Share

บทที่ 91

last update publish date: 2026-09-18 00:17:48

            “คุณสวยเหลือเกิน”

            เขากอบกุมทรวงอกงามไว้ในฝ่ามือทั้งสองข้าง และปัดหัวแม่มือลงบนยอดอกชูชันเพื่อส่งความสุขสมให้แล่นปราดไปทั่วร่างเธอ ติณณภพเริ่มจูบเธออีกครั้งขณะที่มือก็หยอกเย้ายอดอกเธอ ส่งผลให้มัฑณาวีสะท้านเยือกไปกับการเล้าโลมของเขา

            มีบ้างที่เคยจินตนาการอะไรบางอย่างที่เหมือนอย่างนี้ แต่ความฝันไม่ได้เตรียมตัวให้เธอพร้อมเผชิญความจริง และเมื่อต้องเผชิญกับมันก็ทำให้เธอรู้ว่า อานุภาพของมันร้อนแรงกว่าที่เคยจินตนาการไว้มากนัก

            ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงไปหาทรวงอกอวบอิ่มโดยไม่รอช้า เขาซุกไซ้เนินอกนุ่มคู่งามจนสาวหญิงสาวเผลอส่งเสียงครางออกมา ด้วยความซาบซ่านไปกับสัมผัสแปลกใหม่ซึ่งเธอไม่คุ้นเคยมาก่อน ติณณภพรู้สึกได้ถึงยอดอกที่ชูชันขึ้นตอบรับการทักทายของเขา

            แต่ก็ยังคงเล้าโลมทรวงอกอวบอิ่มได้รูปของเธอด้วยมือและริมฝีปากอย่างต่อเนื่อง เขาไล้ลิ้นวนไปรอบยอดอกของเธอ พร้อมกับการขบเม้มอย่างหยอกล้อ มืออีกข้างของเขาเกาะกุมคลึงเคล้าไปบนทรวงอกอีกข้างของเธอ จากนั้นก็เปลี่ยนมาดูดเม้มทรวงอกคู่งามนั้นสลับกันไปมา

            แผ่นหลังของมัฑณาวีแอ่นโค้งเข้าหาเขาเพื่อตอบรับสัมผัสนั้นโดยไม่รู้ตัว เสียงครางแว่วหวานรัญจวนใจที่หลุดรอดออกมาจากริมฝีปากบางของเธอนั้น ปลุกเร้าอารมณ์ของติณณภพให้ลุกโชน ความเป็นชายของเขาตอบสนองความต้องการทางอารมณ์ ด้วยการตื่นตัวเต็มที่ภายใต้กางเกงเข้ารูปที่เขาสวมใส่

            ชายหนุ่มยังคงปลุกเร้าทุกอณูของผิวกายเธอให้ตื่นกับเพศสัมผัสของเขา ทั้งจมูก ปาก และมือที่ลูบไล้สัมผัสไปทั่วร่างกายเธอ โดยเฉพาะในยามที่เขาฝังจมูกซอกซอนความหอมหวานจากเนื้อนวลตรงเนินอกอิ่ม และไล้ต่ำลงมาเรื่อย ๆ เธอเม้มปากเพื่อกลั้นเสียงครวญคราง แต่สุดท้ายเธอก็ยังคงเรียกชื่อเขาเหมือนใจจะขาด ไปกับการเล้าโลมที่เขาสัมผัสไปตามร่างกายของเธอ

            ทุกที่ที่มือของเขาลากผ่านสัมผัสลงบนตัวเธอ มันสร้างกระแสความร้อนในร่างกาย ให้เพิ่มอุณหภูมิไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อย ๆ แต่มัฑณาวีไม่ได้ต้องการเพียงแค่นั้น ไม่ใช่แค่เล้าโลมเธอด้วยสัมผัสเช่นนี้ สัมผัสของเขาทำให้เธอเร่าร้อนก็จริง

            แต่ก็สร้างความทรมานให้เธอเช่นกัน เธอจึงต้องการให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะชักพาเธอไปไหนเธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา

            มัฑณาวีหลับตาส่ายหน้าไปมาบนหมอนก่อนจะชะงักไป เมื่อเขาผละจากร่างของเธออย่างกะทันหัน เธอลืมตามองทำให้รู้ว่าเขาผละไปเพื่อถอดเสื้อผ้าออก สายตาเธอดื่มด่ำร่างที่กำยำด้วยกล้ามเนื้อของเขา

            จากนั้นเขาก็ตามลงมากกกอดแนบชิดด้วยร่างเปลือยเปล่า ติณณภพจูบเธออย่างหิวกระหาย เขาสำรวจร่างกายเธอทุกซอกทุกมุม ผ่านการสัมผัสด้วยมือ จมูก และริมฝีปาก สายตาของเขานั้นบ่งบอกถึงความปรารถนาที่เขามีต่อเธอโดยไม่มีการปิดบัง

            ความต้องการทางกายอันแรงกล้าของทั้งสองฝ่าย เริ่มผลักดันเพื่อให้ได้รับการปลดปล่อย มัฑณาวีตอบสนองสัมผัสของเขาอย่างคนขาดประสบการณ์ ติณณภพถึงกับส่งเสียงครางออกมาด้วยความพึงพอใจ เขาใช้นิ้วสำรวจเรือนร่างงดงามเย้ายวน ก่อนจะไล้ริมฝีปากจูบตามลงไปอย่างหลงใหล หญิงสาวแอ่นกายขึ้นรับสัมผัสนั้นอย่างเผลอไผล พร้อมกับส่งเสียงครางออกมาเป็นระยะ

            ติณณภพเคลื่อนริมฝีปากต่ำลงมาเรื่อย ๆ จากอกอุ่นไปจนถึงหน้าท้องแบนราบ ลงไปจนถึงจุดที่ไวต่อการสัมผัส หญิงสาวสะดุ้งเฮือกกระเถิบหนีโดยอัตโนมัติ แต่เขาไม่ปล่อยให้เธอทำเช่นนั้น เขาใช้ความชำนาญและลีลาที่เร่าร้อน ปลุกเร้าอารมณ์ของฝ่ายตรงข้ามเพื่อให้ลุกโชนขึ้นอย่างต่อเนื่อง

            เมื่อความต้องการทางกายถึงขีดสุด ติณณภพเผลอเร่งร้อนเอาแต่ใจ เขาสอดประสานเป็นหนึ่งเดียวกับร่างบางโดยไม่ทันได้บอกกล่าว ร่างของมัฑณาวีกะตุกเฮือกกับการบุกรุกจากสิ่งที่ไม่คุ้นเคย เขาจึงต้องยุติความเคลื่อนไหวอยู่เพียงแค่นั้นเป็นการชั่วคราว เพื่อให้ร่างบางรู้สึกคุ้นชิน 

            พร้อมกับปลอบประโลมร่างในอ้อมแขนด้วยจุมพิตอ่อนหวาน เพื่อเอาอกเอาใจจนเธอเคลิบเคลิ้มไปกับรสสัมผัสของเขาอีกครั้ง

            เมื่อร่างบางรู้สึกคุ้นเคยกับการที่เขาได้ครอบครองเธอไว้ทั้งร่าง ติณณภพจึงเริ่มขยับสะโพกแข็งแรงเข้าออกช้า ๆ เป็นจังหวะอีกครั้ง มือเรียวบางทั้งสองข้างโอบรัดไปรอบต้นคอชายหนุ่ม มัฑณาวีค่อย ๆ แอ่นสะโพกขึ้นตอบรับเขาไปตามจังหวะที่เขาควบคุม

            ทั้งสองร่างพยายามบดเบียดแนบชิดกันให้มากที่สุด เล็บแหลมคมจิกลงบนแผ่นหลังกว้างจนเป็นรอยแดง เขาเริ่มเร่งจังหวะการขยับสะโพกเข้าออกให้เร็วและแรงขึ้น

