LOGINShare
บทที่ 66
publish date:
2026-09-18 00:15:49“ผมว่าคุณติณณ์ตกหลุมรักเธอเข้าแล้ว”
“ผมยอมรับครับคุณอาทรว่ามัทมีความหมายสำหรับผม เธอคือแสงสว่างในหัวใจของผม และนั่นทำให้ผมอยากรู้ว่าเธอคิดกับผมอย่างไร เป็นเพียงเพื่อนหรือมากกว่านั้น และมันมากพอที่จะทำให้เธอมองข้ามตำแหน่งลูกสะใภ้มหาเศรษฐีได้หรือไม่ อย่างที่บอกไม่ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไรผมก็จะบอกความจริงกับเธออยู่ดี และก็จะยอมรับผลที่ตามมา”
“จะว่าไปนายกับเธอก็เหมาะสมกันดี ฉันเอาใจช่วย” ภูมิระพีกล่าว
“ขอบใจ รีบทำงานกันเถอะ วันนี้ฉันกับมัทมีธุระที่จะต้องไปทำ”
“ทำงานด้วยกันจนดึกดื่นมีความคืบหน้าอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกบ้างไหม”
“มัทตรวจพบความผิดปกติเพิ่มเติม แต่ถ้าจะให้มั่นใจก็คงต้องไปตรวจดูเอกสารทั้งหมดก่อนถึงจะสรุปได้ บอกแต่เพียงว่าการทุจริตมันเริ่มต้นขึ้นเมื่อหกเจ็ดเดือนที่ผ่านมา”
“หกเจ็ดเดือนก่อนเหรอครับ”
“ใช่ครับ มีอะไรเหรอครับคุณอาทร”
“นั่นเป็นช่วงเวลาที่คุณอดิศรย้ายไปประจำที่โน่นครับ”
“หมายถึงพี่ชายของคุณอรจิราใช่ไหมครับ”
“ใช่แล้วครับคุณภูมิ”
“ถ้าเป็นแบบนั้นจริงเราก็คงต้องหาหลักฐานมามัดตัวคนทำผิดให้ได้ นายจัดเตรียมเรื่องการเดินทางและที่พักพร้อมหรือยังภูมิ”
“ฉันจัดการเรียบร้อยหมดแล้ว พรุ่งนี้ออกเดินทางได้เลย”
“ผมกับภูมิคงอยู่ที่นั่นได้แค่อาทิตย์เดียว ถ้ามัทต้องการเวลาตรวจสอบมากกว่านั้น คงต้องให้คุณอาทรอยู่เป็นเพื่อนเธอ เผื่อเธอต้องการความช่วยเหลือ”
“ไม่มีปัญหาครับคุณติณณ์”
“ช่วงบ่ายฉันกับมัทจะไม่อยู่นะ”
“จะไปไหนกัน”
“ถ้าไม่รู้เรื่องฉันสักเรื่องมันจะตายไหมภูมิระพี”
“ที่ถามก็เพราะเป็นห่วง เผื่อว่านายจะมีอะไรให้ฉันช่วย”
“ห่วงหรืออยากรู้กันแน่”
“จะว่าไปก็ทั้งสองอย่างนั้นแหละ”
“เรื่องส่วนตัวน่ะไม่ใช่เรื่องงาน”
“ไปเดทกันว่างั้น”
“ไม่ใช่เดทโว้ย! อยากรู้ไปเสียทุกเรื่อง ทำงานของนายต่อไปเถอะ”
ทันใดนั้นมัฑณาวีก็เดินเข้ามาในห้องพร้อมเอ่ยทักทายทุกคน ภูมิระพีต้องรีบปรับสีหน้าระรื่นมาเป็นเคร่งขรึมแทบไม่ทัน
“ขอโทษที่มาทำงานสายค่ะ”
“ตัดเงินเดือนเสียดีไหม โทษฐานที่ไม่ตรงต่อเวลา” ภูมิระพีเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
“ที่จริงเพราะเมื่อคืนเราทำงานกันดึกมาก...”
