บทที่ 4 โดนแกล้ง

คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิด

บทที่ 4 โดนแกล้ง

หลังจากหลับตานอนไปได้สักพัก ผมก็หลับยาวจนถึงเช้า และความชิบหายก็เกิดขึ้น

"กาย... เพื่อนเหรอ?" พี่ถามผมหลังจากผลักประตูเข้ามาเพื่อจะมาปลุกผม

"อืม... คือเมื่อวาน... ลืมบอกพี่ไปว่าจะชวนเพื่อนมานอนบ้าน..." ผมงัวเงียอยู่บนที่นอนอย่างเลี่ยงไม่ได้

"ดีครับ พี่กันต์" ไอ้แม็กว่าขณะที่นั่งอยู่บนเตียงเดียวกับผม

"....."

พี่คงโกรธที่ผมไม่บอกว่าเพื่อนจะมานอนบ้านก่อนล่วงหน้า

"กาย เดี๋ยวออกมาคุยกับพี่ข้างนอกด้วย" พี่พูดก่อนจะปิดประตูออกไป

"...อ่า... แย่แน่ ๆ..." ผมบ่น

"พี่มึงโกรธกูเหรอ" ไอ้แม็กว่า ก่อนจะหยิบเสื้อขึ้นมาใส่ สงสัยเพิ่งอาบน้ำเสร็จ

"ไม่หรอก โกรธกูมากกว่า" ผมพูดก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง ดูห้องแล้วไอ้แม็กมันจัดการของทุกอย่างให้ผมจริงๆ ซึ้งในความดีจากมันก็วันนี้แหละ

"เฮ้ย!? กูนอนทั้ง ๆ แบบนี้ได้ไงวะ" ผมตกใจในสภาพตัวเองมาก คืออาบน้ำเสร็จก็นอนเลยไม่ได้เช็ดผงเช็ดผมอะไรด้วยซ้ำ นอนทั้ง ๆ ที่เปลือยครึ่งท่อน... โถ่ชีวิต

"กูเช็ดผมให้มึงตอนมึงนอนเป็นควายตายให้แล้ว กินยาดักไว้ก็ดี เดี๋ยวไม่สบาย" ดูมันพูด นอนเป็นควายตาย =_=

"อ๋อ..." ผมเดินไปอาบน้ำทันที วันนี้มีเรียนสิบโมง เพราะฉะนั้นผมเลยไม่รีบอะไรมากมาย

หลังจากอาบน้ำเสร็จ ผมก็เดินออกมาจากห้องแบบปกติ

"ไอ้กาย มึงยังทำตัวสบาย ๆ อยู่ได้เนอะ"

"อืม... ก็มีมึงไง กูเลยไม่กลัวอะไร"

"ระวังไว้บ้าง สโตกเกอร์มึงอ่ะ อาจจะเข้ามาข่มขืนมึงตอนไหนก็ได้"

"มึง!?..." ผมฉุกคิดก่อนจะด่ามัน ก็จริงนะแต่...

"ใครจะมาข่มขืนกู กูเป็นผู้ชาย... แค่หน้าตาก็พอใช้ได้" ผมพูดเสียงแผ่ว

"แค่ชักว่าวใส่กางเกงในมึง ยังไม่ชัดเจนอีกเหรอ" อีเพื่อนเลว ให้กำลังใจกูหน่อยก็ยังดี

"อีเหี้ย!?" ผมตีมันแรง ๆ ให้กูเครียดเข้าไปอีก!

"แล้วตอนมึงอยู่คนเดียว จะเอายังไง บอกพี่มึงเลยไหม?" มันถาม

"ถ้าบอกไป พี่กูไม่ให้กูออกไปไหนพอดี" พี่น่ะหวงผมสุด ๆ ถ้ามารับรู้เรื่องแบบนี้อีก มีหวัง...

"คิดมาก บอกไปเถอะ มึงจะได้ปลอดภัย"

"อืม... จะลองดู" ผมไม่บอกหรอก อิสระผมเชียวนะ

พอลงไปกินข้าวข้างล่างเสร็จ พี่ก็ลากผมไปคุยทันที

"กาย เดี๋ยวนี้ทำอะไรไม่บอกพี่เลยนะ" พี่เริ่มมองมาที่ผมด้วยสายตาผิดหวัง

"ก็... กายลืม" ผมพูดเสียงแผ่ว

"กาย!!" พี่ขึ้นเสียงใส่

พี่เป็นอย่างนี้เสมอแหละ บางทีผมก็กลัว แต่ถ้าเทียบกับทุกอย่างที่พี่ทำให้ผมแล้ว ผมก็เถียงพี่ไม่ออกสักอย่าง

"...กายขอโทษ" ผมก้มหน้าหลบสายตา

"อย่าทำแบบนี้อีกเข้าใจไหม..." พี่ลูบหัวผมเบา ๆ ให้ตายเถอะ ผมไม่อยากให้พี่หวงผมไปมากกว่านี้เลย...

"กายขอโทษ..." ผมพูดซ้ำ

"เฮ้อ... วันนี้เรียนสิบโมงใช่ไหม"

"อืม..."

"ไม่สบายเหรอ ตัวร้อน ๆ กินยาด้วยล่ะ" พี่ว่าก่อนจะเดินออกไป

"ว่าไงกาย" ไอ้แม็กถามหลังจากที่ผมเดินออกมาจากห้องครัว

"กูยิ่งไม่อยากเล่าเรื่องเมื่อคืนให้พี่กูฟังใหญ่เลย"

"มึงแคร์พี่มึงจังนะ" มันพูดเบา ๆ

"ทำไม ก็พี่กูเชียวนะ"

"มึงไม่คิดว่าพี่มึง หวงมึงมากกว่าน้องมั่งเหรอวะ?"

"ไม่อ่ะ กูก็อยู่แบบนี้กับพี่มาตั้งแต่เกิดแล้ว"

"....." มันเงียบ ผมก็เงียบ ผมพูดอะไรผิดอีกล่ะ

09:45 น.

