เข้าสู่ระบบ5 เข้าหอ nc 25+
“ท่านพี่ ท่านพูดเหมือนมีคนอื่นด้วย”
“อืมมม พี่อยากกลืนกินเจ้านักน้องหญิง เนื้อเจ้านุ่มนวล นมตั้งเต่งตึง ข้าหมายถึงพวกพี่น้องข้าด้วย มิมีใครได้เชยชมหญิงสาวมานานมากแล้ว”
เสียงทุ้มต่ำพร่าเลื่อนลงหน้าท้อง นางรู้สึกว่าหลี่เจิ้งกำลังย้ายตนเองไปด้านหลัง เสียงหัวเข่ากระแทกพื้น
“ก้นเจ้าขาวนัก พี่แหวกเช่นนี้เจ้ารู้สึกเช่นไร”
“ข้า ข้า ท่านพี่ ท่านกำลังทำสิ่งใด”
“พี่เพียงเชยชิมเจ้าน้องหญิง เลียเจ้า กินเจ้า”
ซูเม่ยเกร็งร่างขึ้นเมื่อรู้สึกถึงสันจมูกดุนเข้าหาร่องก้นด้านหลังแล้วต่ำลงกระทั่งอ้อมลงด้านล่าง
“ท่านพี่!”
ร่างเล็กกระถดหนีลิ้นสากกำลังลากเลียเซาะร่องหลืบแห่งอิสตรีของนาง
มือใหญ่ดึงตรึงขาท่อนที่ถูกมัดไว้จับแน่นบังคับให้นางอยู่นิ่งอย่างน่าแปลกใจ ตัวร่างหลี่เจิ้งเองอยู่ใต้ร่องสวาทแหงนใบหน้าขึ้นกวาดไล้เลียโดยรอบปากทางเล็กแคบ
“กลีบเจ้าช่างอวบอูมนัก แต่ทางเข้าเล็กแคบ พี่จะเลียจนเจ้าฉ่ำน้ำ อ่า”
นางสัมผัสได้ว่าท่อนนิ้วใหญ่นักแทรกเข้าพร้อมลิ้นกวาดเลีย ซูเม่ยแหงนเงยใบหน้าหวีดร้องยามนิ้วคว้านขยายทางเข้าส่งลิ้นเข้าโพรง ลิ้นตวัดภายในอ่อนนุ่มพลันน้ำหวานทะลักไหล
“น้ำไหลแล้วน้องหญิง อ่า”
ซูเม่ยค่อยหยุดดิ้นเมื่อหน้าแกร่งผละออกก่อนได้ยินเสียงลุกขึ้นจากพื้น แต่แล้วใบหน้าเล็กแหงนเงยหวีดร้องอีกครั้งเมื่อมีเสียงคุกเข่าลงอีกครั้งพร้อมลิ้นฉกตวัดเข้ากลางร่องอีกคราอย่างกระหาย
ลิ้นสากเล็กเรียวยิ่งเซาะเข้าปากทางตวัดเลียทั้งดูดกินราวมิเคยได้ลิ้มรสสตรี
“ท่านพี่ ท่านพี่!!”
หลี่เจิ้งมิตอบอันใดกระทำเพียงกินน้ำจากร่องสวาทกลืนลงลำคอราวกำลังดื่มน้ำชา ขบเม้มจนทั่วเนินโหนกสาว แล้วนางจึงได้พักอีกคราก่อนที่จะได้ยินเสียงคุกเข่าลงอีกครั้ง
“ท่านพี่ ท่าน อ่า ท่าน”
ครานี้ช่างรุนแรงนัก นิ้วสองนิ้วแหย่เข้าทางรักขยับเร็วถี่ ลิ้นสากยิ่งเลียเซาะร่องข้างนิ้ว ทั้งยังดูดเม็ดอย่างแรงจนนางสะดุ้งสุดตัว แต่ยังถูกตรึงไว้แน่น
อาการหิวกระหายของสามียามเข้าห้องหอวันแรกทำนางเสียวสะท้านจนมิอาจกลั้นเสียงหวีดคราง
“อ่า อา ท่านพี่!!”
