LOGIN5 เข้าหอ nc 25+
“ท่านพี่ ท่านพูดเหมือนมีคนอื่นด้วย”
“อืมมม พี่อยากกลืนกินเจ้านักน้องหญิง เนื้อเจ้านุ่มนวล นมตั้งเต่งตึง ข้าหมายถึงพวกพี่น้องข้าด้วย มิมีใครได้เชยชมหญิงสาวมานานมากแล้ว”
เสียงทุ้มต่ำพร่าเลื่อนลงหน้าท้อง นางรู้สึกว่าหลี่เจิ้งกำลังย้ายตนเองไปด้านหลัง เสียงหัวเข่ากระแทกพื้น
“ก้นเจ้าขาวนัก พี่แหวกเช่นนี้เจ้ารู้สึกเช่นไร”
“ข้า ข้า ท่านพี่ ท่านกำลังทำสิ่งใด”
“พี่เพียงเชยชิมเจ้าน้องหญิง เลียเจ้า กินเจ้า”
ซูเม่ยเกร็งร่างขึ้นเมื่อรู้สึกถึงสันจมูกดุนเข้าหาร่องก้นด้านหลังแล้วต่ำลงกระทั่งอ้อมลงด้านล่าง
“ท่านพี่!”
ร่างเล็กกระถดหนีลิ้นสากกำลังลากเลียเซาะร่องหลืบแห่งอิสตรีของนาง
มือใหญ่ดึงตรึงขาท่อนที่ถูกมัดไว้จับแน่นบังคับให้นางอยู่นิ่งอย่างน่าแปลกใจ ตัวร่างหลี่เจิ้งเองอยู่ใต้ร่องสวาทแหงนใบหน้าขึ้นกวาดไล้เลียโดยรอบปากทางเล็กแคบ
“กลีบเจ้าช่างอวบอูมนัก แต่ทางเข้าเล็กแคบ พี่จะเลียจนเจ้าฉ่ำน้ำ อ่า”
นางสัมผัสได้ว่าท่อนนิ้วใหญ่นักแทรกเข้าพร้อมลิ้นกวาดเลีย ซูเม่ยแหงนเงยใบหน้าหวีดร้องยามนิ้วคว้านขยายทางเข้าส่งลิ้นเข้าโพรง ลิ้นตวัดภายในอ่อนนุ่มพลันน้ำหวานทะลักไหล
“น้ำไหลแล้วน้องหญิง อ่า”
ซูเม่ยค่อยหยุดดิ้นเมื่อหน้าแกร่งผละออกก่อนได้ยินเสียงลุกขึ้นจากพื้น แต่แล้วใบหน้าเล็กแหงนเงยหวีดร้องอีกครั้งเมื่อมีเสียงคุกเข่าลงอีกครั้งพร้อมลิ้นฉกตวัดเข้ากลางร่องอีกคราอย่างกระหาย
ลิ้นสากเล็กเรียวยิ่งเซาะเข้าปากทางตวัดเลียทั้งดูดกินราวมิเคยได้ลิ้มรสสตรี
“ท่านพี่ ท่านพี่!!”
หลี่เจิ้งมิตอบอันใดกระทำเพียงกินน้ำจากร่องสวาทกลืนลงลำคอราวกำลังดื่มน้ำชา ขบเม้มจนทั่วเนินโหนกสาว แล้วนางจึงได้พักอีกคราก่อนที่จะได้ยินเสียงคุกเข่าลงอีกครั้ง
“ท่านพี่ ท่าน อ่า ท่าน”
ครานี้ช่างรุนแรงนัก นิ้วสองนิ้วแหย่เข้าทางรักขยับเร็วถี่ ลิ้นสากยิ่งเลียเซาะร่องข้างนิ้ว ทั้งยังดูดเม็ดอย่างแรงจนนางสะดุ้งสุดตัว แต่ยังถูกตรึงไว้แน่น
อาการหิวกระหายของสามียามเข้าห้องหอวันแรกทำนางเสียวสะท้านจนมิอาจกลั้นเสียงหวีดคราง
“อ่า อา ท่านพี่!!”
