7

เซริวจับมือของเธอไว้แน่น เขาและเธอถูกครอบด้วยถุงดำใบเล็กตรงบริเวณศีรษะ เพื่อไม่ให้เห็นอะไรตั้งแต่เดินขึ้นรถตู้ เธอมัวแต่กลัว มัวแต่ตกใจ ไหนจะกลัวกระโปรงเปิด (ถึงจะกลัวแค่ไหนอยากจะบ้าแค่ไหน ก็ต้องระวัง เพราะจิตใต้สำนึกบอกว่าเธอไม่ได้ใส่กางเกงใน ฮือ) จนไม่ได้สังเกตว่าบางคนเผลอค้อมศีรษะให้เซริว อย่างนอบน้อม แล้วก็ต้องสะดุ้งเฮือก เมื่อถูกอิชิกาวะมองถลึงตาใส่

          “อย่ากลัวนะ”

          “นี่มันอะไรกันคะ”

          “คือว่า..”

เซริวอึกอักเล็กน้อย เขาไม่ใช่นักโกหกที่ดีเท่าไหร่นัก เลยต้องเรียบเรียงคำพูดกันนิดหน่อย

“คือว่า...ผม”

          “ข้างหลังน่ะ เงียบ ๆ กันหน่อย ถ้ายังไม่อยากตาย”

เสียงตะคอกมาจากด้านหน้าเป็นภาษาไทย   แปร่ง ๆ ทำให้เธอและเขาเงียบกันไปเลยทันที เขาจับมือเธอบีบแน่น พลางนึกขอโทษขอโพยในใจ ที่ต้องลากเธอมาในสถานการณ์ฉุกเฉินแบบนี้

          ต้องดุขนาดไหนนั่นคุณอิชิกาวะ

          เซริวคิดในใจ นี่คงจะกลัวขวัญหนีดีฝ่อไปหมดแล้วแน่ ๆ เฮ้อ...

          รถแล่นไปเรื่อย ๆ สถานการณ์ทำให้ฟ้าใหม่นั่งตัวแข็ง อยากจะร้องไห้ อยากจะหัวเราะ อยากจะกรี๊ดออกมาดัง ๆ แต่ก็ทำไม่ได้เลยสักอย่าง ทำไมชีวิตของเธอมันถึงได้วุ่นวายขนาดนี้กันนะ

          แค่ริจะเที่ยว

          แค่ริจะดื่ม สนุกสนานเหมือนเพื่อน ๆ บ้าง

          ไหงมันพลิกตลบวุ่นวายมากมายได้ขนาดนี้

          แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันนะ?

          เอาเถอะ ไหน ๆ วันนี้ก็เป็นวันโลกาวินาศไปล่ะ มันจะเกิดอะไรอีกก็ให้มันเกิดไป นาทีนี้ให้มีจานบินมาบุกโลก และลักพาตัวเธอไป เธอก็คงจะหัวเราะให้กับพวกอีทีแล้วล่ะ

         

          “อยู่กันดี ๆ อย่าเสียงดัง อย่าเรื่องมาก เดี๋ยวจะเอาข้าวมาให้”

ชายร่างยักษ์โยนเธอกับเซริวเข้ามาในห้อง แล้วปิดล็อกมันจากด้านนอก ฟ้าใหม่ตะครุบกระโปรงแทบไม่ทัน ตอนที่ถูกโยนเข้า อีตาคนที่จับเธอมานี่ เป็นยักษ์หรือเป็นคนกันแน่ ทั้งเรี่ยวแรงทั้งขนาดตัวช่างชวนครั่นคร้ามนัก ใครจะไปกล้าขัดขืนกัน โดนจับมาทำไมยังไม่รู้เลย

        เซริวกับเธอมองหน้ากัน หน้าตาของฟ้าใหม่ตอนนี้มีสีเลือดน้อย ๆ ไม่ได้ซีดเซียวเหมือนตอนแรก เธอมองเขาตาแป๋ว ริมฝีปากเผยอขึ้นเหมือนจะอยากถามอะไร ก่อนจะหุบลงไป เป็นเม้มปากแน่น

          เธอไม่ช็อก ไม่กรี๊ดกร๊าดโวยวายอีกเลยตั้งแต่ที่รู้เรื่องที่เขา...น่ะ...เพิ่งจะมาต้องตกเป็นคนใจร้ายพร่าพรหมจรรย์ผู้หญิงที่ไม่รู้เรื่องก็เมื่อคืนนี้แหละ ดูเธอมีสติมาก จนมาถึงตอนนี้ เหมือนเธอจะอยากให้เขาอธิบายเรื่องทั้งหมด แต่ว่า...ขอเวลานิดก็แล้วกัน

          เขาไม่ใช่คนชอบโกหกเสียด้วย...

