登入หมู่เกาะขนาดใหญ่ มีเกาะทั้งหมดหกพันกว่าเกาะ เกาะที่ใหญ่ที่สุดคือ เกาะฮนชู คิดเป็นพื้นที่หกสิบเปอร์เซ็นต์...
เออ...ล่ะ ฉันจะมานั่งทบทวนความรู้อะไรเวลานี้กันนะ...มันสมควรแก่เวลามาคิดอะไรแบบนี้ไหมหนอ...
ฟ้าใหม่คิดพลางย่นจมูก เธอถูกพาขึ้นเครื่องบินพร้อมกับเซริวมายังสนามบินนาริตะ มาได้ยังไง แบบไหน? ทั้งที่เธอมีเอกสารแค่บัตรประจำตัวประชาชนติดตัว เป็นอันว่าสุดท้ายเธอก็มายืนอยู่ข้างเขาที่ญี่ปุ่นแล้วเรียบร้อย และพร้อมกับได้รับหน้าที่เป็น ‘เมีย’ เขาไปแล้วเรียบร้อย
เมีย...
แก้มสาวแดงเรื่อ บางส่วนของร่างกายที่ยังแปลบน้อยๆ เพราะการถูกบุกรุก เหมือนจะย้ำไปมาในหัวเหมือนเสียงสะท้อน เมีย...เมีย...เมีย...
โอ๊ย...
จะมาคิดอะไรให้วุ่นวายนะ ก็แค่คืนเดียว จำได้บ้างไม่ได้บ้าง แถมเป็นคืนที่เรียกได้ว่าเปลี่ยนชีวิตเธอไปอย่างสิ้นเชิงเลยก็ว่าได้ เมื่อวานนี้เธอยังเป็นแค่นักศึกษาธรรมดา ๆ ตอนนี้...เธอกลายเป็นเอ่อ...
เมียลูกหนี้ยากูซ่า...แถมมาช่วยเขาใช้หนี้อีกต่างหากด้วยการแต่งงาน...นี่มันวิธีใช้หนี้บ้าบออะไรนี่ บางทีก็อยากตะโกนออกไปดัง ๆ เป็นภาษาหยาบๆ เถื่อน ๆ อย่างที่เคยได้ยินเพื่อนของเธอพูดกันว่า
นี่มันเหี้ยอะไรกันคะ?
แต่ความที่ไม่เคยหยาบคายมาก่อนเลยในชีวิต เพราะบิดามารดาของเธอไม่พูดคำหยาบ ฟ้าใหม่เคยด่าคำหยาบคายสุดคือคำว่า ห่าเอ๊ย! นั่นล่ะ บิดาจับอบรมเสียอ่วม แถมมารดาให้ตบปากตัวเองอีกสามสิบทีเป็นการลงโทษ แล้วเธอก็ไม่เคยพูดสบถอีกเลย อย่างมากก็ไอ้บ้า เพื่อน ๆ เธอบางคนถึงได้หมั่นไส้เอา ว่าเธอเป็นผู้ดีเหลือเกิน คุณหนูเหลือเกิน แต่มีใครจะรู้ไหมว่าเธอถูกลงโทษแบบไหนถ้าไปพูดตามใจปาก สนุกปากแบบนั้น มันคุ้มที่ไหนกัน แถมไม่ได้เคยชินอะไร
สงสัยแบบนี้กระมัง เธอถึงโดนอาโปหมั่นไส้เอา จนทำแบบนี้กับเธอ
เฮ้อ...