            เธอถูกพัดพาไปกับพายุอารมณ์ของเขา ความต้องการที่ปวดร้าวและรุมเร้าที่ก่อตัวอยู่ในกาย มันมากเกินกว่าจะทานทนได้ มันกำลังจะทำให้เธอแตกสลาย เธอรู้สึกเช่นนั้นจริง ๆ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คิวปิดสะกิดรัก   บทที่ 113

    พระเจ้า...เธอช่างหอมหวาน...หวานไปทั้งเนื้อทั้งตัว ริมฝีปากเธอแยกออกเล็กน้อย แต่ความเคลื่อนไหวนั้นบอกความลังเล ราวกับว่าเธอยังคงกำลังตัดสินใจ ติณณภพดึงเธอเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น เขาจุมพิตเธอเนิ่นนานพร้อมกับสอดแขนใต้เข่าและแผ่นหลังเธอ อุ้มเธอขึ้นมาอย่างงายดายก่อนจะวางตัวเธอลงบนเตียงนอน ตรึงข้อมือเธอไว้อย่างอ่อนโยน ใช้เพียงริมฝีปากเพื่อทำให้เธอตื่นเต้น เขาและเล็มใบหูและซอกคอหอมกรุ่นนุ่มละมุนเรื่อยมาจนถึงฐานลำคอ เสียงครางด้วยความสุขติดอยู่ในลำคอของเธอ ความรู้สึกของมัฑณาวีหมุนคว้าง แต่ก็รับรู้ถึงแรงสั่นสะท้านที่แล่นลงสู่ทุกเส้นประสาทของเรือนกาย ทั้งหมดนี้เกิดจากสัมผัสรักที่เขามอบให้ เธอต้องหยุดเขาก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดมากไปกว่านี้ “เราทำแบบนี้ที่นี่ไม่ได้นะคะติณณ์ คุณยายอยู่ที่นี่ด้วย” ติณณภพผละจากร่างบางไปนอนหงายอยู่ข้างตัวเธอ ไม่ง่ายเลยที่จะสะกดกลั้นความต้องการของตัวเอง “จริงของคุณ ทุกคนกำลังรอเราอยู่ พ่อผมก็ด้วย” “คุณพ่อก็มาที่นี่ด้วยเหรอคะ” “ผมชวนท่านมาเอง ป่านนี้ทุกคนคงรอกันแย่แล้ว”

  • คิวปิดสะกิดรัก   บทที่ 112

    หลังจากที่ได้ระบายความอัดอั้นในใจออกมาจนหมดสิ้น เธอก็ยอมที่จะฟังคำแก้ตัวจากปากของเขา ยอมให้เขาได้อธิบาย “ก็อธิบายมาสิว่าคุณมีเหตุผลอะไรที่ทำให้คุณไม่เชื่อใจฉัน” “ไม่ใช่ผมไม่เชื่อใจคุณนะมัท ผมเชื่อใจคุณมาตลอด ไม่มีสักครั้งที่ผมจะสงสัยในตัวคุณ เพียงแต่ผมต้องทำแบบนั้นเพื่อให้อดิศรตายใจ เขาจะได้ไม่ไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะดำเนินการตามกฎหมาย” “คุณรู้ว่าเขาเป็นคนยักยอกเงินบริษัท” “และก็รู้ด้วยว่าเขาสร้างหลักฐานเท็จมาใส่ร้ายป้ายสีผู้หญิงที่ผมรัก” “แต่คุณก็ยังทำเหมือนว่าเชื่อคำพูดของเขาและปรักปรำผู้หญิงที่คุณบอกว่ารัก” “มันจำเป็นน่ะมัท ถ้าผมไม่ทำแบบนี้อดิศรก็อาจจะหลุดรอดไปได้เหมือนอย่างคราวที่แล้วอีก” “ทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน” “ถ้าผมบอกคุณ ๆ ก็อาจจะทำพิรุธให้อดิศรสงสัย เขาอาจจะไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะมีหลักฐานไปจับตัวเขาไว้ได้ หรือไม่เขาก็อาจจะจับตัวคุณไว้เพื่อมาต่อรองกับผม และไม่ว่าเขาจะเรียกร้องอะไรผมคงยอมทุกอย่างเพื่อแลกกับตัวคุณ ผมรักคุณนะมัท รักมาก และจะไม่ยอมเสียคุณไปเด็ดขาด”