ติณณภพรีบแก้ตัวแทนหญิงสาว แต่ยังไม่ทันที่จะพูดจบก็โดนอีกฝ่ายเบรกเข้าเสียก่อน
“ใครถามนาย”
ติณณภพจึงจำต้องหุบปาก มัฑณาวีหันไปยิ้มให้เขาก่อนจะหันกลับมาชี้แจง
“มัทจำเป็นต้องแวะไปทำธุระนิดหน่อยค่ะ และขอโทษที่ไม่ได้โทรมาแจ้งให้คุณติณณ์ทราบล่วงหน้า”
“อย่าให้เกิดขึ้นอีกแล้วกัน ผมไม่ชอบคนที่ไม่ตรงต่อเวลา”
“ค่ะ” เธอรับคำพร้อมรอยยิ้มที่สดใส ภูมิระพีเกือบจะเผลอยิ้มตอบเธอ ดีที่ยั้งไว้ได้ทัน
ติณณภพตวัดสายตามองภูมิระพีที่แสดงละครแนบเนียนเกินจนน่าจะมอบโล่นักแสดงดีเด่นให้
‘แสดงดีเกินไปไหมภูมิ’ นั่นคือความคิดของติณณภพ
“เมื่อคืนมัทตรวจพบพิรุธเพิ่มได้อีกหลายจุด แต่ยังฟันธงไม่ได้ว่าตรงไหนคือช่องโหว่ที่ทำให้เกิดการทุจริต คงต้องไปตรวจดูเอกสารทั้งหมดก่อนถึงจะบอกได้”
“ถ้าคุณต้องการเวลามากกว่าหนึ่งสัปดาห์ก็บอกนะ ผมอยากให้คุณตรวจอย่างละเอียดก่อนที่จะสรุปรายงาน ผมจะให้คุณอาทรอยู่ช่วยคุณที่นั่น”
“มัทก็ยังตอบไม่ได้ว่าจะต้องใช้เวลานานแค่ไหนในการตรวจสอบ ขึ้นอยู่กับเอกสารทั้งหมดด้วยค่ะว่ามีมากน้อยแค่ไหน”
“ต้องการอะไรก็บอกมาได้เลยผมจะได้สั่งการให้” ภูมิระพีกล่าว
“ขอบคุณค่ะ”
“วันนี้หลังจากพักเที่ยงแล้วเราไปกันเลยนะมัท คุณติณณ์อนุญาตแล้ว”
“คุณจะพามัทไปไหน”
“ไปถึงคุณก็จะรู้เอง”
ตลอดบ่ายวันนั้นติณณภพขับรถพามัฑณาวีไปทำภารกิจแปลงโฉมครั้งใหญ่ โดยเริ่มจากการนวดหน้า จากนั้นก็พาไปเลือกซื้อเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า น้ำหอม รวมถึงเครื่องสำอางที่จำเป็นต้องใช้
และที่ขาดไม่ได้คือคอนแทคเลนส์ ติณณภพช่วยเลือกเสื้อผ้าให้มัฑณาวีมากมาย เขาบอกให้เธอเข้าไปลองชุดให้เขาดูครั้งแล้วครั้งเล่า เพื่อเลือกชุดที่เหมาะสมกับตัวเธอ ชุดไหนที่เธอบอกว่าชอบเขาจะคัดออกโดยไม่ลังเลถ้าเห็นว่ามันไม่เหมาะกับเธอ
ให้มันได้อย่างนี้สิ....แต่จะว่าไปรสนิยมของเขาก็ไม่เลวนะ
ชุดที่เขาเลือกให้เธอแต่ละชุดมันเหมาะกับตัวเธอจริง ๆ นับว่ามีสายตาแหลมคม แต่เลือกเยอะแบบนี้กระเป๋าเธอต้องฉีกแน่
เอาวะ! ถือเสียว่าเป็นการลงทุนเพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่วางไว้ หลังจากซื้อเสื้อผ้าข้าวของที่จำเป็นเสร็จ เขาก็พาเธอไปแปลงโฉมเปลี่ยนทรงผมใหม่ รวมถึงทำสีผมเพื่อให้ดูสวยสะกดทุกสายตา
Latest chapter
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 113