ซูเม่ยหน่วงหน้าท้องคล้ายต้องการบางสิ่งแล้วพลันเขย่งขาข้างที่ยันพื้นไว้สูงเมื่อปากครอบลงโหนกเนื้ออูมดูดเนินสวาททั้งโหนกด้วยความพิศวาส ร่างกายหญิงสาววัยแรกแย้มมิเคยต้องมือชายแตกสลาย ร้องสุดเสียงแล้วปลดปล่อยสายน้ำแห่งความปรารถนาไหลลงอาบต้นขา หลี่เจิ้งตามเลียน้ำหวานลงง่ามขากระทั่งถึงข้อเท้าแล้ววกขึ้นทางเดิม ลากลิ้นผ่านร่องสวาทอีกครั้ง
“ถึงเวลาแล้วน้องหญิง พี่แข็งเต็มทน”
“ท่านพี่ เหตุใดน้องรู้สึกแปลกประหลาดเช่นนี้”
“เจ้าสุขสมยิ่งจนน้ำแตกออก จะยิ่งสุขสมมากกว่านี้หากพี่นำลำลึงค์ใหญ่เสียบเจ้า”
“ลำลึงค์ใหญ่?”
“ใช่แล้ว ใหญ่แข็งยิ่งจนเจ้าต้องครางเสียว”
ซูเม่ยได้ยินเสียงเดินมาทางด้านหลัง พลันมือร้อนจับสะโพกนางไว้ รู้สึกถึงมือแหวกร่องก้นออก
มีแท่งนุ่มใหญ่นักกำลังถูไถร่องก้นของนาง แล้วเลื่อนหาทางเข้าด้านล่าง มือดันแผ่นหลังนางไว้ให้โน้มไปด้านหน้าแม้ว่าจะไม่ได้มากนักก็ตาม
ลำตัวอ่อนแรงโค้งงอแต่อยู่ได้ด้วยเชือกผ้าไหมที่ผูกข้อมือของนาง
“พี่เจอทางเข้าแล้วซูเม่ย น้องหญิง”
หัวมนนุ่มมากกำลังแทรกตัวเข้าร่องสวาทเล็กของนาง ซูเม่ยเริ่มรู้สึกอึดอัดยามหลี่เจิ้งยัดเยียดลึงค์ใหญ่เข้ามาในร่างกาย แม้ว่านางมีน้ำหวานไหลออกมากแล้ว แต่ยังมิอาจทำให้หัวมุดเข้าได้โดยง่าย
นางได้ยินเสียงลมหายใจ เสียงสูดปากขณะแทรกหัวมนเข้าทางอีกครั้ง ถอยออก แล้วดันเข้ากระทั่งเริ่มมุดหมดหัว
“น้องหญิง พี่ได้ชำแรกเจ้าเป็นคนแรก อ่า ช่างดียิ่ง”
พลั่ก ตับ
เสียงกระแทกคราวเดียว ชายร่างสูงเสือกกายกระแทกจนลึงค์มุดเข้ามิดโคน ร่างเล็กดิ้นรนหวีดร้อง
“เจ็บ เจ็บ ข้าเจ็บ ท่านพี่ ท่านพี่!”
