ลงทัณฑ์คนใจร้าย 12.1

รายงานข่าวโทรทัศน์

"เจ้าหน้าที่ตำรวจบุกเข้าช่วยนางแบบสาว ในเซฟเฮาท์ของนักธุรกิจชื่อดัง ซึ่งเป็นคุณลุงของเธอเอง โดยสารวัตรสืบสวนสอบสวนสถานีตำรวจ... เปิดเผยว่าได้รับแจ้งจากพลเมืองดีว่า มีเสียงหวีดร้องของผู้หญิงจากบ้านหลังดังกล่าว จึงได้ขอหมายเข้าตรวจค้น

ภายในบ้านพบหญิงสาวในสภาพเปลือยกาย ถูกทำร้ายบาดเจ็บสาหัส บริเวณใบหน้ามีร่องรอยแผลถูกทุบตี ที่คอมีโซ่ตรวนคล้องไว้ อีกทั้งยังมีเหล็กกลม น้ำหนักไม่ต่ำกว่าหกกิโลกรัม ที่ปลายโซ่อีกด้าน คาดว่าคนร้ายกักขังหน่วงเหนี่ยวทำร้ายหญิงคนดังกล่าวมานานแล้ว อาจกำลังวางแผน นำเธอไปถ่วงน้ำ แต่เจ้าหน้าที่เข้าไปช่วยได้ทัน ขณะนี้ส่งเข้ารักษาตัวที่ห้องผู้ป่วยวิกฤต โรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง ทราบชื่อภายหลังเธอคือนางแบบชื่อดังเมริกา ฯลฯ "  

กฤษณ์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ โชคดีที่เขาไปงานแฟชั่นโชว์เป็นเพื่อนมารดา แล้วบังเอิญไปได้ยินนางแบบซุบซิบกันว่าเมริกาหายตัวไปเกือบเดือน จึงได้ประสานเพื่อนที่เป็นตำรวจสืบหาเพื่อช่วยเหลือเธอ ถึงจะโกรธเกลียดผู้หญิงคนนี้ ก็ไม่อยากให้เธอเสียชีวิต แต่จากดูสภาพเถอะ ข่าววงในว่ากะโหลกร้าว ต้องผ่าตัดเอาเลือดคั่งในสมองออก

นายวิโรจน์ก็รอดตัวเช่นเคย ให้สัมภาษณ์นักข่าวด้วยสีหน้าสลด ประกาศลั่นไม่เกี่ยวกับตัวเอง แต่เป็นฝีมือเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ว่าจ้างให้ดูแลบ้าน กระทำการข่มขืนและทำร้ายร่างกายหลานสาวคนโปรด ขอให้เจ้าหน้าที่เร่งติดตามตัวคนร้ายมาลงโทษ

ผู้ชายคนนี้เลวร้ายจริงๆ แต่ละเรื่องที่นายวิโรจน์ให้ข้อมูลกับเขาดูปลอมไปหมด มีอะไรต่อมิอะไรซุกใต้พรมอีกเยอะ ที่ผ่านมาเขายอมเป็นที่ปรึกษาทางกฎหมายให้ ก็เพราะต้องการงัดข้อกับบิดา โกรธที่ถูกจับแต่งงานกับทิพย์อาภา

"ทิพย์"

เผลอเรียกชื่อภรรยาขึ้นมา ตั้งแต่เธอไม่อยู่บ้าน เขาก็คิดถึง และทบทวนเรื่องราววันนั้นใหม่ เธอต้องการช่วยโรส ไม่ใช่เมริกา แต่เขาไม่รับฟัง ทั้งที่ถ้าไม่ได้ทิพย์ คนที่จะเป็นข่าวหน้าหนึ่งคงเป็นโรส ที่ผ่านมาไม่ใช่ไม่เคยพยายามง้อ แต่ไม่เคยเข้าถึงภรรยาเลย

เพิ่งรู้ตัวว่ามีพ่อตาดุ ทั้งที่เมื่อก่อนออกอาการปลื้มที่ได้เขาเป็นลูกเขย กฤษณ์ยอมรับคิดถึงทิพย์อาภามากขึ้นผิดปกติ แต่ตอนนี้เขาไม่ค่อยว่างแล้ว หลังยอมมารับตำแหน่งรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยของคุณตา ระหว่างนั่งคิดอะไรหลายเรื่องอยู่นั้น

"ท่านรองคะ มีแขกมาขอพบค่ะ"

"อาจารย์เกตให้เขาเข้ามาได้เลยครับ"

แปลกใจไม่น้อย ไม่ได้นัดไว้ไม่รู้ว่าใครกันมาขอพบเขา ประตูแง้มออกพร้อมหนุ่มบอดี้การ์ด ที่เคยเจอกันแล้วสองครั้งก้าวเข้ามาในห้องทำให้ชายหนุ่มหน้าบึ้งในทันที

