LOGINสาวใหญ่ที่ผ่านโลกมาพอสมควรอย่างพัชชาเห็นว่าบอสหนุ่มแทนที่จะแก้ต่างให้คุณเลขาฯ กลับยอมรับหน้าตาเฉย
ชาร์ลส์ยกมือลูบหน้าล้างอาการชาๆ ออก ถึงจะเป็นการบอกรักในสถานที่แปลกๆ แต่ก็ทำให้หัวใจของเขาพองโตขึ้นมาจนคับอกกว้างๆ ที่พร้อมให้เธอนอนซบ พร้อมจะปกป้องดูแลภรรยาคนเดียวของเขาตลอดไปเขาไม่เคยคิดจะสร้างครอบครัวมาก่อน จนกระทั่งวันนั้นที่เห็นเด็กสาวคนหนึ่งอุ้มแมวที่ถูกรถชน แววตาที่เธอมองอย่างเป็นห่วงเป็นใยมัน ราวกับกระจกที่สะท้อนให้ชาร์ลส์เห็นบางอย่างในผู้หญิงคนนี้ แล้วก็ไม่ผิดหวัง นาราของเขา สวย น่ารัก จิตใจดี ที่สำคัญคือ หลงรักเธอไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ รู้ตัวอีกที หญิงสาวก็เดินเข้ามาอยู่ในหัวใจของเขาไปแล้ว และมันจะเป็นเช่นนี้ตลอดไป ตราบใดที่หัวใจของเขายังเต้นอยู่1 ปีผ่านไป ท้องฟ้าสดใสยามเช้าตัดสลับกับเมฆหมอกสีขาวสะอาดตา ปรากฏภาพของหญิงสาวในชุดเดรสสีขาวราวกับนางฟ้า เสื้อผ้าที่ใส่กัขับผิวขาวนวลเนียนอมชมพูให้ดูโดดเด่นอยู่ในทุ่งดอกเวอร์บีน่าสีม่วงอ่อน ที่แข่งกันออกดอกเรียงรายเป็นแถวยาวและลดหลั่นตามขั้นบันได&
นาราพยักหน้า “อืม แต่ไม่เคยคีบได้สักที เสียเงินฟรีตลอด แล้วคุณล่ะคะ เคยคีบตุ๊กตาไหม”เขาลอบถอนหายใจแรง ยิ้มเอ็นดูภรรยาสาว “ผมไม่เคยเล่นอะไรแบบนั้น” ของเล่นของชาร์ลส์คือตัวเลขหุ้นบนกระดาน ไม่รู้ว่าจะต้องการตุ๊กตาพวกนั้นไปทำไม เขาไม่ใช่ผู้หญิงสักนิด“นั่นสิคะ คนอย่างคุณ ไม่เล่นตุ๊กตาแบบนี้หรอก แล้วตุ๊กตายางล่ะคะ เคยซื้อมาเล่นบ้างไหม...”คนฟังถึงกับหันกลับมามองหน้า “หลอกถามอะไรผมที่รัก ตุ๊กตายางแบบนั้น ผมก็ไม่รู้จะสั่งมาให้รกห้องทำไม ผมชอบแบบดิ้นได้ เหมือนนารามากกว่า ”นาราเริ่มรู้สึกว่าเหมือนถูกของหล่นทับใส่หัว อยู่ดีๆ เธอไม่น่าไปถามอะไรที่เหมือนจะหาเรื่องใส่ตัวเลยชาร์ลส์ล้วงโทรศัพท์ สั่งการบางอย่างกับเควิน จากนั้นก็ตัดสายไป แล้วหันมาส่งยิ้มให้ภรรยาสาวที่สายตาเหมือนมีคำถาม“มีเรื่องด่วนเหรอคะ เห็นโทร.หาคุณเควินตอนนี้”“ด่วน แต่ไม่ใช่เรื่องงานที่บริษัท เป็นงานส่วนตัวที่ผมให้หมอนั่นทำ” มองหน้าเธอแล้วยิ้มๆ“ยิ้มแบบนี้มีอะไรห
