Beranda / LGBTQ+ / คุณนายสายสมร / ตอนพิเศษ (2) ดูแลด้วยหัวใจ

Share

ตอนพิเศษ (2) ดูแลด้วยหัวใจ

last update Tanggal publikasi: 2026-03-05 09:42:13

แสงแดดยามบ่ายที่เคยแผดเผาดูจะอ่อนแรงลงเมื่อลอดผ่านม่านลูกไม้สีนวลเข้ามาในห้องนั่งเล่นส่วน
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • คุณนายสายสมร   ตอนพิเศษ 3 รสชาติของความรัก

    เย็นวันเสาร์ที่อากาศเป็นใจ สายสมรตัดสินใจทำเรื่องที่ท้าทายที่สุดในชีวิตนั่นคือการ เข้าครัวปกติหน้าที่นี้จะเป็นของป้าจันทร์หรือไม่ก็ตะวัน แต่วันนี้คุณนายคนสวยยืนกรานว่าอยากจะทำมื้อพิเศษตอบแทนตะวันที่เหนื่อยกับการคิดโปรเจกต์ปรับปรุงตลาดใหม่มาทั้งอาทิตย์“พี่แน่ใจนะคะว่าไม่อยากให้ตะวันช่วย”แฟนเด็กของสมรยืนกอดอกพิงขอบประตูห้องครัว มองดูคุณนายในชุดผ้ากันเปื้อนลูกไม้สีหวานที่ดูขัดกับมีดทำครัวในมือซะเหลือเกิน“แน่ใจค่ะ! ตะวันไปนั่งรอที่โต๊ะเลย พี่อ่านสูตรมาอย่างดี วันนี้เราจะกินแกงส้มชะอมกุ้งฝีมือสายสมรกันค่ะ”สายสมรตอบด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น แม้จะดูเก้ ๆ กัง ๆ ตอนหยิบหอมแดงขึ้นมาปอกก็ตามและผ่านไปเพียงสิบนาที“โอ๊ย!”เสียงอุทานเบา ๆ ทำให้ตะวันที่แอบลุ้นอยู่ห่าง ๆ ต้องรีบพุ่งตัวเข้าไปหาทันที“เป็นอะไรคะ มีดบาดเหรอ?” ตะวันคว้ามือเรียวมาดูด้วยความตกใจ“เปล่าค่ะ พี่แค่แสบตา หอมแดงนี่ไม่น่ารักเลยนะคะ ทำพี่ร้องไห้”สายสมรตอบพลางขยี้ตาจนแดงก่ำ น้ำตาคลอเบ้าดูน่าเอ็นดูเสียจนตะวันหลุดขำ“โถ่พี่สมร มาค่ะ มานี่เลย ตะวันทำเองดีกว่า พี่ไปเป็นลูกมือคอยชิมรสก็พอ”ตะวันแย่งมีดมาถือไว้เองอย่างแคล่วคล่อง เธอเร

  • คุณนายสายสมร   ตอนพิเศษ (2) ดูแลด้วยหัวใจ

    แสงแดดยามบ่ายที่เคยแผดเผาดูจะอ่อนแรงลงเมื่อลอดผ่านม่านลูกไม้สีนวลเข้ามาในห้องนั่งเล่นส่วนตัวของคุณนายสายสมร กลิ่นหอมสะอาดของน้ำมันสกัดจากดอกมะลิอบอวลไปทั่วห้อง ผสมผสานกับเสียงเพลงบรรเลงเบา ๆ ที่เปิดคลอไว้เพื่อสร้างความผ่อนคลายบนโซฟากำมะหยี่ตัวยาว สายสมรเอนกายพิงหมอนใบนุ่มในชุดคลุมผ้าไหมพริ้วไหว เธอหลับตาลงพริ้ม ปล่อยให้ความเครียดเรื่องงานที่แบกมาทั้งอาทิตย์มลายหายไป เพียงเพราะสัมผัสจากมืออุ่น ๆ ของคนข้างกาย“ผ่อนคลายนะคะที่รัก พี่อย่าเกร็งนะ”ตะวันนั่งอยู่บนพรมที่พื้นข้างโซฟา เธอกำลังใช้หัวแม่มือนวดคลึงไปตามฝ่าเท้าเรียวสวยของคุณนายอย่างเบามือ สลับกับน้ำหนักที่มั่นคงในจุดที่รู้ดีว่าอีกฝ่ายมักจะปวดเมื่อยจากการสวมรองเท้าส้นสูงเดินเก็บค่าแผง“อืม...ตะวันนวดเก่งจังเลย ไปหัดมาจากไหน”สายสมรครางพึมพำทั้งที่ยังหลับตา รอยยิ้มจาง ๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าสวย“ตะวันดูจากยูทูบค่ะ บางครั้งก็ถามแม่สร้อยเอาบ้าง” ตะวันเงยหน้าขึ้นมายิ้มแป้น แววตาเต็มไปด้วยความทะนุถนอม “ก็พี่เอาแต่ทำงาน ถ้าตะวันไม่ดูแล ใครจะดูแลคะ”ตะวันค่อย ๆ เลื่อนมือนวดขึ้นมาถึงช่วงน่อง กดเน้นเบา ๆ ตามจุดสะท้อนกลับที่ช่วยให้ระบบห