หลี่เจิ้งราวไม่ได้ยินเสียงหวีดร้อง เมื่อท่อนลึงค์ลำแข็งเข้าจนสุดพลันเสือกตัวดันสะโพกขยับไหวเข้าออกถี่รัว
“ข้า พี่ไม่ไหวแล้วน้องหญิง ไม่ได้เอามานาน อ่า”
ร่องสวาทของสาวแรกแย้มร่างเล็กถูกเปิดออกด้วยลำลึงค์ใหญ่โตเป็นคราแรก นางรู้สึกเจ็บแปลบข้างในจากการเสือกท่อนลำผ่านปราการเยื่อบริสุทธิ์อันแน่นหนาอย่างสาวในห้องหอ
ร่างเล็กถูกกระหน่ำกระแทกกระทั้นจากด้านหลังรัวถี่ มือกำรอบเอวแน่นลงเนื้อ เสียงหอบหายใจ เสียงครางกระเส่า
“อ่า น้องหญิง อ่า”
“ท่านพี่ ข้า เจ็บ”
“อีกนิด พี่จะเลียให้เจ้าเอง”
หลี่เจิ้งถอนลำกายออกจากทางสวาท แล้วคุกเข่าลงด้านล่างแหงนใบหน้าเข้าหากลีบบางอ่อนใส ตวัดลิ้นสากปาดเลียจนทั่วถ้วนถี่รัว
“ดีขึ้นหรือยังน้องหญิง”
“อืออ อ่า ท่านพี่”
ซูเม่ยลำกายบิดเร่า ทางสวาทถูกปลอบประโลมด้วยลิ้นสาก ฉับพลันรู้สึกถึงบางอย่างล้วงเข้าทางเล็ก
“ท่านพี่ อะไร อะไร”
“พี่เพียงช่วยเจ้าทายา”
“ยางั้นหรือ แต่ว่า อ่า ร้อนจัง”
นางสัมผัสถึงตัวยาเหนียวมีกลิ่นคล้ายน้ำผึ้งหอมหวาน นิ้วปาดล้วงลึกทาจนทั่วโพรงสวาทนุ่มนิ่ม
“ดีไหม คืนนี้เจ้าจะได้ถึงสวรรค์หลายคราน้องหญิง”
“ท่านพี่ อ่า”
เพียงไม่นานซูเม่ยพลันรู้สึกว่าหลี่เจิ้งกลับขึ้นไปยืนด้านหลังอีกครา ลึงค์ใหญ่ยิ่งกำลังมุดหาทางเข้าซึ่งสะดวกกว่าคราแรกมาก
หัวมนแข็งสะบัดหาปากทางกระทั่งพบจึงสอดใส่มุดทางสวาทกระแทกเข้าสุด
“ท่านพี่! เหตุใด มัน มันไม่เหมือนเดิม”
หลี่เจิ้งมิมีคำพูดใดนอกจากกระทุ้งเสยลำใหญ่เข้าทางเสียงดังต่อเนื่อง
กายสาวกระเด้งกระดอนจากพื้นจนต้องเขย่งปลายเท้า มือห้อยโหนดึงเชือกไว้ในกำมือเพื่อช่วยลดแรงกระแทก ท่อนขาถูกจับแหกขึ้นอีกเปิดกว้าง มือล้วงลงด้านล่างแหวกทางยามลำร้อนแทรกเสียดเสยกระทุ้ง
ตับ ตับ ตับ
“อือออ อืมมมม อ่า”
เสียงทุ้มกระเส่ายิ่งด้านหลัง กระทุ้งเสยขึ้นด้วยแรงของชายร่างสูงใหญ่ มือเกร็งจับก้นเล็กไว้แน่นก่อนอ้อมมาด้านหน้ากำโนมเนื้อนมขยำแรงอย่างคนมีอารมณ์กระสันสวาทสุดเสียว
“ท่านพี่ แรง แรงมาก อ่า น้อง”
หลี่เจิ้งไม่พูดพร่ำใด ๆ กระหน่ำลำลึงค์ท่อนยักษ์อย่างชายขาตรีเข้าใส่ร่องสวาทแสนเล็กหญิงของสาวแรกผลิ
