LOGINวิโรจน์อยากจะจัดการชายตรงหน้านี้หนัก มันชักจะกล้าดีมากไปแล้ว แต่ด้วยรู้ถึงอิทธิพลของครอบครัวนี้ และเขาต้องอาศัยดอกเตอร์หนุ่มหล่อในหลายเรื่อง จึงจำต้องปล่อยให้โรสหลุดมือไป เมริกาต้องเจอดีแน่ ทำยังไงถึงปล่อยให้มีคนมาขัดขวางความสุขของเขา สวรรค์ตรงหน้าแท้ๆ แต่คว้ามาไม่ได้
กฤษณ์อุ้มคนหมดสติขึ้นรถ หันไปเห็นเมริกาตั้งกล้องมือถือถ่ายซูมเก็บภาพไว้เผื่อได้ใช้ประโยชน์ ดอกเตอร์หนุ่มกัดฟันกรอดเดินเข้าหาตัวร้ายที่วางแผนเอาโรสมาที่นี่โดยทันที หญิงสาวจะขับรถหนีแต่เขาไม่กลัวตายยืนขวางหน้าเอาไว้
"ผมรู้ว่าทุกอย่างเป็นแผนการของคุณ! ผมจะหาหลักฐานเอาพวกคุณเข้าคุกให้ได้! "
ปัง!! ตวาดเสียงดังพร้อมทุบกระโปรงหน้ารถ
"ก็เอาสิ! ถ้าพี่กฤษณ์แจ้งตำรวจ ยัยทิพย์เมียพี่ก็โดนด้วย"
กลัวแต่ทำเป็นตวาดกลับ แล้วในหัวก็นึกได้ว่าจะโยนบาปให้ใคร
"เกี่ยวอะไรกับทิพย์? "
ภรรยาของเขาเป็นคนบอกให้มาช่วยโรส จริงสิ! เธอรู้ได้ยังไง
"ทิพย์ร่วมมือกับริก้าด้วย ความจริงทิพย์จะให้ริก้าทำมานานแล้ว ก็ผัวยังหลงเมียเก่าไม่เลิกแบบนี้ เป็นใครก็อยากกำจัดนังโรสแหละ ริก้ามีหลักฐาน"
ว่าแล้วก็ลงจากรถ เปิดไลน์ที่แชทคุยกับทิพย์อาภา ยื่นมือถือให้ชายหนุ่มดู บทสนทนาชัดเจนว่าทิพย์อาภา รู้เห็นและยังบอกให้ฝ่ายนั้นรู้ตัวอีกว่าเขาอยู่ที่ไหน
"ไม่จริง! ถ้าทิพย์ทำ ทิพย์จะบอกให้มาช่วยทำไม"
ไม่อยากจะเชื่อว่าทิพย์อาภาจะทำได้ เมริกายิ้มเยาะ เมื่อเห็นท่าว่าจะทำให้อีกฝ่ายหลงกลได้ไม่ยาก
"ทิพย์คงอยากให้พี่กฤษณ์มาเห็นนังโรสเสร็จคุณลุงวิโรจน์ไง ฮ่าๆๆ "
หัวเราะอย่างสะใจ อย่างน้อยๆ ก็ได้เอาคืนเพื่อนทรยศทำแผนเธอพังทลาย ชายหนุ่มขบกรามโกรธเกลียดทุกคนที่ทำกับโรส ใครก็ตามที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ เขาจะคิดบัญชีไม่เว้น แต่ตอนนี้ต้องดูแลหญิงในรถก่อน
กฤษณ์กลับมาที่รถปลุกหญิงสาวแต่เธอก็ไม่ได้สติ เขาขับรถออกจากเซฟเฮาท์ด้วยใจร้อนรน ทำไมเธอถึงไม่ฟื้นสักที ไม่รู้ว่าสลบไปนานแค่ไหนแล้ว ยาที่ได้รับอันตรายระดับไหน ต้องพาไปโรงพยาบาล แต่ย่านนี้ไม่มีโรงพยาบาลเลย ระหว่างขับรถกวาดสายตาไปเห็นโรงแรมม่านรูด ขอดูก่อนว่าเธอปลอดภัย เพราะมัวแต่เป็นห่วงโรส ไม่ได้สังเกตเลยว่าเมริกายังขับรถตามมา
"พี่กฤษณ์พาโรสเข้าม่านรูด เห็นเมียเก่าเปลือยคงอดใจไม่ได้ สมน้ำหน้านังทิพย์ อีเพื่อนโง่!"
