คุณมันเลว (ซีรีย์ชุด มาเฟียญี่ปุ่น)

คุณมันเลว (ซีรีย์ชุด มาเฟียญี่ปุ่น)

last updateLast Updated : 2025-03-23
By:  ณัฐลภัสCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
89Chapters
3.5Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

พี่ชายของเธอฆ่าพ่อของเขา เขาจึงต้องจับตัวเธอมาเพื่อให้บอกที่อยู่ของพี่ชาย หญิงสาวโดนทำร้ายต่างๆนาๆทั้งร่างกายและจิตใจแต่สุดท้ายแล้วหัวใจของเธอกลับหลงรักคนเลือดเย็นอย่างเขาจนโงหัวไม่ขึ้น!

View More

Chapter 1

เกริ่นนำ

CELESTE

"Your husband is having an affair with my wife."

The water in my mouth splashed out before I could stop it.

I stared at Dominic Ford across the table, certain I had heard him wrong. I had to have heard him wrong. Because what he just said was impossible.

Julian would never cheat on me.

"Mr. Ford." I set my glass down carefully, the way you do when your hands are shaking and you don't want anyone to notice. "Is this a joke? Because it's not funny."

"Do I look like I'm joking?"

He didn't. Dominic Ford never looked like anything except serious. But that didn't mean he was right.

"Julian loves me," I said firmly. "He would never do something like this."

"I know." His voice was quiet and tired. "I said the same thing about Sera some months ago."

Sera.

Just her name made my chest do something strange. Seraphine Ford. My best friend since forever. The woman who cried at my wedding. The woman who called me every single day and told me how lucky I was to have a man like Julian.

We were practically sisters.

"This isn't possible," I said again, but my voice came out smaller this time.

Dominic looked at me the way people look at someone they feel sorry for. I hated it.

"Did you never see the signs?" he asked.

"There were no signs."

"Six months, Celeste."

I flinched at the number. "No."

"Six months and you never once suspected anything?"

"I said no." I got to my feet, my chair scraping back loudly. "I trust my husband completely. Whatever you think you know, you're wrong."

"Sit down."

"I'm leaving."

"Sit. Down."

Something in his voice stopped me. Not loud. Not aggressive. Just absolute.

I sat down.

He leaned forward, resting his arms on the table. "Six months ago, did anything change between you and Julian?"

I opened my mouth to speak, but closed it.

Six months.

The memories came without permission. The way Sera had suddenly started visiting more. Two, three, four times a week, always when Julian was home. I had been so happy about it. I thought our friendship was growing deeper. I thought she just missed me.

And Julian. Still loving. Still perfect. Still sending flowers every morning and texting me love notes throughout the day and kissing me like I was something precious each time he walked through the door.

But our sex life.

Three months since he had last touched me. Three long months of 'I'm exhausted baby' and 'once this project is done, I'll make it up to you" and 'just one more year and we'll have everything we've ever wanted.'

I had believed every word.

Stop it. I shook the thoughts away. You're doing exactly what he wants you to do.

"Even if things changed between me and Julian," I said carefully, "that doesn't prove anything."

Dominic pulled out his phone without a word.

He turned the screen toward me.

It took me three full seconds to understand what I was seeing. A luxury club. A private booth. Dark, expensive, intimate.

Julian and Sera.

Together.

My stomach dropped so fast I thought I was going to be sick right there at the table.

"That was taken last week," Dominic said flatly.

"No." I pushed the phone away. "No, that's not possible. Julian was out of the country last week. He was on a business trip. He video called me every single night until I fell asleep."

Dominic didn't argue. He just looked at me.

"He called me," I repeated, my voice cracking slightly. "Every night."

"I know." He took his phone back. "He's very thorough."

The word 'thorough' hit me somewhere tender. Like a bruise being pressed.

"You can see the truth for yourself if you still have doubts," he said.

I wiped the corner of my eye quickly, angry at myself. "What do you mean?"

"Julian probably told you this morning that he's traveling tomorrow. Four days. Business trip, right?"

I went very still. "How do you know that?"