ซูเม่ยหน่วงหน้าท้องคล้ายต้องการบางสิ่งแล้วพลันเขย่งขาข้างที่ยันพื้นไว้สูงเมื่อปากครอบลงโหนกเนื้ออูมดูดเนินสวาททั้งโหนกด้วยความพิศวาส ร่างกายหญิงสาววัยแรกแย้มมิเคยต้องมือชายแตกสลาย ร้องสุดเสียงแล้วปลดปล่อยสายน้ำแห่งความปรารถนาไหลลงอาบต้นขา หลี่เจิ้งตามเลียน้ำหวานลงง่ามขากระทั่งถึงข้อเท้าแล้ววกขึ้นทางเดิม ลากลิ้นผ่านร่องสวาทอีกครั้ง
“ถึงเวลาแล้วน้องหญิง พี่แข็งเต็มทน”
“ท่านพี่ เหตุใดน้องรู้สึกแปลกประหลาดเช่นนี้”
“เจ้าสุขสมยิ่งจนน้ำแตกออก จะยิ่งสุขสมมากกว่านี้หากพี่นำลำลึงค์ใหญ่เสียบเจ้า”
“ลำลึงค์ใหญ่?”
“ใช่แล้ว ใหญ่แข็งยิ่งจนเจ้าต้องครางเสียว”
ซูเม่ยได้ยินเสียงเดินมาทางด้านหลัง พลันมือร้อนจับสะโพกนางไว้ รู้สึกถึงมือแหวกร่องก้นออก
มีแท่งนุ่มใหญ่นักกำลังถูไถร่องก้นของนาง แล้วเลื่อนหาทางเข้าด้านล่าง มือดันแผ่นหลังนางไว้ให้โน้มไปด้านหน้าแม้ว่าจะไม่ได้มากนักก็ตาม
ลำตัวอ่อนแรงโค้งงอแต่อยู่ได้ด้วยเชือกผ้าไหมที่ผูกข้อมือของนาง
“พี่เจอทางเข้าแล้วซูเม่ย น้องหญิง”
หัวมนนุ่มมากกำลังแทรกตัวเข้าร่องสวาทเล็กของนาง ซูเม่ยเริ่มรู้สึกอึดอัดยามหลี่เจิ้งยัดเยียดลึงค์ใหญ่เข้ามาในร่างกาย แม้ว่านางมีน้ำหวานไหลออกมากแล้ว แต่ยังมิอาจทำให้หัวมุดเข้าได้โดยง่าย
นางได้ยินเสียงลมหายใจ เสียงสูดปากขณะแทรกหัวมนเข้าทางอีกครั้ง ถอยออก แล้วดันเข้ากระทั่งเริ่มมุดหมดหัว
“น้องหญิง พี่ได้ชำแรกเจ้าเป็นคนแรก อ่า ช่างดียิ่ง”
พลั่ก ตับ
เสียงกระแทกคราวเดียว ชายร่างสูงเสือกกายกระแทกจนลึงค์มุดเข้ามิดโคน ร่างเล็กดิ้นรนหวีดร้อง
“เจ็บ เจ็บ ข้าเจ็บ ท่านพี่ ท่านพี่!”
หลี่เจิ้งราวไม่ได้ยินเสียงหวีดร้อง เมื่อท่อนลึงค์ลำแข็งเข้าจนสุดพลันเสือกตัวดันสะโพกขยับไหวเข้าออกถี่รัว
“ข้า พี่ไม่ไหวแล้วน้องหญิง ไม่ได้เอามานาน อ่า”
ร่องสวาทของสาวแรกแย้มร่างเล็กถูกเปิดออกด้วยลำลึงค์ใหญ่โตเป็นคราแรก นางรู้สึกเจ็บแปลบข้างในจากการเสือกท่อนลำผ่านปราการเยื่อบริสุทธิ์อันแน่นหนาอย่างสาวในห้องหอ
ร่างเล็กถูกกระหน่ำกระแทกกระทั้นจากด้านหลังรัวถี่ มือกำรอบเอวแน่นลงเนื้อ เสียงหอบหายใจ เสียงครางกระเส่า
“อ่า น้องหญิง อ่า”
“ท่านพี่ ข้า เจ็บ”
“อีกนิด พี่จะเลียให้เจ้าเอง”
หลี่เจิ้งถอนลำกายออกจากทางสวาท แล้วคุกเข่าลงด้านล่างแหงนใบหน้าเข้าหากลีบบางอ่อนใส ตวัดลิ้นสากปาดเลียจนทั่วถ้วนถี่รัว
“ดีขึ้นหรือยังน้องหญิง”
“อืออ อ่า ท่านพี่”