แอบขับตามจนเห็นว่าเขาเข้าห้องไหนจึงวนรถกลับออกมา ต่อไปเธอต้องจัดการทางเอเดรียน
"ฮึ! ฮึๆๆ "
หัวเราะในลำคอเพราะรู้สึกสะใจเหลือเกิน เพราะสิ่งที่ทำแม้จะไม่สำเร็จ แต่มันก็ไม่สูญเปล่า ไม่กี่นาทีคลิปกฤษณ์อุ้มโรสขึ้นรถ และก็ถูกส่งเข้าไลน์เอเดรียน ภาพไกลเห็นผู้หญิงไม่ชัดเพราะเธอซุกหน้าเข้ากับอกคนอุ้ม แต่ผู้ชายเอเดรียนจำได้ดี
Rika <<ฉันบังเอิญเห็นโรสกับพี่กฤษณ์ แอบจู๋จี๋ อ้อ! หรืออาจจะจี๋จู๋ก็ได้นะ ที่ม่านรูด (18:15)
กดส่งโลเคชั่น ภาพป้ายทางเข้าโรงแรมพร้อม ภาวนาให้เอเดรียนมาโดยไวจะได้เห็นอะไรดีๆ นอกจากนี้ยังส่งแบบเดียวกันไปเยาะเย้ยทิพย์อาภา เรียกให้มาที่ม่านรูด ดูสามีตัวเองกับหญิงอื่น เบะปากยิ้มสะใจเพียงแค่นาทีเดียว ก็ต้องเบิกตาโพลง เพราะเห็นคนที่มายืนอยู่หน้ารถของเธอ
"ไม่นะ! คุณลุงวิโรจน์"
"ฉันมีสิ่งตอบแทนให้ ที่เธออุตส่าห์จับโรสมา ที่เธอทำให้ฉันกับไอ้กฤษณ์แตกหักกัน ทำให้จากนี้รัฐมนตรีเกริกพลพ่อของมัน คงจะหันมาเล่นงานฉัน"
รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมบนใบหน้าชายวัยกลางคน น้ำเสียงลอดไรฟันอันน่ากลัว ทำเมริกาแทบหวีดร้อง
"ริก้า ปะ เปล่า ริก้าไม่ได้ทำให้พี่กฤษณ์รู้นะคะ ว้าย!!"
คำแก้ตัวไม่ได้ถูกรับฟัง คนของวิโรจน์แทรกตัวเข้าไปในรถ จับเธอโยนไปที่เบาะหลัง แล้วขับออกไป ชายสูงวัยยิ้มเย็นก่อนขึ้นรถคันของเขา ริก้าไม่ได้เรื่อง สงสัยเธอต้องไปนอนเฝ้าหนองน้ำหลังเซฟเฮ้าท์ร่วมกับผู้หญิงคนก่อนๆ ตอนนี้เขามีผู้หญิงคนใหม่ที่จะใช้เป็นนางนกต่อแล้ว ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะเก็บเมริกาเอาไว้
เอเดรียนแปลกใจที่ติดต่อโรสไม่ได้ เธอไม่เคยไม่รับสายหรือปิดเครื่อง แบตเตอรี่อาจจะหมดก็ได้ ตั้งแต่กลับจากชะอำไม่เคยห่างกัน ความสัมพันธ์ดีขึ้นเรื่อยๆ เมื่อได้มีโอกาสอยู่ใกล้ชิดเช่นคนรัก ถึงได้รู้จักโรสในอีกแง่มุม ถ้าไม่ชอบล่ะก็คอแข็งเชิดหน้าเข้าใส่ แต่สำหรับแฟนทั้งขี้อ้อนขี้เอาใจ ทุกลมหายใจเข้าออกของเอเดรียนคือโรส
โทร.หาไม่ติดแบบนี้ คงต้องไปหาเธอที่บ้านจึงจะสบายใจ ระหว่างที่เครื่องมือสื่อสารอยู่ในอุ้งมือ คลิปวีดิโอและข้อความจากเมริกาเด้งขึ้นมา เอเดรียนดูคลิปซ้ำๆ แม้จะไม่เห็นใบหน้าเขาก็แน่ใจว่านั่นคือโรส โรงแรมหรือ? แน่นอนเมริกาไม่หวังดี แต่เขาต้องเห็นด้วยตาตัวเอง เอเดรียนนั่งไม่ติด กดมือถือหาบอดี้การ์ดทั้งสองของเขา
"มาร์ติน เตรียมรถออก!"
