนั้นมันกระตุกร้องหาที่ลงจะแย่อยู่แล้ว

ณ ผับ XXX

"นี่...นายนะ...เท่าไหร่?"

ผมหันไปหาต้นเสียงตามเดิม ชายหนุ่มวัย 30 ต้น ๆ หล่อตามฉบับผู้ใหญ่ แถมดูมีประสบการณ์มาเยอะแหะ...

"1,XXX แตกนอก เพิ่ม 5XX ถ้าแตกใน และเพิ่ม 5XX ถ้าอม...อ่อ...ถ้าเรียกผมด้วยชื่อคนอื่น เช่น กาย ผมคิดเป็นสองเท่านะ" ผมชูสองนิ้วใส่

"ทั้งหมดสามรอบ คิดเป็นสองเท่า...หึ"

"ชิ..." คนสมัยไหนทำไมถึงชอบวัยรุ่นไร้รสนิยมแบบนั้นกันนะ

จะดีใจหรือเสียใจดีเนี่ย ที่ดันไปเหมือนกับเจ้าตัว แค่ฉันที่บ้าเซ็กส์ยังสลบคาเตียงมาแล้ว แล้วหมอนั่น...ไม่ตายคาเตียงเลยรึไงน่ะ?

แต่ก็ชักอยากเห็นแล้วสิ...ตอนที่หมอนั่นรู้ว่าคนรอบตัวเองน่ะ...โรคจิตกันทั้งนั้น

กาย

เวลาปัจจุบัน

"อื้อ..." พี่จูบผมอยู่นานก่อนจะผละออกอย่างช้า ๆ โดยปล่อยให้ผมค้างอารมณ์ไว้ตรงนั้น

"หยุดร้องนะ เด็กดี..." พี่เช็ดน้ำตาให้ผมอีกครั้ง

"ไม่ร้องแล้ว...ไม่ได้ร้องด้วย" ตอนนี้ผมงอแงเป็นเด็กเลยไม่ใช่รึไง? บ้าจริงๆ

"ครับ ๆ น้องพี่เก่งอยู่แล้ว" พี่ลูบหัวผมเบา ๆ

"พี่อย่าทิ้งกายอีกเข้าใจไหม..." ไหน ๆ ผมก็งอแงแล้ว เอาให้สุด ๆ ไปเลยแล้วกัน

"ครับ ๆ ไม่ทิ้ง พี่ไม่เคยทิ้งอยู่แล้ว"

"อืม..." ผมพยายามหยุดร้องด้วยการกลั้นน้ำตาไว้

"พี่รักเรานะรู้ไหม" พี่กอดผมและแตะจมูกผมเบา ๆ

"อื้อ..." พอแล้ว ๆ ๆ ทำตัวเป็นเด็กไปได้ไอ้กาย ลุก ๆ ๆ

"กายไปอาบน้ำแล้ว...นะ..." ผมลุกขึ้นเดินไปอาบน้ำทันที

หมับ!

"ไม่ต้องหรอก...และเมื่อกี้ไอ้พวกนั้นมันจูบกายด้วยใช่ไหม" พี่กอดผมจากด้านหลัง

"อืม..." แย่แล้ว...พี่เห็นตอนจูบด้วยงั้นเหรอ!!

"แล้วทำไมถึงไปอยู่ที่นั่นคนเดียว?"

"เหงา..."

"หือ?"

"ก็ไม่มีใครอยู่บ้าน...กายเลยเหงา..."

"เฮ้อ...ความผิดพี่ใช่ไหม?" พี่ถอนหายใจใส่

"อืม"

"วันหลังพี่จะไม่ปล่อยให้กายอยู่คนเดียวอีกแหละ ไม่งั้นโดนลากไปทำอะไรไม่ดีแน่ ๆ"

"พี่!! ปล่อย!!" พี่ยกผมพาดบ่าก่อนจะพาเข้าห้องทันที

หมับ!!