“นาราอยากไปซื้อของต่อไหม เห็นบอกว่าอยากได้ปลอกคอแมวไปให้เจ้าสองตัวแสบนั่น แต่ยังไม่ได้เลย” ชาร์สลส์ถาม เพราะเกรงว่าภรรยาสาวจะไม่ได้สิ่งที่ต้องการมาซื้อ แต่ที่จริง เขาก็อยากพาเธอมาชอปปิง อยากเปย์ให้เธอบ่อยๆ เพราะในห้องแต่งตัวของนารา ยังมีพื้นที่เหลือมากพอแม้ว่านาราจะเป็นคนรักสวยรักงาม แต่เอาเข้าจริงๆ เธอแทบไม่เคยออดอ้อนขอให้ซื้อข้าวของแบรนด์เนมพวกนั้นเลยสักครั้ง แล้วยังบ่นว่าแพงเกินไป เธอไม่ได้ใช้กระเป๋าพร้อมกันครั้งละเป็นสิบใบอย่างที่เขาให้คนส่งมาให้ ภรรยาสาวใช้ทีละใบ เบื่อแล้วค่อยเปลี่ยน มีแต่เขาที่ยัดเยียด หากภรรยาทำทีไม่สนใจเพราะติดเรื่องราคาแพง เขาก็ก็จะตัดสินใจแทนด้วยการซื้อให้เธอเอง แต่พอเห็นนาราหยุดหน้าร้านหนังสือ ชาร์ลส์ก็เลิกคิ้วหันมองเจ้าตัวทันทีใบหน้าสวยอ่อนโยน หันกลับมามองสามี “นาราอยากได้หนังสือค่ะ เดี๋ยวเราไปร้านหนังสือสักครู่นะคะ”“ได้สิ” ชาร์ลส์บอกตอนที่นารากำลังจะเดินไปถึงร้านหนังสือเพื่อหาหนังสือประวัติศาสตร์ด้านโบราณคดีที่ชอบอ่านสักเล่มสองเล่ม หากแต่สายตามองไปเห็นว่า ตรงขวามือนั้นจัดโซนไว้เป็นที่ให
เจ้าแสบตัวกลมเหลือบตามองมนุษย์ทาสชาย แล้วทำเมินราวกับมันกำลังงอน น้อยอก น้อยใจ เหมือนรู้ว่าที่ว่างข้างๆ มนุษย์ทาสของมันมีเจ้าของแล้ว ต่อไป มันคงไม่ได้มีโอกาสขึ้นมานอนบ่อยนักชาร์ลส์หันไปยิ้มน้อยๆ ให้ภรรยา แล้วตรงเข้าไปช้อนอุ้มก้อนฟูสีเทาขึ้นมา “กลับห้องเราได้แล้ว ไป”นารามองภาพผู้ชายตัวโตอุ้มแมว มันทำให้ความดุดันของเขาลดทอนไปหลายส่วน แต่แล้วดูเหมือนว่าเจ้าออสการ์มันจะติดนิสัยถ้วยฟูแมวดื้อมา จึงกระโดดลงจากอ้อมแขนของเขาและกลับไปนอนเป็นก้อนกลมๆ ที่เดิมเป็นนาราที่แทรกขึ้น “ปล่อยให้ออสการ์นอนแทนที่นาราสักวันก็ได้ค่ะ”“เจ้านี่เป็นแมวขี้เซา นอนอยู่ในนี้ได้ทั้งวัน ถ้าให้เจ้าตัวกลมนี่ยึดที่นอน แล้วคืนนี้ คุณจะนอนตรงไหน”“ไม่ยากเลยค่ะ นาราก็นอนที่คุณ ส่วนคุณชาร์ลส์....” หญิงสาวชี้นิ้วไปที่พื้นว่างๆ ข้างเตียงหรูเขาก็รักแมวและเอ็นดูเจ้าก้อนกลมสีเทามาก แต่ที่รักมากกว่าแมวก็คือเมียสาว คืนนี้ ชาร์ลส์ไม่ยอมนอนข้างเตียงอย่างเด็ดขาด“ผมมีวิธีพาเจ้าตัวแสบกลับไปห้องแมว”“ทำยังไงคะ