ในน้ำเสียงที่ออกคำสั่งเต็มไปด้ายความรู้สึกร้อนใจ คู่หูบอดี้การ์ดต่างเตรียมพร้อมอาวุธครบมือ
"โรส โรสเป็นยังไงบ้าง"
ลมหายใจสม่ำเสมอ หัวใจเต้นในจังหวะคงที่ชีพจรปกติ กฤษณ์โล่งอก เขากุมมือเล็กขึ้นมาสูดดมอย่างห่วงใย แล้วจึงใช้ผ้าเช็ดตัวในห้องไปชุบน้ำอุ่น มาเช็ดตัวให้หญิงสาว สวยไปทั้งตัว มีรอยคิดส์มาร์คเจือจางเหนือหน้าอก ดูแล้วรู้ได้ว่าไม่ใช่รอยใหม่
"ป่านนี้ผู้ชายของโรสมันทำอะไรอยู่ ถ้าพี่ไม่มาช่วยไว้ รู้ไหมจะเกิดอะไรขึ้น"
"ชุดฉันเรียบร้อยหรือเปล่า" โรสหันซ้ายหันขวาดูความเรียบร้อยของเสื้อผ้า คนมั่นใจในตัวเองกลายเป็นไม่มั่นใจ ตอนนี้ซื้อเสื้อผ้าใหม่ทั้งหมด เพราะตั้งครรภ์ครบสามเดือน น้ำหนักขึ้นมาสี่กิโลกรัม แล้ววันนี้มีแขกคนสำคัญเสียด้วย เอเดรียนจับแขนหญิงสาวหมุนตัว เธอสวมชุดเดรสเรียบหรูตัวใหญ่ไซซ์เอล ผิดจากเมื่อก่อนสองขนาด"โรสที่รักคุณสวยไม่มีที่ติ ผมชอบที่คุณอวบขึ้นมากกว่า""จำคำนี้เอาไว้นะเอเดรียน ถ้าหลังคลอดน้ำหนักไม่ลด อย่ามาว่าโรสอ้วนนะ""ไม่หรอก ไปกันเถอะที่รัก มัมกับแดดดี้รออยู่""มัมคุณใจดีจริงๆ หรือคะ" ต้องโทษยัยคุณหญิงเด่นดวงทำให้เธอหลอนไปหมด ไม่มั่นใจที่จะพบกับแม่สามี เอเดรียนส่ายหน้าน้อยๆ จูงมือหญิงสาวมาหามารดาของเขา โรสสูดหายใจลึกๆ ระงับอาการตื่นเต้นที่บริเวณโต๊ะที่ลานกลางแจ้งข้างสระว่าย หญิงวัยกลางคนรูปร่างท้วม หน้าตาดูใจดี นั่งเคียงคู่กับชายต่างชาติ สำหรับเธอแล้วผู้ชายคนนี้เป็นรุ่นคุณปู่มากกว่า ทั้งคู่ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร เอเดรียนแนะนำเธอกับพวกท่าน โรสพูดภาษาอังกฤษได้แต่ไม่เก่งนัก พอได้ฟังภาษาอังกฤษสำเนียงอเมริกัน ถึงกับเงี่ยหูฟัง จึงจะสามารถจับใจความได้"สวัสดีค่ะมัม สวัสดีค่ะแดดดี้""เ