"Because my wife already told me she's visiting her mother for four days." A dry smile crossed his face. It didn't reach his eyes. "They're not going anywhere, Celeste. He booked the entire East Wing of Rosewood Resort. Four days, just the two of them."

The room tilted slightly.

Julian had told me that morning. Before he left for work, still warm from sleep, kissing my forehead. 'I'll miss you every second, baby.' Those were his exact words.

"Come with me tomorrow evening," Dominic said. "If I'm wrong, you'll know. And if I'm right..." He didn't finish the sentence. He didn't need to.

I didn't remember agreeing. But somehow I nodded.

And somehow, I drove myself home.

---

I don't know how I managed it. The whole drive back, my chest felt like something was sitting on it. Heavy and immovable. I kept telling myself it wasn't real. The video was fabricated. Dominic was jealous of what Julian and I had. People did crazy things out of jealousy.

Julian loves me.

When he came home that evening, flowers in hand, eyes soft and warm the way they always were when he looked at me, something in my chest cracked.

See? Look at him. This man is not cheating on you.

He kissed me slow and deep in the kitchen and I kissed him back just as hard, searching for something. A lie. A tell. Anything that would make Dominic's words make sense.

I found nothing.

He asked about my day and I lied through my teeth, smiling up at him like my world hadn't shifted on its axis that afternoon.

That night, I tried again.

I pressed myself against him in bed, my fingers trailing across his chest, and he caught my hand gently.

"Baby." His voice sounded soft, exhausted and genuine. "I'm so tired. The moment this contract is done, every single night is yours. I promise."

"Okay," I whispered.

"I love you so much, baby."

"I know." I replied.

He kissed my forehead and rolled over.

I lay in the dark and listened to him breathe and wondered how a man could lie so beautifully.

Maybe he wasn't lying.

Maybe Dominic was.

I held onto that thought like a lifeline and waited for morning.

---

Julian kissed my cheek in the morning, while I pretended to sleep.

"I'll miss you every second. I love you."

I kept my eyes closed until the front door clicked shut behind him.