  • คิวปิดสะกิดรัก   บทที่ 111

    ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ติณณภพเดินเข้าไปในห้องนอนของหญิงสาวที่เขารัก โดยไม่ได้ทำเสียงกระโตกกระตาก เขาพบว่าเธอกำลังยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง และยังไม่มีทีท่าจะรู้ตัวว่ามีคนบุกรุกเข้ามาภายในห้อง ติณณภพเดินตรงเข้าไปสวมกอดมัฑณาวีไว้จากทางด้านหลัง พร้อมกับจูบไซ้ซอกคอเธอด้วยความคิดถึง หญิงสาวตกใจที่ถูกจู่โจมอย่างกะทันหัน แต่เมื่อเห็นว่าใครเป็นคนทำก็รีบสลัดตัวออกจากอ้อมกอดเขา พร้อมกับหันมายืนเผชิญหน้า เธอจ้องมองเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ “คุณเข้ามาได้ยังไง ใครให้คุณเข้ามาที่นี่” “คุณยายอนุญาตผมแล้ว และห้องของคุณก็ไม่ได้ล็อคผมก็เลยเดินเข้ามา” “ออกไป” เธอเอ่ยปากไล่เขาซึ่งหน้า “ไม่” “ฉันบอกให้คุณออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้” เพราะความโกรธทำให้เธอเปลี่ยนสรรพนามที่ใช้แทนตัวเอง “ผมจะไม่ยอมก้าวออกไปไหนทั้งนั้นถ้าเรายังคุยกันไม่รู้เรื่อง” “ความจำเสื่อมหรือไง เราเลิกกันแล้ว ระหว่างเราไม่มีอะไรต้องคุยกัน ถ้าไม่ออกไปอย่าหาว่าฉันไม่เตือน” “เอาเลยมัท อยากทำอะไรก็ทำเลย แต่ผมจะไม่ยอมก้า

  • คิวปิดสะกิดรัก   บทที่ 110

    ติณณภพชวนบิดาและภูมิระพีให้เดินทางไปที่ไร่ห่มรัก เพราะจะไปปรับความเข้าใจกับมัฑณาวี และไม่ลืมที่จะโทรศัพท์ไปบอกภาคินถึงเรื่องนี้ “พิซซี่กับลียาก็กำลังจะเดินทางไปที่นั่น แล้วเจอกัน ยังมีเรื่องที่เราต้องต่อว่าคุณเยอะเลย แต่ตอนนี้มีภารกิจที่สำคัญมากกว่านั้น” “คุณจะเป็นแนวร่วมให้ผมใช่ไหม” “แน่นอน แต่คุณต้องสัญญากับพวกเราว่าจะไม่ทำให้มัทเจ็บเจียนตายแบบนี้อีก” “ผมสัญญา แล้วเจอกันที่ไร่ห่มรักนะครับ” ระหว่างทางภูมิระพีได้เอ่ยปากขอโทษเพื่อนรัก “ขอโทษนะที่ฉันเข้าใจนายผิด หลงต่อว่านายเสียตั้งมากมาย แต่ถ้านายเป็นฉัน แล้วเห็นคุณมัทร้องไห้เสียใจมากแค่ไหนกับการกระทำของนาย ๆ ก็คงทำแบบที่ฉันทำเหมือนกัน” “มัทเสียใจมากเลยเหรอ” “แค่พูดว่าเสียใจยังน้อยเกินไปด้วยซ้ำ ที่ถูกต้องพูดว่าหัวใจแตกสลายมากกว่า เธอร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด แม้แต่คุณพิซซี่ยังบอกว่าตั้งแต่รู้จักกันมา ไม่เคยเห็นคุณมัทเสียใจกับเหตุการณ์ไหนมากเท่านี้มาก่อน นายเตรียมทำใจไว้ได้เลยอะไร ๆ อาจจะไม่ง่ายอย่างที่คิด” “ฉันทำใจไ

