登入分享
8
publish date:
2026-08-13 12:08:41ให้กับเซริว พร้อมกับรอยยิ้มประหลาด ที่ทำให้ชายหนุ่มมองพี่เลี้ยงด้วยสายตาขุ่น ๆ พร้อมกับกระแอมปราม
“ห้ามหัวเราะนะครับ คุณอิชิกาวะ”
“พยายามอยู่ครับคุณหนู”
ยักษ์ใหญ่แห่งแก๊งหน้าแดงไปหมดแล้วตอนนี้ พร้อมกับมองคุณหนูของตนอย่างสำรวจตรวจตรา อดไม่ได้ที่จะกระเซ้า
“ไปทำอีท่าไหนกันล่ะครับ จนสาวกางเกงในขาด หึ ๆ หึ ๆ ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ”
เซริวได้แต่จนปัญญาที่จะอธิบาย ยืนมองอิชิกาวะที่หัวเราะอย่างเอาเป็นเอาตาย จากที่ยืนหัวเราะ ก็ไปนั่งหัวเราะ หนักเข้าก็นอนหัวเราะ เออ...หัวเราะเข้าไป หัวเราะให้ขาดใจตาย ไม่รับผิดชอบด้วยนะ
“จะหยุดได้หรือยังครับ?”
เขาถามในที่สุด เมื่อเสียงหัวเราะยาวนานนั่นจบลง อิชิกาวะปาดน้ำตา พร้อมกับโบกมือ
“หึ ๆ คุณหนูมักจะมีเรื่องที่ผมคาดไม่ถึง ให้มาตะลึงอยู่เรื่อย ๆ จริง ๆ หึๆ ”
“เฮ้อ...”
เซริวมองพี่เลี้ยงตาขวาง แล้วกระแอม
“เธอฟังภาษาญี่ปุ่นออกด้วยนะครับ คุณอิชิกาวะ”
“แบบนั้นก็ดีสิครับ”
พี่เลี้ยงของเขายังคงอารมณ์ดี รอยยิ้มกว้างขวางนั่นยังคงอยู่บนใบหน้า
“ผมจะจัดการชงเรื่องเอง คุณหนูจะได้อยู่เฉย ๆ เรื่องหลอก ๆ นี่ผมถนัดนักล่ะ”
“ไม่ต้องหลอกเธอแล้วก็ได้ครับ ผมรู้สึกผิดมากพอแล้ว ที่เอาเธอมาเป็นไม้กันยูกะ”
“ต้องเกลา ๆ ไม้กันหน่อยน่ะครับ เพราะคุณหนูยูกะ ทั้งร้าย ทั้งอันตราย รู้ว่าคุณหนูกลับไปพร้อมเจ้าสาวแบบนี้ คงจะเต้นแร้งเต้นกา ไม่ยอมง่าย ๆ หรอกครับ”
“เฮ้อ...ทำไมจะต้องเป็นผมวะ”
“ผู้ชายปรกติคงจะไม่ยอมแต่งงานกับหล่อนหรอกครับ”
อิชิกาวะพูดหน้าตาเฉย เขาบีบมือเข้าหากันแรงๆ จนกระดูกลั่นกร๊อบ
“นั่นสินะ ถ้าไม่มีเงื่อนไขบุญคุณอะไรต่อกัน ก็คงจะไม่มีใครยอมหรอก แต่...คุณอิชิกาวะ ผมหาเจ้าสาวไปทนโท่แบบนั้น เรื่องจะไม่จบได้ยังไง”
“เชื่อสิครับว่ายาวแน่ ๆ นายท่านน่ะ อ่อนไหวกับทางแก๊งนั้นอยู่ด้วย เราต้องสู้กันอีกเยอะละครับ เพื่ออิสรภาพของคุณหนู”
“เฮ้อ...”
