ไออุ่นที่คุ้นเคย 11.3

"โรส ผมรู้แล้ว ผมเชื่อคุณ หยุดร้องไห้เถอะนะคนดี"

"ฮือๆ ฉันหยุดไม่ได้ อึก"

ยกมือปิดปากตัวเองไว้ ก็ยังจะร้องอยู่นั่น เอเดรียนปลอบ ทั้งในใจก็มีคำถาม ทำไมโรสอ่อนไหวเป็นคนละคนกับเมื่อก่อน 

"ผมอยู่นี่แล้วโรส หยุดร้องไห้เถอะ"

"ขอเวลาฉันสักครู่ค่ะ กอดฉันแน่นๆ ด้วย"  

วงแขนกำยำโอบโรสไว้ในอ้อมกอด ต่างตะแคงตัวเข้าหากอดกันไว้อย่างนั้น จนโรสหยุดอาการร้องไห้ได้ เธอไม่อยากเป็นแบบนี้หรอกเพราะมันเหนื่อย แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน 

"เอเดรียน อย่าทิ้งฉันไปอีกนะ ฉันไม่อยากให้เราพลัดพรากกัน ไม่อยากให้คุณหมดโอกาสได้เป็นแดดดี้ของลูก"

เอเดรียนเพ่งมองหน้าเธอ เมื่อครู่โรสพูดว่า ‘ลูก’ งั้นหรือ

"ลูกหรือ หมายถึง... "

"ฉันกำลังท้องลูกของเราค่ะ" รอยยิ้มของเอเดรียนที่รับรู้ว่าเขากำลังจะเป็นพ่อ ทำให้หัวใจของโรสเบ่งบาน

"จริงหรือโรส? " ถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ตื้นตันใจบรรยายไม่ถูก

"คุณรู้ไหมผมภาวนามาตลอด ขอให้คุณตั้งท้องลูกของเรา ผมจะได้ถือโอกาสใช้เป็นข้ออ้างกลับมาหาคุณ"

พูดพลางใช้หัวแม่มือเกลี่ยน้ำตาให้เธอ 

"ผิดกับฉัน ตอนที่ไม่มีคุณฉันภาวนาให้ไม่ท้อง เพราะฉันกลัวว่าหลังคลอดลูกออกมาแล้ว ถ้าเกิดฉันเป็นอะไรไป ลูกจะไม่มีใคร ต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก ปากกัดตีนถีบเหมือนกับฉัน"  

"ไม่โรส ผมติดตามคุณตลอด เพียงแค่คุณไม่รู้ ขอโทษที่รู้ว่าคุณตามง้อแล้วยังไม่ยอมกลับมาหา ผมบอกแต่แรกแล้วว่า จะไม่ยอมให้ผมและลูกของเราพลัดพรากจากกันเป็นอันขาด"  

เอเดรียนจูบซับน้ำตา แล้วจึงเคลื่อนริมฝีปากไปดูดดื่มเข้ากับปากบางอย่างโหยหา มือใหญ่คลำแคล้นทรวงอก  รู้สึกได้ถึงความคัดตึงกว่าเดิม ทั้งสองลุกนั่งช่วยกันปลดเปลื้องเสื้อผ้า ต่างจ้องกายเปลือยเปล่าของกันและกันด้วยความคิดถึงเป็นที่สุด

"อะ เอเดรียน"  

โรสสะดุ้ง รู้สึกเจ็บเล็กน้อยเมื่อปากและลิ้นของเขาคลอเคล้าเต้านมคัดของเธอ มือน้อยคว้าเข้าที่ศีรษะชายหนุ่ม เขาไม่หยุดจูบอยู่เพียงที่ใดที่หนึ่ง จุมพิตไม่วายเว้นบนเนื้อกายของเธอ และโรสลูบไล้ไปบนตัวเขาทุกส่วน เพลิงรักลุกโชนขึ้นมา ราวกับว่าสองกายราดด้วยน้ำมัน จังหวะเล้าโลมเร่าร้อน บดเบียดส่วนสำคัญเข้าหาสอดรับกันและกัน เพื่อหลอมรวมสองกายแนบชิด

เอเดรียนยกขาของโรสขึ้นมาพาดที่ไหล่ของเขา มือใหญ่ทั้งสองเปลี่ยนมาจับยึดสะโพกเธอเอาไว้ ความคับแน่นที่รัดท่อนรักอยู่นี้ ทำให้อยากกระหน่ำเข้าใส่กายเล็กสุดแรงเกิด ดีที่โรสเตือนตั้งแต่เริ่มขยับ

"เอเดรียน เราทำได้ใช่ไหม"  รู้ว่าลูกแข็งแรง เพราะช่องท้องเธอไม่เคยเจ็บปวด แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้

"ไม่เป็นอะไรหรอก ผมจะ อา พยายามเบาที่สุด"

 เอเดรียนเลียริมฝีปากแห้งผาก ท่องเอาไว้ว่าต้องระวัง

"แต่คุณ ขะ แข็ง อ๊า เอเดรียนอย่าเข้ามาลึกสิ"

