Chapter 60

| นารา |

รถซีดานคันหรูเลี้ยวเข้ามาจอดนิ่งตรงประตูหน้าของโรงแรมเดอลาแกรนด์ พนักงานต้อนรับที่ยืนอยู่ตรงประตูรีบปรี่เข้ามาเปิดประตูรถให้ ฉันให้เจ้าของรถส่งฉันลงตรงนี้ เพื่อที่ฉันจะได้ไปจัดการเรื่องห้องพักให้เขาก่อน

ฉันเดินมาที่ส่วนรีเซฟชั่น พลางเอาผ้าคลุมมาคลุมไหล่ไว้ไม่ให้ดูประเจิดประเจ้อจนเป็นขี้ปากใคร แต่ยังไม่ทันจะเดินไปถึงเคาน์เตอร์ พนักงานต้อนรับสาวสวยตรงหน้าก็รีบยกมือไหว้และเอ่ยทักทายขึ้นมา

“หืม...คุณนารา สวัสดีค่ะ ลงมาตรวจงานเหรอคะ มาซะดึกเชียว” พนักงานต้อนรับกล่าวทักทายด้วยกิริยามารยาทที่น่ารักเรียบร้อย

“เปล่าหรอกจ้ะ ฉันมาเช็กอินให้แขกของคุณเจสซี่น่ะ”

“อ๋อ ที่คุณนาราไลน์หาพี่วรรณไว้ใช่ไหมคะ พอดีพี่เขาออกไปดูลูกค้าอีกตึกนึงน่ะค่ะ แต่พี่วรรณแจ้งหวานไว้แล้วแหละ”

“อ๋อค่ะ”

“หวานเตรียมคีย์การ์ดให้แล้ว จะให้หวานพาแขกเข้าห้องพัก หรือคุณนาราจะพาไปเองคะ”

“อืม ฉันพาไปเองดีกว่าจ้ะ” ฉันบอกกับเธอ ก่อนจะรู้สึกถึงมือที่จับหมับโอบเข้าที่ไหล่ฉันจังๆ

“เอ่อ...หวานว่าหวานพาไปเองก็ได้นะคะ”

นั่นไงล่ะ พ่อพระเอกของเรา!! เดินเข้ามาทีรังสีความหล่อมันฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งฟลอร์ สาวเล็กสาวใหญ่ที่กำลังทำงานของตัวเองอยู่พร้อมใจกันหยุดทำงานตรงหน้า แล้วพากันสะกิดให้แอบมองคุณพระเอกที่ตอนนี้ยืนอยู่ข้างๆ และโอบไหล่ฉันอยู่

แม้แต่สาวน่ารักเรียบร้อยอย่างน้ำหวานก็โดนคนข้างๆ ฉันตกซะจนไม่เป็นตัวของตัวเอง ที่รู้ก็เพราะตอนนี้เธอเล่นมองคุณการันต์ตาค้างซะขนาดนั้น!!

“คุณหวาน”

“…”

“คุณน้ำหวาน” ฉันเรียกเธอซ้ำถึงสองรอบ จนเธอได้สติแล้วยื่นคีย์การ์ดให้ฉัน

“เดี๋ยวฉันพาแขกไปที่ห้องเอง คุณอยู่ทำงานต่อเถอะ” ฉันบอกกับเธอที่พยายามอยากจะไปส่งแขกคนนี้ที่ห้องด้วยตนเอง ตอนเดินออกมาแอบเห็นแววตาเสียดายของเธอที่หลุบลง เข้าใจดีว่าใครๆ ก็อยากเข้าหาคุณการันต์

“คุณเลิกส่งสายตาแบบนั้นให้คนอื่นได้แล้วนะ ดูสาวๆ พวกนั้นสิ แทบไม่เป็นอันทำการทำงาน” ฉันบ่นระหว่างพาแขกคนสำคัญขึ้นลิฟต์ไปยังห้องสวีท ห้องที่ดีที่สุดของโรงแรมนี้

“หืม...ผมยังไม่ทันได้ทำอะไรเลย เอ๊ะ...หรือว่านาราหึงผมกับพนักงานคนนั้นเหรอ”

“เปล๊า...ใครหึงกัน ไม่มี้!!”

“เสียงสูงเชียวนะ” เขาหัวเราะพลางเอามือเลื่อนลงจากไหล่มาโอบที่เอวแทน

“ไม่เอาค่ะคุณการันต์ อย่าโดนตัว เดี๋ยวคนอื่นเห็น”

ยิ่งว่าเหมือนยิ่งยุ คนข้างๆ กระชับแขนโอบเอวแน่นขึ้นกว่าเดิม ก่อนยื่นหน้าเข้ามาขโมยหอมแก้มฉันอีกฟอดใหญ่

ฟอด~ !!