อดถอนใจอีกหนไม่ได้ อิชิกาวะตบบ่าเขา...เบาๆ ของพี่เลี้ยงแล้ว แต่สำหรับเขา มันทำให้เขาแทบจะไหล่หลุด
“เอาน่า...เราจะต้องผ่านมันไปให้ได้ ว่าแต่ว่า เจ้าสาวของคุณหนูนี่ จะเป็นเจ้าสาวถาวรเลยหรือเปล่าล่ะครับ”
เซริวถึงกับหน้าแดงขึ้นมาทันที มองแค่นี้ก็รู้แล้ว ว่าแม่สาวไทย หน้าตาจิ้มลิ้ม ตัวนิดเดียวนั่น ท่าจะถูกใจเซริวเอามาก
“ก็...”
“ถ้าจะต้องเป็นเจ้าสาวถาวร ผมก็ต้องจับไปเติมเขี้ยว เติมเล็บให้หน่อย คุณหนูต้องอนุญาตด้วยนะครับ ทางนั้นไม่ธรรมดา”
“คุณอิชิกาวะจะทำอะไร ก็ทำไปได้เลย”
“รับรองว่าผมจะฝนจนไม้เป็นปืนเลยล่ะครับ”
อิชิกาวะรับรองเสียงหนักแน่น
“ตอนนี้คุณหนูเอากางเกงในไปให้เธอก่อนเถอะครับ เดี๋ยวจะเย็นจนเป็นหวัด เราจะต้องเร่งกลับญี่ปุ่น เพื่อทำให้เรื่องมันเรียบร้อยไปเสียที”
เซริวหน้าแดงพร้อมกับหันหลังหนีอิชิกาวะ เขาได้ยินแว่ว ๆ ว่านายน้อยแห่งโซเรียวบ่นสบถด่าเขาว่าอะไรบ้าง แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร มีเรื่องสนุก ๆ ให้เขาจัดการ
จะมาเป็นเจ้าสาวของโซเรียว ก็ต้องลับเขี้ยวกันหน่อยนะสาวน้อย...
แค่คิดก็สนุกแล้วงานนี้
นัยน์ตายาวรีคมปลาบกำลังจ้องมองแผ่นหลังของคนตรงหน้าอย่างตั้งใจ กับงานศิลปะของเธอ ร่างนั้นสะดุ้งบ้างบางหน ยามเข็มสักในมือเธอลงน้ำหนัก คุณหนูแห่งโอริวหยุดมือเมื่องานของเธองดงามสมใจแล้ว เธอหรี่ตา แล้วมองผลงานตรงหน้าอย่างชอบใจก่อนจะใช้พัดมาพัดไปมาเบา ๆ เพื่อไล่เหงื่อที่ซึมออกมา อากาศของฤดูใบไม้ผลิ ลมพัดเย็นในยามบ่าย เธอเลือกทำงานของเธอในสวนหิน วันนี้เป็นวันมอบตำแหน่งอย่างเป็นทางการให้กับสมาชิกในแก๊ง และกฎประจำแก๊งก็คือการสักรูปสัญลักษณ์แก๊งให้กับสมาชิก ซึ่งเธอเป็นคนรับหน้าที่ทำมัน...
เธอสักรูปมังกรที่ต้นแขนให้กับเขา และแถมด้วยการสักงานศิลปะส่วนตัวให้ด้วยที่กลางหลัง มันกินเวลานานเป็นพิเศษ จนคนถูกสักแทบจะสลบคามือเธอ
อืม...มันช่างเป็นงานศิลปะที่งดงามจริง ๆ
“เรียบร้อย”
เธอใช้ด้ามพัดตบไหล่อีกฝ่ายเบา ๆ ทางนั้นหันมาค้อมศีรษะให้เธอน้อย ๆ ก่อนจะค่อย ๆ หมอบคลานจากไป คุณหนูแห่งโอริวทุบไหล่ตัวเองไปมา พลางกลั้นยิ้ม เมื่อนึกถึงเวลาที่หมอนั่นออกไปแล้วสมาชิกในแก๊งเห็นรอยสักพิเศษที่เธอสักให้ด้วยความรักส่วนตัว
หึ หึ
เธอยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ สาวใช้นางหนึ่งยอบกายขออนุญาตเข้ามาหาเธอ เมื่อเธอสั่นระฆังเรียก ริมฝีปากสวยแย้มเผยอสั่งงานเสียงพร่า อันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเธอ
“เตรียมขนม กับชา สามที่ บ่ายนี้ฉันมีปาร์ตี้ที่สวนหิน ให้คนไปรับแขกของฉันที่โรงแรมโตวะ...อ้อ...ช่างเสื้อประจำตัวของฉันมาส่งงานหรือยัง?”