ณ มหาลัย

"กาย เมื่อวานซ้อนท้ายใครเหรอ เราเห็นนะ" วินถามหลังจากเจอหน้ากัน

"อ้อ พี่ชายนะ" ผมตอบ

"อ๋อ... เราก็นึกว่าอย่างอื่น"

"หือ?" ผมทำหน้างง และผมก็ฉุกคิดได้ วินมันรวยนี่หว่า มันน่าจะช่วยผมจับไอ้สโตกเกอร์โรคจิตนั่นได้นะ

"ไอ้แม็ก..." ผมกระซิบเรียกไอ้แม็ก

"หือ?" มันเอียงหูมาฟัง

"กูจะบอกเรื่องเมื่อคืนให้วินฟังดีไหมวะ เผื่อมันช่วยได้" ผมบอก

"อืม... ก็ดี แต่มันจะเชื่อเหรอ?" และผมก็หันไปเล่าทุกอย่างให้วินฟัง

"ได้เลย ไม่มีปัญหา แต่กายต้องช่วยเราเหมือนกันนะ" วินพูดเหมือนเป็นเรื่องปกติ

"ได้สิ เรื่องอะไรล่ะ" ผมถามวินอย่างจริงจัง

"ไว้ค่อยบอก" วินทำหน้ากวนบาทานิด ๆ

"=_=" ผมทำหน้านิ่งใส่วินทันที ชิ...

เวลาผ่านไปสักพัก ผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเกม ไม่วายหยิบหูฟังที่เพิ่งซื้อมาใช้ด้วย ^^

"กาย ไม่กลัวแล้วเหรอ ถึงใจเย็นได้ขนาดนี้" วินสะกิดถาม

"ไม่อ่ะ... คิด ๆ ดูแล้วมันจะมาทำอะไรเรา"

"ก็เอามึง / กาย ไง" มันสองคนพูดพร้อมกัน

"ไอ้..." ก่อนที่ผมจะด่าพวกมันกลับ สายตาก็ไปสบกับใครบางคนเข้า

"พี่คิว... สวัสดีครับ" แล้วกูจะไปทักเขาทำไมวะ!! พี่คิวหยุดอยู่ตรงหน้าต่าง เพราะผมนั่งติดหน้าต่างในคลาส ถึงจะทำเป็นไม่เห็นก็ไม่ได้ เพราะมันเป็นกระจก T_T

"อืม..." พี่ทักผมกลับ

"ไอ้สัสคิว มึงรีบไปไหนวะ" เพื่อนพี่คิวเรียก และหนึ่งในนั้นก็มีพี่รหัสผมอยู่ด้วย ทักทายพี่รหัสบ้างดีกว่า

"พี่ หวัดดีครับ~" ผมทักพี่พี เพราะพี่พีอยู่กลุ่มคนฮอต ไปถามเพื่อนในคลาสก็ได้รู้ชื่อกันแล้ว

"อ่า... หวัดดี" ดูหน้าพี่เขาสิ โคตรมึนเลย ไม่ยอมมาดูตอนเขาจับพี่รหัสกันเอง สมน้ำหน้า

"พี่พี เลี้ยงขนมน้องหน่อยดิ~" ผมทำปากจู๋ใส่

"ไว้พรุ่งนี้นะ ^^" พี่เขาดูเออออตามผมไปซะทุกอย่างเลย แถมยังฝืนหัวเราะด้วย ชิ คงคิดในใจล่ะสิว่าผมไปสนิทกับพี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ ช่วยไม่ได้ แบร่~ ก่อนที่พี่คิวจะลากพี่พีออกจากหน้าผม

"บายครับ" ผมโบกมือบาย ๆ พี่เขาไป พี่เขาคงรีบ... ละมั้ง

"กาย... ใครเหรอ?" วินถาม

"พี่รหัสเราเอง" ผมยิ้มเบิกบาน แต่ไอ้แม็กและวินทั้งสองดูไม่ค่อยชอบพี่รหัสผมซะเท่าไหร่

พักเที่ยง

"ไอ้แม็ก!! กูเอาก๋วยเตี๋ยวหมี่น้ำตกนะ กูไปขี้แป๊บ" ทัพหลังมันตีเมืองเข้ามาแล้ววว ผมวิ่งไปเข้าห้องน้ำ หลังจากทำภารกิจเสร็จเรียบร้อย และกำลังจะเปิดประตูออกมา และแน่นอนว่า...

กึก... กึก

"เฮ้ย... เฮ้ย!! ไม่เล่นนะเว้ย!!" ประตูล็อกจากด้านนอก!!

"เปิดนะเว้ย!!" ผมทุบประตูแรง ๆ ใครแกล้งอีกละเนี่ย!! สะ... สโตกเกอร์ผมเหรอ!! หรือโดนแกล้งเฉย ๆ ไม่สิ ไอ้แม็กแหง ๆ!

สงบไว้ กายสงบไว้... กาย มึงต้องใจเย็น ๆ โทรศัพท์ไงไอ้กาย มึงมีโทรศัพท์

ไม่วายผมก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรหาไอ้แม็กทันที

Rrr... Rrr...

[ติดต่อ : Max]

ระหว่างกำลังโทรหามันก็...

โครม!!

"เหี้ย!!" คนจากข้างนอกสาดน้ำเข้ามาใส่ผม จนตัวผมเปียกไปทั้งตัว แถมโทรศัพท์ยังตกลงพื้นอีก จะซวยอะไรนักหนา!!

Max

[กูสั่งไว้แล้ว มึงขี้เสร็จยัง]

คือ... กูขี้เสร็จแล้ว แต่ออกไม่ได้!!

โทรศัพท์ผมอยู่ที่พื้น พอผมกำลังจะก้มหยิบเพื่อคุยกับไอ้แม็ก แต่แม่งคนที่อยู่ข้างนอก มันหยิบโทรศัพท์ผมไปต่อหน้าต่อตาทางช่องประตูห้องน้ำ

"เฮ้ย!! เอาคืนมาดิ ไอ้สัส" ผมด่ามัน

"มึงอยู่นี่ไปจนถึงเย็นนั่นแหละ ทำเมียกูดีนัก" คือกูทำเมียมึงตอนไหนวะ!! มึงเป็นใครกูยังไม่รู้เลย!!

