LOGINShare
บทที่ 7 – ฉันไม่น่าหันไปมองเลย
publish date:
2026-11-12 15:52:14
Latest chapter
บ้านแห่งความรักและแสงจันทร์: หนังสือที่เต็มไปด้วยความปรารถนา บทที่ 7 – ฉันไม่น่าหันไปมองเลย
เพื่อนสนิทของพ่อฉันโรล์ฟ~ ภาพของเธอค้างอยู่ตรงหน้าฉันนานกว่าที่ควร ฉันบังคับดวงตาออกจากม้านั่งแล้วก้าวถอยหลัง สร้างระยะห่างมากขึ้นระหว่างเราขณะที่รูฟัสยังพูดต่ออีกฝั่งสาย เสียงของฉันยังมั่นคงขณะถามคำถามถัดไปเกี่ยวกับการหมุนเวียนรักษาความปลอดภัยสำหรับพรุ่งนี้ และว่ากลุ่มสุดท้ายจากชายแดนตะวันออกเช็คอินแล้วหรือยัง คำตอบมาชัดเจนตอนนี้ที่ฉันเคลื่อนไกลจากน้ำเปิด อีกก้าวพาฉันใกล้เส้นทางหลัก ฉันเก็บโทรศัพท์กับหูแล้วปล่อยให้รูฟัสจบรายงาน โฟกัสที่ตัวเลขและชื่อที่เขารายการแทนที่จะเป็นสาวที่ยังนั่งใต้ต้นปาล์มหลังฉัน ลมเคลื่อนข้ามหลังคอ แต่ฉันไม่หันกลับอีก สายกับรูฟัสจบหลังจากไม่กี่นาที ฉันเดินกลับไปห้องโดยไม่มองไปทางม้านั่งอีก ประตูปิดหลังฉันและเสียงของเกาะจางลง คนเดียว ภาพอีวาบนม้านั่งนั้นกลับมาเอง วิธีที่เธอเปิดเข่า เผยทุกส่วนของเธอ คลิตสีชมพูเล็กที่มองเห็นได้ และทางเข้าแน่นที่อยู่ตรงนั้นในที่เปิดให้ใครก็ตามเห็น ความทรงจำผูกปมกับเสียงที่เธอทำเมื่อคืนก่อนเมื่อเธอกับลูกชายฉันอีกฝั่งผนัง ควยของฉันแข็งขณะภาพเล่นผ่านจิตใจ แต่หยุดความคิดกลางทาง เธอคือลูกสาวเปโตรวา อ่อนพอที่จะเป็นลูกฉันเอ
บ้านแห่งความรักและแสงจันทร์: หนังสือที่เต็มไปด้วยความปรารถนา บทที่ 6 – ฉันได้ยินเสียงเธอ
เพื่อนสนิทของพ่อฉันโรล์ฟ~ ประตูปิดหลังเธอขณะที่ฉันมองเธอจากไป ผ้าขนหนูยังพันรอบสะโพก ห้องยังแบกกลิ่นจางๆ ของความเร้าอารมณ์ของเธอผสมกับความกลัวที่เธอทิ้งไว้ นั่นคือลูกสาวเพื่อนสนิทของฉัน สาวที่เติบโตในแพ็คนี้เรียกฉันด้วยตำแหน่งที่หมายถึงครอบครัว เธอซ่อนใต้โต๊ะฉัน จ้องทุกส่วนของฉันเมื่อผ้าขนหนูตก และเดินออกไปด้วยกลิ่นเดียวกันที่ค้างบนผิวเธอ พูดตรงๆ ปีแห่งการควบคุมทางเพศคือสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันอยู่ที่เดิม ฉันมองวิธีที่ดวงตาเธอเคลื่อนบนฉัน ไม่ใช่โดยบังเอิญ หรือทางบริสุทธิ์ เธอมองฉันเหมือนเธอรู้แล้วว่าต้องการอะไร และความคิดนั้นผิดอยู่แล้วในหัว เธอเป็นของรุ่นถัดไปและกำลังนอนกับลูกชายฉัน เธอคือเปโตรวา เบตาของฉัน และเลือดของเพื่อนสนิท ไม่มีอะไรเปลี่ยนความจริงที่ร่างกายฉันตอบสนองในวินาทีที่สายตาเธอตกไประหว่างขา ลมหายใจช้าๆ เติมปอดขณะที่ฉันบังคับปฏิกิริยาลง สิ่งนี้จะไม่ไปไกลกว่านี้ คำเตือนที่ฉันให้เธอจะยึดถือ มันต้องยึดถือ ฉันคืออัลฟาของแพ็คนี้ ฉันไม่ไล่ตามสาวที่ยังแบกกลิ่นลูกชายตัวเองบนตัว แต่ความทรงจำถึงเธอยืนอยู่ที่นั่น แข็งทื่อและมีดวงตาหิวโหย ปฏิเสธที่จะจากไป ฉันพยายามจะกลับไปต
บ้านแห่งความรักและแสงจันทร์: หนังสือที่เต็มไปด้วยความปรารถนา บทที่ 5 – เขาเห็นฉัน