“มาส่งแล้วค่ะ”
“ดีมาก”
เธอพยักหน้า แล้วโบกมือไล่ เป็นเชิงว่าหมดธุระแล้ว สาวใช้นางนั้นรีบคลานเข่าค่อย ๆ ออกไป และปิดประตูบานเลื่อน ยูกะจึงอยู่ตามลำพังอีกหน
เธอรวบพัดในมือ และเอนหลังกับหมอนอิงขนาดใหญ่ ชุดยูกาตะของเธอเป็นแบบของผู้ชายสวม สีน้ำเงินเข้มไม่มีลวดลาย เธอปลดแขนมันลงข้างหนึ่งเผยให้เห็นแถบผ้ารัดอก และแขนเรียวเปลือยเปล่า สักรูปเถาดอกไอวี่ไว้ นิ้วก้อยมีแหวนรูปงูประดับด้วยพลอยแดงสวมไว้ เรือนร่างของเธอสูงเพรียว ดูสง่างาม เรือนผมตัดเป็น ทรงบ็อบสั้นเท่าต้นคอ คุณหนูแห่งโอริวเป็นที่เลื่องลือในเรื่องความงดงาม สะสวย และ...ดุดัน
นัยน์ตายาวรีคมวับเป็นประกายขี้เล่น หากทว่ายามอารมณ์ของเจ้าตัวเปลี่ยน นัยน์ตาคู่นี้จะดุวับจนคนไม่กล้ามองสบด้วย จมูกโด่งปลายเรียวสวย ริมฝีปากที่มักจะมีรอยยิ้มประดับไว้เสมอ เคลือบด้วยลิปสติกสีโปรดคือ สีแดง
สีแดงแบบคุณหนูยูกะ เป็นสีแดงที่ผสมขึ้นเป็นพิเศษ สีแดงเลือดนกหนึ่งเดียวเฉพาะเธอ ยูกะมีงานอดิเรกนอกเหนือจากงานเป็นมือขวาของบิดา คือการทำธุรกิจ ยี่ห้อของเครื่องสำอางแบรนด์ที่เธอเป็นคนผลิตขึ้นเองอย่าง YUKA ติดตลาดและเป็นที่ฮอตฮิต คุณหนูยูกะค่อนข้างจะป๊อบปูล่า ด้วยบุคลิกกึ่งชาย เธอเป็นผู้หญิงที่ดูเท่แข็งแกร่งมักจะปรากฏตัวด้วยเสื้อผ้าแนวผู้ชาย และในขณะเดียวกันก็สวยเฉี่ยว ต้องตาต้องใจทั้งเพศเดียวกันและเพศตรงข้าม
จนป่านนี้ก็ยังไม่มีใครรู้ว่าตกลงแล้ว คุณหนูยูกะชอบเพศไหนกันแน่?
แต่เธอมีข่าวว่าเร็ว ๆ นี้จะดองกับนายน้อยแห่งแก๊งยากูซ่าดังอีกแก๊งหนึ่ง การผนึกกำลังของสองแก๊งด้วยการแต่งงาน ทำให้วงการอิทธิพลของญี่ปุ่นสั่นสะเทือนเบา ๆ เพราะเท่ากับทั้งสองจะยิ่งแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น ยิ่งแข็งแกร่ง...ก็ยิ่งน่ากลัว
แถบใคร แถบมันที่ครอบครองอยู่ อาจจะถูกสั่น ระส่ำก็เป็นได้ เพราะรู้กันในวงในลึก ๆ ว่าแท้จริงแล้วการรวมแก๊งด้วยการแต่งงานหนนี้ เป็นความคิดของใคร?