"นอนได้แล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปมหาลัยสายนะ"

"กายยังไม่ได้อาบน้ำเลย...แล้วพี่ก็กลับไปนอนห้องตัวเองสิ" พี่กอดผมแน่นก่อนจะหลับไปต่อหน้าต่อตาผม

"อื้ม!? จะดีใจดีไหมเนี่ย ที่พี่กลับมา T_T"

"อิอิ" พี่หัวเราะขึ้นมาทั้ง ๆ ที่แกล้งหลับ

"ยังไม่หลับอีกเหรอ!! ชิ" ผมรีบหันหน้าหนีด้วยความเขิน

ก่อนจะหลับไปด้วยความอบอุ่นที่คุ้นเคย

Zzz....Zzz.....

“จากนี้พี่กันต์จะต้องมาอยู่กับเราแล้วนะลูก...พี่กันต์ไม่เหลือใครแล้ว มีแค่ลูกและแม่ที่ช่วยดูแลพี่เขาได้”

“ลูกสัญญาได้ไหมว่าจะรักเขาเสมือนพี่ชายคนหนึ่ง”

“...พี่ชายเหรอ?”

“ใช่ คิดว่าพี่กันต์เป็นพี่ชายลูกก็พอ เราจะได้อยู่ด้วยกันแบบไม่เกรงใจกันไง”

“เข้าใจแล้วครับ..”

เฮือก!!

ผมสะดุ้งขึ้นมากลางดึก ก่อนที่น้ำตาจะไหลออกมาเอง

"กาย...เป็นอะไร?" พี่ที่นอนอยู่ข้าง ๆ ก็ลุกขึ้นมาดูผมด้วยความเป็นห่วง

"พี่..."

"กาย...เป็นอะไรอีกหืม?" พี่เช็ดน้ำตาผม

"....พี่คิดกับกาย...แบบไหนเหรอ?" ผมกัดฟันถาม

ตอนนั้นผมคิดว่าพี่เป็นพี่ชายไปจนหมดใจ...ถึงไม่รู้ว่าพี่มองผมเป็นน้องชายอย่างหมดใจหรือเปล่า แต่เหมือนจะไม่...

"ก็กายเป็นน้อ..."

"ไม่ใช่!! พี่ห้ามโกหกกายเด็ดขาด...กายขอร้อง..."

กันต์

"ไม่ใช่!! พี่ห้ามโกหกกายเด็ดขาด...กายขอร้อง..." กายร้องไห้อีกครั้ง ทั้ง ๆ ที่เพิ่งจะหยุดไว้ได้เมื่อกี้แล้วแท้ ๆ

ถึงขีดสุดแล้วสินะ เรื่องพี่น้องนะ...กายเองก็คงจะรู้แล้วล่ะว่าผมนะ...ไม่ได้เห็นกายแค่น้องชายคนหนึ่ง

ตอนแรกก็กะจะให้เวลาผ่านไปกว่านี้อีกนิด แต่มีเรื่องที่บีบบังคับจนผมต้องข้ามขั้นตอนในการทำให้กายเป็นของฉันไปซะก่อน

กะว่าจะสารภาพรักก่อนแล้วค่อยก่อเรื่อง แต่นี่ก่อเรื่องก่อนแล้วมาสารภาพทีหลัง บ้าเอ้ย....

".......กาย พี่รักกายนะ" ผมลูบหัวกายเบา ๆ กายเมาแล้วกายจะทำอะไรก็ได้ อันนี้ผมรู้ดี กฎเหล็กของผมคือ ห้ามทำอะไรตอนกายเมาเด็ดขาด...นอกจากลักหลับอย่างเดียว

"ตั้งแต่เมื่อไหร่....."

"ตั้งแต่แรก...วันแรกที่พี่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในบ้านนี้..."

พรึบ!!

ตึก!!!

เสียงกายที่กำลังจะลุกหนีออกจากผม และผมที่กำลังกดกายให้ลงนอนอยู่บนเตียง....

"ฮือ ๆ พี่ไม่ได้รักกายแบบพี่น้อง...แล้วทำไม...."