I didn't move until noon.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
89 Chapters
เกริ่นนำ
เกริ่นนำ@ประเทศญี่ปุ่น“สายของเรารายงานว่าไอ้ใหญ่มันหนีไปประเทศไทยแล้วครับ”มาเฟียหนุ่มที่อยู่ในชุดสูทสีดำยืนหันหน้าออกไปนอกหน้าต่าง ก่อนจะพ่นควันบุหรี่ออกมาจนมันคละคลุ้งเต็มห้อง สายตาคมเหลือบมองไปบนท้องฟ้า แววตาของเขากลับว่างเปล่าจนไม่มีใครสามารถอ่านความคิดของเขาได้ซักพักเขาทิ้งบุหรี่ลงพื้น รองเท้าหนังราคาแพงเหยียบมันจนแหลกละเอียด ก่อนจะหันหน้ามาหาลูกน้องที่นั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นไม้ปาเก้“หึ” มุมปากหนาแสยะยิ้ม “คิดว่าไปมุดหัวอยู่ที่ประเทศไทยแล้วกูจะไม่มีปัญญาตามไปเจอหรอ”“ผมให้นักสืบที่ไทยช่วยตามให้แล้วครับ”“ดีมาก เอามันมาตัวเป็นๆ” กรามหนาขบแน่นด้วยความโกรธแค้น“แต่นักสืบของเรารายงานว่า ไอ้ใหญ่มันไปแค่คนเดียว แต่ไม่ได้เอาน้องสาวมันไปด้วย”“น้องสาว?” คิ้วเข้มขมวดด้วยความแปลกใจ“ใช่ครับ น้องสาวแท้ๆ ของมันชื่อยาหยี ตอนนี้ทำงานอยู่ที่ร้านดอกไม้ในกรุงเกียวโตครับ”“แต่ตอนที่มันเขียนใบสมัครงาน มันไม่ได้ระบุว่ามีน้องสาว”“ตามรายงาน ไอ้ใหญ่มันเป็นคนหวงน้องสาวครับ แทบไม่มีใครรู้ว่ามันมีน้องสาว”“เหอะ หนีไปคนเดียวแต่ไม่เอาน้องสาวไปด้วย แบบนี้ก็เข้าทาง” มุมปากหนากระตุกยิ้มอีกรอบ“จะให้ผมเอาตัว
Read more
01 หน้ากากหมาป่า
คุณมันเลว ep 1“อื้อ~” ร่างบางพยายามเปิดเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้น เธอรู้สึกเวียนหัวมึนตึบราวกับว่าตอนนี้กำลังล่องลอยอยู่ในอากาศ ก่อนที่ม่านตาจะค่อยๆ ปรับโฟกัสจนมองเห็นเพดานห้องสีขาวที่ค่อนข้างเก่า ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน?...ที่นี่ไม่ใช่บ้านเธอ“ตื่นแล้วหรอ” น้ำเสียงเย็นเฉียบของใครบางคนทำให้เธอหันขวับทันที ก่อนจะพบกับบุรุษชายใส่หน้ากากหมาป่ากำลังเดินตรงมาหาเธออย่างช้าๆ“คะ...คุณเป็นใคร” ยาหยีสั่นไปทั้งตัวเมื่อพบว่าตัวเองนอนอยู่บนพื้นห้องเก่าๆ เสื้อผ้าของเธอยังเป็นชุดเดิมบ่งบอกให้รู้ว่ายังไม่ได้โดนทำอะไรที่นี่ที่ไหน? ทำไมเธอมาอยู่ตรงนี้ได้ ตอนนี้ร่างบางคิดถึงหน้าพี่ชายของเธอมาก เธอกลัว...กลัวไปหมด“เป็นใครไม่สำคัญ” บุรุษชายที่ใส่หน้ากากเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ แม้จะไม่เห็นหน้าแต่ก็สามารถมองเห็นแววตาของเขาที่จ้องราวกับกำลังกำลังเคียดแค้นมาสิบชาติ“ฉะ...ฉันว่าคุณจับมาผิดคนนะคะ เพราะฉันจำได้ว่าฉันไม่เคยมีเรื่องกับใคร” แม้จะกลัวสายตาคมแต่เธอก็พยายามใจดีสู้เสือ เธอไม่มีศัตรูที่ไหน เป็นไปได้ว่าเขาอาจจะจับตัวมาผิดยาหยีเงยหน้าขึ้นมองบุคคลที่สวมหน้ากากเขาเป็นคนตัวสูงมาก ท่าทางดูน่าเกรงขามจนเธอขนลุก