  • คุณนายสายสมร   ตอนพิเศษ (1) รสสัมผัสใต้แสงจันทร์ (NC)

    ค่ำคืนในบ้านหลังโตเงียบสงัดกว่าปกติ ป้าจันทร์ลากลับไปพักผ่อนที่บ้านพักด้านหลังตั้งแต่หัวค่ำ ทิ้งให้พื้นที่กว้างขวางมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบา ๆ และเสียงลมพัดใบไม้ไหวกระทบหน้าต่างภายในห้องนอนใหญ่ของคุณนายสายสมร เทียนหอมอโรม่ากลิ่นลาเวนเดอร์และกุหลาบอบอวลไปทั่วห้อง แสงจากดวงจันทร์สีนวลนิ่งที่ลอดผ่านม่านลูกไม้เข้ามาทำให้บรรยากาศดูผ่อนคลายกว่าที่เคยเป็นสายสมรนั่งอยู่บนเตียงกว้างในชุดนอนผ้าไหมสายเดี่ยวสีแชมเปญ ผิวขาวละเอียดของเธอสะท้อนกับแสงสลัวดูราวกับสลักจากหินอ่อนชั้นเลิศ มือเรียวสวยกำลังลูบไล้โลชั่นลงบนแขนอย่างใจเย็น แต่ทว่าดวงตาคมกลับคอยชำเลืองมองไปที่ประตูห้องน้ำที่เพิ่งเปิดออกตะวันก้าวออกมาในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำสีเข้ม ผมสั้นประบ่าของเธอเปียกชื้นเล็กน้อยหยดน้ำเกาะตามลำคอระหงและไหปลาร้าดูมีเสน่ห์แบบดิบ ๆ ตามสไตล์หญิงสาวชาวตลาดที่ตอนนี้ดูเติบโตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว“ยังไม่นอนอีกเหรอคะ” ตะวันเอ่ยเสียงนุ่มพลางเดินเข้ามาช้า ๆสายสมรวางขวดโลชั่นลงพลางยกยิ้มที่มุมปาก“พี่รอคนแถวนี้มาเป่าผมให้ค่ะ หรือว่า...เราจะทำอย่างอื่นกันดีล่ะ”คำพูดกึ่งเชิญชวนนั้นทำให้ตะวันหน้าร้อนผ่าว เธอเดิ

  • คุณนายสายสมร   บทที่ 15 เมื่อรักเบ่งบาน (จบ)

    เช้าวันอาทิตย์ที่แสนสดใส อากาศในต้นฤดูหนาวพัดพาความเย็นสบายมาสู่บ้านหลังใหญ่ท้ายซอย แต่ที่แตกต่างไปจากทุกวันคือความคึกคักที่เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ก่อนรุ่งสางสวนดอกไม้ฝั่งซ้ายที่เคยรกร้าง บัดนี้กลายเป็นทุ่ง คุณนายตื่นสาย หลากสีสันที่ชูช่อรอรับแสงอรุณ เพื่อเป็นประจักษ์พยานให้กับงานทำบุญใหญ่และพิธีเปิด สวนตะวันของคุณนาย อย่างเป็นทางการกลิ่นหอมของอาหารคาวหวานตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ ป้าจันทร์หัวเรือใหญ่ของงานกุลีกุจอจัดเตรียมอาสนะสงฆ์ โดยมีตะวันในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตา กางเกงผ้าสแล็คสีครีม ดูภูมิฐานผิดหูผิดตา คอยช่วยยกถังน้ำแข็งและจัดเรียงเก้าอี้อย่างคล่องแคล่ว“ตะวัน มาช่วยแม่ยกถาดขนมตรงนี้หน่อย มัวแต่ไปยืนเก๊กหล่ออยู่หน้าสวนนั่นแหละ”เสียงของแม่สร้อยดังขึ้นพร้อมกับร่างท้วมที่เดินออกมาจากครัว วันนี้แผงขนมของแม่สร้อยที่ตลาดมนตรีหยุดการขายหนึ่งวัน และยกอุปกรณ์ทุกอย่างมาที่บ้านคุณนายเพื่อทำขนมเลี้ยงแขกในงานวันนี้“มาแล้วจ้ะแม่ วันนี้ใส่ผ้าซิ่นสวยจังเลยนะจ๊ะ ตัวนี้คุณนายซื้อให้ใช่มั้ย” ตะวันเย้าแหย่พลางเข้าไปโอบไหล่แม่แม่สร้อยสะบัดหน้าหนีแต่แอบยิ้มมุมปาก “เออ...ของดีก็ต้องใส่สิ เดี๋ยวจะเสียห