"ไปพวกมึง กูได้โทรศัพท์ไปขายพอดี"

ม่ายยย โทรศัพท์กู!!

ผมได้ยินเสียงพวกมันเดินออกจากหน้าประตูแล้ว ไม่นานก็...

"กายอยู่ไหนวะ?" เสียงแม็กรำไร

Rrr... Rrr....

เสียงโทรศัพท์ผมก็เข้าด้วย เดาว่าไอ้แม็กโทรหาผมและกำลังเดินสวนกับไอ้พวกนั้นพอดี และสิ่งที่ผมไม่อยากให้เกิดขึ้นก็ได้เกิดขึ้นแล้ว

"มึงเอาโทรศัพท์ไอ้กายมาได้ไง หา!!”

แม็กขึ้นเสียงใส่พวกมันก่อน และก็เริ่มสงครามห้องน้ำกันขึ้น โดยมีผมเป็นตัวต้นเหตุ นั่งฟังพวกมันอยู่ภายในห้องน้ำแบบ... เงียบ ๆ T_T

ถามว่าทำไมไม่ตะโกนออกไป คือคุณลองมาเป็นผมสิ เพราะเหตุการณ์มันเกิดขึ้นเร็วมาก เร็วจนสมองโง่ ๆ ของผมไปไม่ทัน

ตุบ ตับ ตับ ตุบ!!!

เสียงต่อยกันอยู่หน้าห้องน้ำก็เกิดขึ้น เดาว่าไอ้แม็กเริ่มก่อนแหง ๆ

เอาวะ ตะโกนบอกมันเลยดีกว่า มันจะได้รีบ ๆ เปิดห้องน้ำให้ผม

"ไอ้แม็ก กูอยู่... ฮัดชิ้ว!!" มาจามอะไรตอนนี้วะ หนาวด้วย~

เสื้อก็เปียก อ๊ากกก แถมน้ำที่พวกมันสาดมายังเป็น... น้ำถูพื้นที่ถูเสร็จแล้วเรียบร้อย กลิ่น... แม่เจ้า!!

ผมก็จัดการถอดเสื้อตัวเองออก ข้างนอกต่อยกันไปเหอะ กูขอซักผ้าอยู่ในนี้ก็ได้วะ!! ชิ ไม่ง้อ!!

"กายอยู่ไหน!!" เสียงวินตะโกนเรียกผม โอ้... สวรรค์!!

"กูอยู่นี่!! กูออกไม่ได้!!" ผมตะโกนไป วินมึงคือเจ้าชายขี่ม้าขาวชัด ๆ

โครม!!

"เหี้ย!!!" ผมสบถออกมาหลังจากวินมันถีบประตูเข้ามา โดยผมกำลังนั่งกำเสื้อผ้าตัวเองอยู่ แหงล่ะ เสื้อเปียกแถมเหม็นด้วย เรื่องไรจะใส่ล่ะ =_=

"กาย... ทำไม" วินสตัน มองผมสักพักก่อนจะมีเรื่องขึ้นมาอีก

"เฮ้ย!! หยุดตีกันเดี๋ยวนี้!!" เสียงอาจารย์กับรุ่นพี่แถว ๆ นั้นดังขึ้น

"อย่าหนี!!"

"ไป!! ไปห้องปกครอง!!"

OMG!!!

เรื่องเริ่มวุ่นวายกันใหญ่ แถมผมโดนหิ้วออกไปด้วย คือ... คนมุงดูกันเต็มไปหมด แถมยังอยู่ในสภาพ... ม่ายยย

"ปล่อยดิ มันทำคนของกูก่อน!!" ไอ้แม็กตะโกนลั่น พร้อมคนรอบ ๆ ที่กำลังล็อกแขนไอ้แม็กไว้

"มันทำเมียกูก่อนเหมือนกัน!!" อีกฝ่ายก็เถียงกลับ

พวกมันมาประมาณ 5-6 คน พร้อมวินที่โดนหิ้วไปพร้อมผม แถมมันยังมีรอยแผลด้วย ใครต่อยวิน!! ไอ้แม็กไม่สน เอาเจ้าชายกูก่อน!!

"น้องเป็นไรไหม" มีคนวิ่งมาจับแขนผมไว้แน่น... คงเพราะเป็นห่วงผมสินะ... แต่ผมต้องช่วยเพื่อนก่อน...

"ไม่เป็นไรหร... พี่กันต์!?" พี่กันต์เป็นสมาชิกสภานักศึกษา และดูเหมือนจะกำลังทำหน้าที่ในการแยกรุ่นน้องไม่ให้เกิดความวุ่นวายขึ้น และเสือกเจอผม... ซะได้...

"กาย..." พี่สตันกับสภาพผม ก่อนจะ...

"พี่!! กายไม่เป็นไร!! พี่!!" พี่กันต์มุ่งหน้าไปต่อยไอ้พวกที่แกล้งผมทันที ต่อหน้าต่อตาอาจารย์ แถมยังต่อยไม่หยุดจนรุ่นพี่แถว ๆ นั้นต้องเปลี่ยนจากล็อกแขนไอ้แม็กมาล็อกแขนพี่ผมแทน

แล้วเรื่องก็หนักขึ้นเรื่อย ๆ จนพวกผมโดนลากมานั่งกันอยู่ที่โรงพัก....

"ใครเริ่มก่อน" อาจารย์ถาม

"มันเริ่มก่อน!! มันทำเมียผมก่อน" หัวหน้าแก๊งมันบอก

"ผมเปล่า..." ผมตอบ ตอนนี้ผมได้ทำการเปลี่ยนชุดแล้วเรียบร้อย แต่ผมโดนจับแยกมานั่งฝั่งอาจารย์ คงเพราะผมเป็นคนโดนแกล้งคนแรก แถมยังดูโง่ ๆ ด้วย เลยโดนจับแยกอยู่คนเดียว

เย้!! กูรอด!! กูรอด!!

ผมจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง เรื่องของเรื่องคือ หัวหน้าแก๊งพวกมันเนี่ยชื่อ ราม และมันบอกว่า พวกผมไปหาเรื่องแฟนมันก่อน และมันก็มาแก้แค้นให้ แต่ผมก็ปฏิเสธไปแล้ว แต่มันก็ยืนยันว่าเป็นผมอยู่ดี

"แฟนชื่ออะไรล่ะ" วินถาม

"มิ้น" ผมสะดุ้งเฮือก มิ้น... ผมทำอะไรให้ยัยนั่นวะ!!!

"นี่ ตีกันเรื่องผู้หญิงเหรอ?" อาจารย์ถาม

"เปล่าครับ ผมไม่..."

"ผู้หญิงเหรอ? หึ ผมไม่สนยัยผู้หญิงที่สนแต่จะเอาแต่ของคนอื่นแบบนั้นหรอก!" ไอ้แม็กพูดแทรก

"หนอย!!"

"ใจเย็น ๆ ก่อน" ตำรวจคอยยืนคุมอยู่... แต่ที่ผมเป็นห่วงมากที่สุดในตอนนี้... คือพี่ผมต่างหาก...

บทสรุปคือ โดนทำโทษขั้นพื้นฐานไปตามระเบียบ ส่วนผมโดนน้อยที่สุด เพราะผมโดนขังอยู่ในห้องน้ำ แถมโดนระยำเละอยู่คนเดียว

ณ บ้าน

พวกไอ้แม็กกับวินก็มาทำใจกันที่บ้านผม ส่วนผมก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้านให้เหล่าคุณชายแทน

"พวกมึงโดนอะไรบ้างอ่ะ" ผมถามเพราะไม่ได้อยู่ในตอนที่เขาให้บทลงโทษกัน

"เข้าค่าย..." ไอ้แม็กตอบ

"ฮาฮาฮ่า สมน้ำหน้า" ผมหัวเราะ

"เพราะใครล่ะ"

"....ขอโทษ" กูผิดเอง...

"กาย... มันทำอะไรกายบ้าง" พี่กันต์ถามผม และบรรยากาศรอบ ๆ ก็เปลี่ยนไป

"ป... เปล่า ก็แค่... โดนสาดน้ำ" ผมตอบพร้อมรินน้ำใส่แก้ว

"แน่ใจ?"

"อืม กายบอกว่าไม่ก็ไม่สิครับพี่..." ผมเอาแก้วน้ำให้ไอ้แม็กกับวิน ก่อนจะเทน้ำใส่อีกแก้วให้พี่

Rrr... Rrr....

เสียงโทรศัพท์วินดังขึ้น

[ฮัลโหล ผมจัดการให้แล้วครับ] เสียงปลายสายดังขึ้น

[อืม ขอบใจ] วินพูดเสร็จก็ตัดสายทิ้ง ก่อนจะหันมาหาผม

"เราจัดการเรื่องที่โดนทำโทษรวมถึงเรื่องที่เกิดขึ้นให้หมดแล้ว"

"หืม?" พี่กันต์ทำหน้างง

"อ่อ ผมหมายถึง เราไม่ต้องโดนทำโทษหรือพักการเรียนอะไรแล้วครับ" วินตอบ

"ได้ไง?" ผมถาม

"เราให้คนของเราจัดการให้แล้ว..."

"ใครอ่ะ?" ผมถามซ้ำ

"เอาน่า ^^" วินตอบด้วยการยิ้มหวานให้

ไอ้หมอนี่... มันจะต้องรวยมากๆ ไม่ก็รู้จักผู้ใหญ่เยอะแน่ ๆ ผมมีเพื่อนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ฟะ!!

"เอาพี่... ฮัดเช้ย!!?" ผมจามใส่ ก่อนจะเอาน้ำให้พี่ จนน้ำกระเด็นออกนอกแก้ว

"=_=" ทุกคนมองผมด้วยสีหน้าที่คิดในใจว่า สกปรก...

"กายผิดเอง ๆ เดี๋ยวรินแก้วใหม่ให้ก็ได้" ผมหันไปรินแก้วใหม่ให้

"พอก่อน!" พี่กันต์จับมือผมให้หยุด

"กายตัวร้อนนี่" พี่กันต์จับหน้าผากผม

"กายกินยาแล้ว เดี๋ยวก็หาย..." ผมปัดมือพี่ออกเบา ๆ

"ไหน" ไอ้แม็กเอามือมาแตะหน้าผมอีกฝั่ง

"กายไม่สบายเหรอ?" วินก็พุ่งมาจับข้อมือผม

"=_=" ตอนนี้หน้าผมกำลังจะสื่อให้ทั้งสามคนได้รู้ว่า ปล่อยกูเถอะ

"ไปนอนไป" ไอ้แม็กบอก

"อ๋อ ๆ แป๊บนึงดิ..."

"เดี๋ยวนี้!!" ทั้งสามคนพูดพร้อมกัน

"!?! อะไรละนั่น... นอนก็นอน" ผมประชดด้วยการเดินขึ้นห้องทันที ไม่ห้ามกูหน่อยเหรอ T_T

ผมอุตส่าห์หันไปสบตาวิ้ง ๆ ให้ทั้งสามคนคิดว่าผมเล่นมุก แต่ไม่มีใครหยุดผมเลย...

ผมอาบน้ำเสร็จก็ล้มลงเตียงทันที สงสัยผมคงไม่สบายจริงๆ เพลียมากด้วย... เหนื่อย... หนาว... ร้อน...

"กาย พวกกูกลับแล้ว..." เสียงแม็กรำไรพร้อมเปิดประตูมาดูผมในห้อง และวินเองก็เดินตามมาติด ๆ

"อืม..." ผมตอบในลำคอ ก่อนพลิกตัวถอดผ้าห่มออกจากตัว เพราะความร้อน ร้อน....

"กาย? เปิดแอร์เย็นไปหรือเปล่า?" วินถามแทรก

"ไม่รู้..." หัวผมมึนไปหมดแล้ว... ปวดหัวด้วย...