เธอมองสวนหินของตน หินถูกแต่งจนเป็นรูปสิ่งที่เธอชอบ อย่างตัวการ์ตูนอมตะอย่างคิตตี้ ใช่...คุณหนูยูกะคลั่งคิตตี้มาก...มันแปลกตรงไหน ก็มันเป็นแมวเหมียวสีชมพูไม่มีปาก หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูจะตายไป
น่าเอ็นดูมาก...ยิ่งเอามาทำงานศิลปะไว้บนเรือนกาย
คิดแล้วก็หัวเราะออกมาเบา ๆ เจ้าคิตตี้น่ารักบนหลังของสมาชิกแก๊งรายล่าสุด คงจะเป็นที่ชื่นชม และโจษจันไปอีกนานแสนนานแน่นอน และตลอดชีวิตกันเลยทีเดียว
สิ่งใดที่คุณหนูยูกะทำให้ ห้ามปฏิเสธ
เพราะการปฏิเสธคุณหนูยูกะแห่งโอริว หนทางเดียวนั่นก็คือ...การไร้ลมหายใจ ไร้ชีวิตบนโลกใบนี้
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ทำให้ยูกะทำหน้านิ่วเล็กน้อย คนเดียวที่กล้าโทรมาเข้าเครื่องนี้ ก็คือบิดาของเธอ และเพื่อนที่รู้ใจอีกสองสามคน เธอกดรับสาย แล้วกรอกเสียงลงไปอย่างร่าเริง
“ว่ายังไงคะ เดซัง”
“ทางนั้นปฏิเสธงานแต่งงานของเรา”
“หืม...”
คิ้วเรียวของยูกะขมวดเข้าหากัน นัยน์ตาหรี่ลง ฟังที่บิดาพูดต่อด้วยอารมณ์ที่เริ่มขุ่นข้อง มันเหมือนกับภูเขาไฟ ที่ค่อยๆ แตกประทุ ก่อนจะระเบิดตูม!
หมอนั่น!
กล้าปฏิเสธคุณหนูยูกะแห่งโอริว!
最新章節
คืนรัญจวน ตอนพิเศษ
อิชิกาวะ vs ยูกะ หนุ่มใหญ่ร่างยักษ์ ปะทะ สาวแสบแสนฮอต ยูกะเม้มริมฝีปาก มองดูเนื้อตัวที่แดงเป็นจ้ำ ๆ เพราะ...เพราะทั้งฝีมือ และฝีปากของใครบางคน แล้วก็ให้ขัดเคืองยิ่งนัก ทั้งเคืองทั้งเต็มอิ่มไปทั้งร่างกาย โอ... ทำไมเธอจะต้อง... คิดแล้วสาวแสบก็หน้าแดงซ่าน เธอเป็น ไบเซ็กซ์ชวล รสนิยมของเธอได้ทั้งเพศหญิงและชาย แต่จะค่อนไปทางผู้หญิงเสียมากกว่า เพราะยูกะชอบสิ่งอ่อนนุ่ม สวยงาม ซึ่งไม่มีในเพศชาย เธอไม่ค่อยชอบผู้ชายตัวแข็ง ขนยุ่บยั่บ กลิ่นตัวแบบผู้ชายเป็นสิ่งที่ยูกะไม่เคยคิดจะชอบมันมาก่อน ขนาดลูกน้องของเธอที่ติดตามเธอ พวกเขาก็ได้รับมอบน้ำหอมประจำตัว แน่นอนกว่ากลิ่นของมันหวาน หอมฟุ้งเลยละ ผู้ชายที่เธอเลือกจะมาขึ้นเตียงด้วย ส่วนใหญ่ตัวบาง อ้อนแอ้น หน้าสวย ใช่...ผู้ชายเดี๋ยวนี้หน้าสวยจนผู้หญิงยังอาย คนโปรดที่สุดของเธอก็คือเค เขา...เอ่อ...ถึงจะศัลยกรรมมามากก็เถอะ แต่หมอก็หน้าสวย มองเพลิน แถมยังตัวบาง ผิวเนียนละเอียด กลิ่นหอม ไม่มีขนาดที่ใหญ่โตมากมายอะไรจนเธอสะพรึงหรือเจ็บปวด ใช่...เธอไม่เคยชอบผู้ชายที่มีอาวุธประจำตัวใหญ่โตอะไร เธอชอบเป