อยากให้ลูกคืนดีกัน แต่อยากเอาคืนด้วย ผู้พ่อสะใจซะเหลือเกินที่ลูกสาวได้ดั่งใจ ไม่ใจอ่อนง่ายๆ มีแต่คุณแม่ขจีที่คอยส่งสายตาอาทรลูกเขย ทิพย์อาภายิ้มเจื่อน ถ้าพ่อรู้ว่าเธอใจอ่อนตั้งแต่วันแรก พ่อคงผิดหวัง ได้แต่ทำเป็นไม่สนใจสามี แต่เขาป่วยแบบนี้จะให้ไม่สนใจได้ยังไงหลังเที่ยงคืนบ้านเงียบสงัด พ่อแม่หลับแล้ว ทิพย์อาภาย่องลงมาเช็ดตัวให้สามี กฤษณ์หลับตาให้เธอซับผ้าไปตามใบหน้ารักแร้แผงอก ได้แต่บอกตัวเองว่าถ้าลืมตาตื่นภรรยาคงรีบหนีไป เขาแกล้งหลับต่อ จนหญิงสาวอังมือที่หน้าผากของเขา"ตัวเย็นลงแล้ว พรุ่งนี้คงหายป่วยแล้วล่ะ" พูดแล้วก็ลุก แต่ถูกจับข้อมือเอาไว้"ยังทิพย์ พี่ยังร้อนมาก จับดูสิ""พี่กฤษณ์ จะทำอะไร"ทิพย์อาภาโวยวายเสียงกระซิบ เพราะเขาดึงมือเธอไปจับที่แท่งเนื้ออุ่นในร่มผ้า พยายามถกมือกลับ แต่คนไข้ลุกขึ้นนั่นกอดรัดร่างเล็กลงที่ตัก กระซิบเสียงพร่าข้างหู"พี่ยังร้อน จริงหรือเปล่าล่ะทิพย์""อื้อ พี่กฤษณ์ ปล่อยนะ อืม" เธอไม่ได้ดิ้นรนขัดขืนอะไรมาก และอ่อนระทวยไปกับจูบของเขา กฤษณ์บดขยี้ริมฝีปากร้อนเข้ากับเรียวปากสวย กดเธอลงเบื้องล่าง ใช้แววตาหยาดเยิ้มมองสบตาแป๋วของหญิงสาว"พี่รักทิพย์นะ"เสียงบ
หน้าบ้านทิพย์อาภา"ออกไปให้พ้นบ้านฉัน!ถ้าแกบุกรุกเข้ามาฉันมีสิทธิ์ยิงได้ออกไปเดี๋ยวนี้!! " "อย่านะคะคุณ! " / "คุณพ่อวางปืนเถอะนะคะ! "เกรียงไกรร้องขู่เล็งปลายกระบอกปืนไปที่กฤษณ์ มือไม้แข้งขาลำตัวสั่นเทิ้ม จนน่าห่วงว่านิ้วสั่นๆ จะลั่นกระสุนใส่ ลูกเขยจริงๆ ทั้งคุณขจีภรรยา และทิพย์อาภาต่างก็ตกใจเข่าแทบทรุด ไม่คิดว่าพ่อจะคว้าปืนพกจ่อหน้าผากสามี แล้วยังเป็นบุตรของผู้มีพระคุณกับตัวเองด้วย แต่บังอาจทำลูกสาวของเขาเสียใจก็คงต้องยอมแตกหักโฮ่งๆๆ แฮ่!!! เจ้านายด่าผู้บุกรุก ปีโป้เจ้าหมาแสนรู้ก็เอาด้วย เห่าเสียงดัง แล้ววิ่งเข้าใส่ ดีที่มันเชื่อฟังขจียอมล่าถอย"ปีโป้อย่าดุสิลูก ไม่น่ารักเลย"ทิพย์อาภาลูบหัวปีโป้ก่อนจะนั่งลงกอดเจ้าตัวสีน้ำตาลเอาไว้ เธออ่อนโยนแม้กระทั่งดุสุนัข ภรรยาน่ารักขนาดนี้ เขายังทำร้ายจิตใจเธอได้ คิดแล้วให้สำนึกผิด พนมมือไหว้ขอความเมตตาจากพ่อตา"คุณพ่อครับ ได้โปรดยกโทษให้ผมเถอะนะครับ ผมจะขอรับ เมียกลับบ้าน" "ฮึ! ฉันไม่มีทางให้ลูกสาวกลับไปทนอยู่กับแกหรอก" ลูกไม่เคยบอกว่าทนกับอะไร ไม่เคยเล่าในสิ่งที่ถูกกระทำ แต่คนเป็นพ่อเจ็บแค้น แค่ทิพย์อาภาบอกว่าสามีขอหย่า ขนของกลับบ้านกอ