          “คือว่าผม...”

เซริวเริ่มเรื่อง เขาต้องเนียน...และต้องรอด...ขืนไม่รอด เขาต้องตกเป็นเครื่องมือของคุณหนูยูกะ แห่ง        แก๊งโอริวแน่นอน

          “คุณเป็นหนี้พวกยากูซ่าหรือคะ”

เธอเริ่มถามขึ้น ทำเอาเขาขมวดคิ้วน้อย ๆ

          “ครับ?”

          “คนพวกนั้น ไม่น่าจะใช่คนไทย ฉันได้ยินคนที่ตัว โต ๆ ที่โยนพวกเราเข้ามา คุยโทรศัพท์ตอนเรานั่งรถมา ว่าจับมาได้สำเร็จแล้วครับนาย เดี๋ยวจะพากลับไปใช้หนี้อะไรแบบนี้ คือฉันก็ฟังออกบ้างไม่ออกบ้าง บางคำก็ไม่รู้จัก ภาษาญี่ปุ่นค่อนข้างซับซ้อน แต่มันก็จับใจความได้ประมาณนี้”

          ตายห่า...เขาต้องบอกอิชิกาวะโดยด่วนว่าเจ้าหล่อนฟังภาษาญี่ปุ่นออกด้วย

          “คือ...”

บทละครในหัวต้องสลับเปลี่ยนไปนิดหน่อย เอาวะ...เขาจะไม่โกหกเสียทั้งหมดก็แล้วกัน

“จะว่าแบบนั้นก็ไม่ผิดนักหรอกครับ ผมติดหนี้ แล้วต้องไปชดใช้ให้กับหัวหน้าแก๊ง เอ่อ...แล้วพวกเขานึกว่าคุณกับผมเราเป็นแฟนกัน ก็เลยจับคุณมาด้วย ผมต้องขอโทษคุณจริง ๆ ที่เกิดเรื่องทั้งหมดขึ้นแบบนี้ แต่มันแย่ตรงที่...ตอนนี้ พวกนั้นคงจะสืบไปจนถึงบ้าน ถึงญาติคุณหมดแล้ว”

          “อะไรนะคะ”

ฟ้าใหม่อุทาน หน้าของเธอซีดหมดแล้วตอนนี้

          “คือ...ผมจะต้องกลับไป...คือว่ากลับไป...พร้อมกับแฟน ถ้าไม่อย่างนั้นจะต้องแย่แน่ ๆ ”

เขาจับมือเธอมารวบไว้ ฟ้าใหม่ยังคงมองหน้าเขาอย่างงง ๆ

          “คุณช่วยผมนะฟิน...ผมเรียกชื่อคุณถูกใช่ไหม? ผมไม่ได้ตั้งใจจะลากคุณมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้ แต่นี่มันคือเรื่องใหญ่ ตอนแรกก็ของผมล่ะ แต่ตอนนี้มันกลายเป็นของคุณไปแล้วด้วย”

          “ละแล้ว...เรื่องใหญ่ที่ว่า...เรื่องที่จะให้ฉันช่วย มันเป็นเรื่องอะไรกันแน่ แล้วถ้าฉันไม่ทำมะ...มัน...”

เซริวยิ้มเจื่อน ๆ ให้กับเธอ แค่นั้นก็ทำให้ฟ้าใหม่ถึงกับเอามือกุมหัว เออน่ะ...บางทีเธอก็อยากให้มีอีทีวาร์ปมาฉกตัวเธอไปตอนนี้จริง ๆ เธอเรียนภาษาญี่ปุ่นเพราะชอบ และเคยไปเที่ยวญี่ปุ่นกับเพื่อนที่นั่น มินาโกะเล่าเรื่องเกี่ยวกับญี่ปุ่นให้เธอฟังมากมาย แม้กระทั่งเรื่องเกี่ยวกับแก๊งยากูซ่า

          การไปข้องเกี่ยวกับพวกนี้คือการหาเรื่องเดือดร้อนให้วงศ์ตระกูล

          ง่า...