"กายไหวไหม?" วินถาม

"อืม..." กูจะนอน!!

"พรุ่งนี้ไม่ไหวไม่ต้องฝืนนะ เข้าใจ?" วินบอก

"....." ผมสลบต่อหน้าต่อตาคนทั้งสอง และผมก็ไม่รู้เรื่องจนเวลาผ่านไปจนตกดึก รู้แต่ว่าทั้งสองคนนั้นกลับบ้านไปแล้วแน่ ๆ เพราะพี่กันต์ไล่.....

"กาย กินข้าว..." พี่กันต์เข้าห้องผมมาพร้อมข้าวต้มรอบดึก

"กายไม่กิน..." ผมตอบ

"ต้องกิน จะได้กินยาด้วย" พี่วางถ้วยไว้บนโต๊ะ ก่อนจะจับตัวผมขึ้นมานั่ง

"กายกินไม่ไหว... อะ" ผมอ้อนพี่ด้วยการซบไหล่

"แค่อ้าปากเอง มา พี่ป้อน..." ไม่ทันขาดคำ พี่ก็ป้อนข้าวมาที่ปากผม

พี่ห่วงขนาดนี้ ไม่กินก็....

"อ้าม..." ผมฝืนกิน ๆ เข้าไปจนหมด

"ถ้าไม่มีพี่จะอยู่ยังไงเนี่ย?" พี่บ่น

"ก็อยู่ไม่ได้ไง..." ผมพูดเสียงแผ่ว

"...." พี่ยิ้มให้ผม

ก่อนจะให้ผมกินยาและลงไปนอนที่เตียงเหมือนเดิม

"คืนนี้พี่นอนด้วยนะ"

"อืม... แต่นอนไกล ๆ นะ... กายร้อน" ผมว่า ก่อนจะหลับไป

เช้าวันรุ่งขึ้น

"กาย ไปโรงพยาบาลไหม" พี่กันต์ถาม

"ไม่ไป..." ผมปวดหัวมากเหมือนจะตายทั้งเป็นอยู่แล้ว

"ลุกเร็วสิ อย่าดื้อ" พี่ลากผมขึ้นจากเตียง

"กายเดินไม่ไหว... แล้ว" ปวดไปทั้งตัวแล้ว... เดินไม่ไหว...

"มา พี่อุ้ม" พี่ใส่ชุดนักศึกษาและอุ้มผมขึ้นจากที่นอน คือสภาพผมตอนนี้ผมไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลย ไม่รู้ว่าพี่อุ้มผมไปไหน ไม่รู้ว่าอยู่ส่วนไหนของโลก เหมือนจะตายทั้งเป็นเลยตอนนี้

ณ โรงพยาบาล

ผมโดนหิ้วมาลงเตียงห้องพิเศษเดี่ยว

"ไม่สบายขนาดนี้ ทำไมไม่บอกพี่ หมอถึงกับให้นอนโรงพยาบาลเลยเห็นไหม" พี่ว่า

"พี่ไม่... ไปเรียนเหรอ..." ผมถาม

"ไม่ ถ้าพี่ไปเรียน ใครจะเฝ้ากาย"

ผมทำปากจู๋ใส่ เหมือนรู้ ๆ กันอยู่

"หือ?" พี่กันต์เล่นโทรศัพท์และดูเหมือนจะเจออะไรบางอย่าง

"อะไรเหรอ?" ผมถามก่อนจะหยิบนมกล่องมาดูด ถึงจะไม่สบายแต่ก็กินได้นะเฟ้ย!!

"คลิปเมื่อวาน มีคนถ่ายลงน่ะ"

"ไหน ๆ ๆ กายขอดูหน่อย!! อะ... ฮึม..." ผมตื่นเต้นจนลืมไปว่าตัวเองไม่สบายอยู่

พี่ยื่นโทรศัพท์มาให้ผม ก่อนที่ผมจะอ่านคอมเมนต์ ผมเป็นพวกอ่านเม้นต์ก่อนดูคลิป อีกอย่างคลิปเป็นเรื่องเมื่อวานด้วย ผมโดนด่าแน่ ๆ T_T

[น่าสงสารคนโดนแกล้ง ทำไปได้ไง?]

ผมเหรอ... น่าสงสาร ใช่เซ่!! ผมมันน่าสงสาร

[ใครผิด?]

[คนโดนแกล้งคือน้องกันต์เหรอ?]

[ไอ้กันต์อย่างโหด]

ทำไมมีแต่คนพูดถึงพี่กันต์ =_=

[อะไรคือการที่มีผู้ชายมารุมช่วยน้องเขาวะ ฮาฮาฮ่า]

แล้วเม้นต์นี้ก็มีรูปแปะไว้ด้วย เป็นรูปที่ผมโดนพี่กันต์อุ้มตอนกำลังจะออกไปโรงพยาบาล

WTF!!!!

[#พี่ห่วงน้อง] มีการติดแฮชแท็กกันด้วย!! พอ ๆ กาย พอได้แล้ว ยิ่งอ่านยิ่งปวดหัว พอ ๆ

"เอาพี่ กายยิ่งอ่านยิ่งมึนหัว..." ผมยื่นโทรศัพท์คืน

"อืม..."

แชะ!!

พี่ถ่ายรูปตอนที่ผมกำลังนอนลงบนเตียงพร้อมนมกล่องรสสตรอว์เบอร์รีที่กำลังคาอยู่ที่ปาก

"ถ่ายทำไม?" ผมถาม

"รายงานสถานการณ์ตอนนี้ไง"

"หือ?" ผมทำหน้างง ก่อนที่พี่จะยื่นโทรศัพท์มาให้ผมดูอีกครั้ง

[หายเมื่อไหร่ เดี๋ยวพากินไอติมสตอเบอร์รี #พี่ห่วงน้อง] พร้อมรูปที่พี่เซลฟีให้ตัวเองหล่อไว้ก่อน ส่วนผมนอนดูดนมกล่องรสสตรอว์เบอร์รีอยู่บนเตียง

"ลบเดี๋ยวนี้เลย" ผมบอก

"ฮาฮาฮ่า ดูดิ แป๊บเดียวมีเม้นต์เต็มเลย"

"ห๊ะ!? พี่ลงในไหน?" แอ็กพี่ไม่มีเพื่อนเยอะขนาดนั้นหรอก ส่วนแอ็กผมเนี่ยร้างโคตร ๆ ลงอะไรแป๊บเดียวมีคนมาเม้นต์เร็วขนาดนั้น

"แอ็กกายนั่นแหละ"

พรวด!!

