เข้าสู่ระบบอิชิกาวะ vs ยูกะ
หนุ่มใหญ่ร่างยักษ์ ปะทะ สาวแสบแสนฮอต
ยูกะเม้มริมฝีปาก มองดูเนื้อตัวที่แดงเป็นจ้ำ ๆ เพราะ...เพราะทั้งฝีมือ และฝีปากของใครบางคน แล้วก็ให้ขัดเคืองยิ่งนัก ทั้งเคืองทั้งเต็มอิ่มไปทั้งร่างกาย
โอ...
ทำไมเธอจะต้อง...
คิดแล้วสาวแสบก็หน้าแดงซ่าน เธอเป็น ไบเซ็กซ์ชวล รสนิยมของเธอได้ทั้งเพศหญิงและชาย แต่จะค่อนไปทางผู้หญิงเสียมากกว่า เพราะยูกะชอบสิ่งอ่อนนุ่ม สวยงาม ซึ่งไม่มีในเพศชาย เธอไม่ค่อยชอบผู้ชายตัวแข็ง ขนยุ่บยั่บ กลิ่นตัวแบบผู้ชายเป็นสิ่งที่ยูกะไม่เคยคิดจะชอบมันมาก่อน ขนาดลูกน้องของเธอที่ติดตามเธอ พวกเขาก็ได้รับมอบน้ำหอมประจำตัว แน่นอนกว่ากลิ่นของมันหวาน หอมฟุ้งเลยละ
ผู้ชายที่เธอเลือกจะมาขึ้นเตียงด้วย ส่วนใหญ่ตัวบาง อ้อนแอ้น หน้าสวย ใช่...ผู้ชายเดี๋ยวนี้หน้าสวยจนผู้หญิงยังอาย คนโปรดที่สุดของเธอก็คือเค เขา...เอ่อ...ถึงจะศัลยกรรมมามากก็เถอะ แต่หมอก็หน้าสวย มองเพลิน แถมยังตัวบาง ผิวเนียนละเอียด กลิ่นหอม ไม่มีขนาดที่ใหญ่โตมากมายอะไรจนเธอสะพรึงหรือเจ็บปวด
ใช่...เธอไม่เคยชอบผู้ชายที่มีอาวุธประจำตัวใหญ่โตอะไร เธอชอบเป็นฝ่ายรุกเสียด้วยซ้ำ จนกระทั่ง
ไอ้ผู้ชายบ้านั่น!!
มันข่มขืนเธอ
จะเรียกได้ว่าข่มขืนไหมนะ?
แถมเขายังจับเธอมาอยู่ด้วยนี่ก็ตั้ง...ตั้งเกือบสองอาทิตย์ล่ะ แล้วก็...นั่นละกับเธอทุกคืน ทุกคืนจริง ๆ
อีตาบ้า! เธออยากจะไล่เขาให้ไปตายทุกครั้งที่เขาเริ่มแตะต้องเนื้อตัวเธอ แล้ว...แล้วก็ร้องคร่ำครวญเหมือนสวรรค์มาอยู่ตรงหน้าทุกทีเมื่อเขาเริ่มเกมรักกับเธอ
มันสับสน
มันไม่เหมือนอะไรที่เธอเคยเจอ
ยูกะหน้าร้อนอีกรอบ ร่างกายบางส่วนยังปวดหนึบนิด ๆ เพราะการถูกทำรักร้อนแรง อิชิกาวะเป็นคนตัวโต ร่างของเขาใหญ่โตจนเธอจมหายไปในอ้อมอกเขา ขนหน้าอกของเขาก็รกมาก มันเสียดสีไปตามผิวอ่อนของเธอจนเป็นรอยแดงไปหมด แต่ในร่องรอยนั้น ยูกะอดชอบใจกับมันไม่ได้
กลิ่นของเขา...มันคือกลิ่นกายชายแท้แบบไร้น้ำหอม แต่มันไม่ยักกะเหม็นแบบที่เธอเคยคิดรังเกียจ มัน...มันบอกไม่ถูกจริง ๆ ว่าเป็นกลิ่นแบบไหน แต่มันทำให้เธอถึงกับชุ่มชื้นเพียงได้กลิ่นของเขา
จะบ้าหรือยังไงนะยูกะ
หมอนั่นอายุห่างจากเธอตั้งกี่ปีเข้าไปนั่นล่ะ!