"มีธุระอะไร? " น้ำเสียงไม่มิตรเอ่ยถาม ถ้าจำไม่ผิดไอ้หมอนี่เป็นคนใช้ปืนจ่อหัวเขา แล้วยังใช้ด้ามปืนตบปากด้วย นึกถึงแล้วยังเจ็บใจไม่หาย

"ผมมาในฐานะตัวแทนคุณมาร์กพี่ชายคุณเอเดรียน เราอยากได้ข้อมูลของนายวิโรจน์ ที่คุณเป็นที่ปรึกษาทางกฎหมายอยู่"

"ผมมีจรรยาบรรณมากพอ คงให้ข้อมูลพวกคุณไม่ได้ อีกอย่างผมไม่ได้ทำงานกับนายวิโรจน์แล้ว"

"มันเป็นคดีฆาตกรรม เดี๋ยวเจ้าหน้าที่ก็ออกหมายเรียกคุณเข้าให้ปากคำอยู่ดี"

"งั้นผมก็จะรอคุยกับเจ้าหน้าที่เอง หมดธุระของคุณแล้วใช่ไหม"

"ยังครับ ผมมีเรื่องจะบอกคุณ เมื่อสัปดาห์ที่แล้วผมบังเอิญเจอภรรยาคุณหัดขับรถอยู่ มีอุบัติเหตุนิดหน่อยผมเลยไปส่งเธอที่บ้าน เธอน่ารักจังเลยนะครับ"

พูดไปยิ้มไปอย่างกับคนตกหลุมรัก ยิ่งเห็นว่าคนฟังถลึงตาใส่ พร้อมกับริมฝีปากแสดงอาการไม่พอใจ ก็ยิ่งยิ้มร่าทำสีหน้าหลงใหลยิ่งน่าหมั่นไส้ อีกใจก็ห่วงภรรยา เพราะได้ยินว่าอุบัติเหตุ

"แล้วมาบอกผมทำไม? " ถามเสียงแข็งเบือนหน้ามองทางอื่น ไม่อยากแสดงท่าทางหวงก้างให้เสียหน้า ทั้งที่หลายวันก่อนเขาเองก็ไปด้อมๆ มองๆ หน้าบ้านพ่อตาเช่นกัน

"ผมว่าคุณทิพย์น่าสนใจดี แต่ติดว่าเธอไม่ใช่คนตัวเปล่า ไม่อย่างนั้นผมคงจะจีบเธอแน่"

"ถ้าหมายถึง เธอแต่งงานแล้วล่ะก็ ไม่ต้องห่วงเลยเพราะเรากำลังจะหย่า"

‘ก็ลองดูสิไอ้ฝรั่งหน้าหนวด เมียฉัน ฉันกล่อมแป๊บเดียวก็ได้แล้ว แกจะต้องผิดหวัง เอาให้เจ็บกว่าที่แกเอาด้ามปืนตบปากฉันอีก’

"ถ้าคุณไม่มีปัญหาก็ดีครับ ผมหวังว่าคุณทิพย์คงจะยินยอมให้ผมเป็นพ่อของลูก"

‘พ่อของลูก’

ซันนี่เน้นหนักคำนี้ พลางจ้องตาคู่สนทนาเพื่อดูปฏิกิริยาตอบโต้ ประกายดวงตาวาววาบจากอาการตกใจ พลันหัวใจก็เต้นดังตึก ตึก แต่พูดไม่ออกเพราะความตื้นตันใจ แบบนี้ทิพย์อาภารอต้อนรับสามีได้เลย

"งั้นผมเดินหน้าจีบภรรยาคุณเลยนะครับ"

หนุ่มต่างชาติเดินจากไปทั้งรอยยิ้ม เพราะรู้ดีว่าภายใต้ท่าทางเย่อหยิ่งทำเป็นไม่สนใจของกฤษณ์ แท้ที่จริงแล้วหวั่นไหวกับภรรยาไปแล้ว ขนาดเขาเองยังประทับใจในตัวเธอตั้งแต่วันแรกที่ได้พูดคุย แม้จะไม่โดดเด่นเมื่อเทียบกับโรส แต่ก็มีเสน่ห์ในแง่ของความอ่อนโยน

"ถือว่าชดใช้ที่เคยเอาปืนตบปากคุณนะ ดอกเตอร์กฤษณ์"

ซันนี่กระตุกยิ้มเขาอยากให้หญิงสาวแสนดีสมหวัง ให้กฤษณ์ได้ทำหน้าที่แดดดี้ให้กับลูก ดูเหมือนที่เขาทำได้ผล ได้ยินเสียงหัวใจคนที่กำลังจะเป็นพ่อเต้นแรง

กฤษณ์นั่งไม่ติด เอาแต่คิดถึงภรรยา ทิพย์อาภากำลังท้องอย่างนั้นหรือ เขากำลังจะมีลูก การจะได้เป็นพ่อคนมันช่างตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก กฤษณ์คว้ากระเป๋าแมคบุ๊ค ต้องไปตามภรรยากลับบ้าน