บทที่ 78

            หลังจากรับฟังผลการวินิจฉัยของแพทย์ที่ทำการตรวจร่างกายของไตรภพ สามหนุ่มต่างวัยพากันหลบมาคุยกันที่มุมห้องด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

            “อาการของพ่อเป็นหนักกว่าที่คิด”

            “นั่นสิ ไปเยี่ยมท่านคราวก่อนก็ยังเห็นท่านแข็งแรงดี อาจมีอ่อนเพลียบ้าง แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะกลายเป็นคนไข้ติดเตียงภายในเวลาไม่ถึงสองสัปดาห์”

            “ต้องเป็นฝีมือของใครบางคนที่ทำให้พ่อเป็นแบบนี้”

            “คุณติณณ์สงสัยใครครับ”

            “อรจิราน่าสงสัยที่สุด เพราะอยู่ใกล้ชิดกับพ่อได้ตลอดเวลา ง่ายแก่การลงมือและมีแรงจูงใจ เพียงแต่ผมยังไม่มีหลักฐาน”

            “ทางที่ดีเราควรให้ท่านพักรักษาตัวอยู่ที่นี่นะติณณ์เพื่อความปลอดภัยของพ่อนาย”

            “ผมเห็นด้วยกับคุณภูมิแต่คุณไตรจะยอมหรือเปล่านี่สิ”

            “ผมจะคุยกับพ่อเรื่องนี้เอง” จากนั้นก็เดินตรงไปที่เตียงคนไข้

            “ดีขึ้นไหมครับพ่อ”

            “ก็เหมือนเดิม”

            “ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับพ่อครับ”

            “มีอะไรอยากจะพูดกับพ่อก็พูดมาได้เลยติณณ์พ่อรอฟังอยู่”

            “ใครเป็นคนดูแลเรื่องอาหารและยาของพ่อครับ”

            “ส่วนใหญ่อรจิราจะดูแลเองทั้งหมด”

            “ไม่ผิดจากที่คิดไว้”

            “มีอะไรหรือเปล่าติณณ์” ไตรภพเอ่ยถามเมื่อสังเกตเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของบุตรชาย

            “หมอตรวจพบสารบางอย่างในร่างกายของพ่อ สารตัวนี้มีผลทำให้พ่อมีอาการอ่อนเพลีย แขนขาอ่อนแรง และตาพร่ามัว ถ้าได้รับมันในปริมาณมาก ๆ อาจส่งผลให้เป็นอัมพาตได้ในที่สุด พวกเราเลยสงสัยว่าพ่อได้รับสารตัวนี้มาได้ยังไง”

            “ลูกเลยสงสัยว่าเป็นฝีมือของอรจิรา”

            ติณณภพพยักหน้า “มีแต่เธอเท่านั้นที่อยู่ใกล้ชิดพ่อได้ตลอดเวลา แถมยังเป็นคนดูแลเรื่องยาของพ่ออีกด้วย บางทีเธออาจจะเป็นคนวางยาในอาหารหรือไม่ก็สลับตัวยาให้พ่อกิน”

            “อรจะทำอย่างนั้นไม่เพื่ออะไร”

            “เพราะเธอรู้ว่าผมกำลังตรวจสอบการทำงานของพี่ชายเธอ”

            “อธิบายให้กระจ่างหน่อยซิ”

            “เราตรวจพบว่ามีคนทุจริตยักยอกเงินของบริษัทไปครั้งละหลายสิบล้าน แต่มีการตบแต่งบัญชีเพื่อปกปิดความผิด และมันเกิดขึ้นมาแล้วหลายครั้งครับ” อาทรเป็นคนชี้แจงให้ไตรภพฟัง

            “รู้หรือยังว่าเป็นฝีมือใคร”

            “เรากำลังตรวจสอบอยู่ครับ แต่คิดว่าคุณอดิศรน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้อง หรือไม่ก็เป็นผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ คุณมัทตรวจพบว่าการทุจริตเกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกับที่คุณอดิศรไปรับตำแหน่งผู้บริหารที่นั่นครับคุณไตร”