แต่เรี่ยวแรงของเขา...โอ...มันช่างทรงพลังเหลือเชื่อจริง ๆ เกินกว่าคนอายุสี่สิบกว่าจะแข็งแกร่งได้แบบนั้น
เสียงประตูเปิดเข้ามาทำให้เธอสะดุ้ง ร่างใหญ่ยักษ์ที่สูงถึงร้อยสองร้อยสองเซนติเมตรก้าวอาด ๆ เข้ามาในห้อง เขาไม่ได้สูงอย่างเดียว ตัวของเขาหนา บ่ากว้าง ดูแกร่งไปทั้งตัว จมูกของเธอบานออก รับกลิ่นเขาอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว และ...ส่วนล่างมันก็ทรยศใจของเธอมันถึงกับเต้นตุบ ปวดร้าว เรียกร้องของที่ชอบ
ของที่ชอบ?
อิชิกาวะกลายเป็นของชอบของเธอไปตั้งแต่เมื่อไหร่
“ว่ายังไงคนสวย”
“เมื่อไหร่จะปล่อยฉันกลับ หนำใจแล้วไม่ใช่เหรอ”
ยูกะทำตาโตใส่เขา อิชิกาวะหัวเราะร่วนอย่างชอบใจ เขาทรุดลงนั่งบนเตียงเดียวกับเธอ แล้วหรี่ตามองเธอ เขายิ้มนิด ๆ ที่มุมปาก มันช่างแสนเซ็กซี่เหลือใจ แม่สาวร้ายลอบกลืนน้ำลาย เมื่อเขาเริ่มปลดกระดุมเสื้อที่สวม เปิดมันออก เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่แน่นเปรี๊ยะไปทั้งตัว ยูกะถึงกับใจสั่น กับสิ่งที่ได้เห็นนั้น พ่อของเธอแก่กว่าเขาแค่ไม่กี่ปี แต่ทั้งอ้วนและลงพุง หมดความมีเสน่ห์ไปแล้ว แต่ผู้ชายคนนี้ เสน่ห์ของเขาช่างร้ายกาจเหลือใจจริงๆ
“ยังไม่หนำใจเลยคนสวย ตั้งแต่ฉันผ่านผู้หญิงมา ไม่มีใครเหมือนเธอเลยสิน่ายูกะ”
“ละ...แล้วจะปล่อยฉันไปเมื่อไหร่?”
“อืม...เมื่อไหร่ดีน้า เมื่อไหร่ดี”
เขาใช้มือลูบคางข้างหนึ่ง อีกข้างหนึ่งเริ่มปลดกางเกงของตัวเองออก เผยสิ่งที่อยู่ภายในที่มันดีดผึงออกมาสู้สายตาเธอทันที ยูกะตาวาว กับสิ่งที่เห็นสายตาของเธอ สีเลือดที่แล่นขึ้นมาบนแก้ม ทำให้อิชิกาวะ หนุ่มใหญ่มากประสบการณ์ถึงกับยิ้มร้าย
เธอติดกับเขาแล้วสินะ
ยัยตัวแสบ หึ หึ
ชอบอะไรเขาก็จะล่อหลอกด้วยสิ่งนั้นละ
เขาถอดทุกสิ่งต่อหน้าเธอ อวดความใหญ่โตที่มันเต้นระริกล่อหลอกสายตาเธอ ยูกะถึงกับครางระโหยในใจ นี่อีกแล้ว...หรือ?