"พี่ขอโทษ" ผมกอดกายไว้

"กายรักพี่มากกว่าพี่น้องไม่ได้...กายผิดเอง ฮือ ๆ"

"ไม่ใช่! กายรักพี่แบบพี่น้องน่ะถูกแล้ว พี่นั่นแหละที่ผิด พี่รักกายแบบนี้มานานแล้ว กายก็รักพี่แบบพี่น้องมานานแล้ว ทำไม? แปลกตรงไหน ไหนบอกพี่สิ?"

"ก็..."

"พี่ผิดเองที่เว้นระยะ...ไม่ได้ พี่น่าจะเว้นระยะให้กายรู้ว่าพี่เป็นแค่ผู้ชายมาขออาศัยในบ้านตั้งแต่แรก..."

"ไม่ใช่...พี่ไม่ผิด...กายต่างหากที่รักพี่แบบที่พี่รักกายไม่ได้" ถ้าถามว่าทำไมกายพูดวนไปวนมาอยู่อย่างนั้นเพราะ

หนึ่ง กายเมา ทำให้ฟุ้งซ่าน และยาที่พวกนั้นใส่ให้กายกินก็น่าจะเป็นยาหลอมประสาท ทำให้คิดอะไรได้แค่สั้น ๆ ดีแค่ไหนแล้วที่เราไปทันก่อนที่พวกนั้นจะทำอะไร

สอง กำลังสับสนในความสัมพันธ์ของผมกับตัวกายเอง

สาม เพราะผมปลูกฝังให้กายคิดว่าผมถูกเสมอ กายเห็นผมเป็นพี่ชายที่แสนดีมาตลอด พอวันนี้กายถึงจับทางไม่ถูกและกำลังพลอยตามผมและ...มันก็เข้าทางผมไปซะหมด

"งั้นทำไมกายไม่ลองรักพี่แบบที่พี่รักบ้างล่ะ หืม?" ผมเอาหน้าผากชนกับกาย

"แม่ไม่ว่าเหรอ....ฮือ"

"ไม่ว่าหรอก...พี่...เอารายชื่อแม่ออกจากผู้ดูแลแล้ว...ตอนนี้พี่เป็นแค่ผู้ชาย...รุ่นพี่ในมหาลัย...ที่ชอบกาย..." ...ขอโทษนะกาย พี่จำเป็นต้องทำแบบนี้

"อืม...กายลองดู..."

"ขอบคุณนะ" กาย พี่รักกายนะพี่ถึงทำแบบนี้....

ค่อยหาทางแก้ปัญหาหลักในตอนเช้าแล้วกัน พอกายมีสติครบกว่านี้คงไม่ฟังเราง่าย ๆ แบบนี้หรอก เราหลอกกายได้แค่ตอนนี้เท่านั้นแหละ

จุ๊บ...จ๊วบ...

"อื้อ...." เสียงครางของกายดังขึ้น บ้าเอ้ย...เรารอเวลาแบบนี้มานานแค่ไหนกันถึงคุมตัวเองไม่อยู่....

"กาย..." ผมจับกายลงบนเตียงเบา ๆ ก่อนจะไซร้เข้าซอกคอขาว ๆ นั้นด้วยความสนุก

"อื้อ..." กายดิ้นเล็กน้อยแต่ร่างกายยังคงให้ผมไซร้อยู่อย่างนั้น ยากล่อมประสาทนี่มัน...

"อื้อ!? ....อ่า...พี่ครับ..." ผมกัดเข้าต้นคอหวานนั้นก่อนจะ....

"พี่.."

พรึบ!

"พี่ไปอาบน้ำก่อนนะ นอนได้แล้ว เดี๋ยวตื่นสาย..." ผมรีบปลีกตัวออกห่างจากกายทันที ทำอะไรกายตอนนี้ก็ไม่ได้อะไรหรอก....

เช้าวันรุ่งขึ้น

"กาย กินข้าวเช้าได้แล้ว" ผมเรียกกายมากินข้าว

"อืม...พี่ทำอะไรกินอ่ะ หอมจัง" กายเดินลงมาด้านล่าง พร้อมท่าทางที่งัวเงีย น่าจับจูบชะมัด...

"อืม...ผัดผักน่ะ มาเร็ว" ผมกวักมือเรียก

จุ๊บ...