คืนรัญจวน 21
“ฟิน ฟิน ไม่เป็นอะไรแล้วนะที่รัก ที่รัก” ฟ้าใหม่โผผวาเข้ากอด คนที่มาปลดปล่อยเธอจากพันธนาการ เขากอดเธอแน่น เธอเองก็เช่นกัน “ไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ ฮือ ๆ กลัวแทบตาย กลัวมาก” เธอพึมพำกับอกกว้าง เขาอุ้มเธอออกมาจากห้องเล็ก ๆ ที่ขังเธอไว้ เซริวมาช่วยเธอไว้ก่อนที่เธอจะทันถูกเจ้าผู้ชายคนนั้นจับเธอเปลี่ยนชุดนางแมวอะไรนั่น ดีเท่าไหร่แล้วนะที่เธอไม่ถูกผู้หญิงด้วยกัน...โอยคิดแล้วก็ขนลุกอย่างไรพิกล ผู้ชายอีกคนก็ได้รับการช่วยเหลือเช่นกัน จากลูกน้องของเซริว เขาถูกนำส่งโรงพยาบาลทันที เพราะอาการค่อนข้างหนัก เรื่องนี้คงจะต้องสืบกันอีกยาวเลยทีเดียวละ ว่าทำไมลูกชายของแก๊งคัทซึเนะถึงตกอยู่ในสภาพแบบนี้ ยกเว้นจะคุยกันได้เท่านั้น ฟ้าใหม่ถูกนำไปตรวจที่โรงพยาบาล เธอมีเพียงอาการฟกช้ำในบางที่และขวัญเสียเล็กน้อย นอกนั้นเป็นปรกติดี ทำให้เซริวโล่งใจมาก อิชิกาวะเป็นฮีโร่จริงๆ ที่จัดการทุกอย่างได้เรียบร้อยแบบนี้ พวกผู้ใหญ่ไม่มีใครรู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้น แต่ลูกน้องมือขวาของเคนจิถือเป็นเรื่องที่จะต้องไปรายงาน เขาบอกทุกอย่างกับเคนจิ เล่นเอาเคนจิถึงกับเครียด แต่ประโยคท้ายของ
คืนรัญจวน 20
ฟ้าใหม่ยังคงตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว หลังจากที่เธอถูกบังคับพามาจากร้านราเม็งนั่น ปืนถูกจี้เข้าที่สีข้างของเธอ และผู้ชายที่รายล้อมเธอแต่ละคนตัวใหญ่หน้าตาน่ากลัวทั้งนั้น พวกเขาพาเธอออกมาจากร้าน และตรงมาขึ้นรถ การกระทำเป็นไปอย่างรวดเร็ว จนแทบไม่มีคนสังเกต เธอถูกจับพันธนาการและถูกปิดตา ผ้าเปิดตาตอนนี้ยังไม่ถูกปลดออก เธออยู่ในความเงียบ หูได้ยินเสียงครางเบาๆ จากมุมห้อง ห้องนี้ชื้นและมีกลิ่นอับ ไม่ได้มีเพียงแค่เธอคนเดียวแน่ ๆ ที่ถูกจับมาแบบนี้ แต่ว่าใครอีกคนกันนะ คนพวกนี้จับเธอมาทำไมหนอ หญิงสาวพยายามทำสมาธิ รวบรวมสติไว้ การมีสติจะทำให้เรารับมือกับเหตุการณ์ต่างๆ ได้ดีขึ้น แม้ว่ามันจะเลวร้ายมากขนาดไหน ใครจับเธอมากันนะ? เรื่องเล่าเกี่ยวกับงานวิวาห์ของบิดาและมารดาของเขาแวบเข้ามาในห้วงนึก หรือว่าจะมีพวกที่อยากจะขัดขวางงานแต่งงานของพวกเขากันหนอ? มันจะมีเหตุการณ์ขนาดของงานพวกท่านอีกไหมนะ แล้วเธอ...