          ไม่ต้องบอก ไม่ต้องพูดมาก ก็พอจะรู้ละ ว่าการที่ถูกพวกนั้นสืบไปจนถึงพ่อแม่พี่น้อง มันจะเกิดอะไรขึ้น สิ่งเดียวที่เธอทำได้ ก็คือฟังคนตรงหน้าบอกว่าจะให้เธอไปทำอะไร ทำแบบไหน ช่วยเขาใช้หนี้ยังไง หนี้บ้าอะไรก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าเธอจะต้องชดใช้ไปด้วยซะงั้น

          “คุณเป็นหนี้อยู่เท่าไหร่? แล้วที่ว่าฉันจะต้องช่วยใช้ ฉันจะต้องช่วยแค่ไหนยังไง บ้านฉันก็พอจะมีเงินอยู่บ้าง”

เธอกัดริมฝีปาก อดบ่นเบาๆ ไม่ได้

“ทำไมจะต้องมาซวยขนาดนี้ด้วยกันนะ”

“คือ...”

เธอยังคงมีสติจนถึงตอนนี้ เซริวนับถือเธอจริงๆ ดีละ เขาจะได้ไม่ต้องหว่านล้อมอะไรให้มากมายนัก และเขาจะได้ไม่ต้องรู้สึกบาปเพราะการโกหกมากไปกว่านี้

“ไม่ต้องชดใช้เป็นเงิน คือว่า...หนี้ของผม จะต้องชดใช้ด้วยการที่ ผมจะต้องกลับไปแต่งงาน”

“หืม...”

ยิ่งฟังก็ยิ่งงง ตกลงอีตานี่...เอ่อ...ชื่ออะไรละนะ...ตายละ...นี่เธอยังไม่รู้จักชื่อเขาเลย

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันอะ”

“เกี่ยวสิ...เพราะการที่ผมจะไปแต่งงาน...คือยังไงดีวะ...”

เซริวเกาหัวจนผมยุ่งไปหมด

“เอ่อ...เป็นอันว่า หนี้ของผมจะต้องชดใช้ด้วยพิธีแต่งงาน แล้วตอนนี้พวกเค้าก็เจอเจ้าสาวของผมแล้ว ก็คือคุณ ผมก็ต้องรีบไปใช้หนี้ด่วน”

“หะ!”

ฟ้าใหม่งงไปหมดแล้ว และตอนนี้เธอก็เริ่มเกาหัวเลียนแบบเซริวบ้าง เกิดมาไม่เคยได้ยิน ชดใช้หนี้ด้วยการแต่งงาน

“นั่นล่ะ...สิ่งที่ผมต้องการขอจากคุณ ช่วยผมทีนะฟิน พลีส...”

เขาปรี่เข้ามาจับมือเธอไปกุมไว้ ทำหน้าตาน่าสงสาร แววตาอ้อนวอนสุด ๆ ฟ้าใหม่ถึงกับหน้าแดง กับสิ่งที่เขาทำ ไม่รู้หรือยังไงนะ ว่าสายตาแบบนั้น มันทำให้เธอใจอ่อน ใจละลาย

ถึงจะเป็นสถานการณ์ ที่เรียกได้ว่าบ้า ๆ บอ ๆ ที่สุดในชีวิตเธอ ที่ถาโถมเข้ามารัว ๆ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า คนตรงหน้า ทำให้เธอรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

“แล้วฉันจะบอกว่าไม่ช่วย มันจะได้ไหมอะ เล่นไปสืบถึงบ้านถึงช่องฉันแล้วแบบนั้น”

“เอาน่ะ ผมรับรองเลยว่า ถ้าทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ผมจะตอบแทนคุณอย่างดีเลย ขอบคุณมากๆ ครับฟิน”

เขาทำท่าจะโผเข้ากอดเธอ แต่เธอทำตาโตใส่แล้วรีบยกสองมือข้างขึ้นกันเขา

“หยุดนะ ห้ามมากอด ห้ามมายุ่ง มาลวนลามฉันอีก เมื่อคืนมันก็มากพอแล้ว”

“แหะ ๆ ผมดีใจน่ะ ผมขอโทษ เอ้า...แล้วก็ขอบคุณ ขอบคุณจริง ๆ ที่คุณยอมช่วย คุณฟิน”

เขายิ้มกว้างให้กับเธอจนตาหยี เล่นเอาคนมองตาพร่าไปชั่วอึดใจ

อีตาบ้านี่ ก็จะหล่อเกินไปล่ะนะ

เฮ้อ...