เธอเหลือบมองคนข้างตัวเธอ เขากำลังคุยอยู่กับ...นายตัวใหญ่เสียงดัง ที่ชื่ออิชิกาวะ จับใจความได้บ้างไม่ได้บ้าง ตอนนี้เธอพอจะมีสติขึ้นมาบ้างแล้ว หลังจากได้กางเกงใน...ไม่สิ...หลังจากที่ได้นอนบนเครื่อง และได้คิดทบทวนอะไร ๆ มาบ้าง เธอมีเรื่องจะต้องคุย ต้องถามกับนายเซริวคนนี้ยาวเลยละ
เขาหันมามองเธอพอดี นัยน์ตาคมคู่นั้น ส่องประกายวับวามตอนมองสบตาเธอ ประกายตาของเขาทำให้เธอแก้มร้อนขึ้นอย่างประหลาด เขายิ้มน้อย ๆ ส่งให้เธอ เฮ้อ...เล่นเอาใจเต้นขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
ทำไมจะต้องหล่อขนาดนี้ด้วยนะ อีตานี่ แถมยังหน้าคล้ายผู้ชายในดวงใจของเธอตอนนี้อีกสิน่า...แบบนี้เค้าเรียกหลงรูปหรือเปล่านะ ฟ้าใหม่ เธอกำลังหลงรูปอีตาบ้านี่ทั้งที่เขาทำอะไรก็ไม่รู้กับเธอสารพัด...
ห้ามนะยะ...
นี่มันคือการแต่งงานปลอม ๆ ล้างหนี้?
ห้ามจริงจังนะ
เผลอไป...ด้วยคืนเดียวชีวิตยังว้าวุ่นขนาดนี้
เกิดเป็นเมียจริงจังกับตานี่มันจะขนาดไหนอะ?
“หิวไหมครับ? เจ็ตแล็กหรือเปล่า?”
คำถามด้วยน้ำเสียงอาทร แถมเป็นภาษาไทยชัดเป๊ะนั่น ทำให้เธออดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมเขาถึงพูดไทยชัดนัก เอ...แล้วทำไมฉันเพิ่งจะมาสงสัยล่ะนี่ ก็เพิ่งได้สตินี่นา? ฟ้าใหม่เอ๊ย...
“มันมึน ๆ น่ะค่ะ นอนบนเครื่องไปนิดหนึ่งแล้ว ตื่นมาก็เลยยังงง ๆ แล้วก็ไม่หิว”
“เดี๋ยวถ้าคนของนายท่านมารับไปถึงบ้านเราแล้ว ก็ต้องแยกกันก่อนนะครับ”
อิชิกาวะพูดแทรกขึ้นมาเสียงขรึม ๆ ฟ้าใหม่มองหน้าเขาตาแป๋ว เซริวเองก็เช่นกัน ชายหนุ่มกะพริบตา ปริบ ๆ มือเขาคว้ามือเธอมาจับไว้ทันควัน เหมือนจะปกป้องกลาย ๆ
“ทำไมล่ะ คุณอิชิกาวะ”
“ผมจะต้องเชิญว่าที่เจ้าสาวของคุณหนู ไปพูดคุย ทำความเข้าใจกันนิดหน่อย คุณฟังภาษาญี่ปุ่นออกมากแค่ไหน? สาวน้อย”
“ก็...”
ฟ้าใหม่เม้มปาก มือเธออยู่ในมืออบอุ่นของเซริว แม้จะมาแบบแปลก ๆ ตกกระไดพลอยโจนมากับคนที่เพิ่งรู้จักอย่างเขา แต่ความสนิทสนมที่ไปไกลระหว่างเธอและเขา ทำให้ฟ้าใหม่วางใจเขามากกว่าคนอื่น เธอไม่อยากไปคนเดียวโดยไม่มีเขา
“พอจะฟังออกบ้างน่ะค่ะ ไม่ได้ฟังออกทั้งหมด เอ่อ...”
“ไม่เป็นไร ผมพูดไทยได้”
ภาษาไทยแปร่งเล็กน้อยดังมาจากปากของชายร่างใหญ่ เขาขยิบตาให้เธอ
“ไม่ต้องห่วงหรอกน่า คุณมีประโยชน์กับพวกเราอีกเยอะ ผมไม่ปู้ยี่ปู้ยำทำอะไรกับว่าที่เจ้าสาวของคุณหนูหรอก”
“คุณหนู?”