6 เข้าหอ nc 25+ร่างเล็กอย่างหญิงสาวในห้องหอมาตลอดทั้งชีวิต ตอนนี้ถูกกระหน่ำโหมด้วยแรงตัณหาของสามีในคืนแรกชำแรกความสาว ซูเม่ยหวีดร้องจนแทบหมดเสียง ศีรษะสะเทือน แว่วเสียงครางดังลั่นของหลี่เจิ้งแล้วจู่ ๆ ท่อนลำถูกถอนออกจากปลอกรัดรึง พลันบางสิ่งบางอย่างอุ่นคล้ายนำพุ่งกระทบเนินเนื้อสาวก่อนที่มือใหญ่จะปาดน้ำจนทั่ว“ท่านพี่ อืออ”แต่แล้วจากที่ซูเม่ยคิดว่าจบสิ้นกลับไม่ใช่ หลี่เจิ้งยังยืนซ้อนหลัง ขยับกายย่อตัวลงแล้วเสยลำขึ้น แกร่งร้อนยิ่งทั้งใหญ่โต“อ่า ท่านพี่ ใหญ่ ใหญ่มากเจ้าค่ะ”ปลอกสวาทถูกแทรกชำแรกอีกครา ซูเม่ยไม่ใคร่แน่ใจนักว่าเกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่ หากแต่ลำลึงค์รอบนี้ช่างดุดันกระทุ้งเสยร่างของนางจนเท้าลอยไม่ติดพื้น มือกำนมแน่นเคล้นไปมา ใบหน้าแกร่งซบตรงหัวไหล่ทั้งปาดเลีย ซุกไซ้ ขบกัดจนทั่ว“อืมมม อือออ อ่า อา”ลำร้อนเสียดเสยเข้าทางรักเป็นจังหวะกระชั้นกระทั่งซูเม่ยรู้สึกถึงบางอย่างภายใน หัวมนใหญ่นักผ่านรูร่องจุดกระสันอ่อนไหวจนนางเกร็งร่างขึ้น“ท่านพี่ ข้า ข้า อ่า กรี๊ดด”เสียงหวีดร้องหวานแหลมดังขึ้นสูงยามลำลึงค์กระทุ้งขึ้นแล้วอัดแน่นบดวนคลึงเป็นวง น้ำหวานสุขสมเอ่อล้นชโลมท่อนรักอาบไหลลงยังต
5 เข้าหอ nc 25+“ท่านพี่ ท่านพูดเหมือนมีคนอื่นด้วย”“อืมมม พี่อยากกลืนกินเจ้านักน้องหญิง เนื้อเจ้านุ่มนวล นมตั้งเต่งตึง ข้าหมายถึงพวกพี่น้องข้าด้วย มิมีใครได้เชยชมหญิงสาวมานานมากแล้ว”เสียงทุ้มต่ำพร่าเลื่อนลงหน้าท้อง นางรู้สึกว่าหลี่เจิ้งกำลังย้ายตนเองไปด้านหลัง เสียงหัวเข่ากระแทกพื้น“ก้นเจ้าขาวนัก พี่แหวกเช่นนี้เจ้ารู้สึกเช่นไร”“ข้า ข้า ท่านพี่ ท่านกำลังทำสิ่งใด”“พี่เพียงเชยชิมเจ้าน้องหญิง เลียเจ้า กินเจ้า”ซูเม่ยเกร็งร่างขึ้นเมื่อรู้สึกถึงสันจมูกดุนเข้าหาร่องก้นด้านหลังแล้วต่ำลงกระทั่งอ้อมลงด้านล่าง“ท่านพี่!”ร่างเล็กกระถดหนีลิ้นสากกำลังลากเลียเซาะร่องหลืบแห่งอิสตรีของนางมือใหญ่ดึงตรึงขาท่อนที่ถูกมัดไว้จับแน่นบังคับให้นางอยู่นิ่งอย่างน่าแปลกใจ ตัวร่างหลี่เจิ้งเองอยู่ใต้ร่องสวาทแหงนใบหน้าขึ้นกวาดไล้เลียโดยรอบปากทางเล็กแคบ“กลีบเจ้าช่างอวบอูมนัก แต่ทางเข้าเล็กแคบ พี่จะเลียจนเจ้าฉ่ำน้ำ อ่า”นางสัมผัสได้ว่าท่อนนิ้วใหญ่นักแทรกเข้าพร้อมลิ้นกวาดเลีย ซูเม่ยแหงนเงยใบหน้าหวีดร้องยามนิ้วคว้านขยายทางเข้าส่งลิ้นเข้าโพรง ลิ้นตวัดภายในอ่อนนุ่มพลันน้ำหวานทะลักไหล“น้ำไหลแล้วน้องหญิง อ่า”ซูเม่