รายงานข่าวโทรทัศน์"เจ้าหน้าที่ตำรวจบุกเข้าช่วยนางแบบสาว ในเซฟเฮาท์ของนักธุรกิจชื่อดัง ซึ่งเป็นคุณลุงของเธอเอง โดยสารวัตรสืบสวนสอบสวนสถานีตำรวจ... เปิดเผยว่าได้รับแจ้งจากพลเมืองดีว่า มีเสียงหวีดร้องของผู้หญิงจากบ้านหลังดังกล่าว จึงได้ขอหมายเข้าตรวจค้นภายในบ้านพบหญิงสาวในสภาพเปลือยกาย ถูกทำร้ายบาดเจ็บสาหัส บริเวณใบหน้ามีร่องรอยแผลถูกทุบตี ที่คอมีโซ่ตรวนคล้องไว้ อีกทั้งยังมีเหล็กกลม น้ำหนักไม่ต่ำกว่าหกกิโลกรัม ที่ปลายโซ่อีกด้าน คาดว่าคนร้ายกักขังหน่วงเหนี่ยวทำร้ายหญิงคนดังกล่าวมานานแล้ว อาจกำลังวางแผน นำเธอไปถ่วงน้ำ แต่เจ้าหน้าที่เข้าไปช่วยได้ทัน ขณะนี้ส่งเข้ารักษาตัวที่ห้องผู้ป่วยวิกฤต โรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง ทราบชื่อภายหลังเธอคือนางแบบชื่อดังเมริกา ฯลฯ " กฤษณ์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ โชคดีที่เขาไปงานแฟชั่นโชว์เป็นเพื่อนมารดา แล้วบังเอิญไปได้ยินนางแบบซุบซิบกันว่าเมริกาหายตัวไปเกือบเดือน จึงได้ประสานเพื่อนที่เป็นตำรวจสืบหาเพื่อช่วยเหลือเธอ ถึงจะโกรธเกลียดผู้หญิงคนนี้ ก็ไม่อยากให้เธอเสียชีวิต แต่จากดูสภาพเถอะ ข่าววงในว่ากะโหลกร้าว ต้องผ่าตัดเอาเลือดคั่งในสมองออกนายวิโรจน์ก็รอดตัวเช่นเคย ให้สั
"โรส ผมรู้แล้ว ผมเชื่อคุณ หยุดร้องไห้เถอะนะคนดี""ฮือๆ ฉันหยุดไม่ได้ อึก"ยกมือปิดปากตัวเองไว้ ก็ยังจะร้องอยู่นั่น เอเดรียนปลอบ ทั้งในใจก็มีคำถาม ทำไมโรสอ่อนไหวเป็นคนละคนกับเมื่อก่อน "ผมอยู่นี่แล้วโรส หยุดร้องไห้เถอะ""ขอเวลาฉันสักครู่ค่ะ กอดฉันแน่นๆ ด้วย" วงแขนกำยำโอบโรสไว้ในอ้อมกอด ต่างตะแคงตัวเข้าหากอดกันไว้อย่างนั้น จนโรสหยุดอาการร้องไห้ได้ เธอไม่อยากเป็นแบบนี้หรอกเพราะมันเหนื่อย แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน "เอเดรียน อย่าทิ้งฉันไปอีกนะ ฉันไม่อยากให้เราพลัดพรากกัน