“คุณการันต์ ไม่เอา อายเขา” ฉันก็พูดไปอย่างงั้นแหละ เพราะรู้อยู่ว่าวันนี้ชั้นนี้ไม่มีแขกมาพักเลย เพราะไม่ได้เป็นช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ และเป็นช่วงโลว์ซีซั่นด้วยแหละ จึงไม่ค่อยมีแขกจองห้องหรูราคาแพงพวกนี้มากนัก

“นารา คืนนี้มานอนค้างด้วยกันได้ไหม”

“ไม่ดีกว่าค่ะ นารากลัวไม่ได้นอน”

“อย่าเวอร์หน่า ห้องใหญ่ขนาดนี้ แล้วทั้งชั้นมีพี่พักแค่ห้องนี้ห้องเดียวด้วย น่ากลัวจะตาย”

“ไม่ค่ะ” ฉันปฏิเสธเสียงแข็ง เพราะรู้ดีว่าถ้าอยู่กันสองต่อสอง คืนนี้จะเกิดอะไรขึ้น

“งั้นผมกลับ แล้วพรุ่งนี้จะบอกเจสซี่ว่านาราดูแลผมไม่ดี”

นั่นไง!! ฉันโดนเล่นซะแล้ว

“ขู่เก่ง!!”

“หน่านะ...อยู่เป็นเพื่อนหน่อย คืนนี้คืนเดียวเอง นอนคนเดียวมันเหงา ถ้าคุณนอนด้วย ผมจะบอกเจสซี่ว่าคุณดูแลผมดีมาก” แผนสูงแถมมีการต่อรอง แต่ฉันก็ทำใจแข็งตอบปฏิเสธไปอีกหลายต่อหลายที

“อะ...ไม่ค้างก็ไม่ค้าง งั้นอยู่เป็นเพื่อนผมก่อนสักแป๊บได้ไหมครับ ยังไม่หายคิดถึงเลย น้า~ นะๆๆๆ”

พลันเมื่อหันไปมองหน้าเขา โอ๊ย...ได้โปรดอย่าทำหน้าแบบนี้ใส่ฉันได้ไหม!! ใบหน้าท่าทางออดอ้อนแบบนี้ ถึงแม้จะไม่ค่อยเข้ากับเบ้าหน้าหล่อๆ ของเขาเท่าไรก็เถอะ อะๆๆ เห็นแก่ความพยายามในครั้งนี้

“งั้นแค่แป๊บเดียวนะคะ พรุ่งนี้ฉันต้องตื่นไปประชุมแต่เช้า” ว่าพลางแตะคีย์การ์ด หมุนลูกบิด เปิดประตูกว้าง ผายมือให้เขาเดินเข้าไป และทันทีที่ไฟในห้องเปิดอัตโนมัติ ฉันจึงเริ่มแนะนำส่วนต่างๆ ในห้องให้แขกคนสำคัญรับทราบตามหน้าที่ที่ฉันควรทำ

เขาเป็นผู้ฟังที่ดี เดินตามฉันเข้าห้องนั้นออกห้องนี้ต้อยๆ จนมาถึงส่วนระเบียง เลื่อนบานประตูออก ลมทะเลโชยมาปะทะผิวหน้าเบาๆ ฉันวางมือกับราวระเบียง ก่อนชี้ให้อีกคนดูแสงจากประภาคารอีกฝั่งที่กำลังส่องแสงวาบเป็นจังหวะ เพื่อนำทางให้แก่เรือน้อยใหญ่ในน่านน้ำบริเวณนั้น

คนข้างหลังสอดมือเข้ามากอดกุมที่เอว คางเกยก่ายอยู่บนไหล่เล็ก ถ้าหากเคยดูหนังเรื่องไททานิค ฉากแจ็คกับโรสตรงหัวเรือนั่นแหละ ท่านั้นเลย จะขาดก็แค่กางแขนออก ไม่งั้นคงเป๊ะกว่านี้

ฟอด~ จมูกโด่งของคนด้านหลังฝังลงตรงต้นคอ พร้อมกับลมหายใจร้อนผ่าวที่กระทบผิวกาย ทุกสัมผัสของเขาเริ่มทำให้ฉันรู้สึกอ่อนระทวยมากขึ้นเรื่อยๆ ความรู้สึกวูบวาบจู่โจมร่างกายอย่างหนัก ก่อนทิ้งดิ่งลงสู่กลางกายจนเต้นตุบ

ความที่ไม่ได้แตะเรื่องพวกนี้มานานหลายเดือน แค่สัมผัสจากการเล้าโลมยังแทบจะล้มทั้งยืนขนาดนี้ แล้วถ้า...

ก่อนที่จะคิดอะไรไปไกลกว่านี้ เขาดึงสติที่ล่องลอยของฉันกลับมา มือหนึ่งยกขึ้นมาจับที่กรอบหน้าฉันให้เงยแหงน เอี้ยวไปประกบปากจูบกับเขา และจังหวะที่ฉันเผลอเผยอปาก ก็ถูกปลายลิ้นอีกคนรุกล้ำเข้ามา…