4 เริ่มเข้าหอ-18+“ท่านพี่! ใคร ใครอยู่ในห้องเจ้าคะ”ซูเม่ยขยับมือขึ้นจะดึงผ้าคาดตาออกแต่หลี่เจิ้งรีบจับไว้เสียก่อน“มิมีผู้ใดน้องหญิง เพียงลมพัดเข้ามาทางซอกประตู ข้าจะเดินไปปิดให้สนิทเสียหน่อย”ซูเม่ยนั่งนิ่งได้ยินเสียงขยับปิดประตู จากนั้นพลันรู้สึกถึงมือหยาบลูบไล้ทรวงอกทั้งสองข้าง ทั้งเคล้นคลึงปลอบประโลมไปพร้อมกัน บ้างขยี้ยอดถันเล็กหนักมือ ซ้ำอีกมือกำลังเลื่อนลงด้านล่างแต่ยังไม่ทันได้ถึงเนินเนื้ออูมของสงวน ซูเม่ยร้องออกมาเสียก่อน“ท่านพี่! ท่าน”“เจ้ากลัวหรือ ชายหญิงย่อมต้องถูกเนื้อต้องตัว แม่เจ้ามิได้สอนสั่งก่อนมาหรือไร”“สั่งสอนเจ้าค่ะ แต่มิได้บอกข้าว่ามีการทำเช่นนี้ด้วย”มือล้วงลงด้านล่างขยำแรงจนซูเม่ยสะดุ้งทำท่าผุดจากตั่ง แต่หลี่เจิ้งกดไหล่ไว้ให้นั่งลงตามเดิม“แม่เจ้าสั่งสอนเจ้ามาเช่นไรบ้าง นางบอกอะไรเจ้าจึงได้กังวลกลัวเช่นนี้”“แม่แจ้งแก่ข้าเพียงให้ข้าอ้าขาไว้จนกว่าท่านจะหยุด เออ หยุด หยุดกระแทก”มือใหญ่หยาบกร้านทั้งสองข้างชะงักเลื่อนออกจากตัวทันควันพร้อมด้วยเสียงหัวเราะของหลี่เจิ้งดังขึ้น“ท่านพี่ ท่านหัวเราะข้า”“เจ้าช่างไร้เดียงสานัก แรกผลิไม่มีชายใดได้เคยแตะต้องใช่หรือไม่”
3-เหล้ามงคลแอ๊ด!!เสียงเปิดประตูห้องหอทำให้ซูเม่ยสะดุ้งตื่น มองพื้นด้วยความสับสน นางมองไม่เห็นว่าห้วงเวลานี้เวลาใดแล้ว เห็นเพียงแสงสีแดงจากโคมมงคลสาดส่องกระทบพื้นไม้เบื้องล่างใต้เท้านาง“ซูเม่ย”เสียงทุ้มพร่าดังขึ้นพร้อมชายผ้าสีแดงของบุรุษเดินเข้ามาในคลองจักษุที่นางมองต่ำยังเบื้องล่างซูเม่ยไม่เอ่ยตอบ เพียงก้มหน้านิ่งเอียงอาย นางรับรู้ว่าตอนนี้คงเป็นเวลาเปิดผ้าคลุมหน้า“เจ้ามิพูดกระไรเลย”“ข้า ข้า อาย”นางมองชายผ้าสีแดงเดินหายไปทางโต๊ะกลาง คิ้วเรียวขมวดมุ่นไยคุณชายรองมิเปิดผ้าคลุมหน้าซูเม่ยได้ยินเสียงรินเหล้ามงคลลงจอกเล็กหลายจอกราวกับมีคนรวมดื่มเหล้ามงคลนี้หลายคน ก่อนจะเห็นมือแกร่งยื่นเหล้ามายังใต้ผ้าคลุม“ดื่มเหล้ามงคลเถิดซูเม่ย”“ท่านพี่ ไม่เปิดผ้าคลุมหน้าก่อนหรือเจ้าคะ”“ยังไม่ถึงเวลา”นางรับจอกเหล้ายกดื่มแล้วส่งคืนให้คุณชายรอง จากนั้นจึงได้รู้สึกถึงไออุ่นจากชายร่างแกร่งด้านข้าง“ข้าจะเปิดผ้าเจ้า แต่เจ้าต้องหลับตา”“เหตุใดข้าต้องหลับตาด้วยเจ้าคะท่านพี่”“มันเป็นกฎระเบียบของตระกูลหลี่ เจ้าสาวคืนเข้าหอต้องหลับตา”“หลับตางั้นหรือเจ้าคะ”“ใช่แล้ว เมื่อเจ้าหลับตา ข้าจะเปิดผ้าคลุมหน้า