นารามองเขาด้วยสายตาตั้งคำถาม ชาร์ลส์เห็นหัวหน้าแม่บ้านและสาวใช้อีกสองคนยืนมองอยู่แล้วลอบยิ้มให้กันก็ออกปากสั่งงาน“เอาของพวกนี้ไปเก็บที่ห้องแต่งตัวคุณผู้หญิง”เท่านั้น พวกเธอก็รู้แล้วว่าเจ้านายต้องการความเป็นส่วนตัว ทั้งสามจึงหอบข้าวของแบรนด์เนมอย่างระมัดระวังเดินหายเข้าไปในบ้านชาร์ลส์รั้งตัวนารามากอดแนบอก และเธอก็ยอมให้เขากอดแต่โดยดี “ชาร์ลส์คะ ของพวกนั้นราคามันแพงกว่าบ้านของนาราอีก...”“ของแค่นี้ ขนหน้าแข้งผมไม่ร่วงหรอก แต่ของทั้งหมด ผมไม่ได้ให้นาราฟรีๆ”นารามองเขาด้วยแววตาตั้งคำถามขึ้นมาใหม่ “อย่าบอกนะคะ ว่าจะลงบัญชีลูกหนี้อีก แค่นี้ ทั้งชาติ นาราก็หาเงินมาใช้หนี้คุณไม่หมดแล้วนะคะชาร์ลส์”“ใครว่าผมจะขูดเลือดเอากับเมีย ผมไม่ใจร้ายกับผู้หญิงที่ผมรักขนาดนั้นหรอก”นาราส่ายหน้าหวือ หูเธอก็ไม่ได้ฝาด เมื่อครู่ได้ยินเขาบอกไม่ได้ให้ฟรีๆ “ก็คุณบอกว่าไม่ได้ซื้อให้นาราฟรี นั่นก็หมายความว่า ถ้านาราไม่มีเงินก็ต้องเป็นหนี้คุณอีกสิคะ”ดวงตาปลาบคมส่อประกายวับวาวยามมองเม
นาราไม่ใช่คนที่หวาดหวั่นอะไรง่ายๆ เรื่องเซ็กซ์เป็นเรื่องธรรมชาติของคนรักกันและเธอก็เข้าใจดี เมื่อเขาจับมือเธอไปสัมผัสตัวตนของเขา เธอจึงโอนอ่อนทำตาม ทันทีที่มือเล็กมาครอบจับไว้ชาร์ลส์ก็ครางแผ่วเบาออกมาราวกับสุขสมและใบหน้าแววตาของเขาที่แสดงออกมาอย่างชัดเจนทำให้นาราอยากทำให้เขาเสียการควบคุมบ้างเธอจับไว้แล้วก็ลูบขึ้นลงจนเขาครางผะแผ่ว แต่ก่อนที่เธอจะทำอะไรไปมากกว่านี้ ก็จับมือเธอไว้แล้วจูบเบาๆ“ช้าก่อนนะครับนารา เดี๋ยวผมจะเสร็จคามือนาราเสียก่อน”นาราหน้าแดงก่ำเป็นลูกตำลึง เธอหลุบตาลงด้วยความอายและนั่นเปิดโอกาสให้คนหล่อยกยิ้ม“ถึงตาผมแล้วนะครับ”ชาร์ลส์ค่อยๆ พาตัวตนเข้าไปในร่างบอบบาง แต่แค่นั้นก็ทำให้นาราผวาเฮือก เมื่อรับรู้ได้ถึงสิ่งแปลกปลอมขนาดใหญ่ที่กำลังชำแรกผ่านเข้ามาในกายเธอใบหน้าหวานสวยบิดเบ้ แต่ชาร์ลส์ก็ก้มมาจูบปลอบอย่างเอาใจ เขาฟอนเฟ้นทรวงอกอวบทั้งสองแล้วงับปลายยอดจนมันเต่งตึงชูชัน เขาใช้นิ้วมือไล้วนจนนาราเสียดเสียว ทำให้ชาร์ลส์อาศัยจังหวะนี้พาตัวตนเข้าไปจนสุดอ๊ะนาราร้องคราง เมื่อรับรู้ว่าตัวตนใหญ