แต่ก็บอกไม่ได้หรอกนะว่าเธอไม่ชอบมัน
“อิชิกาวะ”
เธอเรียกชื่อเขาเสียงแผ่ว ชายหนุ่มหัวเราะหึ ๆ อย่างชอบใจ เขาจับข้อมือเธอกระชากเข้าหาตัวอย่างแรง ยูกะข่วนเขาทันทีตามสัญชาตญาณ หากแต่เขากลับครางเสียงชอบใจ จับมือเธอให้ใช้นิ้วกรีดไปตามผิวเนื้อหนาของตนอีก ยูกะเริ่มกัดเขา ขย้ำเขา โอย มันให้ความรู้สึกดี จริง ๆ
“เต็มที่เลย ยัยตัวร้าย อา...อืม...”
เขาคราง เมื่อมือของเธอกอบกุมลงไปถึงความใหญ่โตนั่น ยูกะอาจจะบีบของเขาจนหน้าเขียวแล้วหนีเขาไปเสียก็ได้ แต่เขารู้ว่าเธอไม่ทำหรอก เพราะเขาใช้มันกับเธอมาแล้วทั้งวัน ทั้งคืน ทำให้เธอติดใจมันจนไม่ทำร้ายมัน
“มัน...มันใหญ่”
เธอครางเสียงแผ่ว ลูบคลำมันไปมา มันกระตุกเล็กน้อย อิชิกาวะเห็นหน้าเหยเกนั่นของเธอแล้วก็อดหัวเราะไม่ได้ มือใหญ่โตของเขาก็กำลังเคลื่อนกอบกุมไปยังส่วนล่างของเธอเช่นกัน เขากระชากกางเกงในของเธอหลุดปลิวไปนานแล้ว และตอนนี้ นิ้วกำลังไล้เล่นติ่งเกสรของยูกะไปมา ความฉ่ำเยิ้มนั่นทำให้เขาพอใจมาก เพราะยังไม่ได้เล้าโลมอะไรเธอเลย แต่เธอกลับพร้อมเพื่อเขาแล้วขนาดนี้
“แล้วชอบมันไหม?”
“มันน่าเกลียด”
เธอย่นจมูกน้อย ๆ แต่ยังคงลูบคลำเจ้าสิ่งที่ตนเองบอกว่าน่าเกลียดนั่นไปมา
“กำจัดของน่าเกลียดให้พ้นสายตาเธอไหม”
เขากระซิบข้างหูเธอ นิ้วมือชำแรกเข้าไปในส่วนสาวที่แนบแน่น ก่อนจะค่อยดึงนิ้วเข้าออก ยูกะถึงกับหอบหายใจ นัยน์ตาหวานหยาดเยิ้มยามสบกับเขา
“อะ...อา...กำจัดยังไง?”
“เอามันเข้าไปในตัวเธอสิ ที่รัก มันจะได้พ้นสายตาเธอ”
“คะ...คนร้ายกาจ อื้อ...อิชิกาวะ...เบา ๆ ก่อน”
เธอถึงกับสูดปาก เมื่อเขาจัดการให้เจ้าสิ่งที่เธอบอกว่าน่าเกลียด ยัดเยียดเข้าไปในความหวานฉ่ำนุ่มที่มันแทรกเข้าไปได้โดยง่าย เธอกอดรัดเขาแน่น ขาเรียวตวัดรัดสะโพกเขา เกมรักที่ผ่านมาหลายเกม ทำให้รู้ว่าเขาจะควบขับเธอรุนแรง ถึงใจขนาดไหน โอ...ทำไมตอนนี้เธอถึงชอบอะไรแบบนี้ได้นะ
“ฉันรู้ว่าเธอชอบความรุนแรง เธอชอบ ยูกะ เธอชอบของน่าเกลียดนี่ใช่ไหม”
เขาถามพร้อมกับบดคลึงให้มันลึกล้ำเข้าไปอีก ใช้นิ้วบี้กับติ่งเกสร ยูกะกัดริมฝีปาก ตามองเขาอย่างเจ้าเล่ห์
“เธอต้องทำให้ฉันรู้สึกสิ ว่าฉันจะชอบมันได้ขนาดไหน อิชิกาวะ อา...อื้อ...”