            “ผมสงสัยว่าอรจิราจะมีส่วนรู้เห็นเกี่ยวกับเรื่องการยักยอกเงินในครั้งนี้ และก็รู้ด้วยว่าพี่ชายของเธอกำลังถูกตรวจสอบ จึงคิดที่จะเบี่ยงเบนความสนใจของเราโดยพุ่งเป้ามาที่พ่อ และเพื่อความปลอดภัยของพ่อ เราจึงอยากให้พ่อพักรักษาตัวที่โรงพยาบาล”

            ไตรภพไม่อยากเชื่อเลยว่าจะเป็นฝีมือของอรจิรา แต่คิดดูอีกทีมันก็มีความเป็นไปได้ ทางเดียวที่จะรู้ว่าเป็นฝีมือใครคือต้องเปิดโอกาสให้คนทำได้ลงมืออีกครั้ง

            “ไม่จำเป็นหรอกติณณ์ ในเมื่อทุกคนสงสัยว่าจะเป็นฝีมืออรก็ต้องให้พ่อกลับบ้าน เพื่อให้เธอลงมืออีกครั้งเราจะได้มีหลักฐานมายืนยันความผิด”

            “เสี่ยงเกินไปครับ”

            “คุณอาทรพูดถูกครับ ที่สำคัญผมจะไม่ยอมให้พ่อไปเสี่ยงแบบนี้อีกเด็ดขาด”

            “ถ้าติณณ์ไม่ยอมให้พ่อกลับบ้าน แล้วเราจะไปหาหลักฐานจากที่ไหน เพื่อมาเอาผิดคนที่ลงมือทำจริงไหม”

            “ไม่ว่าพ่อจะพูดยังไงผมก็จะไม่ยอมให้พ่อเสี่ยงอีกแล้ว มันอันตรายเกินไป”

            คำพูดของติณณภพ ตลอดจนความห่วงใยที่ฉายชัดในแววตาลูก ทำให้หัวใจของไตรภพเต้นแรง เพราะมันหมายถึงความห่วงใยอย่างแท้จริง หาใช่กระทำเพราะหน้าที่ในฐานะลูกเหมือนที่ผ่านมา จึงบอกให้ลูกวางใจ

            “ไม่ต้องห่วง พ่อจะระวังและดูแลตัวเองอย่างดี”

            ติณณภพนิ่งคิดชั่วครู่ก่อนจะตัดสินใจทำบางอย่าง ซึ่งมันไม่ง่ายเลยที่เขาจะทำเช่นนั้น

            เขาตัดสินใจจะย้ายกลับมาพักอยู่กับบิดาเป็นการชั่วคราว เพราะต้องการไปดูแลเรื่องความปลอดภัยของพ่อ แม้จะเกลียดขี้หน้าเมียใหม่ของพ่อก็ตาม ที่สำคัญเขาไม่ไว้ใจอรจิรา และเกรงว่าถ้าปล่อยให้เธออยู่กับบิดาตามลำพัง บิดาอาจจะไม่ปลอดภัยหรือเป็นอะไรไปมากกว่านี้ก่อนที่จะหาหลักฐานมามัดตัวคนทำได้

            “ถ้าพ่อยืนยันว่าจะกลับบ้าน ผมก็จะกลับไปพักที่นั่นจนกว่าเราจะได้หลักฐานมัดตัวคนทำ”

            ไตรภพยิ้มกว้างเมื่อได้ยินคำพูดนั้น นี่จะเป็นโอกาสที่เขาและลูกจะได้กลับมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอีกครั้ง และก็หวังว่ามันจะเป็นการสร้างความสัมพันธ์ของพ่อลูกให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น

            “ดีแล้วที่นายคิดจะย้ายกลับไปอยู่ที่นั่น อย่างน้อยก็จะได้ช่วยระวังภัยให้พ่ออีกแรง”

            “ภูมิก็ย้ายมาอยู่ด้วยกันสิลูก อยู่ด้วยกันหลาย ๆ คนพ่อจะได้ไม่เหงา บ้านเราจะได้ครึกครื้น”

            “ตกลงครับ ถือเป็นการซ้อมไว้ก่อน”

            “หมายความว่าไง อธิบายให้พ่อเข้าใจหน่อยสิ”

            “ก็อีกไม่นานติณณ์จะมีข่าวดีครับ และข่าวดีที่ว่าจะทำให้พ่อได้สมาชิกเพิ่ม ถึงตอนนั้นเมื่อไรบ้านคงได้ครื้นเครงจริง ๆ เสียที”