ต้อนรับสู่พ่อบ้านใจกล้า 3.3

เอเดรียนส่ายหน้าอย่างระอา บุษรินทร์สวยไม่น้อย อีกทั้งยังดูหน้าตาอ่อนเยาว์กว่าโรสที่รักของเขา แต่เลือกบริการชายแก่แล้วยังทิ้งเพื่อนในสภาพเมามายไว้ที่ผับอีก

"แต่ที่ผมได้ยินมา คุณมาร์กสงสัยว่าคุณพ่ออาจถูกฆาตกรรม และเพื่อนคุณโรสอยู่เบื้องหลัง"

"อย่างงั้นหรือ"

ข้อมูลใหม่ทำให้เอเดรียนคิดตามว่าเกิดอะไรขึ้น

"เดี๋ยวฉันเคลียร์กับมาร์กเอง ว่าจะเอายังไง ระหว่างนี้ฝากนายจ้างคนสืบประวัติเมียฉันด้วย"

ออกคำสั่งด้วยสีหน้ายิ้มกรุ้มกริ่ม

"เมีย? " ซันนี่ทวนคำเหมือนถาม สายตาคมวาวมองเจ้านายอย่างไม่อยากจะเชื่อ เขาไม่เคยยอมใช้คำนี้กับใคร เอเดรียนเชิดหน้าน้อยๆ กลบเกลื่อนอาการขวยเขิน

"โรสนั่นแหละ ขอช้าที่สุดภายในวันพรุ่งนี้นะ" สั่งแล้วกดโทรศัพท์หามาร์ก เดินหลบไปคุยลำพัง

เร็วกว่าที่คาดหวัง วันต่อมาประวัติของสาวสวยก็อยู่ในมือเอเดรียน โรสเธอมีชื่อแค่พยางค์เดียว เป็นลูกครึ่งไม่ทราบเชื้อชาติ ถูกอุปการะโดยสามีภรรยาชาวไทย ทั้งคู่เสียชีวิตแล้ว หญิงสาวอยู่กับเพื่อนสนิทที่รักกันมาก โรสเคยรับเป็นพิธีกรในงานสำคัญ และโดดเด่นหลายงาน

เธอเคยมีข่าวคบหากับบุตรชายนักการเมืองที่เพิ่งเข้าประตูวิวาห์ไปเมื่อวันก่อน ปะติดปะต่อแล้ว คนรักแต่งงานคือสาเหตุที่ทำให้เธอเสียใจและดื่มหนัก เพราะปกติหญิงสาวจะวางตัวดีมาตลอด โรสที่รักของเขาไม่ใช่นักเที่ยวเสเพล นึกถึงเธอแล้วก็ยิ้มระรื่น ลืมตัวว่ามีบอดี้การ์ดหน้าหล่อสองคนจ้องอยู่ งานนี้ดูท่าพวกเขาจะได้เจ้านายเพิ่ม

ณ เวลานี้โรสรับงานมากขึ้น และทำรายการทีวีขายสินค้าแทนเพื่อนรัก เพื่อเอาเงินไปช่วยเหลือครอบครัวบุษรินทร์ ที่ตอนนี้มีปัญหาเรื่องเงิน ทุกอย่างน่าจะจบ ถ้ามาร์กให้เงินของเมธีกับเธอ แต่เจ้าพี่ชายของเขาไม่ทำเช่นนั้น เอเดรียนคลี่ยิ้มอย่างวายร้าย นึกออกแล้วว่าจะจัดการแม่สาวจอมพยศนี้ยังไง

โรสกลับมารับงานแบบไม่เลือกมากเช่นตอนที่คบกับกฤษณ์ รับรีวิวเครื่องสำอาง ไลฟ์แต่งหน้าผ่านทางโซเชียลบ่อยขึ้น แต่จะไม่ยอมรีวิวให้กับผลิตภัณฑ์ที่ใช้แล้วแพ้ ครีมบางชนิดดูก็รู้ว่าเป็นประเภทกวนเอง ไม่เห็นแก่เงินจนร่วมมือหลอกลวงผู้บริโภค

ตอนนี้ยุพากำลังลำบากมาก เพราะติดต่อหลานสาวไม่ได้ บางวันโทร.มาร้องห่มร้องไห้ขอยืมเงิน บอกว่าญาติที่เป็นเหยื่อแชร์ลูกโซ่ กินยาพิษฆ่าตัวตายเพราะที่ดินจะหลุดจำนอง โรสไม่อาจนิ่งดูดายเธอโอนเงินเก็บกว่าสี่แสนบาทให้ยุพาไปก่อน อย่างน้อยก็เคยอาศัยบ้านเขา สำคัญคือบุษรินทร์เป็นเพื่อนรักไม่เคยทิ้งกัน 

"เหลือในบัญชีห้าพันเอง ค่าผ่อนคอนโดหมื่นหกพันแปดร้อยบาท ว้า... เราน่าจะเหลือไว้มากกว่านี้ แต่ไม่เป็นไร งานที่รับไว้จนถึงสิ้นเดือน จะได้สักสามหมื่นกว่าอยู่นะ" โรสทำหน้าละเหี่ยกับเงินในอีแบงก์กิ้ง

"บุษฉันห่วงแกมากนะ อยากแจ้งความแต่ก็กลัวตำรวจจับแกเข้าคุก ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย"

เธอโยนมือถือไว้ข้างหมอน ล้มตัวนอนมองดาวเรืองแสงบนเพดาน ภาพวันที่มันขึ้นไปอยู่บนนั้นฉายเข้ามาในหัว