ไม่อยากให้คุณหมดโอกาสได้เป็นแดดดี้ของลูก"เอเดรียนเพ่งมองหน้าเธอ เมื่อครู่โรสพูดว่า ‘ลูก’ งั้นหรือ"ลูกหรือ หมายถึง... ""ฉันกำลังท้องลูกของเราค่ะ" รอยยิ้มของเอเดรียนที่รับรู้ว่าเขากำลังจะเป็นพ่อ ทำให้หัวใจของโรสเบ่งบาน"จริงหรือโรส? " ถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ตื้นตันใจบรรยายไม่ถูก"คุณรู้ไหมผมภาวนามาตลอด ขอให้คุณตั้งท้องลูกของเรา ผมจะได้ถือโอกาสใช้เป็นข้ออ้างกลับมาหาคุณ"พูดพลางใช้หัวแม่มือเกลี่ยน้ำตาให้เธอ "ผิดกับฉัน ตอนที่ไม่มีคุณฉันภาวนาให้ไม่ท้อง เพราะฉันกลัวว่าหลังคลอดลูกออกมาแล้ว ถ้าเกิดฉันเป็นอะไรไป ลูกจะไม่มีใคร
"อาการอย่างคุณว่าถ้าเป็นผู้หญิง ก็คงจะแพ้ท้องแล้วค่ะ"ซันนี่หรี่ตามองหญิงสาวตรงหน้า สีหน้าตื่นตกใจเมื่อสักครู่เปลี่ยนเป็นอมยิ้มอย่างมีนัยบางอย่าง"อาการคล้ายนะครับ ว่าแต่คุณโรสมาทำอะไรหรือ? ""ฉันมาตรวจเลือดค่ะ เอ่อ ฉันอยากจะรู้ว่าฉันเลือดกรุ๊ปอะไร"ไม่ได้คิดที่จะปิดบังที่ตั้งครรภ์ แต่ยังไม่อยากให้เอเดรียนรู้ คู่สนทนาจ้องหน้าหาพิรุธ เพราะรู้มาว่าผู้ชายสามารถแพ้ท้องแทนผู้หญิงได้จริงๆ ทำให้โรสถามเรื่องอื่นเพื่อกลบเกลื่อน"เอเดรียนกลับมาเมืองไทยตั้งแต่เมื่อไหร่หรือคะ? " "มาได้เกือบสัปดาห์แล้วครับ""งั้นหรือคะ ฉันเข้าเยี่ยมเขาได้ไหม เขาห้ามหรือเปล่า"ไม่รู้ว่าเขายังโกรธเกลียดเธออยู่ไหม ตอนนี้หัวใจเปราะบางเหลือเกิน หากเพียงได้ยินคำว่าเขาไม่ปรารถนาจะพบเธอ ก็คงเจ็บปวดมาก"ไม่เลยครับ เขาอาจจะอยากเจอคุณซะด้วยซ้ำแต่ไม่พูด""งั้นฉันขอไปรอคิวเจาะเลือดของฉันก่อนนะคะ เสร็จแล้วฉันจะไปเยี่ยมเขาค่ะ"หลังเจาะเลือดรับยาบำรุง โรสรีบไปเยี่ยมไข้คนที่เธอยากเจอเหลือเกิน คนตัวใหญ่ในชุดคนไข้ของโรงพยาบาล นอนรับน้ำเกลืออยู่บนเตียงผู้ป่วย เขามองหน้าเธอตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องด้วยแววตานิ่ง ไม่แสดงออกถึงอาการตื่น




![คลั่งรักสาวขัด[ดอ]ดอก](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