พระเจ้า...เธอช่างหอมหวาน...หวานไปทั้งเนื้อทั้งตัว ริมฝีปากเธอแยกออกเล็กน้อย แต่ความเคลื่อนไหวนั้นบอกความลังเล ราวกับว่าเธอยังคงกำลังตัดสินใจ ติณณภพดึงเธอเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น เขาจุมพิตเธอเนิ่นนานพร้อมกับสอดแขนใต้เข่าและแผ่นหลังเธอ อุ้มเธอขึ้นมาอย่างงายดายก่อนจะวางตัวเธอลงบนเตียงนอน ตรึงข้อมือเธอไว้อย่างอ่อนโยน ใช้เพียงริมฝีปากเพื่อทำให้เธอตื่นเต้น เขาและเล็มใบหูและซอกคอหอมกรุ่นนุ่มละมุนเรื่อยมาจนถึงฐานลำคอ เสียงครางด้วยความสุขติดอยู่ในลำคอของเธอ ความรู้สึกของมัฑณาวีหมุนคว้าง แต่ก็รับรู้ถึงแรงสั่นสะท้านที่แล่นลงสู่ทุกเส้นประสาทของเรือนกาย ทั้งหมดนี้เกิดจากสัมผัสรักที่เขามอบให้ เธอต้องหยุดเขาก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดมากไปกว่านี้ “เราทำแบบนี้ที่นี่ไม่ได้นะคะติณณ์ คุณยายอยู่ที่นี่ด้วย” ติณณภพผละจากร่างบางไปนอนหงายอยู่ข้างตัวเธอ ไม่ง่ายเลยที่จะสะกดกลั้นความต้องการของตัวเอง “จริงของคุณ ทุกคนกำลังรอเราอยู่ พ่อผมก็ด้วย” “คุณพ่อก็มาที่นี่ด้วยเหรอคะ” “ผมชวนท่านมาเอง ป่านนี้ทุกคนคงรอกันแย่แล้ว”
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 112
หลังจากที่ได้ระบายความอัดอั้นในใจออกมาจนหมดสิ้น เธอก็ยอมที่จะฟังคำแก้ตัวจากปากของเขา ยอมให้เขาได้อธิบาย “ก็อธิบายมาสิว่าคุณมีเหตุผลอะไรที่ทำให้คุณไม่เชื่อใจฉัน” “ไม่ใช่ผมไม่เชื่อใจคุณนะมัท ผมเชื่อใจคุณมาตลอด ไม่มีสักครั้งที่ผมจะสงสัยในตัวคุณ เพียงแต่ผมต้องทำแบบนั้นเพื่อให้อดิศรตายใจ เขาจะได้ไม่ไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะดำเนินการตามกฎหมาย” “คุณรู้ว่าเขาเป็นคนยักยอกเงินบริษัท” “และก็รู้ด้วยว่าเขาสร้างหลักฐานเท็จมาใส่ร้ายป้ายสีผู้หญิงที่ผมรัก” “แต่คุณก็ยังทำเหมือนว่าเชื่อคำพูดของเขาและปรักปรำผู้หญิงที่คุณบอกว่ารัก” “มันจำเป็นน่ะมัท ถ้าผมไม่ทำแบบนี้อดิศรก็อาจจะหลุดรอดไปได้เหมือนอย่างคราวที่แล้วอีก” “ทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน” “ถ้าผมบอกคุณ ๆ ก็อาจจะทำพิรุธให้อดิศรสงสัย เขาอาจจะไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะมีหลักฐานไปจับตัวเขาไว้ได้ หรือไม่เขาก็อาจจะจับตัวคุณไว้เพื่อมาต่อรองกับผม และไม่ว่าเขาจะเรียกร้องอะไรผมคงยอมทุกอย่างเพื่อแลกกับตัวคุณ ผมรักคุณนะมัท รักมาก และจะไม่ยอมเสียคุณไปเด็ดขาด”
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 111