Read more
02 กรอกยาพิษ!
คุณมันเลว ep 2 “น่ะ นั่นคุณจะทำอะไร!” ยาหยีร้องเสียงหลง เมื่อบุรุษชายในหน้ากากหมาป่าเดินไปหยิบอะไรบางอย่างขึ้นมา “ทรมารเธอเล่นๆ!” “อย่าทำอะไรฉันเลยนะคะ” กลัวเหลือเกิน กลัวว่าเขาจะทำให้เธอทรมารก่อนตาย เพราะถ้าจะตายก็ขอให้เขาฆ่าเธอไปเลย “ฉันชอบทรมารคน” ร่างสูงหยิบขวดสีทึบขึ้นมา ก่อนจะเดินตรงเข้ามาหาคนตัวเล็กที่นั่งสั่นอยู่บนพื้น “ยะ..อย่านะคะ ถ้าคุณจะฆ่าก็ฆ่าฉันเลย!” “ถ้าฆ่าไปเลยฉันก็หมดสนุกสิ ฉันชอบเวลาที่เห็นเธอดิ้นทุรนทุราย” มือหนาคว้ามับเขาที่ปลายคางมนอย่างแรง ก่อนจะบีบบังคับให้เธอเปิดปาก “อ้าปาก!” “มะ...ไม่” ร่างบางพยายามกัดริมฝีปากเพื่อสู้แรงของเขา แต่ฉับพลันเขาโน้มหน้าลงมาแล้วใช้เขี้ยวคมงับปากของเธอจนเลือดออก ปากบางจึงเผลอเปิดออกด้วยความเจ็บ “โอ้ย! อึก!” เขากรอกน้ำบางอย่างลงมาในปากของเธอ รสชาติขมจนคนตัวเล็กสำลักออกมา แต่บุรุษชายกลับบังคับให้เธอกลืนกินจนหมด “อึก! แค่กๆๆๆ! คะ..คุณเอาอะไรให้ฉันกิน” ยาหยี่รู้สึกจุกที่ลำคอ ก่อนที่น้ำจะไหลลงสู่กระเพาะอาหารจนแสบร้อนท้องราวกับมีคนกำลังเอาไฟมาเผา “มันไม่ใช่ยาปลุกเซ็กส์แน่นอน” เขาขว้างขวดสีทึบทิ้ง ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นดูผลงาน “อึ
Read more
03 ภาพติดตา
คุณมันเลว ep 3“เฮือกกกก!” ร่าวขาวซี๊ดที่นอนอยู่บนพื้นห้อง สะดุ้งเฮือกอย่างแรง เปลือกตาค่อยลืมขึ้นมาพร้อมกับกลิ่นคาวเลือดที่เหม็นคละคลุ้งทั่วห้อง “แค่กๆๆๆ”เสียงไอของเธอแหบพร่าจนแทบไม่ได้ยิน ก่อนที่สมองจะประมวลเหตุการณ์ีเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ผู้ชายคนนั้นเอายาพิษให้เธอกินหลังจากนั้นเธอรู้สึกทรมารเหมือนโดนไฟไหม้ แล้วทุกอย่างก็ดับไป“นี่เรายังไม่ตาย” มือบางยกขึ้นลูบหน้าตัวเองเบาๆ ก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นกองเลือดที่แห้งเกรอะเต็มพื้นห้อง “อึบ!”แขนขาอ่อนแรงพยายามคลานไปหาขวดน้ำที่ตั้งอยู่บนพื้นด้วยความสั่นเทา แวปหนึ่งก็ฉุดคิดไปว่าเขาแอบใส่ยาพิษ แต่พอเห็นสติกเกอร์ที่แปะอยู่บนขวด บ่งบอกว่าเป็นขวดที่ไม่เคยผ่านการแกะ เธอจะยกขึ้นดื่มทันทีด้วยความทุลักทุเล“อึกๆๆๆ” ร่างบางดื่มรอบเดียวจนหมดขวด ก่อนจะนั่งพักเพื่อไปชั่วครู่ สายตางามกวาดมองไปรอบๆ ห้องเพื่อหาทางออก มันเป็นห้องสี่เหลี่ยมที่ค่อนข้างเก่าและอับแต่มีหน้าตาอยู่หนึ่งบาน ยาหยีหยัดกายลุกขึ้น แม้แข่งขาจะอ่อนแรงแต่เธอก็ต้องหนีจากนรกนี้ให้ได้กลัวเขากลับมาแล้วจะเอายาพิษนั่นให้เธอกินอีก เธอไม่อยากทรมารแบบนั้นแล้ว“อึบ!” ร่างบางพยายามปิดหน้าต่างออก
Read more