ผมพ่นนมออกทันที แอ็กผมเนี่ยนะ??

"ไหน ๆ ๆ ๆ เอามา ๆ ๆ" ผมแบมือขอโทรศัพท์

"ไม่สบายอยู่ไม่ใช่เหรอ ^^"

"หายแล้ว~" ผมทำปากยุ่น

"โอ้ว... จริงเหรอ?"

"งือ~ เอามา~" ผมอ้อนพี่ยกใหญ่

จนได้โทรศัพท์มา

[หายไว ๆ นะไอ้กาย]

[รอกินไอติม 555]

[น่ารักจริง คู่นี้]

แอ็กที่มาเม้นต์ผมไม่รู้จักสักคน มาจากไหนฟะ...

ดึ๋ง!!

มีข้อความใหม่ส่งมาหาคุณ

คิวปิด หน้าตาย

[หายยัง?] พี่คิวส่งมาทำไม?

[ยังเลย] ผมตอบไปแบบลวก ๆ...

[อยู่โรงบาลไหน]

[อยู่ XXX]

[ห้อง?] จะอยากรู้ไปทำไม =_=

[ห้อง 12] [อืม ดีขึ้นยัง] ผมกำลังจะพิมพ์ตอบ แต่อยู่ ๆ พี่กันต์ก็แย่งโทรศัพท์จากผมไป

"คุยกับใคร?" พี่ถาม

"พี่คิวอ่ะ" ผมตอบ

"อ๋อ... นอน ๆ" อยู่ ๆ พี่ก็จับผมลงเตียง

"ยังไม่ตอบพี่เขาเลย"

"กินยาแล้วหมอบอกให้นอน อยากอยู่นอนพรุ่งนี้อีกคืนหนึ่งรึไง?"

"ก็ได้..." ผมนอนตามที่พี่สั่ง ก่อนอาการไข้จะกลับมาให้ผมปวดหัวเล่นอีกครั้ง

เช้าวันรุ่งขึ้น

ผมก็ออกจากโรงพยาบาลได้ ผมนอนแค่สองวันหนึ่งคืนเอง แต่ยังต้องกินยาอีกนิดหน่อย ก่อนจะไปเรียนได้ตามปกติ

"กาย!!! ไปนอนโรงพยาบาลทำไมไม่บอก!!" วินวิ่งมากอดผมเป็นคนแรก โดยมีคนมองอยู่เต็มไปหมด

"หือ?" ผมฉุกคิดได้ว่า ตอนผมไปนอนโรงพยาบาลไม่มีใครรู้เลยเหรอว่าผมไม่สบาย ไม่มีใครมาเยี่ยมเลยด้วยซ้ำ ยกเว้นพี่กันต์คนเดียวที่เฝ้าผมอยู่ 2 วัน

ผมเข้าไปห้องที่ปรึกษาอาจารย์เพื่อตามงานที่ผมลาป่วยไป

"ขอบคุณครับ" ผมลาอาจารย์ออกจากห้องพร้อมวินและแม็ก

"กาย!!" มิ้นเดินเข้ามาหาผม

"อ... อะไร?" ผมถาม เพราะอยู่ ๆ มิ้นก็เดินเข้ามาหาผมด้วยสีหน้าที่โกรธมาก ๆ

เพียะ!!

อยู่ ๆ มิ้นก็เข้ามาจะตบผม แต่ไอ้แม็กเข้าไปรับแทน

"ทำอะไรน่ะ มิ้น!!" ผมไปจับไอ้แม็กมาดูหน้า ก่อนจะถามมิ้นออกไป

"พวกมึงทำไมต้องมาทำรามด้วย!! ทำรามทำไม!!" มิ้นโมโหมาก พร้อมเพื่อน ๆ มิ้นที่ยกกันมาอีก 7-8 คน

"เรื่องอะไร?" ผมถาม

"ที่มึงให้คนของมึงยกพวกมารุมรามไง!!" เพื่อนมิ้นตอบแทน

"คนของเรา?" ผมทำหน้างง

"อย่ามาทำเป็นไม่รู้ ตอนนี้รามนอนอยู่โรงพยาบาลแล้วรู้ไหม!!" "แล้วที่มึงให้ไอ้รามมารุมไอ้กายจนเข้าโรงพยาบาล ไม่คิดบ้างรึไง?!?" ไอ้แม็กตะโกนลั่น คนก็เข้ามามุงดูกันยกใหญ่

"......" กลุ่มมิ้นเงียบทั้งกลุ่ม

"ไป กาย ถ้ามึงยังมาหาเรื่องแบบนี้อีก ระวังตัวไว้ว่าจะไม่แค่เข้าโรงพยาบาลอย่างเดียวแน่" ไอ้แม็กทิ้งท้ายไว้

เดี๋ยว... หมายความว่ายังไงไอ้แม็ก...

ณ ลานจอดรถ

ตอนนี้ก็เย็นแล้ว วันนี้ผมกลับดึกเพราะเรื่องเรียนและเรื่องที่ก่อไว้ (ก็ไม่ได้ก่อเองหรอก) กว่าจะเสร็จ จริง ๆ ก็เกือบโดนพักการเรียนแล้ว แต่วินมันทำอีท่าไหนไม่รู้ถึงไม่โดนอะไรเลย แต่พวกไอ้รามโดนพักการเรียน แถมยังเกิดอุบัติเหตุขึ้นกับรามเมื่อคืนด้วย

"มึงรอนี้นะ ไปถอยรถแป๊บ" ไอ้แม็กว่า ตอนนี้ผมอยู่กับแม็กแค่สองคน วินก็กลับไปก่อนหน้านี้แล้ว พี่กันต์ยังเคลียร์เรื่องเมื่อวานที่มหาลัยยังไม่เสร็จอีก...