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ติณณภพเดินเข้าไปในห้องนอนของหญิงสาวที่เขารัก โดยไม่ได้ทำเสียงกระโตกกระตาก เขาพบว่าเธอกำลังยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง และยังไม่มีทีท่าจะรู้ตัวว่ามีคนบุกรุกเข้ามาภายในห้อง ติณณภพเดินตรงเข้าไปสวมกอดมัฑณาวีไว้จากทางด้านหลัง พร้อมกับจูบไซ้ซอกคอเธอด้วยความคิดถึง หญิงสาวตกใจที่ถูกจู่โจมอย่างกะทันหัน แต่เมื่อเห็นว่าใครเป็นคนทำก็รีบสลัดตัวออกจากอ้อมกอดเขา พร้อมกับหันมายืนเผชิญหน้า เธอจ้องมองเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ “คุณเข้ามาได้ยังไง ใครให้คุณเข้ามาที่นี่” “คุณยายอนุญาตผมแล้ว และห้องของคุณก็ไม่ได้ล็อคผมก็เลยเดินเข้ามา” “ออกไป” เธอเอ่ยปากไล่เขาซึ่งหน้า “ไม่” “ฉันบอกให้คุณออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้” เพราะความโกรธทำให้เธอเปลี่ยนสรรพนามที่ใช้แทนตัวเอง “ผมจะไม่ยอมก้าวออกไปไหนทั้งนั้นถ้าเรายังคุยกันไม่รู้เรื่อง” “ความจำเสื่อมหรือไง เราเลิกกันแล้ว ระหว่างเราไม่มีอะไรต้องคุยกัน ถ้าไม่ออกไปอย่าหาว่าฉันไม่เตือน” “เอาเลยมัท อยากทำอะไรก็ทำเลย แต่ผมจะไม่ยอมก้า
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 110
ติณณภพชวนบิดาและภูมิระพีให้เดินทางไปที่ไร่ห่มรัก เพราะจะไปปรับความเข้าใจกับมัฑณาวี และไม่ลืมที่จะโทรศัพท์ไปบอกภาคินถึงเรื่องนี้ “พิซซี่กับลียาก็กำลังจะเดินทางไปที่นั่น แล้วเจอกัน ยังมีเรื่องที่เราต้องต่อว่าคุณเยอะเลย แต่ตอนนี้มีภารกิจที่สำคัญมากกว่านั้น” “คุณจะเป็นแนวร่วมให้ผมใช่ไหม” “แน่นอน แต่คุณต้องสัญญากับพวกเราว่าจะไม่ทำให้มัทเจ็บเจียนตายแบบนี้อีก” “ผมสัญญา แล้วเจอกันที่ไร่ห่มรักนะครับ” ระหว่างทางภูมิระพีได้เอ่ยปากขอโทษเพื่อนรัก “ขอโทษนะที่ฉันเข้าใจนายผิด หลงต่อว่านายเสียตั้งมากมาย แต่ถ้านายเป็นฉัน แล้วเห็นคุณมัทร้องไห้เสียใจมากแค่ไหนกับการกระทำของนาย ๆ ก็คงทำแบบที่ฉันทำเหมือนกัน” “มัทเสียใจมากเลยเหรอ” “แค่พูดว่าเสียใจยังน้อยเกินไปด้วยซ้ำ ที่ถูกต้องพูดว่าหัวใจแตกสลายมากกว่า เธอร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด แม้แต่คุณพิซซี่ยังบอกว่าตั้งแต่รู้จักกันมา ไม่เคยเห็นคุณมัทเสียใจกับเหตุการณ์ไหนมากเท่านี้มาก่อน นายเตรียมทำใจไว้ได้เลยอะไร ๆ อาจจะไม่ง่ายอย่างที่คิด” “ฉันทำใจไ
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 109
ความเสียใจจากชายที่มัฑณาวีหลงรัก ทำให้เธอกลับมาพักอยู่กับคุณยายที่ไร่ห่มรัก แม้จะพยายามทำตัวให้ร่าเริงเหมือนปกติ แต่ก็ยังไม่สามารถรอดพ้นสายตาของคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อนอย่างกานดาไปได้ เธอรู้ดีว่าหลานสาวทุกข์ใจเพียงแต่พยายามทำตัวให้ร่าเริง เพราะไม่อยากให้เธอต้องทุกข์ใจตามไปด้วย