เธอทวนคำเขา แล้วหันขวับมามองเซริว ชายหนุ่มกำลังขึงตาใส่อิชิกาวะที่ลืมตัวพูดออกมาแบบนั้น อิชิกาวะได้แต่พยายามเบิกตาโตตอบ แล้วเก๊กหน้าขรึมใส่นายน้อยของแก๊งโซเรียว
“ตกลงคุณเป็นใครกันแน่ เซริว แล้วไอ้แต่งงานเพื่อล้างหนี้...มัน...”
“รถมาแล้วครับ”
เสียงนั้นดังขัดขึ้นเสียก่อนที่คำถามของฟ้าใหม่จะได้ทันถามเขาจนครบประโยค และเธอก็ถูกคว้ามือหมับโดยนายร่างยักษ์อิชิกาวะ กึ่งจูงกึ่งลาก แยกเธอและเซริวให้ไปขึ้นรถคันโตสีดำมันปลาบคนล่ะคันกัน
เอาสิ!
จะมีอะไรกับชีวิตฉันอีก
ก็เอาเลย
เฮ้อ...
“กฎข้อแรกของการเป็นคู่หมั้นของตระกูลโซเรียวคือ...ต้องเป็นแม่บ้านแม่เรือน”
“หืม?”
คิ้วของฟ้าใหม่ขมวดเข้าหากัน เธอถูกลากออกมาแยกจากเซริว มายังบ้านหลังหนึ่งที่เป็นทรงบ้านแบบญี่ปุ่นโบราณ ไม่ทันได้มองสำรวจตรวจตราซ้ายขวาเท่าไหร่ ก็ถูกพายัดเข้าไปในห้องพักผ่อนที่ตกแต่งแบบญี่ปุ่นแท้ มีอาหารมาเสิร์ฟเธอถึงห้องนอน แน่นอนว่ามันเป็นแบบญี่ปุ่นเช่นกัน ฟ้าใหม่กินไปได้ไม่กี่คำเพราะอาการเมาเวลาที่ต่างกันจากการขึ้นเครื่องข้ามประเทศ แล้วเธอก็หลับปุ๋ยไปได้อย่างน่าประหลาด
เมื่อพักผ่อนเพียงพอแล้วก็เป็นเวลาวันใหม่พอดีฟ้าใหม่ถูกเรียกให้ตื่นโดยสาวใช้หน้าตาจิ้มลิ้มในชุดยูกาตะแบบญี่ปุ่น ที่ค้อมให้เธออย่างสุภาพ เสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวถูกตระเตรียมให้เธออย่างพร้อมสรรพ ชนิดที่ว่าแอบงงนิด ๆ ว่าบางอย่างรู้ขนาดของเธอได้อย่างไรกัน?