"OK" ผมตอบ

แม็กถอยรถคันเดิมออกมาได้ก็เรียกผมขึ้นรถเหมือนทุกที

"มานี่มา" มันเรียก

"ไม่ต้องเลยมึง จะกระแทกหมวกมาใส่กูอีกใช่ไหม กูรู้นะ" ผมรู้ทันมันแล้วน่า ไม่โง่อีกแน่นอน

"กูเปล่า มึงคิดไปเอง"

"งั้นกูใส่เอง" ผมบอก พร้อมหยิบหมวกขึ้นมาใส่ หมวกเป็นแบบสวมทั้งหัว ผมจึงต้องใส่มันดี ๆ หน่อย

"ขอเปิดกระจกนะ" ไอ้แม็กว่าก่อนจะเปิดกระจกหมวกขึ้น คือ... กูยังไม่อนุญาตให้มึงเปิดเลย ไอ้นี่...

ผมเงยหน้ามองมัน พร้อมจะด่ามันเหมือนทุกที

"มึง..."

จุ๊บ...

มันยื่นหน้ามาจูบผมเบา ๆ ผ่านช่องหมวก และมันยังจับหัวผมและตัวผมให้อยู่นิ่ง ๆ อีก ค้างอยู่อย่างนั้นสักพักจนผมผลักมันออก...

"มึง... จะ... จูบกูหาพ่อมึงเหรอ" ผมสตั้นดิ

อะไร ๆ ทำไม ๆ คำที่ออกมาจากผมเป็นคำปกติสำหรับมัน แต่ในใจเนี่ย... จูบทำไม ผู้ชายเขาไม่จูบกันโว้ย!! จูบแรกของกูด้วย!! ไอ้บ้า!!

ถึงผมจะคิดแบบนั้น... แต่คำที่ผมพูดออกไป... กลับแค่ด่ามันและเงียบไป...

"คำขอโทษกูไง ที่ทำมึงเดือดร้อน... ไป ขึ้นรถ"

กันต์

ผมกำลังเดินเล่นอยู่กับเพื่อนอยู่ดี ๆ เพื่อนคนหนึ่งก็วิ่งมาตามผมให้ไปช่วยรุ่นน้องที่กำลังตีกัน

ผมวิ่งเข้าไปห้าม ทุกคนดูแล้วไม่น่าจะตีกันธรรมดาแน่ ๆ จนผมจับแยกน้องเขาได้ ก่อนจะไปหาน้องคนหนึ่งที่กำลังนั่งอยู่ สภาพเหมือนโดนรุมหนักที่สุด แถมตัวเล็กและคล้าย ๆ กับ...

"น้องเป็นไรไหม" ผมถาม

"ไม่เป็นระ... พี่กันต์!!"

"กาย..." ใครทำอะไรกาย!?! ผมแทบจะระเบิดอารมณ์ออกมาทันที ก่อนจะหาตัวการที่ทำกาย และเดินไปหามันทันที

"พี่!! กายไม่เป็นไร!! พี่!!" เสียงกายที่กำลังห้ามผมไว้ แต่ตอนนี้ผมไม่สนอะไรทั้งนั้น ขอแค่ฆ่ามันก็พอ...

ณ โรงพยาบาล

หลังจากผ่านอะไรหลาย ๆ เรื่องมา ผมก็ได้พากายมาโรงพยาบาล เพราะกายไม่สบายหนักมาก จนแทบจะพูดไม่รู้เรื่องเลย

"ไม่สบายขนาดนี้ ทำไมไม่บอกพี่ หมอถึงกับให้นอนโรงพยาบาลเลยเห็นไหม" ผมว่า

"พี่ไม่... ไปเรียนเหรอ..." กายถามกลับ อาการดีขึ้นแล้วผมก็หายห่วง ตอนนี้อย่าให้กายเป็นอะไรก็พอ ส่วนหลังจากนั้นค่อยว่ากัน

"ไม่ ถ้าพี่เรียน ใครจะเฝ้ากาย" ผมตอบ

"หือ?" ผมเลื่อนโทรศัพท์เล่นจนเจอเข้ากับคลิปที่มีคนถ่ายไว้

"อะไรเหรอ?"

"คลิปเมื่อวาน มีคนถ่ายลงแอคน่ะ"

"ไหน ๆ ๆ กายขอดูหน่อย!! อะ... ฮึม..." กายอ้อนผมเหมือนทุกที น่ารัก...

กายนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่พักหนึ่ง ยิ้มไป หน้าบึ้งไป ผมก็นั่งดูกายอยู่อย่างนั้นโดยที่เจ้าตัวไม่รู้เลยว่าผมคิดกับกายไปถึงไหนต่อไหนแล้ว...

ผมรับโทรศัพท์มาจากกาย ก่อนจะเซลฟีและโพสต์ พร้อมแคปชันกวน ๆ แต่ก็นึกภาพกายตอนดูดไอ้นั่น... ซะได้ ผมนี่มันโรคจิตจริงๆ

กายขอดูรูปที่ผมถ่าย ผมก็ยื่นให้ ยังไงนั่นก็แอ็กกาย จนกายเริ่มคุยกับใครสักคนโดยไม่สนใจผมเลย... เริ่มหงุดหงิดเล็ก ๆ จนแย่งโทรศัพท์มาจากกาย

"คุยกับใคร?" ผมถาม

"พี่คิวอ่ะ" คิวอีกแล้วเหรอ... มันต้องการอะไรจากกาย?

ผมตื้อจนกายยอมนอนเพราะอยากดูข้อความที่คุยกันและอยากให้มันออกไปจากกายให้เร็วที่สุด หลังจากกายนอนได้ไม่นาน ผมก็เข้าแชตที่คุยกับหมอนั่นทันที

คิวปิด หน้าตาย

[อืม ดีขึ้นยัง] มันถามกาย ชิ...