  • คุณนายสายสมร   บทที่ 14 ไม่มีความหมาย

    หลายสัปดาห์ผ่านไป พื้นที่รกร้างฝั่งซ้ายของบ้านหลังใหญ่ถูกพลิกฟื้นจนจำเค้าเดิมไม่ได้ ตะวันใช้หยาดเหงื่อและแรงกายทั้งหมดที่มีเนรมิตให้มันกลายเป็น อาณาจักรของคุณนายตื่นสาย อย่างที่เธอฝันไว้แผงไม้ไผ่ถูกยกขึ้นเป็นชั้นวางกิ่งพันธุ์ที่จัดเรียงตามเฉดสีอย่างสวยงาม ป้ายไม้เขียนด้วยลายมือบรรจงว่า สวนตะวันของคุณนาย ตั้งตระหง่านอยู่หน้าทางเข้าแต่ในขณะที่ดอกไม้กำลังชูช่อรับแสงแดดจัดจ้า ความสัมพันธ์ระหว่างคุณนายสายสมร กับตะวัน ดูเหมือนจะหลบอยู่ในร่มเงาที่มืดครึ้มกว่าเดิมสายสมรยืนอยู่บนระเบียงชั้นสอง มองลงมายังเบื้องล่าง เธอเห็นเงาร่างของตะวันในชุดเสื้อยืดสีซีดและหมวกปีกกว้างใบเก่า กำลังง่วนอยู่กับการผสมดินอยู่อย่างนั้นตั้งแต่เช้ามืดตะวันแทบจะไม่เงยหน้าขึ้นมามองที่หน้าต่างห้องนอนของเธอเหมือนแต่ก่อน ไม่มีการส่งสายตาหวานซึ้ง หรือเดินเข้ามาขอออดอ้อนกินน้ำเย็น ๆ จากมือเธอความภาคภูมิใจในตัวหญิงสาวคนนี้มีอยู่เต็มอก แต่ความอ้างว้างกลับมีมากกว่า“คุณนายคะทานมื้อเช้าเถอะค่ะ เดี๋ยวจะเย็นหมด” ป้าจันทร์เอ่ยเรียกด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก “ตะวันล่ะป้า เข้ามาทานข้าวรึยัง?” สายสมรถามโดยไม่ละสายตาจากสวน“น้องบอกว่

  • คุณนายสายสมร   บทที่ 13 ต้องทำอะไรสักอย่าง

    มื้อเที่ยงที่แผงขนมวันนั้นจบลงด้วยความอิ่มเอมใจ แต่มันกลับทิ้งตะกอนบางอย่างไว้ในใจของตะวันความรักที่เบ่งบานกลางตลาดมนตรีกลายเป็นข่าวใหญ่ที่แพร่กระจายเร็วยิ่งกว่าไฟลามทุ่ง แม้คุณนายสายสมรจะประกาศกร้าวเพื่อปกป้องเธอเพียงใด แต่ความจริงที่ว่า ลูกแม่ค้า กับ เจ้าของตลาด มันต่างกันราวฟ้ากับเหว ก็ยังเป็นสิ่งที่สังคมรอบข้างหยิบมาเคี้ยวซ้ำอย่างสนุกปากสามวันต่อมา บรรยากาศในตลาดเริ่มกลับเข้าสู่สภาวะปกติในสายตาคนนอก แต่สำหรับตะวัน มันคือการเผชิญหน้ากับความอึดอัดรูปแบบใหม่ ขณะที่เธอกำลังก้มหน้าล้างถ้วยขนมอยู่หลังร้าน เสียงซุบซิบจากกลุ่มแม่ค้าที่ยืนอยู่หน้าแผงขายผลไม้ก็ลอยมาเข้าหู“ฉันล่ะอิจฉาคนมีความรักจริงจริ๊ง ตั้งแต่มีแฟนรวย หน้าตาก็อิ่มเอิบจริงเชียว” แม่ค้าคนหนึ่งเปรยขึ้น“ก็แน่ล่ะสิ มีบ่อเงินบ่อทองให้เกาะขนาดนั้น ไม่ต้องตื่นมาโม่แป้งเองยังได้เลยมั้ง ป่านนี้คุณนายคงประเคนเงินให้ใช้ไม่ขาดมือ แผงขนมนี่ก็เปิดบังหน้าไปงั้นแหละ ใครจะไปรู้...ลับหลังอาจจะอ้อนเอาโฉนดที่ดินไปกี่ใบแล้วก็ไม่รู้”ตะวันชะงักมือที่กำลังขัดถ้วยขนม ความร้อนวูบแล่นขึ้นมาที่ใบหน้า ไม่ใช่ความโกรธ แต่เป็นความละอายที่เธอไม่ได้ก่อ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status