สาวใช้สองคนพากันรุมเธอเมื่อเธอออกมาจากห้องน้ำ เธอถูกจับสวมชุดกิโมโนแบบเต็มยศ แค่สวมชุดและทำผมก็กินเวลาเป็นชั่วโมง ๆ สุดท้ายก็มานั่งคุกเข่าโดยมีคนสอนท่านั่งที่ถูกต้องตามแบบชาวญี่ปุ่นให้อีกต่างหาก
ทำไมมันเยอะแยะแบบนี้กันนะ
แล้วจะต้องเป็นแม่บ้านแม่เรือนไปอี๊กกกกกกกก
ฉันจะรอดไหมมมมมมม
“เอาแค่เบสิกคือชงชาก็พอครับ”
นัยน์ตายาวรีของอิชิกาวะมองสำรวจเธอ มีประกายตาแห่งความพึงพอใจจนเห็นได้ชัด คนที่คุณหนูของเขาไปติดตาต้องใจนี่ หน้าตาน่ารักมากจริง ๆ เครื่องหน้ารับกันจิ้มลิ้มน่ามอง ตาแป๋ว ๆ คู่นั้นชวนให้ตกหลุมรัก ตัวเล็กเหมือนเด็กที่น่าถนอม
คนละแบบกับคุณยูกะเลย
ถ้าทางนั้นเป็นหงส์...เขาจะปั้นแม่ตุ๊กตาน้อยนี่ยังไงดี ให้ดูไม่ด้อยกว่ายูกะที่เลิศเลอออกจะปานนั้น
เอาน่ะ ไม่ได้ขั้นหงส์ เป็น? อืม...เป็นแมวก็ยังดี อย่างน้อยก็มีเล็บไว้ข่วนได้บ้าง
“แค่ชงชา ถ้าแค่นั้น ฉันชงเป็นนะคะ”
ฟ้าใหม่ว่า จำได้ว่าเพื่อนของเธอชาวญี่ปุ่นชอบชานมแบบไทยมาก มันจะยากอะไรกับชงชากัน ดีล่ะเธอจะพาชาไทยสู่...แก๊งยากูซ่า เอาให้ติดอกติดใจกันเลยทีเดียว
“ชงเป็นจริงๆ น่ะหรือครับ”
อิชิกาวะทำหน้าประหลาดใจ
“น่าแปลกใจจริงเชียว ที่คุณได้เรียนรู้วัฒนธรรมของพวกเราด้วย ถ้าอย่างนั้นล่ะก็ ชงให้ผมชิมสักถ้วยนะครับ เด็ก ๆ เอาเครื่องชงชาเข้ามา”
แล้วเครื่องชงชาที่เธอคิดว่าจะได้เห็น...แบบที่เธอเคยชงดื่มเองที่บ้าน ก็ไม่ยักกะใช่สิ่งที่เธอคิดสิน่า
นี่มันอะไร?
หญิงสาวถามตัวเองในใจ พร้อมกับทำหน้าแหย กะพริบตาปริบ ๆ อิชิกาวะผายมือกับของตรงหน้า แล้วยิ้มส่งให้เธอ
“เชิญเลยครับ”
ดูเหมือนการชงชาที่คิดว่าง่ายหนนี้ของเธอ มันจะมีหนทางอีกยาวไกลมาก กว่าเธอจะชงชาแบบที่อิชิกาวะต้องการได้
โอ...อยากจะร้องไห้จริง ๆ
อิชิกาวะ vs ยูกะ หนุ่มใหญ่ร่างยักษ์ ปะทะ สาวแสบแสนฮอต ยูกะเม้มริมฝีปาก มองดูเนื้อตัวที่แดงเป็นจ้ำ ๆ เพราะ...