โรสทำให้เพียงขยำหมอนหนุนนอนระบายความเสียวซ่าน แล้วแหงนหน้าส่ายไปมา เพราะคนตัวใหญ่ นั่งคุกเข่ายกสะโพกเธอขึ้นรับความใหญ่โตของเขา ถาโถมถี่ยิบแต่ไม่รุนแรงไม่ได้ทำให้เสียอรรถรส บางจังหวะมีพลั้งเผลอแรงเข้าใส่

หญิงสาวจึงเสนอตัวโยกโยนบนเขาแทน แต่กลับกลายเป็นว่าเธอถูกจับยกตัวไว้ รับการเด้งสวนขึ้นมาจากเบื้องล่าง

"อา ฉันไม่ไหวแล้วนะ! "

คนตัวเล็กกระตุกแต่ไม่ได้หยุดพัก ถูกชายหนุ่มจับพลิกคว่ำพลิกหงายสอดประสานกายใส่เนิ่นนาน  เขาเปลี่ยนท่ามาอยู่เหนือตัวเธอ ดึงหมอนมารองสะโพกหญิงสาวเอาไว้ วงแขนล่าค้ำยันบนเตียง ยกส่วนแผงอกขึ้นสูง เพื่อลงน้ำหนักที่ช่วงเอวจ้วงใส่คนใต้ร่างพัลวัน ทั้งสองครางเสียงกระเส่าประสานกันดังลั่นห้อง

เอเดรียนก้มลงมาจูบสลับกับยกตัวสูง  ใบหน้าเขาบิดเบ้บ่งบอกถึงความเสียวซ่านสุดขั้ว บ้างก็กัดริมฝีปากล่าง บ้างก็เผยอปากส่งเสียงคราง โรสยิ้มหวานให้กับความสุขระหว่างเขาและเธอ

"เอเดรียนคะ อา"  "โรสที่รักของผม  โอว"

มือเล็กของโรสโอบใบหน้าชายหนุ่มเอาไว้ เขาเหมือนกำลังทรมาน แต่ยิ่งดูทรมานเท่าไหร่ก็หมายถึงสุขมากเท่านั้น สองมือน้อยเปลี่ยนไปเกาะที่กล้ามแขน เมื่อถูกรัวรักเข้าใส่ เขาคำรามดังลั่นห้องตัวสั่นดิก ปล่อยธารสุขใส่เธอ แล้วทิ้งตัวลงนอนข้างๆ รั้งใบหน้าสวยเข้ามาจูบ สูดดมข้างๆ ใบหูเล็ก       

"ผมรักคุณโรส รักหมดหัวใจ"

เอ่ยคำรักสบตากันแล้วจุมพิตที่หน้าผากชุ่มเหงื่อ โรสรู้สึกราวกับว่าอยู่ในความฝัน ฝันที่แสนสุขอย่างไม่เคยมาก่อน และเธอก็อยากบอกความในใจเช่นกัน

"ฉันก็รักคุณค่ะ"

หญิงสาวเป็นฝ่ายโน้มหน้าเข้าจูบเขา หลังสารภาพรักตอบ เอเดรียนขยับขึ้นมาครอบร่างเล็กเอาไว้ มองสบตาเธออย่างซึ้งใจ  

"แต่งงานกับผมนะโรส"

"เอเดรียน… "

ความปีติมันเอ่อท้นจนคิดไม่ออกว่าจะพูดอะไร  แต่น้ำตาคลอขึ้นมาอีกแล้ว

"ตอบผมสิโรส ว่าคุณจะแต่งงานกับผมไหม"

เอเดรียนคาดคั้นเอาคำตอบ คนพยายามกลั้นน้ำตาได้แต่พยักหน้ามันสุดแสนตื้นตันจนแทบจะเปล่งเสียงตอบรับไม่ออก

"ค่ะ เอเดรียน ฉันจะแต่งงานกับคุณค่ะ"  

"ผมดีใจเหลือเกินโรสที่รัก"  

คำขอแต่งงานของเขา เป็นสิ่งที่โรสหวังมาหลังรู้ว่าตั้งครรภ์ และคำตอบรับของเธอ เป็นสิ่งที่เอเดรียนต้องการ จุมพิตแสนหวานขอบคุณกันและกันจากหัวใจ กระพือแรงปรารถนาขึ้นมาอีกระลอก

ผู้หญิงที่เอเดรียนหิ้วออกมาจากห้องน้ำชายคืนนั้น กลายเป็นว่าเขาได้หิ้วความรักขึ้นมา เธอคือดวงใจคือทุกสิ่งในชีวิต ต่อจากนี้ไปชั่วนิรันดร์  

 และเขาก็จะเป็นสามีที่อบอุ่น เป็นพ่อที่ปกป้องโรสกับลูก เธอจะไม่มีวันโดดเดี่ยวอีก และจะเป็นผู้หญิงที่น่าอิจฉาที่สุดในโลก