กานดารอคอยให้เวลาผ่านไปสักพักโดยไม่ถามอะไรที่จะไปสะกิดแผลใจของหลาน รอให้สบโอกาสจึงได้เอ่ยปากถาม “มัทมีอะไรจะเล่าให้ยายฟังไหมลูก” ความเงียบเริ่มเข้าครอบงำ มัฑณาวีไม่อยากโกหกผู้เป็นยาย แต่ก็ไม่อยากเล่าเรื่องทุกข์ใจของตัวเองให้ท่านฟัง ด้วยเกรงว่าท่านจะร้อนใจตามไปด้วย “บอกยายได้ไหมว่าอะไรทำให้มัทเศร้าและทุกข์ใจมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน” กานดาเอ่ยถามพร้อมกับลูบผมของหลานด้วยความรักใคร่ “คุณยายรู้ได้ยังไงคะ” เธอเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา “มัทเป็นหลานของยาย ยายเลี้ยงมัทมากับมือ มีหรือที่จะไม่รู้ว่ามัทแปลกไป แม้ว่ามัทจะพยายามทำตัวให้ร่าเริง เพื่อปกปิดเรื่องเศร้าโศกเสียใจของตัวเอง แต่มัทปิดยายไม่ได้หรอกลูก ที่ยายไม่ถามทันทีเพราะอยากให้มัทมีเ
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 108
“ตอบพ่อมาตามความรู้สึกที่แท้จริงของติณณ์ ลูกเชื่อจริง ๆ เหรอว่ามัททำ” “ผมกำลังตรวจสอบอยู่ครับ” “ไม่เอาการตรวจสอบ พ่ออยากรู้ความรู้สึกของติณณ์” ติณณภพนิ่งไปพักใหญ่ ใช่ว่าเขาเองไม่เสียใจแต่จำเป็นต้องทำ แม้ไม่มีใครเข้าใจก็ไม่เป็นไร เมื่อความจริงถูกเปิดเผยทุกคนก็จะรู้เอง เขาได้แต่หวังว่าเมื่อเวลานั้นมาถึง คนที่เคยโกรธเคืองเขาจะยอมเข้าใจและให้อภัย เขาสบตาบิดาก่อนจะเอื้อนเอ่ยวาจา “ผมยังยืนยันที่จะทำให้ความจริงปรากฏ และไม่ว่าใครก็ตามที่ทำผิดก็ต้องได้รับโทษตามกฎหมาย” ติณณภพยังคงปากแข็งอยู่ดี แต่แววตาของเขาบ่งบอกให้ไตรภพรู้ว่าลูกเองก็ทุกข์ใจกับเรื่องนี้ ความรู้สึกที่ติณณภพมีก็คงจะไม่แตกต่างไปจากที่มัฑณาวีรู้สึก คือเสียใจและทุกข์ใจไม่ต่างกัน “พ่อจะบอกอะไรให้นะติณณ์ คนรักกันจำเป็นจะต้องมีความไว้เนื้อเชื่อใจกัน นั่นคือสิ่งสำคัญ ถ้าไม่มีสิ่งนี้ชีวิตรักก็จะไปกันไม่รอด ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจติณณ์ก็ได้ทำให้มัทรู้ว่าติณณ์ไม่เชื่อใจเธอ คนเราถ้าสูญเสียความรู้สึกดี ๆ ที่เคยมีต่อกันไปแล้ว มันก็ยากที่จะประส
You May Also Like
รวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat117.5K viewsคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์79.9K viewsบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก451.0K viewsน้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.1M viewsสาวใช้บ้านไร่ของคิริน
Duangkwan8 viewsผมจะเอาคุณหนูทำเมีย
มาตานานา พิธุ105 viewsหมอร้ายคลั่งรัก
เพลงรัก12 viewsคุณหนูคับมารับความเสียว
ภัสสพิชชา97 views