  • คิวปิดสะกิดรัก   บทที่ 109

    ความเสียใจจากชายที่มัฑณาวีหลงรัก ทำให้เธอกลับมาพักอยู่กับคุณยายที่ไร่ห่มรัก แม้จะพยายามทำตัวให้ร่าเริงเหมือนปกติ แต่ก็ยังไม่สามารถรอดพ้นสายตาของคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อนอย่างกานดาไปได้ เธอรู้ดีว่าหลานสาวทุกข์ใจเพียงแต่พยายามทำตัวให้ร่าเริง เพราะไม่อยากให้เธอต้องทุกข์ใจตามไปด้วย กานดารอคอยให้เวลาผ่านไปสักพักโดยไม่ถามอะไรที่จะไปสะกิดแผลใจของหลาน รอให้สบโอกาสจึงได้เอ่ยปากถาม “มัทมีอะไรจะเล่าให้ยายฟังไหมลูก” ความเงียบเริ่มเข้าครอบงำ มัฑณาวีไม่อยากโกหกผู้เป็นยาย แต่ก็ไม่อยากเล่าเรื่องทุกข์ใจของตัวเองให้ท่านฟัง ด้วยเกรงว่าท่านจะร้อนใจตามไปด้วย “บอกยายได้ไหมว่าอะไรทำให้มัทเศร้าและทุกข์ใจมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน” กานดาเอ่ยถามพร้อมกับลูบผมของหลานด้วยความรักใคร่ “คุณยายรู้ได้ยังไงคะ” เธอเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา “มัทเป็นหลานของยาย ยายเลี้ยงมัทมากับมือ มีหรือที่จะไม่รู้ว่ามัทแปลกไป แม้ว่ามัทจะพยายามทำตัวให้ร่าเริง เพื่อปกปิดเรื่องเศร้าโศกเสียใจของตัวเอง แต่มัทปิดยายไม่ได้หรอกลูก ที่ยายไม่ถามทันทีเพราะอยากให้มัทมีเ

  • คิวปิดสะกิดรัก   บทที่ 108

    “ตอบพ่อมาตามความรู้สึกที่แท้จริงของติณณ์ ลูกเชื่อจริง ๆ เหรอว่ามัททำ” “ผมกำลังตรวจสอบอยู่ครับ” “ไม่เอาการตรวจสอบ พ่ออยากรู้ความรู้สึกของติณณ์” ติณณภพนิ่งไปพักใหญ่ ใช่ว่าเขาเองไม่เสียใจแต่จำเป็นต้องทำ แม้ไม่มีใครเข้าใจก็ไม่เป็นไร เมื่อความจริงถูกเปิดเผยทุกคนก็จะรู้เอง เขาได้แต่หวังว่าเมื่อเวลานั้นมาถึง คนที่เคยโกรธเคืองเขาจะยอมเข้าใจและให้อภัย เขาสบตาบิดาก่อนจะเอื้อนเอ่ยวาจา “ผมยังยืนยันที่จะทำให้ความจริงปรากฏ และไม่ว่าใครก็ตามที่ทำผิดก็ต้องได้รับโทษตามกฎหมาย” ติณณภพยังคงปากแข็งอยู่ดี แต่แววตาของเขาบ่งบอกให้ไตรภพรู้ว่าลูกเองก็ทุกข์ใจกับเรื่องนี้ ความรู้สึกที่ติณณภพมีก็คงจะไม่แตกต่างไปจากที่มัฑณาวีรู้สึก คือเสียใจและทุกข์ใจไม่ต่างกัน “พ่อจะบอกอะไรให้นะติณณ์ คนรักกันจำเป็นจะต้องมีความไว้เนื้อเชื่อใจกัน นั่นคือสิ่งสำคัญ ถ้าไม่มีสิ่งนี้ชีวิตรักก็จะไปกันไม่รอด ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจติณณ์ก็ได้ทำให้มัทรู้ว่าติณณ์ไม่เชื่อใจเธอ คนเราถ้าสูญเสียความรู้สึกดี ๆ ที่เคยมีต่อกันไปแล้ว มันก็ยากที่จะประส

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status