อิชิกาวะกระแทกจังหวะรักอย่างรุนแรง หนักหน่วง มือของเขากอบกุมทรวงงามไว้ในอุ้งมือ บีบขยี้ไปด้วยอย่างมันเขี้ยว ประกบปากจูบกับปากสวยนั่นอย่างดูดดื่ม ร่างกายของเขาปรนเปรอเธอไปพร้อม ๆ กัน ความแข็งแกร่งของเขาทำให้เธอถึงวิมานดาว หนแล้ว หนอีก ขณะที่เขายังไม่เสร็จธุระกับเนื้อตัวเธอ เขาจับเธอพลิกคว่ำ เสียดสีตัวเองกับเธอจนยูกะหอบสะท้าน มือจิกผ้าปูที่นอนแน่น มือหนาตีสะโพกเธอแรง ๆ ไปด้วย มันเจ็บ...แต่มันก็ทำให้เธอเสียว...อย่างบอกไม่ถูก จนในที่สุดเธอก็ร้องกรี๊ดออกมา เปียกฉ่ำไปหมดทั้งความสุขของตนเอง และของเขาที่พร่างพรมลงมามากมายบนตัวเธอ
“พรุ่งนี้ไปงานแต่งของคุณหนูด้วยกันนะ”
เขาบอกขณะที่นอนกอดซ้อนอยู่ด้านหลังเธอ ยูกะกะพริบตาปริบ ๆ เธอละอายขึ้นมาวูบหนึ่งที่เคยคิดร้ายกับทั้งสองคนนั่น
“เอ่อ...”
“ฉันจะพาเธอไปเปิดตัวอย่างไรละ ว่าเธอเป็นว่าที่เมียของฉัน เธออยากยิ่งใหญ่ไม่ใช่หรือยูกะ? ฉันจะทำให้เธอยิ่งใหญ่อย่างที่เธออยากจะเป็นเลยล่ะ”
“อิชิกาวะ”
เธอขมวดคิ้ว เงยหน้ามองเขา แก้มแดงขึ้นทันที เธอฟังไม่ผิดใช่ไหม? เขาบอกว่าจะพาเธอไปเปิดตัว?
“ฉันชอบเธอ ฉันติดใจเธอมาก แล้วก็...”
เขายักไหล่ บางคำพูดสำหรับคนที่ไม่เคยพูดมันเลยมาเกือบทั้งชีวิตของตนเอง มันก็ฟังน่าขำสำหรับเขา และทำให้เขาอาย
“ฉันรักเธอ”
“อะไรนะ?”
“ฉันรักเธอ ฟังไม่ผิดหรอก ฉันอายุเท่าไหร่แล้ว รู้สึกยังไงก็บอกยังงั้นละ ฉันรักแล้วก็อยากได้เธอเป็นเมีย เธอหนีฉันไม่รอดหรอก อย่าได้คิดปฏิเสธการเป็นเมียของฉันเชียวนะยูกะ”
“พูดมาแบบนี้แล้วฉัน...ฉันจะพูดอะไรได้เล่า”
ยูกะก้มหน้างุดกับอกเขา แน่ล่ะ เธอหยุดรอยยิ้ม และความปลาบปลื้มที่กำลังระเบิดตูมตามในหัวใจไม่ได้จริงๆ
นี่หรือความรัก?
อืม...
มันก็...