เพราะทั้งฝีมือ และฝีปากของใครบางคน แล้วก็ให้ขัดเคืองยิ่งนัก ทั้งเคืองทั้งเต็มอิ่มไปทั้งร่างกาย โอ... ทำไมเธอจะต้อง... คิดแล้วสาวแสบก็หน้าแดงซ่าน เธอเป็น ไบเซ็กซ์ชวล รสนิยมของเธอได้ทั้งเพศหญิงและชาย แต่จะค่อนไปทางผู้หญิงเสียมากกว่า เพราะยูกะชอบสิ่งอ่อนนุ่ม สวยงาม ซึ่งไม่มีในเพศชาย เธอไม่ค่อยชอบผู้ชายตัวแข็ง ขนยุ่บยั่บ กลิ่นตัวแบบผู้ชายเป็นสิ่งที่ยูกะไม่เคยคิดจะชอบมันมาก่อน ขนาดลูกน้องของเธอที่ติดตามเธอ พวกเขาก็ได้รับมอบน้ำหอมประจำตัว แน่นอนกว่ากลิ่นของมันหวาน หอมฟุ้งเลยละ ผู้ชายที่เธอเลือกจะมาขึ้นเตียงด้วย ส่วนใหญ่ตัวบาง อ้อนแอ้น หน้าสวย ใช่...ผู้ชายเดี๋ยวนี้หน้าสวยจนผู้หญิงยังอาย คนโปรดที่สุดของเธอก็คือเค เขา...เอ่อ...ถึงจะศัลยกรรมมามากก็เถอะ แต่หมอก็หน้าสวย มองเพลิน แถมยังตัวบาง ผิวเนียนละเอียด กลิ่นหอม ไม่มีขนาดที่ใหญ่โตมากมายอะไรจนเธอสะพรึงหรือเจ็บปวด ใช่...เธอไม่เคยชอบผู้ชายที่มีอาวุธประจำตัวใหญ่โตอะไร เธอชอบเป
“ฟิน ฟิน ไม่เป็นอะไรแล้วนะที่รัก ที่รัก” ฟ้าใหม่โผผวาเข้ากอด คนที่มาปลดปล่อยเธอจากพันธนาการ เขากอดเธอแน่น เธอเองก็เช่นกัน “ไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ ฮือ ๆ กลัวแทบตาย กลัวมาก” เธอพึมพำกับอกกว้าง เขาอุ้มเธอออกมาจากห้องเล็ก ๆ ที่ขังเธอไว้ เซริวมาช่วยเธอไว้ก่อนที่เธอจะทันถูกเจ้าผู้ชายคนนั้นจับเธอเปลี่ยนชุดนางแมวอะไรนั่น ดีเท่าไหร่แล้วนะที่เธอไม่ถูกผู้หญิงด้วยกัน...โอยคิดแล้วก็ขนลุกอย่างไรพิกล ผู้ชายอีกคนก็ได้รับการช่วยเหลือเช่นกัน จากลูกน้องของเซริว เขาถูกนำส่งโรงพยาบาลทันที เพราะอาการค่อนข้างหนัก เรื่องนี้คงจะต้องสืบกันอีกยาวเลยทีเดียวละ ว่าทำไมลูกชายของแก๊งคัทซึเนะถึงตกอยู่ในสภาพแบบนี้ ยกเว้นจะคุยกันได้เท่านั้น ฟ้าใหม่ถูกนำไปตรวจที่โรงพยาบาล เธอมีเพียงอาการฟกช้ำในบางที่และขวัญเสียเล็กน้อย นอกนั้นเป็นปรกติดี ทำให้เซริวโล่งใจมาก อิชิกาวะเป็นฮีโร่จริงๆ ที่จัดการทุกอย่างได้เรียบร้อยแบบนี้ พวกผู้ใหญ่ไม่มีใครรู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้น แต่ลูกน้องมือขวาของเคนจิถือเป็นเรื่องที่จะต้องไปรายงาน เขาบอกทุกอย่างกับเคนจิ เล่นเอาเคนจิถึงกับเครียด แต่ประโยคท้ายของ