04 นักโทษ
คุณมันเลว ep 4“กินข้าวก่อนนะครับ” ลูกน้องคนหนึ่งนำข้าวกล่องกับน้ำเปล่ามาให้ เขาพาเธอกลับมายังห้องเดิม“เดี๋ยวค่ะ” ยาหยีดักก่อนที่ชายคนนั้นจะเดินออกจากห้อง อย่างน้อยท่าทางของเขาก็ไม่ได้น่ากลัวเท่าเจ้านาย “ฉันขอถามอะไรคุณได้ไหมคะ”“...” ชายคนนั้นไม่ตอบ“พี่ชายของฉันทำอะไรไว้หรอคะ” เธอยังคงงุนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เพราะยังไม่สามารถจับต้นชนปลายถูก พี่ชายเธอไปทรยศเขาเรื่องอะไรทำไมเขาถึงได้ทารุณกับเธอเยี่ยงนี้“ถ้าคุณอยากรู้คุณต้องถามเจ้านายผม” ชายคนนั้นเลี่ยงที่จะตอบ“ฉะ..ฉันไม่กล้าถามค่ะ ฉันกลัวเขา”“ดีแล้วครับ เพราะถ้าคุณถามอาจจะไปกระตุกต่อมเจ้านายผม ทางทีดีอยู่เงียบๆ แล้วรอเจ้านายผมพูดให้ฟังเองดีกว่า”“ค่ะ”“กินนะครับเพราะถ้าเกิดคุณไม่กินวันนี้คุณก็จะไม่ได้กินอะไรอีกเลย เดี๋ยวผมไปเอาหมอนกับผ้าห่มมาให้”ลับหลังร่างชายคนดังกล่าวยาหยีรีบตักข้าวเข้าปากด้วยความหิวกระหาย เกือบหนึ่งวันที่เธอไม่ได้กินข้าว ส่งผลให้ทานครั้งเดียวจนหมดกล่อง พลันน้ำตาก็ไหลร่วงจนเลอะเปรอะแก้มที่แสนมอมแมมน้อยใจในชีวิตของตัวเอง ทำไมเธอต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ เธอกลัวเขามาก ผู้ชายที่ใส่หน้ากากหมาป่าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าภา
Read more
05 ดีลโด้
คุณมันเลว ep 5 “ฉันจะถามเธออีกรอบ ไอ้ใหญ่อยู่ไหน” “ฉัน...ไม่รู้จริงๆ ค่ะ” ร่างบางส่ายหัวไปมาด้วยความกลัว “เป็นพี่น้องประสาอะไร ทำไมถึงไม่รู้ว่าพี่ไม่มุดหัวอยู่ที่ไหน” “ต่อให้คุณฆ่าฉันให้ตาย ฉันก็ไม่บอกว่าพี่ชายของฉันอยู่ที่ไหน” “ปากดี” บุรุษชายที่สวมหน้ากากหมาป่ากระชากผมคนตัวเล็กอย่างแรง ก่อนจะผลักร่างเล็กติดกับกำแพงอย่าไม่ปราณี จนหน้างามนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด มือแข็งราวกับครีมเหล็กคว้าหมับเขาไปที่ลำคอของเธอ “จะบอกดีๆ หรือต้องให้ฉันใช้กำลัง!” “คุณมันก็ดีแต่รังแกคนไม่มีทางสู้” “ถ้าพี่ชายของเธอไม่ทำฉันก่อน ฉันก็คงไม่เป็นแบบนี้” “พี่ใหญ่ไปทำอะไรให้คุณ” อยากรู้เหลือเกินว่าพี่ของเธอนั้นทำผิดอะไร ทำไมเขาถึงต้องตามเอาชีวิตขนาดนั้น “พี่เธอฆ่าพ่อฉัน” “มะ...ไม่จริง” ยาหยีหัวใจกระตุกวาป เธอไม่เชื่อว่าพี่ชายของเธอจะทำแบบนั้น เขาไม่ใช่คนใจร้ายที่จะฆ่าคนอื่นได้ลงคอ “คุณโกหก” “โกหกหรอ” ร่างสูงเพิ่มแรงบีบที่คอ ก่อนจะยกคนตัวเล็กขึ้นจนมือบางพยายามแกะนิ้วใหญ่ออกจากลำคอ “ปะ...ปล่อย...ฉัน..หายใจ..อึก..มะ..ไม่ออก” ร่างบางดิ้นเพื่อเอาตัวรอด จนกระทั่งหญิงสาวหายใจรวยรินเขาจึงยอมปล่อยมือ ส่งผลให้ย
Read more
06 เลือดแห่งความบริสุทธิ์ Nc+