มีความสุขดีนะ
อิชิกาวะ vs ยูกะ หนุ่มใหญ่ร่างยักษ์ ปะทะ สาวแสบแสนฮอต ยูกะเม้มริมฝีปาก มองดูเนื้อตัวที่แดงเป็นจ้ำ ๆ เพราะ...เพราะทั้งฝีมือ และฝีปากของใครบางคน แล้วก็ให้ขัดเคืองยิ่งนัก ทั้งเคืองทั้งเต็มอิ่มไปทั้งร่างกาย โอ... ทำไมเธอจะต้อง... คิดแล้วสาวแสบก็หน้าแดงซ่าน เธอเป็น ไบเซ็กซ์ชวล รสนิยมของเธอได้ทั้งเพศหญิงและชาย แต่จะค่อนไปทางผู้หญิงเสียมากกว่า เพราะยูกะชอบสิ่งอ่อนนุ่ม สวยงาม ซึ่งไม่มีในเพศชาย เธอไม่ค่อยชอบผู้ชายตัวแข็ง ขนยุ่บยั่บ กลิ่นตัวแบบผู้ชายเป็นสิ่งที่ยูกะไม่เคยคิดจะชอบมันมาก่อน ขนาดลูกน้องของเธอที่ติดตามเธอ พวกเขาก็ได้รับมอบน้ำหอมประจำตัว แน่นอนกว่ากลิ่นของมันหวาน หอมฟุ้งเลยละ ผู้ชายที่เธอเลือกจะมาขึ้นเตียงด้วย ส่วนใหญ่ตัวบาง อ้อนแอ้น หน้าสวย ใช่...ผู้ชายเดี๋ยวนี้หน้าสวยจนผู้หญิงยังอาย คนโปรดที่สุดของเธอก็คือเค เขา...เอ่อ...ถึงจะศัลยกรรมมามากก็เถอะ แต่หมอก็หน้าสวย มองเพลิน แถมยังตัวบาง ผิวเนียนละเอียด กลิ่นหอม ไม่มีขนาดที่ใหญ่โตมากมายอะไรจนเธอสะพรึงหรือเจ็บปวด ใช่...เธอไม่เคยชอบผู้ชายที่มีอาวุธประจำตัวใหญ่โตอะไร เธอชอบเป
“ฟิน ฟิน ไม่เป็นอะไรแล้วนะที่รัก ที่รัก” ฟ้าใหม่โผผวาเข้ากอด คนที่มาปลดปล่อยเธอจากพันธนาการ เขากอดเธอแน่น เธอเองก็เช่นกัน “ไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ ฮือ ๆ กลัวแทบตาย กลัวมาก” เธอพึมพำกับอกกว้าง เขาอุ้มเธอออกมาจากห้องเล็ก ๆ ที่ขังเธอไว้ เซริวมาช่วยเธอไว้ก่อนที่เธอจะทันถูกเจ้าผู้ชายคนนั้นจับเธอเปลี่ยนชุดนางแมวอะไรนั่น ดีเท่าไหร่แล้วนะที่เธอไม่ถูกผู้หญิงด้วยกัน...โอยคิดแล้วก็ขนลุกอย่างไรพิกล ผู้ชายอีกคนก็ได้รับการช่วยเหลือเช่นกัน จากลูกน้องของเซริว เขาถูกนำส่งโรงพยาบาลทันที เพราะอาการค่อนข้างหนัก เรื่องนี้คงจะต้องสืบกันอีกยาวเลยทีเดียวละ ว่าทำไมลูกชายของแก๊งคัทซึเนะถึงตกอยู่ในสภาพแบบนี้ ยกเว้นจะคุยกันได้เท่านั้น ฟ้าใหม่ถูกนำไปตรวจที่โรงพยาบาล เธอมีเพียงอาการฟกช้ำในบางที่และขวัญเสียเล็กน้อย นอกนั้นเป็นปรกติดี ทำให้เซริวโล่งใจมาก อิชิกาวะเป็นฮีโร่จริงๆ ที่จัดการทุกอย่างได้เรียบร้อยแบบนี้ พวกผู้ใหญ่ไม่มีใครรู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้น แต่ลูกน้องมือขวาของเคนจิถือเป็นเรื่องที่จะต้องไปรายงาน เขาบอกทุกอย่างกับเคนจิ เล่นเอาเคนจิถึงกับเครียด แต่ประโยคท้ายของ