ผมจูบหน้าผากกายเบา ๆ

"พี่กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ?" กายเงยหน้าขึ้นมาถาม

ผมบอกแล้วไง...ถึงทำอะไรกายไปมันก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก เพราะกายจำอะไรไม่ได้สักอย่าง...

"เมื่อคืนที่พี่ไปรับกายออกมาจากผับไง"

"อ่อ...จำได้แล้ว กายขอโทษนะ..." กายพูดเสียงเบา

"พี่ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่" ผมหันกลับไปล้างจานอีกครั้ง

"เมื่อคืน...ทำอะไรไปบ้างวะ..." กายพึมพำอยู่คนเดียว พร้อมเกาหัวพยายามนึกบางอย่างให้ออก

"พี่ลากกายกลับมา แล้วเราก็นอนด้วยกันไง"

"....อย่าพูดถึงมันอีกนะ" กายหน้าแดงจนเหมือนลูกเชอร์รี่ น่ากัดซะจริงๆ

"ลืมมันไปเถอะ กายไม่ได้ทำอะไรไม่ดีซะหน่อย" ถ้ากายจำได้แค่นั้น ตอนที่กายพูดว่าจะรักผมก็คง...หายไปแล้วเหมือนกันสินะ...เฮ้อ...

"กายรู้อยู่แล้ว..." กายทำปากจู๋ใส่ ขอเวลาอีกนิด ฉันจะจับทำกาย ทำเมียให้อยู่หมัด....

"อืม...ปวดหัว...งั้นเดี๋ยวกายไปนอนต่อนะ" กายกินข้าวเสร็จก็เดินขึ้นห้องไป

"กินยาด้วยล่ะ สงสัยจะเมาค้าง"

"กายว่ากายกินแก้วเดียวเองนะ...ปวดหัว..." ไม่ได้เมาค้างหรอก...

"กายไป...โอ้ย ๆ นอนแล้วนะ" กายเดินเซเล็กน้อยก่อนจะพยายามเดินเข้าห้องตัวเองไป

"^^" ผมยิ้มให้กาย ก่อนจะกลับมาคิดเรื่องแผนใหม่

ตอนนี้กายเห็นผมเป็นแค่พี่ชายแสนดีคนหนึ่ง และกายยอมรับที่ผมทำเรื่องแบบนั้นได้ (คริสต์มาสที่เกือบทำแผนผมพัง) แต่กายคงไม่ให้ผมทำอีก และระวังตัวเองมากขึ้น แต่ที่แน่ ๆ ผมจูบกายได้แล้ว...เพียงแต่...มันเหมือนไม่ใช่จูบแรกของกายเท่านั้นเอง....

แผนต่อไป...เปลี่ยนพี่ชายแสนดีเป็นพี่ชายแสนเลว

วิน

พักนี้ผมแทบจะไม่ได้คุยกับกายเลยเพราะต้องเตรียมตัววางแผนเรื่องของแม่ซะยกใหญ่

ทั้งต้องหาผู้หญิงที่ชื่อกายมาเป็นเหยื่อล่อ ทั้งต้องแกล้งรักหลอก ๆ กับนางผู้หญิงคนนั้นอีก ปวดหัวไปหมด

ผมทนทำแบบนี้มาตลอดหนึ่งอาทิตย์ ทั้งเดท ทั้งซื้อของให้เสียตังค์โดยใช่เหตุจริงๆ และสุดท้ายแผนก็สำเร็จ

Rrr....Rrr...

[สายเรียกเข้า : mom] รอมาตั้งนานให้ตายสิ

[มีอะไร?] ผมถาม

[ยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ? ว่าใครหายตัวไป]

[ใคร?] ผมแกล้งไม่รู้

[ก็คนที่แกรักยังไงล่ะ]

[แม่ทำอะไร!?] ผมรีบขึ้นเสียงใส่ เรื่องแสดงละครนะ ผมถนัด

[วิน...ช่วยด้วย...ฮือ ๆ] เสียงนางผู้หญิงนั่นดังขึ้น ขอโทษนะ...เธอมันแค่เหยื่อล่อ

[แม่ทำอะไรกับกาย!?]