ซูเม่ยลำกายบิดเร่า ทางสวาทถูกปลอบประโลมด้วยลิ้นสาก ฉับพลันรู้สึกถึงบางอย่างล้วงเข้าทางเล็ก
“ท่านพี่ อะไร อะไร”
“พี่เพียงช่วยเจ้าทายา”
“ยางั้นหรือ แต่ว่า อ่า ร้อนจัง”
นางสัมผัสถึงตัวยาเหนียวมีกลิ่นคล้ายน้ำผึ้งหอมหวาน นิ้วปาดล้วงลึกทาจนทั่วโพรงสวาทนุ่มนิ่ม
“ดีไหม คืนนี้เจ้าจะได้ถึงสวรรค์หลายคราน้องหญิง”
“ท่านพี่ อ่า”
เพียงไม่นานซูเม่ยพลันรู้สึกว่าหลี่เจิ้งกลับขึ้นไปยืนด้านหลังอีกครา ลึงค์ใหญ่ยิ่งกำลังมุดหาทางเข้าซึ่งสะดวกกว่าคราแรกมาก
หัวมนแข็งสะบัดหาปากทางกระทั่งพบจึงสอดใส่มุดทางสวาทกระแทกเข้าสุด
“ท่านพี่! เหตุใด มัน มันไม่เหมือนเดิม”
หลี่เจิ้งมิมีคำพูดใดนอกจากกระทุ้งเสยลำใหญ่เข้าทางเสียงดังต่อเนื่อง
กายสาวกระเด้งกระดอนจากพื้นจนต้องเขย่งปลายเท้า มือห้อยโหนดึงเชือกไว้ในกำมือเพื่อช่วยลดแรงกระแทก ท่อนขาถูกจับแหกขึ้นอีกเปิดกว้าง มือล้วงลงด้านล่างแหวกทางยามลำร้อนแทรกเสียดเสยกระทุ้ง
ตับ ตับ ตับ
“อือออ อืมมมม อ่า”
เสียงทุ้มกระเส่ายิ่งด้านหลัง กระทุ้งเสยขึ้นด้วยแรงของชายร่างสูงใหญ่ มือเกร็งจับก้นเล็กไว้แน่นก่อนอ้อมมาด้านหน้ากำโนมเนื้อนมขยำแรงอย่างคนมีอารมณ์กระสันสวาทสุดเสียว
“ท่านพี่ แรง แรงมาก อ่า น้อง”
หลี่เจิ้งไม่พูดพร่ำใด ๆ กระหน่ำลำลึงค์ท่อนยักษ์อย่างชายขาตรีเข้าใส่ร่องสวาทแสนเล็กหญิงของสาวแรกผลิ
32- บทส่งท้าย จบบริบูรณ์“ฮูหยินเจ้าคะ”นางเอี้ยวตัวกลับไปยังซูเจียวขณะที่โน้มร่างลงตัดกิ่งดอกกุหลาบ กลิ่นหอมยิ่งที่นางสั่งให้คนรับใช้ทำแปลงปลูกไว้ระหว่างเรือนหลักและเรือนของนาง“ให้บ่าวทำแทนเถอะเจ้าค่ะ ต้องพาคุณหนูไปคารวะม่าฮูหยินแล้ว”นางผินหน้าไปทางบุตรชาย หลี่เหยียน วัยเพียงขวบกว่ากำลังยืนนิ่งข้างแม่นมประจำตระกูลเสียงประทัดวันขึ้นปีใหม่จากเรือนข้างเคียงกลางตลาดดังระงมตั้งแต่ช่วงเช้ามืดฟ้าไม่ทันสางนางเดินไปหาบุตรชายแล้วจับมือเล็กไว้พาเดินไปยังเรือนหลัก“วันนี้อาเหยียนเป็นเด็กดีนะ ห้ามดื้อรู้ไหม”ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความฉลาดเฉลียวของเจ้าตัวเล็กหรือเพราะเป็นเด็กไร้เดียงสาจึงส่งเสียงอืออายังไม่เป็นคำนักราวกับขานรับคำสั่งของท่านแม่ซูเม่ยยิ้มออกมาแล้วส่งมือบุตรชายให้แม่นมเมื่อเดินขึ้นบันไดถึงโถงด้านหน้าวันนี้นางสวมชุดสีแดงลายมังกรเขียว สัญลักษณ์พลังหยิน และท่านแม่ ม่าฮูหยินก็สวมใส่แบบเดียวกัน“ท่านแม่”