เพื่อนสนิทของพ่อฉันอีวา~ ไม่มีใครขยับเลยชั่วระยะเวลาที่พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ แล้วช้าๆ เขาก็ทำสิ่งสุดท้ายที่ฉันคาดคิด เขาก้าวไปข้างหน้า ฉันถอยหลังสองสามก้าวจนหลังกดกับผนัง กล้ามเนื้อทุกมัดในร่างกายล็อก ความยาวเต็มของเขายืนห่างเพียงไม่กี่ช่วง เปลือยโดยสิ้นเชิงใต้แสงห้องน้ำ อกกว้าง รอยสักสีดำวิ่งลงด้านซ้ายของซี่โครง กล้ามเนื้อแน่นของท้อง และต่ำลง ควยหนักของเขา ดูน่าประทับใจแม้ในสภาพอ่อน ดวงตาของฉันปฏิเสธที่จะมองไปที่อื่น อย่างไรก็ตาม ความกลัวพุ่งผ่านฉัน เขาคืออัลฟา เพื่อนสนิทของพ่อ ชายที่ทุกสิทธิ์ที่จะลงโทษฉันที่มาอยู่ที่นี่ ในเวลาเดียวกัน ความร้อนลึกและไม่ต้องการเบ่งบานระหว่างขา หลายเดือนแห่งจินตนาการลับไม่เคยเตรียมฉันสำหรับภาพจริงของเขา ความเป็นจริงแย่กว่า ดีกว่า อันตรายกว่า ใบหน้าของเขาแทบไม่เผยอะไร สีหน้าสงบแบบเดียวกับที่เขาสวมในทุกการประชุม เพียงตอนนี้มันถูกมุ่งตรงมาที่ฉันขณะที่เขายืนเปลือย ไม่รีบปิดตัวเอง หรือความโกรธทันที แค่สายตาประเมินที่มั่นคงนั้นที่ทำให้บรรยากาศรู้สึกตึงขึ้นทุกวินาทีที่ผ่านไป ชีพจรของฉันกระแทกแรงจนเจ็บ ความต้องการวิ่งหนีต่อสู้กับความต้องการจ้องต่อไป
บ้านแห่งความรักและแสงจันทร์: หนังสือที่เต็มไปด้วยความปรารถนา บทที่ 4 – ความพยายามครั้งแรกของฉัน
เพื่อนสนิทของพ่อฉันอีวา หลังจากจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยและอาบน้ำ ฉันลงบันไดไปกับคนอื่นเพื่อทานอาหารเย็นที่ไม่กินเวลานาน เมื่ออาหารเย็นจบ ทุกคนถูกสั่งให้ย้ายเข้าไปในห้องโถงหลัก เก้าอี้และโซฟาถูกเติมเต็มด้วยสมาชิกแพ็คที่ทานอาหารเย็นในอีกส่วนหนึ่งแล้ว สมาชิกแพ็คที่อายุน้อยกว่าอ้างที่นั่งใกล้หน้าต่าง นั่นคือที่ที่ฉันจบลง ใกล้พอกลุ่มที่เหลือจนไม่มีใครสงสัย ไกลพอที่ดวงตาของฉันจะเดินทางโดยไม่ดึงความสนใจ โรล์ฟยืนใกล้โต๊ะยาวกับสมาชิกอันดับสองคน หนึ่งในนั้นพูด โรล์ฟฟังไปพักหนึ่งด้วยแขนไขว้ แล้วพยักหน้าครั้งเดียวที่จบการหารือ ผู้คนปรับตัวรอบเขาโดยไม่ต้องถูกบอก พวกเขามักทำแบบนั้นเพราะกลัวเขา และทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณตำนานเท็จที่โรล์ฟเป็นสัตว์ประหลาด อัลฟาที่โหดร้ายซึ่งจะตัดลิ้นของใครก็ตามที่กล้าตั้งคำถามหรือท้าทายเขา การสนทนาในห้องโถงลดลงเมื่อเขาเดินผ่าน ทุกครั้งที่เขาขยับหรือหัน สายตาของฉันตาม ศึกษาว่าเขาเคลื่อนไหว หัน ชี้นิ้ว มอบหมายหน้าที่ และถูขนคางขณะพยายามคิด ความปรารถนาที่ใหญ่กว่าที่จะได้เขาถูกกดหนักในท้อง และเลือดของฉันสั่นอย่างไม่อดทน แมคยังไม่มาที่นี่… ขอบคุณเทพธิดา เพราะนั่นท
บ้านแห่งความรักและแสงจันทร์: หนังสือที่เต็มไปด้วยความปรารถนา บทที่ 3 – เขาอยู่ใกล้ฉันมาก