บ้าบอจริง ๆ ชีวิตฉัน

ไหนใครว่าเบญจเพสจะมีเรื่อง นี่เธอเล่นมีเรื่องใหญ่ตั้งแต่ตอนเบญจเพสไปอี๊ก เอาเถอะ...ทำตามไปก่อนไม่ให้ที่บ้านเดือดร้อน ยากูซ่านะ เพราะเป็นยากูซ่าหรอก เธอถึงได้กลัวได้ยอม ก่อนอื่นเธอจะต้องรู้ให้ได้ว่าหมอนี่ตกลงแล้วเป็นใครกันแน่

หรือว่าใครมาซ่อนกล้องเล่นตลก เพื่อถ่ายทำออกรายการอะไรสักอย่างรึเปล่าหว่า

คิดแล้วก็มองซ้ายมองขวา มองไปรอบ ๆ ท่าทางของเธอทำให้เซริวมองอย่างง ๆ อดถามไม่ได้ว่าเธอกำลังมองหาอะไร

“หาอะไรครับ”

“หากล้อง...เอ่อ...ถามจริง ๆ นี่ไม่ใช่รายการตลกอะไรใช่ไหม?”

“ไม่ใช่แน่นอน ผมไม่ได้ล้อเล่นตลกกับคุณหรอก ฟิน เรื่องเมื่อคืนก็บอกได้นี่นา ว่ามันเป็นเรื่องจริง”

พูดแล้วเขาก็หน้าแดงขึ้นนิด ๆ ส่วนฟ้าใหม่ไม่ต้องเอ่ยถึง ตอนนี้หน้าเธอแดงจัดไปถึงหูละ เธอขึงตาใส่เขา พลางกระแอม

“แล้วถ้าเราสองคนตกลงแล้ว จะต้องทำยังไงต่อ”

“บินไปญี่ปุ่น แต่งงานกัน”

เขาตอบสั้นๆ แต่เธอถึงกับทำตาโต

“นานไหม?”

“ก็พอพิธีเรียบร้อย ผมก็จะรีบพาคุณกลับ”

เขาแอบเอานิ้วไขว้กัน พร้อมกับนึกขอโทษเธอในใจ เพราะเอาจริง ๆ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า จะได้กลับมาเมื่อไหร่ แต่...เขาแอบสาบานกับตัวเองในใจ ว่างานแต่งครั้งนี้ ถึงจะดูแปลกพิลึกพิลั่น แต่เขาก็จะให้เธอเป็นเจ้าสาวเพียงคนเดียวของเขา และเขาจะกลับมาทำพิธีที่นี่ พร้อมหน้าพ่อแม่เธออีกหน ช่วยไม่ได้ว่ากามเทพคงจะส่งเธอมาให้เขาแล้ว เรื่องอะไรจะปล่อยไปล่ะ

รักแรกพบ...

แรกพบแบบทุลักทุเลจริงๆ

“ยังไงฉันก็ต้องไปใช่ไหม?”

เธอนับนิ้วในใจว่า พ่อแม่ของเธอจะไปทัวร์เมืองนอกกี่วัน เธอขอพวกท่านไปเที่ยวกับเพื่อน ๆ ไว้กี่วัน เวลาพวกท่านไปเที่ยวสนุกแบบนี้ บางทีก็ออกจะสนุกจนลืมลูกสาว เพราะเวลาที่ต่างกัน ท่านก็จะแค่ฝากข้อความมาให้เธอตอบกลับ

เอาล่ะ...เธอมีเวลาให้ตาบ้านี่มากสุดหนึ่งอาทิตย์ แล้วเขาจะต้องจบหนี้บ้าหนี้บอนี่ภายในเวลาเท่านั้น

“ครับ”

เสียงหายใจยาว ๆ ดังมากจากฟ้าใหม่ เธอมองหน้าเขาด้วยสายตาขุ่น ๆ หน้าบึ้งลงอย่างไม่รู้ตัว แต่คนมอง มองแล้วนึกเอ็นดูสีหน้าแบบนั้น คนอะไรทำหน้าบึ้งก็ยังน่ารัก ให้ตายเถอะ

“ไปก็ไป เฮ้อ...ฉันจะมีทางเลือกอะไรอีกเล่า”

“ขอบคุณมากจริง ๆ ขอบคุณมาก...”