ฟ้าใหม่ยังคงตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว หลังจากที่เธอถูกบังคับพามาจากร้านราเม็งนั่น ปืนถูกจี้เข้าที่สีข้างของเธอ และผู้ชายที่รายล้อมเธอแต่ละคนตัวใหญ่หน้าตาน่ากลัวทั้งนั้น พวกเขาพาเธอออกมาจากร้าน และตรงมาขึ้นรถ การกระทำเป็นไปอย่างรวดเร็ว จนแทบไม่มีคนสังเกต เธอถูกจับพันธนาการและถูกปิดตา ผ้าเปิดตาตอนนี้ยังไม่ถูกปลดออก เธออยู่ในความเงียบ หูได้ยินเสียงครางเบาๆ จากมุมห้อง ห้องนี้ชื้นและมีกลิ่นอับ ไม่ได้มีเพียงแค่เธอคนเดียวแน่ ๆ ที่ถูกจับมาแบบนี้ แต่ว่าใครอีกคนกันนะ คนพวกนี้จับเธอมาทำไมหนอ หญิงสาวพยายามทำสมาธิ รวบรวมสติไว้ การมีสติจะทำให้เรารับมือกับเหตุการณ์ต่างๆ ได้ดีขึ้น แม้ว่ามันจะเลวร้ายมากขนาดไหน ใครจับเธอมากันนะ? เรื่องเล่าเกี่ยวกับงานวิวาห์ของบิดาและมารดาของเขาแวบเข้ามาในห้วงนึก หรือว่าจะมีพวกที่อยากจะขัดขวางงานแต่งงานของพวกเขากันหนอ? มันจะมีเหตุการณ์ขนาดของงานพวกท่านอีกไหมนะ แล้วเธอ...จะรอดหรือเปล่า เฮ้อ...ชีวิตหนอชีวิต เสียงประตูเปิด ทำให้หญิงสาวนั่งตัวแข็งเกร็ง หูพยายามจับฟังเสียง มีคนเข้ามาและกำลังเดินตรงมาที่เธอ ไปยังมุมห้องเธอถูกหิ้วขึ้นมาฟ้
“ร้านราเม็งร้านนี้ อร่อยอย่างที่เซริวบอกจริงๆ ด้วยล่ะ” “ใช่ไหมล่ะครับ ผมบอกแล้ว ว่าร้านอร่อยในตำนานเลย เห็นอะไรตรงนี้ไหม?” เขาขยิบตาให้เธออย่างซุกซน แล้วชี้ตรงผนัง เธอเขม้นตามอง มันเป็นเหมือนรูปวาดเล็ก ๆ ติดอยู่ตรงนั้น “อะไรคะ?” “ผมมือบอนน่ะครับ แหะ ๆ เคยมาแอบเอาสีเมจิกเขียนไว้ตรงนี้ กับโกคุงเพื่อนของผม แล้วตาเฒ่าจุนก็เลยจับพวกเราอบรมและทำโทษ สีของผมมันลบไม่ออก จนถึงทุกวันนี้ จุนซังบอกไว้ว่ามันก็เหมือนความผิดของคนเรา ที่ทำลงไปแล้ว ลบไม่ได้ แต่เรายอมรับและปรับปรุงมันให้ดีขึ้นได้” “ลุงแกสอนดีจังเลยค่ะ” เธอลูบภาพเล็กๆ นั้น แล้วเอ่ยพึมพำกับตนเอง “จริงสินะคะ ความผิดของคนเรา ทำลงไปแล้วก็ลบไม่ได้” “ทุกอย่างนั่นแหละ ไม่ใช่แค่แต่ความผิด” เสียงทุ้มแหบดังขึ้นด้านหลังเธอ สาวน้อยสะดุ้ง ขณะที่เซริวมองขึ้นไปสบตากับคนพูด แล้วยิ้มกว้าง พลางค้อมศีรษะให้ “สวัสดีครับจุนซัง” “สวัสดีพ่อเด็กดื้อ ยังไงถึงแวะมากินแถวนี้ได้ล่ะ” “หนีพ่อมาน่ะครับ” เขาเอ่ยเสียงกลั้วหัวเราะ จุนส่ายหน้าน้อยๆ พลางหัวเราะหึ ๆ เขามองดูแม่สาวที่มากับพ่