31 กลับมาแขวนโคมแรก nc 25+ข้อนิ้วแกร่งร้อนไถลถูข้างแก้มนวลนุ่มของนาง กลิ่นอำพันเฉพาะตัวของเขาชัดเจนขึ้นในคืนนี้ เหตุใดนางจึงไม่สังเกตถึงสิ่งนี้มาก่อน เขาใช้กลิ่นถุงหอมแตกต่างจากพี่น้องคนอื่นนิ้วเขาลูบเลยลงริมฝีปากบางกระจับเล็ก ไล้แผ่วเบาแล้วล้วงนิ้วเข้าไปในปากมีเสียงลมหายใจชัดขึ้น แรงขึ้นคล้ายอาการสะกดกลั้น ไอร้อนแกร่งขยับเข้าใกล้เมื่อเขานั่งคร่อมตั่งไม้แล้วยกขาของนางพันรอบเอวสอบไว้ ขยับโน้มหน้าลงใกล้นับครั้งได้เลยว่าชายไร้หน้าด้านบนนี้จุมพิตนางกี่ครั้ง ครั้งนี้เป็นครั้งที่สามเท่านั้น หากแต่จูบที่นางได้รับค่ำนี้กลับหนักหน่วงดุดัน เขากดริมฝีปากหนาลงแน่นล้วงลิ้นชอนไชกวาดไล้ เซาะไรฟันราวต้องการนับซี่ของมันว่ามีกี่ซี่นางได้ยินเสียงน้ำลาย เสียงจูบบดเบียด เสียงเนื้อเสียดสี เขากอบกุมหน้าอกเนินทรวง นี่นับว่าเป็นครั้งแรกเช่นกันเพราะทุกครั้งนางนอนคว่ำหน้ามาตลอดเขากุมแน่นคลึงขยำอย่างพอใจด้วยแรงชายและมือหยาบผิดไปจากพี่น้องคนอื่นบุรุษผู้นี้ยังไม่ยอมปล่อยริมฝีปากออก ประโลมจูบต่อเนื่องย
30-กลับมาแขวนโคมแรก“ฮูหยิน”ซูเม่ยพยุงร่างลุกขึ้นจากเตียงนอน เมื่อเย็นนี้มีสาวใช้นำอาหารใส่ถาดยกมาให้ถึงจวน นางมิต้องไปนั่งทานร่วมกับผู้อื่นให้กระอักกระอ่วนใจ ค่ำนี้นางต้องแขวนโคมเป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน“ผู้คุ้มกฎ”“เปลื้องอาภรณ์เถิดเจ้าค่ะ น้ำร้อนได้ที่แล้ว”นางมองไปยังฉากกั้นอาบน้ำ กลิ่นกุหลายน้ำมันระเหยลอยคลุ้งจึงลุกขึ้นเดินเข้าสู่มุมเล็กข้างอ่างพลันได้ยินเสียงลากของหนักเข้ามา“นั่นเตียง เหตุใดวันนี้จึงใช้ตั่งเอนนอน”“คุณชายกำชับมาเจ้าค่ะ”พี่ใหญ่งั้นหรือ ตามปกติหากเป็นวันนี้นางต้องนอนคว่ำหน้าบนเตียงมิใช่หรือนางเก็บความสงสัยไว้กับตัวแล้วหย่อนร่างลงน้ำผ่อนคลายความตึงเครียด“วันนี้น้ำหอมมาก”“เจ้าค่ะ คุณชายกำชับมาให้ผสมสมุนไพรบางชนิด ร่างกายจะได้ผ่อนคลายยิ่งขึ้น”เขาช่างใส่ใจยิ่งนางลอยคอขัดตัวอยู่เป็นครู่จึงได้ลุกขึ้นจากน้ำ ร่างเปล่าเปลือยอรชรตัวชุ่มน้ำไหลลงเป็นทา
29-แต่งงานหมู่ซูเม่ยนอนหลับไม่สนิทมาตลอดคืน พลิกซ้ายขวาลืมตา บ้างผล็อยหลับไปบ้าง นับจากสิบส่วนแล้วนางได้นอนไปเพียงสามส่วนเท่านั้น จึงทำให้เช้ามาดวงตาจึงดำคล้ำยิ่งนัก“ฮูหยิน ท่านเป็นอะไรเจ้าคะ ดูสิขอบดวงตาดำ”“ข้านอนไม่หลับ”ซูเม่ยเอ่ยเสียงแผ่วเบา นางยังไม่กล้าบอกซูเจียวถึงเรื่องที่นางได้เจอมาเมื่อคืนฮูหยินคนก่อนของพี่ใหญ่ลักลอบได้เสียเป็นชู้กับพ่อสามีตัวเองจนตั้งท้อง