2-ซูเม่ยเสียงดนตรีโรงงิ้วที่จ้างมาเล่นดั่งแว่วตลอดเวลาขณะที่แม่สื่อพานางเดินไปยังห้องหอเรียวเท้าเล็กสวยงามซอยเท้าตามแรงดันของคนที่พยายามแย่งกันพานางเข้าหอ กระทั่งเข้ามานั่งบนเตียง“พอ ๆ ก่อน ทุกคนพากันออกไปได้แล้ว ให้เจ้าสาวได้สงบอารมณ์เสียก่อน”เสียงแม่สื่อไล่พวกอยากรู้อยากเห็น ต้องการเห็นหน้าเจ้าสาวที่ยังนั่งคลุมหน้าบนตั่งสีแดง“โธ่ พวกข้าเพียงต้องการยลโฉมแม่นางซูเม่ย ว่าจะงดงามสมคำร่ำลือหรือไม่”“ได้เช่นไรกัน ต้องรอคุณชายมาเปิดผ้าเสียก่อน พวกเจ้าออกไปกันให้หมดได้แล้ว”จากชายผ้าคลุมที่ซูเม่ยลอบแอบมอง เห็นเท้าแม่สื่อพยายามเดินไปด้านหน้าประตูเพื่อดันผู้คนจำนวนหนึ่งออกไปจากห้อง กระทั่งทุกอย่างเริ่มเงียบเสียงลง“แม่นางซู หิวหรือไม่”“ไม่หิว”“รองท้องเสียหน่อยดีกว่า ประเดี๋ยวคืนนี้ต้องใช้แรงมาก”“เหตุใดต้องใช้แรงมากกันแม่สื่อ”“คืนเข้าหอของคุณชายรอง เห็นว่าทางจวนมิได้มีงานมงคลมานาน คงร้างลาสตรี”ร้างลาสตรี?“แม่สื่อพูดเช่นนี้ หมายความว่ากระไรกัน”“เอาเถอะ ๆ ประเดี๋ยวข้าจะให้สาวใช้ส่วนตัวของแม่นางซูนำโจ๊กมาให้รองท้องสักหน่อยแล้วกัน”ซูเม่ยขมวดคิ้ว น้ำเสียงของแม่สื่อฟังแปลกชอบกลแต่ไม่ทัน
1-แรกเข้าจวนเสียงอึกทึกครึกโครมของขบวนเจ้าสาวยาวเหยียดนับจากปากถนนเหนือจรดใต้ ด้วยงานมงคลของตระกูลหลี่ที่ขึ้นชื่อเรื่องความร่ำรวยเงินทองจากการค้าขายสินสอดเจ้าสาวและสินเดิมที่นำติดตัวมาจากตระกูลซู แม้มีฐานะด้อยกว่าซ้ำอยู่อีกเมือง มิใช่เมืองหลวงเช่นเมืองนี้ แต่ขบวนยังยาวไกลมิอาจนับจำนวนคนหามหีบไม้ใส่สินเดิมได้ซูเม่ย หญิงงามวัยเพียงสิบสี่ปีเพิ่งได้ปักปิ่นเพียงสามเดือน แม่สื่อจากหลายตระกูลต่างรุมล้อมเดินเข้าออกคฤหาสน์หลังงาม นับได้ว่าชื่อเสียงความงดงาม กิริยามารยาท ความรู้เรื่องกาพย์กลอนหมากพิณมิมีผู้ใดเทียบได้ซูเม่ยปิดปากหาวหวอดอยู่ในเกี้ยวเจ้าสาว โยกเยกจนหัวสั่นคลอนนั่งสัปหงกมาหลายครา นางถูกปลุกแต่เช้ามืดเพื่อเตรียมตัวสวมชุดแต่งงานหรูหราสีแดงไหมสานริ้วทอง มือเรียวงามดั่งลำเทียนยังโบกพัดใบหน้าจากอากาศภายในนางมิเคยเห็นเจ้าบ่าวมาก่อน รู้เพียงแต่ว่าเป็นบุตรชายคนนรองของตระกูลหลี่เกิดแก่ฮูหยินใหญ่ ซึ่งนายท่านได้ด่วนจากโลกนี้ไปเมื่อสามปีก่อน ซึ่งนับได้ว่าสมควรแก่เวลาที่ตระกูลหลี่จักมีงานมงคลเสียที“หลี่เจิ้ง”ซูเม่ยทวนคำชื่อในใจ นิ้วกรีดชายผ้าคลุมเล่นอมยิ้มเพียงลำพัง แม้ว่างานแต่งงานจัดรว