จะรอดหรือเปล่า เฮ้อ...ชีวิตหนอชีวิต เสียงประตูเปิด ทำให้หญิงสาวนั่งตัวแข็งเกร็ง หูพยายามจับฟังเสียง มีคนเข้ามาและกำลังเดินตรงมาที่เธอ ไปยังมุมห้องเธอถูกหิ้วขึ้นมาฟ้
คืนรัญจวน 19
“ร้านราเม็งร้านนี้ อร่อยอย่างที่เซริวบอกจริงๆ ด้วยล่ะ” “ใช่ไหมล่ะครับ ผมบอกแล้ว ว่าร้านอร่อยในตำนานเลย เห็นอะไรตรงนี้ไหม?” เขาขยิบตาให้เธออย่างซุกซน แล้วชี้ตรงผนัง เธอเขม้นตามอง มันเป็นเหมือนรูปวาดเล็ก ๆ ติดอยู่ตรงนั้น “อะไรคะ?” “ผมมือบอนน่ะครับ แหะ ๆ เคยมาแอบเอาสีเมจิกเขียนไว้ตรงนี้ กับโกคุงเพื่อนของผม แล้วตาเฒ่าจุนก็เลยจับพวกเราอบรมและทำโทษ สีของผมมันลบไม่ออก จนถึงทุกวันนี้ จุนซังบอกไว้ว่ามันก็เหมือนความผิดของคนเรา ที่ทำลงไปแล้ว ลบไม่ได้ แต่เรายอมรับและปรับปรุงมันให้ดีขึ้นได้” “ลุงแกสอนดีจังเลยค่ะ” เธอลูบภาพเล็กๆ นั้น แล้วเอ่ยพึมพำกับตนเอง “จริงสินะคะ ความผิดของคนเรา ทำลงไปแล้วก็ลบไม่ได้” “ทุกอย่างนั่นแหละ ไม่ใช่แค่แต่ความผิด” เสียงทุ้มแหบดังขึ้นด้านหลังเธอ สาวน้อยสะดุ้ง ขณะที่เซริวมองขึ้นไปสบตากับคนพูด แล้วยิ้มกว้าง พลางค้อมศีรษะให้ “สวัสดีครับจุนซัง” “สวัสดีพ่อเด็กดื้อ ยังไงถึงแวะมากินแถวนี้ได้ล่ะ” “หนีพ่อมาน่ะครับ” เขาเอ่ยเสียงกลั้วหัวเราะ จุนส่ายหน้าน้อยๆ พลางหัวเราะหึ ๆ เขามองดูแม่สาวที่มากับพ่
คืนรัญจวน 18
ด้วยดี ทำให้เซริวและฟ้าใหม่โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง และยิ่งข่าวดีจากนพสุดาที่บอกว่าไฟเขียวจากบิดาให้จัดงานหมั้นและงานแต่งงานให้กับพวกเขาในเวลาไม่เกินสามเดือนนี้ มันยิ่งทำให้เซริวโล่งใจจริงจัง ว่าเขาจะพ้นจากบ่วงอันแสนจะน่ากลัวของยูกะแล้วถาวร ไม่มีการติดต่ออะไรมาจากทางนั้น นอกจากการแสดงความยินดีกลาย ๆ เสียด้วย ข่าวดีกว่านี้จะมีอีกไหมนะ? ฟ้าใหม่มีห้องพักส่วนตัวของเธอที่บ้านใหญ่ ที่ นพสุดาจัดให้พักต่างหาก เซริวค้านท่านบ่นออดว่าท่านทำให้ห่างจากผู้หญิงที่รัก แต่นพสุดาก็บอกเหตุผลว่าเป็นการ ‘ทำโทษ’ ข้อหาชิงสุกก่อนห่าม