[ดีขึ้นแล้ว] ผมตอบพร้อมถ่ายกายที่กำลังนอนอยู่บนเตียงด้วยสภาพที่ยั่วพอสมควร แต่ก็นะ... ถ้ามันรู้ว่าผมจะสื่อถึงอะไรก็ดี...

[อืม... ดูแลกายดี ๆ ล่ะ] เหอะ... รู้อยู่แล้วว่ากายมีเจ้าของแล้ว ยังจะ...

[รู้ตัวนี่ ว่ากายมีคนจองแล้ว]

[แต่ฉันก็จองเหมือนกัน] ไอ้หมอนี่...

ณ บ้าน

หลังจากผมกลับมาจากโรงพยาบาลพร้อมกาย กายก็ไปมหาลัยในเช้าวันรุ่งขึ้นทันที ส่วนผมขอตัวไปทำธุระนิดหน่อย ธุระที่ว่าน่ะเหรอ...

จัดการคนที่ทำกายยังไงล่ะ

คิว

ผมทักกายไป เพราะได้ข่าวว่ากายโดนแกล้ง ก่อนจะเข้าไปทัก ก็เจอคลิปที่มีคนถ่ายสถานการณ์ตอนนั้นไว้ได้ ผมเลยกดเข้าไปดูนิดหน่อย

ตอนแรกก็ไม่ได้อะไรมากหรอก แต่ตอนเห็นกายในสภาพแบบนั้น... มันเจ็บใจแปลก ๆ เจ็บมาก... มากจริง ๆ

ดึ๋ง!

Kit Pithawat ได้โพสต์รูปภาพใหม่

ผมติดตามกายไว้ และดูเหมือนกายโพสต์อะไรบางอย่าง ผมเลยกดเข้าไปดู

เป็นรูปไอ้กันต์ คู่แข่งผม และกายที่นอนดูดนมกล่องอยู่บนเตียง พร้อมชุดคนไข้ หือ? ทำไมต้องเข้าโรงพยาบาล? โดนหนักมากเลยเหรอ? พวกมันทำอะไรกับของผม?

ผมแชร์รูปกายในแอ็กตัวเองไว้ ไม่รู้สิ อยู่ ๆ ก็อยากแชร์ไว้ หลังจากนั้นผมก็ทักกายไป

คุยกันได้สักพักผมก็กะจะไปเยี่ยมซะหน่อย เพราะถามห้องกับโรงพยาบาลไว้แล้ว แต่...

คิวปิด หน้าตาย

[อืม... ดีขึ้นยัง] ผมถาม

Kit Pithawat

[ดีขึ้นแล้ว] กายตอบพร้อมรูปที่ตัวเองนอนอยู่บนเตียงในสภาพที่ต้นขาขาว ๆ น่ากัด... เผยออกมาพร้อมเสื้อหลวม ๆ นั้นด้วย

แต่ที่รู้ ๆ... กายไม่ใช่คนถ่ายเองหรอก

[อืม... ดูแลกายดี ๆ ล่ะ] คนที่ตอบอยู่ตอนนี้สินะ... ไอ้กันต์

[รู้ตัวนี่ ว่ากายมีคนจองแล้ว] ชิ...

[แต่ฉันก็จองเหมือนกัน] ผมพิมพ์ตอบไป ยังไงก็สักวันคงต้องประกาศสงครามกันอยู่ดี เริ่มตั้งแต่ตอนนี้แหละ ดีแล้ว

ผมวางโทรศัพท์ลงก่อนจะคิดว่า จะไปเยี่ยมกายดีไหม? ระหว่างนั้นก็...

"เฮ้ย ได้ยินไหมวะว่าไอ้เหี้ยกายเข้าโรงพยาบาลไปแล้ววะ หมั่นไส้"

"หือ?" ผมหันไปมองคนพูดและก็ได้รู้ว่าคนนั้นคือกลุ่มที่แกล้งกาย...

คงรู้นะ ว่าผมจะทำอะไรหลังจากนี้ เรื่องกายไว้ทีหลัง...

จัดการไอ้พวกนี้ก่อนคงไม่มีใครว่าหรอก...

แม็ก

หลังจากผมไปก่อเรื่องที่ช่วยไอ้กายไว้ ผมอยากฆ่ามันให้ตาย ๆ ไปซะตอนนั้น

และผมก็มารู้ภายหลังอีกว่ากายไม่สบายหนักมาก ถึงกับเข้าโรงพยาบาล ผมทำอะไรไม่ถูกเลย บอกเลยว่าผมคิดแต่เรื่องไอ้กายจนปวดหัวไปหมด จนผมคิดได้ว่า ต้องแก้แค้น ยังไงก็เถอะ

ไม่ต้องให้มันถึงกับตาย แค่เข้าโรงพยาบาลก็พอ

วิน

ผมเป็นพวกไม่ชอบเรื่องรุนแรงสักเท่าไหร่ แต่ถ้าเรื่องกายผมไม่ยอมหรอก

[จัดการเรื่องวันนี้ให้หน่อย...] ผมพูดกับลูกน้องในปลายสาย

[ครับ]

[จัดการเรื่องนี้เสร็จแล้ว จัดการพวกที่หาเรื่องฉันและคนของฉันทั้งหมด]

[ครับ]

[แค่นี้แหละ] ผมกำลังจะกดวางสาย แต่แล้วอีกเสียงก็โผล่ขึ้นในปลายสาย

[วิน แกจะทำอะไรกันแน่] เสียงแม่ผมเอง แม่ที่บังคับผมทุกอย่างตั้งแต่เกิด

[เปล่า... นี่ครับ...] ผมตอบเสียงเรียบ

[งั้นแกก็กลับบ้านมาดูตัวได้แล้ว คู่หมั้นแกรอแกอยู่ เข้าใจไหม] แม่พูดก่อนที่สายจะถูกโอนไปให้ลูกน้องผมอีกครั้ง

[ทำงานเสร็จแล้ว...] ผมพูดเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังพูดอยู่กับลูกน้องตัวเอง

[ครับ?]

[จัดการเรื่องคู่หมั้นฉันด้วย]