คุณมันเลว ep 6“ไม่กางใช่ไหม ได้!” ร่างสูงใช้มือแกร่งฉีกขาเรียวของเธอออก จนร่างบางกรี๊ดร้องด้วยความตกใจ แพนดี้ตัวน้อยสีดำรัดติ้วทำให้เห็นปอยขนโผล่ออกมารำไร“ยะ...อย่าทำฉัน!” ยาหยีร้องเสียงหลงเมื่อเขาใช้มือกระชากกระโปรงสีครีมจนขาดออกจากกัน หญิงสาวตอนนี้อยู่ในสภาพที่มีแค่แพนตี้สีดำตัวน้อยห่อหุ้มส่วนสงวนของเธอไว้อยู่“ร้องดังๆ ร้องให้ไอ้ใหญ่มันได้ยิน ร้องเลย!” ร่างสูงเริ่มรำคาญเสียงร้องของหญิงสาวมือใหญ่จัดการกระชากแพนตี้ตัวน้อยออก หญิงสาวหลับตาแน่นด้วยความเขินอาย เธอไม่เคยต้องอยู่ในสภาพเปลือยกายต่อหน้าใครแต่บุรุษชายหน้ากากหมาป่ากลับไม่หยุดอยู่แค่นั้น มือหนสคลี่กลีบกุหลาบออกแล้วจ่อดีลโด้ไปที่ใจกลางร่างของหญิงสาว“ได้โปรด~” ยาหยีขอร้องอ้อนวอนทั้งน้ำตา หากเธอโดนเขากระทำชำเราคงต้องขาดใจตายแน่ๆมือใหญ่จับดีลโด้ถูขึ้นถูลงที่ร่องสวาทจนหญิงสาวขนลุกซู่ไปทั้งตัว ก่อนจะค่อยๆ แทงเข้าไปในความคับแคบของหญิงสาว“โอ้ย! เจ็บ!” ร่างบางดิ้นด้วยความเจ็บ ราวกลับร่างกายกำลังจะโดนฉีกออกจากกัน“ทำไมแน่นวะ!” ร่างสูงสบถเมื่อยัดแก่นดีลโดนเข้าไปได้แค่หัว ความคับแน่นของหญิงสาวทำให้เขาไม่สามารถยัดมันเข้าไปอีกได้“เอ
Read more
07 ไม่ปราณี
คุณมันเลว ep 7“ไม่!!!” ยาหยีร้องเสียงหลงเมื่อเขากระชากขางามเขาหาตัว ในขณะที่ข้อมือเล็กยังโดนพันธนาการอยู่บุรุษชายหน้ากากหมาป่าจัดการเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออกโดยที่ไม่ยอมถอดหน้ากาก ร่างกายกำนำไม่อ้วนไม่ผอมจนเกินไปบวกกับความสูงถึง 190 เซนติเมตร ส่งผลให้เขาดูดีราวกับว่าเป็นนายแบบ มัดกล้ามเนื้อที่ผ่านการดูแลอย่างดีนั้นทำให้เธอต้องรีบเบือนหน้าหนีถึงแม้เขาจะรูปร่างดี แต่หน้าของเขาอาจจะโหดร้ายเหมือนนิสัยของเขาก็ได้ชายหนุ่มถอดบ็อกเซอร์ชิ้นสุดท้ายออก ส่งผลให้ความยิ่งใหญ่เกินขนาดมาตรฐานชูตั้งขึ้นมา ในขณะที่อีกคนหลับตาปี๋“หึ” ร่างสูงหัวเราะในลำคอ ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงดีลโด้ที่แช่อยู่ในแก่นกายสาวออก จนหญิงสาวตกใจสะดุ้งโหยง เมื่อเกิดความเสียวแปร๊บที่แก่นกายสาว“...” ดวงตางามเบิกโพล่ง เมื่อเห็นความยิ่งใหญ่ของมังกรหนุ่ม มันใหญ่กว่าดีลโด้มาก ถ้าเข้ามาในตัวของเธอคงเจ็บเจียนตายแน่ๆ “มะ..ไม่นะ ได้โปรดให้ฉันกราบคุณก็ได้ แต่อย่าทำอะไรฉันเลยนะ”“...” ร่างสูงไม่ตอบ ก่อนจะจัดแจงท่าให้หญิงสาว ยอมรับว่าขนาดของเขาใหญ่กว่าดีลโด้มาก ถือซะว่าเป็นการเปิดทางให้แก่นกายของเขาเข้าไป“ได้โปรด...อย่าทำฉัน~” ร่างบาง
Read more
08 โหดร้าย!