ฟ้าใหม่ยังคงตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว หลังจากที่เธอถูกบังคับพามาจากร้านราเม็งนั่น ปืนถูกจี้เข้าที่สีข้างของเธอ และผู้ชายที่รายล้อมเธอแต่ละคนตัวใหญ่หน้าตาน่ากลัวทั้งนั้น พวกเขาพาเธอออกมาจากร้าน และตรงมาขึ้นรถ การกระทำเป็นไปอย่างรวดเร็ว จนแทบไม่มีคนสังเกต เธอถูกจับพันธนาการและถูกปิดตา ผ้าเปิดตาตอนนี้ยังไม่ถูกปลดออก เธออยู่ในความเงียบ หูได้ยินเสียงครางเบาๆ จากมุมห้อง ห้องนี้ชื้นและมีกลิ่นอับ ไม่ได้มีเพียงแค่เธอคนเดียวแน่ ๆ ที่ถูกจับมาแบบนี้ แต่ว่าใครอีกคนกันนะ คนพวกนี้จับเธอมาทำไมหนอ หญิงสาวพยายามทำสมาธิ รวบรวมสติไว้ การมีสติจะทำให้เรารับมือกับเหตุการณ์ต่างๆ ได้ดีขึ้น แม้ว่ามันจะเลวร้ายมากขนาดไหน ใครจับเธอมากันนะ? เรื่องเล่าเกี่ยวกับงานวิวาห์ของบิดาและมารดาของเขาแวบเข้ามาในห้วงนึก หรือว่าจะมีพวกที่อยากจะขัดขวางงานแต่งงานของพวกเขากันหนอ? มันจะมีเหตุการณ์ขนาดของงานพวกท่านอีกไหมนะ แล้วเธอ...จะรอดหรือเปล่า เฮ้อ...ชีวิตหนอชีวิต เสียงประตูเปิด ทำให้หญิงสาวนั่งตัวแข็งเกร็ง หูพยายามจับฟังเสียง มีคนเข้ามาและกำลังเดินตรงมาที่เธอ ไปยังมุมห้องเธอถูกหิ้วขึ้นมาฟ้
“ร้านราเม็งร้านนี้ อร่อยอย่างที่เซริวบอกจริงๆ ด้วยล่ะ” “ใช่ไหมล่ะครับ ผมบอกแล้ว ว่าร้านอร่อยในตำนานเลย เห็นอะไรตรงนี้ไหม?” เขาขยิบตาให้เธออย่างซุกซน แล้วชี้ตรงผนัง เธอเขม้นตามอง มันเป็นเหมือนรูปวาดเล็ก ๆ ติดอยู่ตรงนั้น “อะไรคะ?” “ผมมือบอนน่ะครับ แหะ ๆ เคยมาแอบเอาสีเมจิกเขียนไว้ตรงนี้ กับโกคุงเพื่อนของผม แล้วตาเฒ่าจุนก็เลยจับพวกเราอบรมและทำโทษ สีของผมมันลบไม่ออก จนถึงทุกวันนี้ จุนซังบอกไว้ว่ามันก็เหมือนความผิดของคนเรา ที่ทำลงไปแล้ว ลบไม่ได้ แต่เรายอมรับและปรับปรุงมันให้ดีขึ้นได้” “ลุงแกสอนดีจังเลยค่ะ” เธอลูบภาพเล็กๆ นั้น แล้วเอ่ยพึมพำกับตนเอง “จริงสินะคะ ความผิดของคนเรา ทำลงไปแล้วก็ลบไม่ได้” “ทุกอย่างนั่นแหละ ไม่ใช่แค่แต่ความผิด” เสียงทุ้มแหบดังขึ้นด้านหลังเธอ สาวน้อยสะดุ้ง ขณะที่เซริวมองขึ้นไปสบตากับคนพูด แล้วยิ้มกว้าง พลางค้อมศีรษะให้ “สวัสดีครับจุนซัง” “สวัสดีพ่อเด็กดื้อ ยังไงถึงแวะมากินแถวนี้ได้ล่ะ” “หนีพ่อมาน่ะครับ” เขาเอ่ยเสียงกลั้วหัวเราะ จุนส่ายหน้าน้อยๆ พลางหัวเราะหึ ๆ เขามองดูแม่สาวที่มากับพ่