ด้วยดี ทำให้เซริวและฟ้าใหม่โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง และยิ่งข่าวดีจากนพสุดาที่บอกว่าไฟเขียวจากบิดาให้จัดงานหมั้นและงานแต่งงานให้กับพวกเขาในเวลาไม่เกินสามเดือนนี้ มันยิ่งทำให้เซริวโล่งใจจริงจัง ว่าเขาจะพ้นจากบ่วงอันแสนจะน่ากลัวของยูกะแล้วถาวร ไม่มีการติดต่ออะไรมาจากทางนั้น นอกจากการแสดงความยินดีกลาย ๆ เสียด้วย ข่าวดีกว่านี้จะมีอีกไหมนะ? ฟ้าใหม่มีห้องพักส่วนตัวของเธอที่บ้านใหญ่ ที่ นพสุดาจัดให้พักต่างหาก เซริวค้านท่านบ่นออดว่าท่านทำให้ห่างจากผู้หญิงที่รัก แต่นพสุดาก็บอกเหตุผลว่าเป็นการ ‘ทำโทษ’ ข้อหาชิงสุกก่อนห่าม ทำให้ผู้ใหญ่วุ่นวาย ท่านว่ามาแบบนั้น เกือบจะมีเรื่องวุ่นวายอีกก็ตอนที่ นพสุดาจะให้พาฟ้าใหม่ไปตรวจครรภ์ เล่นเอาพวกเขาถึงกับหน้าเจื่อน เพราะคิดข้ออ้างไม่ทัน ดีที่ได้อิชิกาวะที่แก้ตัวแทนว่า เป็นความผิดพลาด เข้าใจไปเองของเซริวกับฟ้าใหม่ ที่ตื่นตูมกันไปเอง แล้วยืนยันให้ฟ้าใหม่ตรวจให้นพสุดาดู นั่นแหละ...เรื่องก็จบลงอย่างสวยงาม เพราะนพสุดาไม่ได้ติดใจอะไร ดีใจด้วยซ้ำที่ไม่มีการท้อง เธอเห็นแก่หน้าของพ่อแม่ของฝ่ายหญิง เนื่องจากเข้าใ
ยาวนานจนกว่าที่เซริวจะอดกลั้นอดทนได้แล้ว เนื่องจากน้ำที่เขาดื่มเข้าไปมาก ผัดกะเพราของฟ้าใหม่รสชาติค่อนข้างเผ็ดร้อน แม้จะไม่อยากปล่อยยูกะไว้กับฟ้าใหม่ แต่ข้าศึกที่โจมตีเข้ามาแบบนั้น มันก็ทำให้เซริวต้องจำถอยชั่วคราว “อย่าไปฟังที่ยูกะพูดนักนะฟิน” เขาไม่วายอดกระซิบสั่งเธอไว้ ก่อนจะหายแวบไปเข้าห้องน้ำ ในที่สุด ยูกะ ผู้หญิงที่ทำให้เซริวหนีการแต่งงานหัวซุกหัวซุนก็อยู่กับเธอตามลำพัง...จนได้ “คุณทำอาหารอร่อยมาก เอ...ดูแล้ว ฉันจะต้องเรียกตัวเองว่า พี่ยูกะหรือเปล่า” ฝ่ายนั้นเอ่ยชวนเธอคุย หน้าตายิ้มแย้ม แม้ใจจะระแวงบ้าง เพราะเซริวบอกไว้ แต่ก็อดคุยโต้ตอบด้วยไม่ได้ ตามแบบคนมีมนุษยสัมพันธ์ดี “ขอบคุณค่ะ เอ่อ...ฟินอายุ 22 ค่ะ ก็คงจะเป็นรุ่นน้องคุณยูกะจริง ๆ” “ตายล่ะ...” ยูกะเอามือทาบอก แล้วทำตาโต ยิ้มเปี่ยมเสน่ห์ส่งมาให้กับฟ้าใหม่ ตอนนี้ร่างเพรียวสมาร์ตของเธอเขยิบเข้ามาใกล้กับฟ้าใหม่ จนไหล่แทบจะชนกัน เธอโน้มใบหน้าจนแทบจะชิดหน้าของฟ้าใหม่ ทำให้สาวน้อยถึงกับตกใจแล้วผงะหนี เล่นเอายูกะหัวเราะชอบใจเลยทันที “พี่นึกว่าจะสัก 15- 16 เสียอีก หน้าเด็กมาก ผิวดี