[ทำอะไรล่ะ? ก็แกเป็นคนบังคับให้ฉันต้องทำอย่างนี้เองนะ]

[ชิ...]

[ถ้ายังอยากให้มันยังรักแกอยู่ก็มาหาฉันในวันมะรืนนี้ เข้าใจไหม] แม่ตัดสายทิ้งทันทีที่พูดจบ ส่วนผมนะเหรอ...

"นี่ ๆ พรุ่งนี้จัดสถานที่เดทกับที่รักฉันหน่อยสิ เอาแบบ 100 ดาวไปเลยเข้าใจไหม" ผมยิ้มแฉ่งออกนอกหน้านอกตาใส่ลูกน้องทันที รอโอกาสนี้มาตั้งนาน

"อะไรจะขนาดนั้น คุณวิน"

"ก็รอมาตั้งนาน ให้ฉันยิ้มบ้างสิ"

"ครับ ๆ ผมชักอยากเห็นคนชื่อกายแล้วสิ ว่าจะน่ารักหรือหล่อเข้ม? หรือออกแนวห้าว ๆ? หรือหวาน ๆ? จะน่ารักกว่าคุณฉางไหมเน้อ?"

"น่ารักกว่า จนเทียบไม่ได้" ผมตอบ

"อย่าอารมณ์เสียสิครับ"

ฉาง คู่นอนผมเมื่อนานมาแล้ว น่ารัก แต่เสียดายร่านไปหน่อย ถึงอย่างนั้นลีลาก็เด็ดไม่ใช่ย่อย

"ไม่ให้อารมณ์เสียได้ไง เอากันบนรถ ฉันไม่ไล่ออกก็บุญแค่ไหนแล้ว"

"ขอโทษครับ" ตอนนี้ฉางก็ได้กับไอ้ทิว ลูกน้องผมเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทิวก็คนที่กำลังขับรถให้ผมอยู่นี่แหละ

"เป็นไง งานหนักทั้งวันเลยล่ะสิ"

"ก็...ตอนนี้คงนอนร้องอยู่ในห้องแหละครับ เพราะเมื่อคืนแอบไปหาผู้ ผมเลยลงโทษนิดหน่อย"

"โอ้...เหนื่อยหน่อยนะ"

"ครับ ^^ ของคุณวินคงไม่ใช่แนวนี้แน่นอนสินะครับ"

"แน่นอนอยู่แล้ว กายนะ...ไม่ใช่คนฉลาดอะไรหรอก ซื่อบื้อก็ซื่อบื้อ จีบขนาดนี้แล้วยังไม่รู้อีก ไม่รู้แม้กระทั่งตัวเองน่า...เอาแค่ไหน"

"แล้วคุณวินไปชอบได้ยังไงล่ะครับ"

"ก็คง...ซื่อบื้อนั่นแหละ...."

"หึ ๆ...นั่นสินะครับ"

"เงียบ แล้วขับรถไปซะ อย่าลืมเรื่องพรุ่งนี้ด้วย" น่าหงุดหงิดจริงๆ คนกำลังดีใจพาเสียบรรยากาศหมด

ที่ผมวางแผนจะพากายไปเที่ยวเพราะตอนนี้แม่คงไม่สนใจผมและคนรอบตัวผม เพราะมัวแต่สนใจนางผู้หญิงคนนั้นอย่างเดียว และแม่ก็คงเพ่งเล็งเป้าหมายไปที่เรื่องของผู้หญิงคนนั้น และไม่สนใจผมสักระยะ และที่ผมดีใจก็คือ ผมจะทำอะไรก็ได้กับกายโดยไม่มีใครมาขัดขวาง

เพราะลูกน้องแม่ที่คอยตามผมมาตลอด ได้หายไปแล้ว คิดว่าผมชอบผู้หญิงคนนั้นเป็นจริงเป็นจัง หึ...แผนสำเร็จ เหลือแค่เรื่องพรุ่งนี้เท่านั้น

Rrr....Rrr...

[ไงกาย...พรุ่งนี้ว่างไหม?]