ด้วยดี ทำให้เซริวและฟ้าใหม่โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง และยิ่งข่าวดีจากนพสุดาที่บอกว่าไฟเขียวจากบิดาให้จัดงานหมั้นและงานแต่งงานให้กับพวกเขาในเวลาไม่เกินสามเดือนนี้ มันยิ่งทำให้เซริวโล่งใจจริงจัง ว่าเขาจะพ้นจากบ่วงอันแสนจะน่ากลัวของยูกะแล้วถาวร ไม่มีการติดต่ออะไรมาจากทางนั้น นอกจากการแสดงความยินดีกลาย ๆ เสียด้วย ข่าวดีกว่านี้จะมีอีกไหมนะ? ฟ้าใหม่มีห้องพักส่วนตัวของเธอที่บ้านใหญ่ ที่ นพสุดาจัดให้พักต่างหาก เซริวค้านท่านบ่นออดว่าท่านทำให้ห่างจากผู้หญิงที่รัก แต่นพสุดาก็บอกเหตุผลว่าเป็นการ ‘ทำโทษ’ ข้อหาชิงสุกก่อนห่าม ทำให้ผู้ใหญ่วุ่นวาย ท่านว่ามาแบบนั้น เกือบจะมีเรื่องวุ่นวายอีกก็ตอนที่ นพสุดาจะให้พาฟ้าใหม่ไปตรวจครรภ์ เล่นเอาพวกเขาถึงกับหน้าเจื่อน เพราะคิดข้ออ้างไม่ทัน ดีที่ได้อิชิกาวะที่แก้ตัวแทนว่า เป็นความผิดพลาด เข้าใจไปเองของเซริวกับฟ้าใหม่ ที่ตื่นตูมกันไปเอง แล้วยืนยันให้ฟ้าใหม่ตรวจให้นพสุดาดู นั่นแหละ...เรื่องก็จบลงอย่างสวยงาม เพราะนพสุดาไม่ได้ติดใจอะไร ดีใจด้วยซ้ำที่ไม่มีการท้อง เธอเห็นแก่หน้าของพ่อแม่ของฝ่ายหญิง เนื่องจากเข้าใ
ยาวนานจนกว่าที่เซริวจะอดกลั้นอดทนได้แล้ว เนื่องจากน้ำที่เขาดื่มเข้าไปมาก ผัดกะเพราของฟ้าใหม่รสชาติค่อนข้างเผ็ดร้อน แม้จะไม่อยากปล่อยยูกะไว้กับฟ้าใหม่ แต่ข้าศึกที่โจมตีเข้ามาแบบนั้น มันก็ทำให้เซริวต้องจำถอยชั่วคราว “อย่าไปฟังที่ยูกะพูดนักนะฟิน” เขาไม่วายอดกระซิบสั่งเธอไว้ ก่อนจะหายแวบไปเข้าห้องน้ำ ในที่สุด ยูกะ ผู้หญิงที่ทำให้เซริวหนีการแต่งงานหัวซุกหัวซุนก็อยู่กับเธอตามลำพัง...จนได้ “คุณทำอาหารอร่อยมาก เอ...ดูแล้ว ฉันจะต้องเรียกตัวเองว่า พี่ยูกะหรือเปล่า” ฝ่ายนั้นเอ่ยชวนเธอคุย หน้าตายิ้มแย้ม แม้ใจจะระแวงบ้าง เพราะเซริวบอกไว้ แต่ก็อดคุยโต้ตอบด้วยไม่ได้ ตามแบบคนมีมนุษยสัมพันธ์ดี “ขอบคุณค่ะ เอ่อ...ฟินอายุ 22 ค่ะ ก็คงจะเป็นรุ่นน้องคุณยูกะจริง ๆ” “ตายล่ะ...” ยูกะเอามือทาบอก แล้วทำตาโต ยิ้มเปี่ยมเสน่ห์ส่งมาให้กับฟ้าใหม่ ตอนนี้ร่างเพรียวสมาร์ตของเธอเขยิบเข้ามาใกล้กับฟ้าใหม่ จนไหล่แทบจะชนกัน เธอโน้มใบหน้าจนแทบจะชิดหน้าของฟ้าใหม่ ทำให้สาวน้อยถึงกับตกใจแล้วผงะหนี เล่นเอายูกะหัวเราะชอบใจเลยทันที “พี่นึกว่าจะสัก 15- 16 เสียอีก หน้าเด็กมาก ผิวดี