"ตรงนั้นค่ะพี่กฤษณ์ ติดมุมซ้ายเยอะๆ "

โรสปล่อยมือจากบันไดอะลูมิเนียมห้าชั้น ชี้บอกแฟนหนุ่มให้ติดดาวเรืองแสงตรงเตียงนอนของเธอเยอะเป็นพิเศษ

"พอแล้วโรส ให้ฝั่งบุษบ้างสิ"

ดอกเตอร์ป้ายแดงผู้รักความยุติธรรมท้วงติง ในใจก็เอ็นดูแฟนสาว เวลาทำงานเธอดูสง่าราวกับนางพญา แต่อยู่ที่บ้านเหมือนเด็กๆ โดยเฉพาะเวลาอยู่กับเขา ทั้งขี้อ้อนฉอเลาะเอาอกเอาใจ

"ก็บุษหลับง่ายนี่หน่า โรสสิต้องนอนนับแกะเป็นร้อย" 

ตีหน้าเศร้าอยากถูกตามใจ เพราะเขายอมให้เธอเสมอ

"โรสหลับง่ายกว่ามั้ง พี่เห็นวันนั้นได้ไวน์ไปแค่สองแก้วก็น็อกแล้ว" 

ล้อเลียนแฟนสาวให้เขิน เพราะชอบเวลาเธอทำแก้มป่องบิดตัวไปมา 

"บ้า...อย่ามาล้อเค้านะ ลงมาค่ะ โรสจะยึดบันไดให้"

ร่างใหญ่ก้าวลงบันไดทีละขั้นจนถึงพื้น แกล้งสะดุดเล็กน้อยให้หญิงสาวชะงัก แล้วตวัดแขนรัดล้มที่เตียงนุ่ม

"อุ๊ย! พี่กฤษณ์นี่"

หญิงสาวหัวเราะ ฟาดฝ่ามือเล็กเข้าที่แก้มคนรักเบาๆ เสียงหัวเราะทั้งคู่แผ่วหาย นอนนิ่งสบตากัน พี่กฤษณ์ของเธอช่างหล่อ ใบหน้าเกลี้ยงเกลา สวมแว่นสายตากรอบเล็กทรงเหลี่ยม ทำให้เขาดูเป็นผู้ใหญ่มาก ทั้งที่แก่กว่าเธอแค่สี่ปี

โรสใจเต้นแรงเมื่อริมฝีปากหนาขยับเบียดเข้ากับกลีบปากบาง ปลายลิ้นร้อนละเลียดไปกับปากนุ่มของเธอ มือหนาจับประคองใบหน้างามให้รับจูบดูดดื่ม ส่วนมือเรียวทั้งสองค่อยๆ เลื่อนขึ้นลูบสัมผัสแผ่นหลังและต้นคอของเขา

"อาหารสะ  สะ  เสร็จแล้วค่ะ"

บุษรินทร์ผงะหน้าประตูห้องนอน ตายแล้วเธอขัดจังหวะหวานของเพื่อนรักเข้าอย่างจัง กฤษณ์ขยับลุกจากกายเล็กที่ทาบทับ ทั้งคู่แก้มแดงลามถึงใบหู โดยเฉพาะโรสถึงกับไม่กล้ามองหน้าเพื่อน

"บุษขอโทษน๊า"  บุษรินทร์ก้มหน้าทำน้ำเสียงอ่อยๆ ทั้งรู้สึกผิดแล้วก็เขินไปกับเพื่อนด้วย 

"ไม่เป็นไรหรอกแกอย่าซีเรียส ไปกินข้าวกันดีกว่าค่ะพี่กฤษณ์"

คิดถึงภาพเก่าๆ แล้วน้ำตาก็ไหล ไม่อยากร้องไห้กับอดีตคนรักอีก แต่พอจ้องดูดาวนั่นก็อดใจไหว อีกทั้งเวลานี้เหมือนกับว่า อะไรต่อมิอะไรถาโถมเข้ามา แฟนแต่งงานกับผู้หญิงอื่น เพื่อนมาหายตัวไปอย่างน่าเป็นห่วง และเธอเองก็ถูกผู้ชายเลวคนนั้นลากขึ้นห้อง เรื่องหลังนี้รบกวนจิตใจตลอดเวลา ร่องรอยช้ำเป็นจ้ำๆ ตามตัวหลายจุดยังต้องใช้ครีมปกปิด

เสียงเครื่องมือสื่อสารดัง โรสยกมือปาดน้ำตาก่อนกดรับสาย

"อะไรนะคะ! พี่แพงจะยกเลิกงานพิธีกรเปิดตัวน้ำหอมของไฮโซวาวา" งานนี้ค่าตัวตั้งหลายพัน น่าเสียดายแต่ทำไงได้

"โอเคค่ะพี่แพง" กดวางสาย แต่ยังมิทันได้กรีดร้องระบายความโกรธก็มีสายเข้าอีก

"งานพิธีกรงานอำลาตำแหน่งประธานไนท์ สเปซเหรอคะ... ทำไมคะพี่... เขาอยากให้เมริกาหลานสาวของเขาฝึกทำ... ค่ะพี่... ค่ะ... ไม่เป็นไรค่ะ"

โรสเริ่มใจคอไม่ดี คำนวณงานที่เหลือกับรายได้ที่จะเข้ามา เหลือประมาณสองหมื่นยังพอทนได้ สักพักเสียงเพลงจากเครื่องมือถือดังอีก และเป็นเบอร์คนที่ดีลงานกับเธอ หญิงสาวมองมือถือตัวเอง เหมือนเธอกำลังเห็นปีศาจร้าย