เพื่อนสนิทของพ่อ มุมมองของอีวา~ในที่สุดวันของทริปก็มาถึง ฉันนั่งที่ที่นั่งผู้โดยสารในรถของพ่อ โดยมีกระเป๋าวางที่เท้าและแขนไขว้แน่นบนอก ฉันกลั้นความสุขไว้ไม่อยู่ ถ้าใครจะผ่าอกฉันแล้วมองทะลุหัวใจ พวกเขาคงตกใจว่ามันเต้นเร็วขนาดไหน เหมือนบางสิ่งที่กำลังจะระเบิดถนนทอดยาวตรงหน้าเรา ต้นไม้เลื่อนผ่านหน้าต่าง และสิ่งเดียวที่ฉันคิดได้คืออีกกี่ชั่วโมงกว่าจะได้เห็นเขาอีกครั้งพ่อขับรถแบบที่เขาทำเสมอ มั่นคง เงียบ โดยตาจ้องถนนอย่างสมบูรณ์ เขาไม่ได้พูดอะไรมากตั้งแต่เราออกจากบริเวณบ้าน ฉันโอเคกับเรื่องนั้น การพูดคุยคงบังคับให้ฉันแสร้งทำเป็นสงบฉันไม่ได้สงบเข่าของฉันยังคงกระตุก ฉันกดมือลงบนมันเพื่อให้หยุด แต่ความกระสับกระส่ายแค่ย้ายไปที่อื่น เข้าไปในอก เข้าไปในวิธีที่นิ้วของฉันยังคงงอเข้ากับฝ่ามือ รอล์ฟคงอยู่ที่นั่นแล้วตอนที่เราไปถึง เขาไปถึงก่อนเสมอ เขาคงกำลังเดินสำรวจบริเวณหรือคุยกับสมาชิกระดับสูง การปรากฏตัวที่ควบคุมได้แบบเดียวกับที่เขาพกพาไปทุกที่ ฉันยังคงจินตนาการถึงมัน วิธีที่ผู้คนหลีกทางให้เขาโดยไม่ต้องบอก วิธีที่เขาแทบไม่ต้องยกเสียงเพื่อทำให้ทั้งกลุ่มเงียบฉันขยับตัวบนที่นั่งและจ้องออกไปน
บ้านแห่งความรักและแสงจันทร์: หนังสือที่เต็มไปด้วยความปรารถนา บทที่ 2 – ฉันเก็บกระเป๋าเดินทางไปหาผิดคน
พ่อของฉันเพื่อนสนิท เอวา~ท้องของฉันตึงเครียดกับความคิดของพ่อ แต่เสียงชื่อของรอล์ฟที่ออกจากปากเขาก็ทำให้ฉันตื่นเต้นมากขึ้น แต่ฉันยังคงเงียบ“เก็บของที่ปกปิดร่างกายเธอด้วย” เขาพูด “กระโปรงยาวหน่อย แล้วก็เสื้อที่เหมาะสม ไม่มีอะไรที่เลื่อนขึ้นหรือเปิดออก เข้าใจไหม?”“ค่ะ” ฉันตอบ กลั้นกลอกตาไว้เขามองฉันอีกวินาที เหมือนกำลังรอให้ฉันเถียง เมื่อฉันไม่ให้อะไรเขา เขายกนิ้วโป้งให้แล้วย่างออกไป ปิดประตูแรงกว่าที่จำเป็นฉันยืนอยู่ตรงนั้น จับหัวเตียง กรามแน่น กระโปรงสีดำยังยับอยู่ในกำมือในวินาทีที่ฉันรู้ว่าเขาออกไปสนิทแล้ว ฉันกลอกตาแรงจนเกือบเจ็บ“แต่งตัวให้ดูดีเพื่อเขา” ฉันพึมพำใต้ลมหายใจ ฉันแต่งตัวให้ดูดีเพื่อรอล์ฟ ไม่ใช่แมค หรือหมาป่าตัวผู้คนอื่นใด เขาคนนั้นฉันคว้ากระโปรงยาวสองตัวจากด้านหลังตู้เสื้อผ้าแล้วโยนลงในกระเป๋าเดินทางทับทุกอย่าง แล้วก็เสื้อเรียบๆ สองสามตัวที่ปกคลุมท้องและไม่โชว์ผิว เนื่องจากนั่นคือสิ่งที่พ่อต้องการ ฉันก็เล่นตามได้ ถ้าฉันผลักดันแรงเกินไปตอนนี้ เขาจะยกเลิกทั้งหมด และฉันจะไม่มีโอกาสได้อยู่ในบ้านเดียวกับรอล์ฟเป็นวันๆ อีกแต่ฉันจะไม่ทิ้งของดีๆ ไว้ข้างหลังฉันรอจนได้ยิน
You May Also Like
มรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ145.8K viewsยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์67.0K viewsพิศวาสรักลูกหนี้ [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet192.3K viewsรอยร้าวรัก
Sitha77.1K viewsมหาเศรษฐีสั่งรัก
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko68 viewsเมียลับอุ้มรัก
ณิการ์196 viewsเคสลับบำบัดรัก 20+
มุนดัล92 viewsท่านชีคดุขนาดนี้คุณหมอจะทนไหวเหรอ
SUNISAYOK511 views