เซริวทำท่าจะโผเข้ากอดเธอ แต่เธอรีบยกสองมือห้ามเขาไว้ก่อน พร้อมกับขู่เขาฟ่อ

“อย่าเข้ามานะ ห้ามเข้ามาลวนลามฉัน ถึงฉันจะตกลงเรื่องใช้หนี้บ้า ๆ กับคุณด้วยการเป็นเจ้าสาวของคุณ    ก็ไม่ได้หมายความว่าจะมาลวนลามอะไรกันได้อีก ถึงฉันจะเสียจิ้นกับคุณไปเมื่อคืนนี้มันก็เพราะฉันเมา...อย่ามา...คิดว่าฉันจะต้องยอมให้คุณมาทำอะไรอีกนะ คุณ...คุณ...ตายละ...ฉันยังไม่รู้ชื่อคุณเลย”

เธอทำตาโตใส่เขา เซริวเอ็นดูเธอจนกลั้นยิ้มไม่อยู่ แต่คนที่กำลังเคืองเขาที่ทำให้ชีวิตเธอวุ่นวายไปหมด มองเขาแบบค้อน ๆ

“จะหัวเราะทำไม”

“ผมขอโทษที่หัวเราะคุณ...ผมไม่ได้ตั้งใจ”

เซริวกลั้นยิ้มอย่างลำบาก แล้วยื่นมือให้เธอ พร้อมกับเอ่ยเสียงขรึม ๆ

“ยินดีที่ได้รู้จักกันอย่างเป็นทางการ ผมชื่อเซริว”

“ฉันชื่อฟิน”

เธอมองมือเขาแต่ไม่ส่งมือให้เขา นึกอยากจะข่วนหน้าเขาสักหนด้วยซ้ำ แต่คนบ้าอะไร หล่อเร้าใจเสียจริง ๆ แถมยังมามีหน้าเหมือนดาราคนโปรดของเธออีกด้วย นั่นละ มันทำให้เธอใจอ่อน ไม่ได้ใจแข็งอย่างที่ตั้งใจไว้

“โอเค เราสองคนรู้จักกันแล้วนะตอนนี้ ฟินผมขอโทษคุณจริง ๆ แล้วผมรับรองว่า ถ้าจบจากงานนี้ ผมจะตอบแทนคุณ จะทำทุกอย่างตามที่คุณเรียกร้อง ผมจะให้คุณทุกอย่างเพื่อทำให้คุณพอใจ เรียกร้องค่าเสียหายจากผมเป็นอะไรก็ได้ ยกเว้นดาวกับเดือนที่ผมคงจะจนปัญญาไปหามาให้”

สายตาคมนั้นมองเธออย่างแน่วแน่ ขออภัย มันทำให้เธอเกือบจะยิ้ม ก็แค่เกือบจะ...

ความรู้สึกบางอย่าง ทำให้ฟ้าใหม่หน้าแดง ใช่สิ...เธอมีเรื่องจะต้องเรียกร้องจากเขาจริง ๆ แล้วล่ะตอนนี้ ไม่ใช่ดาวกับเดือนหรอก

“ไม่ต้องขนาดนั้นหรอก แค่ให้ฉันพ้นจากเรื่องบ้าบอ พิลึกแบบนี้เร็ว ๆ ก็พอแล้ว และตอนนี้ฉันก็มีเรื่องอยากจะให้คุณช่วย เอ่อ...ฉันต้องการ”

“อยากได้อะไร? บอกผมมาเลยไม่ต้องเกรงใจ ผมหามาให้ได้ทุกอย่าง”

เซริวถามเสียงตื่นเต้น มันยิ่งทำให้เธอหน้าแดงก่ำ

“ฉันอยากได้กางเกงใน หามาให้ด่วนด้วย”

บอกไปก็แทบจะกัดลิ้น เธอเมินหน้าหนี หน้าแดง ตัวแดงไปหมดด้วยความอาย ส่วนคนฟังได้แต่อ้าปากค้าง แล้วก็อุทานออกมาอย่างตกใจ กับสิ่งที่เธอ