คุณมันเลว ep 8พลัก! พลัก! พลัก!สองชั่วโมงผ่านไปแก่นกายใหญ่ยาวยังคงเร่งจังหวะเข้าออกร่องสวาทไม่มีหยุดหย่อน ต่อให้ร้องขอความเห็นใจกับเขามากแค่ไหน แต่เขากลับไม่หยุดกระทำชำเราเธอช่องคลอดฉีกขาดไม่มีชิ้นดี เลือดสีแดงสดยังไหลออกมาไม่หยุด จนหญิงสาวสั่นไปทั้งตัว“พอเถอะค่ะ ฉันของร้อง~” น้ำเสียงแหบพร่าที่เปล่งออกจากลำคอบางนั้นทำให้ร่างสูงที่กำลังโถมสะโพกสอบอย่างเมามันส์ชะงัก ก่อนที่ชายหน้ากากหมาป่าจะก้มลงมองหน้าเธอ“ลืมบอกไปฉันเป็นคนเสร็จยาก”“ฮื้อๆๆ ฮึก...” น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลออกมาจนกระทั่งแสบร้อนดวงตาไปหมด ในขณะที่ร่างยังสั่นสะท้านตามแรงอัดกระแทกจากสะโพกสอบ“แน่นเกิน!” เขาเผลอซี๊ดส์ปากด้วยความเสียวซ่าน เมื่อแก่นกายสาวตอดรัดมังกรยักไม่หยุด แม้มันจะฉีดขาดไม่มีชิ้นดีแต่ก็ถือว่าใช้ได้เลยทีเดียวตับๆๆๆๆ!เขายกขาเรียวพาดบ่าส่งผลให้ร่างบางนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดมากกว่าเดิม เพราะท่านี้มันทั้งเจ็บและจุกจนฉี่ของเธอแทบแตก“อืม~” เขาครางในลำคอเมื่อคนตัวเล็กใต้ร่างหยุดดิ้น ก่อนจะก้มลงไปมองพบว่าเธอสลบไปแล้ว“บ้าชิบ! อ่อนแอจริงๆ ไม่เหมือนไอ้ใหญ่เลย” ร่างสูงสบถกับความอ่อนแอของเธอ พี่ทำงานให้กับมาเฟียแต
Read more
09 การกระทำอันแสนป่าเถื่อน
คุณมันเลว ep 9 “อื้อออ~” หญิงสาวลืมตาขึ้นมาในห้องอันแสนคุ้นเคย พลันภาพเหตุการณ์ต่างๆ ก็ถ่าโถมเข้ามาในสมอง ส่งผลให้น้ำตาไหลร่วงออกจากดวงตางามคู่นั้นอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่ “ฮึก ฮื้ออๆๆๆ” ยาหยีแทบกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้ไม่อยู่ เมื่อความทรงจำมันตอกย้ำว่าเธอตกเป็นของเขาแล้ว ผู้ชายที่ไม่เห็นแม้แต่หน้า เขาโหดร้ายละทารุณกับเธอมากมายเหลือเกิน มือบางยกขึ้นปิดหน้า หยาดน้ำตาไหลร่วงลงมาจนมันเปียกแฉะเต็มฝามือบาง ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว...สิ่งล้ำค่าที่เก็บไว้ให้ชายผู้เป็นที่รักในวันแต่งงานโดนเขาพรากไปอย่างไม่ใยดี ทุกห้วงสัมผัสมันกำลังตอกย้ำว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นคือเรื่องจริงไม่ใช่ความฝันจากความรุนแรงและความป่าเถื่อนที่เธอได้รับ ยาหยีเคลื่อนฝ่ามือออกจากใบหน้างาม ก่อนจะก้มลงมองที่ข้อมือบาง มันถลอกเป็นรอยจนเห็นเลือดเป็นลิ้ม เป็นเพราะเธอดึงทึ่งข้อมือตัวเองตอนที่โดนเขากระทำชำเรา มือบางยกขึ้นแตะปากตัวเองเบาก่อนสัมผัสได้ว่ามันมีรอยแผลจากฟันของเธอที่เผลอกัดปาก ดวงหน้างามที่เต็มไปด้วยหยดน้ำตาค่อยๆ ก้มลงมองยังใจกลางร่างด้วยความสั่นเทา ฉับพลันน้ำตาก็ไหลพรั่งพรูออกมาเป็นสาย เมื่อเห็นคราบน้ำสีขาวที่เลอะเต็มหน้าขาข
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status