คุณพี่ขาเชิญเข้ามาสิคะ

เรื่องทั้งหมดมันเป็นเพราะผู้ชายคนนั้น

คนที่ทำให้เธอเจ็บปวด คนที่ทำให้หัวใจของลูกผู้หญิงคนหนึ่งแตกสลาย ครั้นพอกอบกู้มันขึ้นมาได้ ร่องรอยลึกในหัวใจกลับกลายเป็นการโหยหาอย่างไม่น่าให้อภัย ทั้ง ๆ คนที่บุกเข้ามาพรากความสาวไปจากเธอในช่วงวัยเพียงแค่มัธยมต้นกลับกลายเป็นผู้ชายที่เธอเรียกเขาว่าพี่ชายมาตลอดทั้งชีวิต

มินตรา ดีดดิ้น ร่ำร้อง แต่เรี่ยวแรงของเธอหรือจะสู้ชายผู้มีดีกรีเป็นนักกีฬาบาสเก็ตบอลที่ทั้งกล้ามโตและตัวสูงใหญ่ เขาจับสองขาของเธอแยกออก สอดนิ้วเข้ามาชำแรก แทรก และคว้าน ค่ำคืนนั้นไม่มีใครสามารถช่วยเหลือเธอได้เลย เพราะเขาคือคนที่พ่อแม่ไว้ใจให้ดูแลมากที่สุดตอนที่ท่านทั้งสองออกจากบ้านไป

มันเป็นคืนที่ฝนตก เสียงกรีดร้องของเธอถูกม่านพิรุณที่เทกระหน่ำราวกับท้องฟ้าจะพังทลายนกลบไปจนหมดสิ้น ชั้นในตัวบางถูกกระชากออก น้ำตารินไหล หัวใจเต้นโครมคราม ใบหน้าของพี่ชายผู้อ่อนโยนกลายเป็นปีศาจที่ไม่อาจจะกล้าสบตาอีกต่อไปแล้ว

ในค่ำคืนนั้น ทุก ๆ อย่างของลูกผู้หญิงคนหนึ่งแหลกสลายไปจนหมด ไม่เหลือ

มันจับขาของเธอแยกออก แล้วแทรกสอดความน่าขยะแขยงอันมหึมาเข้าโถม ร่างกายที่ไม่เคยสัมผัสถึงอารมณ์หวามหวิวถูกทิ่มแทงเข้ามาจนสัมผัสได้ถึงห้วงความสาวที่ขาดสะบั้นออกจากกัน กลิ่นลมหายใจเหม็นเน่าโชยคลุ้งพร้อมกับกลิ่นแห่งพรหมจรรย์ที่ฟุ้งกระจาย

ผู้เป็นพี่ชายกระแทกความปรารถนาอันหยาบโลนเข้าใส่เธออย่างไม่พึงคิดเลยแม้แต่น้อยว่าเธอคือน้องสาว ใบหน้าที่หิวกระหายมองเธอไม่ต่างกับเหยื่อที่ไร้ทางสู้ เสียงครวญครางอันน่ารังเกียจดังขึ้นมาพร้อมกับความเจ็บช้ำในทรวงเมื่อเธอไม่อาจจะใช้ร่างกายอันบริสุทธิ์มอบให้ชายอันเป็นที่รักได้ในอนาคต

ทั้ง ๆ ที่เธอร้องไห้และเว้าวอน มันกลับหัวเราะออกมา แล้วแผดเสียงใส่หน้าเธอ

“ร้องออกมาสิ...ยังไงมึงก็ไม่รอดจากกูหรอก ร้องให้ตายไปเลย...ยังไงมึงก็เสร็จกู!!!”

ขัดขืนจนไม่อาจขัดขืน ยิ่งฝืนก็ยิ่งเจ็บกว่าเดิม มันทั้งบีบคอ ทั้งตบตี ทั้งย่ำยีจนเธอสะบักสะบอม หากแต่เมื่อปลายทางมันกลับยืนยิ้มร่าพร้อมกับฝากน้ำกามแห่งความสุขสันต์เอาไว้ในส่วนลึกของกายเธอ...มินตราราวกับตายทั้งเป็น

มิตราในยามนั้นนอนร้องไห้จนเช้า เธอไม่กล้าบอกกับพ่อและแม่ว่ามันเกิดอะไรขึ้นในห้องของเธอ บนเรือนร่างที่กำลังเติบโตของเธอ...และในร่างกายของเธอที่ปีศาจตนนั้นฝากความอัปยศเอาไว้อย่างหนักหน่วง หรือต่อให้บอกไป แม่ก็ไม่เชื่อเธออยู่นั่นแหละ

ครอบครัวของเธอเป็นครอบครัวที่ฝ่ายหญิงเป็นใหญ่ แม่เป็นเจ้าของธุรกิจใหญ่โต ในขณะที่หล่อนมาพบรักกับพ่อผู้เป็นเพียงพนักงานต๊อกต๋อยจนได้อัปเกรดตัวเองกลายเป็นสามีของท่านประธาน พ่อเป็นหนูตกถังข้าวสารที่ไม่อาจจะขยับกายไปทางไหนได้ แม่บอกซ้ายก็ว่าซ้าย ขวาก็ว่าขวา ต่อให้บอกว่าปลักโคลนนั้นคือมหาสมุทรอันสวยงามพ่อก็จะเชื่อแบบนั้นเสมอ

และใช่...แม่รักพี่ชายของเธอมากกว่าสิ่งใด

มินตราเหมือนกับเป็นเพียงลูกหลงที่ไม่ได้ปรารถนาให้เกิดมาด้วยซ้ำ นั่นจึงทำให้เรื่องราวทั้งหมดมันเกิดขึ้นมาอย่างต่อเนื่องจนเธอทนไม่ไหว ความสัมพันธ์ของครอบครัวอบอุ่นกำมะลอขาดสะบั้นลงหลังจากที่มิตราคว้าแจกันฟาดเข้าที่หัวของปีศาจร้าย แม่ยอมที่จะแบ่งสินสมรส และเก็บเอาไว้เพียงพี่ชายของเธอ ขับไล่ไสส่งสองพ่อลูกออกจากบ้านราวกับหมาข้างถนน

มินตราเชื่อว่าเธอหลุดพ้นแล้ว...คิดเช่นนั้นมาตลอด

จนกระทั่งในวันที่เติบโตขึ้นมา ความต้องการลึก ๆ ของเธอกลับเป็นเพียงเรื่องบนเตียงที่เธอทั้งเคยเกลียดและกลัวราวกับว่าการเสพสมในช่วงเวลาที่ผ่านมา เชื้อร้ายของปีศาจที่เธอเว้าวอนจะไม่เจออีกครั้งมันฝังลึกลงในตัวแล้ว หญิงสาวเพิ่งรู้ว่าเธอพ่ายแพ้ต่อปีศาจแห่งกามานั้นไปอย่างสิ้นเชิง

และเพราะมัน ที่ทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปราวกับโลกทั้งใบนั้นกลับตาลปัตรไปจนหมดสิ้น...

มินตราไม่ใช่ผู้ถูกกระทำอีกต่อไปนับแต่บัดนี้ เพราะเธอคือ...ผู้เชื้อเชิญ