ผิดกฎร้ายแรงจนถูกจับใส่ตะกร้าถ่วงน้ำ ส่วนท่านพ่อถูกขังไว้ยังเรือนร้างหลังจวน ยังดีตรงที่ลูกชายได้รับการเลี้ยงดูอย่างดี แต่ป่านนี้นางเองยังไม่เคยเจอพบเห็นหน้าเลยแม้สักครั้งเดียว“ซูเจียว”“เจ้าคะ”ซูเจียววางถ้วยโจ๊กร้อนบนโต๊ะตรงหน้า ยืนรอฟังคำสั่งจากฮูหยิน“เจ้าเคยได้ยินเรื่องแต่งงานหมู่หรือไม่”“แต่งงานหมู่ เป็นแบบใดเจ้าคะ”“แบบเมียเดียวในหมู่พี่น้องผู้ชาย”“ฮูหยินนั่นมันบ้านนอกมากนะเจ้าคะ
28-ความลับถูกเปิดเผย“ฮูหยิน ทำไมวันนี้เร็วนักเจ้าคะ”“ข้าอิ่มแล้ว กลับเรือนกันเถอะ”“เจ้าค่ะ”ขณะที่เดินไปตามทางใกล้ถึงเรือนของตัวเองพลันสังเกตเห็นเรือนม่าฮูหยินกำลังแขวนโคมแดง“แขวนแต่หัวค่ำเลย”“นั่นสิเจ้าคะ”“ข้าว่าจะขอแอบไปดูเสียหน่อย”“ฮูหยิน ท่านกำลังทำผิดกฎ”“ผิดกฎ ค่ำนี้ข้าได้ยินค่ำนี้จนน่าเอือมระอา ผิดกฎ ทุกเรื่องที่ข้าทำล้วนผิดกฎ หากข้าไม่ยอมแขวนโคมก็ผิดกฎ หากข้าไปแอบดูผู้อื่นก็ผิดกฎ เถียงพี่ใหญ่ก็ไม่ได้คงผิดกฎเช่นกัน”“ฮูหยิน”ซูเม่ยทอดถอนใจเมื่อได้ยินเสียงอ่อนแรงของสาวใช้“เอาล่ะ ๆ ข้าไม่ไปก็ได้ กลับเรือนเถอะเจ้าจะได้ไปพักผ่อน”“ฮูหยินไม่ให้บ่าวนอนด้วยแล้วหรือเจ้าคะ”“ตามใจเจ้าแล้วกัน”“ถ้าเช่นนั้นบ่าวนอนหน้าประตูก็ได้เจ้าค่ะ”ซูเม่ยเพียงพยักหน้าแล้วรีบเดินเข้าเรือน แต่ในใจนั้นวางแผนไว้แล้ว
26-ศพข้างทะเลสาบเพียงนางเพ่งมองให้ดีพลันจำได้ว่าสิ่งที่ลอยอยู่กลางทะเลสาบคือผู้คุ้มกฎ นางจำได้จากเสื้อผ้าที่เป็นเอกลักษณ์สีเข้มไร้ลวดลาย และที่จวนตระกูลหลี่แห่งนี้มีแต่พวกนางที่สวมชุดสีนี้“ฮูหยิน ฮูหยิน”ขาเล็กเรียวของนางสั่นเทาจนต้องทรุดลงนั่งกับพื้นน้ำตาไหลรินด้วยความกลัว ดวงตารีดั่งหงส์ยังไม่อาจละสายตาไปจากภาพตรงหน้าได้แม้ว่าซูเจียวจะพยายามเหนี่ยวรั้งฉุดดึงลำตัวอ่อนระทวยของนางขึ้น“ฮูหยินไปก่อนเจ้าค่ะ ฮูหยินตั้งสติเจ้าค่ะ”นางได้ยินเสียงซูเจียวสั่นเทาเช่นกันแต่ยังคงสติไว้ครบถ้วนมากกว่านาง มองดวงหน้าเล็กของสาวรับใช้คนสนิทผ่านม่านน้ำตา ปากนางสั่นระริกจนถึงกับฟันกระทบกัน“พวกนาง พะ พวกนาง”“ไปก่อนเจ้าค่ะ แล้วเรียกคนมาดู อาจเป็นอุบัติเหตุเจ้าค่ะ”“ม่ะ ไม่ ไม่ใช่อุบัติเหตุ ข้ารู้ เพราะพวกนางทำพลาด ข้ารู้”“แข็งใจนะเจ้าคะ ลุกขึ้นเดินไปให้ถึงเรือนเจ้าค่ะ”ซูเม่ยถูกซูเจียวฉุดให้ลุกขึ้นยืนจนได้ นางพยายามก้าวขาตามแรงดึงของซูเจียวไม