ทำให้ผู้ใหญ่วุ่นวาย ท่านว่ามาแบบนั้น เกือบจะมีเรื่องวุ่นวายอีกก็ตอนที่ นพสุดาจะให้พาฟ้าใหม่ไปตรวจครรภ์ เล่นเอาพวกเขาถึงกับหน้าเจื่อน เพราะคิดข้ออ้างไม่ทัน ดีที่ได้อิชิกาวะที่แก้ตัวแทนว่า เป็นความผิดพลาด เข้าใจไปเองของเซริวกับฟ้าใหม่ ที่ตื่นตูมกันไปเอง แล้วยืนยันให้ฟ้าใหม่ตรวจให้นพสุดาดู นั่นแหละ...เรื่องก็จบลงอย่างสวยงาม เพราะนพสุดาไม่ได้ติดใจอะไร ดีใจด้วยซ้ำที่ไม่มีการท้อง เธอเห็นแก่หน้าของพ่อแม่ของฝ่ายหญิง เนื่องจากเข้าใ
คืนรัญจวน 17
ยาวนานจนกว่าที่เซริวจะอดกลั้นอดทนได้แล้ว เนื่องจากน้ำที่เขาดื่มเข้าไปมาก ผัดกะเพราของฟ้าใหม่รสชาติค่อนข้างเผ็ดร้อน แม้จะไม่อยากปล่อยยูกะไว้กับฟ้าใหม่ แต่ข้าศึกที่โจมตีเข้ามาแบบนั้น มันก็ทำให้เซริวต้องจำถอยชั่วคราว “อย่าไปฟังที่ยูกะพูดนักนะฟิน” เขาไม่วายอดกระซิบสั่งเธอไว้ ก่อนจะหายแวบไปเข้าห้องน้ำ ในที่สุด ยูกะ ผู้หญิงที่ทำให้เซริวหนีการแต่งงานหัวซุกหัวซุนก็อยู่กับเธอตามลำพัง...จนได้ “คุณทำอาหารอร่อยมาก เอ...ดูแล้ว ฉันจะต้องเรียกตัวเองว่า พี่ยูกะหรือเปล่า” ฝ่ายนั้นเอ่ยชวนเธอคุย หน้าตายิ้มแย้ม แม้ใจจะระแวงบ้าง เพราะเซริวบอกไว้ แต่ก็อดคุยโต้ตอบด้วยไม่ได้ ตามแบบคนมีมนุษยสัมพันธ์ดี “ขอบคุณค่ะ เอ่อ...ฟินอายุ 22 ค่ะ ก็คงจะเป็นรุ่นน้องคุณยูกะจริง ๆ” “ตายล่ะ...” ยูกะเอามือทาบอก แล้วทำตาโต ยิ้มเปี่ยมเสน่ห์ส่งมาให้กับฟ้าใหม่ ตอนนี้ร่างเพรียวสมาร์ตของเธอเขยิบเข้ามาใกล้กับฟ้าใหม่ จนไหล่แทบจะชนกัน เธอโน้มใบหน้าจนแทบจะชิดหน้าของฟ้าใหม่ ทำให้สาวน้อยถึงกับตกใจแล้วผงะหนี เล่นเอายูกะหัวเราะชอบใจเลยทันที “พี่นึกว่าจะสัก 15- 16 เสียอีก หน้าเด็กมาก ผิวดี
你可能也喜歡
หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย316.3K 閱讀量รอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด319.6K 閱讀量คนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว287.0K 閱讀量ภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์281.7K 閱讀量ใครเหรอคะ? (4P)
กาแฟหอมกรุ่น150 閱讀量รักจำฝังใจ
วิฬาร์นิล42 閱讀量ซ้อใหญ่สกุลชาง
ไอส์'ลิต73 閱讀量พ่อของลูกคือผัวบ้า
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ2 閱讀量
